[BV25.0106] Verslag Gemeenteraad 4 nov 2025

Dus we hebben daarvoor een andere manier bedacht om het college op te roepen om dat onderwerp toe te voegen aan de lijst die wij twee, drie jaar geleden inmiddels hebben vastgesteld van onderwerpen met bindend adviesrecht. En daarom dienen we deze motie als zodanig in. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer De Graaf. Dan gaan wij beginnen aan de feitelijke bespreking, de eerste termijn. Eerst de raadsleden, daarna de gelegenheid tot antwoorden voor de wethouder en het college. En dan komen we vervolgens ook in een tweede termijn terecht, maar dan zijn we al een stukje verder in de tijd. Eerste termijn. Ik zag de heer Van den Beukel helemaal bovenaan staan, dus gaat uw gang.

17/51

Eerste Termijn De heer Van den Beukel: Dank u wel, voorzitter. Spannend debat. Het gaat ergens over, want het is een lijvig document, de omgevingsvisie. Met daarin heel veel ambities, zoals ik al gememoreerd. Vanavond, voorzitter, licht ik er namens mijn fractie twee uit. De flexibele schil en de ruimte voor zware bedrijvigheid. Eerst die flexibele schil. We hebben te maken met hoge instroom van statushouders, we hebben ook spoedzoekers die een plek moeten vinden. Daarom is er sprake van flexwoningen in Lansingerland. Er is bijvoorbeeld een tijdelijke opvang, LO2 heet die, LO1 moet ik zeggen, bij het Bergse Bos. Dat is een plek die niet per se geschikt is om echt een woonwijk te maken, maar waarvan we zeggen tijdelijk kan dat wel. Voor 15, 25 jaar. Dat is de flexibele schil die we nu hebben. Voorzitter, in het concept omgevingsvisie 2.0 wordt gesproken over een structurele flexibele schil die als drukventiel zou functioneren voor spanning op de woningmarkt. En dat is toch wel merkwaardig. Een structurele flexibele schil, dat lijkt een neologisme of een contradictio in terminis, om het even deftig te zeggen. Maar het is een merkwaardig begrip. En voorzitter, mijn fractie vindt het eigenlijk onwenselijk. Dan zeg je dus eigenlijk permanent, we gaan hier woningen neerzetten voor mensen die een tijdelijk dak nodig hebben op een plek die niet per se geschikt is voor een woonwijk.

Wij vinden dat onwenselijk om drie redenen. Tijdelijke huisvesting mag niet permanent worden. Omdat je anders, zoals we bij de discussie over de Oudelandselaan hebben meegemaakt, eigenlijk een woonwijk bouwt waarin feitelijk alleen statushouders of spoedzoekers wonen. Je krijgt dan een eenzijdige woonwijk en dat is strijdig met ons woonbeleid. Tweede reden is, het is een kwestie van focus. Zo’n drukventielfunctie mag eigenlijk geen substituut zijn voor de structurele woningbouwopgave. Daar moet de focus op zitten. Ten derde, integratie. Juist de integratie van statushouders is echt gebaat bij een spoedige instroom in de reguliere woningmarkt. Daar moet het gebeuren, wat ons betreft. Kortom, die permanente flexibele schil is een erkenning dat de gemeente niet in staat is om aan de structurele woningbouwopgave te voldoen. En welke politicus hier in deze raad of bestuurder zou zich daarbij kunnen neerleggen? In elk geval het CDA en de VVD niet. Dus ik doe een beroep op mijn collega’s om zich hier ook niet bij neer te leggen. De volle focus te houden op de reguliere woningbouwopgave, ruimte te bieden aan tijdelijke flexibele woningen, maar geen permanente flexibele schil toe te staan. Eventuele vragen van collega’s beantwoorden we graag. Voorzitter, dan het hoofdgerecht van vanavond, de zware bedrijvigheid.

In het Algemeen Dagblad van deze week maakte de wethouder zich opvallend nog zorgen over de framing van het debat. Ik kan hem geruststellen, want ik merk dat inwoners op de publieke tribune eigenlijk heel goed ingevoerd zijn in de feiten. Het zou, denk ik, een onderschatting zijn van deze mensen om te denken dat ze zich laten leiden door beeldvorming. Want inwoners, voorzitter, weten donders goed dat ze getuige zijn van een haastig proces dat landde in een memo zonder formele status, waarin 36 hectare moest worden gevonden als uitwijkmogelijkheid voor zware bedrijvigheid in een hoge milieucategorie, die op Bleizo zou komen. De Excel sheet, zogezegd, moest kloppend gemaakt worden. Dat was het doel. Het punt is alleen, die inwoners, en ook wij als CDA, vinden dat dit onzorgvuldig is gegaan. Dat er geen goede onderbouwing is voor speciaal deze locaties en dat andere locaties ten onrechte niet zijn verkend. Omdat er te veel haast is om mee te kunnen, denken we, in die provinciale omgevingsverordening. Dus daar proberen we vanavond via amendementen nog wat aan te doen, voorzitter. Ik licht het toe, het hoe en waarom van die amendementen. Ik begin met de onderzoeksopdracht. Wij respecteren als CDA, en ook als VVD, de mede-indieners, de bestuursovereenkomst. Dat zeg ik ook richting twijfelende collega’s.

We respecteren de opgave die we onszelf hebben gegeven en die we hebben gekregen van de provincie, om 36 hectare bedrijventerrein te faciliteren in een hogere milieucategorie. Dus hoewel we de huidige locatiekeuze niet steunen, geven we het college wel de ruimte en ook de opdracht mee voor een zorgvuldig proces. En dat kost een paar maanden, daar is ook toe opgeroepen door insprekers, maar dat moet kunnen. Tenminste, misschien is dat een vraag aan het college, wat gebeurt er als we dat uitstel van een paar maanden toestaan waar om gevraagd wordt? Bijvoorbeeld

18/51

om die gezondheidseffectrapportage te maken, wat gebeurt er dan? Wat zijn de bezwaren daartegen? Eerste vraag aan het college. Voorzitter, dan het amendement over de Chrysantenweg. Wat wij horen van inwoners is dat er echt publieke regie nodig is. Mensen liggen niet zozeer wakker van het idee dat er iets gaat veranderen, maar van het feit dat er iets gaat veranderen en ze geen antwoord krijgen ... De voorzitter: U hebt een interruptie van de heer Ruijtenberg. Mijnheer Ruijtenberg. De heer Ruijtenberg: Dank u wel, mijnheer de voorzitter. Even aan de heer Van den Beukel de vraag over wat gebeurt er als we het uitstellen met bijvoorbeeld de gezondheidseffectrapportage. Vraagt u daarmee eigenlijk of stelt u daarmee eigenlijk dat dit niet rijp is voor besluitvorming op vandaag en dat het uit zou willen stellen naar een later moment? Begrijp ik dat goed? De voorzitter: Mijnheer Van den Beukel, gaat uw gang. De heer Van den Beukel: Voorzitter, ja, dat bedoelen we inderdaad. Tegelijkertijd zagen we, denken we, een politieke realiteit waarin hij toch op de agenda moest komen. Hij is niet afgevoerd van de agenda bij de vaststelling daarvan, dus hij wordt vanavond besproken. In die realiteit hebben we gedacht, het is goed om te amenderen. Om ondanks de haast het toch wat beter te maken.

Maar dan erkennen we ook dat als ons amendement wordt aangenomen, we niet komen tot die 26 hectare bedrijvigheid die wel gezocht wordt. Dus dan hebben we sowieso nog werk te doen om de omgevingsvisie aan te vullen tot een omgevingsvisie 2.1. Wij denken dat het kan en dat het ook moet. En de vraag aan het college is, wat zijn ervan de nadelen? Waarom zouden we dat niet doen? Chrysantenweg, voorzitter. Er is publieke regie nodig. Er zijn vragen gesteld waar nog geen antwoorden op zijn, ondanks de in de haast belegde inspraakavonden uiteindelijk. Ondernemers, maar ook inwoners, hebben talloze vragen, waarvoor de gemeente dan weer verwijst naar de initiatiefnemer. De initiatiefnemer wordt zo in de rol van de gemeente geduwd. Zo heeft hij zelfs een plan voor het hele gebied moeten maken, terwijl hij eigenlijk zelf alleen interesse heeft in een deel van het gebied. Daarom zeggen wij, milieucategorie 4 moeten we voor delen van het gebied in de toekomst niet per se uitsluiten, maar niet nu. Want er ligt nu geen goed gedragen, uitgedacht plan. En pas als dat publieke plan, zeg ik met nadruk, dat publieke plan er ligt, waarbij de gemeente aan de voorkant betrokken is, dan kunnen we kijken welke ruimte er nodig, wenselijk en toegestaan is voor een hoge milieucategorie.

