Transcript Cie R&I 8 oktober 2025

Wat wel zeer verrassend is, is die weg achterstallig onderhoud werd al gezegd, dus dat is niet vorige week gebeurd. Dat is al jaren zo, dus volgens mij heb je dan ook geen haast om als een speer daar aan de gang te gaan. Bovendien is het een beetje wonderlijk als we nog bezig zijn met de Verkeersvisie, waar volgens mij een hele hoop besluiten even opgeschort zijn en nog over nagedacht wordt. En nu haastje-repje hier iets te gaan doen, wat mogelijkerwijs dan straks in de Verkeersvisie bij de behandeling zegt, maar we hebben net voor heel veel geld de Eemnesserweg hebben we aangepast. Dat gaan we nu niet meer veranderen. Dus ik vind het een beetje een wonderlijke volgorde. En ik hoop dat mijn buurvrouw ongelijk heeft, dat dit onzalige besluit niet meer teruggedraaid kan worden. Want er spreekt wel een ambitie uit, mijnheer Westendorp. Alleen, het is denk ik niet onze ambitie en dat is natuurlijk een groot verschil. Gewoon plankgas. Bij eerdere verzoeken om de Eemnesserweg waar nu geasfalteerd is om daar verkeersremmende maatregelen te treffen, werd er ook gezegd, dat kan niet de bedoeling zijn. Dus ik begrijp de ambitie wel van dit college en ik ben benieuwd hoe breed de fietsstrookjes gaan worden. Overigens, mijnheer Loeff, ik ben het met u eens, maar volgens mij was de Blaricummer Tollaan al een holle weg. Jawel, jazeker wel.

De voorzitter: Laten we niet in een welles-nietes spel komen. De heer Vos: Misschien kunnen wij dat als best practice gaan gebruiken. Wat zouden jullie ervan denken om de Eemnesserweg op die manier in te richten? Volgens mij komen we dan een heleboel bezwaarmakers tegemoet en het ziet er nog mooi uit. Minder spiegels, kijk er eens aan. Dus ik zou het als suggestie mee willen geven aan de wethouder, alsnog op te nemen in de Verkeersvisie. De voorzitter: Rustig op de tribune, alstublieft, ik snap dat enthousiasme. Mevrouw Van Dorst. Mevrouw Van Dorst-Brakel: Dank u wel, voorzitter. Ik denk wat de insprekers hebben gezegd ons echt heel veel informatie geeft. En ik ben ook heel erg benieuwd wat het college hierop te antwoorden heeft. Want dat denk ik is voor ons het allerbelangrijkste, daar wacht ik op. Want participatie vinden wij heel erg belangrijk. En ik begrijp van mijn linker buurvrouw dat er hier ergens iets mis is gegaan. Dat vind ik wel heel belangrijk om daar goed antwoord op te krijgen. Hoe is het met de participatie gesteld? Hoe is de procedure, hoe dit 18

verdergaat? Wat wordt er meegenomen van deze informatie? En eigenlijk ook, zijn er nog andere wegen waar ook dit soort tussentijdse ideeën gelanceerd zijn, worden of kunnen komen? Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van Dorst. Dan zijn alle commissieleden, de woordvoerders zijn geweest. Dan gaan we naar mijnheer Rood, de wethouder. De heer Rood: Voorzitter, dank u wel. Ik beperk mij wel tot de verkeersaspecten, want het project valt onder collega Van Midden. Die is gelukkig vanavond ook aanwezig, zoals u al heeft kunnen constateren. Die zal alle andere vragen over participatie, et cetera kunnen beantwoorden. Ten eerste, wat is het doel? En dat zal geen verrassing zijn, maar de snelheid op de Eemnesserweg moet eruit. Dus het doel van deze operatie is dat verkeer langzamer gaat rijden. Er moeten minder auto's komen en dat gaan we ook monitoren. Als dat niet gebeurt, dan moeten we andere maatregelen overwegen. Zo is dat in de concept Verkeersvisie verwoord, dus minder auto's, de snelheid eruit en ook meer ruimte voor fietsers en voetgangers. Dus de stoepen worden eerlijk gezegd niet breder anders dan dat de heggen moeten worden teruggesnoeid. De fietspaden worden wel breder.

Dat worden geen snelfietspaden, maar dat worden gewoon fatsoenlijke fietsstroken waar twee fietsen naast elkaar passen, omdat tegenwoordig de snelheidsverschillen onder fietsers zijn toegenomen. Dus daar heb je breedte voor nodig en die breedte die gaat ten koste van de ruimte voor de automobilist. Dit hele idee, dat zou je auto te gast kunnen noemen. Dat is ook wel het idee, maar wij mogen dat bordje helaas niet ophangen. We mogen alles hoor. Maar de norm is om dat niet op te hangen, omdat we daarvoor te veel auto intensiteit hebben. Maar het is wel het idee. En wat is het grote probleem en waarom is deze weg problematisch? Nu is hij heel problematisch omdat het ook een heel slecht, die weg is er slecht aan toe, veel kuilen en hobbels maar en veel kapotte klinkers. Maar hij is vooral ook te smal. Dus als je … Hoe hij nu is ingericht is eigenlijk niet hoe je dat op, als je daar opnieuw naar zou kijken, dat hebben we gedaan, zou inrichten. Dus alle van de insprekers, alle aangevoerde voorbeelden en beleving, et cetera. Dat klopt gewoon en dat kunnen we denk ik allemaal vaststellen. Dat zal geen verrassing zijn. Het is wel een toegangsweg naar Laren toe waar we niet kunnen ontkennen, dat er op dat laatste stuk waar we het nu over hebben inderdaad 6.500 voertuigen, iets verder naar Eemnes toe zijn het er 8.000. Dus dat is de orde van grootte. Dat zijn veel autobewegingen.

Daar kunnen we vanuit streven om dat naar beneden te krijgen. Maar voorlopig hebben wij in de verkeers… concept Verkeersvisie nog geen structuurmaatregelen, dus afsluitingen en dat soort dingen kunnen voorstellen ook, omdat er eigenlijk geen goede alternatieven zijn voor dat verkeer wat hier in Laren iets te zoeken heeft. Waar wel de hoop op gevestigd is dat we dit doorgaand verkeer wat in Laren eigenlijk niks te zoeken heeft dan erdoorheen rijden, kunnen verleiden om de snelweg te pakken. Dus dit is het achterliggende doel waarom wij aan de slag zijn gegaan. En waar heeft u dat kunnen, van commentaar kunnen voorzien? In de concept Verkeersvisie zoals die hier is besproken en ook in de raad is besproken. Dus dat was eigenlijk het … Maar ook al in het eerdere regime dus zeg maar het GVVP uit 2017, daarin staat want dan haak ik meteen even aan op mevrouw Timmerman van Liberaal Laren. Daarin wordt al dit probleem geschetst dat er nu eenmaal is in de realiteit, dus daar kunt u het college heel moeilijk de schuld van geven of het vorige college of uzelf. Die verkeersbewegingen die zijn er. En hoe richt je dat zo in, dat dat zo goed mogelijk afgewikkeld kan worden. Daarin staat ook al ruimte maken voor de fiets, daarin staat ook al brede fietsstroken. En daarin staat eigenlijk ook rood asfalt, maar op die keuze kom ik straks nog wel eventjes terug.

Dus sinds 2017 hebben wij een regime waarin dit plaatje gewoon heel goed past. En ook vanavond in de inspraak maar ook in eerdere reacties die wij hebben gehad, blijkt heel veel spraakverwarring. Je kunt een weg 6.500 inwoners voor 22 woningen of misschien zijn het er 40, maar kun je geen erftoegangsweg noemen. Dat is geen … Die automobilisten rijden daar voor het overgrote deel niet om naar die huizen toe te gaan, maar om 19

naar ergens anders toe te gaan, naar het parkeerterrein of door het dorp heen of wat dan ook. Dus het is hoe dan ook een gebiedsontsluitingsweg. Dat is geen keuze, dat is gewoon wat de weg doet. En zijn er andere wegen waarmee je dit gebied zou kunnen ontsluiten? Eigenlijk niet. Dus dat los van de snelwegen die er wel liggen dus dan, daar hopen we de automobilist in enige mate naartoe te kunnen verleiden. Maar dat is nog een best lastig verhaal. Hoe hebben we nu getracht te bereiken dat de snelheid eruit gaat, dat er meer ruimte is voor fietsers, zodat er minder auto’s komen? Want de mensen die deels met de, die de auto pakken zouden misschien ook wat beter de fiets kunnen pakken. Dat is door fietsstroken, brede fietsstroken, maar ook comfortabele fietsstroken. Die moet je dan ook voorrang geven. Is het de bedoeling een voorrangsweg te maken? Neen, dat is niet de bedoeling. De bedoeling is om een weg te maken waar het langzaam verkeer goed gefaciliteerd wordt, ook die fietser. Dus het idee dat er een voorrangsweg komt is eigenlijk, we zitten in een 30-kilometergebied. Zo is het nu niet ingericht maar, of deels al wel, maar dat kan sterker. En dan maken we uitritconstructies om te zorgen, dat de fietser niet om de x-aantal meters in zijn rem hoeft te knijpen. Dat is het idee.

