3. Beleidsnota Erfgoed 'Van cultuurhistorische waardering naar beleid' - beleidsnota Erfgoed
Tekst van het document
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
De Balk 3-5 Woonhuis vrijstaand vooroorlogs Het dubbele woonhuis dateert uit 1935. Het pand is vormgegeven in een zakelijk-expressionistische stijl, die zich kenmerkt door horizontale lijnen, kubistische vormen en platte daken met overstek. Het dubbele woonhuis is gesitueerd in een tuin op enige afstand van de straat. Het pand staat op een rechthoekige plattegrond. De gevels zijn opgetrokken in een geel-rood gemêleerde baksteen in halfsteensverband. Bovenaan is een uitkragende rollaag. Voorts bevatten de gevel ankers ter hoogte van de verdiepingsvloer. Aan de voorzijde is een erker met siermetselwerk. Ervoor bevinden zich een vijver en aangemetselde plantenbakken. Aan beide zijkanten is een uitbouw met de hoofdingang. De vensters zijn voorzien van een bakstenen lekdorpel. Zowel het hoofdgedeelte als de erker en aanbouwen hebben een plat dak met een overstek op klossen. Op het dak staan vier schoorstenen. In de loop der tijd zijn onder meer de ramen en deuren vernieuwd.
26
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het dubbele woonhuis De Balk 3 -5 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de afwijkende architectuur aan De Balk, waarmee het bijdraagt aan de diversiteit in vorm en tijd van gebouwen aan deze straat; • als voorbeeld van woning in een zakelijke-expressionistische stijl; • vanwege de vrijwel bewaarde hoofdvorm en voor de bouwstijl aanwezige elementen.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
De Savornin Lohmanstraat 74 -100 en 102 -156 Woonhuis rij vooroorlogs 1935 Deze straat ligt in de wijk Het Franse Gat, maar de woningen zijn eerder gebouwd dan het gros van de wijk, namelijk voor de Tweede Wereldoorlog. De beeldbepalende woningen staan aan de westzijde van de straat. Globaal gaat het om de woningen vanaf de aansluiting met de Da Costastraat tot (bijna) aan de Dr. De Visserstraat. Deze woningen passen bij de architectuur van toenmalige tuindorpen.
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
De woningen aan De Savornin Lohmanstraat passen grotendeels binnen de beschrijving hierboven. Er zijn twee hoofdtypen: twee-onder-een-kap met zadeldak haaks op straat en twee-onder-een-kap met nok parallel aan de straat. Er zijn enkele verbijzonderingen: • Stedenbouwkundig: woningen (nummers 146 t/m 156) waarvan de rooilijn naar achteren staat ten opzichte van naastgelegen woningen; • Architectonisch: de hoekwoning ten noorden van aansluiting met Nicolaas Beetsstraat en een 3-onder-1-kap woning (nummers 82, 84 en 86).
Tuindorpen staan bekend als schilderachtige woonbuurten met een kleinschalige stedenbouwkundige structuur en een rijke architectuur. Het karakter van de tuindorpen wordt sterk bepaald door de samenhang tussen stedenbouwkundige structuur, bebouwing, openbare ruimte en groen. In de openbare ruimte ligt de nadruk op de scheiding tussen openbaar en privé, met duidelijke begrenzingen zoals heggen of muurtjes. De bebouwing bestaat uit architectuureenheden met rijen huizen die een samenhangend beeld vormen. Typerend is de helderheid van de simpele hoofdvormen met één of twee bouwlagen en variërende kappen. Van groot belang voor het straatbeeld zijn de bindende elementen zoals doorlopende goten en kappen en het metselwerk. Ook herhaling van gelijksoortige elementen als voordeuren, ramen, balkons, dwarskappen en dakkapellen zijn bepalend voor het beeld en zorgen voor ritmiek. Accenten zijn aangebracht op de hoeken. De kap speelt een grote rol in het dorpse karakter en zorgt voor samenhang per rij. Deze is veelal nadrukkelijk en komt in verschillende vormen, hellingen, hoogtes en richtingen voor. (bron: deschoohheidvanamsterdam2016-tuindorpen)
27
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
De twee hoofdtypen zijn symmetrisch van opzet. De woningen onder dezelfde kap zijn elkaars spiegelbeeld. Voor alle woningen is architectonische uitwerking en detaillering zorgvuldig. De rand van het dak is benadrukt door een uitkragende dakgoot. Grote dakoverstekken zijn uitgetimmerd. Wel zijn er verschillen tussen de twee hoofdtypen. De woningen met de kap parallel aan de straat zijn een bouwlaag hoog met een hoge kap. De lage goot is boven de voordeur iets hoger dan boven het naastgelegen raam in de voorgevel. Boven dat raam is de kap doorgetrokken naar een lagere goot, zodat dit raam als een erker naar voren steekt ten opzichte van de voordeur. De deur heeft een ronde bovenkant en in de gevel is er een gebogen rollaag (gestrekte toog). Tussen raam en voordeur is oorspronkelijk een gemetselde bloembak aanwezig. Bij enkele woningen is deze verwijderd.
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
De woningen met het zadeldak haaks op de straat hebben daardoor een hoge voorgevel aan de straatzijde. De woningen hebben een lage goot. De entrees liggen aan de straatzijde, met daarnaast een erker die overgaat in de erker van de buren. Voor alle woningen geldt dat de erfafscheidingen naar de openbare ruimte veelal verre van origineel zijn. Waar mogelijk worden auto’s in de voortuinen geparkeerd en elders zijn hagen vervangen door hekken of ontbreekt een duidelijke erfafscheiding. Het ooit zo heldere onderscheid tussen openbaar en privé is daardoor sterk verwaterd. De charme en beeldkwaliteit van de woningen zit in de herhaling van de diverse typen, de traditionele materialen en kleuren. De huizen zijn gemetseld en hebben een pannendak met schoorstenen. Hout is toegepast voor de kozijnen. Raam- en deuropeningen en erkers, zijn ritmisch in de gevelwanden geplaatst. De oorspronkelijke detaillering is soms verdwenen en soms nog aanwezig. Waardering Het woningbouwcomplex langs De Savornin Lohmanstraat is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende stedenbouwkundig samenhang; • als representatief voorbeeld van een ensemble in de architectuur van toenmalige tuindorpen; • vanwege de bewaarde en herkenbare hoofdvorm, alsmede de detaillering en het materiaalgebruik.
