[BV24.0009] Verslag commissie Algemeen Bestuur van 17 januari 2024

Ja, ik ben blij dat u begint over luchtfietserij, want u komt met Bleizo Business aanzetten en u heeft zelf ook de brieven en de onderzoeken gelezen. U weet dat er dan twee windmolens mogelijk zijn op Bleizo-West en dat de marktconsultatie uitwijst dat dat dan twee windmolens van drie megawatt zijn. Dus eigenlijk zegt u: wij willen twee windmolens van zes megawatt op Bleizo-West plaatsen. En de provincie schrijft: daar is een combinatie, een andere windlocatie noodzakelijk. Dus waar gaat u de overige negen megawatt plaatsen, op Noordpolder of op Kruisweg? De voorzitter: Wij gaan terug naar de heer Van den Beukel. Even wachten. Ik zie hem niet verschijnen. De heer Van den Beukel: Voorzitter, mijn tijd tikt wel weg. Ja voorzitter, goede vraag voor het onderzoek. Ik hoop dat u mij steunt in het verder uitwerken van het scenario, om te kijken hoe één en ander samenvalt. Bleizo Business en windturbines. Voorzitter, dan ter afronding. Het bestuursrechtelijk vandalisme wat hier wordt bepleit, namelijk het gaan bouwen binnen dit jaar op Bleizo, terwijl dat gewoon tegen het bestemmingsplan is, het 100 procent alloceren van woningen aan Lansingerlanders, wat gewoon tegen de wet is. Ja voorzitter, ik denk dat we die weg niet op moeten gaan. Dat is geen realistische, geen nette politiek.

Als je als Lansingerland in dat rijtje komt te staan, dat rijtje van gemeentes dat zich überhaupt verzet tegen de wet. Dan zijn we volgens mij verder van huis. Tot zover. De voorzitter: Oké, we gaan even … Ja, u zult een klein beetje onrust hier achter deze tafel, maar het systeem lijkt nu een beetje in de war. Maar goed, dat gaan we hier wel regelen, maar we gaan eerst even naar de heer Azzouzi.

14/34

De heer Azzouzi: Dank u wel, voorzitter. Ik wil dat concreter en scherper krijgen. Is het CDA nu eens met de insteek van de provincie? Zo ja, is het CDA ook bewust van dat als dat ja is, dat je ook meer risico loopt dat dat ook op de Kruisweg en in de Noordpolder komt? De voorzitter: We gaan naar de heer Van den Beukel. De heer Van den Beukel: Nou voorzitter kijk, het gaat er niet om of ik eens ben met de provincie ja of nee, de provincie maakt een afweging en kiest ervoor, omdat Lansingerland weigert windturbines te realiseren, kiest ervoor om onderzoek te gaan doen en daar een hoop opties voor te signaleren. Wij zijn tegen windturbines op Bleizo en tegen windturbines in de Noordpolder en we zeggen: ga nu serieus aan de gang met windturbines op Bleizo en combineer dat met Bleizo Business. Dat voorkomt ook 6 miljoen schade en misschien wel 16 miljoen schade minstens, voor de gemeente. Twee keer de OZB jaarlijks voor onze inwoners, die dit college aan kosten veroorzaakt. En dan ben je weer aan de bal. Dat is ons voorstel. De voorzitter: Dan heb ik een interruptie van de heer Markus. De heer Markus: Ja, ik vind dat het CDA er toch wel makkelijker mee omgaat, want er is onderzoek gedaan en u hecht volgens mij ook waarde aan goed onderzoek. En al die onderzoeken geven aan dat eigenlijk de realisatie van het aantal megawatt wat moet, gewoon niet lukt op Bleizo alleen.

Om dan de stelling aan te nemen: ja, natuurlijk lukt dat wel, dat gaan we even onderzoeken, vind ik te makkelijk. Dus ik hoor daar toch graag meer onderbouwing van het CDA waarom zij toch denkt dat die vijftien megawatt haalbaar is, want onze optiek is dat het niet daar gaat lukken en dat je dan hoe dan ook nog ergens anders een windmolen moet bijplaatsen. Graag een reactie. De voorzitter: Heer Van den Beukel. De heer Van den Beukel: Ja voorzitter, dank u wel. Ja, ik denk dat het verstandig is, voorzitter, fijn dat de heer Markus een serieuze vraag stelt, want daar wordt het debat ook een beetje serieuzer van dan het tot nu toe is geweest inderdaad. Bijvoorbeeld het uitsluiten van het Horti Science Park. De voorzitter: Ik ga u even onderbreken. Ik vind dit niet een juiste kwalificatie van de bijdragen die tot nu toe gedaan zijn. Dus ik wil wel vragen om dat terug te nemen, want dan doet u uw collega's ook wel heel erg tekort. De heer Van den Beukel: Ik zeg dat het serieuzer wordt en dat is alleen maar een goede tendens. Ik zeg niet dat het onserieus was. Ik heb wel gezegd over dat het bestuursrechtelijk vandalisme is, wat van Leefbaar 3B wordt bepleit. De voorzitter: Ja, maar ik heb het iets anders beluisterd. Maar ik vind wel dat we elkaar toch met enig respect moeten behandelen wat dat betreft. En iedereen doet hier serieus zijn best om bijdrage te leveren.

Net zoals u doen anderen dat ook. Dus in die zin vind ik de kwalificatie eigenlijk een beetje buiten de orde. Maar goed, gaat u verder. De heer Van den Beukel: Ja voorzitter, dank u wel. Ja voorzitter, het uitsluiten van het Horti Science Park door de provincie, dat is denk ik op zich een bijzondere. Want daarmee verkleinen ze zelf het zoekgebied en daarmee maken ze het moeilijker om die vijftien megawatt, die ze zelf hebben opgeplust boven de twaalf, te realiseren. Dus ik denk dat dat een stevig gesprek vraagt met de provincie en dus eigenlijk de haalbaarheid van de vijftien inderdaad in twijfel trekt, deze beweging. Ik weet ook niet of het nodig is, want het Horti Science Park bevat volgens mij geen kwetsbare objecten die eigenlijk zich niet verhouden tot windturbines. Dus in die zin denk ik dat dat echt een onderzoek en een gesprek waard is. Dank u wel. De voorzitter: Ik zie nog een interruptie van de heer Duivesteijn. De heer Duivesteijn: Ja, dank u wel voorzitter. Ik volg het politiek opportunisme niet meer van het CDA. U wilde eerst een groene schil om Lansingerland. Daar had u Bleizo-West voor in gedachten ook. Toen kwam u nu weer met Bleizo Business, waarvan u weet dat er twee windmolens kunnen komen, waardoor u eigenlijk ook de rekening doorschuift naar Kruisweg, waarvan u zegt dat u daarvoor opkomt, maar daar neemt u dan geen rekenschap voor.

Ook zegt u: nou, we doen dit maar om die windmolens daar te blokkeren. Nou, wij zijn in ieder geval rechtlijnig. Wij willen geen windmolens. Maar hoe gaat het CDA ons daarbij helpen? Ik ken het CDA ondertussen wel als een constructief helpende partij met een tegenbegroting. U zegt ook: hoe gaan we samen Bleizo Business realiseren? Nou, dat gaan wij niet doen,

15/34

want deze raad heeft allang besloten dat daar woningen gaan komen als het gezond en leefbaar kan. Dus wat gaat het CDA nu doen om overal in Lansingerland windmolens te blokkeren? Want dat is in ieder geval waar u ook voor gaat. Dus wat is uw constructieve bijdrage daarin? De voorzitter: Wij gaan terug naar de heer Van den Beukel en ik ga u erop attenderen dat uw tijd ook wel wat kort kan worden. Dus. De heer Van den Beukel: Ja, daarom voorzitter, tenzij de raad mij meer tijd gunt, wil ik hier niet beantwoorden helaas, vanwege de beperkte tijd. De voorzitter: Ik heb … Nou ja, ik zou bijna een beetje teruggrijpen op uw eigen opmerking over serieus, maar dat doe ik niet. Maar ik ga even naar de heer Duivesteijn nog voor interruptie. De heer Duivesteijn: Ja, ik vind het toch wel simpel hoor, want u ontloopt nu drie keer de vraag rechtlijnig hoe u dan die windopgave gaat oplossen. Want u blijft schermen met het plan van Bleizo Business. U blijft schermen met: de provincie heeft opgaven aan ons uitbesteed. Nou, laat mij het dan zo vragen. Denkt u dat het coalitieakkoord van de Provinciale Staten Zuid-Holland juridisch houdbaar is? De voorzitter: Ja? Oké. Even voor de luisteraars thuis. De heer Van den Beukel, die behoudt zijn tijd voor de tweede termijn en geeft geen antwoord op de vraag die gesteld is.

