1.11.3 Bijlage 3 - VNG - Model Toelichting bij Model Algemene plaatselijke verordening (nieuw model, november 2026)
Tekst van het document
Verder moeten de kosten van deelname voor aanvang van de proeverij door een leidin ggevende van het slijtersbedrijf zijn vastgesteld en moeten de deelnemers aan de proeverij vóór aanvang bekend zijn bij de leidinggevende. Ook moet de deur van de slijtlokaliteit tijdens de proeverij gesloten zijn voor publiek. Alleen de deelnemers hebben toegang. Tijdens de proeverij mag daarnaast alleen die (alcoholhoudende en alcoholvrije) drank worden verkocht die in het kader van de proeverij aan de deelnemers is verstrekt. Vereniging van Nederlandse Gemeenten 50/87 Afdeling 4.2. Seksbranche Bij de opheffing van het algemeen bordeelverbod per 1 oktober 2000 is aan gemeenten met artikel 151a van de Gemeentewet een wettelijke grondslag geboden om in een verordening voorschriften te stellen over het bedrijfsmatig geven van gelegenheid tot het verrichten van seksuele handelingen met, en sinds 1 oktober 2002 ook voor, een derde tegen betaling. De wetgever doelde op een vergunningstelsel, waarbij ook voorwaarden konden worden gesteld over antecedentenonderzoek, gedragseisen, bedrijfsvoering en arbeidsomstandigheden. Afdeling 4.2 voorziet hierin. Paragraaf 4.2.1. Algemene bepalingen Artikel 4:14 Definities In dit artikel worden veel voorkomende begrippen gedefinieerd, waarbij op onderdelen wordt aangesloten bij bestaande definities.
Advertentie Met het oog op het toezicht bepaalt de Apv dat in advertenties voor seksbedrijven of sekswerkers bepaalde nummers (vergunningnummer, telefoonnummer) moeten worden vermeld. Daarom is ervoor gekozen het begrip ‘advertentie’ ruim te omschrijven. Er zijn immers veel mogelijkheden om aandacht op de aangeboden dienstverlening te vestigen. Het voorschrift geldt voor alle vormen van reclame met behulp van een medium (kranten, televisie, internet, posters, flyers). Daarbij moet het gaan om uitingen die wervend van karakter zijn en het oogmerk hebben de klandizie te vergroten. Daarop ziet het bijvoeglijk naamwoord: commerciële. Beheerder De dagelijkse leiding van een seksbedrijf kan in plaats van bij de exploitant zelf, bij een ’beheerder’ berusten. Het is van belang ook voor deze persoon, die primair verantwoordelijk is voor de dagelijkse gang van zaken in het seksbedrijf, expliciet enkele bepalingen op te nemen in de Apv. Escortbedrijf Een veel voorkomende vorm van een niet-locatiegebonden seksbedrijf is een ‘escortbedrijf’. Een escortbedrijf bemiddelt tussen klanten en sekswerkers. De sekswerker bezoekt de klant, of gaat met de klant naar een andere plaats dan de plek waar de bemiddeling plaatsvindt. De bemiddeling kan plaatsvinden vanuit een bedrijfspand, maar onder omstandigheden ook vanaf een privéadres.
De bemiddeling kan in persoon plaatsvinden, maar over het algemeen zal het telefonisch gaan of via een website op internet. Exploitant Voor de definitie van ‘exploitant’ is aansluiting gezocht bij de definitie van het begrip leidinggevende, onder 1°, in artikel 1, eerste lid, van de Alcoholwet. Het ‘voor rekening en risico’ heeft betrekking op de natuurlijke persoon of op de rechtspersoon. Onder deze definitie valt ook de vennoot in een personenvennootschap. Het bestuur van een rechtspersoon kan zelf ook een rechtspersoon zijn, maar gelet op de (persoonlijke) eisen die worden gesteld aan de exploitant, moet er uiteindelijk altijd één natuurlijke persoon zijn die kan worden beschouwd als exploitant in de zin van de Apv – al dan niet als vertegenwoordiger van die rechtspersoon. Een seksbedrijf heeft altijd een exploitant. Ook als een sekswerker zelfstandig bedrijfsmatige activiteiten verricht, is er sprake van een seksbedrijf, meer precies: een prostitutiebedrijf. In dergelijke gevallen moet de sekswerker enerzijds aangemerkt worden als sekswerker, maar anderzijds ook als exploitant. De sekswerker moet dan dus voldoen aan alle eisen die aan de sekswerker worden gesteld én aan de eisen die aan de exploitant worden gesteld. Hieruit volgt onder andere dat de sekswerker minimaal 21 moet zijn.
Vergunningen worden immers geweigerd Vereniging van Nederlandse Gemeenten 51/87 als de exploitant de leeftijd van 21 jaar nog niet bereikt heeft (artikel 4:19, eerste lid, aanhef en onder b). Klant In dit hoofdstuk van de Apv heeft het begrip ‘klant’ een beperktere betekenis dan in het spraakgebruik: het is hier een afnemer van seksuele diensten. Dus aanwezigen in een seksinrichting die (vooralsnog) slechts iets drinken of een vertoning komen bekijken, vallen niet onder dit begrip. Hetzelfde geldt uiteraard voor eventuele andere aanwezigen, zoals de exploitant, de beheerder, het personeel dat in de bedrijfsruimte van het seksbedrijf werkzaam is, toezichthouders en personen die aanwezig zijn vanwege bijvoorbeeld het leveren van goederen of het uitvoeren van reparaties of onderhoud. Prostitutiebedrijf ‘Prostitutiebedrijven’ zijn er in verschillende varianten. In de eerste plaats vallen hieronder de locatiegebonden bedrijven met één of meerdere seksinrichtingen. Ook een niet -locatiegebonden bedrijf kan een prostitutiebedrijf zijn; meestal gaat het dan om een escortbedrijf, da t bemiddelt tussen sekswerkers en klanten.
Het exploiteren van een online advertentieplatform voor sekswerkers waarbij geen bemoeienis is met de sekswerker en de wijze waarop deze de werkzaamheden vormgeeft en die slechts bijdraagt aan de bekendheid van de sekswerker, is geen prostitutiebedrijf in de zin van de Apv (ABRvS 22-04-2026, ECLI:NL:RVS:2026:2250). Als prostitutie plaatsvindt in woningen, kunnen (delen van) deze locaties – onder omstandigheden – een seksinrichting zijn. Een dergelijke (ruimte in een) ‘privéwoning’ is voor het publiek toegankelijk nu klanten toegang wordt verschaft. Is de sekswerker werkzaam voor degene die de ruimte beschikbaar stelt, dan is er zonder meer sprake van een prostitutiebedrijf. Er zijn ook sekswerkers die niet werkzaam zijn voor of bij een door een ander geëxploiteerd prostitutiebedrijf, maar die zelfstandig werken, veelal thuis (‘thuissekswerk’). Als dit bedrijfsmatig gebeurt, is sprake van een prostitutiebedrijf.
Bedrijfsmatig is het als de activiteiten van de thuiswerkende sekswerker een zakelijke uitstraling hebben, bijvoorbeeld als er zodanig met dat adres wordt geadverteerd dat er een publiekstrekkende werking vanuit gaat, er verlichting of reclame-uitingen aan het pand zichtbaar zijn of er meerdere sekswerkers op hetzelfde adres werkzaam zijn [eventueel opnemen: Raamprostitutiebedrijf Er is voor gekozen om een aparte definitie op te nemen voor het begrip ‘raamprostitutiebedrijf’ omdat dit onderdeel van de prostitutiesector een bijzondere uiterlijke verschijningsvorm en invloed op de omgeving heeft en er daarom specifieke regels voor de raamprostitutie in dit hoofdstuk zijn opgenomen.] Seksbedrijf Het begrip ‘seksbedrijf’ duidt op een activiteit of op activiteiten, en dus niet op de locatie waar de verrichtingen of vertoningen plaatsvinden; daarvoor wordt in de Apv de term ‘seksinrichting’ gebruikt. Binnen de omschrijving valt het gelegenheid geven tot het zich beschikbaa r stellen voor het verrichten van seksuele handelingen met een ander tegen betaling en het gelegenheid geven tot het verrichten van seksuele handelingen voor een ander, zoals ‘peepshows’ en sekstheaters, maar bijvoorbeeld ook het bedrijfsmatig en tegen betaling verzorgen van webcamseks.