28
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Dennenlaan 26 -34 Woonhuis rij naoorlogs 1954 Zie voor meer informatie Bijlage 4 over Stedenbouwkundige ensembles: Larikslaan - Dennenlaan Karakteristieke elementen van de huidige bebouwing zijn: • De bebouwing is vormgegeven in de traditionalistische stijl van de Delftse School, zoals zichtbaar in metselwerk en lijsten om ramen en deuren. • In de bebouwing is een heldere ritmiek te herkennen, veroorzaakt door de gevelindeling en de schoorstenen. • Er is gebruik gemaakt van een verfijnde detaillering van het metselwerk en het ophangen van de goot.
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het woningbouwcomplex (26-34) langs Dennenlaan is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende stedenbouwkundig samenhang; • als representatief voorbeeld van een ensemble in de architectuur van van de Delfste School; • vanwege de bewaarde en herkenbare hoofdvorm, alsmede de detaillering en het materiaalgebruik.
29
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Eenvoudlaan 6 Bedrijfspand verbouwd tot appartementen. 1950 Het pand staat net achter de bebouwing van de Prins Bernhardlaan. Het pand was oorspronkelijk in gebruik als bedrijf. (Naam bedrijf?) In 20xx is het pand verbouwd tot appartementen. Het pand is twee bouwlagen hoog met een platdak. Door de eenvoudige goot en de horizontale lijst tussen begane grond en verdieping heeft het pand een horizontale opzet. De ramen zijn geplaatst in een ritme, waarbij de ramen op de verdieping kleiner zijn dan op de begane grond. Ramen zijn voorzien van roeden. De begane grond heeft een zogeheten trasraam. Het pand staat direct aan het trottoir. De openslaande deuren voor bevoorrading herinneren aan de voormalige bedrijfsvoering.
30
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het pand aan de Eenvoudlaan 6 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • als representatief voorbeeld van een kleinschalig bedrijfspand dat de industriële ontwikkeling van Veenendaal toont; • vanwege de bewaarde en herkenbare hoofdvorm als bedrijfspand.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Eenvoudlaan 8-26a Duplexwoningen De vijf woningblokjes dateren uit 1950 en zijn gebouwd voor de arbeidersklasse. Als duplexwoningen weerspiegelen ze de naoorlogse woningnood. Ieder blok bevat twee woningen op de begane grond en twee woningen op de verdieping. Na verloop van tijd konden de beneden- en bovenwoning worden samengevoegd tot één. De woningblokjes zijn vormgegeven in de traditionele stijl van de Delftse School.
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het woningbouwcomplex Eenvoudlaan 8 - 26a is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende stedenbouwkundig samenhang; • als representatief voorbeeld van een ensemble in de architectuur van van de Delfste School; • vanwege de bewaarde en herkenbare hoofdvorm, alsmede de detaillering en het materiaalgebruik.
De vijf woningblokjes liggen in een rij evenwijdig aan de straat en hebben een voor- en achtertuin. Ieder blokje staat op een rechthoekige plattegrond en telt twee bouwlagen onder een zadeldak. De gevels zijn opgetrokken in rode bakstenen in halfsteensverband. De ingangen in de voorgevel zijn voorzien van een geblokte omlijsting, een betonnen luifeltje en een getoogd, roedenverdeeld bovenlicht. Het venster ernaast heeft, net als twee vensters in de zijgevel, een ontlastingsboogje met siermetselwerk in de boogtrommel. De overige vensters zijn voorzien van een strek. Tegen beide zijgevels staat een eenlaagse aanbouw onder zadeldakje. Hierin bevindt zich de ingang van de tweede woning (benedenwoning). Het zadeldak ligt met de nok evenwijdig aan de straat en is gedekt met rode pannen. Op de nok staan drie kloeke schoorstenen.
31
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Fluitersstraat 19 Kerk 1950 Het gebouw heeft kenmerken van de toenmalige shake-hand-stijl. Een stijl die zich kenmerkt door zowel traditionele als moderne elementen. Er zijn traditionele materialen gebruikt en op enkele plekken zijn meer moderne elementen toegevoegd, zoals het hoge raam in de voorgevel en het ronde raam aan de zuidgevel (zichtbaar vanaf de straat). Door de bescheiden bouwhoogte en volume aan de straatzijde voegt de kerk zich naar de maat, schaal en korrel van de overige bebouwing van de Fluitersstraat. De entree bevindt zich in een smal deel met lage aanbouwen dat naar achteren toe overgaat in een breder volume. De entree wordt gemarkeerd door een luifel, kleine verhoging en pilaren. De kerk bestaat uit twee volumes: een haaks op de straat en verderop achterop het perceel een volume parallel aan de straat. De kappen van die volumes volgen de beschreven richting. Het achterste volume is aan de onderzijde breed en verspringt dan naar een hoger smaller deel. De ramen zijn voorzien van roeden. In het metselwerk zijn verspringingen en diverse verbanden aanwezig. De daken hebben een overstek voorzien van houten klossen en geschupte lijst. De hoofdopzet van de kerk c.q. het zicht vanaf de straat wordt bepaald door de hoge en lage delen van het gebouw, de uitkragende daken en de relatief gesloten gemetselde muren.
De kerktoren met zijn spitse dak is bescheiden in hoogte en vorm. De spits is in 2013 gerestaureerd. Aan de buitenkant is de spits voorzien van zink met een totaal gewicht van 1600 kilo. 32
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering De kerk aan de Fluitersstraat 19 is van lokaal belang vanwege de architectuurhistorische, stedenbouwkundige, cultuurhistorische waarden: • vanwege de shake-hands bouwstijl, die gebruik maakt van traditionele en moderne elementen; • de gaafheid van de hoofdvorm en de detaillering.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Goudvink 2 Kerk 1985 architect H. van de Hoef De Westerkerk heeft van bovenaf gezien de vorm van een honingraat met bovenop een kruis. Dat kruis is aan de zijkanten bekleed met leien. Het middelpunt is voorzien van een spitse kap (bedekt met leien). De heldere 8 zijdige opzet is vanaf de straat niet makkelijk te duiden door de ‘speelse’ opzet met wisselende vormen en hoogten aan diverse zijden. Het gebouw is opgetrokken in een lichte kalkzandsteen. Het dak van leien is soms een brede horizontale band / dakrand, die zichtbaar is vanaf de straat en soms minder nadrukkelijk zichtbaar. Een opvallend element is de opengewerkte klokkentoren. Deze markeert de hoofdentree en de klokken zijn zichtbaar. De kerk is een bijzonder (en afwijkend) gebouw tussen de grondgebonden woningen in Veenendaal-west.
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering De kerk aan de Goudvink 2 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • als representatief voorbeeld van een kerk met een eigentijdse architectuur; • door de ligging in Veenendaal-west waar het bijdraagt aan oriëntatie in de wijk; • vanwege de gaafheid van de hoofdvorm en de detaillering.