Even kijken, de heer Markus, is het nog interruptie of? De heer Markus voor zijn eerste termijn. Ga uw gang. De heer Markus: Ja voorzitter, dank u wel. Voorzitter, in onze bijdrage willen we ons echt beperken tot het vraagstuk windenergie in relatie tot de uitgevoerde onderzoeken. Want juist de rare koppeling tussen de ontwikkeling van Bleizo, welke ontwikkeling dan ook, en de windopgave zet het hele dossier op slot. En dit kost onze gemeenschap miljoenen per jaar. In het specifieke windvraagstuk zijn wat ons betreft twee vragen leidend. Eén: zijn er binnen Lansingerland locaties geschikt voor windenergie? En twee: heeft Lansingerland voldaan aan haar inspanningsverplichting? Allereerst de locaties, zijn die er in Lansingerland? Nou, het korte antwoord daarop is nee, maar dat is wat kort. Ook al zijn wij vaak kort in onze bijdrage, ik wil ze toch even kort toelichten. We houden het wel wat kort. Dat is drie keer kort. Bleizo, allereerst dat is onderzocht, zowel door de gemeente als ook nog een second opinion van de provincie. En beide rapporten geven aan dat het technisch mogelijk is om de windmolens te plaatsen, maar dat het echter niet haalbaar is om daar de door de provincie gewenste megawatt te realiseren. Dat komt, en dat gaf het CDA al aan, omdat Horti Science daar is uitgestreept door de provincie.

En het is toch wel wat raar dat dat achteraf is gebeurd en niet is meegegeven als randvoorwaarde voor het onderzoek. Een slordigheidje, zou je zeggen. Dus technisch mogelijk, maar onvoldoende opwekcapaciteit. Kijkend naar de marktpotentie is het zeer twijfelachtig of er iemand instapt. Dat bevestigt de marktconsultatie en het feit dat er in al die jaren geen enkele partij zich ingeschreven heeft om, of zich heeft gemeld om op Bleizo wind te realiseren. Dus technisch gezien geschikt, maar onvoldoende opwekcapaciteit en nauwelijks marktpotentie. Wat ons betreft geen geschikte locatie en ook nutteloos om nog extra onderzoek aan te besteden, geld aan te besteden, terwijl we de afloop met elkaar al weten. Gaan we dit wetend dit gebied dus jarenlang op slot zetten? En dit op slot zetten is niet gratis. Onafhankelijk of je daar nu wel of geen woningen op deze locatie wil, blijft deze locatie op slot zitten tot onderzoek naar wind door de provincie is afgrond. En dat gaat ons miljoenen kosten. Is het ons als gemeenteraad, maar ook als provincie echt waard om die miljoenen te verspillen aan een provincieonderzoek naar een onrendabele locatie? Nou, de reactie van de meeste partijen heb ik al gehoord en de rest volgt vast nog. Ons antwoord is in ieder geval nee. Accepteer als provincie dat het niet haalbaar is op Bleizo.

Koppel dat los en ga samen met elkaar verder nadenken over de verdere ontwikkeling van Bleizo. Doe recht aan de onderzoeken en jaag op deze locatie geen windmolens na. Dan de locatie Kruisweg-Oost. Technisch mogelijk, qua marktpotentie ook goed, maar ruimtelijk beleid, en dat laat het onderzoek van de provincie buiten beschouwing, maakt deze locatie echter ongeschikt. Want het Groene Hart moet een open structuur hebben en het voelt toch wat wrang dat de provincie wil af gaan wijken van haar eigen beleid en deze locatie toch gaat onderzoeken. Daarnaast geeft het koersdocument Rottemeren, wat wij allemaal met elkaar belangrijk vinden, ook aan dat deze locatie niet geschikt is voor windenergie. Ook als ChristenUnie vinden we dit zeer onwenselijk en ook helemaal ongeschikt. Juist deze strook bij Kruisweg-Oost is wat ons betreft noodzakelijk als groene verbindingszone tussen de Rottemeren en het Bentwoud. Wat ons betreft is deze locatie ook ongeschikt en valt af. Dan de Noordpolder. Het second opinion van de provincie en ons eigen onderzoek acht deze locatie niet kansrijk. Niet kansrijk, en toch gaat de provincie er een MER-procedure voor opstarten. Zonde van het geld en onbegrijpelijk. Kortom, drie locaties die om één of andere reden niet of nauwelijks kansrijk zijn. Vandaar ons antwoord nee op de vraag of er geschikte locaties zijn.

Hebben wij dan voldaan aan onze inspanningsplicht? Ja, wat ons betreft: ja. Wij zouden niet weten waar in Lansingerland nog locaties geschikt zijn voor wind.

16/34

De voorzitter: Ik ga u even onderbreken voordat u daar verder op gaat. De heer Van Santen heeft een interruptie. De heer Van Santen: Ja, dank u wel voorzitter. U zegt niet of nauwelijks kans. Dus u ziet toch nog wel een mogelijkheid, kennelijk. De voorzitter: De heer Markus. De heer Markus: Nou, wat ons betreft is het volmondig niet. Als je de onderzoeken doorleest, zit er her en der nog een nauwelijks in ja, dat klopt. Als het gaat om die inspanningslicht, wat ons betreft hebben we daaraan voldaan. Wij zouden echt niet weten waar er in Lansingerland nog locaties geschikt zijn voor wind. We zouden het echt niet weten en het is denk ik ook goed om dat een keer duidelijk aan te geven en daar ook het gesprek over aan te gaan. Dus de conclusie is wat ons betreft: Bleizo-West ongeschikt als windmolenlocatie, onafhankelijk welke locatie en ontwikkelingen je daarop toelaat. De voorzitter: Ik ga u even onderbreken door een interruptie van de heer Azzouzi. De heer Azzouzi: Dank u wel, voorzitter. Ik zie dat de heer Markus heel kort op de bocht over de inspanningsverplichting dat wij, ja hebben voldoen. Heeft hij geen andere alternatieven? Want het gaat niet om windenergie op zich wat eigenlijk hier opgewekt wordt. Heeft u geen andere alternatieven om toch bij te dragen aan duurzaamheid? Of heeft u dat niet? De voorzitter: De heer Markus.

De heer Markus: Nou, andere alternatieven om bij te dragen aan duurzaamheid zijn er altijd, alleen de vraag is … Ik denk niet dat wij kunnen voldoen aan de opgave om twaalf megawatt wind te realiseren binnen Lansingerland. En ik denk dat we dat voldoende uitgezocht hebben als gemeente en ik denk dat we daarvoor voldoende inspanning hebben geleverd. Dus de conclusie: Bleizo-West ongeschikt. Schrap die locatie en ga verder met de ontwikkeling van dat gebied. De voorzitter: Ik heb nog twee interrupties. Even terug naar de heer Azzouzi. De heer Azzouzi: Dank u wel. De heer Markus heeft het over een norm. Kunnen wij niet inspannen, ook als wij de norm niet halen? Wat vindt de ChristenUnie? De voorzitter: De heer Markus. De heer Markus: Ik snap uw vraag niet zo goed. Ik bedoel, volgens mij hebben we een inspanningsverplichting voor twaalf megawatt. En ja, als je dat niet kan leveren, kan je dat niet leveren. De voorzitter: Even kijken, gaan we nog één keer naar de heer Azzouzi op dit punt. De heer Azzouzi: Voorzitter, ik bedoel vier, vijf, zes. De heer Markus: Ja, volgens mij spreekt de inspanningsverplichting over twaalf megawatt en niet om vier, vijf of zes te leveren. Dus op de vraag: kunnen we aan twaalf megawatt voldoen? Is ons antwoord: nee. En ik weet niet of er tussenoplossingen mogelijk zijn. Daar zit ik onvoldoende voor in het inspanningsverhaal rond het convenant.

