CConstaterende datOss
Koppel je AI →
Document · PDF

15 Raad van State, dd 24 september 2026, over TAM omgevingsplan Sportpark Nieuw Zevenbergen_Geanonimiseerd_Geredigeerd

Gemeenteraad 15 oktober 2026, gemeente OssBij agendapunt: Voor behandeling doorgeleiden naar het college220.551 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 21 van 24

Tevens kan ïn dit kader verwezen worden naar de richtlijn laagfrequent geluid [A.5] van de Nederlandse Stichting Geluidhinder. 2.4 Vergunningverlening De beoordeling van het geluid afkomstig van inrichtingen die vergunningplichtig zijn in het kader van de Wet milieubeheer, vindt plaats voor elk van de drie beoordelingsperioden van het etmaal (dag, avond en nacht). Het uitgangspunt hierbij is het invallend geluidsniveau. EE

- De geluidsimmissieniveaus dienen door metingen en/of berekeningen nabij de ontvangerte worden vastgesteid op de plaats en de hoogte waar hinder wordt of kan worden ondervonden, met dien verstande dat de beoordelingshoogte minimaal 1,5 m bedraagt. ln de vergunning kunnen controlepunten worden omschreven, waarbij het aanbeveling verdient concrete posities te hanteren (bijvoorbeeld straat + huisnummer en beoordelingshoogte). Bij metingen en/of berekeningen dienen variaties in de geluidsoverdracht (vooral op grotere afstanden van belang) te worden verdisconteerd door toepassing van het systeem meteoraam/meteocorrectieterm. lndien het geluid nabij de ontvanger een tonaal en/of impulsachtig karakter bezit, wordt een toeslag toegepast op het langtijdgemiddeld deelbeoordelingsniveau vanwege de inrichting van 5 dB voor de duur van de geluidsimmissie met het specifieke karakter. Voor muziekgeluiden bedraagt deze toeslag 10 dB; zie ook paragraaf2.3. Maximale geluidsniveaus, ook wel piekniveaus genoemd, worden beoordeeld aan de hand van LAm . Bij metingen en/ofberekeningen dienen variaties in de geluidsoverdracht (vooral op grotere afstanden van belang) te worden verdisconteerd door toepassing van het systeem meteoraam/meteocon-ectieterm.

Naast voorschriften voor een normale, representatieve bedrijfssituatie kan het bevoegd gezag besluiten in de vergunning nog aparte voorschriften op te nemen voor uitzonderlijke situaties die incidenteel voorkomen. Bij vergunningverlening aan inrichtingen op zoneringspFichtige industrieterreinen zal bij de opstelling van de vergunningvoorschriften rekening moeten worden gehouden met: - de Iigging van de zonegrens; - de geluidsgevoege objecten binnen de zone waarvoor een maximaal toelaatbare geluidsbelasting van de gevel is vastgesteld; - toeslagen voor tonaal, impulsachtig of muziekgeluid. Het is gewenst de beoordelingshoogte voor zonering en vergunningverlening op elkaar af te stemmen, bij voorkeur 5 m boven het plaatselijk maaiveld. Voorbepaalde typen inrichtingen kunnen andere beoordelingsgrootheden van belang zijn. Een voorbeeld hiervan is hetlawaai afkomstig van schietinrichtingen. 2.5 Zoneringlzonebeheer 2.5.1 Geluidsbelasting vanwege een ¡ndustrieterrein Voor zonering in het kadervan de Wet geluidhinder is de in deze wet gedefinieerde geluidsbelasting vanwege het industrieterrein B1 maatgevend.

Deze wordt in artikel 1 van deze wet gedefinieerd als: de etmaalwaarde van het equivalente geluidsniveau in dB(A) op een bepaalde plaats, veroorzaakt door de gezamenlijke inrichtingen en toestellen aanwezig op het industrieterrein, daaronder niet begrepen het geluid van motorvoertuigen op de openbare weg. Bij bepaling van de geluidsbelasting gelden de volgende aandachtspunten: - de geiuidsimmissie heeft betrekking op de equivalente geluidsniveaus over de desbetreffende dag-, avond- en nachtperiode; - de variaties in de geluidsoverdracht als gevolg van wisselende weersomstandigheden worden gemiddeld. Hieraan wordt voldaan door toepassing van het systeem meteoraam/meteocorrectieterm; - van belang is het invallend geluidsniveau; de bijdrage van reflecties tegen een direct achter het immissiepunt gelegen gevel wordt dus buiten beschouwing gelaten. lndien dit soort reflecties een bijdrage leveren, wordt hiervoorgecorrigeerd; - de beoordelingshoogte bedraagt 5 m boven het plaatselijk maaiveld. -15-

1iieiding rneten en rekenan industrielawaaí odule A De zone omvat het gehele gebied (exciusief het industrieterrein zelf) waarbinnen vanwege het industrieterrein een geluidsbelasting heerst of mag heersen van 50 dB(A) of meer. Hierbij blrjven buiten beschouwing: - incidentele verhogingen van het geluidsniveau ten gevolge van bedrijfscalamiteiten. ln het algemeen kunnen regelmatig terugkerende bedrijfsstoringen hiertoe nietworden gerekend. Of een verhoging moet worden beschouwd als een gevolg van een calamiteit, dan wel valt binnen de spreiding van normaal voorkomende bedrijfssituaties is ter beoordeling aan de vergunningverlenende instantie; - incidentele verhogingen ten gevolge van uitzonderlijke bedrijfssituaties. De omvang van de maximaal toelaatbare verhoging alsmede de bedrijfssituaties en de bronnen waardoor deze verhoging wordt veroorzaakt, dienen apart in de vergunning te worden vermeld. Ter voorkoming van hinder dienen incidentele verhogingen zoveel mogelijk te worden vermeden. ln de Handreiking industrielawaai en vergunningverlening wordt inhoudelijk ingegaan op het begrip incidentele of uitzonderlijke bedrijfssituatie. De bestaande industrieterreinen, waarop artikel 53 van de Wet geluidhinder betrekking heeft en waarvoor een zoneplicht geldt, zijn van een geluidszone voorzien.

Voor nieuwe situaties kan de verplichting voor zonevaststelling voortvloeien uit artikel 41 van de Wet geluidhinder. 2.5.2 Geluidsbelasfing van geluidsgevoe!ige objecfen in de zone Voor geluidsgevoelige objecten, die binnen een geluidszone liggen, dient de maximaal toelaatbare geluidbelasting (MTG) van de gevel te worden vastgesteld. Hiervoor gelden dezelfde uitgangspunten als voor de geluidsbelasting vanwege een industrieterrein, behalve ten aanzien van de beoordelingshoogte. De geluidsbelasting van de gevel wordt bepaald op de hoogst geluidsbelaste positie van de gevel. Een beoordelingshoogte van 5 m heeft de voorkeur. lndien echter redelijkerwijs moet worden verwacht dat op een andere hoogte voor de gevel de geluidsbelasting aanmerkelijk hoger is (bijvoorbeeld in geval van afschermende objecten tussen bron en ontvanger) is de geluidsbelasting op die hoogte maatgevend. lndien de hoogste positie van de gevel van het geluidsgevoelig object op een lagere hoogte ligt dan 5 m, kan dienovereenkomstig een lagere beoordelingshoogte worden aangehouden. De meteocorrectieterm wordt betrokken op de gehanteerde beoordelingshoogte. -16-

Haiir;q reter en rekpne industrietavai Mc-dule A Criteria voor toepassing van methode l en 11 3.1 Kenmerken van methode l en 11 De keuze voor het toepassen van methode l of methode 11 berust voorai op het toepassingsgebied. Dit toepassingsgebied wordt in paragraaf 3.2.1 en 3.3.1 toegelicht. De methoden stellen wel verschillende eisen aan cie deskundigheid van de gebruiker. Het vereiste kennis- en ervaringsniveau wordt behandeld in paragraaf 3.2.2 en 3.3.2. Als uitgangspunt geldt dat binnen het toepassingsgebied van methode l een gelijlcwaardig resultaat wordt bereikt als met methode 11. ln tabelA.3.1 zijn samenvattend de kenmerken gegeven van de beide meet- en rekenmethoden. 3.2 Gebruik van methode l 3.2. 1 Toepassingsgebied Methode l kan worden toegepastvoor inriclitingen waar voorde beoordeling van de geluidssituatie een eenduidige representatieve bedrijfssituatie kan worden gedefinieerd. Tevens dient, voorzover van toepassing, de representatieve bedrijfssituatie op ondubbelzinnige wijze te kunnen worden onderverdeeld in representatieve bedrïjfstoestanden die voor het verrichten van metingen en berekeningen relevant zijn. Beide beschrijvingen moeten op een zodanige wijze worden opgesteld dat de beoordelingsgrootheden hieruit controleerbaar kunnen worden vastgesteld.