33
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Hofstede 27a Transformatorhuisje Het transformatorhuisje dateert uit de periode 1925-1935. Het is gebouwd in opdracht van de Provinciale Electriciteitswerken. In het huisje zette een transformator hoogspanning om naar laagspanning. Transformatorhuisjes werden tot ongeveer het laatste kwart van de twintigste eeuw ontworpen als gebouwtjes in de dan gangbare architectuurstijlen. Het onderhavige gebouwtje is vormgegeven in een zakelijk-expressionistische stijl, die zich kenmerkt door horizontale lijnen, kubistische vormen en platte daken met overstek. Het eenlaagse transformatorhuisje staat op een rechthoekige plattegrond. De gevels zijn opgetrokken in geelbruine gemêleerde bakstenen in halfsteensverband en voorzien van ventilatieopeningen. Het onderste en bovenste deel van het metselwerk kragen iets uit. De gevels zijn afgesloten met een rollaag. De entrees bestaan uit enkele deuren. In de rechter zijgevel is een tegeltableau met de naam en het wapen van de Provinciale Electriciteitswerken. Het platte dak heeft een overstek. Bron: www.heschultearchitect.nl
34
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het transformatorhuis aan de Hofstede 27a is van lokaal belang vanwege de architectuurhistorische, stedenbouwkundige en cultuurhistorische waarden die tot uitdrukking komen: • in de aanwezige architectuurkenmerken van de tijd waarin het huisje is gerealiseerd; • als representant voor de aandacht die gebouwen van Nutsbedrijven kregen.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Jan Steenlaan 36 Transformatorhuisje 1956 Het transformatorhuisje dateert uit de periode 1956 en sluit aan bij de architectuur in de wijk het Franse Gat. Het is gebouwd in opdracht van de Provinciale Electriciteitswerken. In het huisje zette een transformator hoogspanning om naar laagspanning. Transformatorhuisjes werden tot ongeveer het laatste kwart van de twintigste eeuw ontworpen als gebouwtjes in de dan gangbare architectuurstijlen. Het eenlaagse transformatorhuisje staat op een rechthoekige plattegrond en heeft een zadeldak met pannen. De gevels zijn opgetrokken in roodbruine gemêleerde bakstenen in halfsteensverband en voorzien van ventilatieopeningen. De entree bestaat uit een enkele deur. Het huisje is ontworpen in de traditionele stijl van de Delftse School. Waardering Het transformatorhuis aan de Jan Steenlaan 36 is van lokaal belang vanwege de architectuurhistorische, stedenbouwkundige en cultuurhistorische waarden die tot uitdrukking komen: • in de aanwezige architectuurkenmerken van de tijd waarin het huisje is gerealiseerd; • als representant voor de aandacht die gebouwen van Nutsbedrijven kregen.
35
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Kamgras 46-60 en 62-72 Woonhuis rij naoorlogs: patiowoningen Architect: Nieuwenhuys en van den Dikkenberg De patiowoningen zijn in 1975 opgeleverd. Ze zijn ontworpen door de architecten Nieuwenhuys en van den Dikkenberg in de stijl van het structuralisme. Gebouwen in deze stijl kenmerken zich door een geometrische structuur met herhaling van kleinere eenheden. De woningen staan geschakeld in twee reeksen. Ondiepe tuinen scheiden de woningen van de stoep. Iedere woning staat op een L-vormige plattegrond en telt één bouwlaag onder een samengesteld lessenaarsdak. In de oksel van de L, aan de achterzijde, is een patio die overgaat in een achtertuin. De gevels zijn opgetrokken in een oranjerode baksteen in halfsteensverband. De gevels aan de straat hebben een gesloten karakter. Er is één opening, bestaande uit een smal ingangsportiek en een venster, waartussen een houten gevelbekleding. Het lessenaarsdak is gedekt met gesmoorde pannen. In het verlengde van de voorgevel staat een schoorsteen. Tegen de voorgevel is een aangebouwde garage onder een met pannen gedekt lessenaarsdak. In de loop der tijd zijn bij diverse woningen de deuren, ramen en houten gevelbekleding vervangen en/of van een andere kleurstelling voorzien.
36
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het complex van woningen aan de Kamgras is van lokaal belang vanwege de architectuurhistorische, stedenbouwkundige, cultuurhistorische, en ensemblewaarden: • stedenbouwkundige waarde vanwege de ligging aan en afronden van de rand van het wijkwinkelcentrum; • architectonische en bouwhistorische waarde als voorbeeld van de ontwikkeling van nieuwe woningtypen (patiowoningen); • is waardevol als ensemble vanwege de repetetie van hoofdvorm en architectonische elementen die kenmerkend is voor het structuralisme; • als onderdeel van het oeuvre van de architect Nieuwenhuys en van den Dikkenberg.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Kanaalweg 11 Woonhuis vrijstaand vooroorlogs 1923 De Kanaalweg ligt parallel aan het in 1886 aangelegde Omleidingskanaal. Dit kanaal werd aangelegd als onderdeel van de modernisering van de Grebbelinie om een betere inundatie te kunnen realiseren. De bebouwing aan de zuidzijde van dit kanaal bestaat uit overwegend vrijstaande woonhuizen, waaronder huizen van rond 1900 en enkele gemeentelijke monumenten. Het huis wordt door een ondiepe voortuin van de Kanaalweg gescheiden. Het huis bestaat uit een samengestelde massa. Er is een duidelijk hoofdvolume met zadeldak met wolfseind en twee lagen plat (afgewerkte) hoge aanbouw aan de rechterzijde. De kap heeft de nok haaks op de Kanaalweg. Het pand heeft een asymmetrische voorgevel met entree en erker. Er zijn diverse metselverbanden aanwezig door trasraam, togen en lekdorpels. Aan de westzijde is een uitbreiding uit 1938. Het trappenhuis was in het originele ontwerp het enige element dat door/langs de kap omhoog kwam. Bij de verbouwing uit 1938 is aan de achterzijde van de woning een volume gerealiseerd dat in hoogte en diepte aansluit op dit trappenhuis. Een berging op de verdieping is hierbij omgezet tot extra slaapkamer. Trappenhuis en slaapkamer vormden vanaf dat moment een geheel aan de zijgevel.