Voorzitter, ik ga verder met mijn conclusie. O sorry, ik dacht dat ik wat hoorde. Nou, daarnaast de Noordpolder is ook ongeschikt, dat wordt ook aangegeven door de onderzoeken. Ga er ook geen MER-procedure voor uitvoeren. Dat zorgt alleen maar voor onrust. Datzelfde geldt voor de Kruisweg. Laat het ongemoeid, ga geen onrust veroorzaken met allerlei onderzoeken. En wat ons betreft mag dat ook scherper in de brief in de reactie van het college. Want ik ben het met de heer Van de Beukel eens. Er lijkt nu toch licht te zitten tussen locaties Bleizo en Noordpolder en in onze optiek laat het college toch enigszins ruimte over voor Kruisweg. Nou, die ruimte is er wat ons betreft absoluut niet. Want allerlei MER-procedures in gang zetten, dat doe je niet als je er niets mee wil en dat toch toelaten, in onze optiek schep je daar toch verwachtingen mee en is wind wellicht in de toekomst toch mogelijk. Dus dat is wat ons betreft echt onwenselijk. Ja, wat ons betreft koppel je de windopgave ook los van de ontwikkelingen op Bleizo. Ik vind het raar dat die twee dossiers met elkaar verweven zijn. Op deze manier houden we elkaar in een soort houdgreep en komen we, ook de provincie en ook de gemeente Lansingerland en Zoetermeer geen ene steek verder. Dus ik zou zeggen: koppel dat los, ga aan de slag en maak uiteindelijk ook een mooie locatie van Bleizo-West. Dank u wel.

17/34

De voorzitter: Dank u wel. Dan ga ik naar de heer Van Santen van de VVD. Ga uw gang. De heer Van Santen: Ja, dank u wel voorzitter. Ik zie hier een proces en inhoud en als je kijkt naar het proces, dan hebben we weer een provincie die ingrijpt. En ja, daar zijn wij zeer verdrietig over als VVDfractie, dat dat weer gebeurt. Het lijkt de laatste tijd mode dat de lokale democratie uitgeschakeld wordt. Dus dat vinden we heel jammer. We hadden gehoopt, er zijn ook een paar keer oproepen geweest de afgelopen jaren aan het college: ga nu eens koffiedrinken et cetera om die relatie een beetje te verbeteren. Nou, er zal ongetwijfeld koffie gedronken zijn, maar die relatie is niet verbeterd. Nou ja, nu is het zo. Ik heb er geen goed woord voor over, voor de provincie. Aan de andere kant, het loopt wel al tien jaar of wat is het, meer dan tien jaar. En in 2017 of zo is er al eens een keer bij een gemeente ingegrepen door de provincie. Dus ja, helemaal verrassen kan dit toch ook weer niet. Dus iedereen: o jee, wat gebeurt er nu? Nou ja, het is al eens eerder gebeurd. Dus dat. Maar goed, nu het toch zo is en die relatie is slecht en we zitten hier met een probleem hebben wij zoiets van: ga er maar met gestrekt been in, college. En we zijn heel benieuwd: hoe zit het nou? Potjer zegt: we hebben de bevoegdheid. Lansingerland zegt: het is niet gerechtvaardigd.

Nou, we zouden graag willen dat zo snel mogelijk uitgezocht wordt: hoe zit het nu? Nou, dan over de inhoud. Er is al heel veel over gezegd natuurlijk. Wat ik wel waarneem, is dat veel fracties Bleizo eruit tillen, apart noemen. Ik begrijp dat natuurlijk wel. Dat heeft met de woningen te maken. Nou, wij kijken daar toch anders naar. Wij willen gewoon geen windmolens in Lansingerland, punt. Het maakt niet uit waar. Dus wij trekken, voor ons zijn alle locaties hetzelfde en we doen al zoveel aan maatschappelijke bijdragen in deze gemeente. We hebben de HSL, we hebben het hoogspanningsnet, we hebben de A12, we hebben de A16, we hebben de luchthaven. Het is wel eens een keertje klaar. Onze inwoners hebben daar gewoon last van. Het is een keertje klaar. Dus wij hoeven geen windmolens, ook al zijn die andere zaken die ik net noemde nuttige voorzieningen, die windmolens die mogen wat ons betreft op zee en daarmee is het klaar. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Ik heb nog wel twee interrupties of één interruptie in ieder geval van de heer Duivesteijn. Ga uw gang. De heer Duivesteijn: De vraag aan de heer Van Santen of eigenlijk de fractie van de VVD is: wilt u windmolens of woningbouw op Bleizo-West? De voorzitter: We gaan terug naar de heer Van Santen. De heer Van Santen: Ja, nu doet u het weer. U gaat weer apart Bleizo eruit trekken. Ik zei net dat wij dat niet doen.

Wij willen geen windmolens en dat is volgens mij, dat onderwerp staat vanavond hier op de agenda. Windturbines. En we willen geen windmolens daar, punt. Wat er wel komt, we willen wel dat het gebied zo snel mogelijk ontwikkeld wordt. Maar volgens mij staat dat nu niet op de agenda hier. De voorzitter: Ik heb nog twee interrupties voor u, heer Van Santen. Eerst nog een keer van de heer Duivesteijn. De heer Duivesteijn: Ja, dan kun je de vraag stellen of u de standpunten van het college onderschrijft, die in het bespreekpunt voorliggen. Want dat waren de vragen waar we het hier over hebben en dat heeft u niet benoemd De voorzitter: Ik ga even terug naar de heer Van Santen. De heer Van Santen: Mijn bijdrage is zoals die net geweest is, dus dan kunt u zelf daaruit halen hoeverre dat overeenkomt met die standpunten van het college. De voorzitter: Dan ga ik nog voor interruptie naar de heer Azzouzi. De heer Azzouzi: de heer Van Santen zegt: klaar, wij willen geen windmolen. En dan? Als de provincie ons dat gaat verplichten, wat is de oplossing bij de VVD? De voorzitter: Dan ga ik weer terug naar de heer Van Santen. De heer Van Santen: Nou ja kijk, als de provincie dat kan, en dat was een vraag van mij aan het college, dan was er blijkbaar toch nog een beetje onduidelijkheid over. Als ze dat kan en het gebeurt. Ja, dan staan wij buitenspel.

Dus ik bedoel, welke oplossing heb ik daarvoor? Dan staan we buitenspel. Zo simpel is het. De voorzitter: Ik ga nog een keer naar de heer Azzouzi.

18/34

De heer Azzouzi: U zit hier toch voor de inwoners en voor … om dat te blokkeren, om te gaan onderhandelen, om iets te doen? De voorzitter: Ik ga nog een keer naar de heer Van Santen. De heer Van Santen: Ik zit hier voor de inwoners om het signaal af te geven aan de provincie dat we op geen enkele wijze windmolens hier willen hebben. Dat is waar ik hier voor zit. De voorzitter: Dat is helder. Wij gaan naar de heer Weerheim. Ik neem aan voor uw bijdrage eerste termijn. Ja, de heer Weerheim. De heer Weerheim: Ja, dank u wel voorzitter. Ja, na al het klaar wat ik net hoor, zou je bijna denken dat de eerste termijn al voorbij is, maar ik mag gelukkig nog. Wat een feest. Ja, er is vanavond al een hoop gezegd over dit onderwerp en nou ja, de eerste associatie die bij mij zo langzamerhand naar boven komt als we het hebben over Bleizo is dat ik er een beetje klaar mee ben eigenlijk. We hebben het hier al zo vaak over gehad, zo vaak deze discussie eigenlijk opnieuw gehad en nou ja, het blijft maar voortslepen. En het stelt me eigenlijk heel erg teleur, want we hebben dat ontwikkelperspectief voor Bleizo met elkaar uitgebreid besproken, langs de motie uit de geschiedenis van Lansingerland, die voor niets is aangenomen.

Niet omdat we dat zelf zo graag wilden, ook natuurlijk omdat we het zelf wilden, maar ook omdat we daarmee denken dat we daar echt een bijdrage mee kunnen leveren aan de woningnood in de regio. En dat is volgens mij waar we het toch echt voor doen. Er is een ontzettende wooncrisis gaande, waar we allemaal ons iedere dag volgens mij van bewust zijn, en daar moet in de eerste instantie iets aan gedaan worden. En het stelt me dan ook echt teleur dat we hier weer zitten en dat we mogelijk tegen, nou jaren aan meer vertraging aankijken. En dat doet me best wel pijn. Het is al vaker gezegd: de provincie moet die deur een stukje op een kier zetten, zodat we verder kunnen kijken wat er mogelijk is op Bleizo. Iedere keer blijft de deur gewoon dicht, welke sleutel er ook geprobeerd wordt. D66 is het ermee eens dat Lansingerland moet voldoen aan de afspraken uit het windconvenant rond die twaalf megawatt. Maar het viel ons ook wel op dat in de brief van Gedeputeerde Staten er niet eens meer verwezen wordt naar dit windconvenant en alleen nog maar gewezen wordt op de afspraken uit hun coalitieakkoord. Afgelopen tijd hebben we genoeg onderzoeken gelezen over alle lastige, technische moeilijkheden voor windenergie in Lansingerland. En ondanks dat mijn fractie de deur altijd open zou hebben staan voor windenergie, zien we ook dat het heel erg lastig is.