Methode l is bedoeld voor: - immissiemetingen bij vergunningverlening en bij controle van Wm-inrichtingen; - liandhaving en onderbouwing van een nadere eis bij inrichtingen die vallen onder een AMvB; - ¡ndicatiefonderzoek naarde inpasbaarheid binnen de zonegrens van nieuwe inrichtingen of verandering van bestaande inrichtingen op het gezoneerde industrieterrein, dat wil zeggen globale bepaling van het al dan niet overschrijden van de bij de zonegrens behorende geluidsbelasting van 50 dB(A)-etrnaalwaarde; - emissiemetingen en overdrachtsberekeningen in eenvoudige situaties bij Wm-inrichtingen. Dit kan noodzakelijk zijn in situaties waar dusdanig hoge stoorgeluidsniveaus op het beoordelingspunt optreden dat immissiemetingen aldaar niet mogelijk zijn. Methode l kan worden toegepast op: - de gehele inrichting; - een deel van de inrichting (mits dit deel meettechnisch te scheiden is van de rest van de inrichting), bijvoorbeeld in het kader van een veranderingsvergunning; - een bepaalde geluidsbron of installatie, bijvoorbeeld ter controle van ontwerpspecificaties of l eve ra nc ¡ erg a ra n tie s. De immissiemeetmethode van methode l is toepasbaar voor bron-ontvangerafstanden tot circa 150 m.

Voor overdrachtsberekeningen kan de methode worden toegepast voor afstanden tussen bron en ontvanger tot 500 m mits rekening wordt gehouden met een afnemende nauwkeurigheid bij toenemende afstand tot de geluidsbron c.q. inrichting. Equivalente geluidsniveaus en maximale geluidsniveaus kunnen uitsluitend in dB(A) worden bepaald. De randvoorwaarden van de submethoden worden bij de verschillende hoofdstukken specifiek vermeld. 3.2.2 Vereist kennisniveau - 17-

-> Handleiding neter en rekenen indu.strielawai Module A Van de gebruikers wordt kennis van akoestische begrippen, meettechnieken, theorie op MBO-niveau en enige ervaring verwacht. Met name moeten zii kennis hebben van de gevolgen van de keuze van de meetlocatie op de geluidsmetingen en moeten zii de invloed van stoorgeluid en van de bedrijfsvoering op de uitkomsten van metingen en berekeningen (vaststelling representatieve bedrijfssituaties) kunnen beoordelen en inschatten. Tevens moeten zij gevoel ontwikkeld hebben voor de invloed van meteorologische omstandigheden op de metingen (meteoraambeoordeling en invloed van stoorgeluid door weersinvloeden). Enige praktijkervaring onder deskundige begeleiding wordt als voorwaarde gesteld om de meet- en beoordelingsmethodiek op de juiste wijze te kunnen toepassen. Dit geldt in het bijzonder ook voor het uitvoeren van emissiemetingen in combinatie met overdrachtsberekeningen, teneinde de geluidsbelasting te bepalen. Bij de laatstgenoemde systematiek (overdrachtsmodel) is het van belang te kunnen bepalen in hoeverre een situatie met methode l kan worden uitgevoerd of dat methode 11 dient te worden toegepast. 3.3 Gebruik van methode 11 3.3. 1 Toepassingsgebied ln die situaties waarin men methode l niet mag of kan toepassen, dient methode 11 te worden gebruikt.

De submethoden van methode 11 kennen geen algemene beperkingen met betrekking tot afstand, beoordelingshoogte, omvang van de inrichting en spectrale inhoud van het geluid. De desbetreffende randvoorwaarden worden specifiek bij iedere submethode gegeven. Methode 11 geldt in principe voor mmissiemetingen bij afzondedijke of combinaties van inrichtingen met sterk wisselende bedrijfstoestanden gedurende het etmaal of delen daarvan. Ook bij situaties waar sprake is van veel bronnen en objecten wordt methode 11 gebruikt. Het vaststellen van geluidscontouren, bijvoorbeeld ten behoeve van zonering uit hoofdstuk V Wgh alsmede zonebeheer, dient met methode 11 te worden uitgevoerd. Het bepalen van bronsterkten met specifieke, uitgebreide meetexcercities en/of meetapparatuur behoort eveneens tot methode 11. 3.3.2 Vereist kennisniveau Van de gebruikers van methode 11 wordt een gedegen kennis van akoestische begrippen, meettechnieken en theorie geëist, bijvoorbeeld blijkend uit het met goed resultaat hebben doorlopen van een cursus akoestiek op HBO-niveau alsmede een adequate praktijkervaring en bekendheid met akoestische vakliteratuur. Ook is enige kennis van het productieproces en de werkcycli van de bron vereist, teneinde de representatieve bedrijfstoestanden en -perioden duidelijk te kunnen vaststellen.

Het zelístandig toepassen van de methode vergt gedegen ervaring, opgedaan door samenwerking met ervaren deskundigen. -18-

Han .r: ete en reener , strielwai —> Aspect Methode l Methode 11 lmmissiemetingen (r 1 50 m) bij - Emissiemetingen en Toepassing vergunningverlening en controle bij overdrachtsberekeningen in Wm-inrichtingen complexe situaties bij -Controle en nadere eisen Wm-inrichtingen AMvB-inrichtingen - Vergunningverlening en - lndicatief vaststellen inpasbaarheid handhaving van inrichtingen ex binnen zonegrens artikei 2.4 van het lvb - Emissiemetingen en - Zonering en sanering overdrachtsberekeningen n - lmmissiemetingen bij eenvoudige situaties bij vergunningverlening en controle bij Wm-inrichtingen Wm-inrichtingen Kennis van en ervaring met Ruime kennis van en ervaring met akoestische metingen en begrippen; de specialistische meettechnieken, Kennisniveau theorie op MBO-niveau kennis van de theoretische gebruiker achtergronden, bekend met akoestische vakliteratuur; theorie op HBO-niveau Stijl van het ln principe eenduidige Geeft de randvoorwaarden aan voorschrift interpretatie, receptmatig waaraan de gebruikers zich moeten houden, veel keuzevrjheid, maar keuze moet kort en deskundig gemotiveerd worden

eidinq meen en rl€ieri indtrietawaai kodule A Aspect Methode l Methode 11 Type geluid Alle typen AIle typen Spectrale Geen (alleen dB(A)-waarden) Bij voorkeur in octaafbanden, gedetailleerdh desgewenst in smallere eid trequentiebande n co Q, Stoorgeluid Correctie mogelijk, mits op Naast correctie ook gebruik van eenvoudíge wijze uitvoerbaar speciale apparatuur voor onderdrukking van stoorgeluidbijdrage Meteoraam/m Ja Ja, ook mogelijkheid om buiten het eteocorrectie meteoraam te meten door verrichten van veel metingen Apparatuur/ou Geluidsniveaumeter IEC 651 type 1 Als bij methode l, eventueel tillage met A-filter, integrerende apparatuur, aangevuld met: smalle rekenfaciliteiten, bandopnamen band-analyse, tiillingmeters, richtinggevoelige microfoons, FFT, intensiteitsmeetap paratuur, correlatiemeetmethoden, antennetechnieken lmmissie lmmissiemetin ln dB(A)Minimum aantal metingen Als methode l ln dB(A), ook in g- energetisch gemiddelde octaafbanden desgewenst in smaliere banden Extrapolatiem Dempingsterm voor geometrische Correctieterm met alle relevante ethode uitbreiding, luchtdemping en termen uit het overdrachtsmodel bodemverzwakking in dB(A) Emissie Geconcentree Ja, binnen randvoorwaarden Ja, binnen randvoorwaarden rde bronnen Rondom-meth Nee Toepasbaar onder bepaalde ode randvoorwaarden aan richtingsafhankelijkheid en terreinoppervlak Aangepast Ja, binnen randvoorwaarden

Ja meetvlak -20-

Harirc fiete en rkerren itdustrieIawaar cdule A - Aspect Methode l Methode 11 Andere Nee Geeft randvoorwaarden en niethoden aanwijzingen omtrent specialistische emissiemethoden. Specifiek o.a.: - de mogelijkheid geluidsoverdracht door gebouwwanden te berekenen - snelheidsmetingen op vlakken - intensiteitsmetingen Overdra Overdrachtsm Geometrische uitbreiding, Geometrische uitbreiding, cht odei luchtdemping, eenvoudige reflecties, luchtdemping, reflecties, maximaal één scherm met afscherming (meerschermen, eenvoudšge geometrie en maximum maximum 20 dB verzwakking per verzwakking 5 dB (indicatief en scherm), vegetatie, afscherming op conservatief), bodemverzwakking fabrieksterrein, bodemverzwakking Meten van Nee Ja (substitutiemethode) overdracht Hybride Nee Door vergelijking van meet- en methoden berekeningsresultaten kunnen deskundigen de lokale situatie beter in rekening brengen dan dit op grond van een algemeen overdrachtsmodel kan geschieden TABEL A.3.1 Kenmerken van methode ¡ en ¡l lmmissiemetingen versus immissieberekeningen 4.1 Algemeen ln de meet- en rekenmethoden wordt een onderscheid gemaakt tussen (zie figuur A.4.1): - de geluidsproductie van de geluidsbron (emissie); - de geluidsoverdracht van de bron naar de oritvanger (overdracht); - het geluid dat de ontvanger bereikt (immissie).