En ook, wat heeft die fietser verder overdacht daar moeten we reëel in zijn, voor functie met die breedte om te zorgen dat de automobilist daarachter moet gaan hangen. Welk verkeer het ook is. Is het een SUV, is het een Birò of is het een bus of is het een landbouwvoertuig? Ze moeten allemaal hun snelheid aanpassen aan de fietsers want zodra ze een tegenligger in het vizier krijgen, weten ze niet waar ze moeten blijven. Dit kunt u dagelijks ervaren in allerlei gemeenten om ons heen steden, maar ook dorpen zoals met de omvang van het onze. Dat werkt, mits de intensiteit aan fietsbewegingen op niveau is. Dit heeft ook landelijk zijn beslag gekregen in een tussenvorm tussen gebiedsontsluitingsweg hoe je die in moet richten, waar meestal het regime 50 is en een erftoegangsweg waar het regime altijd eigenlijk 30 is, want je hoeft voor een erftoegangsweg helemaal geen 50 te rijden. Dat is op zoveel plekken is dat een niet oplosbare vraag die indeling. Dat ze nu iets hebben genormeerd bij GO en dat is GOW30 gebiedsontsluitingsweg, waar toch het regime 30 is. Die moet je dan zo inrichten, dat 30 eigenlijk een beetje de natuurlijke snelheid wordt van de automobilist. En dat is nu het ontwerp wat voorligt. We kunnen, straks zal de college Van Midden over, collega Van Midden over de participatie wat zeggen.

Maar het verkeersbesluit is een heel klein stukje uitvoering, net zoals dat je een ontwerp maakt. Dus we hebben niet een heel nieuw besluit genomen. We hebben alleen gezegd, we hebben een voorlopig ontwerp, daarmee gaan we langs de bewoners en ook het college heeft daar input op kunnen geven. Maar om het dat zo te kunnen maken, moet je een aantal stappen zetten en het verkeersbesluit is daar één van. Dat is ambtelijk gemandateerd, heeft dus ook niet in het college gezeten. Maar als je dat plaatje zo maakt, dan heb je ook een verkeersbesluit nodig. Daar staat bezwaar en beroep tegen open. Dus daar kunnen de insprekers die dat, die daarvoor gekozen hebben hun zegje doen. Dat loopt en daar komt iets uit. Als wij daarin verliezen, dan hebben we kennelijk de verkeerde afwegingen gemaakt en moeten we dat opnieuw doen. Maar dat is vanavond niet per se aan de orde. Remt voorrang, dat is vaak aan geremd … Het niet hebben van voorrang. Laat ik het andersom formuleren. Dus zeker als je moet, als je niet zeker weet of er iets van rechts komt, dan ga je van je gas af. Dus dat is een voordeel van rechts voorrang geven. Maar het nadeel heb ik aangegeven, zijn die fietsers die daar lekker door willen rijden. En we willen die automobilist verleiden om met de fiets te komen, dan wel met de auto een omweg te maken via A27, A1 of hoe dan ook.

Dus ik ga niet ontkennen dat het een idee is om snelheid te remmen door rechts voorrang te geven, maar de reden is anders. We geven die fietser de ruimte. Nu, ook nu is er een voorrangsconstructie bij als je bij, hoe heet dat? Waar de ouderen wonen. Als je daar eruit wil, moet je voorrang verlenen. Juist, Johanneshove, daar moet je voorrang verlenen. Dat is een beetje een onduidelijk beeld, want je zou dat daar eigenlijk helemaal niet willen, omdat de rest van de wegen gewoon rechts voorrang heeft. Dus wij maken nu een duidelijk beeld met uitritconstructies waar je van weet wat je, wat er van je verwacht wordt als automobilist. En nogmaals, wij gaan ervan uit dat dit de snelheid gaat remmen, dat er minder auto's komen en 20

dat de fietser meer ruimte en meer comfort heeft. Tot zover de grote lijn. Ik denk dat het goed is om eerst collega Van Midden even aan het woord te laten over de participatie, want daar waren ook vragen over. De voorzitter: Dank u. Oké, dat is uw beantwoording in eerste termijn. Dan is er vast wel behoefte aan een tweede termijn. De heer Rood: Voorzitter, mag ik vragen of de heer Van Midden nog even … De voorzitter: Ik had mijnheer, neem me niet kwalijk. Mijnheer Van Midden. De heer Van Midden: Dank u wel, mijnheer de voorzitter. De eerste termijn zijn ook wat vragen gesteld over althans de opmerking gemaakt over de participatie. Ik wil u even meenemen in de initiatieven die genomen zijn in het kader van de participatie. De informatieavond is al genoemd, dus die is bekend. Maar als ik even kijk vanaf het begin. Dan zijn er op 4 november 2024, 23 januari 2025 en 5 juni 2025 gesprekken met drie tot vier direct aanwonenden van de Eemnesserweg geweest. Dat was de klankbordgroep die uiteindelijk 15 woonadressen representeerde. Op 7 november 2024 en 27 maart 2025 is, hebben er gesprekken plaatsvonden met de toegankelijkheidsteam Laren, die ook een hele belangrijke stakeholder is in dit soort reconstructies. Op 3 februari 2025 is overleg geweest met de directie van De Binckhorst.

Op 5 juni overleg met college De Brink, de directie en vertegenwoordigers van enkele omwonenden van de Kerklaan. Op 5 maart 2025 is overleg geweest met Vivium Johanneshove. Met Transdev zijn er verschillende overleggen geweest en met de Brandweer Laren en politie zijn er ook diverse overleggen geweest. Als we even kijken ook naar het verkeersbesluit als zodanig, dat is vóór de vakantie gepubliceerd. Dat is ook bewust gedaan, om bezwaarmakers ook de gelegenheid te geven ook op tijd kennis te nemen van het besluit en ook tijd te hebben om bezwaar te maken. En ik geloof zelfs dat de termijn ook met vier weken verlengd is. Daar heeft ook uiteindelijk het projectteam actief ook de bewonersgroep geïnformeerd over het feit, dat het verkeersbesluit gepubliceerd is, zodat ze ook ik wil niet zeggen geënthousiasmeerd werden om bezwaar te maken, maar in ieder geval attent op gemaakt werden op het verkeersbesluit om ook tijdig bezwaar te kunnen maken. Dus dat zijn alle inspanningen die geleverd zijn als het gaat om participatie van de verschillende stakeholder, mijnheer de voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Het was me niet helemaal duidelijk dat het college met twee monden spreekt over dit onderwerp, maar oké. Dan gaan we, dat kan natuurlijk. Dan ga ik terug naar de commissie. Eigenlijk eerst mevrouw Timmerman, u was degene die het initiatief heeft genomen. Dus ga uw gang.

Tweede termijn, dus dat is de laatste termijn. Mevrouw Timmerman-Hamers: Prima. Ik hoorde de wethouder zeggen dat het een voorlopig ontwerp was, maar dat is onjuiste informatie. Dit is een gewoon een rechtmatig ontwerpbesluit van het college, helemaal uitgeschreven wat er allemaal besloten is. En ik heb mij door iemand die dat echt wel weet van een advocatenkantoor laten vertellen, dat een dergelijk besluit alleen genomen wordt als er van tevoren een conceptbesluit ter inzage is gelegd. Daar iedereen wat van kan vinden, de raad, enzovoort. Er is een heel programma voor. En dan kan het definitieve besluit genomen worden. En u bent begonnen met een definitief besluit zonder daar ook enige ruchtbaarheid aan te geven. Het is toevallig dat sommige mensen dat gezien hebben. Er is niets eigenlijk aan voorafgegaan om mensen hierop te attenderen. En dan is dat besluit ook nog genomen twee dagen of gepubliceerd, twee dagen vóór de zomervakantie van de scholen. Dus iedereen was