En ja, wij zijn net zoals de fractie van de ChristenUnie er wel van overtuigd dat we die inspanningsverplichting zo langzamerhand wel aan hebben voldaan. Maar mochten er ooit nog een keer mogelijkheden bij komen. Nou, ik zie dat hier een vliegveld ligt, wat voor heel erg veel beperking zorgt. Mocht dat ooit een keer dichtgaan, nou dan hebben we weer een hele andere discussie. Dus die deur moet volgens ons ook vooral open blijven staan. Dan nu het besluit van de Gedeputeerde Staten om op basis van hun coalitieakkoord eigenlijk te zeggen: nou, we gaan gewoon ergens vijftien megawatt in jullie gemeente plaatsen en nou ja, dat laten we ten koste gaan van woningbouw op Bleizo. Ja, dat vind ik erg jammer. Ook omdat in de afgelopen jaren er eigenlijk steeds gehamerd werd door de Gedeputeerde Staten op nou, we hebben meer informatie nodig, er is meer techniek nodig, meer onderzoek en dan pas kunnen we een integrale afweging voorleggen aan de Provinciale Staten. Nou ja, nu zijn we zoveel onderzoek weer verder. En wat blijkt nu eigenlijk gewoon, zoals ik eigenlijk ook vorig jaar in mei nog zei: er is eigenlijk helemaal geen integrale, technische afweging gaande, er is gewoon een politieke keuze ergens voor gemaakt. En dat vind ik spijtig, want volgens mij hebben we als provincie en Lansingerland dezelfde doelstellingen.

We willen allemaal dat er meer woningen komen in onze regio en in onze provincie en we willen ook allemaal dat er meer duurzame energie wordt opgewekt. Maar ja, grond en ruimte is net als geld: je kan het maar één keer uitgeven. En als we dan kijken in Lansingerland wat voor opgaven we allemaal voor staan. Nou ja, dan is dat gewoon krap. Het blijft dus jammer dat we elkaar daarop niet kunnen vinden en de koppeling die de provincie daarom blijft maken tussen de twee dossiers. Ja wind en wonen, dat vinden wij dan ook echt heel erg spijtig. En die koppeling moet er gewoon af. Dat is de enige manier hoe we hier uit dit dossier kunnen komen. Dat heb ik ook al vaker gezegd: zolang we zo bezig blijven, gaan we er echt niet uitkomen met elkaar. En ik ben het ook eens, we hebben daar een heel mooi station. Het werd net ook weer genoemd, de best bereikbare windmolens van Nederland. Ja, volgens mij wordt niemand daar beter van. En de onrust die er hier door dit besluit wordt gecreëerd voor inwoners. Of het nou de Noordpolder of in Kruisweg is, of voor mensen die heel graag in Lansingerland willen wonen. Onze slogan is niet voor niets: het is lekker leven in Lansingerland. Nou, D66 wil dat graag voor meer mensen mogelijk maken. Dat dat weer jaren eigenlijk wordt uitgesteld, ja dat is gewoon heel erg spijtig en dat kan niet de bedoeling zijn.

En daar wil ik ook benoemen bijvoorbeeld ook de locatie voor spoedzoekers en ontheemde Oekraïners die we mogelijk willen maken in de Noordpolder. Ja, die komt hier ook weer mee onder druk te staan. Dat leidt ons eigenlijk maar tot een heel simpel standpunt. Eigenlijk moet dit plan van de Gedeputeerde Staten gewoon van tafel. Het is onhaalbaar en het is ook niet in lijn met de

19/34

belangen van de regio en met de afspraken die we met elkaar onderling hebben gemaakt. En dat kan gewoon niet bestaan. Dat we als bestuurslagen zo met elkaar omgaan, is gênant te noemen. Bestuurlijke bonje, noemde RTV Rijnmond het. Nou, wiens kant je ook vindt dat gelijk heeft, op deze manier te koop staan. Ik vind dat geen goede reclame voor onze regio, ook al vind ik het standpunt van ons college absoluut kloppend. Daarom richt ik mij opnieuw, en ik ga een soort van dramatische blik even in de camera werpen naar onze geachte collega's van de Provinciale Staten. Ja, ik doe er een beetje lacherig over, maar ik meen het eigenlijk wel heel serieus. Ik heb al vaak hier de oproep gedaan: Provinciale Staten, let nu op wat nu de belangen van de regio zijn en kijk nu wat Lansingerland eraan bij kan dragen. En dat is waar het over zou moeten gaan en niet over wie nu wel of niet bestuurlijk gelijk heeft. Dus Provinciale Staten, alstublieft, kijk naar wat Bleizo-West te bieden heeft voor de regio en maak op basis daarvan een hele wijze afweging, en dan denk ik dat we tot hetzelfde komen, namelijk dat we Bleizo veel beter kunnen gebruiken voor woningen. Nou, dat alles gezegd hebbende ook nog even terugkomend op de bespreking van het college. Ik heb nog zat tijd over, wat heerlijk voor de tweede termijn. De standpunten eigenlijk die het college uiteenzet als lijn.

Nou, die kunnen wij eigenlijk van harte gewoon steunen. Daarbij willen wij nog specifiek toevoegen: college van Gedeputeerde Staten vraagt Lansingerland willen graag met u praten voor de teruggave van die bevoegdheid tot die windenergie. Nou, het lijkt ons heel wijs om die op dit moment niet terug te geven. Daar wil ik het voor nu even bij laten, dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, de heer Weerheim. De aanwezige fracties hebben allemaal, zijn aan de beurt geweest. Dus dan zijn we aan het einde van .. O wacht, ik zie nog een interruptie van de heer Azzouzi. De heer Azzouzi: Ja voorzitter, de heer Weerheim die had heel goed gekeken want de camera in de Provinciale Staten … de provincie ook verzocht. Maar de vraag die misschien vanuit de provincie komt: hoe denkt dan D66 dat wij onze bijdrage aan duurzaamheid kunnen doen en andere alternatieven, die heb ik niet gehoord. De voorzitter: Ik ga even terug naar de heer Weerheim. De heer Weerheim: Ja, dank u wel. Ja, u kent mijn fractie als een partij die altijd openstaat voor alles rondom duurzaamheid. Dus ja, alle mogelijkheden die we hebben of het nu wind is, zon, windenergie op een andere plek, op zee, maakt niet uit. Als we financieel kunnen bijdragen, met onze capaciteit kunnen bijdragen, maakt me allemaal niet zo heel veel uit, want uiteindelijk ...

Het is niet een opgave van Lansingerland, het is een mondiale opgave, waar we allemaal ons steentje aan bij moeten dragen. Dus ja, om dat maar simpelweg onder te verdelen in jij doet dit puzzelstukje, jij doet dit puzzelstukje. Ja sorry, dit moeten we gewoon met zijn allen doen en dan kan ik niet zeggen dat … Nou ja, ik ga er geen meer woorden aan vuil maken. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dit is het einde van de eerste termijn van de commissie. Dan gaan we naar de eerste termijn van het college. En ik zie dat de wethouder Muis al aanstalten maakt. Even kijken, ga uw gang. De heer Muis: Ja, dank u wel voorzitter en dank voor uw, ons deelgenoten maken van uw discussie. Ik heb toch hier en daar wel wat vragen en wat stellingen gehoord, waarvan het ons goed lijkt dat we daar even op ingaan. Om te beginnen met de inspreker en de discussie die daar ontstond en ook later terugkwam in uw discussie over Kruisweg. Kijk, laten we daar geen misverstanden over bestaan. Het college vindt het onwenselijk en vindt het ook onhaalbaar. Als college blijven we daarom ook bij ons standpunt dat de realisatie van windturbines strijdig is met de gemeentelijke en provinciale beleidsdoelstellingen op het gebied van natuur en recreatie. Alleen, het gaat hier, het ging hier om een PlanMER, wat is daar het directe effect van? Dat heeft direct effect op Bleizo-West.