Daarnaast wordt onder dit begrip ook verstaan het in een seksinrichting tegen betaling aanbieden van erotisch-pornografische vertoningen: de seksbioscopen. Of een activiteit ‘bedrijfsmatig’ wordt verricht, hangt af van een aantal factoren. Is er personeel in dienst, dan is er zonder meer sprake van een bedrijf. Maar een individu zonder personeel kan ook een bedrijf zijn in de zi n van de Apv, en is dan dus vergunningplichtig. Het oogmerk om (een aanvulling op) een inkomen te genereren, het aantal uren dat aan de activiteit wordt besteed, de wijze van klantenwerving (bijvoorbeeld of er wordt geadverteerd om de werkzaamheden onder de aandacht van publiek te brengen en klanten te trekken) en de organisatiegraad en de omvang van het prostitutieaanbod zijn aspecten om te bepalen of er bedrijfsmatig activiteiten worden verricht. Of er sprake is van bedrijfsmatige activiteiten zal dus moeten worden vastgesteld aan de hand van de feitelijke situatie. Het begrip Vereniging van Nederlandse Gemeenten 52/87 ‘seksbedrijf’ wordt dus gebruikt als verzamelnaam, waarbinnen specifieke vormen zijn te onderscheiden: als gelegenheid wordt geboden tot sekswerk, dan is er sprake van een ‘prostitutiebedrijf’, en als dat geschiedt door bemiddeling tussen sekswerkers en kl anten, dan wordt van een ‘escortbedrijf’ gesproken.
Zo is ‘prostitutiebedrijf’ dus een species van ‘seksbedrijf’ en ‘escortbedrijf’ weer een species van ‘prostitutiebedrijf’. Seksinrichting Met het begrip ‘seksinrichting’ wordt geduid op de voor publiek toegankelijk locatie van een seksbedrijf. Dit kan samenvallen met de locatie waar de exploitant van het seksbedrijf zich heeft gevestigd, maar dat is zeker niet altijd – en bij escortbedrijven per definitie niet – het geval. Onder een ‘besloten ruimte’ wordt ook begrepen een vaar- of voertuig. Het bijvoeglijk naamwoord ‘besloten’ duidt erop dat de ruimte zich niet in de openlucht bevindt. Het moet dus gaan om een overdekt en geheel of gedeeltelijk door wanden omsloten ruimte, die al dan niet met enige beperking voor het publiek toegankelijk is. Sekswerk en sekswerker In de Apv wordt het begrip ‘sekswerk’ en ‘sekswerker’ gebruikt, omdat dit het meest aansluit bij het spraakgebruik en bij de praktijk binnen de branche. ‘Sekswerker’ is ook een genderneutrale aanduiding. Tippelen Het gaat hierbij om het sekswerk op straat. Werkruimte Onder ‘werkruimte’ wordt verstaan een zelfstandig onderdeel van een seksinrichting waarin de seksuele handelingen met een ander tegen betaling worden verricht. Eén seksinrichting kan één (of natuurlijk geen) werkruimte hebben, of meerdere.
Met ‘zelfstandig’ wordt hier niet bedoeld dat een werkruimte altijd geheel zelfvoorzienend hoeft te zijn; het ziet op de van elkaar te onderscheiden delen van een seksinrichting waarin over het algemeen telkens één prostitutie haar diensten aanbiedt. Een raam (met bijbehorende ‘peeskamer’) zal veelal een afzonderlijke werkruimte zijn; een deel van een seksinrichting dat apart verhuurd wordt zal veelal een afzonderlijke werkruimte zijn. Paragraaf 4.2.2. Exploitatie seksbedrijf Artikel 4:15 Vergunning seksbedrijf (was artikel 3:3) Eerste lid Er is voor gekozen om seksbedrijven met een vergunningstelsel te reguleren. Dit houdt in dat het uitoefenen van een seksbedrijf verboden is, tenzij een vergunning is verleend. De keuze voor een vergunningstelsel sluit aan bij bestaande structuren. Een uitgangspunt is ook dat legaal aanbod in beginsel illegaal aanbod tegengaat, de zogeheten kanalisatiegedachte. Daarbij wordt aangenomen dat als er een legaal en betrouwbaar aanbod bestaat, er niet langer aanleiding is voor klanten om te kiezen voor een illegaal aanbod met alle daarmee samenhangende onwenselijkheden en onzekerheden. Tweede lid Met het oog op de rechtszekerheid voor het bedrijfsleven is bepaald dat de beslistermijn voor een vergunning voor een seksbedrijf twaalf weken telt. Deze termijn kan éénmaal met twaalf weken worden verlengd.
Dit is dus een afwijking van de beslis- en verlengingstermijn die in artikel 1:3, eerste en tweede, zijn genoemd. De verwachting is dat de in het derde lid genoemde beslistermijnen ruim genoeg zijn om tijdig op een aanvraag om een vergunning te kunnen beslissen. Maar als dat niet zo is, weegt het belang van een zorgvuldige beoordeling van de aanvraag zwaarder dan het belang dat de gemeente tijdig beslist. Vereniging van Nederlandse Gemeenten 53/87 Omdat de vergunning onder de reikwijdte van de Dienstenrichtlijn en Dienstenwet valt, zou zonder nadere regeling bij overschrijding van de beslistermijn de vergunning van rechtswege gegeven zijn (lex silencio positivo). Dit is onwenselijk om dwingende redenen van algemeen belang, te weten de bescherming van de openbare orde en de openbare veiligheid. Wanneer een vergunning ten onrechte van rechtswege is gegeven, kan dit namelijk ernstige, onomkeerbare schade voor derden tot gevolg hebben (de menselijke waardigheid van de sekswerker, de veiligheid en gezondheid van minderjarigen en kwetsbare volwassenen). Daarom bepaalt artikel 1:3, vierde lid, dat paragraaf 4.1.3.3 van de Algemene wet bestuursrecht niet van toepassing is op de voorbereiding van de beslissing op de aanvraag om deze vergunning. Derde lid Uit het derde lid volgt dat een vergunning voor ten hoogste één seksinrichting kan gelden.
Een seksbedrijf (de activiteit) kan meer dan een seksinrichting (de locatie) omvatten. De vergunning wordt verleend per seksbedrijf (eerste lid), maar kan dus ook voor één seksinrichting (van het seksbedrijf) gelden. Daarmee is het van belang wat onder ‘één seksinrichting’ wordt verstaan. Bij voorbaat een sluitende definitie geven zou in de praktijk tot onwenselijke resultaten kunnen leiden. Situaties zullen telkens met gezond verstand bezien worden, dat wil zeggen met enige realiteitszin en aansluitend bij de normale perceptie. Het te hanteren uitgangspunt is dat er sprake is van één seksinrichting als het een visueel aaneengesloten eenheid betreft. Die eenheid kan meerdere panden betreffen met meerdere werkruimtes (per pand) met een homogene functie (uitoefening van een seksbedrijf in enigerlei vorm), die tot de beschikking staat van één exploitant. Als er meerdere exploitanten in één pand zijn gevestigd zal ieder deel waarover één van de exploitanten de beschikking heeft als één afzonderlijke seksinrichting worden gekwalificeerd. Vierde lid Een vergunning wordt aan de exploitant verleend en op diens naam gesteld. De persoonsgebondenheid is van belang in verband met de eisen die aan een exploitant worden gesteld. [eventueel opnemen: Vijfde lid Als het om een schaarse vergunning gaat, dan zal de vergunning telkens voor een bepaalde tijd verleend worden.
Omdat een vergunningstelsel waarbij een verleende vergunning onbeperkt verlengd kan worden – zonder dat andere potentiële gegadigden mee kunnen dingen – niet passend is ten aanzien van schaarse vergunningen, is bepaald dat de vergunning ten hoogste [invullen: aantal (bijvoorbeeld: ten hoogste tweemaal)] verlengd kan worden. Op deze verlenging is artikel 4:23 van toepassing.] [eventueel opnemen: Artikel 4:16 Concentratie seksinrichtingen Op grond van dit artikel kan het college delen van de gemeente aanwijzen [kies optie: waarbuiten OF waarbinnen] voor het vestigen van seksinrichtingen geen vergunning wordt verleend. Dit kan bijvoorbeeld gewenst zijn om daarop met voldoende intensiteit toezicht te kunnen uitoefenen of om deze inrichtingen te weren uit woonwijken of andere gebieden waar dit vanwege de leefbaarheid nodig is. De aanwijzing van het college betreft een concretiserend besluit van algemene strekking waartegen bezwaar en beroep open staat. Tippelen wordt [kies optie: gereguleerd OF verboden] in artikel 4:32 [eventueel opnemen: en verder].
