15 Raad van State, dd 24 september 2026, over TAM omgevingsplan Sportpark Nieuw Zevenbergen_Geanonimiseerd_Geredigeerd
Tekst van het document
Dit verschijnsel doet zich vooral voor op industrieterreinen waarop veel installaties staan en opslag aanwezig is. ln de woonomgeving is door afscherming en verstrooiing door meervoudige reflecties tegen omringende huizen, schuurtjes. geparkeerde autos e.d. het effect van de bodem ook minder sterk dan theoretisch wordt verwacht. Tot nu toe is het noch mogelijk, noch zinvol gebleken een meer verfijnde indeling van bodemtypen te maken voor zeer nauwkeurige berekeningen van bodemeffecten in het type reken- en meetmethoden van deze Handleiding. Het bodemeffect is sterk afhankelijk van de meetsituatie, het weeren de bodemgesteldheid. Blijkt een bodem voor een gedeelte hard te zijn dan kan met methode 11 lineair tussen het effect van een harde en absorberende bodem worden geïnterpoleerd. ln een overdrachtsberekening zijn niet alle delen van de bodem tussen bron en immissiepunt van belang. Bij grote afstanden zijn met name de bodems in de omgeving van de bron en de ontvanger maatgevend voor de bodemeffecten. Voor overdrachtsberekeningen worden derhalve drie gebieden onderscheiden: Bronqebied Gebied dat begint bij de bron en zich uitstrekt in de richting van het immissiepunt over een lengte van 30 hb, met dien verstande dat als r1 < 30 hb de lengte gelijk is aan r1.
Ontvanqerqebied Gebied dat begint bij de ontvanger en zich uitstrekt in de richting van de bron over een lengte van 30 h0 met dien verstande dat als r < 30 h0 de lengte gelijk is aan r. Middenqebied Gebied tussen het bron- en het ontvangergebied. -40-
— Voor rj ≤ 30 (hb + h0) is er geen middengebied en overlappen het bron- en ontvangergebied elkaar gedeeltelijk of geheel. Zie voor een nadere toelichting figuur A.7.3. FIGUUR A.7.3 Onderverdeling bodemgebieden 7.2.4 lmmissierelevante bronsterkte LWR Voor de immissie van geluid, afkomstig van fabrieken en installaties, is bij geluidsoverdracht buiten alleen het geluid dat in ongeveer horizontale richtingen wordt afgestraald van belang; meestal is het geluid dat afgestraald wordt r de hoek tussen 0° en 20° boven de horontaal bepalend. ln de akoestische handboeken wordt vaak met het totale akoestische vermogen van de bron gewerkl Bij industriële bronnen wordt weinig aandacht besteed aan de richtingsafhankelijkheid van de geluidsafstraling. Dit vormt geen probleem als de geluidsbronnen in elke richting evenveel geluid afstralen (een zogenaamde monopool). Vele industriële bronnen zijn echter geen monopool, maar stralen richtingsafhankelijk af. Dit wordt geïllustreerd en toegelicht in figuur A.7.4. I s • r1 A miul,knbid -4 1-
-> t a Bij grote industriecornplexen wordt door verstrooiing en absorptie op het ndustrieterrein meer geiuid in verticale dan in horizontale richting uitgestraald. t b De gevels van gebouwen kunnen verschillende geluidsreducerende eigenschappen hebben. c. Afscherming in combinatie met reflectie tegen achterliggende objecten. d De bron zelf straalt richtingsafhankelijk uit. FIGUUR A.7.4 De viervoornaamste oorzaken van richtingsathankeljke uitstraling door industriële bronnen Voor overdrachtsberekeningen is alleen de geluidsuitstraling ¡n de richting van de ontvanger (direct of via een reflectie) relevant. Om rekentechnische redenen is daarom het begrip immissierelevante bronsterkte LWR gedefinieerd: De bronsterkte LWR is gelijk aan het geluidsvermogen van een rnonopool, die op plaats van de hron gedacht wordt en in de beschouwde richting dezelfde geluidsdrukniveaus veroorzaakt als de werkelijke bron. Het effect van de bodem wordt niet bij de bron maar bij de overdracht in rekening gebracht. Een industriële bron kan dus voor verschillende richtingen verschillende bronsterkten hebben. Bij het vaststellen van de bronsterkte is het nodig de elementen aan te geven, die tot de bron worden gerekend. Afschermingen en reflecties nabij de bron kunnen of bij de bron of bij de overdracht in rekening worden gebracht.
De immissierelevante bronsterkte van een bron met een specifieke richtingskarakteristiek (bijvoorbeeld stralende vlakken) wordt uit het totale geluidsvermogenniveau, L,, afgeleid door een richtingsindex 01 in rekening te brengen volgens: ln figuur A.7.5 zijn ter illustratie vijf voorbeelden gegeven. Eenvoudigheidshalve is hierbij de luchtdemping buiten beschouwing gelaten. -42-
- A. Algemeen 1. Bron in een akoestisch vrij veld LWR = L + lolog 4rrR2 Bron boven een bodem LWR = L ~ 1 Olog 4rrR2 + Dbodem lardlei1irg îern ri r i ,strielawaí A 2. Bron hoog in de wand van een gebouw LWR1 = L + lolog 4rrR2 L1 > LWR2 ldem, maarnabij grond LWR L + 1 Olog 4rrR2 + Dbodem LWR1 > LWR2 3. Bron op het dak van een gebouw, hoog geplaatst LWR = L + 1 Olog 4rrR2 Voorkeuronder 3-12°. Echter bij een immissiepunt dat laag ligt ten opzichte van bron: immissierelevant ldem, nabij het dakvlak geplaatst LWR = L + 10 log 4rrR2 ~ Db em (dakvlak is bodem) FIGUUR A.7.5 Voorbeelden van de berekening van de immissierelevante bronsterkte LWR rt ri! •lfl -43-
-> iiciing rneten n ( (erler fustrielawaai idute A B. Specifieke toepassingen (alleen methode 11) 4. Schoorsteen LWR = L + 10 ¡og 4rïR 2 Als l < d/2 geidt LwRl = L + 3 dB en LWR2 < LwRl met d de diameter van de schoorsteenopening AIs l > d/2 geldt LWR1 = LWR2 5. Geconcentreerde bron(nen) temidden van reflecterende en afschermende objecten Zijaanzicht: LNR1 = L + 10 log 4iiR 2 + Db m Bovenaanzjcht: LWR1 LWR2 WR3 -WR4 .jIiLiii i » rching L ---: fCli 1J • - T-- hL (,,, — FIGUUR A.7.5 (VERVOLG) Voorbeelden van de berekening van de immissierelevante bronsterkte LWR Bij voorbeeld 5 wordt een immjssierelevante bronsterkte bepaald uit meting op enige afstand. ln deze bronsterkte is het effect van lokale afschermingen en reflecties verdisconteerd. Als echter een akoestisch rekenmodel wordt opgesteld waarin, naast voomoemde LWR, alle afschermende en reflecterende objecten zijn opgenomen, is het niet juist de LwR uit het voorbeeld op te nemen als bronsterkte van de puntbron. Deze bronsterkte is namelijk al gecorrigeerd voor de afschermingen en reflecties; het berekende geluidsimmissieniveau zal daardoorte laag uitkomen. De bronsterkte die in een rekenmodel inclusief objecten wordt gebruikt, dient vastgesteld te worden volgens één van de andere voorbeelden (1 tot en met 4).
7.3 Bepaling beoordelingsgrootheden 7.3.1 Bepaling langtijdgemidde!d deelgeluidsniveau LA eqjLr De representatieve bedrijfssituatie kan bestaan uit verschillende bedrijfstoestanden (zie ook paragraaf 5.2). Per bedrijfstoestand wordt het immissieniveau bepaald uit het energetisch gemiddelde van de gemeten (geldige) geluidsniveaus LAqT, zo nodig per meting gecorrigeerd voor stoorgeluid. De (energetische) middeling van geiuidsniveaus geschiedt volgens de formule: .44-
Hmdleiciinq meten en reieren inciiieai | ¡tdule A (7.2) L=lülog i_2 10 10 N | = i met | N | = aantal metingen L | = equivalente geluidsniveau van meting x Omdat het immissieniveau vastgeste!d wordt onder meteoraamcondities, wordt dit niveau het gestandaardiseerde immissieniveau L1 genoemd. Wanneer de metingen en uitwerkingen zijn uitgevoerd in frequentiebanden, kan hieruit het gestandaardiseerde immissieniveau in dB(A) worden berekend door de A-gewogen geluidsniveaus in de beschouwde frequentiebanden energetisch te sommeren. Wanneer de rnetingen direct in dB(A) zijn uitgevoerd, wordt | hieruit direct het A-gewogen gestandaardiseerde immissieniveau L1 per bedrijfstoestand verkregen. Het langtijdgemiddeld deelgeluidsniveau LAOLT in dB(A) ten gevolge van een bepaalde bedrijfstoestand i wordt bepaald uit het A-gewogen gestandaardiseerde immissieniveau volgens de formule: LAeqi,LT | L | — Cb — Cm | — C9 | (7.3) ln het volgende wordt op de verschillende termen in formule 7.3 ingegaari. De bedrijfsduurcorrectieterm Cb De bedrijfsduurcorrectieterm brengt de periode Tb in rekening zolang de bedrijfstoestand tijdens een beoordelingsperiode T0 (dag, avond, nacht) blijft bestaan.