De Handleiding verschaft de technische procedures voor de vaststelling van de geluidsimmissie veroorzaakt door (delen van) šnrichtingen. De methoden om de geluidsimmissie te bepalen zijn onder te verdelen in drie groepen: - directmeten van de geluidsinimissie (zie paragraaf4.2.1); - extra- en/of interpolatie van metingen nabij het immissiepunt met behulp van rekencorrecties (zie paragraaf 4.2.2); -21-

-> i-. - ileidirq rneien < r&kenen ir.dustrielwaai tedule A berekening van de geluidsimmissie met behulp van een overdrachtsmodel uit gemeten of op andere wijze verkregen emissieniveaus (zie paragraaf 4.3). Emissie overdracht -Emissiemethoden lrnnHssie Di e e et g B re e n ui - Kengetallen ct m in emissie FIGUUR A.4.1 Do e/ementen bj de meet- en rekenmethoden 4.2 Meten van geluidsimmissie 4.2.1 Metingen op een beoordeling.spunt Bij een bestaande industrie wordt in principe de voorkeurgegeven aan een directe meting van de geluidsimmissie. ln de praktijk belemmeren de volgende factoren het uitspreken van een algemene voorkeur voor het direct meten van de geluidsimmissie. Repres en tativiteit Omwille van de vereiste reproduceerbaarheid moet bij de immissiemeting gelijktijdig worden voldaan aan de volgende voorwaarden: - de bedrijfsomstandigheden zijn representatief. Bij bedrijven meteen discontinue bedrijfsvoering, zoals transportondernemingen, scheepswerven e.d. zal moeilijk aan deze voorwaarde voldaan kunnen worden. ln dergelijke situaties betreft een geluidsimmissiemeting vaak slechts een momentopname, waarbij ook de relatie met de oorzakelijke geluidsbronnen moeilijk is vast te stellen; - de geluidsoverdracht is representatief, ofwel de weersomstandigheden voldoen aan het meteoraam (zie paragraaf 5.3).

Haniteioinq mten en rekeaeri indrrstrietawaai 1du Å - Stoorgeluid Door de invloed van stoorgeluid, zoals verkeerslawaai, geluid van naburige industrieën, windgeruis op de microfoon, kan een hoger geluidsniveau worden gemeten dan het immissieniveau van de te meten bron. Alleen bij sterk overheersende geluidsbronnen is een nauwkeurige immissiemeting mogelijk. Onderverde!en van bronnen Als de geluidsimmissieniveaus niet voldoen aan geluidsgrenswaarden, zal men voor het optimaal ontwerpen van geluidsreducerende maatregeleri de bijdrage van de diverse deelbronnen willen kennen. Bij immissiemetingen is een onderverdering vaak moeilijk te maken; emissiemetingen moeten dan uitkomst brengen. 4.2.2 Metingen op een referentiepunt Vaak zal een extra- of interpolatiemethode worden gebruikt als op de beoordelingspunten te veel stoorgeluid aariwezig is. Het meetpunt (dan referentiepunt genoemd) dient zo te worden gekozen dat er minimale invloed is van stoorgeluiden. Uit de gemeten niveaus op de gekozen referentiepunten kunnen de geluidsimmissieniveaus op de beoordelingspunten door hettoepassen van rekencorrecties worden bepaald. Extrapolaties worden met name toegepast bij het bepalen van de geluidsinimissie op beoordelingspunten.

Deze extrapolaties mogen alleen in de richting van bron-ontvanger plaatsvinden, tenzij aangetoond wordt dat de bron in horizontale richtingen gelij1matig uitstraall Boven de onnauwkeurigheden, die bij de immissiemeting optreden, komt nog cle fout vanwege de rekencorrectie. ln situaties zonder afscherming en reflecties zal bij extrapolatie over kleine afstanden de extra onnauwkeurigheid gering zijn. ln gevallen, waarbij de situatie met betrekking tot afscherming en bodemfactoren tussen referentie- en inimissiepunt verschilt, is het gebruik van de extrapolatiemethode af te raden, bijvoorbeeld als van een positie vóór de wocnbebouwing naar een positie tussen de woonbebouwing wordtgeëxtrapoleerd. lnterpolaties worden toegepast voor het vastteggen van bijvoorbeeid contourlijnen. De nauwkeurigheid wordt bepaald door het aantal meetpunten en de nauwkeurigheid waarmee de riiveaus op de posities zijn bepaald. 4.3 Berekenen van de geluidsimmissie uitemissiegegevens Het geluidsimmissieniveau kan worden bepaald uit een bekende bronsterkte in combinatie met een overdrachtsberekening. ln bestaande situaties wordt deze methode toegepast omdat hiermee de bijdragen van afzonderlijke bronnen tot het geiuidsimmissieniveau kunnen worden vastgesteld. Het voordeel van bronsterktemetingen is dat nabij de bron weersomstandigheden geen rol spelen; bovendien is daar de invloed van stoorgeluiden gering.

ln geprojecteerde, dat wil zeggen nog niet bestaande situaties, is dit de enige manier om geluidsimmissieniveaus te bepalen. 4.3. 1 Geluídsemissiemeetmethoden Voor de geluidsemissie is alleen het geluid van belang dat doorde bron in de richting van het immissiepunt wordt uitgestraald. Ditwordt aangeduid met het begrip immissierelevante bronsterkte. Waar in het vervolg in deze Handleiding gesproken wordt over bronsterkte, wordt daarmee steeds de immissierelevante bronsterkte bedoeld. Deze bronsterkte kan in volgorde van afnemende nauwkeurigheid worden bepaald uit: - metingen in de betreffende situatie; - metingen aan vergelijkbare installaties elders; - karakteristieke gegevens van bepaalde typen instaliaties in combinatie met empirische formules; - kengetallen die voor globale planologie worden gebruikt. -23-

t- reidirc rneter en reoenen in iLriawaai ioiule A -> De Handleiding richt zich vooral op de eerste en, in prognose-situaties, op de tweede categorie. De emissiemeetmethoden zijn in een vijftal submethoden onderverdeeld. Geconcentreerde bronmethode Er is sprake van een geconcentreerde bron ais de afstand R waarop gemeten wordt, groot is ten opzichte van de grootste afmeting, d, van de bron. ln de Handleiding wordt als criterium aangehouden dat R > 1 ,5 d. Als aan deze voorwaarde is voldaan, kan uit een meting op één positie de immissierelevante bronsterkte in de richting van die positie worden bepaald. Fouten ten gevolge van het geometrische nabijheidsveld en het akoestische nabijheidsveld spelen bij deze methode in de praktijk geen rol van hetekenis. lndien deze emissiemethode kan worden toegepastzonderdat stoorgeluiden de metingen be•invloeden, heeft deze methode de voorkeur boven de andere emissiemeetmethoden omdat deze eenvoudig en het meest nauwkeurig is. Aangepast meefv/akmethode Bij deze methode worden metingen verricht op een groot aantal posities, gelegen op een omhullend meetvlak dat aangepast is aan de vorm van de geluidsbron. De afstand tot de bron bedraagt een halve tot enkele meters bij geluidsuitstralende objecten.