21

met wat anders bezig, denk ik. Dus het is wel, het is wel een echt besluit wat er genomen is en dat is ook gepubliceerd, dus … De voorzitter: Maar uw vraag is eigenlijk, of dat inderdaad waar is. Mevrouw Timmerman-Hamers: U heeft het over aan de ene kant … Ik was een beetje in verwarring van uw verhaal eigenlijk, mijnheer Rood. U had het over aan de ene kant, de snelheid moet eruit. De andere kant zegt u, maar het is wel een toegangsweg naar Laren, dus het kan geen erfweg zijn. Het is altijd wel zo geweest en daarom was die ook zo ingericht en begon het asfalt pas een heel stuk later en daar begon de 50 kilometer als ontsluitingsweg het dorp uit. En nu wordt het, het dorp in en zo snel mogelijk. Ik heb het al net gehad over het gevaar van al die gemotoriseerde fietsen. De auto. U zegt, die heeft maar een heel klein stukje. Ik vraag me af, hoe dat dan gaat als er een tegenligger komt? Want dan worden al die fietsers die worden platgereden. En dan is de automobilist juridisch gezien altijd de klos. De voorzitter: Mevrouw Timmerman, ik ga toch even helpen. Mevrouw Timmerman-Hamers: Het pad zoals u heeft ingericht … De voorzitter: Als u even naar mij wil luisteren, want ik zie dat de commissie onrustig wordt. En dat gaat ook ten koste van uw inbreng in tweede termijn. Die is bedoeld om niet het hele verhaal nog een keer opnieuw te houden.

Maar stelt u alstublieft nog even de aanvullende vragen en dan zullen we de wethouder aan het eind vragen, wat nu het proces nog in de toekomst wordt, want dat komt vast nog wel een keer terug. Dus stelt u alstublieft nog even een paar inhoudelijke vragen en dan ronden we uw inbreng af. Mevrouw Timmerman-Hamers: Mijnheer de voorzitter, ik ga in op hetgene wat de wethouder vertelt. Dat probeer ik eigenlijk een beetje te ontkrachten, want het is een onzinverhaal. Die zegt ook van, er zijn geen andere mogelijkheden. Dus ik zou aan de bewoners zeggen, u kunt allemaal naar huis gaan, want het blijft gewoon zoals het besluit is. De voorzitter: Ik zie een interruptie van mevrouw Van Dorst. Mevrouw Van Dorst-Brakel: Dank u wel. Ik heb me net … Ik val vooral over en dat is even naar even, voorzitter, het onderwerp verkeersbesluit. Dat staat open voor bezwaar en ik ben heel erg blij met de inspreker. De voorzitter: Mevrouw Van Dorst, dat is niet een interruptie. U wilt iets zeggen, dat begrijp ik wel. Maar dat kunt u zo meteen in uw eigen inbreng doen. Of u heeft een interruptie op het inbreng van mevrouw Timmerman, of u houdt uw mond nog even. Mevrouw Van Dorst-Brakel: Dan zal ik mijn mond nog even houden. De voorzitter: Dat lijkt me … Mevrouw Van Dorst-Brakel: Maar gaat met moeite mee.

22

De voorzitter: Mevrouw Timmerman, ik verzoek u vriendelijk om uw afronding te doen, of heeft u dat net gedaan? Dat was me niet helemaal duidelijk door de inbreng. Bent u klaar met uw inbreng? Goed, prima. Dan gaan we naar mijnheer Van den Berg. De heer Van den Berg: Voorzitter. Ik begreep ook niet meer helemaal waar de wethouder met zijn uitleg naar toe ging. Want ik vraag me af wat erger is, of je een auto die toch wel een beetje het gevoel heeft op het eerste stuk van de Eemnesserweg dat die niet al te hard moet rijden, of het dan minder erg is dat je door een fietser wordt aangereden straks als je de, achteruit je uitrit uitgaat of dat er een auto aankomt. Maar juist daarmee probeer ik eigenlijk gewoon de vraag maar te zeggen, vragen aan de wethouder. Volgens mij hebben jullie aan alle kanten gedacht dat jullie geparticipeerd hebben, maar hebben jullie even toevallig de gemeenteraad vergeten. Ik ga niemand die woorden in de mond leggen. Maar volgens mij zitten hier allemaal commissieleden en raadsleden die denken, waarom gaat, waarom kiest u deze weg? En mijn kernvraag is eigenlijk, voorzitter, aan de wethouders. Waar kunnen zij dit nog stoppen? Dat wij dit eens op een andere manier op een goede volgorde gaan bespreken. En dan wil ik niet zeggen dat er niks gaat overgenomen worden, want dat … Ik bedoel, we kunnen niks.

Maar kan de wethouder zeggen of hij dit nog wil stoppen, althans dat we als we de Verkeersvisie hebben en wat verder? Is dat een mogelijkheid, of moeten wij lijdzaam toezien … De voorzitter: Maar nu heeft u wel vier keer herhaald, wat u eigenlijk wil vragen. Dat is wel genoeg, denk ik. De heer Van den Berg: Maar misschien is dat wel goed, want twee keer is beter dan één keer. De voorzitter: Mevrouw Niekus, nog behoefte? Mijnheer Westendorp. De heer Westendorp: Dank u, voorzitter. Dank voor de beantwoording. Ook aan de inspraakkant is er iets meer helderheid. Nog steeds wringt dat een beetje. Maar eigenlijk ligt de kern van de zaak veel meer en dat proef ik ook bij de heer Van den Berg en ook bij anderen op het feit dat ik denk, wij als commissie en raad ons goed kunnen voorstellen dat er een mandaat is bij het college om beslissingen op het gebied van verkeer te nemen als het gaat om onderhoud. Maar dit is een complete wijziging van een verkeerssituatie, die impact heeft sociaal en maatschappelijk. Dan kan je volgens mij de commissie en de raad niet vergeten. Dus het proces, een concept proces of iets wat daarop lijkt waar wij in worden betrokken, zou heel logisch zijn. Dus ik ben ook heel benieuwd naar de mogelijkheden die er nu liggen. Waarbij het proces een extra laag gaat krijgen, een maatschappelijke laag gaat krijgen vanuit de raad. Laten we het zo maar even zeggen.

Ik heb overigens één goed nieuwtje voor iedereen hier in de zaal. Er kwam een berichtje bij mijn buurman binnen vanuit het publiek, dat tot 1975 de Eemnesserweg de Rijksweg naar Amersfoort was. Dat is het niet meer. De voorzitter: Dat is er in ieder geval vanaf. Dank je wel. Als je de microfoon eventjes wil uitzetten, mijnheer Westendorp, dan gaan we naar mijnheer Loeff. De heer Loeff: Voorzitter. Misschien goed om nog even helder te krijgen, want u had het over bezwaar en beroep. Dat wacht u af, want dat is eigenlijk de procedure die nu loopt. En eigenlijk doorkruist deze commissievergadering de procedure, als ik het goed samenvat. Tegelijkertijd sluit ik me aan, dat we als raad natuurlijk of als commissie hier niet echt in de plannen zijn meegenomen. Dus voor mij is even de vraag van, hoe gaan we verder? Want wij kunnen natuurlijk dit de volgende keer nog een keer in een commissie zitten en dan komen de bewoners weer en dan zitten we in dezelfde situatie. Ik kan me voorstellen dat u een 23

procesvoorstel doet wat nu de juiste volgorde is, zodat wij in ieder geval met elkaar straks het juiste besluit nemen. En niet dat we nog drie vergaderingen hierover weer gaan discussiëren, terwijl we dan in eenzelfde soort herhaling gaan vallen. Dat zou ik willen voorkomen. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Vos. De heer Vos: Graag, voorzitter. Ik heb eigenlijk helemaal geen antwoord gekregen op mijn vraag, want ik zei dat achterstallig onderhoud is al heel erg lang. Waarom zou hurry up en speedy als de sodemieter dit plan indienen? Waarom niet gewoon eerst eventjes verstandig gaan nadenken over de Verkeersvisie, waar dit integraal volgens mij een onderdeel van moet zijn. En wat ik al zei, als we dit laten doorgaan, dan kan ik de Verkeersvisie al wel voor een deel invullen. Dus ik ben heel nieuwsgierig, of was er weer misschien, was er weer een koopje dat we het goedkoop konden doen, net als het eerste stuk van de Eemnesserweg? Dat zou kunnen natuurlijk, maar dat zou wel een heel slecht argument zijn. Dus ik ga mijn vraag toch nog een keer herhalen. Waarom zo gas op de plank, zal ik maar even zeggen? De voorzitter: Helder, dank u wel. Mevrouw Van Dorst, u mag. Mevrouw Van Dorst-Brakel: Ik was … Laat ik het anders zeggen. Ik heb begrepen, een verkeersbesluit is inderdaad een idee van het college. Dat mag het neerleggen.