Het langs deze weg vormgegeven concentratiebeleid moet altijd in samenhang bekeken worden met het omgevingsplan, waaruit voort kan vloeien dat het uitoefenen van (een bepaald type) seksbedrijf (op bepaalde) locaties planologisch niet aanvaardbaar wordt bevonden.] Artikel 4:17 Beperking aantal vergunningen [kies optie: De burgemeester kan beperkingen stellen aan het aantal vergunningen dat binnen de seksbranche wordt verleend. OF Vereniging van Nederlandse Gemeenten 54/87 Dit artikel stelt beperkingen aan het aantal vergunningen dat binnen de seksbranche wordt verleend.] Artikel 4:18 Aanvraag vergunning Met dit artikel wordt de wijze van indiening van de aanvraag om een vergunning geregeld, evenals welke gegevens en bescheiden moeten worden overgelegd. De vereiste gegevens worden nodig geacht om een weloverwogen beslissing te kunnen nemen over de aanvraag om de vergunning. Het overleggen van een situatietekening en plattegrond is uiteraard niet nodig als het een vergunning betreft die niet (mede) voor een seksinrichting wordt aangevraagd. Daarvan is bijvoorbeeld sprake als het gaat om het bedrijfsmatig en tegen betaling verz orgen van webcamseks vanuit een locatie die niet voor publiek toegankelijk is; er is dan wel sprake van een seksbedrijf, maar niet van een seksinrichting.
Omdat in de toekomst naar verwachting steeds vaker bij indiening sprake zal zijn van digitale documenten, wordt geen specifieke schaalaanduiding voorgeschreven. De maatvoering moet uit de situatieschets (onder i) en tekening van de plattegrond (onder j) blijken. Als bescheiden worden overgelegd, moet de gekozen schaal zodanig zijn dat het bevoegde bestuursorgaan er voldoende informatie uit kan halen om tot beoordeling van de aanvraag te komen. Tot het eisen dat het telefoonnummer dat gebruikt zal worden in advertenties overgelegd moet worden – en in de vergunning zal worden vermeld (zie artikel 4:20, aanhef en onder e) – is gekomen met het oog op de toezicht en handhaving. Zo wordt bewerkstelligd dat een bepaald telefoonnummer waarmee geadverteerd wordt altijd te herleiden is tot een bepaald seksbedrijf, een bepaalde exploitant en het adres waar het bedrijf wordt uitgeoefend. Doordat het telefoonnummer bovendien in de vergunning zal worden vermeld wordt voorkomen dat het nummer vaak verandert, dan zou immers telkens op aanvraag de vergunning gewijzigd moeten worden. In die zin is het een ‘vast’ telefoonnummer; dit kan ook een mobiel nummer zijn. Als de burgemeester dat nodig acht voor de beoordeling van een aanvraag, kan deze verlangen dat aanvullende gegevens en bescheiden worden overgelegd (vierde lid).
Uiteraard moeten die gegevens wel in verband staan met de weigeringsgronden van de aangevraagde vergunning. Artikel 4:19 Weigeringsgronden Het eerste lid – in samenhang met het tweede tot en met vierde lid – bevat de gronden op basis waarvan een vergunning in ieder geval wordt geweigerd. Bij de in het vijfde lid genoemde gronden bestaat ruimte voor een afweging of een vergunning al dan niet zal worden geweigerd. Buiten op basis van de in dit artikel genoemde gronden, kan een vergunning verder geweigerd worden op grond van artikel 1:4 en in het geval en onder de voorwaarden, bedoeld in artikel 3 van de Bibob. Dit volgt uit artikel 7, eerste lid, van die wet. Overigens mag een negatief Bibob-rapport niet automatisch leiden tot een voor het betrokken bedrijf negatieve beslissing op de vergunningaanvraag. De gemeente moet op grond van de jurisprudentie eerst toetsen of er met de besluitvorming wordt voldaan aan het evenredigheidsbeginsel. Artikel 4:20 Eisen aan de vergunning In dit artikel wordt bepaald welke gegevens in ieder geval in een vergunning worden vermeld. Hiermee wordt geprobeerd het toezicht op en de naleving van de vergunningsvoorwaarden te faciliteren.
Doordat het telefoonnummer op de vergunning staat wordt onder andere voorkomen dat dit nummer regelmatig wijzigt, waardoor het telefoonnummer – dat ook in advertenties gebruikt moet worden – niet langer herleidbaar zou zijn tot een bepaald vergund seksbedrijf. Als de exploitant een ander telefoonnummer wil hanteren, dan moet deze immers eerst een aanvraag indienen om de vergunning te laten wijzigen; aangezien dit tijd en geld aan leges kost, valt te verwachten dat dit slechts sporadisch gebeurt. In die zin is het een ‘vast’ telefoonnummer; dit kan ook een mobiel nummer zijn. Artikel 4:21 Verplichtingen vergunninghouder Vereniging van Nederlandse Gemeenten 55/87 Een vergunninghouder moet melding maken van gewijzigde omstandigheden die van invloed zijn op de vergunning. Dit stelt de burgemeester in staat te beoordelen of nog aan de vereisten voor de vergunning wordt voldaan. Als dat zo is, verleent de burgemeester een gewijzigde vergunning. Verder moet de vergunninghouder ervoor zorgen dat de vergunning zichtbaar is. Hiermee wordt ook geprobeerd het toezicht op en de naleving van de vergunningsvoorwaarden te faciliteren. Daarnaast is dit ook van betekenis voor (mogelijke) klanten van een seksbedrijf: de klanten kunnen eenvoudig vaststellen of het om een vergund bedrijf gaat.
Artikel 4:22 Wijzigings-, schorsings- en intrekkingsgronden Het eerste lid bevat een opsomming van de omstandigheden waaronder een vergunning zonder meer moet worden ingetrokken. Anders dan in het tweede lid is hier dus geen sprake van een discretionaire bevoegdheid van de burgemeester (of het college als geen voor het publiek toegankelijk gebouw betreft; zie artikel 4:46). In de gevallen opgenomen in het tweede lid kan een vergunning niet alleen worden gewijzigd, maar ook worden geschorst. Dit als het een tijdelijke en beperkte afwijking van de regels betreft. Desnoods kan deze later, als de reden om tot schorsing over te gaan blijft voortbestaan, alsnog worden ingetrokken. [eventueel opnemen: Een geschorste vergunning blijft meetellen bij de beoordeling of het maximumaantal te verlenen vergunningen is bereikt.] Buiten op basis van de in dit het tweede lid genoemde gronden, kan een vergunning bovendien ingetrokken worden op grond van artikel 1:8 en in het geval en onder de voorwaarden, bedoeld in artikel 3 van de Bibob. Dit volgt uit artikel 7, eerste lid, van die wet. Omdat schorsing in die gevallen niet voor de hand ligt, is dat hier verder niet geregeld. [eventueel opnemen: Artikel 4:23 Verlenging vergunning De aanvraag om de verlenging van een vergunning wordt behandeld als zijnde een nieuwe aanvraag.