Bij openingen kan tot in het vlak van de opening worden gemeten, tenzij relatiefhoge luchtstroomsnelheden in de opening optreden, die de geluidsmeting verstoren. Uit de grootte van het oppervlak van het aangepaste meetvlak en de gemeten niveaus kan het geluidsvermogen worden bepaald. Soms kan met behulp van aannamen op basis van het type geluidsbron een indicatie over de richtingsaliiankelijkheid van de geluidsuitstraling worden verkregen. Het grote voordeel van deze methode is dat in een situatie waarin de bronnen dicht bij elkaar staan de afzonderlijke bronsterkten van deelbronnen kunnen worden bepaald. Vooral bij het treffen van maatregelen zal daarom deze methode worden toegepast. lndien toegepast op relatief grote installaties is deze methode veel bewerkelijker dan de rondommethode. Voor fouten ten gevolge van het geometrisch nabijheidsveld wordt voor een deel gecorrigeerd. Op een afstand van circa 1 meter of meer ziin de fouten ten gevolge van het akoestische nabijheidsveld veelal verwaarloosbaar. De mogelijke invloed van stoorgeluid is bij deze metingen tot een minimum teruggebracht doch de nauwkeurigheid wordt beperkt door de onzekerheid over de richtingskarakteristiek van de bronnen.

Rondommefhode (alleen methode !i) De rondommethode heeft als kenmerk dat de bronsterkte wordt afgeleid uit geluidsniveaus die op een voorgeschreven aantal posities op een voorgeschreven meetlijn rondom de bron zijn gemeten waarbij de meetpunten relatiefdicht bïj de bron liggen. Met de rondommethode kan slechts een over de horizontale richtingen gemiddelde bronsterkte worden afgeleid. Alleen met behulp van aannamen over de positie van de belangrijkste bronnen kan enige richtingsinforrnatie worden verkregen. ln het algemeen zal echter geen informatie over de chtingsaIhankelijkheid van de geluidsuitstraling in het horizontale vlak beschikbaar komen. Het geluid dat naar boven wordt uitgestraald en dus geen bijdrage geeft tot de geluidsimmissie, blijft bij deze methode buiten beschouwing. De rondommethode is derhalve geschikt voor geluidsbronnen die: - in horizontale richting veel uitgestrekter zijn dan ¡n verticale richting; - zelf niet gericht uitstralen of opgesteld staan in een omgeving met veel geluidsreflecterende en -verstrooiende objecten. -21-

- Door de geometrie die bij de rondommethode is vereist, is het akoestische nabijheidsveld niet van belang. Het effect van het geometrische nabijheidsveld is in de methode verwerkt. De nauwkeurigheid van de methode hangt sterk van de situatie af. Een voordeel van deze meetmethode is dat de onderlinge afscherming op het fabrieksterrein in de bronsterkte kan worden verwerkt. !ntensiteitsmetingen (al!een mefhode l!) Bij deze methode wordt met behulp van een speciate intensiteitsmeetprobe de geluidsintensiteit bepaald die door een omsloten oppervlak rond een geluidsbron stroomt. Uit het product van intensiteit en opperviak is het geluidsvermogen van de bron te bepaien. Deze methode Ieent zich goed bij situaties met stoorgeluid, doch vereist bijzondere deskundigheid. Snelheidsmetingen (alleen m efhode l)) Van bepaalde (delen van) constructies of machines kan het geluidsvermogen afgeleid worden uit de door snelheidsmetingen (ook wel trilngmetingen genoemd) vast te stellen snelheidsniveaus, de oppervlakte van de betreffende geluidsafstralende onderdelen en de afstraalgraad. De afstraalgraad is de verhouding tussen de trillingenergie van een object en de daardoor afgestraalde geluidsenergie. De mate van nauwkeurigheid is sterk afhankelijk van de betrouwbaarheid van de afstraalgraad.

4.3.2 Bepalen van de geluidsoverdracht De geluidsoverdracht wordt in het algemeen door middel van berekeningen bepaald. Een overdrachtsberekening bevat elementen die altijd optreden, zoals verzwakking door geometrische uitbreiding en luchtabsorptie, en elementen die sterk van de situatie afhangen zoals bodemeffecten, afscherming, enzovoort. Bij complexe overdrachtssituaties is vooral de invloed van deze laatste elementen belangrijk maar vaak ook moeilijk te berekenen. ln een groot aantal situaties zal een voldoende nauwkeurige berekening kunnen worden uitgevoerd met het overdrachtsmodel van methode l, dat wil zeggen als de bron-ontvangerafstand klein is en geen afscherming optreedt. Het overdrachtsmodel van methode l kan ook toegepast worden voor een eenvoudige situatie met afscherming. De rekenresultaten zijn evenwel indicatief en conservatief, en kunnen afwijken van de resultaten die met methode 11 gevonden zouden worden. ln complexe situaties waarbij ingewikkelde en/of meervoudige afschermingen en reflecties een rol spelen, zullen de verzwakkingen met methode l niet nauwkeurig berekend kunnen worden. l-let overdrachtsmodel van de specialistische methode 11 kan dan worden gebruikt.

De geluidsniveaus berekend met het overdrachtsmodel van methode 11 zijn meestal nagenoeg gelijk met de geluidsniveaus die volgen uit de berekeningen met het overdrachtsmodel van methode l, mits laatstgenoemde methode onder de gestelde randvoorwaarden wordt toegepast. -25-

-Iandleiding rneten en rekenn industrielawaai ule A Reproduceerbaarheid en representativiteit 5.1 Reproduceerbaarheid Een van de belangrijkste voorwaarden voor het uitvoeren van geluidsmetingen en -berekeningen is dat de resultaten reproduceerbaar zijn. Dit betekent dat indien de metingen of beekeningen binnen de randvoorwaarden van de methode op een willekeurig ander tijdstip en/of door anderen met andere apparatuur worden herhaald, dezelfde resultaten binnen de gestelde nauwkeurigheidsmarge worden verkregen. Aan resultaten d niet aan de randvoorwaarden voldoen kan geen waarde worden toegekend. Ter wille van de vereiste reproduceerbaarheid dienen de omstandigheden waaronder de metingen worden verricht en/of waarop de berekeningen betrekking hebben, te worden vastgelegd. Het is hierbij belangrijk een onderscheid te maken tussen: representatieve bedrijfssituatie (zie paragraaf 5.2); representatieve geluidsoverdracht (zie paragraaí 5.3). De bedrijfssituatie is bepalend voor de geluidsproductie. Omdat een inrichting deze bedrijfs- situatie bepaalt, kan de inrichting invloed uitoefenen op de geluidsproductie. De eventuele variaties in de geluidsproductie moeten zowel kwalitatief als kwantitatief zoveel mogelijk worden gescheiden van de variaties in de overdracht. Bij grote afstanden kunnen deze variaties in de geluidsoverdracht toevallig en grillig zijn.

ln hoofdstuk 2 zijn voor het toetsen aan grenswaarden richtlijnen gegeven voor de meet- en beoordelingshoogte. In hoofdstuk 7 is de wijze toegelicht waarop de beoordelingsgrootheden herleidbaar en controleerbaarworden vastgesteld. Deze richtlijnen berusten niet op louterakoestische gronden, doch zijn mede bepaald door praktische en beleidsmatige overwegingen. 5.2 Representatieve bedrijfssituatie Metingen aan een inrichting moeten zoveel mogelijk worden uitgevoerd bij een representatieve bedrijfssituatie, dat wil zeggen de resultaten van de meting/berekening moeten kenmerkend ziin voor de geluidssituatie over een beoordelingsperiode. Daarbij kan de representatieve bed njfssituatie onderverdeeld zijn in verschillende doch eenduidig definieerbare bedrijfstoestanden. Bij elke meting per bedrijfstoestand hoort derhalve ook een technische omschrijving van deze bedrijfstoestand. De gedetailleerdheid van deze beschrijving wordt bepaald door het doel van de meting en de beschikbare informatie. De beschrijving van de representatieve bedrijfssituatie en de daarbij behorende bedrijfstoestanden vormen in de prakjk vaak de zwakste schakel bij geluidsmetingen. De bedrijfstoestanden, de meetplaatsen en de meetomstandigheden vormen met de gemeten geluidsniveaus een geheel. Wordt een van deze zaken weggelaten, dan is het resultaat in het algemeen niet bruikbaar.