En ik ben wel heel blij met mevrouw Timmerman, dat dit onderwerp nu besproken wordt. Maar wat ik ook al in eerste instantie zei, de procedure hierna heel belangrijk. Alle insprekers wat er gezegd is, moet meegenomen worden. Hebben wij ook aangehoord. Willen we graag antwoord op krijgen, later. Dat voorrangsweg heb ik begrepen. Dat is dus een misverstand, dat moge duidelijk zijn. Het is gewoon een 30 kilometerweg zoals het is. En dat blijft het ook zo. Dat is de bedoeling. Dus daar wilde ik nog graag dat laatste vooral, een antwoord op hebben. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Rood. Aantal hoofdvragen eigenlijk nog hè? De heer Rood: Dank u, voorzitter. Het is verwarrend, maar ik ga mijn best doen om dit goed te beantwoorden. Liberaal Laren stelt, het is onjuist, want dit is echt een besluit. Wat ik zei is, dat het een voorlopig ontwerp is waarmee je naar de belanghebbenden gaat. Dus het is inderdaad een verkeersbesluit wat gewoon genomen is, waar je een bezwaarprocedure in kan gaan als je dat wilt, maar het ontwerp is wel voorlopig. Dus dat is een ander document. De voorzitter: Mevrouw Timmerman, een interruptie? De heer Rood: Het één is een plaatje en het ander is … De voorzitter: U krijgt een interruptie, mijnheer Rood. Mevrouw, één interruptie. Mevrouw Timmerman-Hamers: Eén interruptie.

Want bij het besluit en dat is onderdeel van het besluit zit een situatietekening dus het, dat is ook niet voorlopig. Dat hoort bij het besluit. De voorzitter: Mevrouw Timmerman, u weet als een van de oudste langstzittende raadsleden wat een interruptie is. Dat u dan nog een vraag wil stellen, dat u niet weer opnieuw in discussie gaat. Dus mevrouw … Mijnheer Rood, gaat u vooral door. 24

De heer Rood: We zetten er een vraagteken achter. Dat snap ik, er zit een tekening bij. Dat maakt het besluit ook wat helderder. Maar een verkeersbesluit in zo'n proces is ook een stukje uitvoering, omdat je het nodig hebt om überhaupt stappen te kunnen maken. En vanwaar de haast? Waarom willen we dingen parallel laten lopen en gaan? We hebben er niet voor gekozen om hier op ons dooie gemak hier eigenlijk in te opereren. Dat was op verzoek van het comité Eemnesserweg. Dus die hebben ons op de huid gezeten en zijn ook nauw betrokken. Dat zijn misschien niet de mensen die u vanavond hoort, maar dat zijn wel de mensen die wij meermalen hebben gesproken bij de portefeuillehouders en de ambtenaren die zijn betrokken. Ik denk dat we dan in totaal over vijf of zes besprekingen hebben gehad. En keer op keer wordt gezegd, doe wat, want die weg is er heel slecht aan toe. We hebben heel veel last van herrie. We hebben veel last van gevaarlijke situaties. Of tenminste, daar heb je misschien zelf niet ook last van, maar die zie je dan gebeuren. Dus ga dat beter inrichten en ga ermee aan de slag. Dus wij hebben dat urgentie gegeven. En dat betekent dat als we, als je dus die planning ook wil halen dat je op enig moment als uitvoering ook het besluit moet nemen, dat een omdat het nu eenmaal zo hoort, dat een … De voorzitter: Een interruptie van de heer Westendorp.

De heer Rood: Mag ik mijn zin nog afmaken, of niet? Het besluit moet nemen, dat een voorrangssituatie wijzigt. De voorzitter: Mijnheer Westendorp, bij interruptie nu de vraag. De heer Westendorp: Er komt nu een nieuwe dimensie. En dat dimensie wat wij horen, is urgentie. Urgentie hoeft niet altijd te leiden tot de juiste stappen daarna. Is dat de reden dat de commissie niet is betrokken bij het voorbereiden van dit besluit? De voorzitter: Heldere vraag. Mijnheer Rood. De heer Rood: Eerlijk gezegd is het project van collega Van Midden, dus die kan daar misschien iets over zeggen. Maar ja, zo is het wel. Ik ben bezig met, hoe worden de wegen ingericht in het centrum Laren. En dat heeft zijn beslag gekregen in de concept Verkeersvisie die intussen ter inzage ligt. Daar kunt u dat allemaal ook getekend zien, maar dat is schetsmatig en beschreven. Dus daarbij is, vervolgens is er een landelijk kader. Hoe moet je omgaan met situaties waarin je in dorpen en sommige stadscentra wegen hebt, die je eigenlijk op 30 zou willen inrichten, maar waar toch veel verkeer doorheen komt. Dat is dat GOW30-afwegingskader. Dat hebben we ook keurig toegepast, wij wijken eigenlijk niet af. Nu kom ik op wat inhoudelijke vragen over verkeer, want die liggen echt op mijn terrein. Is het … De eerste vraag of de opmerking van mevrouw Timmerman. Die zei, het is al heel lang een erftoegangsweg.

Dan hebben we echt begripsverwarring. Ik kan het niet anders zeggen dan, dat als ergens een enkele tientallen woningen staan en er rijden 6.500 auto’s overheen of 8.000 zelfs, dat je dan niet meer kunt spreken van dat dat verkeer er zit vanwege de toegang tot de erven. Ik weet niet hoe ik het nog duidelijker uit kan leggen, maar er zijn heel veel auto's die daar komen omdat ze naar het centrum van Laren willen of elders. Of Laren uit willen rijden, dat heb je natuurlijk ook de andere kant op. Dus nee, het was nooit een erftoegangsweg, het was wel een 30 kilometerzone. Dat, maar was het dan helemaal ingericht conform de normen die je kan stellen aan een 30 kilometerzone? Ook niet, maar daar was heel lang geen goed kader voor. Dat ligt er nu wel vanuit landelijk. Dat is GOW30 en dat hebben wij netjes zo toegepast. Dus de kaders zijn, wat staat er in de Verkeersvisie? En wat is de landelijke norm, hoe je zoiets inricht? Verder is die weg te smal, dat klopt. Insprekers zeggen ook, zou zo breed moeten 25

zijn. Ja, maar we kunnen moeilijk die huizen verplaatsen, dus soms is het ook een beetje zoeken en wat doen we? Overal in het land werken wegen intussen waar automobilisten als er een tegenligger aankomt, achter het fietsverkeer moeten invoegen op het, op de fietssuggestiestrook. Ik maak dat zelf twee keer per week maar in ieder geval wekelijks mee en daar rijden mensen keurig 35, denk ik. Als je heel eerlijk bent. Dus dit systeem met brede fietsstroken waar je je eigenlijk niet zo welkom op voelt. Maar je moet ergens blijven, dus je gaat er op rijden als er fiets, als er een tegenligger aankomt. Dat werkt wel degelijk. En nergens zijn platgereden fietsers, hoewel ik niet kan aansluit, uitsluiten dat er wel eens een ongeluk is gebeurd. Dus wij richten hiermee het, de weg in om de snelheid eruit te halen. Deze vraag heb ik beantwoord. En dan vroeg mevrouw Van Dorst nog, verandert er niets, wordt het geen voorrangsweg? Ik heb aangegeven. Het is niet het doel om een voorrangsweg te maken om te zorgen, dat automobilisten harder kunnen rijden. Er komen uitritconstructies. Dan moet je dus voorrang verlenen als je uit die uitritten, straatjes komt. Maar dat is om de fietser het comfort en de voorrang te geven. En bij een fietsstrook verwacht een fietser ook dat die voorrang heeft. Die gaat dan niet naar buiten kijken.

Wat we nu hebben is, dat die een fietssuggestiestrookje heeft vrij smal in hetzelfde wegbedekking als de rest van de weg en dat die gewoon, heeft de fietser ook het gevoel dat die voorrang moet geven. Maak je een fietsstrook van 1,70 meter of wat is het, dan heeft die fietser het gevoel dat die voorrang heeft. Dus moet je het ook wel zo geven, anders wordt het echt gevaarlijk. Dit heeft ook een belangrijk aspect en dat is college De Brink. Daar is nu, als je daar bij het oude gemeentehuis die weg afkomt dan moet je nu voorrang, heb je nu voorrang. We willen graag dat daar een duidelijke situatie is met een brede fietsstrook, omdat de scholieren binnenkort daar college De Brink … De voorzitter: Interruptie. Mijnheer Van den Berg bij interruptie. De heer Van den Berg: Voorzitter, ik hoor nog … Ik hoor nieuwe elementen over een school en er wordt van alles bijgehaald. Even naar u toe. Krijgen we nog antwoord op een aantal vragen die onbeantwoord zijn? Even, anders vraag ik zo meteen derde termijn aan. De voorzitter: Dat begrijp ik. Ik zit een beetje op hetzelfde, want de vraag is gewoon wat is nog de rol van de raad? Dat wachten we met spoed, smart op, is het verkeersbesluit nu definitief? Dus dat soort vragen.