Hierbij worden de volgende beoordelingsperioden aangehouden, tenzij uitdrukkelijk anders vermeld: - | dagperiode: 07.00-19.00 uur; T0 = 12 uur - | avondperiode: 19.00-23.00 uur; T0 | = 4 uur - | nachtperiode: 23.00-07.00 uur; T0 | = 8 uur De meteocorrectieterm Cm De wijze waarop deze wordt bepaald, wordt per | methode aangegeven; zie voor methode l paragraaf 3.5.5 en voor methode 11 paragraaf 3.4.3. Voor methode 11 bestaat tevens de mogelijkheid om indien de meting een bronterrein betreft dat onder een zichthoek ijJ > 120° vanuit het immissiepunt wordt gezien en waarbij geldt | r1 > 10 (hb | + h0), metingen te corrigeren vooreen meteogemiddelde situatie. De metingen dienen dan plaats te vinden bij windrichtingen die gelijkmatig zijn verdeeld over deze zichthoek. De gevelcorrectieterm C9 Tenzij uitdrukkelijk anders gespecificeerd, wordt het niveau van het invallend geluid (dus zonder bijdrage van reflectie tegen een achterliggende gevel) bepaald. lndien het meetpunt direct váór een gevel is gesitueerd, wordt op het gestandaardiseerde immissieniveau L1 een procedure!e gevelcorrectieterm Cg van 3 dB in mindering gebracht om het invallende geluid te bepalen (zie figuur A.7.6). De in figuur A.7.6 aangegeven afstand van 2 m voor de geve! dient bij metingen in acht te worden genomen.
ln het geval dat door het bevoegd gezag uitdrukke!ijk wordt aangegeven dat inclusief geve!reflectie moet worden beoordeeld, dient de meetlocatie bij voorkeur zodanig te zijn gekozen dat deze gevelreflectie wordt -45- anuleiciing meten en rekenen ir:dusrielawaar Aniðe A gemeten. Dwarsdoorsnede huis 1: Cg = 3 dB voor de onderste microfoon c.q. beoordelingspositie Cg = O dB (a < 70O) voorde bovenste microfoon cq. beoordelingspositie Dwarsdoorsnede huis 2: Cg = 3 dB (a >= 70O) Dwarsdoorsnede huis 3: C9 = 3 dB FIGUUR A.7.6 Toelich!ing op gevelrellectie 7.3.2 Toes!ag voor bijzondere geluiden K Wanneer op het beoordelingspunt binnen het totaal aanwezige geluidsniveau vanwege de betreffende inrichting een geluid met een duidelijk tonaal of een impulsachtig karakter kan worden waargenomen, wordt op het langtijdgemiddeld deelgeluidsniveau van de betreffende bedrijfstoestand met dit specifieke karakter een toeslag berekend van: - tonaal: K1 = 5 dB; - impuls: K2 = 5 dB. Per bedrijfstoestand kan maar één toeslag worden toegepast. Zie voor de toepassing van dergelijke toeslagen ook de uiteenzetting in paragraaf 2.3. Wanneer op een beoordelingspuntbinnen het totaal aanwezige geluidsniveau.
vanwege de betreffende inrichting geluid met een duidelijk muziekkarakterwordt waargenomen, dan wordt op hetlangtijdgemiddeld deelgeluidsniveau van de betreffende bedrijfstoestand een toeslag berekend van: K3 = 10 dB. lndien deze toeslag wordt toegepast, wordt voordeze bedrijfstoestand geen toeslag meer voor tonaal en/of / impulsgeluid toegepast. a -.. a í : [ 7.3.3 Bepaling beoordelingsniveau ] L etmaa i lndien diverse bedrijfstoestanden binnen .,_-____________________ één beoordelingsperiode optreden, , • worden voorde bepaling van het beoordelingsniveau de langtijdgemiddeld deelgeluidsniveaus energetisch gesommeerd. ln algemene zin geschiedt een energetische sommatie van geluidsniveaus volgens formule 7.4. -46-
ndl€Jng rretn en rekenen | rie1awaai | c..dule - (7.4) (N L=101ogl | 10 10 met | N | = aantal bedrijfstoestanden Lc | = equivaiente geluidsniveau van bedrijfstoestand Als de verschillende bedrijfstoestanden wel in dezelíde beoordelingsperiode maar niet in hetzelfde etmaal optreden, niogen de desbetreffende niveaus niet (energetisch) gesommeerd worden. Dan dient eerst per beoordelingsperiode (dag, avond en nacht) het beoordelingsniveau te worden bepaald. De beoordelingsperiode met het hoogste beoordelingsniveau is in dat gevai bepalend voor de representatieve bed rijfssituatie. Het beoordelingsniveau LArT wordt voor de verschillende beoordelingsperioden vastgesteld: - | dagperiode: Ldag | L | LT; (07.00-19.00 uur); - | avondperiode: Lavo | = LArL , (19.00-23.00 uur); - | nachtperiode: Lnacht = LAr.LT; (23.00-07.00). De etmaalwaarde Lemi alsmede de geluidsbelasting B is de hoogste van de volgende drie waarden: - | Ldag; - | L | 0 | +5dB; - | Lnacht +10dB. Voor zonebeheer en hogere waardeprocedures wordt altijd het invallend geluidsniveau bedoeld en worden geen toeslagen voor impulsachtig, tonaal of muziekgeluid toegepast. 7.3.4 | Rekenschema ln tabel A.7.1 zijn ter informatie de achtereenvolgende stappen ter bepaling van het beoordelingsniveau L | LT | en | LArn | in de vorm van een rekenschema samengevat. lrì de modules B en C wordt hierop nader ingegaan.
7.3.5 | Bepa!ing maxima!e geluidsniveau LAmaX Het maximale A-gewogen geluidsniveau wordt onder meteoraamcondities gemeten in de meterstand fast. Op het gemeten maximale geluidsniveau Lm<wordt | de meteocorrectieterm Cm toegepast voorhet verkrijgen van de beoordelingsgrootheid LAm. | Tot een afstand van r = 150 m bedraagtde meteocorrectie Cm meestal minderdan 4 dB. De C=-waarde betreft de bron die het maximale niveau veroorzaakt. Bij de gemeten waarde dient te worden vermeld waardoor het maximale niveau wordt veroorzaakt. 7. 3. 6 | Bepaling binnengeiuidsniveaus 7.3.6.1 Binnengeluidsniveaus ten gevolge van niet-aanliggende inrichtingen De Wet geluidhinder kent voorschríften omtrent geluidsniveaus in geluidsgevoelige ruimten van een woning of in andere geluidsgevoelige bestemmingen. De Wet geluidhinder beperkt zich ten aanzien van industrielawaai tot gezoneerde industrieterreinen, waarbij het binnenniveau in het kader varì saneringssituaties aan de orde kan komen. Daarnaast kent de Handreiking industrielawaai en vergunningverlening bepalingen omtrent het -47- i-iandleiding meten eri rekenen industrìelawaai viule ;. geluidsniveau in een woning of andere geluidsgevoelige bestemmingen, bijvoorbeeld ten aanzien van de verkeersaantrekkende werking van een inrichting (indirecte hinder).