Daardoor kunnen de belangrijke vragen die bij de verlening van de oorspronkelijke vergunning beantwoord zijn, nogmaals beoordeeld worden in het licht van de nie uwe situatie. Om onnodige administratieve lasten te voorkomen is het niet nodig om bij de aanvraag om verlenging van een vergunning nogmaals actuele gegevens en bescheiden te overleggen waarover het bevoegde bestuursorgaan al beschikt. Hierbij kan onder andere gedacht w orden aan de gegevens die overeenkomstig artikel 4:20 op de vergunning staan. Deze zouden te allen tijde actueel moeten zijn (zie artikel 4:21). Ook is het bijvoorbeeld overbodig om plattegronden, situatietekeningen en het bedrijfsplan nogmaals aan te leveren als deze ongewijzigd zijn. Om te voorkomen dat exploitanten hun vergunning tijdens de beoordeling van de aanvraag om verlenging ‘verliezen’ is het tweede lid opgenomen. Wel is dan vereist dat de aanvraag om verlenging op tijd is ingediend en ontvankelijk is. Gedurende de periode dat de aanvraag in behandeling is, kan de vergunning uiteraard wel gewoon worden ingetrokken of geschorst als daar aanleiding toe is.] Paragraaf 4.2.3. Regels voor alle seksbedrijven Artikel 4:24 Sluitingstijden seksinrichtingen; aanwezigheid; toegang De algemene sluitingstijden van het eerste lid gelden niet voor seksinrichtingen waarvan bij vergunning is bepaald dat daarvoor afwijkende sluitingstijden gelden.
Dergelijke afwijkende sluitingstijden kunnen bij het verlenen van de vergunning daaraan verbonden worden, maar ook lopende de vergunning, als de omstandigheden daartoe aanleiding geven. Afwijkende sluitingstijden kunnen zowel ruimer als beperkender zijn. De sluitingstijden zijn echter niet van toepassing op sekswinkels; daarop is het regime van de Winkeltijdenwet van toepassing. Het tweede lid richt zich niet tot de exploitant en beheerder, maar tot de bezoekers van de seksinrichting. Het begrip ‘bezoeker’ heeft een ruimere betekenis dan het in de Apv gehanteerde begrip ‘klant’. Een klant is een afnemer van seksuele diensten; onder bezoekers vallen echter bijvoorbeeld ook de aanwezigen in een seksinrichting die (vooralsnog) slechts iets drinken, of een vertoning komen bekijken. Hoewel niet iedere bezoeker per definitie een klant is, is iedere klant Vereniging van Nederlandse Gemeenten 56/87 per definitie wel een bezoeker. Personen die bijvoorbeeld professionele reparatie - of schoonmaakwerkzaamheden uitvoeren, zullen – als zij zich daartoe beperken – uiteraard niet als ‘bezoeker’ aangemerkt worden. [eventueel opnemen: Het derde lid richt zich tot de sekswerker en heeft als oogmerk te voorkomen dat seksinrichtingen gebruikt worden om te overnachten.] Verder mogen personen die de leeftijd van 18 nog niet hebben bereikt niet worden toegelaten tot seksinrichtingen (vierde lid).
Artikel 4:25 Adverteren De verplichting om in advertenties het telefoonnummer, het nummer van de vergunning en de bedrijfsnaam te vermelden vergemakkelijkt het toezicht. Voor niet-vergunde bedrijven is het daardoor niet mogelijk om in overeenstemming met de Apv te adverteren. Paragraaf 4.2.4. Regels voor alle prostitutiebedrijven en sekswerkers Artikel 4:26 Leeftijd en verblijfstitel sekswerkers [eventueel opnemen:; verbod werken voor onvergund prostitutiebedrijf] Met deze bepaling wordt onder andere – net als voor de exploitant van een seksbedrijf – een leeftijdseis voor sekswerkers geïntroduceerd. Hiertoe is besloten vanwege het gegeven dat jonge sekswerkers met name vatbaar voor en slachtoffer van misstanden als dwang, misbruik en mensenhandel zijn. Bovendien zijn sekswerkers van 21 jaar en ouder weerbaarder dan zeer jonge sekswerkers en is de kans groter dat ze over een startkwalificatie beschikken waarmee de eventuele economische druk om te kiezen voor sekswerk lager is en ook een eventuele uitstap makkelijker is. Het stellen van een leeftijdgrens wordt als een passend en noodzakelijk middel beschouwd om deze misstanden te bestrijden. Daarmee is het gemaakte onderscheid objectief gerechtvaardigd door een legitiem doel, bovendien zijn de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk.
Hierdoor levert het onderscheid naar leeftijd geen strijd op met het verbod van leeftijdsdiscriminatie. Door de minimumleeftijdregel wordt het recht van appellant (de exploitant) op vrije arbeidskeuze, zoals gewaarborgd in artikel 19, derde lid, van de Grondwet, bovendien niet beperkt. Ook is de maatregel niet in strijd met artikel 10, tweede lid, aanhef en onder b en c, van de Dienstenrichtlijn. Het doel van het stellen van de leeftijdsgrens, het tegengaan van misstanden in de prostitutie en het beschermen van de menselijke waardigheid, is een dwingende reden van algemeen belang. De maatregel is verder evenredig en geschikt en gaat niet verder dan noodzakelijk is om het nagestreefde doel te bereiken (ABRvS 05-06-2019, ECLI:NL:RVS:2019:1818). Het is vooral de exploitant die moet voorkomen dat er bij zijn bedrijf sekswerkers werkzaam zijn die de leeftijd van 21 jaar nog niet hebben bereikt. Zijn die daar toch werkzaam, dan is de exploitant in overtreding. Overigens, zoals eerder opgemerkt, een sekswerker die zelfstandig bedrijfsmatige activiteiten verricht valt enerzijds aan te merken als exploitant van een vergunningplichtig prostitutiebedrijf en anderzijds als sekswerker bij dat bedrijf.
Los van de hier gestelde leeftijdseis is dus uitgesloten dat in een dergelijke constructie sekswerkers van jonger dan 21 jaar legaal aan de slag kunnen; de aanvraag van een exploitant die de leeftijd van 21 jaar nog niet bereikt heeft zal immers geweigerd worden (artikel 4:19, eerste lid, aanhef en onder b). [eventueel opnemen: Ook van de sekswerker mag worden verlangd dat die een bijdrage levert aan sanering van de seksbranche. Als de sekswerker er bewust en vrijwillig voor kiest om te werken in de illegale prostitutie, dan moet ook die daarvoor aansprakelijk kunnen worden gehouden.] Artikel 4:27 Bedrijfsplan Eerste lid Vereniging van Nederlandse Gemeenten 57/87 Ter versterking van de sociale positie van de sekswerker is het van belang dat er in een prostitutiebedrijf maatregelen worden getroffen op het gebied van hygiëne, de gezondheid, de veiligheid en het zelfbeschikkingsrecht van de sekswerkers. Maatregelen zijn ook nodig ter bescherming van de gezondheid van de klanten en ter voorkoming van strafbare feiten. Deze maatregelen moet de exploitant in een bedrijfsplan beschrijven. Tweede lid In het tweede lid is opgenomen welke maatregelen nodig zijn om de hygiëne, de gezondheid, de veiligheid en het zelfbeschikkingsrecht van de sekswerkers te waarborgen. Belangrijk doel van goede hygiëne in seksbedrijven is het voorkomen van (seksueel overdraagbare) ziektes.
Dat is zowel voor de sekswerkers als de klanten van belang. Een goede hygiëne zorgt echter ook voor een veilige en prettige werkomgeving. Het Landelijk Centrum Hygiëne en Veiligheid van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM-LCHV) heeft de hygiënerichtlijn voor seksbedrijven en sekswerkers uitgebracht. De branche zelf en GGD’en hebben aan de totstandkoming van deze richtlijn bijgedragen. In de richtlijn zijn zogenaamde hygiënenormen opgenomen. Dit zijn de minimale eisen aan een goed hygiënebeleid. Een exploitant van een seksbedrijf zal om te voldoen aan de maatstaven voor een goede hygiëne zich ten minste aan deze normen moeten houden. Van de exploitant mag worden verwacht dat die in het bedrijfsplan daarnaast inzichtelijk maakt hoe die verder zorgt draagt voor gezonde en veilige werkomstandigheden voor sekswerkers. Het mag bijvoorbeeld niet zo zijn dat een sekswerker vanwege de openingstijden van de seksinrichting waar de sekswerker werkzaam is, geen tijd heeft om zich bijvoorbeeld voor een SOA -onderzoek bij de GGD te melden. Een belangrijk aspect van het zelfbeschikkingsrecht van de sekswerker is daarnaast dat gewaarborgd is dat de sekswerker vrij is te bepalen aan welke klanten de sekswerker seksuele diensten verleent en welke diensten de sekswerker al dan niet wil verlenen. Dit is ook bij de escort bijzonder van belang.