Die komen maar niet tot beantwoording, dus kunt u alstublieft daarnaartoe overgaan? De heer Rood: Mijnheer de voorzitter, mag ik dan deze vraag beantwoorden? We hebben in feite twee parallelle trajecten lopen. Eén, het traject van het bezwaarschrift, de bezwaarschriften op het verkeersbesluit als zodanig. Daar zal uiteindelijk een uitspraak over moeten komen. Ik heb begrepen dat 27 oktober de eerste hoorzitting is van de commissie, om uiteindelijk de bezwaarmakers te horen. Dus dat is één traject. Het tweede traject is zeg maar het voorlopig ontwerp zoals wij die nu gemaakt hebben. Uiteindelijk zullen die twee dingen bij elkaar moeten gaan komen, want in het definitieve ontwerp zullen wij ook rekening moeten houden met de uitspraak die uiteindelijk gedaan wordt in de bezwaarprocedure. En lijkt het ook juist om het uiteindelijke voorstel ook terug te laten komen bij u in de commissie en de raad om daar een finaal oordeel over te vellen. De voorzitter: Dat lijkt me een duidelijk antwoord. U komt nog met een definitief ontwerp en voorstel terug naar de raad. Dan zou ik bijna nu nog geneigd zijn, heeft u ook een idee wanneer dat ongeveer zal zijn? De heer Rood: Mijnheer de voorzitter. Kijk, als alle bezwaren afgewezen worden, dan zijn we denk ik snel klaar. Maar het is denk ik toch goed om even naar het ontwerp te kijken, gezien alle discussie die nu geweest 26

is. Het lastige is bij dit ontwerp, dat je dit vanuit verschillende dimensies moet bekijken. We hebben het over veiligheid, verkeer, het over ontsluiten. Er zijn ook heel veel klachten over het geluid van de klinkers, wat bij de direct omwonenden gewoon heel hinderlijk is. En er wordt over de snelheid gesproken, over … Wordt vanaf 2018 hebben we begrepen al over gesproken, dus het werd wel zo langzamerhand tijd dat we nu daar definitieve besluitvorming over krijgen. Maar rekening houdend met alle belangen van alle belanghebbenden. De heer Rood: Ik vraag me even af. Mijnheer Rood, had u voor uw gevoel alle vragen beantwoord die nog openstonden? Ik meen van wel. De mijnheer, vraag van mijnheer Vos is beantwoord over waarom nu dit, terwijl we nog een Verkeersvisie moeten bespreken? Dat is beantwoord. Die vraag is beantwoord. De rol van de raad is besproken, dus daar gaan we niet nog opnieuw allemaal vragen over stellen. U heeft voorgesteld, het definitief ontwerp komt nog terug naar de commissie. En op dat moment kunnen wij natuurlijk ook nog of kan de raad nog op dat moment, ik wil het anders. En dan kunnen we daar op dat moment over spreken. Volgens mij kunnen we dan met die conclusie deze beraadslaging sluiten? Ja, dank u. Dan gaan wij over naar het volgende agendapunt. Nee, we gaan helemaal niet over naar … We gaan naar de bewoners, sorry. Neem me niet kwalijk.

Maar de beraadslaging gesloten en dan gaan we naar de bewoners. Ik begin weer even bij mijnheer Peels. Heeft u behoefte om nog een slotpleidooi, ik zou het bijna overslaan zeg, te doen? U heeft nog twee minuten. De heer Peels: Allereerst wil ik de commissie graag bedanken. Ik voel mij echt gehoord door u. En ik wil toch wel even ingaan op een aan aantal punten die door het college zijn gezegd, want een aantal zaken daar verbijster ik me toch wel een beetje over. Ik ga ze gewoon even punt voor punt af, ik heb maar twee minuten. Ik hoor dat het heel belangrijk is dat de fietser de ruimte krijgt en dat de fietser niet in zijn handrem moet knijpen. Maar zoals ik ook al in mijn eerste bijdrage aangaf, welk onderzoek toont aan dat dat hier nu het grote probleem is? Welke ongelukken vanuit zijwegen hebben er dan plaatsgevonden? Ik begrijp dat niet. Ik hoor de wethouder ook zeggen, dat we auto's gaan verleiden in de hoop dat ze dan omrijden. Als wij daarop moeten vertrouwen dan denk ik dat ik hier met zekerheid kan zeggen, dat ik er geen vertrouwen in heb dat daarmee het aantal verkeersbewegingen en de snelheid vermindert op dit stuk weg. En ik heb echt geen enkele andere maatregel kunnen horen vanavond vanuit de hoek van het college. En dan kom ik ook op het punt wat ik eerder maakte over het onderzoeken van alternatieven.

Ik krijg een beetje de indruk of het gevoel laat ik het zo zeggen, net als de bewonersgroep in Eemnes overigens met de Laarderweg, dat er toch een beetje sprake lijkt van tunnelvisie. Ik hoor de wethouder ook zeggen, dat het GOW30-kader keurig netjes wordt toegepast, maar in dat kader staat ook dat de weg minimaal 6,5 meter breed moet zijn. En dat is die niet. En dan hoor ik een opmerking alsof het de enige mogelijkheid is om huizen te verplaatsen. Maar er zijn nog wel andere maatregelen die ertoe leiden, dat zwaar verkeer elkaar daar niet hoeft te passeren. En ook tot aan de drempel bij de school voldoet de weg niet hè? Dus het is echt een groot stuk. Dan de haast vanuit het bewonerscomité. De sprekers hier in ieder geval een deel daarvan, ook ikzelf zijn bij die gesprekken geweest, ik zit ook bij het bewonerscomité. Natuurlijk willen wij graag dat de weg wordt aangepakt en we zijn ook blij dat daar nu actie op wordt ondernomen. Maar wel met de juiste maatregelen. En juist die voorrang, ik heb het al benoemd in mijn eerste bijdrage werd heel snel van tafel geveegd. Dus haast, fijn dat we het oppakken, maar wel zorgvuldig en met het afwegen van verschillende alternatieven. Dus … De voorzitter: Dank u wel. De heer Peels: Ook hoe verder, is een beetje het gevoel.

27

De voorzitter: Dank u wel. Dan mijnheer Van Balen, heeft u nog behoefte om een toevoeging te doen? De heer Van Balen: Dank. De voorzitter: Ga uw gang. De heer Van Balen: Allereerst erg blij met de pittige discussie die hier wordt gevoerd. Dus erg belang blij met de woorden die hier zijn gewisseld. Aantal observaties. De heer Rood stelt zelf, dat rechts voorrang een remmende werking zal hebben, maar dat hiervan wordt afgeweken vanwege het laten doorstromen van de fietsers. Dat is voor mij echt de wereld op zijn kop, op waar we het hier over hebben op de Eemnesserweg. Dan wat betreft participatie. De heer Van Midden heeft een hele mooie opsomming van allerlei gesprekken die gevoerd zijn. Inderdaad, ik ben ook aanwezig geweest bij een groot aantal van die gesprekken, ook namens de bewonersgroep Eemnesserweg. Er zijn vele gesprekken gevoerd. Een stuk of vier, vijf met de heer Koorndijk en ook verkeerskundige Daan van Straten. Die hebben voor mij in ieder geval gevoelsmatig maar ook feitelijk, niet tot wijziging geleid van de plannen. Er zijn inderdaad 15 woningen vertegenwoordigd in deze belangengroep, maar dat is welgeteld de helft van alle woningen op de Eemnesserweg. Dus je kan het ook omdraaien. De helft van alle bewoners zijn het er niet mee eens. Dan de school. Die is inderdaad in februari gekend in dezen.