De eisen die gesteld worden aan de binnengeluidsniveaus beogen een aanvaardbare geluids- situatie binnen te waarborgen in situaties waarin hogere geluidsbelastingen buiten voorde gevel zijn toegelaten. Uit meetgegevens worden, rekening houdend met de representatieve bedrijfssituatie, de binnenniveaus op overeenkornstige wijze vastgesteld als voor de bepaling van de geluidsniveaus op de gevel van de betreffende geluidsgevoelige bestemming is voorgeschreven. De meetresultaten worden gecorrigeerd met dezelfde meteocorrectieterm die geldt bij de beoordeling van het geluidsniveau op de gevel van de betreffende geluidsgevoelige bestemming. ln dit kader is uiteraard geen sprake van een gevelcorrectieterm C9. 7.3.6.2 Binnengeluidsniveaus ten gevolge van aanliggende inrichtingen Voor het meten van geluidsniveaus ten gevolge van activiteiten in aanliggende inrichtingen gelden gelijke voorwaarden als voor de binnenniveaumetingen van niet-aanliggende inrichtingen, behoudens dat het meteoraam en de meteocorrectieterm Cífl hier niet van toepassing zijn. -48-
•rieicirg men en ree ndustrieiawi cdule A - Omschrijving Groot Bewerking Parameters heid Gemeten equivalent LT zonodig stoo rgelu idscorrectie L1=L * geluidsniveau voor per meting, bij meerdere bedrijfstoestand ¡ metingen energetisch middelen Ges tanda ardiseerd L1 zonodig stoo rgelu idsco rrectie ( immissieniveau per meting, bij meerdere — 1 io voor metingen energetisch sioor — UJ bedrijfstoestand i middelen op referentiepunt (methodel)* met L1* is geluidsniveau inclusief L. =Li, ef C f stoorgelu id (r C€=2Olo L + O,004(riBrreí) +i rref met: K4 = 0 dB als harde bodem K4 = 0 dB als absorberende bodem en h0>= 2,5 m K4 -1,5 dB als absorberende bodem en h0< 2,5 m Langtijdgemiddeld LAeLT LAØLT = L1 - Cb - Cm - Cg Tb deelgeiuidsniveau Cb= - 1O1og--- per etmaalperiode voor 1 0 bedrijfstoestand ¡ Cm= 0 dB als r1 ≤ l0.(h b+ h0) Cm = 5 — 50 (hb + h0)/r1 als r1> 10 (hb + h 0) invallend geluid: C = 3 dB indien L1 gemeten op 2 m voor gevel -49,.
andleibinq rneten en rekenen indtistrìeiawaai Motluie A -> Langtijdgemiddeid LA[ LT LALT = LA,,[T + K tonaal K1 = 5 dB deelbeoordeiingsniv impuls K2 = 5 dB eau voor muziek K3 = 10 dB; K1 + K2 5; K1 + bedrijfstoestand i K2 + K3 ≤ 10 N.B. slechts één toeslag wordt gehanteerd in een combinatie van bovenstaande parameters Langtijdgemiddeld LA.l [N LAr met N: aantal bedrijfstoestanden dag: beoordelingsniveau L =1O1o io 07.00-19.00 uuravond: 19.00-23.00 Ar,LT [, uur nacht: 23.00-07.00 uur Ldag = LArJ,T L20 = LArJj L flaCht = LAr,LT Etmaalwaarde (is Le=aa i Hoogste waarde van Ldag; gelijk aan Lavo ~5 dB; Lflacht+lü dB geluidsbelasting B) ________ ____________________________ ____________________________________ Maximaal LAfl Maximaal geiuidsniveau geiuidsniveau verminderd met meteocorrectieterm Cm * Bij metbode 11 andere systematiek btj referentiepuntmeting; zie module C. TABEL A.7.2 Rekenschema Ler bepaling van beoordeiingsgroo(heden -50-
1-4and rreten en distr4eIawat Mcclnte A - Literatuurlijst [A.1] Handreiking ¡ndustrielawaaien vergunningverlening, Ministerie VROM (oktober 1998) [A.2] lr. , lng. , Richtlijnen voor de karakterisering en meting van omgevingsgeluid, ICG-rapport IL-HR-15-01 (1981) [A.3] Circulaire Schietlawaai, Ministerie VROM (1979) [A.4] ISO 7196: 1995 Acoustics-Frequency-Weighting characteristics for infrasound measurements [A.5] NSG-richtlijn laagfrequent geluid, Nederlandse Stichting Geluidshinder (1999) -5 1- 5.1.2e 5.1.2e ECLI:NL:RVS:2021:2839 Instantie | Raad van State Datum uitspraak | 15-12-2021 Datum pubticatie | 17-12-2021 Zaaknummer | 201908108/l/R3 Rechtsgebieden | Bestuursrecht Bijzondere kenmerken | Tussenuitspraak bestuurlijke lus Inhoudsindicatie | Bij besluit van 7 oktober 2019 heeft de raad van de gemeente Ooststellingwerf het bestemmingsptan | Motorcrossterrein De | vastgesteld. Met het 5.1.2e bestemmingsplan wordt een bestaand motorcrossterrein van MSV De | 5.1.2e op het perceel | in Makkinga, als zodanig bestemd. Het 5.1.2e bestemmingsplan maakt, op hoofdlijnen, motorcrosstrainingen en motorcrosswedstrijden mogelijk. De motorcrosstrainingen mogen plaatsvinden op woensdagmiddag en zondagochtend, voor ten hoogste drie aangesloten uren. De motorcrosswedstrijden mogen drie keer per jaar plaatsvinden, op zondag in de dagperiode, voor ten hoogste negen uren per dag.
Verder maakt het ptan activiteiten mogetijk die ondergeschikt zijn aan de motorcrosstrainingen en - wedstrijden, zoals dagrecreatief medegebruik en veldsporten. [appeltant] woont op het perceel [locatie] in Makkinga. Zijn woning ligt op een afstand van ongeveer 152 m van het motorcrossterrein. [appellant] kan zich niet met het plan verenigen. Vindplaatsen | Rechtspraak.nl OGR-Updates.nl 2021-0233 JOM 2021/554 Module Ruimtelijke ordening 2021/8558 Milieurechtîotaal 2022/7354 JOM 2022/11 JM 2022/17 met annotatie van | 5.1.2e )urisprudentie Grondzaken 2022/22 Uïtspraak 201908108/1/R3. Datum uitspraak: 15 december 2021 AFDELING BESTUURS RECHTSPRAAK Tussenuitspraak met toepassing van artikel 8:51d van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) in het geding tussen: [appellant A] en [appellant B] (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant]), beiden wonend te Makkinga, gemeente Ooststellingwerf, appellanten, en de raad van de gemeente Ooststellingwerf, verweerd. Procesverloop Bij besluit van 7 oktober 2019 heeft de raad het bestemmingsplan | Motorcrossterrein De 5.1.2e vastgesteld. Tegen dit besluit heeft [appetlant] beroep ¡ngestetd. De raad heeft een verweerschrift ingediend. De Stichting Advisering Bestuursrechtspraak voor Milieu en Ruimtelijke Ordening (hierna: de STAB) heeft desverzocht een deskundigenbericht uitgebracht.
[appellant], de raad en motorsportvereniging De (hierna: MSV De ), hebben hun zienswijze daarop gegeven. [appellant] en de raad hebben nadere stukken ingediend. De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 26 april 2021, waar [appellant], vergezeld door [gemachtigde A], bijgestaan door rechtsbijstandverlener te Apeldoorn, en de raad, vertegenwoordigd door , vergezeld door en bijgestaan door , advocaat te Almelo, zijn verschenen. Op de zitting is MSV De , vertegenwoordigd door , via videoverbinding, [gemachtigde CI en [gemachtigde D], bijgestaan door advocaat te Heerenveen, als partij gehoord. Overwegingen Bestuurlijke lus 1. Artikel 8:51d van de Awb luidt: Indien de bestuursrechter in hoogste aanleg uitspraak doet, kan hij het bestuursorgaan opdragen een gebrek in het bestreden besluit te herstellen of te laten herstellen. [] Inleiding 2. Met het bestemmingsplan wordt een bestaand motorcrossterrein van MSV De op het perceel in Makkinga, als zodanig bestemd. Aan het motorcrossterrein is de bestemming Spori - Motorcrossterrein toegekend, waarbij de hoofdcrossbaan en het tussengelegen trial- en enduroparcours zijn aangeduid met specifieke vorm van sport - motorcrossbaan. De beginnerscrossbaan is voorzien van de aanduiding specifieke vorm van sport - beginnerscrossbaan.
Ter plaatse van de aanduiding specifieke vorm van sport - verzorgingsterrein is een verzorgingsterrein ten behoeve van de motorcross toegestaan. Het bestemmingsplan maakl, op hoofdlijnen, motorcrosstrainingen en moiorcrosswedstrijden mogelijk. De motorcrosstrainingen mogen plaatsvinden op woensdagmiddag en zondagochtend, voor ten hoogste drie aangesloten uren. De motorcrosswedstrijden mogen drie keer per jaar plaatsvinden, op ¿ondag in de dagperiode, voor ten hoogste negen uren per dag. Verder maakt het plan activiteiten mogelijk die ondergeschikt zijn aan de motorcrosstrainingen en -wedstrijden, zoals dagrecreatief medegebruik en veldsporten. 3. [appellantl woont op het perceel [locatiel in Makkinga Zijn woning ligt op een afstand van ongeveer 152 m van het motorcrossterrein. [appellantl kan zich niet met het plan verenigen, onder meer omdat de activiteiten op het motorcrossterrein volgens hem onevenredig veel geluidhinder ter plaatse van zijn perceel tol gevolg hebben. Toetsingskader 4. Bij de vaststelling van een bestemmingsplan moet de raad bestemmingen aanwijzen en regels geven die de raad uit het oogpunt van een goede ruimtelijke ordening nodig acht. De raad heeft daarbij beleidsruimte en moet de betrokken belangen afwegen. De Afdeling beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan in overeenstemming is met het recht.