Bij een geluidsinventarisatie dient in het algemeen de volgende informatie verkregen te worden: - het aantal en type afzonderlijke bronnen of brongroepen dat tijdens de meting en in de representatieve bedrijfssituatie in bedrijf is; - de bedrijfstoestand van de bronnen of brongroepen tijdens de metingen en in de representatieve bedrijfssituatie, zoals de in werking zijnde installaties, eventueel het vermogen, het toerental, de gebruikte productiecapaciteit en dergelijke; - geometrische afmetingen van de bronnen c.q. brongroepen en voor de geluidsimmissie relevante objecten; - de tijd dat de bronnen of brongroepen binnen de drie beoordelingsperioden (dag, avond, nacht) in werking zijn (uitgezonderd de binnen de vergunning mogelijk optredende maximale bedrijfssituatie en calamiteiten); - de positie en de hoogte van de individuele relevante geluidsbronnen binnen het (te meten) -26-

Handleicììng rneter en indutrielawaaì iodu A - brongebied. Maar ook andere voor de geluidsproductie relevante gegevens moeten worden vastgesteld, want de geluidsemissie van een bedrijf kan sorns sterk veranderen zonder dat bedrijfsparameters, zoals de gebruikte productiecapaciteit, wijzigen. ln de praktijk komt het vaak voor dat de bedrijfsleider van de betrokken inrichting opgeeft dat een bedrijfstoestand onveranderd is gebleven, terwijl de geluidsimmissie toch is gewijzigd. Voorbeelden van dit soort gevallen zijn het openen en sluiten van deuren, ramen enlof daklichten van een geluidswerend gebouw waarbinnen de geluidsbronnen ziin opgesteld, of ventilatievoorzieningen die, afhankelijk van de buitentemperatuur, worden aan- of uitgezet of waarvan het toerental is gewijzigd. De meetperiode dient zodanig te zijn, dat het resultaat niet beïnvloed wordt door de keuze van het begin- of eindtijdstip van de metingen. De meetperiode is afhankelijk van het type geluid, zie paragraaf 6.4. Vaak zal het niet nodig zijn om gedurende de gehete beoordelingsperiode te meten. Een meting van korte duur tijdens de representatieve bedrijfstoestand kan voldoen.

Blijken tijdens de beoordelingsperioden verschillende bedrijfstoestanden op te treden, dan kan het langtijdgemiddeld beoordelingsniveau met behulp van enkete aanvullende berekeningen uit de metingen betreffende de verschillende bedrijfstoestanden worden bepaald. Bij zeer grote of complexe bedrijven (Hoogovens, scheepswerven) kan het voorkomen dat afzonderlijke bedrijfstoestanden niet afzonderlijk vast te leggen zijn. ln deze gevallen kan meerdere malen steekproefsgewijs worden gemeten. Ook dan wordt geadviseerd zoveel mogelijk de bedrijfstoestand tijdens de metingen te beschrijven. 5.3 Representatieve geluidsoverdracht Docr meteorologische invtoeden kan de getuidsoverdracht sterk variëren, met name bij afstanden groter dan 50 m. Bij meewind of sterke temperatuurinversies (positieve temperatuurgradiënt) zijn de immissieniveaus hoger dan bij tegenwind of sterk negatieve temperatuurgradiënten, waarbij zich een zogenaamde geluidsschaduw kan vormen (zie figuur A.5.1). Bovendien blijkt de overdracht bij meewind en temperatuurinversie veel stabieler te zijn dan bij andere meteorologische omstandigheden. De meteorologische omstandigheden waaronderdeze goede en stabiele overdracht ptaatsvindt, zijn vastgelegd in een zogenaamd meteoraam (zie module B en C).

Metingen op een afstand van meer dan 50 m ofop een afstand r1> 10 (hb ~ h,) mogen alleen worden uitgevoerd als de weersomstandigheden aan de eisen van het meteoraam voldoen. Maar zelfs bij weersomstandigheden binnen het meteoraam zal de geluidsoverdracht nog variëren. Daarom wordt een energetische middehng over een minimum aantal metingen voorgeschreven. Bij overdrachtsberekeningen wordt uitgegaan van een geluidsoverdracht zoals deze plaatsvindt onder meteoraamomstandigheden. -27-

Hn.ileidirìg rneten en reketieri industrielawaai rr1ule A FIGUUR A.5.1 Kromming van geluidsstraien door wind- en temperatuurgradiënten Het niveau dat bepaald is onder meteoraamomstandigheden is echter altijd hoger dan het niveau dat gemiddeid over een lange tijd (meerdere dagen) optreedt, omdat er ook meteorokgische omstandigheden optreden waaronder de overdracht slecht is (bijvoorbeeld schaduwvorming). Voor toetsing aan grenswaarden wordt uitgegaan van de meteogemiddelde geluidsoverdracht, dat wil zeggen de gemiddelde overdracht bij het Nederlands klimaat. Dit wordt aangeduid als de representatieve geluidsoverdracht. Wiadrd - — ft-*-- r) l i.lJlr,X,fl1il) Ci ln Ie -c-idt,,- ILd l. h.(!uj,j Il( ., •I 1MTJCO i. Pi!iip luuryj itÜnr.a: ___ -, De meteogemiddelde geluidsniveaus (langtijdgemiddeld dee lg eluidsn ivea u LAeqi,LT) worden berekend door van de onder me teo ra a m o m s ta nd ig he den bepaalde niveaus een zogenaamde meteocorrectieterm Cm af te trekken (zie paragraaf 7 2.1). De meteocorrectieterm is aThankelij1 van de bronhoogte hb, de beoordelingshoogte h0 en de afstand bron-immissiepunt r en wordt toegepast op het A-gewogen geluidsniveau. Een bijzonder probleem kan optreden bij immissiemetingen als van een industrieterrein gelijktijdig delen wel 5.1.2e Haileiiri rtnn en rkenr c rielwai ivodu1e A en delen niet aan het meteoraam voldoen.

Aangeraden wordt in dat geval gebruik te maken van de in methode 11 omschreven emissiemeetmethoden. 5.4 Nauwkeurigheid van de methoden l en 11 5.4.1 Vereiste meetnauwkeurigheid ln tabel A.5.1 zijn richtwaarden gegeven voor de nauwkeurigheid die gehanteerd moeten worden bij verschillende grootheden. Algemeen uitgangspunt is dat door onnauwkeurigheden in afstanden, geometrieën, tijdsperioden en aflezingen van geluidsmeters c.q. apparatuur die de geiuidsgegevens verwerkt, in het eindresultaat geen grotere fout veroorzaakt mag worden dan 1 dB. De grootste fouten treden met name op bij de vaststelling van de tijdsduur van een bedrijfstoestand. ln hoeverre deze fouten doorwerken in het eindresultaat hangt af van de relatieve bijdrage van de verschillende bronnen. De te stellen nauwkeurigheid aan de bedrijfsduur hangt dus mede af van de mate waarin een bron bepalend is voor het eindresultaat. Grootheid Vereiste nauwkeurigheid afstand 5% oppervlak 10% tijdsperioden 10% gemiddelde windsnelheid 30% of 1 m/s gemiddelde windrichting 200 afleesnauwkeurigheid bij geluidsniveaubepaling 0,5 dB* * De afleesnauwkeurigheid speelt geen rol indien gebruik wordt gemaakt van integrerende geluidsniveaumeters (L-bepaling) met digitale aflezing.

TABEL A.5.1 Minimale vereiste nauwkourigheid 5.4.2 Verwaar!ozingscriterium Als algemene stelregel wordt gehanteerd dat door verwaarlozing van bijdragen tot het geluidsniveau het eindresultaat met niet meer dan 1 dB mag worden beïnvloed. De verwaarlozing kan ondermeer hetrekking hebben op de volgende geluidsbijdragen: Deelbronnen Als de gezamenlijke bijdrage van bepaalde deelbronnen meerdan 7 dB onder het eindresultaat van de berekening Iigt, mogen deze bronnen buiten beschouwing worden gelaten. Bepaalde frequentiebanden (alleen bij methode 11) Als de gezamenlijke bijdrage van bepaalde frequentiebanden meer dan 7 dB onder het eindresultaat van de berekening ligt, mogen deze banden buiten beschouwing worden gelaten. Vaak blijkt dat de geluidsniveaus iri de octaafbanden 31,5 en 8000 Hz voor de bepaling van de geluidsniveaus kunnen worden genegeerd. 29-

-.leicinq rneten en rekenen indutrielawaai vodule A Reflecties AIs aangetoond kan worden dat de totale bijdrage via reflecties nieer dan 7 dB onderhet reeds bepaalde geluidsniveau ligt, mag deze worden verwaarloosd. Men dient er evenwel op toe te zien dat door opeenstapeling van verwaarlozingen de algemene stelregel in de eerste zinsnede geen geweld wordt aangedaan. 5.4.3 Inferpolafievoorschriften Voor planningsdoeleinden zijn vaak geluidsconlouren gewenst. Een geluidscontour is een lijn, die punten van gelijk geluidsniveau (op een bepaalde beoordelingshoogte) met elkaar verbindt. Bij de constructie van een contour uit meetgegevens op een beperkt aantal punten dient men: - rekening te houden met de wijze van de geluidsuitbreiding (bolvormig, vlak, afschermeffecten enzovoort); - geen interpolaties uit te voeren voor punten waarvoor de overdracht sterk verschilt ten opzichte van de nabijgelegen meetpunten. Li neaire interpolatie tussen een aantal meet- of b erekeningspunten is mogelijk mits aan de v olgende voorwaarden wordt voldaan: - de punten - de afstand R van het te interpoleren punt tot het bronterrein dient groter te zijn dan de afstand d tussen de beide punten waartussen wordt geïnterpoleerd (zie figuur A.5.2). lílr lí.rui. lp.4zl FIG U U R A.

