Verslag raad 9 november 2021

GroenLinks, mijnheer Tuerlings, gaf de heer Van der Burgt aan dat er een heel positief publieke opinie van de heer Jonkers stond, inderdaad in het Eindhovens Dagblad vandaag. Ik heb toen gereageerd, meneer Van der Burgt dat u dat artikel nog eens goed na het lezen, want ik ga u een zin citeren uit het stuk waaruit blijkt dat de heer Jonkers helemaal niet zo tevreden is over wat er nu gaat gebeuren, want ik citeer: moeten geen twee volstrekt verschillende wijken in deze westelijke rand van Helmond willen maken. De ruimtelijke samenhang is onmisbaar. Als u verder leest, dan gaat u lezen inderdaad dat de heer, oud wethouder Jonkers inderdaad echt niet zo blij is met die ontwikkelingen van een ander soort dorpse karakter in die BSD, maar nogmaals leest u het nog een keer na. Ik denk dat u een ander inzicht krijgt in het artikel van de heer Jonkers. Verder heb ik een vraag over de motie. Natuurlijk heel sympathiek om de precariobelasting af te schaffen, maar heeft u een idee waar u over praat? Over welk bedrag hebben we het dan? De heer Van der Burgt: Ik heb het niet gehad over afschaffen. Het college heeft in 2020 de precarioheffing opgeschort voor 2020 en voor 2021 ook. Je ziet nu aankomen dat de corona toch weer een hele nieuwe belastingen gaat geven op, waarschijnlijk op het komende jaar, want het ziet er echt niet zo rooskleurig uit dit moment.

Ik hoop dat alles meevalt, want dat is ook gewoon in ons aller belang, maar ik denk dat het college heel verstandig is dat ze nu al anticipeert op 2022, want die ondernemers die komen niet zomaar uit de crisis, zo ongeschonden. Die hebben het toch al zwaar genoeg. We zijn erbij gebaat dat die ondernemers in onze winkelcentra overeind blijven. Wat dat betreft past deze motie precies in het verlengde van wat we al deden, maar ik heb het niet over afschaffen. De heer Smits: Nee, nee, voorzitter. Als ik mag inderdaad. Voor de goede orde, wij steunen ook uw motie inderdaad. Ik ga ervan uit doorschuiven 2022 precariorechten, precariobelasting, naar mijn vraag was heel eventjes over welk bedrag hebben we het dan? Heeft u daar kennis van of moeten we wachten tot de wethouder … De heer Van der Burgt: Het ging volgens mij over … Ik kijk naar de wethouder. Volgens mij ging het over rond de 86 duizend euro afgelopen jaar … Ergens tussen de 80 en 90 duizend euro. Daar ging het afgelopen jaar over. De voorzitter: Dank u wel. Ja, we zouden straks nog bespreken en dan kunt u ook rechtstreeks met de wethouder communiceren. Het amendement … De heer Van der Burgt: Nee, motie. De voorzitter: Oh motie, sorry. Ik blijf het verkeerd zeggen, sorry. Dan ga ik het heel groot opschrijven dat het niet meer gebeurt. Nee, is goed.

Nou, in ieder geval het dictum luidt als volgt: de motie betreft het afzien van heffen precariobelasting in 2022. Verzoekt het college ten eerste in 2022 af te zien van het heffen van precariobelasting. Ten tweede, dit via de gebruikelijke kanalen aan de ondernemers te communiceren. En ten derde, de financiële gevolgen van deze motie ten laste te brengen van de crisis- en herstelnota. De motie is voldoende ondertekend en maakt deel uit van de beraadslagingen. Ik wil dan u de heer Vervoort uitnodigen als volgende spreker en hij zal spreken namens het CDA. De heer Vervoort: Dank u wel, voorzitter. Ik wou even in deze plaats de burgemeester van harte beterschap wensen en dat ze weer vlug tussen ons midden is. Voorzitter, we zitten nog steeds in een moeilijke situatie. Bijna twee jaar geleden werd de wereld overrompeld met het corona virus en het is nog steeds niet voorbij. Het CDA wil alle Helmonders een goede gezondheid wensen. We moeten dit virus met z’n allen bestrijden. De ene persoon kan hier meer in betekenen als de andere, maar als iedereen zijn best doet, stopt het virus.