De Afdeling stelt niet zelf vast of het plan in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening, maar beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of de raad zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat het plan strekt ten behoeve van een goede ruimtelijke ordening. 5. De van belang zijnde planregels zijn opgenomen in de aangehechte bijlage die deel uitmaakt van deze uitspraak. Vooringenomenheid 6. [appellanï] betoogt dat de raad het besluit tot vaststeliing van het bestemmingsplan in strijd met het verbod op vooringenomenheid in artikel 2:4 van de Awb heeft genomen. De reden hiervoor is dat de gemachtigde van de raad via e-mail contact heeft gehad met MSV De 6.1. Artikel 2:4, eerste lid, van de Awb luidt: Het bestuursorgaan vervult zijn taak zonder vooringenomenheid. 6.2. De Afdeling ziet geen aanleiding voor het oordeel dat de raad zijn taak in strijd met artikel 2:4 van de Awb met vooringenomenheid heeft vervuld. De door [appellant] overgelegde e-mailberichten waarin de 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e raad en MSV De corresponderen over de beroepsprocedure, bieden geen grond voor die conclusie. Hieruit blijkt niet dat de raad vooringenomen heeft gehandeld. Overigens is het ook niet ongebruikelijk dat de raad en een initiatiefnemer met elkaar corresponderen over een beroepsprocedure.
Het betoog siaagt niet. Alternatieven 7. [appellant] betoogt dat de raad onvoldoende onderzoek heeft 9edaan naar verplaatsing van het motorcrossterrein. Hij voert aan dat de raad ten onrechte slechts alternatieve locaties met een omvang van 11 hectare of meer in de locatiestudie heeft betrokken. 7.1. De raad moet bij de keuze van een bestemming een afweging maken van alle belangen die betrokken zijn bij de vaststelling van het plan. Daarbij heeft de raad beleidsruimte. De voor- en nadelen van alternatieven moeten in die afweging worden meegenomen. 7.2. In het MER staat dat een locatiestudie is verricht naar alternatieve vestigingsplaatsen binnen de gemeentegrenzen. De resultaten van deze studie zijn opgenomen in het Memo Locatiestudie van Rho van 24 mei 2019, dat als bijlage 2 bij het MER is gevoegd (hierna: locatiestudie). In de locatiestudie zijn tien potentiële alternatieve locaties onderzocht, die globaal voldoen aan de afmetingen van de huidige locatie. Geconcludeerd wordt dat de onderzochte locaties geen duidelijke milieuhygiënische voordelen bieden ten opzichte van de huidige locatie. De kosten voor het verkrijgen, bestemmen en inrichten van een potentië!e locatie staan niet in verhouding tot de geringe milieuhygiënische voordelen. Bij alle locaties liggen woningen op vergelijkbare afstand als bij de huidige Iocatie.
Alleen bij locatie 11 en 5 is de afstand tot de dichtstbijzijnde woning grote, maar deze afstand is niet zodanig groot dat er akoestisch gezien een veei gunstigere situatie ontstaat. Daarnaast geldt dat in de huidige situatie reeds jaren een hoger geluidniveau bij de dichtstbijzijnde woningen is toegestaan. In nieuwe situaties is dit in beginsel niet toelaatbaar, wat betekent dat bij alle alternatieve locaties meer geluidbeperkende maatregelen nodig zijn. Aangezien aile locaties in een open landschap liggen, is de landschappelijke inpassing van geluidwallen en schermen een belangrijk aandachtspunt. Verder zal bij alle Iocaties een aanpassing moeten plaatsvinden van de waterhuishouding en ook zal bij alle locaties een archeologisch onderzoek moeten piaatsvinden. Gelet op het voorgaande, ziet de Afdeling in wat [appellant] heeft aangevoerd geen grond voor het oordeel dat de afweging van alternatieve locaties door de raad ontoereikend is. De stelling van [appellant] dat de raad ten onrechte slechts alternatieve locaties met een omvang van 11 hectare of meer in de locatiestudie heeft betrokken, volgt de Afdeling niet. Daarbij betrekt de Afdeling dat in hoofdstuk 3 van de locatiestudie staat dat het huidige plangebied een oppervlakte beslaat van ongeveer 10,5 hectare.
De oppervlakte van de potentiële alternatieve locatie zal vergelijkbaar moeten zijn met de opperv!akte van het huidige terrein, omdat de lengte en breedte van de crossbaan moet voldoen aan de KNMV-normen, waarin de voor wedstrijden vereiste minimumlengte van de baan 1.500 m bedraagt, en omdat de benodigde parkeerruimte moet worden ingevuld op het eigen terrein. [appellant] heeft met zijn betoog niet aannemelijk gemaakt dat de locatiestudie op dit punt leemten in kennis of andere gebreken bevat. Het betoog slaagt niet. Behoefte 8. [appellant] betoogt dat de raad de behoefte aan een motorcrossterrein op deze locatie onvoldoende heeft onderbouwd. [appellant] voert aan dat het motorcrossterrein een stedelijke ontwikkeling is als bedoeld in artikel 1.1.1, eerste lid, onder i, van het Besluit ruimtelijke ordening (hierna: Bro), namelijk een ontwikkeling ten behoeve van een sportfaciliteit. Omdat de raad de behoefte aan het motorcrossterrein ten onrechte niet heeft beschreven in de toelichting bij het plan, wordt volgens hem niet voldaan aan artiket 3.1.6, tweede lid, van het Bro, 8.1. De raad heeft zich primair op het standpunt gesteld dat het motorcrossterrein op zand in de buitenlucht niet als stedelijke ontwikkeling als bedoeld in artikel 1.1.1, eerste lid, onder i, van het Bro, moet worden aangemerkt.
In het verweerschrift heeft de raad erop gewezen dat uit rechtspraak van de Afdeling b!ijkt dat kampeerterreinen voor mobiele kampeermiddelen, zonneparken en windparken niet als stedelijke ontwikkelingen worden aanmerkt. Hierbij wijst de raad op de uitspraken van de Afdeling van 5 april 2017 (ECLI:NL:RVS:2017:943) (Ermelo) en 23januar1 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:178) (Hofvan 5.1.2e Twente)). Evenals deze ontwikkelingen, leent ook een motorcrossterrein zich bij uitstek niet goed om binnen bestaand stedelijk gebied te worden gerealiseerd, aldus de raad. 8.2. Artikel 3.1.6, tweede lid, van het Bro luidt: De toelichting bij een bestemmingsplan dat een nieuwe stedelijke ontwikkeling mogelijk maakt, bevat een beschrijving van de behoefte aan die ontwikkeling, en, indien het bestemmingsplan die ontwikkeling mogelijk maakt buiten het bestaand stedelijk gebied, een motivering waarom niet binnen het bestaand stedelijk gebied in die behoefte kan worden voorzien. Artikel 1.1.1, eerste lid, van het Bro luidt: In dit besluit en de hierop berustende bepalingen wordt verstaan onder: [1 i. stedelijke ontwikkeling: ruimtelijke ontwikkeling van een bedrijventerrein of zeehaventerrein, of van kantoren, detailhandel, woningbouwlocaties of andere stedelijke voorzieningen.
Blijkens de Nota vanToelichting (2017) worden onder andere stedelijke voorzieningen als bedoeld in artikei 1.1.1, eerste lid, onder i, van het Bro, verstaan: accommodaties voor onderwijs, zorg, cultuir, bestuur en indoor sport en leisure. 8.3. De Afdeling is van oordeel dat het plan niet voorziet in een stedelijke ontwikkeling. Het motorcrossterrein valt niet onder een van de in artikel 1.1.1, eerste lid, onder i, van het Bro uitdrukkelijk genoemde ontwikkelingen. Het kan ook niet worden aangemerkt als een andere stedelijke voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1, eerste lid, onder i, van het Bro, gelet op de aard van de ontwikkeling. Hierbij betrekt de Afdeling dat in dit geval sprake is van een grotendeels onverhard terrein van ongeveer 7 hectare, met zandbanen in de buitenlucht en bouwwerken die daarbij horen, zoals geluidschermen. Weliswaar maakt het plan ook gebouwen mogelijk zoals een kantine, loods en jurygebouw, maar de omvang van deze van het terrein deel uitmakende en bij het motorcrossterrein behorende bebouwing, is - afgezet tegen de omvang van het gehele terrein - beperkt. Onder deze omstandigheden is het motorcrossterrein naar het oordeel van de Afdeling niet aan te merken als een ontwikkeling waarvoor artikel 3.1.6, tweede lid, van het Bro is bedoeld. 8.4.