Daarom regelt het amendement een pas op de plaats, juist ook om de verhoudingen in het gebied te herstellen of goed te houden. Plattelandswoningen, ten tweede. Daarover vraag ik het college om een toezegging. Niet om dit nu, staande de vergadering, tot burgerwoningen uit te roepen. Dat zou denk ik wat grof zijn. Maar wel om de belangen van hun inwoners scherp voor ogen te houden. Dat zijn mensen in een bijzondere situatie, die inderdaad vragen hebben die niet beantwoord zijn. Het beeld is dat op het moment dat wordt getransformeerd naar een bedrijventerrein, je ófwel burgerwoning moet worden óf je woonrecht verliest. Burgerwoning worden, dat is nogal wat. Je krijgt plotseling meer rechten, je woning wordt misschien ook wel meer waard. Je woonrecht vervallen is natuurlijk ondenkbaar en onvoorstelbaar. Dus mijn vraag aan het college is, wilt u ervoor zorgen dat ze niet het onderspit delven? Wilt u in de communicatie, over bijvoorbeeld richtafstanden, helder maken of die wel of niet gelden voor die plattelandswoningen? Want mijn beeld is, ons beeld is dat ze niet gelden voor die plattelandswoningen, terwijl dat het gros van de woningen betreft daar. Niemand in onze gemeente mag vogelvrij zijn.

De vraag aan het college nogmaals, hoe staat u hierin? Wat is uw beeld, wat is uw visie voor die plattelandswoningen in deze transformatie en daarna? Voorzitter, de Warmoeziersweg, een heel ander gebied. Dichter bevolkt, 4000 mensen wonen eromheen. Voorzitter, zo dicht tegen het dorp aan was de keuze in de bestaande omgevingsvisie echt de logische keuze. Woningbouw. Wonen doe je bij wonen, zeggen de initiatiefnemers van de website

19/51

beterlansingerland.nl. Honderden woningen nabij bestaande voorzieningen. Dat wil je graag. Juist ook nabij die voorzieningen, voor ouderen die graag bij het dorp willen wonen bijvoorbeeld. Ondernemers, voorzitter, en dat verbaast me wel, want we hebben daar nooit echt iets over gehoord. Ondernemers hoor ik van, die hebben een plan of een schetsplan gemaakt voor die transformatie naar een woonwijk in de laatste tien jaar. En daar hebben ze nul op het rekest gekregen, omdat er geen capaciteit was of geen prioriteit zou zijn. Mijn vraag aan het college is, klopt dit? Herkent u dit? Want dat is wel jammer, want nu zitten we met een situatie dat er inderdaad nog niet getransformeerd is naar woningbouwplannen. Dus komt er een voorstel voor iets anders. Wat ons betreft, en daarom ons amendement, kan dit in de toekomst nog steeds. Kan dit prima transformeren naar een woonwijk. Dat is beter voor de sociale structuur, voor de gezondheid, voor de verkeersveiligheid. En ook financieel is het beter voor de ondernemers, een grotere waarde sprong. Dus een laatste oproep aan weifelende collega’s, stem voor het amendement. Voorzitter, mocht nu het amendement het niet halen, dan zullen we proberen de schade te beperken door de PvdA te steunen bij het maximeren van de milieucategorie tot 3.1 en een groene buffer aan te leggen, zoals de VVD voorstelt. Voorzitter, de Molenweg.

Dit blijft toch een vaag verhaal, om het even huiselijk te zeggen. Er zijn vragen gesteld, veel vragen zelfs, over hoe het nu zit. In dat memo van 36 hectare staat, we gaan het transformeren naar een hoge milieucategorie. Klip-en-klaar, geen woord Spaans bij. In de omgevingsvisie niet. Dat zijn twee verschillende dingen die vlak na elkaar zijn geschreven. Hoe zit dat nu precies? Voorzitter, even heel precies. Als we nu, zoals de ChristenUnie vanavond voorstelt, hier categorie 5 en 6 uitsluiten, sluiten we categorie 4 niet uit. Maar in de concept-omgevingsverordening van de provincie staat wel dat hier zware bedrijvigheid wordt toegestaan. Dat is dus wel milieucategorie 4. Althans, dat is ons begrip. En als nu provinciaal beleid voorgaat op lokaal beleid, dat is normaal gesproken zo in het Huis van Thorbecke, dan zou in onze omgevingsvisie dus expliciet moeten staan dat HMC mag aan de Molenweg. Maar dat staat er niet in. In de beantwoording van onze technische vraag werd bevestigd dat het geen HMC wordt. Dus mijn vraag aan de wethouder is, hoe rijmt dit nu met elkaar? Het kan toch niet allebei waar zijn? Dus ook hierop een amendement. Deze locatie, in wat de provincie noemt een groene buffer, leent zich eerder voor extensivering dan voor intensivering. Dus mocht de tuinbouw, die daar prima op zijn plek zit, ooit tot een einde komen, dan is woningbouw voor ons bespreekbaar.

Eventueel ook tuinbouwachtige activiteiten, Horti Science, maar zeker geen zware bedrijvigheid. Daarom stellen we voor om hier de milieucategorie te maximeren op 3.1. Voorzitter, ik zie uit naar de verdere bespreking. Aan het einde van deze avond zullen we de balans opmaken over de hele omgevingsvisie 2.0. Dank u wel. De voorzitter: Dank u voor uw inbreng. En de heer Hofman haast zich om het woord te vragen. Gaat uw gang. De heer Hofman: Dank u wel, voorzitter. De omgevingsvisie is een belangrijke kapstok voor de ontwikkeling van Lansingerland. En ergens zou ik wel willen dat we het wat makkelijker door de raad heen zouden loodsen. Maar nu we het gesprek over wat we willen met delen van Lansingerland toch hebben, omarm ik het ook als een goed onderdeel van een levende democratie. We focussen vanavond vooral op de hoge milieucategorie bedrijvigheid. Voor mijn huis ligt een klein grasveld. Als dat ooit herontwikkeld zou worden, en ik zou een meerkeuzelijstje voorgelegd krijgen met keuzes wat ik daar zou willen, dan zou hoge milieucategorie bedrijvigheid niet bepaald mijn eerste keuze zijn. Ook niet als dat een visie is die pas over vele jaren bewaarheid zou moeten worden. Ik begrijp daarom ook heel goed dat het heel veel begrip vergt, en heel veel schikken naar andere belangen dan je eigen belang, om hoge milieucategorie bedrijvigheid als buurt te willen of te dulden.

Voorzitter, waarom kijken wij als ChristenUnie dan niet per definitie negatief aan tegen HMC op deze locaties? We hebben een unieke kans gekregen van de provincie. Een kans om verouderde, niet-duurzame glastuinbouw te transformeren. Die kans krijgen we nu. Als we die vanavond

20/51

afwijzen, krijgen we hem waarschijnlijk niet weer. Daarmee zet de provincie ons enigszins onder druk om te kiezen voor deze locaties, maar dat ontslaat ons niet van de verplichting om goed af te wegen of de gevolgen voor de omgeving opwegen tegen de belangen van bedrijven om zich daar te vestigen. De voorzitter: Een interruptie van de heer Ruijtenberg. Mijnheer Ruijtenberg. De heer Ruijtenberg: Dank u wel, mijnheer de voorzitter. Even een vraagje aan de heer Hofman. U zegt heel stellig, als we die kans vanavond afwijzen, dan krijgen we die kans nooit meer. Ik heb eerder de heer Van den Beukel horen noemen dat wat het CDA betreft dit eigenlijk niet rijp is voor besluitvorming, dit stuk. Hoe stellig bent u in uw overtuiging dat als we vandaag nee zeggen, dat we die kans nooit meer krijgen? De voorzitter: Mijnheer Hofman. De heer Hofman: Hoe stellig ben ik daarin? Ik kan niet in de ziel van de provincie kijken wat zij gaat besluiten op het moment dat wij vanavond nee zeggen tegen deze omgevingsvisie. Maar ik denk wel dat er een probleem ligt rondom het al dan niet weer verkrijgen van een dergelijke gunst of een dergelijk recht van de provincie. De voorzitter: De heer Ruijtenberg, tweede interruptie. Gaat uw gang.