5.2 Toe!ichting afstandseis bj inte(polatie 5.4.4 Nauwkeurigheidsmarge meten en rekenen Als algemene regel kan worden gesteld dat de immissiemeetmethode nauwkeuriger is dan de emissie-overdrachtsmethode, mits de representatieve bedrijfssituatie op de juiste wijze in de uitwerking is verdisconteerd. De nauwkeurigheid van de immissiemeetmethode wordt in belangrijke mate bepaald door de deskundigheid waarmee de methode wordt toegepast. Tevens is de invloed van stoorgeluid van belang. De nauwkeurigheid van meten en rekenen volgens methode l bedraagt bij afstanden tot 150 m 2 dB. Voor -30-

- afstanden groter dan 150 m neemt de nauwkeurigheid van de immissiemetingen of overdrachtsberekeningen volgens methode l af ten opzichte van de nauwkeurigheid die met methode 11 kan worden bereikt. Immissiemetingen op afstanden tot de bron groter dan 150 m zijn bij methode l door de afnemende meetnauwkeurigheid onbetrouwbaar, zodat de resultaten slechts indicatiefte noemen zijn. De afname in nauwkeurigheid van de immissiemetingen wordt grotendeels bepaald door de mate waarin voor stoorgeluid kan worden gecorrigeerd. Methode 11 biedt hiervoor meer mogelijkheden dan methode l. De nauwkeurigheid van meten en rekenen voigens methode 11 is over het algemeen bij deskundige toepassing < 2 dB. lndien noodzakelijk kan deze nauwkeurigheid in veel situaties worden verbeterd tot ± 1 dB door het aantal metingen te verhogen. De nauwkeurigheid van de methode, waarbij de immissieniveaus bepaald worden met de bronsterktebepaling in combinatie met berekeningen met het overdrachtsmodel, wordt met name bepaald door: de complexiteit van de inrichting en de wijze waarop dit in een model kan worden vertaald; de afstand van het immissiepunt totde inrichting. De nauwkeurigheid waarmee een bronsterkte uit emissiemetgen kan worden bepaald, is afhankelijk van de situatie ter plaatse.

ln situaties waar schermwerking aanwezig is, dan wel geluidsverstrooiende elementen in de overdrachtsweg aanwezig zijn, kan de nauwkeurigheid van de verkregen bronsterkte bij methode l sterkverslechteren toteen foutenmarge van meerdan 10 dB. Metmethode 11 kan een grotere nauwkeurigheid bereikt worden. Ook bij methode 11 geldt echter dat het in sommige situaties noodzakelijk is van de in methode 11 omschreven regels af te wijken om tot een betrouwbaar resultaat te komen. ln voornoemde gevallen wordt dit aan het inzicht van de deskundigen overgelaten. Hiervoor worden in methode 11 enkele handreikingen gedaan. De emissie-overdrachtsmethode van methode l en 11 geeft voor de meest voorkomende situaties resultaten binnen een nauwkeurigheid van ± 2 dB. Bij methode 11 geldt dat in complexe situaties waar de nauwkeurigheid van deze methode onvoldoende wordtgeacht, gemotiveerd gebruik dient te worden gemaakt van een voor de betreffende situatie meer geëigende methode. Daar waar bijvoorbeeld stoorgeluid een niet vermijdbare en niet nauwkeurig vast te stellen invloed heeft, kunnen correlatietechnieken of antennesystemen uitkomst bieden. De te realiseren nauwkeurigheid bij het vaststeen van het maximale geluidsniveau LAX is gelijk aan de nauwkeurigheid bij de bepaling van het equivalente geluidsniveau.

Men dient echterrekening te houden met de mogelijke fluctuaties in de geluidsemissie en de daarmee samenhangende onzekerheid of tjdens de metingen hetjuiste maximale geluidsniveau is vastgesteld. 5.4.5 Afrondingen De rekenkundige tussenresultaten worden gepresenteerd tot één cijfer achter de komma. De beoordelingsgrootheden worden opgegeven in hele dBs. Deze getallen warden afgerond conform NEN 1047. Hierbij geldt dat indien het af te ronden getal achter de komma op een 5 eindigt deze wordt afgerond naar het dichtstbijzijnde gehele even getal. Dit betekent bijvoorbeeld dat 40,5 dB(A) wordt afgerond naar 40 dB(A) en 45,5 dB(A) naar 46 dB(A). lndien het eindresultaat een etmaalwaarde betreft (zie paragraaf 5.3) vindt afronding plaats voor de toepassing van de toeslag van 5 dB op het beoordelingsniveau L LTvoor de avondperiode. -3 1-

rneten on rekener ndustrielawaai odule A Aspecten bij de uitvoering van metingen 6.1 Aigemeen ln dit hoofdstuk worden aspecten behandeld die van algemeen belang zijn bij de uitvoering van metingen. ln module B en C (respectievelijk methode l en 11) wordt daarom veelal met een korte beschrijving volstaan. 6.2 Stoorgeluid 6.2.1 Algemeen Stoorgeluid is al het geluid, dat niet van de te onderzoeken bron afkomstig is. Het geluid van de te onderzoeken bron wordt signaal genoemd. De sterkte van het stoorgeluid bepaalt mede de toe te passen methode. Stoorgeluid kan namelijk het meten op kortere afstand van de bron noodzakelijk maken. Geluid van een (deel)hron is immers alleen te bepalen indien zá dicht bij de (deel)bron wordt gemeten, dat het signaal het stoorgeluid afkomstig van de andere (deel)bronnen overheerst. lndien lage geluidsniveaus worden gemeten (30-50 dB(A)) is ook stoorgeluid veroorzaakt door de wind van belang: direct door windruis op het microfoonkapsel, indirect door het ruisen van bomen en dergelijke. Vooral als het signaal in enkele octaafbanden is geconcentreerd, kan, hoewel dit signaal goed hoorbaar is, het geluidsniveau ¡n dB(A) toch mede bepaald worden doorwind. Daarnaast kunnen geluiden van natuurlijke oorsprong in een octaafband aanzienlijke stoorniveaus opleveren (vogelgetsjilp: 4 kHz). De bijdrage van het stoorgeluid is en blijft een onzekere factor.

Daarom is het vereist de meetmethode en de meetcondities zo te kiezen, dat de invloed van het stoorgeluid minimaal is. Bij alle metingen moet het stoorgeluid kwalitatief worden beoordeeld. 6.2.2 Vermijden van sfoorgeluid Bij de selectie van de meetmethoden en het uitvoeren van de metingen dient veel aandacht te worden besteed aan het vermijden van stoorgeluid door: - een geschikte plaats en tijdstip voor het uitvoeren van de metingen te kiezen (bijvoorbeeld rond een continu bedrijf in verband met verkeerslawaai s nachts meten); - de metingen te onderbreken tijdens incidenteel optredende stoorgeluiden, zoals passerend verkeer, vogels e.d.; - geluidsbronnen, met uitzondering van de te onderzoeken bron, uit te schakelen; - het gebruik van speciale apparatuur, zoals richtmicrofoons en intensiteitsmeters. Dit wordt in methode 11 behandeld. Men dient te beseífen dat voor de beoordeling van het stoorgeluid de microfoonpositie maatgevend is. Op oorhoogte kan door afscherming en bodemeífecten een geheel andere geluidssituatie heersen dan bijvoorbeeld op 5 m hoogte. lndien het niet mogelijk is het stoorgeluid te vermijden dan bieden zowel methode l als methode 11 de mogelijkheid te corngeren voor het stoorgeluid. 6. 2.3 Sfoorgeluidscorrectie De stoorgeluidscorrectie is beperkt tot maximaal 3 dB op het totale niveau of 7 dB in een octaafband (methode 11).

ln het laatste geval mag door deze correctie het totale niveau niet met meer dan 3 dB gecorrigeerd worden. Het niveau van het stoorgeluid moet zo mogelijk op verschillende manieren worden vastgesteld, onder andere door (in volgorde van afnemende nauwkeurigheid): -32-

toirq nr er reen+n utìel:waai A - de te onderzoeken bron, zo rnogelijk intermitterend, aan en uitte zetten. Met name indien het stoorgeluid niet constant in de tijd is, kan door liet intermitterend aan- en uitzetten van de bron in meerdere perioden het stoorgeluid worden vastgesteld; tegetijkertijd onder identieke omstandigheden het stoorgeluid te meten op een punt, dat verder van de bron verwijderd is (bijvoorbeeld op grotere afstand van de inrichting, maar op vergelijkbare afstand tot de verkeersweg ais stoorgeluidsbron); emissiemetingen nabij de stoorbronnen te verrichten en de getuidsbijdrage daarvan op het immissiepunt door middel van overdrachtsberekeningen te bepalen. 6.3 Weersomstandighedan en meteoraam De weersomstandigheden tijdens de metingen mogen een betrouwbare werking van de apparatuur niet in de weg staan of tot een geluidsoverdracht leiden die niet als representatiefte beschouwen is. Metingen bij regen, sneeuw, mist ofextreem lage ofhoge temperatuurdienen derhalve te worden vermeden. Windgeruis (direct en indirect door ritselen van bladeren) mag de meting niet beïnvioeden. Als algemene richtlijn geldt dat het windgeruisniveau tenminste 7 dB onder het te meten geluidsniveau moet liggen bij het uitvoeren van geluidsmetingen. Als extra richtlijn gelden de in tabelA.6.1 gegeven maximaie windsnelheden bij geluidsmetingen.