Het oogmerk van de bepalingen die betrekking hebben op de seksbranche is onder meer onvrijwillige prostitutie te bestrijden. Als een sekswerker nauwelijks zelfredzaam is, geen Nederlands of Engels spreekt of bijvoorbeeld niet makkelijk geld kan wisselen, o mdat ze niet kan rekenen, is moeilijk voor te stellen dat de sekswerker vrijwillig voor de prostitutie heeft gekozen. De exploitant kan zich met eenvoudige middelen hiervan een beeld vormen. In het bedrijfsplan moet worden vastgelegd welke vereisten de exploitant minimaal stelt aan de zelfredzaamheid van de bij die exploitant werkzame sekswerkers en hoe de exploitant dit controleert (onderdeel k). In dat kader is het ook onderdeel van een deugdelijke bedrijfsvoering om als exploitant inzichtelijk te hebben wat de verhuur- en arbeidsvoorwaarden van de sekswerker zijn, periodiek met de sekswerker een gesprek te voeren en daarbij vooral te letten op signalen van uitbuiting of onvrijwilligheid, de sekswerker te informeren over diens rechten en om informatie van hulpverlenende instanties beschikbaar te stellen. En ook informatie over de mogelijkheden om met het werk als sekswerker te stoppen (onderdelen l, m en n).
Derde lid Bij het aanvragen van een vergunning moet de exploitant het bedrijfsplan overleggen, zodat vooraf kan worden beoordeeld of de exploitant voldoende oog heeft voor de hygiëne, de gezondheid, de veiligheid en het zelfbeschikkingsrecht van de sekswerkers, en zorg draagt voor goede arbeidsomstandigheden. Deze verplichting geldt voor alle prostitutiebedrijven, dus ook voor escortbedrijven. Uiteraard volgt uit de aard van de werkzaamheden dat een bedrijfsplan voor een escortbureau – op bepaalde punten – een andere uitwerking vereist dan een bedrijfsplan van een prostitutiebedrijf dat een andere aard heeft. Vierde lid Als een exploitant na vergunningverlening een wijziging wenst door te voeren in het bedrijfsplan, dan moet de exploitant deze wijziging ter goedkeuring voorleggen aan de burgemeester, of het college als artikel 4:35 toepassing vindt. Vereniging van Nederlandse Gemeenten 58/87 Vijfde lid Dit lid waarborgt dat de exploitant ervoor zorgdraagt dat elke voor of bij de exploitant werkende sekswerker op de hoogte is van de maatregelen op het gebied van hygiëne en ter bescherming van de gezondheid, de veiligheid en het zelfbeschikkingsrecht van de sekswerker.
Zesde lid Dit lid dient ertoe te waarborgen dat de exploitant de klant ervan op de hoogte stelt dat de sekswerker vrij is te bepalen aan welke klanten de sekswerker seksuele diensten verleent, welke diensten de sekswerker al dan niet wil verlenen en dat de sekswerker mag weigeren alcohol of drugs te gebruiken. [eventueel opnemen: Artikel 4:28 Minimale verhuurperiode werkruimte Met dit voorschrift wordt een minimale verhuurperiode van een aantal weken voor werkruimtes geïntroduceerd. Deze minimale verhuurperiode bemoeilijkt het snelle rouleren van sekswerkers; iets dat in het bijzonder – maar niet enkel – bij de raamprostitutie speelt, het toezicht bemoeilijkt en een tactiek is die in de mensenhandel wordt gebruikt. Na de minimale eerste verhuurperiode mag per week (of zelfs per dag) verhuurd worden. Ook parttime werken is overigens toegestaan, mits de eerste weken maar voor die minimale verhuurperiode wordt gehuurd. Als de minimale verhuurperiode vier weken is en de sekswerker drie dagen per week werkt, dan is de verhuurperiode dus bijvoorbeeld drie d agen per die vier weken.
In die eerste weken hebben hulpverleningsinstanties dan voldoende gelegenheid gehad om een relatie met de sekswerker op te bouwen en signalen van mensenhandel waar te kunnen nemen.] Artikel 4:29 Verdere verplichtingen van de exploitant en beheerder prostitutiebedrijf Onder meer vanwege de kwetsbaarheid van sekswerkers is het gewenst dat de exploitant van een prostitutiebedrijf gedurende de uren dat het prostitutiebedrijf daadwerkelijk wordt uitgeoefend aanwezig is om effectief toezicht te kunnen garanderen op al hetgeen zich voordoet in de uitoefening van zijn bedrijf en – als die er zijn – in de seksinrichtingen waarvoor hem mede vergunning is verleend. Aangezien een dergelijke eis, in ieder geval als er sprake is van meerdere seksinrichtingen, niet na te leven is voor één persoon, kan het ook om de beheerder gaan. De beheerder heeft immers grotendeels dezelfde verantwoordelijkheden als de exploitant en kan daarop aangesproken worden. In het tweede lid zijn enkele verdere zorgplichten van de exploitant geformuleerd, onder andere met betrekking tot de te voeren bedrijfsadministratie. Daarbij is onder e opgenomen de verplichting om ieder signaal van mensenhandel of andere vormen van dwang en uitbuiting onverwijld bij de politie te melden. Richtinggevend hierbij is de Aanwijzing mensenhandel van het Openbaar Ministerie (Stcrt.
2013, 16816) en https://www.wegwijzermensenhandel.nl/. De meldplicht ziet uiteraard ook op de situatie dat een sekswerker zich schuldig maakt aan mensenhandel of aan andere vormen van dwang en uitbuiting. Paragraaf 4.2.5. Raamprostitutie en tippelen Artikel 4:30 Raamprostitutie Dit artikel richt zich, in tegenstelling tot de meeste artikelen, rechtstreeks tot de sekswerker. Het is de sekswerker verboden die handelingen te verrichten die gewoonlijk worden geassocieerd met raamprostitutie. Dit om de daarmee samenhangende overlast en uitstraling op de omgeving aan te kunnen pakken. [eventueel opnemen: Tweede lid Het verbod om zich als sekswerker vanuit een gebouw of vanuit de toegang naar een gebouw aan klanten die zich op de weg bevinden beschikbaar te stellen (eerste lid, aanhef en onder a) geldt Vereniging van Nederlandse Gemeenten 59/87 niet als de sekswerker werkzaam is in een seksinrichting die valt onder een raamprostitutiebedrijf waarvoor een vergunning is verleend.
Voor het raamprostitutiebedrijf geldt dat er ook voldaan moet worden aan de regels die gesteld zijn voor seksbedrijven in het algemeen en voor alle prostitutiebedrijven in het bijzonder.] [eventueel opnemen: Derde lid Met het derde lid is beoogd om hinderlijk gedrag bij een raamprostitutiebedrijf door passanten te verbieden.] Artikel 4:31 Tippelen Dit artikel regelt dat het eenieder verboden is op of aan de weg of in een vanaf de weg zichtbare plaats klanten te werven of daadwerkelijk seksuele handelingen te verrichten als dit kennelijk geschiedt in het kader van sekswerk. [eventueel opnemen: Tweede lid Het verbod geldt niet op door het college aangewezen plaatsen gedurende de door het college vastgestelde tijden (tweede lid) of – voor wat betreft het werven van klanten – als dit gebeurt in een seksinrichting waarvoor een vergunning is verleend (volgt uit het eerste lid in samenhang met de definitie van tippelen in artikel 4:14).] [eventueel opnemen: Derde lid Met het derde lid is beoogd om hinderlijk gedrag binnen een tippelzone door passanten te verbieden.] [eventueel opnemen: Artikel 4:32 Handhaving tippelen Het eerste lid heeft betrekking op tippelen buiten de daartoe aangewezen plaatsen en tijden en geeft – ter handhaving van het verbod daarop – politieambtenaren en toezichthouders de bevoegdheid een bevel tot onmiddellijke verwijdering te geven.