De heer Ruijtenberg: Mag ik daaruit concluderen dat uw stelligheid, die u aangaf, eigenlijk dus niet bestaat omdat u het gewoon niet weet? De voorzitter: Mijnheer Hofman. De heer Hofman: Dat is heel correct. Laten we het daarbij houden. De voorzitter: Gaat u verder. De heer Hofman: Voorzitter, het is volstrekt begrijpelijk dat de zorgen van bewoners en belanghebbenden zich toespitsen op hinder. Want dat is wat HMC-bedrijvigheid in de regel veroorzaakt. En laten we als ChristenUnie volstrekt helder zijn, wij willen hinder op afstand houden en slechts toelaten tot een algemeen aanvaarde toelaatbare grens. En die grens zit wat ons betreft niet in het maximeren van een milieucategorie uit oude wetgeving, zoals andere partijen voorstellen. En daarmee zeggen we eigenlijk al meteen tegen de drie amendementen van het CDA, en een van GroenLinks en PvdA, dat we er niet in meegaan. Waar wij voor kiezen, is iets dat volgens ons beter is en meer waarborgen biedt dan het maximeren van een milieucategorie. En die wordt vastgelegd in de handreiking van de VNG, die wij in ons amendement hebben opgenomen. Die nieuwe systematiek gaat volledig uit van hinder, terwijl de beperkte hoeveelheid referentiegebouwen in de oude systematiek er vaak voor zorgden dat maatwerk moest worden toegepast. En maatwerk betekent onzekerheid. Ik wil dit verder uitleggen aan de hand van geluid.

Maar u mag hier ook geur, trillingen en overige uitstoot of hinder horen. Bij een vergunningsaanvraag moet een bedrijf aantonen hoe blijf ik binnen mijn geluidscontour? Met andere woorden, hoe zorg ik dat ik binnen een cirkel rondom mijn bedrijf niet meer geluid produceer dan een bepaalde hoeveelheid decibellen? Die geluidscontour is voor de Warmoeziersweg, waar het rustig wonen is, 45 decibel. En voor de buitengebieden Chrysantenweg en Molenweg 50 decibel. Voor zowel minder zware bedrijven als voor zwaardere milieucategorie bedrijven geldt hetzelfde. Ik benadruk, hetzelfde. Dezelfde hoeveelheid geluid die op de gevel van een woning mag worden geproduceerd. De geluidscontour is hooguit anders in diameter. Daar waar lichtere bedrijven 50 decibel geluid in het buitengebied mogen produceren op 50 meter afstand, mag een bedrijf binnen een verruimde geluidscontour dat geluidsniveau produceren op 100 meter van het bedrijf.

21/51

De voorzitter: De heer Azzouzi wil een interruptie plaatsen. De heer Azzouzi: Dank u wel, voorzitter. De heer Hofman gaat een hele inhoudelijke, technische uitleg geven. Ik wil de heer Hofman vragen om te reflecteren op de insprekers en de gezondheidsnadelen. De voorzitter: Mijnheer Hofman, gaat uw gang. De heer Hofman: We hebben vastgestelde normen, wet- en regelgeving, en die verankeren we nu juist in de visie door de handreiking van de VNG te omarmen en door dat te doen. Ik weet ook dat er een inspreker geweest is die heeft gezegd: “Ik vind de normen niet goed genoeg.” Maar als wij op zijn minst de geldende wet- en regelgeving kunnen verankeren in dat wat we doen, dan doen we het volgens mij beter dan als we de milieucategorie maximeren op 3.1. Dat is wat ik betoog. Ik ga door met… De voorzitter: U moet toch nog even wachten, u hebt nog een interruptie van de heer Van den Beukel. De heer Van den Beukel: Voorzitter, ik heb de heer Hofman geprobeerd goed te beluisteren en ik heb hem denk ik horen zeggen dat hij zei we hechten niet zozeer aan milieucategorisering, maar aan algemeen aanvaarde normen voor gezondheid. Dat is wat belangrijk is voor de ChristenUnie. Ik heb van insprekers begrepen, tot deskundigen volgens mij, dat eigenlijk de WHO-normen bijvoorbeeld echt overschreden worden al. Dus de normen wat dat betreft, die deskundigen stellen, dat die al niet op orde zijn.

Dus mijn vraag aan de ChristenUnie is eigenlijk een hele simpele, denkt hij dat het beter wordt, de gezondheid van die buurt, van bedrijvigheid nabij die woningen, of eerder slechter? Daar gaat het in essentie toch om? De voorzitter: De heer Hofman. De heer Hofman: Waar we in elk geval voor gaan zorgen met het maximeren van geluidszones van bedrijven op gevels van woningen, is dat het in elk geval niet slechter wordt. Natuurlijk zitten er ook cumulatie-effecten in rondom geluid. Dat als een bedrijf binnen een geluidscontour 50 decibel uitstoot en het bedrijf daarnaast dat ook doet, dan heb je een cumulatie-effect. Maar ook dat wordt meegenomen in de bepaling van die geluidscontouren, van wat er maximaal toelaatbaar is. Dus mijn stelling is dat het niet verslechtert. De voorzitter: De heer Van den Beukel komt nog een keer terug. De heer Van den Beukel: Voorzitter, dat is wel een gedurfde stelling. Mag ik me even toespitsen op luchtkwaliteit? We kennen denk ik de Warmoeziersweg zoals die nu er is, of de Molenweg voor mijn part. Als daar nu bedrijven komen die de maximale milieugebruiksruimte opsouperen die we vanavond dreigen te geven aan het gebied. Houdt hij dan staande, voorzitter, de heer Hofman, dat het niet slechter wordt, de luchtkwaliteit in die gebieden? Dat kan toch bijna niet? De voorzitter: Mijnheer Hofman.

De heer Hofman: Daar waar er ruimte is om binnen de wettelijke grenzen van het toelaatbare extra activiteit toe te staan, is dat mogelijk. En is er wellicht wel sprake van een verslechtering ten opzichte van de huidige situatie, maar er is wel sprake van dat we binnen de wettelijk toelaatbare grenzen blijven. En dat is wat ons betreft als een paal boven water staat. Dat willen we handhaven en verankeren in dit amendement. En daarmee zijn we volgens mij op de goede weg. De voorzitter: Dan zie ik de heer Van den Beukel nog een keer, maar u weet dat ik er altijd twee geef en dat het dan ook een beetje klaar moet zijn als het op hetzelfde onderwerp zit. De heer Ruijtenberg heeft ook een interruptie gevraagd. Ook u bent aan uw derde, maar dit is een ander

22/51

onderwerp. Laten we het wel een beetje inperken, mensen, want we moeten voor middernacht proberen klaar te zijn. De heer Ruijtenberg: Nee, ik wil even een verduidelijkingsvraag stellen. Dank u wel, mijnheer de voorzitter. Ik zal proberen dat dit dan mijn laatste interruptie op de heer Hofman is. Het is even naar aanleiding van het antwoord dat hij gaf op de vraag van collega Azzouzi. En daar moet hij iets meer duidelijkheid in geven. Want in het amendement wat er staat, daar geeft u aan 5 en 6 sluiten we uit, maar 4 sluiten we niet uit. Nu willen wij nergens meer dan 3.1. En nu geeft u volgens mij aan, en ik zeg even in mijn eigen woorden, want ik ben leek, dus misschien begrijp ik u verkeerd, dat 4 beter is dan 3.1. Dat zegt u eigenlijk. Kunt u daar wat meer duiding op geven? De voorzitter: Dat lijkt me een uitdagende vraag. Mijnheer Hofman, gaat uw gang. De heer Hofman: Ik zeg niet dat 4 beter is dan 3.1. Ik zeg wel dat de handreiking van de VNG meer waarborgen biedt dan de oude systematiek van milieu categorieën. En ook daar waar er sprake is van bijvoorbeeld verruimde geluidscontouren, dat houdt in dat een bedrijf een geluidscontour van in plaats van 50 meter, van 100 meter heeft. Dan betekent dat nog steeds dat op 100 meter van het bedrijf maximaal 50 decibel mag worden geproduceerd aan geluid.