De manier waarop de uitbreiding is vormgeven en de uitvoering in baksteen sluiten aan op het trappenhuis en bij de opzet van het woonhuis. De verbouwing is onderdeel van de status ‘beeldbepalend’. Een kenmerk van het Rationalisme in Nederland is de dragende constructie van baksteen. Het Rationalisme is een reactie op de neostijlen van eind 19e eeuw. In Nederland is het rationalisme een voorloper van het Modernisme: de rechte lijnen en strakkere vormen zijn weliswaar aanwezig, maar het is allemaal nog zeer weifelend (nog driehoekjes, boogjes en baksteen in plaats van rechte lijnen en beton). Bron: www.joostdevree.nl
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering De bedrijfswoning Kanaalweg 11 is vanuit cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • Vanwege de beeldbepalende ligging aan de Kanaalweg; • Als onderdeel van de historische bebouwing langs de Kanaalweg; • Als voorbeeld van een karakteristiek pand in de stijl van het Rationalisme; • Vanwege het karakteristieke materiaalgebruik en de kenmerkende detaillering.
37
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Kerkewijk 82: De Oude Heg Woonhuis vrijstaand naoorlogs 1955 Zie voor informatie over de Kerkewijk: Bijlage 3 over Integrale ensembles De woning bestaat uit een eenvoudig hoofdvolume van twee lagen met een zadeldak, parallel aan de straat. De woning staat op ruime afstand van de openbare weg. De overgang naar openbaar gebied bestaat deels uit een lage heg. De woning is opgetrokken in een licht bruinrode baksteen. De eenvoudige voorgevel heeft vierkante ramen, voorzien van roeden. Onder de ramen is een lekdorpel en boven de ramen een rollaag. Het uitkragende franse balkon boven de voordeur in combinatie met pilaren geeft de entree een licht monumentaal aanzien. Er is een eenvoudige goot voorzien van houten klossen. Naast de woning een (houten) uitbouw van één bouwlaag hoog die contrasteert met de voorgevel, maar de architectonische eenheid van de woning niet verstoord. Juist de eenvoudige opzet en aankleding van de gevel bepalen het beeld van de woning. Het ontbreken van (te) veel verschillende elementen zorgt voor een sterk beeld.
38
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het woonhuis Kerkewijk 82 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende ligging aan de Kerkewijk; • als onderdeel van de historische bebouwing langs de Kerkewijk, waaronder de beschermde gemeentelijke monumenten; • vanwege de gaaf bewaarde hoofdvorm, zorgvuldige detaillering en karakteristiek materiaalgebruik.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Kerkewijk 88 Woonhuis vrijstaand vooroorlogs 1925 Zie voor informatie over de Kerkewijk: Bijlage 3 over Integrale ensembles De erfafscheiding aan de straat bestaat uit een gemetseld muurtje met laag deel dat overgaat in een verhoging. Dit lage deel is voorzien van een rollaag aan de bovenkant en een laag metalen hek. De lage delen staan tussen hogere gemetselde penanten. De woning wordt gekenmerkt door een samenhangend beeld opgebouwd uit verschillende volumes met hogere en lagere delen en een samengestelde kap: een schilddak van het hoofdgebouw aan voorzijde met de nok haaks op de Kerkewijk en achterop het perceel een volume met schildkap parallel aan de straat. De hoofd- en aanbouwen hebben variërende bouwhoogtes, waarbij de markant aanwezige (doorlopende) goten zorgen voor samenhang in beeld. Andere verbindende elementen zijn de samengestelde kap met rode pannen en het metselwerk. De herhaling van gelijksoortige elementen als goten, witte kozijnen en schoorstenen zijn bepalend voor het beeld en zorgen voor ritmiek.
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering De villa uit 1925 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende ligging aan Kerkewijk; • als onderdeel van de cultuurhistorisch gezien waardevolle bebouwing langs de Kerkewijk, waaronder een groot aantal als beschermd gemeentelijk monument aangewezen panden en enkele rijksmonumenten; • vanwege de vrijwel gaaf bewaarde hoofdvorm en voor de bouwstijl karakteristieke detaillering en materiaalgebruik.
39
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Kerkewijk 94 -96: dubbelwoonhuis Dubbelwoonhuis: vooroorlogs 1915 Zie voor informatie over de Kerkewijk: Bijlage 3 over Integrale ensembles De twee-onder-een-kap woning bestaat uit een eenvoudig hoofdvolume met een schildkap, parallel aan de straat. De woningen staan op afstand van de openbare weg. De erfafscheiding van nummer 94 bestaat uit een gemetselde lage muur met hekwerk en penanten. De entrees van de woningen liggen aan de zijkanten. De omlopende bakgoten worden gedragen door houten klossen. Zinken regenpijpen zorgen voor de afvoer van het hemelwater. De bakstenen voorgevel heeft een symmetrische indeling en bestaan uit metselwerk in halfsteensverband met een (licht) roodbruine baksteen baksteen. Aan de onderzijde van de gevel, zit een trasraam met een donkere baksteen. De ramen zijn voorzien van gemetselde lekdorpels. Op de begane grond staat aan de voorzijde een erker die overgaat in een balkon. De aaneengesloten erker staat voor beide woningen en verbindt ze met elkaar. De balkonrand eindigt aan de bovenzijde met een kopse rollaag. Het hoge schilddak is van rode pannen. Aan de voorzijde is bij beide woningen een bescheiden dakkapel. Ze liggen in elkaars verlengde en zijn van elkaar gescheiden door de hoge gemeenschappelijke schoorsteen.
40
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het dubbele woonhuis Kerkewijk 94 - 96 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende ligging aan de Kerkewijk; • als onderdeel van de historische bebouwing langs de Kerkewijk, waaronder de beschermde gemeentelijke monumenten; • vanwege de gaaf bewaarde hoofdvorm, zorgvuldige detaillering en karakteristiek materiaalgebruik.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Kerkewijk 163 Woonhuis vrijstaand vooroorlogs 1930 Zie voor informatie over de Kerkewijk: Bijlage 3 over Integrale ensembles De woning heeft een eigen individuele architectuur. De woning bestaat uit een hoofdgebouw met een forse, hoge kap. De gevels zijn aan de voorzijde één bouwlaag hoog en aan de achterzijde twee bouwlagen hoog. Haaks en symmetrisch daarop staat aan de voorzijde een volume met schilddak. Dit volume bestaat uit een ronde erker die overgaat in een balkon met een terugliggende rechthoekige ruimte en overstek. Openslaande deuren geven toegang tot het terras. Beide daken hebben een fors dakoverstek en zijn gedekt met grijze keramische dakpannen. De symmetrie van de voorgevel wordt herhaald op de hoeken met een gemetselde pilaar, terugliggende gevels en een laag opstapje. Onder de zuidelijke uitsparing ligt de entree. Naast de entree staat een lage uitbouw met plat dak: garage en/of berging. De vraag is of deze onderdeel zijn van het originele ontwerp. De ramen hebben een lekdorpel. De erker heeft een symmetrische indeling met 5 ramen met bovenlicht en twee gemetselde banden: een boven en een onder de ramen. De kopgevels zijn eenvoudig vormgegeven, maar alle ruimten die grenzen aan de ze gevels zijn voorzien van ramen. Aan de onderzijde van bakstenen gevels, zit een trasraam met een donkere baksteen.