Voor windgeruis (als vorm van stoorgeluid)mag in methode l nietworden gecorrigeerd. ln buitensituaties dient echter te allen tijde de windbol te worden gebruikt. Geluidsdrukniveau groter dan [dB(A)] 30 40 50 60 Windsnelheid tijdens de meting kleiner dan [mls] 2 4 6 8 TAB E L A.6. 1 Maximaal toegesfane windsnelheid op microfoonhoogte (richtwaarden) De meteorologische omstandigheden waaronder metingen mogen worden uitgevoerd, zijn gedefinieerd in het meteoraam voor ind ustrielawaai. Bij de methoden l en 11 ziin de eisen ten aanzien van de meteoraamcondities omschreven. 6.4 Typen geluid Het onderscheiden van het type getuid is van belang voor de wijze waarop geluidsmetingen uitgevoerd moeten worden, bijvoorbeeld ten aanzien van de meetduur en de meetinstrumenten. Daamaast is dit onderscheid van belang voor het eventueel toepassen van toeslagen (zie paragraaf 2.3). Bij de karakterisering van industriegeluid onderscheidt deze Handleiding de volgende typen geluid. Continu geluid Een geluid met verwaarloosbaar kleine niveauvariaties. Voor gebruik in het kader van deze Handleiding wordt een spreidingsbreedte kleiner dan circa 6 dB aangehouden. Zie liguurA.6.la. Fluctuerend geluid Een geluid waarvan het niveau voortdurend en in belangrijke mate varieert. De variaties kunnen zowel periodiek als niet-periodiek zijn. Zie figuurA.6.lb en A.6.lc. lntermitterend geluid -33-

iileioir.q meten en rekenen idt trìelwei ¡vloule A Een geluid waarvan het niveau meerdere keren en vaak min of meer regelmatig abrupt terugvalt tot wezenlijk lagere niveaus, bijvoorbeeld dat van hetomgevingsgeluid, waarbij het geluidsniveau tijdens de verhoging continu is, en aanhoudt gedurende een periode van 1 seconde of meer. Zie figuur A.6.ld. lmpulsachtig geluid Een geluid dat bestaat uit geluidsstoten, die minder dan 1 seconde duren. Zie figuur A.6.le. lsachtia aeluid met continu karakter Een opeenvolging van geluidsstoten van vergelijkhaar niveau met tussenpozen van maximaal 0,2 seconde. Zie figuur A.6.lf. Het meten en analyseren van impulsachtig geluid verdient de nodige aandacht. De bijdrage van impulsachtig geluid kan bijvoorbeeld met een aantal typen instrumenten niet correct worden gemeten. De zogenaamde crestfactor van de apparatuur kan onvoldoende zijn (indicatie op de meetapparatuur: overload). De meting van impulsachtige geluiden dient dan ook bij voorkeur door deskundigen te worden uitgevoerd. -.34-

1Ë: .» __t -1aneicing meter en reeen isrew - Fl G u U R A. 6. v o or b e e/ d e n va n ty p e n g el ui d e n D e hi er b ov e n a a n g e g ev e n ka ra :i. Coulud ttfj. b. FIul ndliiid tit ,riidi1 lltrritxansport op pslern, IIt k) Vu.m-ii bIl - . , l 11 ri?rnd li Beton rdcIiten, VírLl de hoogtl ardti tjd ketrillen i e duur hir- Y.fl zijI lEl tnri jk iör h( e t1LerF brdn er: dskndierl. rnit ceiitinu kra e.r {in d õrld is het gkd b-vrdi .1 uii tpi tklen r • LÇ i ,I jiT1 r -- . 1 i1 j .r!Tr z__ ___ ___ - - _________________- -35-

H:eiìrq en en -eenen ndustrielawaai 1ie A kterisenng heeft betrekking op het verloop van het geluidsniveau in de tijd. Daarnaast is de frequentie-inhoud van belang. Tonaal karaktor Het geluid kan een hoorbaar tonaal karakter hezitten. Hiervoor kan geen meettechnische definitie worden gegeven. Bij tonen kunnen doorzogenaamde interferentieverschijnselen plaatselijk versterkingen optreden en soms zeer grote verzwakkingen. Deze kunnen in de tijd variëren (zwevingen). lnterferenties treden op bij: - bronnen die onderling sterke samenhang vertonen voor wat betreft de geluidsuitstraling (zogenaamde coherente bronnen). Voorbeeld: twee transformatoren vlak bij elkaar; - reflecties tegen vlakken. Voorbeeld: in fabriekshallen ofbuiten boven de bodem. Heeft een geluid een tonaal karakter en bevindt het meetpunt zich nabij een reflecterend vlak (bodem) dan zijn meer meetpunten vereist. Tijdens de meting dient de microfoon in het horizontaTe vlak over een lengte van circa 1,5 m heen en weer te worden bewogen. Ook hierbij dient het meten bij voorkeur aan deskundigen te worden overgelaten. Tabel A.6.2 geeft een kwalitatief overzicht van de meetduur.

Type geluid Vereiste meetduur Continu Kan zeer kort (voor dB(A)-metingen minimaal 1 minuut) lntermitterend (aan/uit situatie) Bij de diverse verhogingen dezelfde meetduur als bij continu geluid; kennis vereist over de lengte van de aan-periode Fluctuerend/periodiek Gelijk aan minimaal éën periode, bij voorkeur enkele perioden van het _______________________ geluid Fluctuerend/niet-period Zodanig lang dat het resultaat uit de metingen bij L-bepaling naar één iek waarde gaat (eventueel steekproefsgewijs) lmpulsachtig geluid Kan zeer kort (voor dB(A)-metingen minimaal 1 minuut) met continu karakter lmpulsachtig geluid Kan als het impulsachtige geluid optreedt zeer kort zijn. Meestal (incidentele speciale apparatuur vereist interpretatie door deskundigen geluidsstoten) Tonaal karakter metingen herhalen met verplaatsing c.q. langzaam heen en weer (hoorbare tonen) bewegen van de microfoon Kan kort (circa 1 minuut) ____________________________________________________________________ TABEL A.6.2 Vereisto meotduur voor typen geluid (kwalitatiel) Voor alle typen geluiden geldt dat de meetperiede per bedrijfssituatie zodanig lang moet worden gekozen, dat de uitkomst van de meting naar een vaste waarde gaat. Wijzigingen in het begintijdstip of de lengte van de meetperiode mogen de uitkomst niet beïnvloeden. -36-

anri net€r en r kerin irirìeLwaa ule P 6.5 Meting maximale geluidsniveaus Bij immissiemetingen onder meteoraamcondities worden de maximale geluidsniveaus uit de hoogste meteraflezingen afgeleid door toepassing van de meteocorrectieterm (zie paragraaf 2.2.4). De meteocorrectieterm dient te worden toegepast voor de bron die bepalend is voor rekening houdend met de bronhoogte en afstand van die bron tot het meetpunt. Men dient er evenwel op bedacht te zijn dat de bedrijfstoestanden die bepalend zijn voor de equivalente geluidsimmissieniveaus niet bepalend behoeven te zijn voor de maximale geluidsniveaus. Dit kan bíjvoorbeeld het geval zijn indien regeimatig terugkerende en luidruchtige gebeurtenissen, zoals het verwisselen van stalen afvalcontainers, op een andere dag plaatsvinden dan op de dag waarop de representatieve bedrijfssituatie optreedt. lndien de geluidsimmissie bepaald wordt door een broninventarisatie in combinatie met overdrachtsberekeningen, dient bij de brongerichte metingen ook aandachtaan de L-waarden van de afzonderlijke bronnen besteed te worden. Dit geldt met name voordie geluidsbronnen waarvan verwacht kan worden dat deze bepalend zijn voor de L a Waardefl op het beoordelingspunt. Daarnaast dient bij de bepaling van de maximale geluidsniveaus uiteraard geen bedrijfstijdcorrectie toegepast te worden bij niet-continu in bedrijfzijnde bronnen.