Het voorgaande laat onverlet dat de raad bij de besluitvorming, met het oog op een goede ruimtelijke ordening, moet nagaan of er behoefte bestaat aan het motorcrossterrein. 8.5. In wat [appellant] heeft aangevoerd ziet de Afdeling geen aanknopingspunten voor het oordeel dat de motivering van de behoefte van de raad ontoereikend is. Daartoe overweegt de Afdeling dat het college in paragraaf 3.2 van het milieueffectrapport (hierna: MER) heeft toegelicht dat het motorcrossterrein op deze locatie voorziet in een behoefte. In het MER staat dat al sinds 1946 op de huidige locatie wordt gecrost. MSV de heeft een ledenbestand van ongeveer 130 à 150 betalende leden. Daarnaast komen motorsporters uit andere provincies en soms uit andere landen naar het motorcrossterrein voor trainingen op de zandbaan. In het MER staat dat het daarom ook mogelijk is om als niet-lid een dagpas in plaats van een lidmaatschap aan te schaffen. Verder staat in het MER dat MSV de al 70 jaar financieel zelfstandig is, mede doŒ, naast de inkomsten van leden en betaalde dagpassen, andere funanciële bronnen zoals de inkomsten uit de kantine, donateurs en sponseren in geld, arbeid en/of materieel. De Afdeling ziet in het aangevoerde geen aanleiding voor het oordeel dat de raad zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat er behoefte is aan het motorcrossterrein. Het betoog slaagt niet.
Verordening Romte Fryslân 2014 Artikel 5.4.1 van de Verordening 9. [appellant] betoogt dat het bestemmingsplan is vastgesteld in strijd met artikel 5.4.1 van de Verordening Romte Fryslân 2014, die op 25 iuni 2014 is vastgesteld door provinciale staten van Fryslân (hierna: de Verordening). Volgens [appellantj is de raad er ten onrechte van uitgegaan dat het plan voorziet in de uitbreiding van een bestaande dagrecreatieve inrichting. Ter onderbouwing van zijn betoog heeft [appellantl op 19 februari 2020 het document Planologisch-juridische beleidscheck bestemmingsplan Motorcrossterrein De van Wintraecken advies, ongedateerd, (hierna: het document van Wintraecken) overgelegd. 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e 9.1. De raad stelt zich op het standpunt dat er sprake is van een uitbreiding van een bestaande dagrecreatieve inrichting als bedoeld in de Verordening, omdat een groot deel van de hoofdcrossbaan op het tijdstip van inwerkingtreding van de verordening al rechtmatig aanwezig was. De raad stelt dat de inrichting minder dan 150.000 bezoekers per jaar trekt, zodat het bestemmingsplan voldoet aan artikel 5.4.1, eerste lid, van deverordening. 9.2. Artikel 5.4.1 van de Verordening luidt: l. In een ruimtelijk plan kan een uitbreiding van een bestaande dagrecreatieve inrichting worden toegestaan, tot een maximaal aantal van 150.000 bezoekers per jaa. 2.
In een ruimtelijk plan kan een nieuwe dagrecreatieve inrichting worden toegestaan in, aansluitend aan of nabij een recreatiekern, tot een maximaal aantal van 150.000 bezoekers per jaar. 3. In afwijking van het eerste en tweede lid kan in een ruimtelijk plan een nieuwe of uitbreiding van een bestaande dagrecreatieve inrichting worden toegestaan in, aansluitend aan of nabij een stedelijk centrum, met een aantal van meer dan 150.000 bezoekers. Ingevolge artikel 1.26 wordt onder dagrecreatieve inrichting verstaan: een inrichting, anders dan een verblijfsrecreatieve inrichting of een jachthaven, waar de mogelijkheid wordt geboden om te recreëren; hieronder worden mede begrepen van de inrichting deel uitmakende sportvelden en sporthallen, culturele voorzieningen, alsmede ondergeschikt winkels en horeca-inrichtingen, alle in de vorm van een niet- zelfstandige voorziening. Ingevolge artikel 1.17 wordt onder bestaand gebruik/bestaande functies verstaan: gebruik dat, respectievelijk functies die op het tijdstip van inwerkingtreding van deze verordening rechtmatig aanwezig is respectievelijk zijn of waarvoor een bouwvergunning of ontheffing is verleenddan wel een aanvraag om bouwvergunning of ontheffing is ingediend die kan worden verleend. 9.3.
In wat [appellant] heeft aangevoerd, ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat het plan in strijd met artikel 5.4.1 van deVerordening is vastgesteld. Niet in geschil is dat de hoofdcrossbaan feitelijk aanwezig is in het piangebied, en grotendeels ligt op gronden waarvoor ten tijde van de inwerkingtreding van de Verordening geen planologisch regime gold. Evenmin is in geschil dat het gebruik voor motorcrosstrainingen en -wedstrijden wordt gereguleerd door de miiieuvergunningen van 22 augustus 2001 en 28 april 2008. Gelet hierop is de raad er naar het oordeel van de Afdeling terecht vanuit gegaan dat er rechtmatig een motorcrossbaan aanwezig was op het tijdstip van de inwerkingtreding van de Verordening, zodat er in zoverre sprake is van een bestaande dagrecreatieve inrichting als bedoeld in de Verordening. De Afdeling ziet daarnaast geen aanleiding om te twijfelen aan het standpunt van de raad dat met de uitbreiding van de bestaande dagrecreatieve inrichting, het maximaal aantal bezoekers van 150.000 perjaar niet wordt overschreden. [appellantl heeft dat aantal ook niet betwist. Dit betekent dat, anders dan [appellant] betoogt, de raad het plan niet hoefde te toetsen aan het derde lid van artikel 5.4.1 van de Verordening.
Toetsing aan dat artikellid ¡s alleen aan de orde als niet aan het eerste en tweede lid van artikel 5.4.1 wordt voldaan en die situatie doet zich hier niet vo. Het betoog slaagt niet. Artikel 5.6.2 van de Verordening 10. [appellant} betoogt dat de raad de vaststelling van het plan ten onrechte niet heeft getoetst aan artikel 5.6.2 van deverordening. 10.1. Artikel 5.6.2 van de Verordening luidt: In een ruimtelijk plan waarin een uitbreiding van een bestaande recreatieve voorziening of de vestiging van een nieuwe recreatieve voorziening is toegestaan, zoals bedoeld in de artikelen in dit hoofdstuk, wordt in de plantoelichting onderbouwd dat de beoogde ontwikkeling: a. bijdraagt aan verbreding of kwaliteitsverbetering van het toerìstisch-recreatieve aanbod in de regio, en b. voor zover het betreft de uitbreiding van een bestaande voorziening, deze bijdraagt aan kwaliteitsverbetering van die voorziening. 10.2. De Afdeling stelt vast dat de raad in de plantoelichting niet inzichtelijk heeft gemaakt dat het plan, dat gaat over een uitbreiding van een bestaande recreatieve voorziening, is getoetst aan artikel 5.6.2 van
de Verordening. Weliswaar heeft de raad, in reactie op de beroepsgrond van [appellant], een memo van Rho van 26 maart 2020 overgelegd waarin wordt gemotiveerd dat wordt voldaan aan artikel 5.6.2 van de Verordening, maar dit memo is na de vaststelling van het bestemmingsian opgesteld, zodat het plan op dit punt in strijd met artikel 3:47, eerste lid, van de Awb niet kenbaar is gemotiveerd. Het betoog slaagt. 10.3. Met het oog op een definitieve beslechting van het geschil, ziet de Afdeling aanleiding om in te gaan op het memo van Rho van 26 maart 2020. Met behulp hiervan kan de Afdeling in de einduitspraak een oordeel geven over de mogeiijkheid van het in stand laten van de rechtsgevolgen van het bestreden besluit, voor zover dit zal worden vernietigd. Over het bepaalde in artikel 5.6.2, onder a, wordt in het memo van Rho van 26 maart 2020 toegelicht dat in paragraaf 1.1 van de locatiestudie staat vermeld dat het verzorgingsgebied van de locatie De gedeeltelijk overlapping vertoont met het verzorgingsgebied van andere crossbanen, en dat het dus niet de enige crossbaan in de regio is. De motorcrossbaan van MSV De is echter een baan met een zandondergrond die het gehele jaar door geopend is, waardoor er gebruik van de baan wordt gemaakt door crossers uit de hele regio en - met name in de wintermaanden - crossers van buiten het initiële verzorgingsgebied.