Het feit, alleen dat besluit al heeft een effect op Bleizo-West en op de Noordpolder, wat wij aan het doen zijn. En dat heeft dat nu niet direct bij Kruisweg. Natuurlijk wel de PlanMER bedoel ik, de PlanMER heeft geen direct effect, maar wel als daar windmolens zouden komen. Maar daar hebben wij al een besluit over genomen. Alleen, ik merk ook aan uw discussie dat dat verwarring opwekt of misschien dat hier bewust verwarring wordt gecreëerd. Dat kan natuurlijk ook altijd politiek. Maar in elk geval denk ik dat het voor ons een signaal is dat we dit heel klip en klaar in de brief aan GS moeten zetten en nou ja, meenemen hoe u daarin zit, zoals wij daarin zitten. Denk ik dat even over Kruisweg. Dan even kijken en dan komen we bij … ik ga gewoon even het rijtje af. U heeft niet heel veel vragen aan ons gesteld, maar dan weten we zeker dat we iedereen hebben gehad. De heer Duivesteijn van Leefbaar 3B. Ja, over de agenda. Wij vinden, net als u het ook onnavolgbaar en wij kunnen ook allerlei suggesties geven van wat het zou kunnen zijn. Wij weten het niet. Wij krijgen het in bestuurlijk overleg niet op tafel. Dan ontstond daar even een discussie met de heer Duk en de heer Duivesteijn over de RES. In de RES zijn geen specifieke afspraken per gemeente gemaakt. Ik denk dat het ook goed is om dat even te benoemen. Wel regionale doelstellingen, maar niet

20/34

specifiek per gemeente er moeten zoveel windmolens of zoveel zonnepanelen. Dan kom ik bij de heer Azzouzi van de PvdA. Heel goed dat de heer Azzouzi natuurlijk probeert krachten te bundelen samen richting PS en daar de ook misschien denk ik de gedeputeerde ook over gaat informeren, maar heel positief dat er na wordt gedacht: hoe kunnen we wel zorgen dat Bleizo-West losgekoppeld wordt en dat er prioriteit gegeven wordt aan wonen. Dus ik wens hem daar heel veel succes bij en als hij daar ondersteuning bij nodig heeft, zijn we natuurlijk van harte bereid. Dan kom ik bij de heer Duk over … Nou ja, die pleit ook voor woningbouw op Bleizo-West. Hij had het ook over de afspraken in het windconvenant, daar kom ik zo bij de heer Bik ook even op terug. Lijkt me ook goed om dat even scherp te stellen met elkaar wat daar wel en niet de afspraken zijn. Er is ook wat mist, al dan niet bewust, ontstaan. De heer Duk had het over roekeloos, dat heb ik inderdaad gezegd, en of dat helpt. Nou roekeloos, dat betekent een hoge mate van onvoorzichtigheid. En ik denk als je besluiten neemt waarbij je niet kijkt wat de financiële, maatschappelijke, ruimtelijke impact is, dat dat een heel redelijk woord is. Dus ik hoop ook dat ze dat daar ook tot zich gaan nemen.

Ik heb dat ook de gedeputeerde Potjer gezegd en ik heb hem ook, nou ja gevraagd: wanneer gaat het kwartje vallen? Misschien na vanavond, misschien nadat hij het met de Staten erover heeft gehad. Maar in elk geval, tot nu toe is het gewoon een roekeloos besluit wat voor heel veel problemen zorgt in de regio. Wellicht dat de burgemeester daar straks ook op in kan gaan, op wat het allemaal raakt zo’n besluit, en dat je dat niet over één nacht ijs moet nemen. Dan kom ik bij de heer Bik. De inspanningsverplichting. Dat klopt inderdaad, er is een inspanningsverplichting. We hebben ons gecommitteerd heel lang geleden, toen er ook nog geen station was op Bleizo-West, voor twaalf megawatt windenergie binnen een afgebakend zoekgebied. Prisma Bleizo. Wij zijn, nou tien, elf jaar bezig te voldoen aan die verplichtingen. Dit college heeft gezegd: wij gaan dit helemaal uitlopen, wij doen dit onderzoek en wij nemen een besluit. GS besluit nu om voor vijftien megawatt het zoekgebied tot de hele gemeente te maken en daar een resultaatsverplichting van te maken. Nou, die vinden wij onnavolgbaar en daar krijgen wij ook geen antwoord op anders dan: ja, dat willen wij. Ja, dan zeg ik: wij willen ook dingen. Wij hebben ook een coalitieakkoord, maar als dat allemaal niet kan en niet hebben afgesproken, dan gaan we dat ook niet opleggen. Dan ga ik naar de heer Van den Beukel. Kruisweg.

Nou, volgens mij ben ik daar helder over geweest. Daar is niet een andere categorie. Wij hebben daar een besluit over genomen. Wij zien dat als onwenselijk, onhaalbaar, niet realistisch op basis van ons eigen beleid en op basis van het provinciaal beleid. Als de provincie dan toch in al hun wijsheid een PlanMER wil doen, dan zeggen wij: wij gaan daar niet over, het is niet onze PlanMER, het heeft geen directe consequenties om een PlanMER te doen. Ervan uitgaande dat er dan een zorgvuldige afweging wordt gemaakt en ook gekeken wordt door Provinciale Staten naar hun eigen beleid. Maar als we die weg niet op willen, zoals ik, waar ik mee begon, bij de inspreker. Dan moeten wij hier gewoon met elkaar duidelijk over zijn dat we dat dus ook niet willen. De voorzitter: Ik ga u even onderbreken, ik heb een interruptie van de heer Van Santen. Ga uw gang. De heer Van Santen: Nou, dat was … Waar u mee eindigde, dat is inderdaad precies mijn vraag. U gaat die drie gebieden op één noemer, u maakt geen verschil meer, geen nuanceverschillen meer. Dat is volgens mij toch uw toezegging? Ja, dank u wel. De voorzitter: Ik ga terug naar de heer Muis. De heer Muis: Voorzitter, richting de heer Van Santen: dat is correct. Dan kom ik ook bij het idee van de heer Van den Beukel over Bleizo Business. Bleizo Business, de opgave wind kan al niet op Bleizo West. Daar zijn we vanavond ook mee begonnen.

Door Horti Science Park valt er al een derde van die capaciteit weg, dus er zou alleen minder kunnen. Als je die daar neerzet, dan krijg je een paar windmolens in het midden van de twee gebieden boven en onder de Rijksweg. Daar kun je dus heel weinig en je haalt de opgave niet, wat betekent, wat u ook in die discussie met elkaar heeft bedacht, dat er dan ergens anders nog extra moet komen. Heb niet de illusie dat GS denkt: o, maar minder is ook goed. In Nissewaard wilde men drie windmolens, maar GS zei: gaan we niet mee akkoord. We hebben ooit een keertje vijf gehoord. We houden jullie daaraan. Dus heb niet de illusie dat we hier met minder wegkomen, als er al een businesscase zou zijn, die er overigens ook niet is. Daarnaast staat vanavond niet de discussie over Bleizo-West op het programma, want u heeft daar als raad besluiten over genomen. Dus als u daar iets anders wil, ga vooral met elkaar in gesprek. Dan horen wij het en dan gaan wij daarnaar handelen. Maar tot die tijd gaan wij verder met wat u met elkaar heeft gewild. Dus ik zou zeggen: ondergraaf niet uw eigen besluitvorming, maar kom met een initiatief als u het werkelijk anders wilt. Of had dat vorige periode gedaan, dat was misschien praktischer geweest. Ik denk dat misschien de heer Fortuyn nog verder in kan gaan op Bleizo Business als dat nodig is. Dan kom ik bij de heer Markus.

Heb ik nu mensen overgeslagen of niet? Ja, ik sla mensen over. Even kijken. Nee, daar waren we nog niet. Nee, daar waren we wel. Koppel los Bleizo en wind. Ja, helemaal mee eens. Nou, Kruisweg ben ik op ingegaan. Dus volgens mij zijn daar de vragen die er waren beantwoord. De heer Van Santen. Ja, die vroeg nog naar de relatie tussen het college van GS en ons college. Nu is het zo: het college van GS is heel groot. Laten we

21/34

daarmee beginnen. Dus wij hebben op allerlei dossiers contact, ook zelfs met dezelfde gedeputeerde over heel andere onderwerpen. En dat gaat allemaal, nou ik wilde bijna zeggen prima, maar dat is misschien een beetje overdreven, maar wel dat gaat gewoon op een professionele manier. Dus het is niet zo dat wij niet met elkaar aan tafel gaan. Collega Fortuyn en ik zijn ook weer uitgenodigd om weer eens verder te komen praten, waarschijnlijk over de bevoegdheid die ook in de brief genoemd wordt. Nou, daar kom ik zo denk ik bij de heer Weerheim op, die had er iets over. Dus alleen, we zijn het niet met elkaar eens. Kijk, en dat mag in dit land. Alleen ja, wij proberen daar nog steeds uit te komen. Alleen, het helpt wel als wij argumenten hebben, dat je dan ook argumenten terugkrijgt. Dus dat is een beetje frustrerend. En ik snap dat het bij u overkomt, en ook in de media: die gaan rollebollend over straat, maar dat is niet het geval. Ik sprak gedeputeerde Potjer ook nog bij de nieuwjaarsbijeenkomst en daar kunnen we gewoon prima een gesprek mee voeren. Alleen, over dit dossier is het gewoon een beetje ingewikkeld. Dan kom ik bij de heer Weerheim. Over die bevoegdheid denk ik dat het voornaamste is de vraag, zijn oproep is: niet teruggeven. Nou, dat begrijp ik en wij zijn ook niet voornemens dat te doen. Alleen, het is gekoppeld aan onze inspanning.