En dat binnen die 100 meter er geen kwetsbaar object, lees een woning, mag zijn. En dat geldt dan voor buitengebied. Voor rustig wonen, zoals de Warmoeziersweg, geldt dat die norm dan zelfs lager is en 45 decibel wordt. En daarmee vind ik dat er niet een dusdanige verslechtering plaatsvindt als je daar ook hogere milieucategorie toestaat, omdat je waarborgt dat het geluidsniveau op gevels van kwetsbare objecten nooit boven die maximaal toelaatbare grens komt. Ook niet bij hogere milieucategorieën, lees een verruimde geluidscontour. De voorzitter: Dit gaat allemaal heel erg de techniek in. Dat is bijna commissiewerk, zou ik zeggen. En dat lokt natuurlijk ook van alles uit. Mevrouw Van Olst. Mevrouw Van Olst: Wellicht ook iets technisch, maar ik hoor u heel erg spreken over geluid. Maar volgens mij gaat juist de luchtkwaliteit heel erg over fijnstof. En daar hebben we al een cumulatie hier in dit gebied. Als daar een plasticverwerker of een kassensloper of wat dan ook komt, dan geeft dat toch gewoon heel veel stof. Wat heeft u daar dan voor reactie op? De voorzitter: Mijnheer Hofman. De heer Hofman: Ik ga daarin een beetje in herhaling vallen. Daar waar het de maximaal toelaatbare waarde gaat overschrijden, moeten we nee tegen zeggen als gemeente.

En volgens mij schrijft diezelfde handreiking en het BKL, Besluit Kwaliteit Leefomgeving, van het ministerie, die van rechtswege ook in onze omgevingsvisie zit, dat ook voor. Maar dan gaan we ook weer de techniek in. De voorzitter: Ja. Mevrouw Van Olst, rond uw interruptie af met uw laatste opmerking. Mevrouw Van Olst: Kan ik daaruit opmaken dat de conclusie zou kunnen zijn dat dit dus helemaal niet kan bij de Warmoeziersweg? De voorzitter: Mijnheer Hofman. De heer Hofman: Nader onderzoek zal nodig moeten zijn. Dit is een visie. In deze visie zeggen we, we maken het ruimtelijk mogelijk. Op het moment dat er iemand met een concreet plan komt, gaan we dat concreet toetsen tegen alle geldende wet- en regelgeving. En als de conclusie is er is te veel uitstoot van fijnstof, dan zal het antwoord op dat moment nee zijn. De voorzitter: De heer De Graaf, ook nog op dit punt?

23/51

De heer De Graaf: Ja, dank u wel, voorzitter. Ik wil het eigenlijk juist niet over de techniek hebben, want dat begint een beetje te duizelen. De vraag aan de heer Hofman of, gehoord hebbende al deze vragen en interrupties over de techniek, hij van mening is of het amendement wel de juiste methode is om zo’n wezenlijke wijziging van procedure en normering op deze manier in de omgevingsvisie te fietsen? Of dat dat misschien toch op een andere manier had gemoeten? De voorzitter: Mijnheer Hofman. De heer Hofman: Het vervelende van een nieuwe handreiking is dat die nog niet helemaal uitgekristalliseerd is en dat er nog weinig jurisprudentie over bestaat. Maar hij is, naar mijn stellige overtuiging, een stuk beter dan de oude Wet ruimtelijke ordening, milieuzonering, met een lijst van bedrijven die voor het laatst in 2009 geactualiseerd is. En bijvoorbeeld nieuwe typen bedrijven als padelbanen en dat soort dingen helemaal niet bevat, omdat die toen nog niet bestonden. Dus de lijst van bedrijven waarnaar gerefereerd wordt in de oude systematiek is zodanig verouderd dat er nu per definitie al maatwerk nodig is op het moment dat een bedrijf een aanvraag doet en zegt ik wil in een andere milieucategorie dan in dat lijstje staat, want ik kan veel schoner produceren dan een bedrijf dat in 2009 op die lijst stond. En dat soort maatwerk vind ik niet uit te leggen.

Dan ga ik liever uit van concrete hinder … De voorzitter: Uw antwoord wordt wel langer. Volgens mij herhaalt u gewoon in essentie dat uw methodiek beter is dan de oude wettelijke methodiek. De heer Hofman: Ik ben blij dat u dat statement overneemt. De voorzitter: Continueert u uw bijdrage. De heer Hofman: Zal ik doen. Even kijken. Ik heb wel zodanig benadrukt dat ik deze methodiek beter vind dat ik dat stuk in mijn tekst verder kan overslaan. Voorzitter, wat de ChristenUnie betreft is hoe wij het voorstellen zorgvuldig. En omdat we graag ook zien dat die relatief nieuwe regels goed worden geïmplementeerd in onderliggende plannen en initiatieven, steunen we ook de motie om de BOPA’s langs de raad te laten gaan. Daarmee borgen we wat ons betreft goed dat deze nieuwe regelgeving ook in de praktijk de zekerheid en bescherming biedt waarvan ik hier bepleit dat hij die biedt. Voorzitter, tot slot nog kort de amendementen waar ik nog niet op ben ingegaan. Woonbestemming houden op de Warmoeziersweg, daar gaan we niet in mee. In de commissie hebben we voldoende aangegeven dat de provincie ons die mogelijkheid heeft afgenomen. Dus het zou raar zijn als wij daar in onze visie nog aan vasthouden. De groene buffer langs de Oosteindseweg steunen we van harte … De voorzitter: De heer De Graaf wil u op dat punt nog even bevragen. Gaat uw gang. De heer De Graaf: Dank u wel, voorzitter.

Want de heer Hofman is heel stellig dat die mogelijkheid is afgenomen. Maar ik herinner me ook uit de commissie dat daar is gezegd dat het besluit van de provincie pas werkelijk genomen wordt ergens in het voorjaar, meen ik, in de staat of iets dergelijks. Ik weet niet of u die informatie kent en deelt. De voorzitter: Mijnheer Hofman. De heer Hofman: Afgenomen kent een procedure. De provincie heeft het stellig voornemen, en dit voornemen kan ik iets stelliger stellen, mijnheer Ruijtenberg, dat de provincie dat heeft. De provincie is zeer stellig voornemens, en heeft dat ook laten weten aan ons gemeentebestuur, dat deze locatie van de drie hectare kaart afgehaald gaat worden. Als de provincie dat voornemens is, dan moeten wij hem niet alsnog erin fietsen in een omgevingsvisie wat mij betref. De groene buffer heb ik al genoemd. Het amendement over flexwoningen en statushouders vinden we procedureel ontijdig en wijzen we om die reden af. Het aannemen van dit amendement zou wat ons betreft

24/51

betekenen dat we een nieuwe zienswijzeprocedure nodig hebben en daar staan wij niet voor open. Voorzitter, dat was wat mij betreft de eerste termijn. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Hofman. Wie verlangt het woord in eerste termijn? Als dat niemand is, dan zijn we klaar met de eerste termijn. Dat roept toch iets op, kennelijk. Mijnheer Jumelet, u staat nu bovenaan, dus gaat uw gang. De heer Jumelet: Dank u wel, voorzitter. Voorzitter, ik zal mijn bijdrage vanavond in drie delen opsplitsen. Ik zal eerst iets over de context zeggen, daarna de door mijn fractie gehanteerde uitgangspunten en tenslotte de amendementen en moties. Vervolgens zal ik mijn betoog dan afsluiten. En ik ga niet zeggen dat ik het kort hou, zoals u van mij gewend bent … De voorzitter: Dat mag wel, dat weet u. De heer Jumelet: Dat weet ik, maar ik ga het niet doen. Allereerst de context. De omgevingsvisie 1.0 is ruim vier jaar geleden vastgesteld. De wereld, maar ook Lansingerland, heeft in deze periode niet stilgestaan. Dat rechtvaardigt een visie 2.0. Deze raad heeft, op één stem na, op 27 maart jongstleden de ontwerp-omgevingsvisie 2.0 vastgesteld, en opdat deze voor de duur van zes weken ter inzage kon worden gelegd. Zo gezegd, zo gedaan.

Kort voor de zomer werd er door een aantal collega’s een betonblok in de vijver gegooid en werd het college verweten dat er een betoncentrale in de achtertuin van onze inwoners gebouwd zou kunnen gaan worden. Terecht dat er bij omwonenden veel onrust en paniek ontstond. Wat is er aan de hand? Waar heeft de raad zitten slapen? Hoe kon dit? Voorzitter, waarom op deze manier dit zo adresseren? Dit laatste vraag ik om reden dat het gesprek heel gepolariseerd werd ingezet en geleid heeft tot veel onrust en tegenstellingen. Wat mijn fractie betreft echt onnodig. Het gesprek hadden we gewoon op basis van de feiten kunnen voeren en met elkaar kunnen bezien wat het probleem is en nagaan wat mogelijk gerepareerd zou moeten worden. Immers, het bestuur van deze gemeente doen we samen, de voltallige raad en het college. Dat is wat mij betreft een bijzondere verantwoordelijkheid waar we fatsoenlijk en omzichtig mee om moeten gaan. Vervolgens kozen we ervoor om de besluitvorming … De voorzitter: Een interruptie van de heer Van den Beukel. De heer Van den Beukel: Voorzitter, het kostte me even tien seconden om te verwerken wat ik nu heb gehoord.