Directrice is door mij verwittigd dat dit speelde en daarop is gesprek gevoerd. Daarna heeft zij niets meer vernomen. Is daar zeer ontzet over geweest en heeft de laatste week ook van mij gehoord, wat daar speelde. Heeft geen brief ontvangen over de informatieavond. Dat bleek een foutje te zijn, want ze was geen bewoner. Dat is ook bevestigd door haar. Dus ik denk dat er hier meerdere steken zijn laten vallen qua participatie. Even kijken. Ik denk dat dit wel de belangrijkste punten zijn, die ik … De voorzitter: Bent u bijna aan het eind van uw twee minuten, dus dat komt mooi uit. Dank u wel. Dan mevrouw Vos? Nee. Dan mevrouw Arts, heeft u nog behoefte om nog een toevoeging te geven? Goed, prima. Dan ronden wij de bespreking ook echt af. Dank allemaal voor uw inbreng. Dank ook inderdaad voor discussie. En zoals gezegd, wordt vervolgd. Het komt terug in de commissie en ik denk via de lijnen die u zelf heeft met de vermengende raadsleden, u tijdig zult horen wanneer het weer opnieuw op de agenda staat. 9.

Bespreking Erfgooierswoningen

De voorzitter: Dan gaan we nu definitief over naar het volgende agendapunt, want ook daar is nog een inspreker over. Dat gaat over de bespreking van de erfgooierswoningen. Allereerst heeft mevrouw Van Stratum, woordvoerder namens het Buurtcomité heeft al een brief gestuurd en ook een e-mail als ik het goed begrepen heb. Maar ze wil graag dat nog mondeling toevoegen, toelichten. U heeft daarvoor vijf minuten de tijd. Ga uw gang, mevrouw Van Stratum. Mevrouw Van Stratum: Dank u wel, voorzitter, raadsleden. Mijn naam is Pam van Stratum. Ik spreek als woordvoerder van het Buurtcomité Erfgooierswoningen. Ik wil graag drie dingen onder jullie aandacht brengen. Ten eerste, een aanvulling op de brief die we u stuurden. Tweede over de bouw, voorgenomen bebouwing op de Ericaweg en de Kloosterweg. En als derde wederom leegstand in de wijk. Goed, de brief. Na het insturen van deze brief werden we nog wel enkele verontwaardigde buurtbewoners aangesproken onder de vermeende, onder vermeende instemming. Al zit niet iedereen hier op de tribune, de documenten die in deze raad over onze wijk worden besproken worden heel breed gelezen en ook de radio wordt beluisterd. Wij vragen om een rectificatie in de informatienota raad van Laren van 29 juli 2025, dat de conclusie dat de buurt 28

redelijk tevreden is met de plannen en dat dat niet juist is. Refererend aan de vragen van Bart van, Bart Vos van Groen Laren over de in de brief genoemde nu heersende afspraken, doelen wij op de volgende. Ten eerste, hebben we het over het fusie document, dat is een document getekend tussen de woningbouwvereniging van erfgooiers en woningcoöperatie Gooi en Omstreken. Daar staat in dat onze huizen in portefeuille gehouden moeten worden. Ten tweede refereren we aan het erfpachtdocument. Daarin staat dat herbouw bij calamiteiten verplicht is en dat het complex bestaat uit 42 huizen met schuren en tuinen. Beide documenten zijn ondertekend door de wethouder en daarnaast is het erfpachtdocument een notariële akte. Ga ik over tot het tweede punt over de bebouwing, voorgenomen bebouwing nieuwbouw aan de Ericaweg en de Kloosterweg. Geen, Gooi en Omstreken heeft een bouwplan gemaakt aan de Ericaweg. Daar zouden twee blokjes van vier huizen komen. Een voortzetting van het type bebouwing dat verderop in de straat er ook al is. Dit was daarvoor met wethouder Rood en het Buurtcomité zo besproken. De grond is geen erfpachtgrond, deze grond is eigendom van Gooi en Om. Bij de prestatie van de, de presentatie van de plannen bleek er nog een derde blok ingetekend te zijn, een blok van huizen in de achtertuinen van de achtergelegen huizen aan de Kloosterweg.

Om die huizen te bereiken is daar een toegangsweg voor nodig, die vanaf de Kloosterweg is ingetekend. Zowel dit blok, dit derde blok als de straat komt op de gemeentelijke erfpachtgrond van onze wijk. Dit is weer een afknabbeling van het, van ons monument. Terwijl wethouder Westerkamp in deze commissie heeft gezegd, we gaan alleen bij de afgebrande huizen extra woningen bouwen, maar van de rest van de wijk blijven we af. Onze vraag is, wat is de visie van deze commissie op de bouwplannen? En als derde moeten we het weer hebben over de leegstand. Na de fusie van de woningbouwvereniging met Gooi en Omstreken in december 2018 heeft Gooi en Omstreken eerst ruim vier jaar alle leegkomende huizen niet meer opnieuw verhuurd. Daarna volgde een periode met tijdelijke verhuur van twee jaar. Maar sinds de wet veranderd is vorig jaar juni en tijdelijke verhuur nu niet meer mag, volgt nu wederom een strategie van de huizen leeg laten staan, nadat het tijdelijke huurcontract is afgelopen. Eind dit jaar staan er 7 huizen leeg in onze wijk. Dat is 17 procent. In onze zusterwijk rond de Elleboogweg zijn het dan 5 van de 11. Ik had het al eerder over dit erfpachtdocument. Daar staat iets in onder kopje 7a, dat gaat over leegstand, erfpachter Gooi en Om is verplicht de grond en opstallen te gebruiken.

Mitsdien is het erfpachter niet geoorloofd de grond en opstallen geheel of gedeeltelijk niet of nagenoeg niet te gebruiken. Kortom, verhuur is verplicht. Het is tenenkrommend dat er in een notariële document duidelijk staat, dat leegstand niet is toegestaan en zowel erfpachtgever of als erfpachter zich er niet aan houden. De voorzitter: U heeft nog één minuut. Mevrouw Van Stratum: Nog twee zinnen. Leegstand leidt tot verloedering van onze huizen en tuinen. Ons gemeentelijk monument moet onderhouden blijven. En we vragen de wethouder zich aan de afspraken te houden en zich in te spannen voor huur voor onbepaalde tijd, zodat de sociale cohesie in de wijk weer gewaarborgd wordt en de tuinen het onderhoud krijgen wat ze verdienen. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van Stratum. Vragen aan mevrouw Van Stratum. Mijnheer Westendorp. De heer Westendorp: Dank u wel, voorzitter. Dank u voor het delen van de informatie. Dat heeft u ook eerder gedaan. Ik kan mij ook herinneren dat we ook nog gesprekken hebben gevoerd over, waar moet dit nu allemaal naartoe? Want we hebben complex 1 met de afgebrande woningen, we hebben complex 2. En we hebben in die gesprekken ook zitten nadenken, wat zou wel acceptabel zijn voor de bewoners hè? Want uiteindelijk willen we een situatie waar iedereen blij van wordt. En die moeten we samen met elkaar gaan vinden. Hoe staan jullie daar op dit moment in? 29

Mevrouw Van Stratum: Wij als bewoners of als Buurtcomité Erfgooierswoningen zetten ons in voor het behoud van het, van de monumentale dijk. Het is niet aan ons om in eerste instantie te zeggen van knibbel, knabbel en knibbel-knabbel er maar steeds stukjes vanaf en ga iets anders doen. Wat ons enorm stoort, is dat er afspraken zijn en dat iedereen maar doet alsof die daar niet zijn, of daar niet naar handelt. Onze visie is het van, er zijn afspraken en daar gaan we ons aan houden, totdat we iets anders afspreken en dan kunnen we wat anders doen. Maar nu is het, er zijn afspraken die worden gewoon genegeerd. Ondertussen gaat Gooi en Om die trein met nieuwe huizen bouwen voortduwen. Dat is ook hun taak om te bouwen dat, daar hebben we begrip voor. Als ze dat niet zouden doen, zouden ze hun werk niet goed doen hè. Zo is het ook. Maar het levert heel veel onrust op in de wijk. En eigenlijk hoor ik van heel veel mensen, wat is dat nu eigenlijk nog waard zo’n handtekening onder een notarieel document als daar niet naar wordt gehandeld? De voorzitter: Helder, dank u. Anderen? Mijnheer Van den Berg. De heer Van den Berg: Eigenlijk één korte vraag en ik stel hem nu aan u. Maar uw brief, u heeft dan weer een brief gestuurd nu. Dat is de aanleiding dat dit nu hier behandeld wordt.