Samen moet het lukken, samen voor de stad. We willen alle ambtenaren bij deze bedanken voor hun inzet. Of dat nu gebeurt vanuit thuis of vanuit kantoor, het is geen gemakkelijke situatie. Het onderlinge contact, het uitwisselen van ideeën en het zoeken naar oplossingen is moeilijker als voorheen, maar samen slaan we er ons er wel doorheen. Wat ons wel verbaast, was dat we de afgelopen vrijdag nog een aangepaste versie kregen van de begroting. Volgens ons is dat nog nooit gebeurd in het verleden. Dan de begroting 2022- 2025. Wij als CDA waarderen dat het huidige college ruimte laat voor hun opvolgers, zodat elk nieuw college wat er ook komt ook een nieuwe richting kan ingaan. Wat voor ons als CDA belangrijk is, dat er structureel een sluitende begroting is. Dat is ook de reden dat wij de begrotingen van de laatste jaren niet hebben ondersteund. We willen geen schulden opbouwen, maar verantwoord omgaan met het geld wat jaarlijks wordt besteed om Helmond beter, leefbaarder en mooier te maken. We ontvangen jaarlijks veel geld van de landelijke overheid. Volgens de begroting van 2022 zelfs bijna 260 miljoen. Met dat geld kan men de stad beter, mooier en leefbaarder maken. Het huidige college heeft in deze periode keuzes gemaakt.

Vele voorstellen hebben wij ondersteund, maar er zijn ook keuzes die niet onze steun konden geven, bijvoorbeeld de bouw van het nieuwe gemeentehuis, het huis van de stad, maar alle investeringen hebben er wel voor gezorgd dat in deze periode is ingeteerd voor ruim 21 miljoen. Als dan ook de doorkijk kijkt naar 2022- 2025 teren we nog wel eens bijna 23 miljoen in. Dat is op termijn niet vol te houden. Naast de inkomsten vanuit het Rijk komt er volgens de begroting nog eens een bedrag van bijna 135 miljoen aan diverse inkomsten binnen. Van veruit het grootste gedeelte is uit grondopbrengsten van ruim vijftig miljoen. Er is ons dan ook alles aan gelegen om te zorgen dat er voldoende bouwgrond wordt verkocht anders kunnen we zomaar met een financiële kater komen te zitten en dat is iets wat Helmonders niet willen. Helmonders willen ook een betrouwbare … De voorzitter: Sorry mijnheer Vervoort, ik zie een interruptie van de heer Selten. De heer Selten: Ja, dank u wel, voorzitter. Ik denk, ik pak even de begroting erbij. Wat hoor ik nou? Hoeveel teren wij in volgens u en waar haalt u dat dan vandaan? De heer Vervoort: Als u op de laatste pagina kijkt van de begroting dan ziet u dat ons eigen vermogen op dit moment voor 2022 231 miljoen is.

Als je kijkt naar 2026, dan ziet u dat de laatste versie die niet in het boek staat, maar die wij per mail hebben ontvangen, terug gaat naar 208 miljoen. Als iedereen kan rekenen, gaan we daar 22 miljoen de min in. De heer Selten: Maar, voorzitter, mag ik dan ook constateren dat in dat bedrag een afname van bestemmingsreserves … De heer Vervoort: Dat weet ik, maar … De heer Selten: Dus dat er bestemmingen waren waar geld voor gereserveerd is om plannen te realiseren, waarvan we nu met trots kunnen zeggen dat we die gerealiseerd hebben en dat we dus blij mogen zijn dat we dat geld niet meer op de bank hebben liggen. Maar goed, misschien is dat de interpretatie van onze partij. De heer Vervoort: Maar het gaat er mij over van als we zo jaren doorgaan, dan zijn alle bestemmingsreserves die wij in het verleden hebben opgebouwd, zijn weg. Op het moment als in een periode van vier jaar een eenmalige greep doet van 20 miljoen, in de loop der jaren weer voor 20 miljoen aan zwerft, is het gelijk. De voorzitter: Sorry, de heer Manders.

De heer Manders: Een bestemmingsreserve is voor een bestemming, dus het zou heel mooi zijn als die bestemming wordt aangepakt, want dan heb je namelijk dingen gerealiseerd met het geld. Dat is precies waar wij met zijn allen voorstaan, toch? Dus ik snap die redenering van u niet helemaal. Wilt u dan dat wij als gemeente alleen maar sparen, sparen, sparen en niets meer doen en dan zijn we over twintig jaar komen we er achter dat met twintig jaar achterlopen met allerlei ontwikkelingen? We hebben toch een bestemming om hier iets mee te doen, mijnheer? De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Meulenbroek over dit onderwerp? Mevrouw Meulenbroek: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, ik sluit mij aan bij wat de voorgangers zeiden en ik denk dat wij hier in de raad, en de heer Stevens heeft er ook naar al vermeld, wij hebben een voorbeeldrol, hè. Eén van die voorbeeldrollen is dat we wel goed met gegevens omgaan en op deze manier getallen platslaan en helemaal voorbijgaan aan wat die getallen betekenen. Dat lijkt me niet het goede voorbeeld en ik wil er nu dan toch ook een punt van maken. U zei straks ook iets over corona, hè, en ik ben daar toen met een interruptie maar niet op ingegaan, omdat het mij een detail leek, maar dat vond ik ook al een voorbeeld van een feit weergeven wat geen feit is.