Maar dat betonblok, voorzitter, zegt de heer Jumelet nu dat een artikel in De Heraut van mijn hand een betonblok is? En dat dat al die mensen hier de stuipen op het lijf heeft gejaagd en dat het dus allemaal onnodig is? Is dat wat hij zegt? De voorzitter: Mijnheer Jumelet. De heer Jumelet: Op het eerste deel van uw vraag, ja. En op het tweede deel van uw vraag, nee. Maar ik ga verder. Vervolgens kozen we met elkaar ervoor … De voorzitter: De heer Van den Beukel wil toch nog even … De heer Jumelet: Och ja, natuurlijk. De heer Van den Beukel: Och ja, u kunt met dedain reageren, voorzitter, zeg ik tegen de heer Jumelet. Maar het is nogal wat, je collega een betonblok verwijten in de besluitvorming. Dat is een soort alsof mij sabotage wordt verweten. Voorzitter, we hebben het toch over serieuze zaken? We hebben het over hoge milieucategorieën, dat is toch wat. Het is toch goed dat we daarbij stilstaan? Het kwam niet vanuit uw fractie, of wel? De voorzitter: Mijnheer Jumelet.

25/51

De heer Jumelet: Voorzitter, als de heer Van den Beukel goed had geluisterd en die zin niet uit de context had getrokken, dan had hij ook begrepen wat ik bedoel. Dus in die zin ga ik nu ook verder met mijn betoog. Vervolgens kozen we met elkaar ervoor om de besluitvorming over de zienswijze uit te stellen en het college in de gelegenheid te stellen om de betreffende inwoners te informeren en te spreken. Vanavond besluiten we over de zienswijze en de voorliggende amendementen en moties. Daarmee kom ik bij het tweede deel van mijn betoog, de door mijn fractie gehanteerde uitgangspunten met betrekking tot de drie gebieden: Chrysantenweg, Warmoeziersweg en de Molenweg. Maar, voorzitter, allereerst dit. Mijn fractie ziet en hoort de zorgen bij onze inwoners. We zijn ook bij ze langs geweest. We begrijpen die ook, maar hebben er ook behoefte aan om met name ook naar de feiten te kijken. Mijn fractie stelt de gezondheid en veiligheid van onze inwoners boven alles, die moeten gewaarborgd zijn en blijven. Geldende wet- en regelgeving is wat mijn fractie betreft niet onderhandelbaar en is gewoon uitgangspunt. Dit is wat ons betreft de waarborg. We zeggen niet voor niets het is goed wonen in Lansingerland. Maar het is ook goed werken in Lansingerland. Dit lijkt bij dit onderwerp twee tegengestelde zaken te zijn, goed wonen en goed werken in Lansingerland.

Mijn fractie ziet dat deze zeker ook hier hand in hand kunnen gaan, mits we de geldende wet- en regelgeving rondom gezondheid, veiligheid et cetera in acht blijven nemen. Nogmaals, niet onderhandelbaar. Daarnaast, voorzitter, vindt mijn fractie het belangrijk dat de gemeenteraad als hoogste orgaan het roer in handen heeft. Zij stuurt het college op pad om binnen de door haar gestelde kaders het werk te doen. Maar soms zijn zaken ook onvervreemdbaar voor de raad. Ten slotte op dit deel, mijn fractie vergewist zich er ook van dat we op andere momenten besluiten hebben genomen in de structuurvisie, de Horti Science visie, over een breed scala aan onderwerpen. Bijvoorbeeld woningbouw, glastuinbouw en Horti Science, die zijn kaderstellend en die kunnen en willen we niet incidenteel zomaar aan de kant schuiven. Als raad moeten we ook consistent zijn in ons beleid. Voorzitter, dat brengt mij bij de amendementen. Mijn fractie dient het door collega Hofman ingediende amendement mede in. We zijn van mening dat juist met deze wijzigingen van omgevingsvisie 2.0 voor de drie gebieden Chrysantenweg, Warmoeziersweg en Molenweg, op een goede manier wordt gecorrigeerd en er goede waarborgen zijn voor de door ons allen gewenste leefbaarheid en gezondheid. Duidelijk is wat wel en wat niet kan in deze gebieden met een iets hogere milieucategorie.

Juist om onder meer de door ons allen gewenste circulariteit binnen Horti Science te kunnen bewerkstelligen en de gebieden toekomstbestendig te maken. Doen we met een hogere milieucategorie iets onoorbaars? Nee, mits we de geldende wet- en regelgeving in acht nemen en borgen. Dat doen we juist met dit amendement. Collega Hofman heeft het net, denk ik, heel gedetailleerd ook uitgelegd. De gezondheid en veiligheid van omwonenden worden, zoals ik nogmaals herhaal, op een goede wijze gewaarborgd door de geldende wet- en regelgeving. Dit is voor mijn fractie niet onderhandelbaar. Maatwerk dat indruist tegen de geldende wet- en regelgeving, bijvoorbeeld met kortere afstanden, is niet aan de orde. Dat is met name in de toelichting in het amendement scherp en klip-en-klaar opgenomen. Dit zijn de feiten waarop mijn fractie zich baseert. En wat dat betreft sluit ik me ook aan bij de woordvoering van de heer Hofman, die uitleg heeft gegeven rondom de handreiking van de VNG. Kom ik bij de andere amendementen. U zult begrijpen dat wij de amendementen van het CDA niet zullen steunen. Wij zullen de amendementen rondom de flexibele schil … Het is tweeledig eigenlijk en wij zijn in navolging van de ChristenUnie vinden we dit toch wel wat lastig, procedureel. Omdat je eigenlijk terug zou moeten in de inspraak op het moment dat je dit amendement aanneemt.

Daarnaast klinkt het wellicht sympathiek, maar mijn fractie is toch een beetje op haar hoede. Ik zal u uitleggen waarom. Het CDA zegt hier van harte welkom en we gaan het regelen. Maar dan komt u met tijdelijke huisvesting, op verschillende kleinschalige locaties. U weet net als ik hoe deze discussies verlopen, verlopen zijn. En dus zegt u feitelijk nee. Daar heeft mijn fractie moeite mee. Wij gaan liever voor concrete plannen, waardoor wij onze wettelijke en morele verantwoordelijkheid waar kunnen maken. Ik wacht graag het oordeel van het college op dit punt af. Kom ik bij het amendement van de VVD rondom de groene buffer. Daar kan ik kort over zijn, wij zullen deze

26/51

steunen, daar deze ook past in ons beeld. Dan de motie van de VVD rondom het bindend advies HMC in de transitiegebieden. Die zal mijn fractie ook steunen, daar deze tegemoetkomt aan hetgeen wij voorstaan met betrekking tot de rol van de raad in dit dossier. Ik ga afronden, voorzitter. Tot slot, het vertrouwen bij de omwonenden van de Chrysantenweg, Warmoeziersweg en de Molenweg lijkt laag en de emoties lopen helaas hoog op. Wij begrijpen dat. Wij kunnen het vertrouwen alleen herstellen door verantwoordelijkheid te nemen, eerlijke en moedige keuzes te maken in het belang van heel Lansingerland en te zorgen dat er feitelijke goede waarborgen zijn en blijven. Niet door polariserend iets te roepen omdat het lekker bekt of aan een enkel belang tegemoetkomt. Het getuigt mijns inziens van moed en lef om op een constructieve wijze te zoeken naar een optimum dat ook naar de toekomst toe houdbaar is en de leefbaarheid en veiligheid op een goede manier waarborgt. Wat mij betreft hebben we dat gedaan met ons gezamenlijk amendement, waarin we oog, oor en hart hebben voor de omwonenden, hun veiligheid en gezondheid en waarborgen inbouwen. Wij pakken verantwoordelijkheid en zijn eerlijk over wat moet en kan om zowel het wonen als het werken in Lansingerland goed te laten zijn, nu en in de toekomst. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel voor uw inbreng in eerste termijn.