Zoals vermeld in paragraaf 2.2 van de plantoelichting en in paragraaf 0.4 van het MER krijgt het motorcrossterrein met het nieuwe bestemmingsplan een verbreding ¡n de mogelijkheden voor het gebruik van het terrein. Zo wordt de beginnerscrossbaan planologisch vastgelegd. Dit is een baan met een lagere moeilijkheidsgraad dan de hoofdbaan die ervoor zorgt dat beginners apart rijden van de gevorderde rijders, wat ten goede komt aan de veiligheid. Hieruit volgt volgens het memo dat het bestreden bestemmingsplan voorziet in verbreding van de toeristisch-recreatieve mogelijkheden van de baan. Gezien de voormelde (boven)regionale functie wordt daarmee voldaan aan artikel 5.6.2, aanhef en onder a, zo wordt in het rnemo van Rho van 26 maart 2020 geconcludeerd. Over het bepaalde in artikel 5.6.2, onder b, wordt in het memo toegelicht dat een kwaliteitsimpuls wordt gegeven aan de motorcrossbaan, met name door het realiseren van de beginnerscrossbaan. Door de lagere moeilijkheidsgraad en het voorkomen van menging tussen ervaren en beginnende rijders, worden de gebruiksmogelijkheden en de veiligheid verbeterd - en daarmee wordt voorzien in kwaliteitsverbetering van de motorcrossbaan als geheel.
Daarnaast wordt het gebruik van de baan verbreed met mogelijkheden voor andere activiteiten, waardoor ook andere recreanten van de motorcrossbaan gebruik kunnen maken, wat bijdraagt aan de kwaliteitsverbetering van het motorcrossterrein. Hiermee wordt voldaan aan artikel 5.6.2, aanhef en onder b, zo wordt in het memo van Rho van 26 maart 2020 geconcludeerd. [appellant] heeft het merno van Rho van 26 maart 2020 niet gemotiveerd betwist. De Afdeling ziet, gegeven de nadere rnotivering van de raad, geen grond voor het oordeel dat het plan niet voldoet aan artikel 5.6.2 van de Verordening. De Afdeling zal dit betrekken bij het in de einduitspraak te geven oordeel over de mogelijkheid van het in stand laten van de rechtsgevolgen van het bestreden besluit, voor zover dit zal worden vernietigd. Artikel 2.1.1 van de Verordening 11. [appellant] betoogt dat het provinciebestuur er in het vooroverleg op heeft gewezen dat op grond van artikel 2.1.1 van deVerordening een plantoelichting van een ruirntelijk plan voor het landelijk gebied, een ruimtelijke kwaliteitsparagraaf moet bevatten, waarin rekening wordt gehouden met de draagkracht van het landschap en de landsthappelijke en cultuurhistorische kernkwaliteiten. De Afdeling begrijpt dit betoog aldus, dat de raad het voorgaande volgens [appellant] heeft miskend. 11.1. Artikel 2.1.1 van deVerordening luidt: l.
De plantoelichting van een ruimtelijk plan voor een uitbreidingslocatie of voor het landelijk gebied omvat een ruimtelijke kwaliteitsparagraaf waarin, voor zover noodzakelijk, wordt aangegeven op welke wijze: a. het plan rekening houdt met de draagkracht van het landschap voor de opvang en inpassing van nieuwe functies, op grond van een analyse van de samenhang van de ondergrond, netwerken en nederzettingspatronen; b. het plan invulling geeft aan de blijvende herkenbaarheid van de landschappelijke en cultuurhistorische kernkwaliteiten, zijnde de structuren van provinciaal belang zoals die, met inbegrip van een richtinggevend 5.1.2e 5.1.2e advies, per deetgebied of gebiedsoverschrijdend zijn omschreven in de structuurvisie Grutsk op e Rornte. 2. Een ruimtelijk plan dat betrekking heeft op landelijk gebied stelt zo nodig regels die ertoe strekken dat de landschappelijke en cultuurhistorische kernkwaliteiten als bedoetd in het eerste tid, sub b, herkenbaar blijven. 3. Een ruimtelijk plan voor het landelijk gebied dient te voorzien in een zorgvuldige inpassing van: a. een uitbreidingslocatie; b. nieuwe infrastructuur of aanpassing van infrastructuur; c. een nieuwe recreatieve voorziening of uitbreiding van een recreatieve voorziening; d. agrarische bedrijven, inclusief glastuinbouwbedrijven; e.
overige nieuwe of uitbreiding van bestaande, al dan niet aan het Iandelijk gebied gebonden functies, binnen de landschappelijke en cultuurhistorische kernkwaliteiten, zoals bedoeld in het eerste lid, sub b. 11.2. Uit paragraaf 3.2.3 van de plantoelichting volgt dat invulling is gegeven aan de landschappelijke en cultuurhistorische kernkwaliteiten die zijn omschreven in de provinciale structuurvisie Grutsk op e Romte. Daarbij wordt verwezen naar het MER, waarin de kernkwaliteiten zijn beoordeeld en waaruit volgt dat hier geen conflict optreedt. Verder wordt verwezen naar de paragrafen 4.6 en 4,7 van de plantoelichting, waarin wordt ¡ngegaan op de landschappelijke, cultuurhistorische en archeologische waarden van het terrein. Gelet op het voorgaande, en in aanmerking genomen dat [appellant] niet heeft onderbouwd waarom de toelichting van het plan in zoverre tekortschiet, ziet de Afdeling geen grond voor het oordeel dat het plan niet voldoet aan artikel 2.1.1 van de Verordening. Het betoog slaagt niet. Gemeentelijk beleid Structuurvisie 2010-2020-2030 12. [appellantl betoogt, onder verwijzing naar het document van Wintraecken, dat de raad er bij de vaststelling van het plan ten onrechte van is uitgegaan dat de Structuurvisie 2010-2020-2030 (hierna: de gerneentelijke structuurvisie) niet relevant is.
Weliswaar is het motorcrossterrein feitelijk aanwezig, maar voor een groot deel van het terrein geldt geen planologisch regime. 12.1. De raad stelt zich op het standpunt dat de gemeentelijke structuurvisie als toetsingskader gaat over nieuwe ruimtelijke ontwikkelingen, en niet van belang is voor het bestemmingsplan, waarin een al bestaand motorcrossterrein planologisch wordt vastgelegd. 12.2. De gerneentelijke structuurvisie en de nadere uitwerkingen ervan, scheppen de ruimtelijke voorwaarden voor alle nieuwe ontwikkelingen in Ooststellingwerf, zo staat op pagina 5 van de structuurvisie. Op pagina 7 staat dat de structuurvisie de katalysator is van vernieuwing en de basis legt voor bestemmingsplannen. De structuurvisie heeft een sturende functie en een zelfbindende werking en de gemeente zal bij het nemen van besluiten op het gebied van ruimtelijke ontwikkelingen de structuurvisie ais leidraad nemen en in beginsel daarnaar handelen. In wat [appellant] heeft aangevoerd ziet de Afdeling aanleiding voor het oordeel dat de raad zich niet op het standpunt heeft mogen stellen dat het plan niet aan de gemeentelijke structuurvisie hoefde te worden getoetst.
De raad stelt op zichzelf terecht dat de structuurvisie gaat over nieuwe ruimtelijke ontwikkelingen en dat de hoofdcrossbaan ten tijde van de vaststelling van het plan grotendeels planologisch niet was uitgesloten, omdat toen voor de gronden waarop deze ligt grotendeels geen planologisch regime gold. De raad gaat er echter ten onrechte aan voorbij dat het bestreden plan een planologische uitbreiding van het motorcrossterrein mogelijk maakt, namelijk de toevoeging van een beginnerscrossbaan. Ter plaatse van de gronden van de beginnerscrossbaan gold voorheen het bestemmingsplan uit 1980, en de beginnerscrossbaan was op grond van dat plan niet toegestaan. Hoewel de planologische uitbreiding van het motorcrossterrein met de beginnersbaan op zichzelf beperkt is, heeft de raad niet onderkend dat de uitbreiding is aan te merken als een nieuwe ruimtelijke ontwikkeling. De conclusie is dat de raad in de plantoelichting ten onrechte niet heeft gemotiveerd dat deze ontwikkeling verenigbaar is met de gemeentelijke ambities en opgaven in de gemeentelijke structuurvisie, dan wel op grond van welke argumenten en afweging de raad heeft besioten 5.1.2e van de structuurvisie af te wijken. Het plan is op dit punt in strijd met artikel 3:46 van de Awb vastgesteld. Het betoog slaagt. Milieubeleid - Milieubeleidsplan en versnellingsagenda 13.