Het tweede tot en met vierde lid hebben betrekking op tippelen binnen de daartoe aangewezen plaatsen en tijden. Op grond van het tweede lid kan, bijvoorbeeld in het belang van de openbare orde en veiligheid of de voorkoming of beperking van overlast ter plaatse, door politieambtenaren en toezichthouders een bevel tot onmiddellijke verwijdering worden gegeven aan sekswerkers, maar ook aan andere aldaar aanwezige personen. Als dit mondelinge bevel tot verwijdering geen soelaas blijkt te bieden, kan naar het middel van het schriftelijke gebiedsverbod van het derde lid worden gegrepen. Een gebiedsverbod behelst een bevel om na aanzegging door of vanwege de burgemeester niet aanwezig te zijn op de aangewezen wegen. Het vierde lid geeft de burgemeester de bevoegdheid om, wanneer de burgemeester dat noodzakelijk acht in verband met de perso onlijke omstandigheden van betrokkene, het bevel te beperken. Hierbij zal rekening gehouden worden met (de noodzaak) in het aangewezen gebied aanwezig te zijn in een middel van openbaar vervoer, het aldaar werkzaam of woonachtig zijn, een (ander) aantoonbaar redelijk belang om zich aldaar op te houden, staatkundige en religieuze vrijheid en familieleven.
Artikel 172a, achtste en negende lid, van de Gemeentewet, voorzien in tijdelijke ontheffing op aanvraag of wijziging van het bevel ten gunste van de betrokkene als nieuwe feiten of omstandigheden daartoe aanleiding geven. Overtreding van een bevel tot onmiddellijke verwijdering of een gebiedsverbod is een overtreding van een ambtelijk bevel (artikel 184 van het Wetboek van Strafrecht). Gevolg is dat de overtreder kan worden geconfronteerd met een gevangenisstraf tot drie maanden of een geldboete van de tweede categorie.] Paragraaf 4.2.6 Overige bepalingen Vereniging van Nederlandse Gemeenten 60/87 Artikel 4:33 Verbodsbepalingen klanten Dit artikel richt zich niet tot exploitanten of sekswerkers, maar tot hun (potentiële) klanten en is daarmee complementair aan enkele andere bepalingen in dit hoofdstuk. Kort gezegd is het enerzijds verboden om gebruik te maken van de diensten van een sekswerker die werkzaam is in het illegale circuit, anderzijds verbieden enkele artikelen de sekswerker om diensten (op een bepaalde wijze of op bepaalde plaatsen) aan te bieden, terwijl dit artikel de klant verbiedt om in te gaan op een aanbod. Dit betekent dat handhavend kan worden opgetreden tegen zowel de sekswerker als tegen de klant.
Het in het eerste lid opgenomen verbod kan enkel aan de klant worden tegengeworpen als hem enig verwijt kan worden gemaakt, bijvoorbeeld als de seksuele handelingen (zullen) plaatsvinden in een seksinrichting waarin de daarvoor mede verleende vergunning of een afschrift daarvan niet zichtbaar aanwezig is, zie in dit verband artikel 4:21, tweede lid. Of als uit de wijze van adverteren kennelijk blijkt dat het om een onvergund prostitutiebedrijf gaat. [eventueel opnemen: Artikel 4:34 Tentoonstellen, aanbieden en aanbrengen van erotisch- pornografische goederen, afbeeldingen en dergelijke Dit voorschrift schept een verbod dat slechts in effect kracht heeft ten aanzien van nader door de burgemeester te bepalen rechthebbenden en als de burgemeester aan die rechthebbenden heeft bekendgemaakt dat de wijze van tentoonstellen, aanbieden of aanbrengen daarvan, de openbare orde, de openbare veiligheid of de leefbaarheid in gevaar brengt. Het tentoonstellen, aanbieden of aanbrengen van goederen, opschriften, aankondigingen, geschreven of gedrukte stukken dan wel afbeeldingen, als die dienen tot het openbaren van gedachten en gevoelens als bedoeld in artikel 7, eerste lid, van de Grondwet valt niet binnen de reikwijdte van het verbod.
Hoewel denkbaar is dat dit voorschrift in de praktijk vooral zal worden toegepast bij sekswinkels, richt het voorschrift zich ook op het tentoonstellen en dergelijke als zodanig; het kan dus ook gaan om erotisch-pornografische foto’s of afbeeldingen aangebracht aan sekstheaters, bedoeld om de aandacht van het publiek te vestigen op de voorstellingen.] Artikel 4:35 Schakelbepaling, het college als bevoegde bestuursorgaan Overeenkomstig artikel 160, eerste lid, aanhef en onder b, van de Gemeentewet (Gemw) is het college belast met de uitvoering van raadsbesluiten (waaronder verordeningen zoals de Apv), tenzij bij of krachtens de wet de burgemeester daarmee is belast. In veruit de meeste gevallen is de burgemeester het ‘bevoegde bestuursorgaan’ bij de vergunningverlening in de seksbranche. De bevoegdheid van de burgemeester treft namelijk de voor het publiek openstaande gebouwen (zoals veruit de meeste seksinrichtingen) en de daarbij behorende erven (zie in dit verband artikel 174 van de Gemw). In de definitie van seksinrichtingen is echter het ruimere begrip 'ruimte' opgenomen en dit betekent dat ook het college bevoegd kan zijn. Bijvoorbeeld als het om vaar - en voertuigen gaat, anders dan om woonboten. Verder kan het college ook bevoegd zijn als het gaat om escortbedrijven [eventueel opnemen: en prostitutiebedrijven, als die zich richten op de straatprostitutie].
Om die reden bevat deze afdeling een schakelbepaling. Afdeling 4.3. Overige economische bedrijvigheid Paragraaf 4.3.1 Evenementen en optredens Artikel 4:36 Definities en afbakening evenementen Algemeen Op grond van artikel 174 van de Gemeentewet (Gemw) is de burgemeester belast met het toezicht op openbare samenkomsten en vermakelijkheden en met de uitvoering van de verordeningen die daarover gaan. Dit betreft dus ook evenementen. Dit artikel geeft een d efinitie Vereniging van Nederlandse Gemeenten 61/87 van het begrip ‘evenement’, benoemt een aantal activiteiten die in ieder geval een evenement zijn en sluit er een aantal uit. Eerste lid Onder a, snuffelmarkt Wat een snuffelmarkt is staat in het derde lid. Als de snuffelmarkt een bedrijfsmatig karakter heeft, is sprake van ‘overige detailhandel’ in de zin van de Winkeltijdenwet (artikel 2, tweede lid). Dit kan volgen uit de aard van de op de markt ontplooide activiteiten en de frequentie waarmee de markt wordt gehouden. Het verbod is dan niet van toepassing. Van een snuffelmarkt is ook geen sprake als het gaat om een markt in de zin van artikel 160, eerste lid, aanhef en onder g, van de Gemw (zie vierde lid, aanhef en onder d). Onder b, braderie Een braderie is van korte duur en keert niet met een bepaalde regelmaat terug.
Daarom is dit geen jaarmarkt, gewone markt of snuffelmarkt (als bedoeld in artikel 160 van de Gemw en het derde lid). Een braderie is wel een voor het publiek toegankelijke verrichting van vermaak en dus een evenement. Onder c, optocht op de weg Het houden van optochten, zoals carnavals- en Sinterklaasoptochten, bloemencorso’s, et cetera die niet opgevat kunnen worden als een middel tot het uiten van een mening of gedachten of gevoelens, vallen niet onder de bescherming van de Grondwet, het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden of andere internationale verdragen die de vrijheid van meningsuiting waarborgen. Evenmin is hierop de Wet openbare manifestaties van toepassing. Een optocht is daarom aangemerkt als evenement. Onder d, feest of muziekvoorstelling Als een feest voor publiek toegankelijk is, is sprake van een evenement. Het feest is dan namelijk een voor publiek toegankelijke verrichting van vermaak. Het maakt daarbij niet uit of het feest plaatsvindt in de buitenlucht (of op of aan de weg) of in een inrichting. Als echter het feest of de muziekvoorstelling is toegestaan in de aan een openbare inrichting verleende exploitatievergunning of Alcoholwetvergunning, is geen sprake van een evenement (vierde lid, onder c).