Dus wij zijn gewoon benieuwd op basis van welke argumentatie komt GS naar ons toe om die bevoegdheid terug te vragen? Dat kan alleen maar als wij niet hebben voldaan aan onze verplichting. En wij zijn van mening dat we dat wel hebben, dus daar gaan wij dan het gesprek over hebben, waarschijnlijk binnenkort. Dat waren voor mij de vragen, voorzitter. Dank u wel. De voorzitter: Ik begrijp dat de heer Fortuyn ook het één en ander nog te binnen wil brengen. Ga uw gang. De heer Fortuyn: Ja dank u wel, mijnheer de voorzitter. Ook dank u wel, commissieleden. Ik moet eerlijk een compliment maken naar de wijze waarop hier gedebatteerd wordt over een heel ingewikkeld en complex dossier, terwijl het eigenlijk alleen maar over wind gaat en een besluit die van de GS ligt, die in onze opinie gewoon eenzijdig genomen is, zonder de maatschappelijke, financiële, economische consequenties in beeld te brengen. En daarmee zet je feitelijk een gebied zes jaar of langer, want dan gaan er natuurlijk ook Raad van State-processen lopen, omdat de koppeling gemaakt wordt van het wordt pas vrijgegeven indien de definitieve bouw ook … Ik doe hem even af, want het gaat helemaal fout hier. Dat de definitieve bouw ook gerealiseerd gaat worden. Nou, u kunt de Raad van State-provecessen zich wel voorstellen.

Of het nu Kruisweg is of dat het nu Moerkapelle is of andere gebieden of Noordpolder, dit wordt een oeverloos lang trekken aan het dossier wat ons elk jaar vanuit de wethouder van financiën, ja ze zoeken nog een minister van financiën, maar laat ik even de ambitie niet hier op tafel leggen. Dit gaat je gewoon 2, 2,5 miljoen per jaar kosten en dat tikt maar door. En het gebied ligt hier maar als grasland te wegen. En ook mijnheer Van den Beukel weet heel erg goed dat wij ook met de BBV te maken hebben, ook met accountants regels te maken hebben en op een gegeven moment onze gronden daarom moeten af gaan waarderen, met alle risico’s van dien. We praten hier niet over iets klein geld, we praten hier niet over een klein ding, we praten hier over een giga besluitvorming die niet meegenomen wordt, die in de tientallen miljoenen gemeenschapsgeld gaar kosten naar, laat ik zeggen voor onze eigen gemeenschap, met als gevolg dat we naar de afgrond gedrukt worden met ook nog eens een keer de ravijnjaren en vervolgens dan bij de provincie, als provincie artikel 14 of 13. Hoe noemen ze dat tegenwoordig? Of twaalf, weer kunnen aanmelden. En dan hebben we het hele problemen opgelost, want dan zitten we met zijn allen in de tang van de provincie Zuid-Holland. De voorzitter: Ik ga u even onderbreken, want ik heb een interruptie van de heer Van Santen.

De heer Van Santen: Als ik u zo hoor, eigenlijk een soort weegschaal. Tientallen miljoenen. Heeft u misschien dan een sterke casus bij een bestuursrechter of niet? De voorzitter: De heer Fortuyn. De heer Fortuyn: Nou, als u ons daarin gaat steunen, dan is het niet uitgesloten. Dat ga ik u ook vertellen. Dat is inderdaad niet dat we dat willen, want wij willen bestuurlijk met elkaar het goede gesprek hebben. Laten we daar helder in zijn. Dat hebben we tot nu toe ook gehad. U heeft net ook mijnheer Muis gehoord bij de nieuwjaarsreceptie. Ik kom de diverse gedeputeerden ook op andere tafels tegen en wij weten de zaken wel te scheiden. We hebben hier alleen een gigantisch, laat ik zeggen meningsverschil. En dat wil ik hier niet onder tafel of onder een stoel of onder het tapijt vegen. Dit is gigantisch problematisch voor Lansingerland. We zijn er net bovenop en we dreigen nu gewoon weer in de problemen te komen. Dit wil ik alleen maar even als achtergrond meegeven. Het is niet alleen maar: gaan we iets realiseren? Dit heeft een gigantische financiële impact, en dat doe ik als wethouder financiën, voor de gemeente Lansingerland. En terecht, mijnheer Van den Beukel geeft ook de rekensom aan, dat gaat u zo direct drie keer drie jaar OSB, drie keer 8 of 10 miljoen, kosten is 30 miljoen. Dus schrijf het even op waar we mee bezig zijn. Nu even op de vragen zelf.

Nogmaals, ik vind het een hele

22/34

mooie discussie en ja, de tijd dwingt een beetje om het over tekorten te hebben. Maar ja goed, het is de afspraak die jullie hebben, maar ik vind het wel een hele mooie discussie. Ik ben er ook heel blij mee. Nu is er door mijnheer Azzouzi gezegd: ja, je plannen indienen. Ja, je moet je plannen indienen. Klopt. Wij hebben 4,5 ton. U weet dat wij 8 ton hadden om de ontwikkelingsstrategie verder uit te wikkelen. We hebben 4,5 ton van jullie gekregen. We hebben daar de leefkwaliteit op gedaan, omdat wij eind ’22, begin ‘23 een provinciale brief hebben gekregen over enerzijds te twijfelen over ons eigen onderzoek naar de windmolens. Vandaar dat ze gezegd hebben: nu gaan we eigen onderzoek doen en wij willen ook de leefkwaliteit hebben. Daar is op gehamerd. Wij hebben de leefkwaliteit inmiddels af. Dat heb ik vanavond bij de aanvang van dit gezegd, gaan we ook delen met elkaar. Dus wij voldoen aan alle inspanningsverplichtingen. Maar om nu, net als de N209, extra budget uit te trekken, te vragen aan u om ook de vervolgstappen te maken om inderdaad het gebied verder in beeld te brengen, projectontwikkelaars uit te nodigen, zeg maar de gebiedsvisie verder in te vullen. De ben je miljoenen verder, zonder, dat zou ook nog kunnen, zonder dat de provincie zegt dan: maar als het inderdaad haalbaar is, dan werken we mee.

In alle reacties, ook van mijnheer Potjer, ook laatst bij RTV Lansingerland, ook in de krant verschijnt het. Hij wordt erop gevraagd: is dan woningbouw mogelijk? Daar geeft hij geen 100 procent antwoord op. Dus wat doen we dan? Dan gaan we risico nemen geld uit te geven, jarenlang op slot om alsnog te horen: ja, we hebben nog wat hoge milieucategorie bedrijven nodig in het kader van de recycling. We gaan het niet doen. Bovendien, ik heb andere locaties, dus pech gehad, we gaan gewoon dat bedrijventerrein inrichten. Dat is niet erg, maar zeg het dan. Zeg dan wat je wil, zeg dan wat je besluiten zijn. Maar we krijgen geen argumenten. We krijgen geen enkel argument. En een HOV-knooppunt met HTM, RET en station Lansingerland, midden in een weiland, 65 hectare eigen grond. En dat verkwansel je om dit op te houden. Wij begrijpen het niet, onnavolgbaar, zoals mijn collega-wethouder zei. Even in antwoord op mijnheer Van den Beukel. U had mij graag wat meer zichtbaar willen zien. Dat had ik ook wel gewild, maar het dossier ging niet over Bleizo, het dossier ging over de wind en de windopgave. En ik denk dat wij in een goede, jazeker. Mijnheer Muis is daar heel erg goed mee bezig en de burgemeester gaat ook over het algemene belang. En dat hebben we ook gezegd. U kent mijn bescheidenheid.