6.6 Meting binnengeiuidsniveaus In bepaalde gevallen worden eisen gesteld aan de toelaatbare geluidsniveaus in geluidsgevoelige ruimten ten gevolge van geluidsbronnen buiten die ruimten. Voor geluidsmetingen ter bepaling van die binnenniveaus gelden de volgende regels. - de microfoon van het meetinstrument bevindt zich op een afstand van tenminste 1 m van muren, 1,5 m van ramen en 1,5 m boven de vloer; - teneinde de verstoring door staande golven te verminderen, is het noodzakelijk op tenminste drie punten te meten. De gemeten waarden moeten energetisch worden gemiddeld om het gestandaardiseerd immissieniveau L1 te verkrijgen; - metingen moeten worden uitgevoerd bij gesloten ramen, buitendeuren en ventilatievoorzieningen; - stoorgeluidsbijdragen ten gevolge van geluidsbronnen binnen de ruimte zelf (koelkast, c.v.-installatie e.d.) dienen geminimaliseerd te worden. De eventueel aanwezige mechanische ventilatie dient voorzover mogeiijk buiten werking te worden gesteld; - geluiden ten gevolge van weersomstandigheden buiten (regen, wind) mogen de metingen niet verstoren. Omdat het geluidsniveau in een ruimte afhankelijk is van de ruimte-akoestische parameters moeten bij het opstellen van eisen aan het geluidsniveau ook de afmengen en de nagalmtijd van die ruimte worden vermeld. De meetresultaten worden genormaliseerd op een nagalmtijd van 0,5 seconde.

lndien deze gegevens niet verwerkt worden, dan zijn afwijkingen mogelijk tot 5 dB en kan een eenduidige beoordeUng van de situatie discutabel zijn. Bij sterk laagfrequentgeluid kunnen bij binnengeluidsmetingen grote meetonnauwkeurigheden optreden. De metingen moeten dan ook als indicatief worden bestempeld. lndien de binnengeluidsniveaus veroorzaakt worden door niet-aanliggende inrichtingen dienen de metingen binnen het meteoraam plaats te vinden. Deze voorwaarde geldt niet bij metingen van binnengeluidsniveaus ten gevolge van geluidsbronnen in bijvoorbeeld aanliggende bedrijfsruimten van inrichtingen of andere geluidstransmissiesituaties waarbij weersomstandigheden geen rol kunnen spelen. -37-

In,!.iii i.. —> Handleiclìng rneien en r¼enen irdustrielawaai fvodule A Aspecten bij de beoordeling 7.1 Algemeen ln dit hoofdstuk worden de stappen toegeiicht die nodig zijn om de beoordelingsgrootheden te bepalen. Allereerst worden daartoe enige begrippen gegeven die van belang zijn bij het vaststellen van de geluidsimmissie op een locatie. Vervolgens wordt beschreven hoe uit de geluidsimmissieniveaus de beoordelingsgrootheden worden bepaald. ln tabel A.7.1 is een samenvatting gegeven van de rekenmethodiek van methode l en 11. Voor de specifieke fomiules waarmee de beoordelingsgrootheden kunnen worden berekend, wordt verwezen naar de beschrijvingen van methode l en methode 11. 7.2 Begrippen 7.2. 1 Tijdsperioden De meting of berekening, alsmede de wettelijke beoordeling van industriegeluid hebben doorgaans betrekking op een equivalent geluidsniveau over een bepaalde periode. ln het kader van deze Handleiding worden de volgende perioden gehanteerd: Meetneriode Tm Het tijdsinterval waarover het geluid daadwerkelijk gemeten wordt (door middeling van de gekwadrateerde geluidsdrukken; zie ook paragraaf2.2.1). Beoordelinçspeiiode T0 Het tijdsinterval dat relevant is voor de beoordeling van het geluid. Dit betreft in het algemeen de dag-, avond- en/of nachtperiode (zie ook paragraaf 7.2.3).

Bedriifsneriode Tb Het tijdsinterval waarin een bepaalde en gespecificeerde bedrijfstoestand binnen een beoordelingsperiode optreedt. Voorbeeld: Een generator is van 06.00 tot 12.00 uur in bedrijf. De bedrijfsperiode gedurende de nachtperiode is van 06.00 tot 07.00 uur (Tb = 1 uur). Gedurende de dag is de bedrijfsperiode van 07.00 tot 12.00 uur (Tb = 5 uur). Hoewel de bedrjfssituatie niet verandert, worden twee bedrijfsperioden onderscheiden. 7.2.2 Geometrische parameters Bij de reken- en meetmethoden wordt een aantal geometrische parameters gehanteerd. De belangrijkste worden zowel in de tekst als in figuur A.7.1 en A.7.2 toegelicht. - industrieterrein: terrein bestaande uit een of meerdere fabrieksterreinen al of niet gezoneerd ex Wgh; fabrieksterrein: terrein waarop een industriële .—. . - inrichting is gevestigd; - - bronterrein: het deel van het fabrieksterrein, waarbinnen de geluidsbronnen staan opgesteld (let op onderscheid brongebied, zie paragraaf 7.1.3). -38-

Har.ar. men en rkne ndustrielawaai Mcdul A -> FIGUUR A.7.1 De ondeiverdeling van een ¡ndusfrieterrein Broncentrum B Het geometrisch zwaartepunt van het bronterrein, tenzj aangetoond kan worden dat slechts een deel van de bronnen van belang is. ln dat geval wordt het broncentrum te mklden van deze bronnen gelokaliseerd. Brondiameter d De grootste horizontale afstand binnen het bronterrein. Als echterde verticale afmetingen groter zijn dan de horizontale bronaímetingen, is de grootste verticale afmeting maatgevend. Bronhoogte hb Bronhoogte ten opzichte van het plaatselijk maaiveld (bij bronnen die in verticale richting uitgestrekt zijn, wordt bij berekeningen de bronhoogte van de vervangende puntbron op tweederde deel van de hoogte gekozen). Voorbeelden: Een kleine hijskraanmotor op 9 m hoogte: hb = 9 m Een geluidsafstralende fabriekswand van 15 m hoogte: hb= 10 m Beoordelirshoocte h Hoogte van het beoordeingspunt boven het plaatselijke maaiveld. N.B. De meethoogte betreft de boogte van een meetpu nt, bijvoorbeeld bij een reÍerentiepunt. lmmissiepunt l Het punt waarde geluidsimmissie wordtbepaald. Bron-ontvanger-afstandr Afstand tussen broncentrum en immissiepunt. . Referentieafstand rref Afstand tussen broncentrum en referentiepunt.

Meetafstand bij emissiemetinqen R De kortste afstand van het meetpunt tot de buitenste begrenzing van de bron bij rondom- metingen en aangepast meetvlak. Bij emissiemetingen aan geconcentreerde bronnen is R de aÍstand van het meetpunt tot het broncentrum. 5.1.2e i-:.ileidinq :rì en ikenen irdustrìeIwaa icduIe A FIGUUR A.7.2 Toe/ichfing op B, 1, r,, R en d 7.2.3 Bodemtypen en bodemgebieden De geluidsoverdracht wordt sterk bepaald door de akoestische eigenschappen van de bodem. Erworden twee typen bodem onderscheiden: hard en absorberend. Voorbeelden van een harde bodem zijn: water, beton, asfalt, bestratingen. Voorbeelden van een absorberende bodem zijn: grasland, begroeide bodems, la n db ouwg ro n d. Bij meethoogten kleiner dan 5 m kan bij een absorberende bodem, zoals gras, bouwland en dergeljke, een grotegeluidsverzwakking ontstaan in een breed frequentiegebied tussen circa 100 en circa 1000 Hz, het zogenaamde hodemeffect. Boven harde bodems treedt dit etfect in een smaller frequentiegebied op. Dit betekent dat het geluidsimmissieniveau op een bepaalde afstand van een geconcentreerde bron bij een harde bodem hoger is dan bij een absorberende bodem. Het bodemeffect boven absorberende bodems wordt vaak verstoord door de aanwezigheid van geluidsverstrooiende objecten.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://oss.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/e61b5c19-f793-449f-ac95-7119554eed45?agendaItemId=bb11aaf2-5f81-4492-8dbd-06c9f2f0d1a9