[appellantl betoogt dat het plan in strijd is met het gemeentelijk milieubeleid, waarin wordt gestreefd naar een duurzaam Ooststellingwerf n 2030 en wordt gesproken over reductie van CO2 - uitstoot. De Afdeling begrijpt het betoog van [appellant] aldus, dat hij betoogt dat het plan n strijd is met het Milieubeleidsplan Ooststellingwerf 2010-2016, dat is vastgesteld door de raad op 18 mei 2010 (hierna: het Milieubeleidsplan) en de Versnellingsagenda Duurzaam Ooststellingwerf 2030, die is vastgesteld door de raad op 26 september 2017 (hierna: de Versnellingsagenda). 13.1. In paragraaf 3.3.2 van de plantoelichting wordt aandacht besteed aan het Milieubeleidsplan. Het beleid dat is neergelegd in het milieubeleidsplan gaat over duurzame vormen van energie, een gezonde leefomgeving en over samenwerken. In de plantoelichting staat dat de activiteit die het bestemmingsplan mogelijk maakt geen direct verband houdt met het Milieubeleidsplan, maar dat de activiteit de doelsteliingen daarvan niet in de weg staat. In paragraaf 3.3.3 van de plantoelichting wordt aandacht besteed aan de Versnellingsagenda. Het beleid dat is neergelegd in de Versnellingsagenda is een doorstart van het Milieubeleidsplan, waarin de doelen en ambities zijn aangescherpt.
De belangrijkste themas in de versnellingsagenda zijn duurzame vormen van energie, afval als grondstof, het ontwikkelen van een biobased economie en biodiversiteit. In de plantoelichting wordt geconcludeerd dat het bestemmingsplan rekening houdt met de aangescherpte ambities uit de Versnellingsagenda over duurzame energie en biodiversiteit. 13.2. De Afdeling stelt vast dat het huidige gebruik van het plangebied voor motorcrossactiviteiten wordt gereguleerd door milieuvergunningen en dat uit het MER blijkt dat het plan ten opzichte van de huidige milieuvergunde situatie geen toename van motorcrossactiviteiten tot gevolg heeft. Gelet hierop, ziet de Afdeling geen aanknopingspunten voor het oordeel dat de raad het bestreden plan heeft vastgesteld in strijd met het aangescherpte beleid over de uitstoot van CO2 in de Versnellingsagenda. Het betoog slaagt niet. - Uitvoeringsprogramma 14. [appellantl betoogt, onder verwijzing naar het document van Wintraecken, dat de motivering in de plantoelichting over het Uitvoeringsprogramma Biobased Economy Ooststellingwerf 2016 - 2020, dat is vastgesteld door de raad op 27 september 2016 (hierna: het Uitvoeringsprogramma), niet deugdelijk is. 14.1. In het Uitvoeringsprogramma worden de beleidslijnen van de verschillende sectoren van de op 16 februari 2016 vastgestelde Beleidsvisie Biobased Economy Ooststellingwerf uitgewerkt.
In paragraaf 3.3.4 van de plantoelichting staat dat de sector Recreatie &Toerisme van belang is voor het bestreden plan. De doelstelling voor de toeristisch recreatieve sector in Ooststellingwerf is om een goed inzicht te bieden in de mogelijkheden van biobased materialen eri producten. In de plantoelichting staat dat de mogelijkheden van biobased materialen en producten in overweging worden genomen. 14.2. In wat [appellantl heeft aangevoerd ziet de Afdeling geen grond voor het oordeel dat de raad het bestreden plan op dit punt onvoldoende heeft gemotiveerd. De enkele omstandigheid dat in de toelichting bij het plan volgens [appellant] een te vrijblijvende vertaling zou zijn opgenomen van de doelstelling voor de toeristisch recreatieve sector om een goed inzicht te bieden in de mogelijkheden van biobased materialen en producten, is onvoldoende voor die conclusie. Daarbij hecht de Afdeling eraan op te merken dat zij over het feitelijke gebruik van materialen en producten in deze procedure geen inhoudelijk oordeel kan geven. Dat is namelijk een kwestie van uitvoering. Het betoog slaagt niet. Woon- en leefklimaat Verkeer 15. [appellant] betoogt dat het plan leidt tot een toename van verke, waarvan de omwonenden onaanvaardbare hinder zullen ondervinden. Deze toename zal volgens hem tot problemen leiden op de
ontsluitende wegen van het plangebied, zeker als het verkeer in grote clusters direct voor en na de wedstrijden zal moeten worden afgewikkeld. Bij kruispunten zal dit leiden tot lange wachttijden en opstoppingen, aangezien het verkeer niet goed kan worden verwerkt via het bestaande lokale en regionale wegennet. 15.1. In het MER en in de plantoelichting zijn de gevolgen van het plan voor de verkeerssituatie beschreven. In paragraaf 4.2 van de plantoelichting staat dat het verkeer vanwege activiteiten op het motorcrossterrein, wordt afgewikkeld via de . Daarna splitst het verkeer zich in noordelijke richting naar de N380 en in zuidelijke richting naar de N351, via deTwijtel en Abbendijk. Uit paragraaf 5.3 van het MER voigt dat, om de huidige verkeerintensiteiten in kaart te brengen, in de periode tussen eind februari en eind maart 2019 verkeerstellingen zijn uitgevoerd op de , Grind weg, , Twijtel, N351 en N380. De gemiddelde resultaten van deze tellingen zijn weergegeven in tabel 5.2 van het MER. Daarnaast zijn de huidige verkeersintensiteiten tijdens de dagen rondom een clubwedstrijd op zondag 5 mei 2019 in kaart gebracht. De resultaten van de uitgevoerde verkeerstellingen op 4, 5 en 6 mei 2019, zijn weergegeven in tabel 5.3 van het MER. [appellant] heeft de juistheid van deze tellingen niet betwist.
Uit een vergelijking tussen de intensiteiten uit de tabellen 5.2 en 5.3 volgt dat het verkeer zonder problemen kan worden afgewikkeld over het lokale en regionale wegennet, zo wordt in het MER geconcludeerd. De verkeerstoename is met name op de merkbaar. Op de richting Makkinga zijn slechts kleine verkeerstoenames op te merken. In het MER en de plantoelichting wordt verder beschreven dat de verkeersbewegingen die het gevolg zijn van een goedbezochte motorcrosstraining, zonder knelpunten zijn af te wikkelen op het wegennet. In wat [appellant] heeft aangevoerd ziet de Afdeling geen aanknopingspunten om aan de voornoemde conclusies in het MER te twijfeien. Bij een landelijke of regionale motorcrosswedstrijd is de verkeersaantrekkende werking grot, maar doordat het verkeer zich in noordelijke en zuidelijke richting splitst, zullen de verkeersintensiteiten vanwege deze wedstrijden niet tot problemen Ieiden op de ontsluitende wegen van het p!angebied, zo wordt in het MER en in de plantoelichting geconcludeerd. Wel kunnen er direct voor en na de wedstrijden piekmomenten zijn waardoor er enige congestie kan optreden en het verkeer bij kruispunten langere wachttijden kan ervaren, maar het verkeer zal op een aanvaardbare manier kunnen worden afgewikkeld over het lokale en regionale wegennet, aldus het MER.
Door de relatief lage intensiteit van regulier verkeer op de tussenliggende erftoegangswegen, zal het reguliere verkeer volgens het MER slechts beperkt hinder ondervinden. In wat [appellant] heeft aangevoerd ziet de Afdeiing geen aanknopingspunten om aan deze conclusie te twijfelen. De Afdeling komt op grond van het voorgaande tot het oordeel dat de raad in redelijkheid heeft kunnen concluderen dat het plan niet leidt tot onaanvaardbare gevolgen voor de verkeerssituatie. Het betoog slaagt niet. Parkeren 16. [appellant] betoogt dat het plan leidt tot onaanvaardbare parkeerproblemen, omdat op het terrein onvoldoende parkeerruimte is en deze in het plan niet juist wordt voorgesteld. Op de zitting heeft [appellant] er op gewezen dat er autos in de bermen van de omliggende wegen parkeren. 16.1. Onder verwijzing naar de onderbouwing in het MER, die samengevat is weergegeven ¡n paragraaf 4.2.2 van de plantoelichting, stelt de raad dat de parkeerruimte in het plangebied voldoende is, gelet op de te verwachten bezoekersaantallen. 16.2. In het MER is de parkeerbehoefte tijdens de motorcrosstrainingen en -wedstrijden in beeld gebracht. [appellant] heeft deze parkeerbehoefte niet betwist. Uit de plantoelichting en het MER volgt dat het parkeren van de deelnemers tijdens de motorcrosstrainingen en -wedstrijden plaatsvindt op het binnenterrein.