Optredens van muziekkorpsen, muziekbandjes, en dergelijke die voor iedereen toegankelijk zijn, zijn ook evenementen. Ook als een feest een ‘besloten’ karakter heeft en er publiekelijk kaarten worden verkocht of reclame voor wordt gemaakt, is sprake van een evenement als bedoeld in het eerste lid. Ook die feesten zijn namelijk een voor publiek toegankelijke verrichting van vermaak. Iedereen kan immers een kaartje kopen. Dit is anders bij een besloten feest dat niet voor publiek toegankelijk is. Bijvoorbeeld bij het houden van een bedrijfsfeest waar al dan niet aan de hand van uitnodigingenlijsten publiek aanwezig is. Dat bedrijfsfeest is namelijk alleen voor de medewerkers van het bedrijf toegankelijk. Onder e, wedstrijd op of aan de weg Wedstrijden op of aan de weg zijn evenementen. Wedstrijden op wegen met voertuigen zoals bedoeld in artikel 1, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wegenverkeerswet 1994 (WVW 1994) zijn op grond van artikel 10, eerste lid, van de WVW 1994 verboden. Van dat verbod kan op grond van artikel 148 van de WVW 1994 ontheffing worden verleend. Als een wedstrijd met voertuigen op of aan de weg als bedoeld in de WVW 1994 wordt georganiseerd is, naast de regels uit de WVW 1994, ook een evenementenvergunning nodig. Denk hierbij aan ‘vossenjachten’, droppingen, en dergelijke. De artikelen in de Apv l everen daarmee geen doorkruising op met de WVW 1994.
De burgemeester moet namelijk op grond van andere motieven, zoals openbare orde, veiligheid en gezondheid beoordelen of medewerking kan worden verleend. In die zin is de evenementenbepaling aanvullend op de wedstrijdbepalingen uit de wegenverkeerswetgeving. Vereniging van Nederlandse Gemeenten 62/87 Onder f, straatfeest of buurtbarbecue Een straatfeest en een buurtbarbecue vallen ook onder het begrip evenement. Onder voorwaarden is geen vergunning vereist, omdat sprake is van een klein evenement. Daarvoor geldt artikel 4:38. Het moet gaan om kleinschalige activiteiten die niet langer dure n dan één dag en die zich in de openbare ruimte afspelen met als doel vermaak en ontspanning te bieden. Er geldt dan een meldingsplicht Onder g, vechtsportwedstrijden- of gala’s De burgemeester kan verschillende categorieën vechtsportwedstrijden of -gala’s aanwijzen als risicovol. Denk hierbij vooral aan full contact vechtsporten zoals kickboksen, muay thai (Thaiboksen) en Mixed Martial Arts (gemengde vechtkunst), waaronder in ieder geval worden begrepen free fight (het vrije gevecht), vale tudo (Braziliaans Mixed Martial Arts) en cage fight (kooigevecht). In het aanwijzingsbesluit kan de burgemeester ook opnemen dat het moet gaan om vechtsportwedstrijden die worden georganiseerd in te noemen locaties en voor een vastgesteld bezoekersaantal.
Uit onderdeel g in samenhang met artikel 1:9 volgt dat de burgemees ter categorieën vechtsportwedstrijden of -gala’s kan aanwijzen die in ieder geval als evenement worden aangemerkt. Vanwege potentiële medische impact (bijvoorbeeld hersenschade als gevolg van stoten en trappen tegen het hoofd), kwetsbare organisatie en begeleiding, geweldsincidenten en vermeende banden met criminele organisaties, is regulering via een vergunning gewens t. Tweede lid Een herdenkingsplechtigheid is geen verrichting gericht op vermaak, maar is doorgaans wel voor publiek toegankelijk. Daarom is een herdenkingsplechtigheid ook aangemerkt als een ‘evenement’. Derde lid Dit lid geeft een definitie van snuffelmarkt. Vaak gaat het om (leegstaande) gebouwen waarin een markt wordt georganiseerd voor bijvoorbeeld goederen die in de regel niet meer langs normale handelskanalen het publiek bereiken. Denk daarbij aan beschadigde artikelen, tweedehands spullen, artikelen die uit de mode zijn (geraakt) en zaken van een te liquideren onderneming. Van de snuffelmarkt te onderscheiden zijn de week- en jaarmarkten in de zin van artikel 160, eerste lid, onder g, van de Gemw. Op een weekmarkt worden ‘geregelde’ waren verkocht, dat wil zeggen: geen tweedehands goederen, restantpartijen, enz. Een jaarmarkt is een jaarlijks terugkerende traditie.
Zo wordt in sommige gemeenten al jaren een veemarkt op een vaste dag gehouden. Het vierde lid bepaalt dat deze markten geen evenement zijn in de zin van artikel 4:36. Vierde lid In dit lid is een aantal activiteiten opgesomd dat buiten de reikwijdte van het begrip ‘evenement’ valt. De meeste activiteiten spreken voor zich. Bij (waren)markten, straatartiesten en speelgelegenheden geldt dat zij elders een regeling hebben. De Wet op de kansspelen en de Wet openbare manifestaties stellen op hun beurt ook regels, waardoor ze buiten de reikwijdte van dit artikel vallen. Als een activiteit plaatsvindt in een horecabedrijf waarvoor een exploitatievergunning of Alcoholwetvergunning is verleend en de activiteit is in die vergunning uitdrukkelijk toegestaan, wordt die activiteit niet als evenement aangemerkt. Het kan bijvoorbeeld gaan om dansen in een horecagelegenheid, dat in de vergunningvoorschriften als activiteit is toegestaan. Een andere, meer incidenteel plaatsvindende activiteit (bijvoorbeeld het optreden van een band, een houseparty, of een kooigevecht) kan wel als evenement worden aangemerkt. Zie hiervoor onder ‘feest’. Een bioscoop-, theater- of muziekvoorstelling in een daarvoor bestemd en overwegend gebruikt gebouw, is geen evenement. Dat is het wel als het in de openlucht wordt gehouden.
Vereniging van Nederlandse Gemeenten 63/87 Tot slot worden sportwedstrijden niet als een evenement aangemerkt, tenzij het om een door de burgemeester aangewezen vechtsportevenement gaat. Dit heeft betrekking op zogenaamde vechtsportwedstrijden of -gala’s (zie de toelichting bij het eerste lid, onder g). Artikel 4:37 Evenementenvergunning Algemeen Het houden van een evenement kan de openbare orde verstoren of zorgen voor (verkeers)onveiligheid of overlast in de leefomgeving. Dit rechtvaardigt het stellen van eisen aan het houden van een evenement, zodat de burgemeester een inschatting kan maken van de invloed van het houden van een evenement op de leefomgeving. Dit artikel regelt daarom een vergunningplicht voor grote en middelgrote evenementen. Voor kleine evenementen (zie artikel 4:38) geldt geen vergunningplicht, mits tijdig een melding wordt gedaan. Het artikel is ook noodzakelijk, evenwichtig en niet onredelijk bezwarend. Daarbij is betrokken dat controle van een groot of middelgroot evenement achteraf niet kan volstaan, omdat beoordeeld moet worden of het evenement niet leidt tot mogelijk gevaar voor de openbare orde, overlastsituaties, (verkeers)veiligheid, volksgezondheid, zedelijkheid, et cetera. Ook de organisator is bij een vergunningstelsel gebaat, omdat de organisator met de burgemeester zo goede afspraken kan maken.
Zo kunnen op het evenement toegesneden voorwaarden tot stand komen. In het geval van een klein evenement kan volstaan worden met een melding. Het is dan niet per se noodzakelijk en proportioneel om een vergunning te eisen. Zie artikel 4:38. Eerste lid In het eerste lid wordt de vergunningplicht opgenomen. De burgemeester toetst de aanvraag aan de weigeringsgronden van artikel 1:4 en de aanvullende weigeringsgronden in het derde en vierde lid. Uit artikel 1:5, tweede lid, volgt dat niet in afwijking van de vergunning mag worden gehandeld, dat geldt ook voor de voorschriften of beperkingen die aan de vergunning zijn verbonden. [eventueel opnemen: Tweede lid In sommige gevallen (zie artikel 2.1 van het Besluit brandveilig gebruik en basishulpverlening overige plaatsen), kan een evenement niet plaatsvinden zonder of in afwijking van een gebruiksmelding van het bevoegd gezag, tenzij daarvoor een evenementenvergu nning vereist is. Daarom is in het tweede lid bepaald dat de gegevens die voor de gebruiksmelding noodzakelijk zijn bij de aanvraag van een evenementenvergunning overgelegd worden. Er hoeft dan geen afzonderlijke gebruiksmelding meer gedaan te worden.] Derde lid Op grond van het derde lid kan de burgemeester toetsen of het evenement zich verdraagt met het karakter of de bestemming van de locatie waar de aanvrager het evenement wil houden.