U valt bijna in herhaling hè, want volgens mij bijna hetzelfde … Mevrouw Van Stratum: Het is vreselijk dat we hier weer moeten zitten. De heer Van den Berg: Maar wat zou, wat kunnen wij als commissie naar uw idee doen om dadelijk een vraag aan de wethouder te stellen van waar u echt mee geholpen bent? Want u heeft het iets over onrust en onduidelijkheid. Maar kunt u iets zeggen? Mevrouw Van Stratum: We zouden heel graag zien, dat de gemeente een visie heeft over of en waar er dan extra gebouwd zou moeten worden in de wijk. En dat jullie daar het voortouw in nemen, want het is een gemeentelijk monument. Jullie zijn de baas. Het is erfpachtgrond, dus jullie zijn, hebben veel meer in de melk te brokkelen wat daar gebeurt, dan dat Gooi en Om dat heeft. En dat mis ik eigenlijk of wij. De voorzitter: Duidelijk antwoord. Anderen? Nee, niet. Goed, dan kunt u plaatsnemen terug op de publieke tribune. Dank u. Wilt u de microfoon voor mij even uitzetten? Perfect, dank u wel. Dan ga ik naar de leden … Nee, dan ga ik naar mijnheer Vos, want mijnheer Vos heeft gevraagd om agendering van dit agendapunt. Dus wilt u dat nog graag toelichten en meteen dan gebruik maken van uw eerste termijn. De heer Vos: Dat zal ik zeker doen, voorzitter en ik zal mijn eerste termijn ook kort houden hoor. Het leek mij handig, maar dat zat ook in de aanhef om hem naar voren te schuiven.

Anders dan waren we zo medio januari hiermee begonnen en dan moet ook de Eemnesserweg nog aangepast worden, dus dan komt het allemaal nog in de verdrukking. Ik ben misschien niet helder genoeg geweest in heersende afspraken. Ik kan ook afspraken, afspreken dat ik morgen koffie ga drinken bij iemand, maar ik bedoel met de wettelijke afspraken. Misschien is dat wat ik misschien nog wil toevoegen aan mijn eerste vraag, wat er bekend is. Van mevrouw Van Stratum heb ik nu gehoord waarvan zij zegt, dat zijn afspraken. Het lastige van afspraken is dat die natuurlijk als ze mondeling gemaakt zijn, heel lastig na te leven zijn. Maar het gaat me dus met name om verifieerbare afspraken, vastgelegde afspraken, notariële aktes, want daar gaat het natuurlijk om. En vooral, wat zijn wij als gemeente voor een partij daarin? Want soms gaan wij daar niet over. Dan vinden we er wel wat van, maar daar stopt dat ook. Dus dat even als hele korte toelichting. Volgens mij zijn de vragen helder genoeg, voorzitter. Dacht ik zo. 30

De voorzitter: Ja, dank u. Je moet het natuurlijk altijd zelf beoordelen, maar ik denk dat het redelijk duidelijk is. Ga uw gang, mevrouw Van Dorst. Mevrouw Van Dorst-Brakel: Dank u wel, voorzitter. Wij waren ook bij de afgelopen vergadering. Wat bij mij bijgebleven is en daar zou ik graag van de voorzitter of van het college een antwoord op hebben. Wat ik van Gooi en Omstreken begreep is, we gaan die acht plus vier woningen realiseren, maar de rest halen we compleet van tafel. Dat betekent dat er opnieuw gesproken wordt met de inwoners, met ons en dergelijke. Is dat waar? En wat is er precies nog overeind van die verbrande woningen? Dat zijn twee onduidelijke zaken. Daar had ik graag antwoord op. Dank u wel. De voorzitter: Helder, dank u wel. Liberaal Laren niet? Nee. Mijnheer Spaan, nee. Dan ga ik … Maar ik wou het rondje doen, dus ik deed het rondje af. Mevrouw Timmerman. Mevrouw Timmerman-Hamers: Ik wacht de antwoorden van het college af. De voorzitter: Prima. Dan ga ik naar mijnheer Loeff. De heer Loeff: Misschien heel kort. Dank u, voorzitter. Ik hoorde net de inspreker spreken over plannen. Volgens mij hebben wij in de commissie nog helemaal geen plannen gezien. Dus de vraag is eigenlijk aan het college van, wanneer kunnen wij plannen verwachten? Want ik weet dat er een bewonersavond is geweest.

Daar waren ook een paar mensen van onze fractie, maar officieel weten wij helemaal niets. Ik weet echt niet waar, hoe, wat. Dus daar zijn we heel benieuwd naar. De voorzitter: Dan mijnheer Westendorp. De heer Westendorp: Dat was ook onze vraag, inderdaad. Wat is de status op dit moment? Daar wil ik een heel klein beetje context bij geven. Is dat wij, het is inmiddels denk ik wel twee jaar geleden een presentatie hebben mogen ontvangen en een discussie hebben gehad met elkaar over complex 1 en complex 2, wat 2 toch andersoortige projecten zijn. Dat er ineens een plan en toen nog idee op tafel werd gelegd, waar iedereen best wel een beetje van schrok. Dat toen duidelijk is gesignaleerd dat de partijen zijnde college, de woningbouwcorporatie en de bewoners echt aan tafel moeten om dichter bij elkaar te komen. En eigenlijk als ik het nu even zo aanhoor maar ik hoop straks nieuwe informatie te krijgen, zijn we eigenlijk nog op hetzelfde niveau, is er helemaal geen vooruitgang. Want er is ons inderdaad niet lang geleden tot ons gekomen dat de woningcorporatie inderdaad heeft geventileerd, dat er gesprekken met de bewoners gaande zijn en dat dat de goede kant opgaat, maar ik begrijp dat dat gewoon helemaal niet zo is. Volgens mij zijn we nog geen stap verder gekomen. Terwijl daar mensen … Ik vind ten eerste, moeten we zorgen voor onze monumenten.

Nog belangrijker is dat we voor onze mensen zorgen. En als er al leegstand is en weet ik wat, dan … Het zal allemaal niet simpel zijn. Ik bedoel, ik kan me voorstellen dat het een complexe materie is, maar we moeten wel vooruitgang boeken. Dus wat gaan we hieraan doen? De voorzitter: Dank u wel. Anderen nog? Mijnheer Van den Berg. De heer Van den Berg: Voorzitter, dank u wel. U haalt de woorden uit mijn mond. Ik heb eerder het idee dat we verder achteropraken als dat we vooruitgaan. Eerst moesten we in de vorige collegeperiode, voorzitter, horen, wethouder, dat we er niet over gaan, omdat het de woningcorporatie is die daarover gaat. En in deze 31

ronde dacht ik toch echt, nu gaan we toch wel dingen meemaken. Maar ik, daarom stelde ik net mijn vraag aan de inspreker van, wat verwacht u nu van ons? Want ik denk dat we ook maar eerlijk moeten zijn. Het is hartstikke leuk dat wij als raadsleden of commissieleden naar bewonersavonden gaan en overal aanwezig zijn. Maar eigenlijk heb ik het gevoel dat wij gewoon ook hier, net als bij het vorige onderwerp, volledig aan de kant staan. Dus ik wil eigenlijk aan de wethouder vragen, wanneer gaat die nu gewoon eens tegen de woningcoöperatie zeggen tegen de nieuwe directeur, want de andere neemt binnenkort afscheid, ik wil nu gewoon zaken doen. En misschien moeten wij dan zelfs wel inwoners een beetje teleurstellen, maar dat … Ik mis volledig, waarom wij dit zo laten voort hobbelen? En dat is denk ik ook wat de VVD net bedoelde te zeggen. Zo meteen zijn de gemeenteraadsverkiezingen. En dan kunt u er wel van uitgaan, dat we het eerste half jaar daarna weer niks doen. Kernvraag, wethouder, waar gaat u ons hierin betrekken? Ik hoor net collega's vragen om een plan. Maar waar gaat u eens een keer gewoon nu tegen de woningcorporatie zeggen, dat ze gewoon duidelijkheid moeten geven? Al dan niet in overleg met ons, dan kunnen wij ook kleur bekennen. De voorzitter: Dank u wel. Dat zijn de vragen. Mijnheer Rood. De heer Rood: Dank u, voorzitter.

Ik zal eerst ingaan op de vragen van de fractie van Groen Laren, de heer Vos. Ik begreep wat u bedoelde met, wat zijn de afspraken? In aanvulling op wat mevrouw Van Stratum, die een groot deel van die verband, beantwoording eigenlijk al heeft gedaan, wil ik ook nog zeggen dat de afspraken ook vastliggen in een bestemmingsplan. Dus daar staan nu twee woningen met een bouwvlekje ingetekend, waar twee afgebrande woningen staan. Dus het heersende kader is gewoon dat daar twee woningen mogen. Als daarvan afgeweken wordt, dan moet daar iets van afstemming zijn geweest natuurlijk, participatie met de buurt en de direct omwonenden. Maar komt dat ook natuurlijk hier langs, omdat u in moet stemmen met een wijziging van het bestemmingsplan. Hoewel ik met al die nieuwe procedures uit de Omgevingswet ook niet exact weet hoe dat zit. Maar bij dit soort grotere dingen komen we natuurlijk altijd hier langs. De, dan was de tweede vraag, is de gemeente partij bij deze afspraken? Ja, wij hebben dus … De gemeente is voor, is heel erg nodig voor GNO om deze zaken te kunnen realiseren. We hebben natuurlijk een gemeenschappelijk belang, dat is voldoende sociale huisvesting en we hebben ook een belang met middeldure huur. Dus die gesprekken die zijn voortdurend.