Dan zie ik de heer Azzouzi nu toesnellen om het woord te mogen voeren. Gaat uw gang. De heer Azzouzi: Dank u wel, voorzitter. Ik ga het proberen kort te houden. Ongebruikelijk, maar dan begin ik met een vraag aan het college. We hebben veel insprekers gehoord, die graag willen meedenken. Hoe is de participatie hieromheen geregeld? Is er een klankbord voor inwoners al ingericht? Graag antwoord van het college. Dan ga ik over op ons amendement, voorzitter. Met dit amendement brengen wij duidelijkheid en balans aan in de omgevingsvisie. De Warmoeziersweg grenst direct aan woongebieden, een plek waar je geen zware industrie wil hebben. Wij stellen daarom voor om de milieucategorie te maximaliseren tot 3.1. Dat is eigenlijk een voorzorgsmaatregel, zodat er geen hogere categorie komt. Zo geven wij ondernemers zekerheid over wat wel kan en bewoners de garantie dat hun leef kwaliteit beschermd blijft. We vinden het belangrijk dat economische ontwikkeling hand in hand gaat met gezondheid. Dit amendement zorgt daarvoor. Het biedt perspectief en bescherming voor inwoners. De amendementen van het CDA, die we mede hebben ingediend, dat heeft het CDA uitgelegd, gaan over de Molenweg en de Chrysantenweg. Maar de amendementen over het onderzoek, dat lijkt ons meer een motie in plaats van een amendement. En dat doet me ook denken aan een asieldebat.

Ik snap wel dat het college een incidenteel probleem structureel wil oplossen, want dat krijg je altijd. Dat moet je ook inbinden in het proces, zodat je structurele oplossingen hebt voor die incidentele, tijdelijke problemen. Voor de groene buffer staan we in principe positief, maar we weten niet wat de consequenties zijn. We willen eigenlijk de reactie van het college afwachten. En het amendement van de ChristenUnie, Zorgvuldig besluiten voor industrie. Ik kon de heer Hofman niet helemaal volgen. De VNG-richtlijnen en bestaande milieuwetgeving beschermen bewoners al. Wat we nu nodig hebben, is een duidelijke uitvoering, geen extra regels. Dat is wat ik miste bij hem, maar ik ben benieuwd wat het college daar tegenover gaat zeggen. Het bindend advies. Deze motie lijkt te gaan over meer grip voor de raad, maar in feite zorgt zij voor vertraging en bestuurlijke ruis. En we hadden de discussie over het bindend advies de vorige keer al gehad hier en kwamen toen niet tot een oplossing. Tot zover, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Azzouzi. Mevrouw Van Olst, uw inbreng in eerste termijn. Gaat uw gang. Mevrouw Van Olst: Dank u wel, voorzitter. Het zal u niet verbazen dat ik tegen de omgevingsvisie stem. Dat deed ik al bij de concept-omgevingsvisie en dat zal ik nu dus weer doen. De reden hiervoor wil ik hier kort geven, als bij wijze van stemverklaring.

In deze omgevingsvisie 2.0 staat, zonder enige raadpleging van de raad of de inwoners, op allerlei plaatsen in de visie nieuwe

27/51

technologie aangekondigd. Waarvoor ook een ingrijpende digitale infrastructuur moet worden uitgerold. Welke impact de uitrol van deze innovaties, zoals AI-technologie, Internet of Things, antennes, et cetera, gaat hebben op de leefomgeving, is onvoldoende bekend. Alleen wat het positief oplevert, is bekend. Namelijk innovatie, datadeling en bijvoorbeeld zelfrijdende auto’s, als je dat voordelen wilt noemen. De keerzijde ervan wordt niet benoemd, namelijk het gevaar voor gezondheid, privacy en milieu. En begrijp me goed, ik ben niet tegen vooruitgang. Maar voordat je dit soort zaken opneemt in een visie, is het wat mij betreft wenselijk dat eerst duidelijk is wat de voor- en nadelen van deze nieuwe technologieën zijn. Meerdere instituten waarschuwen voor het toepassen van de genoemde technieken, waaronder de grote universiteiten in onze regio en de Nederlandse Vereniging van Raadsleden. Daarnaast is het de vraag of de inwoners dit wel willen. De inwoners zijn namelijk niet geraadpleegd. En ik heb getracht hier in de raad aandacht voor te vragen, voor dit belangrijke onderwerp, maar ook hier leeft dat nog niet … De voorzitter: U heeft een interruptie van de heer Jumelet. De heer Jumelet: Dank u wel, voorzitter. Ik ben een beetje benieuwd, want u zegt de inwoners zijn er niet in geraadpleegd, maar volgens mij is er geen enkele zienswijze op dit punt ingediend.

Dus dan zit ik een beetje in de verwarring van wat u nu eigenlijk zegt. Want de visie is ter inzage gelegd, we hebben het vanavond over de zienswijzen rondom de Warmoeziersweg, Chrysantenweg en Molenweg. Nu is het evident dat daar natuurlijk zienswijzen op zijn. Maar op dit onderwerp niet. Dus misschien dat u daar eens op kan reflecteren dan. De voorzitter: Mevrouw Van Olst, als u het woord vraagt, kan ik het weer geven. Gaat uw gang. Mevrouw Van Olst: Ik hoor niet echt een concrete vraag. Maar de reflectie die ik op uw interruptie wil geven, is dat ik hier nogmaals de aandacht voor wil vragen omdat ik heb gemerkt dat dit bij raadsleden nog onvoldoende leeft en bij inwoners ook. En daarvoor vraag ik er weer aandacht voor, omdat we hier nu zitten voor eenzelfde soort vraagstuk, namelijk dat de burgerparticipatie achteraf plaatsvindt. En ik vind het heel terecht dat alle buren van deze HMC-locaties zich hier laten horen, want dat heeft dus echt ... We hebben het er nu uitgebreid over. En ik vind het dan, als ik even op u mag reflecteren, mijnheer Jumelet, ook wel heel vervelend om te horen dat u een aanval plaatst richting het CDA over betonblokken, terwijl zij ons er juist op hebben gewezen dat dit speelt. En als we dat niet hadden geweten, dan hadden we het hier dus gewoon helemaal niet over gehad.

En dat is precies mijn punt wat ik hier graag voor het voetlicht wil brengen omtrent de digitalisering van de buitenruimte. De voorzitter: Dat leidt tot een interruptie van de heer Jumelet. Dat had u verwacht, denk ik. Gaat uw gang, mijnheer Jumelet. De heer Jumelet: Ook voor u, als u mij goed beluistert, dan zit die opmerking in een context over verantwoordelijkheid nemen voor het besturen van deze gemeente. En de manier waarop je dingen aan de orde stelt. Dus u moet mij nu niet gaan pakken op het woordje betonblok, maar u moet het als u goed geluisterd had, even in de context van de hele alinea zien. En dat is misschien wel handig als u dat nog eens een keer terugluistert op de band. De voorzitter: Mevrouw Van Olst, vervolgt u uw betoog. Mevrouw Van Olst: Ik wil daar helemaal niemand mee te kwetsen, dat is ook helemaal niet zo bedoeld. U kent mij al langer dan vandaag, dus dat weet u. Ik vind het alleen echt belangrijk dat wij hier allemaal het recht van spreken hebben en dingen naar voren mogen brengen waar wij ons zorgen over maken. Ik maak mij hier zorgen over, dat probeer ik voor het voetlicht te brengen. En ik hoop gewoon dat mensen daarop aanhaken en dat zal vroeg of laat gaan gebeuren. Dus ik stem dus tegen. Maar ik heb wel goede amendementen gehoord, met name van het CDA. En als het zo

28/51

mocht zijn dat deze amendementen aangenomen gaan worden, dan zal ik toch voor het voorstel stemmen, om dit te steunen en de situatie voor de omwonenden zo goed mogelijk te maken. En daar wil ik het voor nu even bij laten. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van Olst. Dan zitten wij aan 22.00 uur en we hadden die afspraak van drie minuten schorsen elk uur. Ik had eigenlijk gehoopt de eerste termijn af te ronden, maar dat gaan we niet redden in die tijd. Dus ik schors voor drie minuten. Dan kan iedereen even zijn handen wassen en dan komen we alsjeblieft ook weer vlot terug. Schorsing De voorzitter: Dames en heren. Drie minuten zijn inmiddels alweer vier, maar dat is ook mijn eigen schuld. Wilt u uw plaatsen innemen zodat we kunnen vervolgen? Ik zie nog wel wat lege stoelen. Mijnheer Halkes, als u ook uw plaats inneemt, dan gaan wij beginnen. Ik ga door met de eerste termijn en de heer De Graaf begint met de eerste termijn na de schorsing, namens de VVD-fractie. Gaat uw gang. De heer De Graaf: Dank u wel, voorzitter. Voor ons ligt een mooie omgevingsvisie die een kapstok biedt aan vele ontwikkelingen in onze gemeente. En we kunnen ons, over de bank genomen, prima vinden in deze visie. Behalve op het punt van de drie beruchte paragrafen over de HMC en de flexibele schil voor de statushouders en spoedzoekers.