Dat ik daarvan gezegd heb: het is beter dat de burgemeester de gemeente in zijn totaliteit namens de gehele gemeenschap vertegenwoordigd en dat mijnheer Muis, die de afspraken gemaakt heeft binnen de RES, afspraken gemaakt heeft binnen de woonregio met de woondeal meer evenwicht, want dat heeft ook consequenties, en ook verantwoordelijk is voor wind. Dat heeft ertoe geleid dat wij gezegd hebben: we gaan deze positie nu innemen. U over Bleizo Business. Ik zou zeggen: ja, ik kan er allerlei dingen over zeggen. Ik heb ook een foto van u gekregen met een windmolenaar zijn bedrijf. Fantastisch. Ik zou zeggen: regel een meerderheid hier. Ik ga er inhoudelijk even niet meer op in. Dat was even mijn bijdrage, mijnheer de voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Ik ga naar de burgemeester. Ga uw gang. De heer Van de Stadt: Ja voorzitter, in aanvulling op de beide wethouders. Kijk, het is inderdaad een besluit wat de gemeente in zijn breedte raakt. Dat hebben volgens mij de wethouders net duidelijk betoogd. En dat is ook een reden, dat heeft een regionale dimensie en dat behoort gewoon tot de portefeuille van de burgemeester. U heeft ook gesproken hè, bestuurlijke bonje met de provincie behoort gewoon tot de portefeuille van de burgemeester. En ik hou ook niet van die term. Ik vind hem ook niet juist.

We zijn het inderdaad gewoon grondig oneens, maar er zitten wel wat zaken die in het besluit ook gewoon vanuit de bestuurlijke hygiëne pijn doen. En dat is ook een taak van de burgemeester. En laat ik daar de wethouders nog aanvullen. Ze hebben beide het even gehad over het onnavolgbare in het besluit. Transparantie en navolgbaarheid is een eis in Nederland bij besluiten. Als jij je baseert je besluit op een coalitieakkoord, wat per definitie niet transparant tot stand komt. Dat weet u allemaal. Dat gebeurt in een achterkamertje. En als daar van twaalf naar vijftien megawatt wordt opgehoogd, zonder enige verklaring, dan is dit besluit niet transparant en navolgbaar. Dat klopt dus gewoon niet. En dat is toetsbaar, juridisch. Ik zeg niet, ik ben geen bestuursjurist. Het is ook een ingewikkeld veld. Er moet al een rechter oordelen tussen alle belangen meewegend en dergelijke. Maar het zijn wel van die punten die wij uitzoeken en dat behoort gewoon tot mijn verantwoordelijkheid. Ik maak me daar zorgen over en dat geldt niet alleen over dit onderdeel van het besluit. Wij hebben, en ik val daar de heer Van Santen nadrukkelijk bij, in Nederland breed het principe van de subsidiariteit. Besluiten moeten zo dicht mogelijk bij de burger genomen worden. Je grijpt hogerhand alleen in als dat echt noodzakelijk is vanuit algemeen belang.

Ik kan mij voorstellen dat de provincie vanuit algemeen belang een windmolenopgave ziet. Dat mag. Maar dat richt zich niet per se op Lansingerland, want ze hebben de hele provincie ter beschikking. Dat is een keuze die daar echt niet uit volgt. En uiteindelijk wordt de gemeenteraad daarmee buitenspel gezet. En dat vindt ook het CDA landelijk bijvoorbeeld ook vreselijk als Europa dat doet. Dat beginsel subsidiariteit wordt in Nederland nadrukkelijk onderschreven en is uitgangspunt van ons openbaar bestuur en de provincie tart dat op meerdere fronten. Er zit kennelijk een lijn van: wij moeten onze zin hebben en ons gelijk hebben. En dat past gewoon niet in het Nederlandse bestel. Dan hebben het over het besluit. We hebben een rapport wat zegt: het kan op Bleizo

23/34

op die en die manier. Vervolgens halen ze de helft eruit en ze laten de conclusie overeind. Dat deugt niet. Dat is ook toetsbaar, juridisch. Dan zegt gedeputeerde Potjer in een bestuurlijk overleg, we hebben er notulen van, dat hij vooral Bleizo in de lucht houdt om onze medewerking af te dwingen over het plaatsen van windmolens bij Kruisweg, omdat zijn ervaring is als de gemeente aan zijn kant staat, hij bij de Raad van State meer kans maakt. Ook dat kan niet in het Nederlands bestuursrecht. Dan natuurlijk, het is hier ook een paar keer al genoemd. Je kan een inspanningsverplichting niet tot resultaatsverplichting maken. Op die manier gaat niemand meer met de onbetrouwbare provincie een inspanningsverplichting aan natuurlijk. Dat kan niet in het Nederlands bestuursrecht. Dat kan je niet zelfstandig doen. Dan is het besluit wind contrair aan een andere wens en eis van de provincie, namelijk die van de woningbouwopgave, met name de sociale woningbouw. De voorzitter: Ik ga u even onderbreken, want ik heb een interruptie van de heer Van Santen. De heer Van Santen: Ik ben blij met uw betoog tot nu toe hoor, burgemeester. Maar u zegt van ja, dat het een beetje tactisch is en om dan als je dan bij de rechter staat en de gemeente is dan mee hè, dan dat het makkelijker is om bijvoorbeeld bij Kruisweg molens te zetten.

Zet u zich daar nadrukkelijk tegen af? Dus kunt u ons toezeggen dat het college dat inderdaad niet gaat doen? Want dat is toch een beetje een zorg die ik hier en daar hoor, die hebben wij ook. Dus u zet zich af tegen al die drie de plekken en niet alleen maar Bleizo? De voorzitter: Het woord is aan de heer Van de Stadt, de burgemeester. De heer Van de Stadt: Ja voorzitter, daar is volgens mij wethouder Muis buitengewoon duidelijk over geweest. Het college heeft een duidelijk standpunt ingenomen en daar ben ik niet voor verantwoordelijk hè? Ik draag uit de standpunten die vastgelegd zijn in documenten van het college, besluiten van het college of van de raad. Dus ik sta achter het ontwikkelperspectief omdat u dat besloten heeft, niet omdat ik het wil, want u mag ook anders besluiten wat mij betreft. Dus laten we dat vooropstellen. Ja, wat mij betreft. Voorzitter, een détournement de pouvoir, dat is in het Nederlandse bestuursrecht een gegeven. Ik mag, stel mijnheer Van Santen, u vraagt een bouwvergunning voor een dakkapel aan, dan mogen wij als gemeente daar niet aan u zeggen: u krijgt die vergunning alleen als u uw tuin een beetje groener inricht. Dat mag gewoon niet en dat is wat hier gebeurt. Wij gaan alleen maar akkoord met Bleizo als u heeft ingestemd en de vergunning onherroepelijk is van windmolens op Kruisweg. En dat kan gewoon niet. Dus dat is toetsbaar bij de rechter.

U hoeft niet aan te nemen dat ik dat zeg en overigens, de rechter kan er ook van afwijken, van wat ik zeg. Ik zeg alleen: dit zijn besluiten die mij niet bevallen en die ik graag getoetst wil hebben door een rechter uiteindelijk en die wij ook laten toetsen natuurlijk nu door gewoon mensen die er veel meer verstand van hebben. Dan hebben, zou ik zeggen, het besluit wind is contrair aan een andere eis, wens die de provincie neergelegd heeft, namelijk het been bijtrekken op het gebied van sociale woningbouw. Er ligt een duidelijk rapport van de provincie, die stelt: dat kan alleen met Bleizo-West. Dat is gewoon een ondubbelzinnige conclusie in het rapport van Antea, wat de provincie zelf heeft opgevraagd en zelf heeft opgesteld. En die afspraak is er ook met de regio. Dus wethouder Muis heeft naar de regio Rotterdam Rijnmond een, ja laten we zeggen een deal, een afspraak, een inspanningsverplichting. En overigens een bepaling die wij ook willen hè. Grote delen van deze raad willen ook die sociale woningbouw. Ook dat is belangrijk. En wij hebben het in vele opzichten ook nodig, denk dan maar aan de opgave statushouders. Ook een opgave waar ik gewoon een betrokkenheid bij heb vanuit mijn verantwoordelijkheid. Anders gaat u echt in de situatie komen, zoals Utrecht heeft gedaan, dat u de instroom in sociale woningbouw voor inwoners moet blokkeren. En volgens mij wilt u dat niet.

Dus dat is er één waar ik grote twijfels aan heb hoe zich dat … Hoe kun je nu twee eisen op dezelfde locatie neerleggen, die met elkaar strijdig zijn? En tenslotte zijn een aantal van die besluiten, dit besluit is strijdig met het beleid van de provincie. Er is een ander beleid, de wethouder heeft al aangegeven, op Kruisweg. Wat we daar willen met zijn allen. Er ligt een uitspraak Provinciale Staten: geen windmolens in het Groene Hart. Alles boven de A12 zeg maar even valt daaronder, vandaar dat er nooit boven de A12 is gezocht in eerste instantie. En het beleid van de provincie is ook: we bouwen primair binnenstedelijk bij hoogwaardig openbaar vervoer, maar vijf kilometer verderop, wat is het, bouwen ze wel buitenstedelijk zonder openbaar vervoer. Althans, ze vragen daar nog 26 miljoen, het openbaar vervoer. Ja dat zijn, je kan beleid niet maken en als het je even niet uitkomt, opzij schuiven. Dat vind ik bestuurlijk ook echt niet hygiënisch. Als je beleid maakt, dan hou je je daaraan. En als het je even niet uitkomt dan maar zeggen: nou, dan veranderen we het beleid maar even, of we passen het aan, zoals in het coalitieakkoord dus staat. Dan passen we het beleid aan. Nou, ik denk dat ze daar bij de formerende partijen in Den Haag vaak veel kritiek op krijgen, als ze dat soort discussies hebben.