Het gaat hierbij niet om de bestemming in de zin van het omgevingsplan. Uit vast jurisprudentie volgt dat bij de beoordeling van een aanvraag om een evenementenvergunning de eventuele strijdigheid van het evenement met het omgevingsplan geen rol speelt (ABRvS 01-07-20215, ECLI:NL:RVS:2015:2028). Er kan voor het houden van een evenement ook een omgevingsvergunning nodig zijn. . [eventueel opnemen: Vierde lid Bij een vechtsportevenement toetst de burgemeester ook of er in enig opzicht sprake is (geweest) van slecht levensgedrag van de organisator of de aanvrager van de vergunning en of er sprake is geweest van een slechte bedrijfsvoering.] Geen van rechtswege gegeven vergunning bij niet tijdig beslissen Dit artikel is genoemd in artikel 1:3, vierde lid. Dit betekent dat geen van rechtswege gegeven vergunning ontstaat, als de burgemeester niet tijdig op de vergunningaanvraag beslist. Voor het uitsluiten van de werking van paragraaf 4.1.3.3 van de Awb bestaan dwingende redenen van Vereniging van Nederlandse Gemeenten 64/87 algemeen belang. Een evenement kan een grote impact hebben en daarmee op de handhaving van de openbare orde en de openbare veiligheid, maar ook als het bijvoorbeeld aankomt op brandveiligheid, geluid, aanvoer, afvoer en parkeren door bezoekers. Er is dan m aatwerk nodig dat alleen een inhoudelijke vergunning kan bieden.
Het is daarom onwenselijk dat een vergunning van rechtswege is gegeven vóórdat de inhoudelijke beoordeling van de aanvraag is afgerond. Artikel 4:38 Melding klein evenement [eventueel opnemen: of snuffelmarkt] Eerste lid Voor het organiseren van kleine eendaagse evenementen is geen vergunning nodig. Er kan dan met een melding worden volstaan. In het tweede lid is gedefinieerd wanneer van een klein evenement sprake is. Daarbij wordt wel opgemerkt dat het verboden blijft om zonder melding een klein evenement te houden. Er kan dan dus ook handhavend worden opgetreden als zonder deze melding een klein evenement wordt georganiseerd. Omdat de Dienstenrichtlijn van toepassing is, ontvangt de meldingsplichtige een ontvangstbevestiging als die de melding heeft gedaan. Daarin wordt vermeld dat het evenement mag plaatsvinden, als de burgemeester niet binnen een bepaalde termijn reageert. Tweede lid Wat een klein evenement is, staat in het tweede lid. Aan alle voorwaarden moet worden voldaan. Onderdeel c Voor het houden van een straatfeest of buurtbarbecue is impliciet lawaai toegestaan. Er is voor gekozen dat het tussen 23.00 uur en 07.00 uur (zondags 13.00 uur) stil moet zijn, en dat in de tussenliggende periode niet meer dan een bepaald geluidniveau wordt geproduceerd.
Muziek omvat zowel onversterkte als versterkte muziek omdat beide vormen van geluid onaanvaardbare hinder kunnen veroorzaken voor buurtbewoners. Onderdeel d Locaties waar kleine evenementen kunnen worden gehouden zijn: parken, plantsoenen, pleintjes, grasveldjes, sportveldjes en dergelijke. In dit onderdeel is geregeld dat er geen sprake is van een klein evenement als de activiteiten: - plaatsvinden op de rijbaan of het (brom)fietspad; - een belemmering vormen voor het verkeer; of - een belemmering vormen voor de hulpdiensten. Voor de eerste uitzondering geldt dat zodra er voor een evenement een rijbaan of (brom)fietspad moet worden afgezet, er ten minste een tijdelijke verkeersmaatregel nodig is. Er kan in dat geval dus niet met een melding worden volstaan. Bij de tweede uitzondering gaat het er in de regel om dat er voldoende ruimte beschikbaar is. Als een evenement bijvoorbeeld op de stoep plaatsvindt, dan moeten invaliden en mensen met kinderwagens nog wel kunnen passeren. Als richtlijn wordt hierbij anderhalve meter aangehouden. Voor de derde uitzondering is van belang dat er een lijst is met de routes die door de hulpdiensten worden gebruikt en de terreinen met een bijzondere bestemming, zoals een markt of evenemententerrein.
Het is dan helder welke wegen bij een evenement op een bepaald terrein voor de hulpdiensten, zoals politie, brandweer en ambulance, beschikbaar moeten blijven. Onderdeel e Hier wordt met een klein voorwerp bedoeld een kleine partytent, een barbecuetoestel, een springkussen voor kinderen en dergelijke. De beschikbare ruimte bepaalt het aantal te plaatsen voorwerpen. Uiteraard mag ook hier het verkeer, waaronder voetgangers, g een hinder van het evenement ondervinden. Derde lid Dit lid benoemt de gegevens die de organisator moet melden. Vereniging van Nederlandse Gemeenten 65/87 Vierde lid Als een melding wordt gedaan, dan kan er alsnog aanleiding zijn om het organiseren van een klein evenement te verbieden. De burgemeester kan binnen de genoemde termijn na de melding het klein evenement verbieden als dat in het belang van de openbare orde, de openbare veiligheid, volksgezondheid of leefbaarheid nodig is. [eventueel opnemen: Vijfde lid Het vijfde lid brengt het houden van een snuffelmarkt ook onder het meldingstelsel. Daarbij gelden dan niet de voorwaarden van het tweede lid.
In aanvulling op de gegevens die in het derde lid staan, vermeldt de organisator van de snuffelmarkt bij de melding ook het soort goederen of diensten dat wordt aangeboden en verhandeld en het aantal standplaatsen.] [eventueel opnemen: Zesde lid Op grond van het zesde lid is een vechtsportevenement nooit een klein evenement en dus altijd vergunningplichtig.] Artikel 4:39 Optredens op openbare plaatsen Activiteiten van een straatartiest, straatfotograaf, straattekenaar, filmoperateur en gids vallen onder de werking van de Grondwet (artikel 7, derde lid) omdat elke uiting van een gedachte of gevoel door de vrijheid van meningsuiting wordt beschermd. Ongeacht de bedoelingen of de motieven van die uiting. Het beperken van een inhoud van een uiting is niet mogelijk. Afgezien daarvan kunnen andere aspecten van een uiting wel worden beperkt, zoals de verspreiding. Het is bij de genoemde activiteiten echter moeilijk een onderscheid te maken tussen de inhoud en de verspreiding. Het verbieden van een optreden van een straatartiest op een bepaalde plaats houdt in veel gevallen ook in dat de inhoud van het optreden niet kan worden geuit. Om die reden is in artikel 4:39, net als in artikel 2:20, een verbod met ontheffingsmogelijkheid opgenomen dat voor bepaalde plaatsen en eventueel dagen of tijdstippen geldt (eerste en derde lid).
Dit met het oog op de openbare orde, de openbare veiligheid, volksgezondheid en de leefbaarheid. Als sprake is van meningsuiting geldt dat het optreden een zelfstandig middel van verspreiding is waarvan ‘gebruik van enige betekenis’ moet overblijven. Met ’gebruik van enige betekenis’ wordt bedoeld dat uitoefening van het recht op vrije meningsuiting ook daadwerkelijk mogelijk moet zijn en blijven. Daar moet bij het aanwijzen van plaatsen dus rekening mee worden gehouden. De burgemeester mag daarom alleen gericht gebruikmaken van de beperkingsmogelijkheden. Dat wil zeggen dat de beperkingen zich bijvoorbeeld alleen mogen uitstrekken tot de plaatsen waar overlast of verstoringen van de openbare orde of de openbare veiligheid zijn te verwachten. Dan is de beperking noodzakelijk (proportioneel en subsidiair) in de zin van artikel 10, tweede lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. In het licht van de vrijheid van meningsuiting is in het artikel ook expliciet gemaakt dat de beperkingen geen betrekking mogen hebben op de inhoud. Het maken van handelsreclame is hiervan uitgezonderd omdat dit niet wordt beschermd door artikel 7 van de Grondwet. De bevoegdheid die in dit kader aan de burgemeester wordt toegekend, berust op artikel 174 van de Gemeentewet.