In de commissie kwam dit onderwerp ook al even voorbij en toen vroegen wij ons af waarom moeten we dit nu willen regelen? Net als het CDA committeren wij ons aan de bestuursovereenkomst en de opgave om die 36 hectare te vinden. Maar waarom nu? Waarom niet bijvoorbeeld eerst boter bij de vis op het Bleizo-dossier? Daar hebben we mooie stappen in gezet, maar helemaal 100% gegarandeerd dat we daar woningen gaan ontwikkelen, die garantie hebben we ook nog niet. En ik heb in de commissie de zin uitgesproken: straks, als je niet oplet, heb je een windmolen in de voortuin, een fabriek in de achtertuin en je kinderen nog op zolder omdat er toch een kink in de kabel op Bleizo komt. Wat ons betreft is de tijd in ons voordeel. We noemden deze omgevingsvisie, met name op het punt van de HMC, ook een vluggertje. Het CDA noemde het een haastig proces. Er zijn wat ons betreft nog een flink aantal vragen die openstaan of niet helemaal naar tevredenheid zijn beantwoord. Zo kwamen er ook tijdens de commissiebehandeling en de periode tussen toen en nu wat vragen voorbij over bijvoorbeeld het opwaarderen van bestaande industrie locaties met hogere milieucategorie als alternatief. Maar ook bijvoorbeeld de status van de woningen, of het gedwongen verhuizen van de Chrysantenweg is nog omgeven door veel onduidelijkheden.

We hebben zojuist een college gehad van de heer Hofman over de handreiking vanuit de VNG, maar die roept vooral heel veel vragen op. Die bijdrage hebben we erg gewaardeerd, maar het werd er allemaal niet helderder door. En wat is nu eigenlijk echt de impact op de gezondheid van onze inwoners? We zagen vanavond ook dat de brief van de GGD en de inspraak van deskundigen niet lekker optellen en eigenlijk tot verwarring en vragen leiden. Welke analyse ligt er nu eigenlijk achter deze locatiekeuze? Wonen aan de Warmoeziersweg was eerder niet aan de orde vanwege de ontsluitingsproblematiek voor het verkeer. Maar hoe zit dat dan met HMC-bedrijven die we eventueel zouden gaan ontwikkelen? Vragen, vragen, vragen. De VVD kan hier op dit moment nog geen chocola van maken. Is dit voorstel van de omgevingsvisie, en dan vooral op het punt van de HMC’s, dan eigenlijk wel rijp voor besluitvorming? Wat ons betreft dus nog niet. En daarom hebben we, samen met het CDA, een aantal amendementen ingediend die nu eigenlijk heel beperkt ruimte geven voor HMContwikkelingen op twee locaties, Molenweg en Chrysantenweg, maar vooral oproepen of uitnodigen om onderzoek te doen naar een gedegen analyse van nut en noodzaak van alternatieve locaties voor deze HMC-bedrijven. Dan nog een korte toelichting op de amendementen. Het amendement dat we hebben ingediend voor die groene buffer.

Het college nodigde daar eigenlijk al een beetje toe uit door te zeggen dat daar ruimte is om de groene zone te versterken. Wij ondersteunen dat van

29/51

harte. Ook als je kijkt naar de stedenbouwkundige locatie, het is een vrij druk gebied, erg verdicht. En even los van wat we vanavond besluiten over de toekomst van het transformatiegebied Warmoeziersweg, in alle gevallen denken we dat de stedenbouwkundige kwaliteit en de woonkwaliteit voor de inwoners erbij gebaat is dat we dat gebied afschermen met een groene buffer. Dus dank dat er ook enige support in deze raad is voor dat voorstel. We dienen dat overigens samen in met D66 en het CDA. Dan de motie die we hebben ingediend vandaag. Ik zei al even, het is eigenlijk een verkapt amendement. Dat hebben we samen met het CDA gedaan. Voorzitter, collega’s, we hebben het hier niet over een dakkapel. Gezien de maatschappelijke impact van de vestiging van HMC-bedrijven is het wat ons betreft heel verstandig om als raad de vinger aan de pols te houden, om dergelijke ontwikkelingen toe te voegen aan de lijst waarvoor de raad een bindend adviesrecht heeft. En de heer Azzouzi verwees naar een eerder geval waarbij dat niet helemaal vlekkeloos verliep. De Omgevingswet is, denk ik, voor ons allemaal een beetje oefenen. Zo ook op dit punt. Voor ons is dat geen reden om dit instrument nu niet in te zetten. Dus we willen er graag toe oproepen om dat instrument aan de raad te geven, op deze manier.

We zijn ook erg benieuwd naar de waardering van de collega-raadsleden en met name ook van het college op dit punt met betrekking tot de moties. De overige amendementen, voorzitter. Als u die van het CDA en van ons aanneemt, dan zijn die wellicht minder relevant. De kans bestaat, en daar zijn we niet naïef in, dat die voorstellen niet gehaald worden. En dan zijn de andere amendementen die ingediend zijn wat ons betreft een next-best-oplossing. We zullen ook als zodanig daarover stemmen. En dan wil ik nog een verzoek … De voorzitter: De heer Azzouzi wil u interrumperen. De heer Azzouzi. De heer Azzouzi: Dank u wel, voorzitter. In mijn bijdrage ben ik vergeten om een vraag te stellen aan het college over de consequenties voor de groene buffer … De voorzitter: Daar is dit niet voor bedoeld, dus een interruptie aan de heer De Graaf of een tweede termijn. De heer Azzouzi: Ik wil ik wil hem een vraag stellen. Weet de heer De Graaf de consequenties in ruimte en als wij die groene boef buffer gaan realiseren? De heer De Graaf: Nee, die weet ik niet. Ik weet wel dat de leef kwaliteit en de stedenbouwkundige kwaliteit beter wordt. Als u mij probeert te verleiden tot bepaalde afmetingen van die groene buffer, dan ga ik al een beetje op de stoel van het college zitten. We hebben het hier over een visiedocument, dus dat mag wat hoog over en abstract zijn.

En ik ga ervan uit dat we collectief wel een beetje een beeld hebben bij een groene buffer, dat is niet een beukenhaagje van 50 centimeter. Dan hebben we het echt wel over serieus groen, wat ons betreft. Dus ik hoop dat die vraag daarmee voldoende beantwoord. Tot slot, voorzitter, wil ik u verzoeken om het woord te geven aan mijn collega, Marloes Draak, voor een toelichting over de flexibele schil. De voorzitter: Is gebeurd. Mevrouw Draak. Mevrouw Draak: Dank u wel, voorzitter. Het is deze raad wel bekend dat we een tijd geleden hebben gesproken over huisvesting voor nieuwkomers. Dat ging over AZC en statushouders. De VVD was nadrukkelijk tegenstander van het AZC, maar wij hebben echt een lans gebroken voor huisvesting van statushouders in die bespreking. Inmiddels begint de provincie ook te drukken op het feit dat Lansingerland statushouders moet huisvesten. Dat kan niet gebeuren zonder flexibele schil, want we hebben op dit moment gewoon niet de woningen. Dus die flexibele schil is echt wel nodig. Waarom wij mede-indiener zijn van dit amendement, is dat het natuurlijk niet de bedoeling is dat je zo’n flexibele schil gaat inzetten als een vaste woonlocatie met woningen van lagere kwaliteit, om daar vervolgens statushouders bij elkaar te gaan huisvesten. Dat moet niet. Statushouders moeten integreren in de samenleving, de taal leren, werken en naar school gaan. En

30/51

dat gaat niet lukken als je ze in een soort tweede AZC neerzet, maar dan voor statushouders. Dus wij willen er echt voor pleiten en echt aan de hele raad vragen, ook even met een blik op WIJ Lansingerland, dit is niet omdat we geen statushouders willen huisvesten. We willen het juist wél en het moet met flexibele woningen, maar die moeten wel weer verdwijnen na een tijdje. De voorzitter: De heer Ruijtenberg heeft een vraag. Gaat uw gang, mijnheer Ruijtenberg. De heer Ruijtenberg: Dank u wel. Waar heeft u de aanname of de suggestie dat dit een verkapt AZC zou worden voor statushouders? Wat trouwens niet kan, want statushouders zitten niet in de AZC’s normaal gesproken. Maar los daarvan, van welke grond of op basis waarvan doet u die aanname dat dit gaat gebeuren? Want dat lees ik nergens. Mevrouw Draak: Voorzitter, daar heeft mijnheer Ruijtenberg ook gelijk in. Alleen wat ik nu probeerde te doen, is in normale mensentaal uit te leggen hoe het wordt gezien door onze inwoners. Dus een AZC is een plek waar heel veel vluchtelingen bij elkaar wonen. En ik weet heel goed dat een statushouder daar niet thuishoort. Ik ken die techniek allemaal, maar op het moment dat je een flexibele woonlocatie maakt waar je honderd statushouders huisvest en je laat dat een jaar of tien, vijftien, twintig staan, is dat niet meer tijdelijk. En dit amendement bepleit juist om dat ook niet te doen.