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het woonhuis Kerkewijk 163 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende ligging aan de Kerkewijk; • als onderdeel van de historische bebouwing langs de Kerkewijk, waaronder de beschermde gemeentelijke monumenten; • vanwege de gaaf bewaarde hoofdvorm, zorgvuldige detaillering en karakteristiek materiaalgebruik.
41
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Kerkewijk 165 Woonhuis vrijstaand vooroorlogs 1920 - 1930 Zie voor informatie over de Kerkewijk: Bijlage 3 over Integrale ensembles De woning staat op ruime afstand van de openbare weg. De scheiding tussen openbaar en privé bestaat uit een heg. De woning heeft een samenhangend beeld door de dominant aanwezige kap met rode pannen en de rode baksteen van de woning. De woning bestaat uit een hoofdvolume met een hoge (piramide) kap en een aanbouw naar de straat van twee bouwlagen met een schilddak en een balkon dat overgaat in een erker met balustrade van metselwerk. De piramidekap van het hoofdvolume heeft (aan de voorzijde) een lage goot die eindigt boven de voordeur. De zijgevel is twee bouwlagen hoog. Van groot belang zijn de bindende elementen zoals doorlopende goten, kappen en het metselwerk. Ook de herhaling van gelijksoortige elementen als ramen met lekdorpels, witte kozijnen en gekleurde draaiende delen dragen bij aan de samenhang. Aan de voor- en achterzijde staat een hoge gemetselde schoorsteen.
42
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het woonhuis Kerkewijk 165 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende ligging aan de Kerkewijk; • als onderdeel van de historische bebouwing langs de Kerkewijk, waaronder de beschermde gemeentelijke monumenten; • vanwege de gaaf bewaarde hoofdvorm, zorgvuldige detaillering en karakteristiek materiaalgebruik.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Kerkewijk 168 Woonhuis vrijstaand vooroorlogs 1925 Architect J.de Geit Zie voor informatie over de Kerkewijk: Bijlage 3 over Integrale ensembles De woning is een ontwerp van architect J. de Geit en heeft een individuele uitstraling. De woning staat op ruime afstand van de openbare weg. Er is een haag als erfafscheiding. De woning is één bouwlaag hoog met een mansardekap haaks op de straat. De kap heeft een kleine overstek. Aan de noordgevel (zijgevel) is de gevel hoger doorgezet (opgemetseld) tot een dakkapel. De gevels zijn voorzien van een trasraam van een donkerdere baksteen, die beëindigd wordt met een rollaag en overgaat in het halfsteens verband van de gevels. Aan de voorzijde is er een erker die overgaat in balkon op de verdieping. Deze heeft een eenvoudig hekwerk als balustrade. Kenmerkend voor de architectuur van die tijd zijn de ramen aangepast aan achtergelegen functie/ruimte. In de voorgevel zijn dat de ramen van de erker, lange smalle ramen aan weerszijden van de voordeur, een topraam en een raam en openslaande balkondeuren op de verdieping. De ramen zijn voorzien van gemetselde lekdorpels. Boven de entree is een (originele) houten bloembak aanwezig.
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het woonhuis uit 1925 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende ligging aan de Kerkewijk; • als onderdeel van de cultuurhistorisch gezien waardevolle bebouwing langs de Kerkewijk, waaronder gemeentelijke monumenten en enkele rijksmonumenten; • vanwege de vrijwel gaaf bewaarde hoofdvorm en voor de bouwstijl karakteristieke detaillering en materiaalgebruik • als onderdeel van het oeuvre van de Veense architect J. de Geit.
43
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Kerkewijk 172 Woonhuis vrijstaand vooroorlogs 1925 Zie voor informatie over de Kerkewijk: Bijlage 3 over Integrale ensembles De woning bestaat uit een eenvoudige hoofdmassa van één bouwlaag hoog met een mansardekap haaks op de straat. Aan de noordzijde is de woning uitgebouwd met een volume van twee bouwlagen hoog met een lessenaarsdak die aansluit op de mansardekap. Hier is ook een entree aanwezig. De hoofdentree (voordeur) is aan de voorzijde van de woning in een aanbouw naast de voorgevel en voor de uitbouw aan de noordzijde. Alle goten hebben een kleine overstek, alle ramen hebben een gemetselde lekdorpel en aan de onderzijde van de gevel is een zogeheten trasraam aanwezig. De voorgevel is symmetrisch en heeft een ondiepe erker met daarboven een brede (houten) bloembak en raam. Er zijn zowel grote als kleine vensters toegepast, afhankelijk van plaats in de gevel en de achtergelegen ruimte/ functie.
44
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het woonhuis Kerkewijk 172 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende ligging aan de Kerkewijk; • als onderdeel van de historische bebouwing langs de Kerkewijk, waaronder gemeentelijke en rijks- monumenten; • vanwege de gaaf bewaarde hoofdvorm, zorgvuldige detaillering en karakteristiek materiaalgebruik.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Kerkewijk 189 -191 Dubbelwoonhuis vooroorlogs 1934 Zie voor informatie over de Kerkewijk: Bijlage 3 over Integrale ensembles Dit dubbele woonhuis is als een architectonische eenheid gebouwd. De voorgevel is symmetrisch. Het hoofdvolume bestaat uit twee bouwlagen met een schilddak parallel aan de Kerkewijk. Dat schilddak is aan de zijkanten doorgetrokken tot de eerste bouwlaag. Meer naar achteren op de kavel is het hoofdvolume verlengd en wordt de woning breder. Deze uitbreiding is twee bouwlagen hoog en heeft een afgeplat schilddak. De voordeur zit in dit volume. De woning aan de noordzijde (nummer 189) heeft een voordeur met een ronde bovenzijde en daarboven smalle langwerpige vensters. Bij de woning nummer 191 is de voordeur in een ondiepe aanbouw geplaatst. Naast beide woningen staat achterop de kavel een garage. De daken hebben een fors dakoverstek. De forse, hoge, steile kap biedt veel ruimte en is gedekt met keramische grijze dakpannen. In de voorgevel zijn direct onder het dakoverstek, aansluitend op elkaar, repeterende vensters toegepast die de horizontaliteit benadrukken. Onder deze vensters op de verdieping is een houten bloembak aanwezig. Aan de voorzijde staan op de vrijstaande hoek ronde erkers met een gemetselde bloembak ervoor.
De samenhang van dit ontwerp zit in het materiaalgebruik, de horizontale lijnen (goten, overstekken etc.) en een zorgvuldige detaillering.