Bezoekers kunnen tijdens wedstrijden niet parkeren op het binnenterrein, maar op de agrarische gronden ten noordwesten van het terrein. Bij uitzondering, tijdens enkele piekmomenten per jaa, wordt ook de beginnersbaan beschikbaar gesteld om de parkeerbehoefte op te vangen. De totale parkeercapaciteit van de drie genoemde locaties bedraagt 750 parkeerplekken, zo volgt uit het MER. 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e 5.1.2e In het memo van Rho van 11 september 2019, dat als bijlage 2 is opgenomen bij de plantoelichting, is een nadere beschrijving gegeven van de voorgenomen activiteiten in relatie tot parkeren. Geconcludeerd wordt dat de drie terreinen geschikt zijn voor het parkeren van 750 autos, en de conclusie in het MER wordt onderschreven. [appellantl heeft met zijn betoog niet aannemelijk gemaakt dat het MER en het memo van Rho van 11 september 2019 leemten in kennis of gebreken bevatten. Verder vermeldt de plantoelichting dat er verkeersregelaars zijn, die ervoor zorgen dat de parkeerterreinen efficiënt worden gevuld, zodat de terugslag van het verkeer op de minimaal is. Op de openbare weg geldt tijdens wedstrijden een parkeerverbod, op basis van een te nemen verkeersbesluit. De Afdeling komt op grond van het voorgaande tot het oordeel dat de raad in redelijkheid heeft kunnen concluderen dat het plan niet leidt tot onaanvaardbare gevolgen voor de parkeersituatie.
Het betoog slaagt niet. 16.3. Het betoog van [appellant] dat er autos ¡n de bermen van de omliggende wegen parkeren, kan in deze procedure niet aan de orde komen. Deze procedure gaat over de rechtmatigheid van het bestemmingsplan. Het parkeren van autos in de berm, is een kwestie van handhaving. Geluid 17. [appellantl betoogt dat het plan leidt tot onaanvaardbare geluidhinder ter plaatse van zijn perceel. Hiervoor voert [appellantl verschillende beroepsgronden aan. 18. Voor de beoordeling van de geluidbelasting ter plaatse van de percelen rondom het motorcrossterrein, heeft de raad gebruikgemaakt van het stappenplan uit paragraaf B5.3 van bijlage 5 van de publicatie Bedrijven en milieuzonering van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten uit 2009 (hierna: VNG-brochure). Deze toetsingssystematiekvan de VNG-brochure bestaat uit vier stappen, waarbij per stap een hogere geluidbelasting aanvaardbaar wordt geacht en telkens hogere eisen worden gesteld aan het benodigde onderzoek en de motivering van het besluit waarmee planologische inpassing mogelijk wordt gemaakt. Indien wordt voldaan aan de toepasselijke richtafstand voor het aspect geluid uit de VNG-brochure, dan is volgens de toetsingssystematiek in beginsel sprake van een aanvaardbare geluidbelasting (stap 1).
Indien stap 1 niet toereikend is, dan dient de raad volgens de toetsingssystematiek met akoestisch onderzoek aan te tonen dat de geluidbelasting op woningen en andere geluidgevoelige bestemmingen voldoet aan de geluidwaarden als opgenomen in paragraaf B5.3 van bijlage 5 van de VNG-brochure. Deze toegestane geluidbelasting op woningen en andere geluidgevoelige bestemmingen bedraagt - in een rustige woonwijk - in eerste instantie 45 dB(A) etmaalwaarde voor het langtijdgemiddelde beoordelingsniveau, 65 dB(A) etmaalwaarde voor het maximale geluidniveau en 50 dB(A) etmaalwaarde ten gevolge van de verkeersaantrekkende werking (stap 2). Bij overschrijding van deze waarden ¡s planologische inpassing nog steeds mogelijk bij een geluidbelasting op woningen en andere geluidgevoelige bestemmingen van maximaal 50 dB(A) etmaalwaarde voor het langtijdgemiddelde beoordeiingsniveau, 70 dB(A) etmaalwaarde voor het maximale geluidniveau en 50 dB(A) etmaalwaarde ten gevolge van de verkeersaantrekkende werking. De raad dient dan te motiveren waarom hij deze geluidbelasting in de concrete situatie acceptabel acht (stap 3). Bij een hogere geluidbelasting dan aangegeven in stap 3 is een ruimtelijke inpassing doorgaans niet mogelijk.
Indien het bevoegd gezag niettemin tot inpassing wil overgaan, dient het dit grondig te onderzoeken, onderbouwen en motiveren waarbij tevens de cumulatie met eventueel reeds aanwezige geluidbelasting moet worden betrokken (stap 4). Voor de beoordeling van de geluidbelasting in het kader van stap 4 van de toetsingssystematiek van de VNG-brochure, heeft de raad in dit geval in eerste instantie gebruikgemaakt van de Handreiking industrielawaai en vergunningverlening (hierna: Handreiking). Vervolgens heeft de raad gebruikgemaakt van de nota Evenementen met een luidruchtig karakter, die in 1996 is opgesteld door de Inspectie Milieuhygiëne Limburg (hierna: Nota Limburg). 19. Niet in geschil is dat de woning van [appellantl op een afstand van 152 m tot het plangebied Iigt, zodat niet wordt voldaan aan de in de VNG-brochure opgenomen richtafstand van 700 m voor het aspect geluid. Om die reden is een akoestisch onderzoek uitgevoerd. De resultaten van dit onderzoek zijn neergelegd in het rapport Akoestisch onderzoek MER en besternmingsplan van Rho van 2 september 2019 (hierna: het rapport van Rho). 5.1.2e De raad heeft op grond van het rapport van Rho geconciudeerd dat de activiteiten op het motorcrossterrein niet leiden tot onaanvaardbare geiuidhinder ter plaatse van het perceel van [appellant]. 20.
| [appellantl heeft het rapport van Rho en de conclusie van de raad gemotiveerd bestreden. Ter onderbouwing daarvan heeft hij twee adviesmemos overgelegd van | Omgevingsadvies van 20 5.1.2e januari 2020 en 17 juli 2020 (hierna tezamen: de memos van | . Ook heeft [appellantl gewezen 5.1.2e op een rapport van | van 7 december 2018 (hierna: het rapport van | van 2018), dat is opgesteld 5.1.2e | 5.1.2e ten behoeve van het voorontwerpbestemmingsplan. 21. | De Afdeling heeft aanleiding gezien om met toepassing van artikel 8:47, eerste | lid, van de Awb de STAB tot deskundige te benoemen voor het instellen van een onderzoek naar de akoestische situatie. 22. | De Afdeling overweegt dat uit het dossier en het verhandelde op de zitting is gebleken dat de geschilpunten over het onderwerp geluid zich toespitsen op de uitgangspunten in | het rapport van Rho, de beoordeling van de aanvaardbaarheid van de geluidbelasting, en de noodzaak tot het opnemen van waarborgen in het plan. Deze onderwerpen zal de Afdeling hierna achtereenvolgens bespreken. Uitgangspunten rapport van Rho 23. | In het rapport van Rho is onderscheid gemaakt tussen de geluidsituatie tijdens trainingen en tijdens wedstrijden. Binnen de wedstrijden is onderscheid gemaakt tussen zogeheten A-wedstrijden en B- wedstrijden.
Een A-wedstrijd is een grote landelijke of regionale wedstrijd, zoals die nu ook voorkomt ¡n het plangebied, waarbij maximaal 1.300 personen aanwezig zijn en die de hele dagperiode kan duren. Een B-wedstrijd is een (club)wedstrijd of clinic op zondag waarvan de maximale duur 6 uur bedraagt, zo staat in het rapport van Rho. In het rapport van Rho is als uitgangspunt gehanteerd dat de eis die is neergelegd in het geluidreglement noppensportvan de Koninklijke Nederlandse MotorrijdersVereniging (hierna: KNMV), waarbij MSV De 5.1.2e | is aangesloten, wordt nageleefd. Deze eis houdt in dat motoren die deelnemen aan trainingen en regionale (club)wedstrijden niet meer geluid mogen produceren dan 94 dB(A), gemeten volgens de dynamische meetmethode. Bij de dynamische meetmethode wordt het geluid gemeten op 7,5 m afstand van een vol gas accelererende motcr. Bij nationale KNMV-competitiewedstrijden zoals Dutch Masters of Motocross, ONK en Cup-klassen, hoeven de deelnemende motoren niet aan deze eis te voldoen. Volgens de STAB zijn de wedstrijden waarvoor volgens het KNMV-geluidreglement de 94 dB(A)-eis niet geldt, vergelijkbaar met de in het rapport van Rho genoemde A-wedstrijden. 24. | Voor de berekening van de maximale geluidniveaus is in het rapport van Rho gebruikgemaakt van de | Handleiding meten en rekenen industrielawaai 1999 | (hierna: HMRI 1999).