Dus voorzitter, ik wil aangeven dat wij als Lansingerland ons gewoon zorgen maken over de achtergrond van deze besluitvorming en dat we dat ook, ik heb daar al steun voor gehoord hier en daar, ook dat juridisch uitgezocht willen hebben. En u hoeft het niet van mij aan te nemen. Ik zeg ook niet dat dit waar is in de zin van dat dit een juridische conclusie is. Ik ben geen jurist, maar dit zijn wel zes

24/34

zorgpunten over de integriteit, de bestuurlijke hygiëne van dit besluit, waarvan ik wil weten: klopt dit? En als iemand mij zegt, die experts: ja, dit kan de provincie doen. Even goede vrienden, dan is dat ook de waarheid. Maar dit zijn wel zorgpunten voor mij. De voorzitter: Ik zie een interruptie van de heer Van den Beukel. De heer Van den Beukel: Ja, een korte vraag, voorzitter. Vermoedt de burgemeester ook een dubbele agenda, zoals ik de heer Duivesteijn heb horen suggereren, bij de provincie? De voorzitter: De burgemeester. De heer Van de Stadt: Ja kijk, dat vind ik een moeilijke vraag, mijnheer Van den Beukel. Ik zal u zeggen. Wij krijgen, zoals de wethouders ook gezegd hebben, op sommige vragen geen antwoord. Waarom van twaalf naar vijftien? Wij horen wel, we lobbyen veel bij de provincie, we praten daar veel. Ik liep nog na de provinciale receptie met de verantwoordelijk ambtenaar terug, zogezegd naar trein en parkeergarage. U kunt raden wie wat. En wij krijgen geen uitleg. Ook dan niet. Waarom is twaalf naar vijftien gegaan? We horen daar, maar ja dat is in het roddelcurcuit, maar we horen daar dat er zelfs in september ambtelijk aangeven is: het moet naar twintig, want anders is het niet rendabel. Is dat de achtergrond? Waarom zeggen ze het ons niet? En dan word ook ik, daar val ik de heer Duivesteijn gewoon bij, achterdochtig.

En als ik zie dat de provincie een buitenstedelijke locatie zonder openbaar vervoer voorrang geeft op een binnenstedelijke locatie met openbaar vervoer, afwijking van het eigen beleid, dan word ik wantrouwend, zeker als ik daar financieel van een belang van de provincie. Dat begrijp ik wel, dat de heer Duivesteijn dat zegt. Heb ik daar enige vorm van bewijs voor, denk ik dat ook werkelijk? Nee. Als de heer Azzouzi zegt: ik heb er alle vertrouwen in. Ik vind ook dat we daar echt van uit moeten gaan. Maar het maakt, als je antwoorden niet krijgt, dan word je, ik in ieder geval, ook wantrouwend. En ik zeg u ook, ik denk dat dat goed is voor de context, ik heb daar slechte ervaringen opgedaan. Want ik heb ooit geprobeerd een gebied van vijftien hectare tot natuurgebied te verklaren en kreeg daarvoor heel veel steun van Gedeputeerde Staten, maar nooit medewerking. En achteraf weten we waarom. Er was een afspraak van een bepaalde gedeputeerde die een projectontwikkelaar beloofd had dat daar woningen zouden komen en daar goed voor betaald is. En u weet dat dat hele college, inclusief de commissaris, toen heeft moeten aftreden. Dus ik ben uit die ervaring wel wantrouwend, als ik geen antwoorden krijg die logisch lijken. En dat is gewoon, ja dat is echt glad ijs. Ik word daar echt, dat is mijn ervaring, dus ben ik wantrouwend.

Maar ik heb geen reden om aan te nemen dat deze provincie dit doet. Laat ik dat concreet zeggen. De voorzitter: Dank u wel. Dit was de eerste termijn van het college en ik zie dat de heer Duk het woord vraagt. Ik denk dat ik weet waarom, maar ga uw gang. De heer Duk: Dank u wel, voorzitter. Gezien de kwaliteit van de discussie en de tijd die dat heeft gekost en de woorden van de heer Van Santen horende wil ik toch vragen om nog twee minuten extra spreektijd. De voorzitter: Dit is een … Ja, dat is wel zo fideel van u dan. Dat is dus een ordevoorstel. Ja, ik kan me voorstellen dat menigeen zegt: ja, doe maar want ja, we zitten toch in de reservetijd. Maar het is aan u. Ik kijk even rond. Zijn er bezwaren tegen het toekennen van twee minuten extra spreektijd? Nee? Dan nou ja, dan doen wij, of doet de griffier, want ik doe dat niet. Maar iedereen krijgt er dan gewoon twee minuten bij. En misschien anders, is dat al gelukt of? O, moeten we anders heel even … De griffier gaat het heel eventjes regelen nu, dus even een ogenblik voordat wij aan de tweede termijn gaan beginnen. Goed. Iedereen heeft er twee minuten bij. Dat wil niet zeggen dat u de tijd vol moet maken. Maar goed. Ik stel voor dat we in dezelfde volgorde weer gaan zoals in de eerste termijn. Dus ik kijk als eerste naar de heer Duivesteijn. Mag ook, wat u wil. Nou, dan ga ik naar de volgende.

Partij van de Arbeid, wilt u aftrappen voor de tweede termijn? De heer Azzouzi. De heer Azzouzi: Ja voorzitter, dat wil ik wel doen. Mijn verhaal heb ik gezegd in de eerste termijn. Ik ben wel … Het antwoord van de wethouder heeft mij eigenlijk niet kunnen overtuigen dat wij gaan stilstaan en de plannen niet doen, omdat wij nog geen zekerheid hebben. Wij moeten een opgave van 11.000 woningen bouwen. De helft of meer dan de helft is Bleizo-West. Dus ik stel voor, ik verzoek het college om dat toch te doen. Kijk, we lopen sowieso financiële risico's nu al, dus terug naar de raad om een budget te vragen om die plannen uit te werken. Want dan is de kans heel groter dat wij daar geen vertraging oplopen. En dat is mijn grootste zorg eigenlijk. Voor de rest. Nee zeggen, klaar, dat hoor ik hier. We hebben onze inspanningsverplichting gedaan, we halen die norm toch niet, dus we doen niets. Ja, dat is ook geen optie. Dus ik verzoek ook de ander om na te denken over alternatieven: hoe kunnen wij dan bijdragen dat wij ook in de discussie, in de onderhandeling met de provincie, dat wij ook wat

25/34

kunnen doen aan die opgave, los van de locaties waar wij eigenlijk willen bouwen in de provincie ook dat wil. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, heer Azzouzi. Dan ga ik naar de fractie en GroenLinks. De heer Duk. De heer Duk: Ja, dank u wel voorzitter. Wij hebben als fractie ooit tegen de duurzaamheidsvisie gestemd, omdat wij vonden dat die niet ver genoeg ging. In die duurzaamheidsvisie wordt gesproken over veertien windturbines van drie megawatt. Ik wil heel graag horen van de andere fracties, nu deze houding wordt gedaan, hoe wij aan onze eigen zelf vastgestelde, niet door iemand opgelegd afspraken ons gaan houden als dat geen optie is? Ik hoor een aantal partijen zeggen: wij willen geen wind op land. En diezelfde partijen hebben wel ingestemd met de RES, een bindende afspraak waarin afspraken zijn over wind op land. Nee, niet alleen binnen Lansingerland, maar wel binnen onze eigen regio. Regionale Energie Samenwerking. Voorzitter, dan de opvang voor Oekraïners, waar de burgemeester ... De voorzitter: Voordat u daar verder over gaat, heb ik een interruptie van de heer Duivesteijn. De heer Duivesteijn: Ja, dank u wel voorzitter. Ja, ik ben benieuwd of GroenLinks aansluit bij de woorden van PvdA om die opgave maar ergens anders te gaan realiseren. De voorzitter: Terug naar de heer Duk.