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het dubbele woonhuis (189 - 191) met erfafscheiding uit 1934 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende ligging aan de Kerkewijk; • als onderdeel van de cultuurhistorisch gezien waardevolle bebouwing langs de Kerkewijk, waaronder gemeentelijke monumenten en enkele rijksmonumenten; • vanwege de vrijwel gaaf bewaarde en voor deze bouwstijl typerende hoofdvorm, detaillering en materiaalgebruik.
45
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Kerkewijk 193 -195 Dubbelwoonhuis vooroorlogs 1934 Zie voor informatie over de Kerkewijk: Bijlage 3 over Integrale ensembles Dit dubbele woonhuis is een architectonische eenheid. De voorgevel is symmetrisch. Het hoofdvolume bestaat uit twee bouwlagen met een schilddak parallel aan de Kerkewijk. Dat schilddak is aan de zijkanten doorgetrokken tot de eerste bouwlaag. Aan de zijkanten zijn bij beide woningen hoge en brede dakkapellen geplaatst met een fors schilddak. De voordeur zit in de zijgevel. Naast beide woningen staat achterop de kavel een garage. De daken hebben een fors dakoverstek. De forse, hoge, steile kap biedt veel ruimte en is gedekt met keramische grijze dakpannen. Direct onder het dakoverstek zijn aan de voorzijde symmetrisch ten opzichte van het midden brede vensters aanwezig. Onder deze vensters is, per woning, een houten bloembak aanwezig. Op de begane grond heeft iedere woning een hoekraam met dakgoot en een erker. De dakgoten en bloembakken zorgen voor horizontaliteit in de voorgevel. De dakkapel in de hoge kap draagt daar eveneens aan bij. De samenhang van dit ontwerp zit in het materiaalgebruik, de horizontale lijnen (goten, overstekken etc.) en een zorgvuldige detaillering.
46
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het dubbele woonhuis 193 -195 met erfafscheiding is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende ligging aan de Kerkewijk; • als onderdeel van de cultuurhistorisch gezien waardevolle bebouwing langs de Kerkewijk, waaronder gemeentelijke monumenten en enkele rijksmonumenten; • vanwege de vrijwel gaaf bewaarde en voor deze bouwstijl typerende hoofdvorm, detaillering, materiaalgebruik en relatie met de tuin.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Kerkewijk 204 – 206 Dubbelwoonhuis vooroorlogs 1936 Zie voor informatie over de Kerkewijk: Bijlage 3 over Integrale ensembles De twee-onder-een-kap woning heet een asymmetrische opzet en indeling. De woningen staan op de hoek naar de Walenburg en op afstand van de openbare ruimte. De erfafscheiding is combinatie van opgaand groen en een lage gemetselde muur. Het hoofdvolume is twee bouwlagen hoog en heeft een schildkap. De omlopende goot heeft een overstek en er zijn eenvoudige zinken regenpijpen om het regenwater af te voeren. De entree van nummer 206 ligt in de voorgevel c.q. aan de Kerkewijk. Deze voordeur ligt enigszins terug ten opzichte van de voorgevel. Er is een gebogen hal met terugspringend metselwerk. Er worden zowel grote als kleine vensters toegepast en enkele geometrische venstervormen, zoals de zeshoekige vensters naast beide voordeuren. Ramen hebben een lekdorpel. Naast de voordeur is nog een erker die overgaat in een balkon op de verdieping met gemetselde balustrade. De woning nummer 204 heeft de voordeur in de noordelijke zijgevel. De voordeur heeft een ronde bovenkant. Er is een rollaag rond de entree. Op de verdieping is een smal, ondiep balkon met open hekwerk. Bij beide entrees is een kleine opstap en voor de gevel is een gemetselde bloembak aanwezig.
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het dubbele woonhuis 204-206 met erfafscheiding uit 1936 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende ligging aan de Kerkewijk en de hoek met de Walenburg ; • als onderdeel van de cultuurhistorisch gezien waardevolle bebouwing langs de Kerkewijk, waaronder gemeentelijke monumenten en enkele rijksmonumenten; • vanwege de vrijwel gaaf bewaarde en voor deze bouwstijl typerende hoofdvorm, detaillering, materiaalgebruik en relatie met de tuin.
47
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Nieuweweg 40 Woonhuis vrijstaand vooroorlogs 1938 Zie voor informatie over de Nieuweweg: Bijlage 3 over Integrale ensembles De Nieuweweg kent een diverse bebouwing. Dit pand ligt nu op de hoek met de Bevrijdingslaan. Voordat de Bevrijdingslaan is aangelegd liep de Nieuweweg voor het pand langs. Het pand staat op ruime afstand van de openbare ruimte. De erfafscheiding is een lage gemetselde muur met penanten, beide zijn voorzien van muurdeksels. Het pand is in gebruik als kantoor. Er is een ondergrondse verbinding naar het naastgelegen kantoorpand op nummer 42. Het pand is twee bouwlagen hoog met een piramidedak. De punt van dit dak is de schoorsteen. Het pand is opgetrokken in rode baksteen, met een trasraam van donker grijze stenen. Het pand heeft veel kenmerken van de architectuur en bouwstijl uit die tijd. Bijvoorbeeld een luifel boven de voordeur en daarboven 3 hoge smalle ramen, bloembakken onder de ramen op de verdieping, op enkele plekken een afwijkend metselverband en een omlopende dakgoot met ruime overstek. Verder zijn er lekdorpels onder de ramen. In de voorgevel is een erker aanwezig. De erker aan de noordgevel is niet origineel.
48
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het pand Nieuweweg 40 met erfafscheiding uit 1938 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende ligging aan de Nieuweweg; • als onderdeel van de cultuurhistorisch gezien waardevolle bebouwing langs de Nieuweweg; • vanwege de vrijwel gaaf bewaarde en voor deze bouwstijl typerende hoofdvorm, detaillering en materiaalgebruik.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Patrimoniumlaan 28 Bedrijfspand Het bedrijfsgebouw dateert uit 1964, getuige een gevelsteen. Het is vormgegeven in een functionalistische stijl, waarbij de functie van een gebouw leidend is voor de architectuur; veel belang gehecht wordt aan de toetreding van licht en lucht; en moderne materialen als glas en staal zijn toegepast. Het gebouw is gesitueerd in een straatwand en grenst direct aan de stoep. Het pand staat op een rechthoekige plattegrond en telt twee bouwlagen onder een platdak. De gevels zijn opgetrokken in baksteen in klezoorverband. De voorgevel heeft op de begane grond een transparant karakter en is op de verdieping meer gesloten. De hoofdingang bevindt zich links in een diep portiek met een natuurstenen trap en bestaat uit een dubbele glasdeur met ernaast en erboven grote ruiten. Het rechter geveldeel bevat drie puien met kelderlichten, een vensterpartij van de begane grond en ertussen plaatmateriaal. Op de verdieping is een breed, laag venster met een betonnen omlijsting. Ook de daklijst is uitgevoerd in beton. De rechter zijgevel bevat grote vensters op de begane grond en kleine op de verdieping. Het pand was ooit in gebruik van de Textiel Groothandel Budibon.