De voorzitter: De heer Ruijtenberg wil daar toch nog iets op zeggen. Gaat uw gang, met een vraag. De heer Ruijtenberg: Even een vraagje aan mevrouw Draak. Weet u dat dertig jaar gevangenisstraf ook tijdelijk is? De voorzitter: Mevrouw Draak. Mevrouw Draak: Voorzitter, dat weet ik heel goed, maar dat is niet relevant voor dit amendement. Dank u wel. De voorzitter: Dank voor uw inbreng. Daarmee kijk ik … Er zijn nog twee fracties over die zouden kunnen willen spreken en de heer Diepeveen was eerder, dus mevrouw Den Heijer, u sluit af. De heer Diepeveen: Dank u, voorzitter. Ik zou willen beginnen met iets wat we misschien de laatste tijd te weinig gezegd hebben en dat is dat deze omgevingsvisie 2.0 in de basis gewoon een goed stuk is. Er zit veel werk in van het college en van de ambtelijke organisatie en daar willen we ook wel voor bedanken. Maar goed, dan de drie transformatiegebieden. Rond de zomer leek de vaststelling nog een formaliteit van deze omgevingsvisie, maar eigenlijk moeten we het CDA en ook de bewoners bedanken. Zij hebben iets op tafel gebracht waardoor we nu waarborgen kunnen inbouwen voor deze inwoners, omdat ze zorgen hebben over zware industrie naast hun deur. Sindsdien zijn we er met zijn allen bijna dagelijks mee bezig geweest. We hebben bewoners gesproken, we hebben veel heen-en-weer gemaild, bewoners bezocht, vele malen meer dan bij elk ander dossier.

De bewoners maken zich zorgen over verkeer, geluid, geur, water en gezondheid. En ik heb in de commissie al eerlijk gezegd, wij worstelen met de vraag hoe we kunnen zeggen dat we u willen steunen en vervolgens gewoon bij het kruisje tekenen. Daarom zijn we blij met een aantal amendementen, want die betekenen echt wat. Het amendement van de ChristenUnie sluit zware industrie uit en zorgt dat de VNG-handreiking leidend wordt. Dat is belangrijk, want het is nu industrie, dat blijft het, het wordt alleen beter gereguleerd. De groene buffer van de VVD, slimme stap. De voorzitter: De heer Van den Beukel wil u interrumperen, ik denk op het vorige punt nog. Gaat uw gang.

31/51

De heer Van den Beukel: Voorzitter, ten eerste dank voor de waarderende woorden van collega Diepeveen en … De voorzitter: Excuus, ik ben te enthousiast op de toetsen aan het drukken. Ik lijk Orgel Joke wel. Gaat uw gang. De heer Van den Beukel: Voorzitter, ten tweede, ik proef ook enthousiasme bij de heer Diepeveen over de handreiking van de heer Hofman. Of eigenlijk van de VNG via de heer Hofman, waarbij hij zegt dat die zware industrie uitsluit. In de ontwerp-omgevingsverordening van de provincie staat de Molenweg genoemd, staat de Chrysantenweg genoemd, staat de Warmoeziersweg genoemd. En die staan genoemd onder het kopje zware bedrijvigheid. Dus wat bedoelt hij precies met het uitsluiten van zware industrie? De voorzitter: Mijnheer Diepeveen, als u het woord vraagt, kan ik het u geven. De heer Diepeveen: Ik zei overigens niet dat de handreiking zware industrie uitsluit. Ik zei het amendement. Want er staan twee dingen in het amendement. Aan de ene kant staat dat we geen plaats hebben voor 5 en 6, aan de andere kant staat dat de VNG-handreiking leidend is. En daar ben ik blij mee. De voorzitter: De heer Van den Beukel nog een keer. De heer Van den Beukel: Voorzitter, daar hebben we het net ook over gehad. Categorie 4, dat is ook een stevige milieuoverlast die dat mag veroorzaken. En dat hebben we nodig in dit land, geen twijfel daarover.

Maar de voorbeelden die we hebben gekregen van categorie 4, dat zijn toch zaken die meer overlast veroorzaken dan een woonwijk. Wat het alternatief is, onder andere aan de Warmoeziersweg, waar we over spraken. De provincie noemt het ook niet voor niks ook zware bedrijvigheid categorie 4. Dus wat is nu dan het comfort of de zekerheid die hij de inwoners geeft, die zich zorgen maken over die industrie die daar gevestigd kan gaan worden? De heer Diepeveen: Dat zijn voor ons nog steeds die VNG-handreikingen met de afstandsnormen die daarin benoemd worden en alles wat je daarin kan. Daar wil ik het eigenlijk daarbij laten, want dat is hoe wij het zien. De voorzitter: De heer Azzouzi, een interruptie. Gaat uw gang. De heer Azzouzi: Dank u wel, voorzitter. Ik hoor Leefbaar zeggen dat ze de inwoners hebben gesproken en we gaan ze tegemoetkomen. Maar waar zijn de amendementen van Leefbaar? Waar zijn de beperkingen om die gezondheidsrisico’s te beschermen? De voorzitter: Mijnheer Diepeveen, gaat uw gang. De heer Diepeveen: Nu ga ik u een kijkje achter de schermen geven. Het amendement over de zware industrie en over het reguleren en dat elke vergunning langs de raad moest, dat kun je dubbel indienen, maar je kunt ook gewoon die van collega’s steunen.

Daarmee verklap ik al even iets over het amendement van de VVD over het bindend adviesrecht, dat vinden wij een goede … Dat idee hadden we zelf ook al, alleen mijnheer De Graaf was eerder met indienen, laten we het zo zeggen. Wij vinden dus dat de raad niet buitenspel gezet moet worden als een bedrijf met een hogere milieucategorie zich hier wil vestigen. Voorzitter, met deze drie waarborgen, geen categorie 5 en 6, een groene buffer en het bindend adviesrecht, is wat ons betreft de balans terug. Leefbaar 3B zal niet toestaan dat woningen worden onteigend. En eigenlijk wil ik van de wethouder daar ook nog wel even graag een woordje over, want de inwoners maken zich daar zorgen over. En als het hier dadelijk gezegd wordt, dan staat het op camera en dan weten we hoe het zit. We zullen niet alle bewoners een gat in de lucht laten springen, dat snappen we ook. Wat we wel kunnen doen, is

32/51

zorgen dat wat er komt, dat wij dat goed vinden als raad en dat het dus langs de raad komt. Geen asfaltcentrales, geen sloopbedrijven, maar bedrijven die bij onze identiteit passen. Dus ja, we stemmen in met de visie, met de amendementen die ik noemde. En ook de motie. En we blijven scherp op de uitvoering, zodat de raad aan het stuur blijft. En dat was mijn bijdrage. De voorzitter: Dank voor uw inbreng. Mevrouw Den Heijer rondt de eerste termijn af, gaat uw gang. Mevrouw Den Heijer: Nee, mijn collega achter moet ook nog spreken, dus ik ben de een-na-laatste. Laat ik ook beginnen om het college te bedanken voor dit mooie stuk. Het is een heel belangrijk document voor ons allemaal natuurlijk, om hiermee door te gaan. Maar laat ik ook vooral de insprekers bedanken voor hun betrokkenheid en ook vanavond voor de respectvolle manier waarop ik me in ieder geval voel aangesproken. Want het is inderdaad geen makkelijk besluit dat we moeten nemen. Het is een lastige puzzel en we begrijpen ook dat er echt heel veel zorgen zijn. Bedankt ook dat er handreikingen worden gedaan en ideeën door bewoners worden aangedragen om samen op te trekken. We hopen dan ook dat de toekomstige klankbordgroepen leiden tot betere communicatie. Dat onzekerheden kunnen worden weggenomen en ook vragen kunnen worden beantwoord. En dat dat op den duur ook zorgt voor meer vertrouwen.