Dus ik ben voortdurend in afstemming met de woningcoöperatie, want er zijn ook conflicterende … Er zijn ook soms conflict, is er conflictstof die uitgesproken moeten worden. Wat gaan wij doen met de brief? Bij, in de inspreekreactie vroeg mevrouw Van Stratum om rectificatie. Het klopt eigenlijk dat wij hebben verwoord in een raadsinformatiebrief, dat er redelijke instemming was met die woningen. Dat sloeg wat meer op hoe de woningen eruitzien en wat het ontwerp is, dan per se het aantal. Dat is, dat punt is er gewoon, dus ik zal dat herstellen in een en opnieuw een bijna soort, bijna gelijke raadsinformatiebrief sturen, maar waarin we dit hebben rechtgezet. Want dat punt is er gewoon. Even goed om terug te gaan naar dat verleden en mevrouw of mijnheer Van den Berg refereerde daar al aan, maar mevrouw Van Stratum ook even. In het verleden was er een bespreking hier in de commissie en ook in de buurt in een wat wonderlijke volgorde. Want dat is ook altijd lastig, praat je nu eerst met de buurt of eerst met de commissie? Je hebt het altijd volgens één van de twee niet helemaal goed gedaan. Maar die … Daar lag toen een plan voor om op die afgebrande woningen wat te gaan doen. Maar zeker ook dat plan waarin er gekeken werd naar de, achter de Elleboogsteeg. Dat heet geloof ik Klooster of Kloosterweg, als ik het goed zeg en op de Ericaweg.

Die, daar zouden 18 appartementen komen, als u zich dat nog herinnert en daar was heel veel weerstand tegen. Dat plan is inderdaad weg. Dat komt er niet. En wat er nu ligt is eigenlijk een soort van onderhandelingsresultaat, als ik het zo zeg. Maar dat komt uit een aantal besprekingen rollen die er tussen de gemeente, GNO en de 32

buurt hebben plaatsgevonden, waarbij dus op een andere plek wordt gebouwd en ook minder woningen. Die 18 appartementen die komen er niet. Is op zich een aantal woningen minder. Maar er komen nu 12 woningen waarvan er 8 al voorzien waren. Dus dat. Eén van die rijtjes die steekt inderdaad een beetje het complex 1 in. Dat is een compromis, maar is niet het begin wat mij betreft van het knabbelen aan de monumentale status van die buurt. Want de insteek van het college is om dat te koesteren. De voorzitter: Bij interruptie, mijnheer Vos. De heer Vos: Ik ben een beetje verbaasd over uw verhaal, vooral in het licht van de opmerking en vraag van de heer Loeff van zojuist, wij weten van niks. En u vertelt nu een heel verhaal en dan denk ik oh, dat is mooi om te horen. Maar wanneer hadden wij dat dan kond van geweest, wanneer was dat ons verteld dan? De voorzitter: Helder, dank u. De heer Rood: De brief van mevrouw Van Stratum of van het Buurtcomité ging ook in op een raadsinformatiebrief over de stand van zaken woningbouwlocaties. Daarin probeer ik u op de hoogte te houden van deze ontwikkelingen.

Echter, voordat wij met u gaan bespreken, is dit een plaatje waar u zich in kunt vinden? Moet er natuurlijk wel een toets zijn geweest over is, valt dit ook enigszins goed of heel erg goed in de buurt, of is dat wat de omwonenden betreft een no-go? Dan kun je altijd ook nog gaan beslissen om het aan u voor te leggen zo van, we willen hier toch mee door. Dus er is gewoon participatie en er zijn omwonenden, direct omwonenden worden geïnformeerd. Daarna een wat bredere informatieavond. Die heeft, is intussen geweest. Sommige raadsleden waren er inderdaad bij, dat is verder helemaal niet nodig. En als, met de resultaten daarvan wordt wat gedaan en daarmee gaan we dan naar de commissie toe. Dus dat is … Vorige keer liep dat andersom en dat leidde ook tot heel veel onrust. Niet bij u, maar wel in de buurt. Die leegstand waar de brief ook op ingaat en waar vragen over zijn gesteld, die stoort het college zeer. Dus wij vinden dat eigenlijk niet acceptabel. Ik ga ook niet verdedigen waarom dat leegstaat. Het is mij wel uitgelegd, maar ik vind dat dat onnodige leegstand is en ook eigenlijk niet uit te leggen in een tijd, dat er zoveel mensen op een wachtlijst staan. Enkele woningen zijn niet verhuurbaar. Daar kunnen we dan nog enige begrip voor opbrengen. Maar sommige zijn gewoon prima verhuurbaar.

Dus er zijn onderhandelingen gaande over de toekomst van, die GNO voor zich ziet met betrekking tot dat complex 1, dus de monumentale woningen. Dat zijn vrij stevige gesprekken. We hebben intussen wel for the time being af kunnen spreken dat er verhuurd gaat worden, dus dat die leegstand beëindigd wordt. Ook niet antikraak, maar tijdelijke verhuur onder het regime van de Leegstandwet. En ik zal u daar binnenkort op papier over informeren. Er wordt, die RIB die wordt al geschreven. En dan vroeg … Laat ik even de fracties aflopen. D66 stelt terecht, dat eerdere plan wat wij hier gezien hebben, is van tafel. Dat klopt. En Larens Behoud zei, zijn er dan, wat zijn dan de plannen? Dit plan van deze 12 woningen, dat is helder. Verder heb ik geen enkele plannen en ga ik ze ook niet maken om in te breiden of te verstenen in dat, in die, in dat complex 1 waar de monumenten staan. Omdat ik niet alleen, ook het college van opvatting is dat niet alleen de panden, maar ook eigenlijk de verkaveling een bijzonder verhaal vertelt en dat je dat zo zou willen laten. De VVD vroeg, is er eigenlijk geen voortgang sinds twee jaar geleden? Er is eigenlijk best veel achter de schermen nodig geweest om überhaupt weer gesprekken en over plaatjes van gedachten te kunnen wisselen. Het wantrouwen zat in het begin heel erg diep en met goede redenen. Daar heeft GNO ook echt een slag in gemaakt.

Die hebben dat tot zich door laten drinken, dringen en gezegd, we hebben dat toen verkeerd aangevlogen, we gaan dat nu eens even in goede afstemming proberen te doen. Is dan de buurt overal automatisch in zijn geheel 100 procent overal heel erg blij mee? Dat is nog een andere vraag. Maar er zijn nu in ieder geval veel gesprekken en volwassen gesprekken. Dus dat is eigenlijk wat 33

ik erover te zeggen heb. Ik kom binnenkort naar u toe met een verhaal over de toekomst van complex 1. Dat is nog dan wel in onderwerp van gesprek. We zijn het daar gewoon niet over eens met GNO, maar daar kan ik u een update van geven. En ik zal de vorige RIB waarin ik u in grote lijnen over dit complex van Ericaweg onder andere heb geüpdatet, rectificeren met het punt wat de inspreker maakte vanavond en in de brief zetten. Dank u wel. De voorzitter: Goed, helder. Dank u wel. Mijnheer Vos, u was degene die dit wilde bespreken. Heeft u nog een tweede termijn behoefte? De heer Vos: Ja. Dank u wel in ieder geval voor de antwoorden. Heel veel dingen waar ik denk, oh. Maar goed, dat maakt niet uit. U gaat binnenkort met de informatiebrief komen, begrijp ik. Kunt u al aangeven wanneer we die ongeveer tegemoet zouden kunnen zien? De voorzitter: Dat is uw tweede termijn vraag? De heer Vos: Dat was mijn tweede termijn … De voorzitter: Goed, prima. Anderen nog behoefte? Mevrouw Timmerman. Mevrouw Timmerman-Hamers: Dank u wel, voorzitter. Ik wil eigenlijk een vraag stellen ten aanzien van de afgebrande monumenten, hoe daarmee omgegaan wordt. Ik was destijds aanwezig bij de welstand toen de directeur van de woningbouwvereniging kwam vragen of dat de monumentale status eraf kon, want hij wilde daar een heel stel huizen bouwen.