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het pand aan de Patrimoniumlaan 28 vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • vanwege de beeldbepalende ligging aan de Patrimoniumlaan, waar het bijdraagt aan de diversiteit van gebouwen in vorm en stijl; • vanwege de vrijwel gaaf bewaarde en voor de bouwstijl typerende hoofdvorm, detaillering, materiaalgebruik en de kenmerkende naoorlogse bouwwijze met een combinatie van baksteen met betonnen (sier) elementen; • als onderdeel van en als herinnering aan de geschiedenis van bedrijven in Veenendaal.
49
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Prins Bernhardlaan 24 Woonhuis vrijstaand vooroorlogs 1937 Zie omschrijving in Bijlage 3 Integrale ensembles: Prins Bernhardlaan / Stationsstraat De woning op nummer 24 staat naast het voorterrein van de Julianakerk. Binnen de Centrumring is de bebouwing langs de Prins Bernhardlaan aaneengesloten en staat veelal direct aan het trottoir. Naast de voordeur van nummer 24 is een gemetselde bloembak aanwezig. De woning is twee bouwlagen hoog en heeft een samengestelde kap. De kap is deels haaks op de Prins Bernhardlaan en deels parallel daaraan. De kap is van grijze pannen. Kenmerkend voor die tijd zijn de aanwezige goten en ruime overstekken. De woning is opgetrokken in baksteen met aan de onderzijde een zogeheten trasraam. De ramen corresponderen met de achtergelegen functies en variëren in maat. De ramen hebben aan de onderzijde een betonnen lekdorpel. De voordeur is iets hoger dan straatniveau. Er is een ondiep bordes. Aan weerszijden van de voordeur zijn smalle ramen aanwezig. Boven de deur is er een halfrond raam. Het kozijn van de voordeur gaat aan de onderzijde over in een natuurstenen neut. De neut voorkomt dat vocht in de onderzijde van de stijlen kan optrekken.
50
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het pand Prins Bernhardlaan 24 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • als onderdeel van de afwisselende architectuur aan de Prins Bernhardlaan, waarmee het bijdraagt aan de diversiteit in vorm en tijd van gebouwen aan deze straat; • vanwege de vrijwel gaaf bewaarde en voor de bouwstijl typerende hoofdvorm, detaillering en materiaalgebruik.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Prins Willem Alexanderpark 22 Woonhuis vrijstaand naoorlogs 1940 Nummer 22 is een opvallende woning op dit deel van de straat. Het is hier de enige woning met een kap haaks op de straat. Het is ook de overgang van woningen naar de naastgelegen school. De woning is een bouwlaag hoog met een zadeldak, haaks op de straat, met pannen. De woning doet in verschijningsvorm denken aan een traditionele boerderij. De woning is opgetrokken in baksteen.Boven de ramen is er een getoogde strek en aan de onderzijde een bakstenen lekdorpel. De ramen hebben een roeden verdeling. De luiken naast de ramen zijn er door bewoners toegevoegd. Ze dragen bij aan de traditionele uitstraling, maar zijn geen onderdeel van de beeldbepalende status.
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het pand Prins Willem Alexanderpark 22 is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • als onderdeel van het ensemble langs deze straat; • vanwege de bewaarde en voor de bouwstijl typerende hoofdvorm, detaillering en materiaalgebruik.
51
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Rembandtlaan 1 – 15 Hoogbouw: Portiekflat 1954 De portiekflat heeft een plat dak met overstek. Bij een portiekflat zijn de woningen rond een gemeenschappelijk trappenhuis gebouwd. Daarbij zijn de woningen aan de linkerzijde van het portiek inwendig het spiegelbeeld van die aan de rechterzijde. De portiekwoningen zijn te bereiken vanaf het gemeenschappelijke trappenhuis. De portiek is in dit geval een ingebouwde, aan de straatzijde gelegen ingang. Het gebouw aan de Rembrandtlaan heeft vier portieken. De portiek is voorzien van een luifel met daarboven een glazenpui, waardoor er daglicht valt in het trappenhuis. Aan weerszijden van het trappenhuis zijn er inpandige balkons met daarnaast een tweedelig venster. Tussen balkons en trappenhuis is er een muur van roodpaarse klinkers. Het gebouw is opgetrokken in een licht bruine baksteen. Er is een gemetselde plint van roodpaarse klinkers waarin de bergruimten zijn ondergebracht. Deze bergingen hebben aan de voorzijde vierkante vensters. De bergingen zijn halfverdiept, waardoor de woningen en balkons hoger liggen dan het maaiveld. De voorgevel is horizontaal geleed door het metselwerk, de kozijnen en de iets uitkragende balkonvloer. Er is een verticale geleding door de glazen pui, roodbruine muren en de inpandige balkons. In de zijgevels zijn vierkante vensters aanwezig. Aan de achterzijde zijn balkons aanwezig.
Op de begane grond hebben de achteringangen van de portieken een prominent aanwezige luifel. De achter52
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
zijde is in beeld en vormgeving gelijkwaardig aan de voorgevel. De verdiept gelegen bergingen zijn bereikbaar via een helling en aan het zicht ontrokken door laag opgaand groen. De gemeenschappelijke groene ruimte aan de achterzijde is een ‘oase’, speciaal voor de bewoners. Waardering De portiekflat aan de Rembandtlaan is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang door: • de voor de naoorlogse periode kenmerkende architectuur, die in hoofdvorm en detaillering gaaf is gebleven; • de bouwhistorische waarde door de kenmerkende naoorlogse bouwwijze met een combinatie van baksteen met betonnen (sier)elementen; • de voorbeeldfunctie van deze portiekflat die typisch is voor de ontwikkeling van Veenendaal tijdens de Wederopbouw.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Rembrandtlaan 29-39 en 41-51 : drive-inwoningen Woonhuis rij naoorlogs, 1965 De drive-inwoningen dateren uit 1965. Ze zijn vormgegeven in een shake-handsstijl, een stijl die zich kenmerkt door zowel traditionele als moderne elementen. De drive-inwoningen staan geschakeld in twee blokken van ieder zes woningen. Bij elke woning is het voorerf ingericht met een oprit naar de half verdiepte garage en een trap naar de verhoogde woonverdieping. Elke woning telt drie bouwlagen onder een zadeldak met de nok evenwijdig aan de straat. De gevels zijn opgetrokken in een gele baksteen in Vlaams verband met een plint van rode baksteen. De ingang bevindt zich in een ondiep portiek. Erboven is een klein verdiepingsvenster. Boven de garage-ingang is een verticale, overhoeks geplaatste pui die doorloopt tot de kap. Hierin bevinden zich grote vensters. De kopse gevels hebben een of meer kleine vensters. Het zadeldak met overstek is gedekt met Hollandse pannen en heeft een nokschoorsteen.
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het complex van woningen aan de Rembrandtlaan is van lokaal belang vanwege de architectuurhistorische, stedenbouwkundige, cultuurhistorische, bouwhistorische en ensemblewaarden: • stedenbouwkundige waarde vanwege de ligging aan de rand van de wijk Franse Gat, waarbij de woningen de rand de rand van de wijk markeren; • architectonische en bouwhistorische waarde door de kenmerkende naoorlogse bouwwijze met een combinatie van baksteen, betonnen (sier)elementen en plaatmateriaal; • cultuurhistorische waarde als voorbeeld van de ontwikkeling van nieuwe woningtypen (drive-in) tijdens de woningnood na de Tweede Wereldoorlog; • is waardevol als ensemble vanwege de gaafheid van de hoofdvorm, de repeterende gevelindeling met vensters en deuren en de typische wederopbouw detaillering.
In de loop der tijd zijn diverse wijzigingen in de ramen en deuren en in de kleurstelling aangebracht.
53
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Rembandtpark 1 Transformatorhuisje 1958 Het transformatorhuisje is gebouwd in opdracht van de Provinciale Electriciteitswerken. In het huisje zette een transformator hoogspanning om naar laagspanning. Transformatorhuisjes werden tot ongeveer het laatste kwart van de twintigste eeuw ontworpen als gebouwtjes in de dan gangbare architectuurstijlen. Het onderhavige gebouwtje is vormgegeven in traditionelel architectuur van de Delfste School. Het eenlaagse transformatorhuisje staat op een rechthoekige plattegrond. Het huisje heeft een zadeldak met dakpannen. De gevels zijn opgetrokken in roodbruine gemêleerde bakstenen in halfsteensverband. De entree is een enkele deur. Boven de deur is er een reeks van 6 vierkanten.
54
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het transformatorhuis aan Rembrandtpark 1 is van lokaal belang vanwege de architectuurhistorische, stedenbouwkundige en cultuurhistorische waarden die tot uitdrukking komen: • in de aanwezige architectuurkenmerken van de tijd waarin het huisje is gerealiseerd; • als representant voor de aandacht die gebouwen van Nutsbedrijven kregen.
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
3 Gebieden
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Stationsstraat 81 Agrarisch: wederopbouw boerderij Zie omschrijving in Bijlage 3 Integrale ensembles: Prins Bernhardlaan / Stationsstraat
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering De boerderij is vanuit cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang: • als onderdeel van de bebouwing langs de Stationsstraat; • als voorbeeld van een pand in de stijl van de traditionele Delftse school; • Vanwege het karakteristieke materiaal- en kleurgebruik. • als voorbeeld is van boerderij gebouwd in de Wederopbouwperiode.
De Stationsstraat is vernoemd naar het NS-station Veenendaal-De Klomp, maar is onderdeel van een belangrijke en oude hoofdstructuur. Deze werd gevormd door de Boveneindsche Grift. Deze watergang is rond 1930 gedempt. De oorspronkelijke verkavelingsstructuur met stroken is onherkenbaar herverkaveld. Aan de straat staan overwegend huizen uit de tweede helft van de twintigste eeuw. Deze wederopbouwboerderij is hier onderdeel van ontworpen in de traditionele stroming van dat moment. De woning aan de Stationsstraat is een zogeheten Wederopbouw-boerderij. Is er sprake van vervangen van oorlogsschade? De woning is een bouwlaag hoog met een eenvoudig zadeldak. Aan de vooren achtergevel is een schoorsteen de beëindiging van de kopgevel (heeft dat een naam?). De woning lijkt symmetrisch, maar de indeling van de voorgevel is dat niet. De voordeur staat net niet in het midden en de ramen aan weerszijden van de entree zijn verschillend. Boeven de entree zijn een luifel en bovenlicht. De woning is opgetrokken in baksteen en er is een trasraam in afwijkende kleur baksteen. De ramen zijn eenvoudig en corresponderen met achtergelegen ruimtes in plaats en omvang. Aan de onderkant van de ramen zijn gemetselde lekdorpels aanwezig.
55
1. Inleiding
2. Panden en objecten
2.2 Monumenten
Bijlage 1: Voorstel beeldbepalende panden en objecten
2.3 Beeldbepalende panden en objecten
Bijlage 2: Beschrijvingen van de integrale ensembles
Tuinstraat 25: hoek Tuinstraat met J.G. Sandbrinkstraat. Woonhuis vrijstaand vooroorlogs 1920 - 1930 Het pand is tegenwoordig een horecagelegenheid. De aanwezige luifels en zonweringen ontnemen het zicht op het pand. Het pand heeft veel architectonische elementen die kenmerkend zijn voor die tijd, zoals een ruime overstek, ramen in diverse afmetingen, gemetselde lekdorpels aan de onderzijde van de ramen en diverse metselverbanden. De hoofdvorm van het pand is gebaseerd op de hoekligging. Aan de Sandbrinkstraat is het pand twee bouwlagen hoog en is er een schildkap met nok parallel aan de straat. De entree aan deze zijde is verbijzonderd door metselwerk aan weerszijden van de deur en naar boven toe met een lang smal raam dat overgaat in een opgemetselde gevel met dwarskap. Aan de zijde van Tuinstraat is het pand op de hoek twee bouwlagen hoog en aan de noordzijde een bouwlaag met een lage goot. De kap van het hoge en lage deel hebben uiteindelijk dezelfde nokhoogte. Het hoge deel aan deze zijde heeft een balkon met gemetselde balustrade met een rollaag.
56
3 Gebieden
3.2. Integrale ensembles
3.3 Stedenbouwkundige ensembles
3.3 Agrarisch cultuurlandschap
Bijlage 3: Beschrijvingen van de stedenbouwkundige ensembles
Waardering Het pand op de hoek Sandbrinkstraat – Tuinstraat is vanuit stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en cultuurhistorisch oogpunt van lokaal belang door: • de kenmerkende vooroorlogse architectuur, die in hoofdvorm en detaillering gaaf is gebleven.