Het is namelijk helaas niet zo dat als we ons allemaal aan de regels zouden houden, dat corona weggaat. Dus ik vind echt dat u een beetje moet oppassen met wat u zegt. Nog los van wat de voorgangers hebben gezegd over dat we zo niet met die getallen om moeten gaan. De voorzitter: Dank u wel. De heer Selten, daarop aansluitend. De heer Selten: Ja, ik wil daar aan de hand van de opmerking van de heer Manders nog wel iets aan toevoegen. Ik krijg het beeld dat het CDA de bestemmingsreserves, het totale eigen vermogen ziet als het weerstandsvermogen en ik denk dat we dan niet het juiste beeld schetsen naar onze inwoners en naar onszelf zelfs. Dus daar maak ik toch bezwaar tegen. De voorzitter: Dank u wel. De heer Vervoort. De heer Vervoort: Om te beginnen. Vorig jaar, twee jaar geleden hebben wij 80 miljoen van de bestemmingsreserve overgeheveld naar het eigen vermogen. Anders zaten we met het weerstandsvermogen zelfs onder de afgesproken normering. Bestemmingsreserves en bestemmingsdoelen, die wij met zijn allen willen uitvoeren, staan wij honderd procent achter, maar op het moment als je structureel jaarlijks acht jaar lang meer geld uit bestemmingsreserves haalt en minder toevoegt, dan drogen die bestemmingsreserves op een gegeven moment op. Ik denk dat we daar allemaal over eens zijn.

Wij waken ervoor, en we zijn niet alleen hier om te sparen, want dat hoeft voor ons niet, maar wel zuinig om te gaan met gelden. Als we op deze manier structureel doorgaan en we trekken in een periode 20 miljoen uit de bestemmingsreserve of het totaal gebeuren, dan kunnen de volgende generaties, waar wij trots op zijn en de toekomstige Helmonders niks betekenen in deze stad. Dat is ons punt. De voorzitter: Dank u wel. De heer Tuerlings. De heer Tuerlings: Ja, dank u wel, voorzitter. Dus als ik het verhaal van de heer Vervoort goed interpreteer, dan zegt hij eigenlijk: we moeten zorgen dat we ook voor de komende twintig jaar ambities stellen. De heer Vervoort: Juist. En als we dus zo op deze manier doorgaan, is er over twintig jaar niks meer te bouwen, want dan hebben we geen bestemmingsreserves meer.

De heer Tuerlings: Nee, dan … Voorzitter, als ik mag? Dan denk ik dat de heer Vervoort toch niet helemaal begrijpt, want de bestemmingsreserves zijn voor plannen die nu in de pijplijn zitten en voor plannen die voor toekomstige generaties in de pijplijn moeten komen, moeten we opnieuw bestemmingsreserves aanleggen. De heer Vervoort: En dat gebeurt niet. Dat is het probleem. Er worden geen voldoende bestemmingsreserves aangelegd om in de toekomst te kunnen gaan bouwen. De voorzitter: De heer Selten. De heer Selten: Ja, goed, ik hoorde iets anders, maar ik vond de opmerking van de heer Tuerlings ook wel goed, maar het klinkt voor mij als de bestemmingsreserves die we nu hebben, daar moeten we voor zorgen dat we aan deze bestemming blijven werken. Dus dat we nooit op onze bestemming aankomen. Dat is het gevoel wat ik krijg. De heer Vervoort: Nou, dan heeft u niet begrepen wat ik bedoel. Ik heb aangegeven dat er een keer een extra greep wordt gedaan uit de bestemmingsreserves, dat wij niet op tegen zijn, maar zorgt wel in de loop der jaren dat ze weer aangevuld worden en niet telkens eenmalig wordt teruggebracht. De heer Selten: Laatste keer en dan ben ik klaar, voorzitter, maar dan moeten we eerst nieuwe bestemmingen hebben. We gaan niet zomaar geld aanvullen. We moeten eerst bestemmingen hebben, waaraan we dat geld willen toevoegen.

Dat is voor mij de sleutel wat ik mis in uw verhaal. De voorzitter: Mevrouw Spierings en dan mevrouw Meulenbroek. Mevrouw Spierings: Ik snap even de opmerking niet extra grijpen uit bestemmingsreserves. We grijpen niks extra’s uit bestemmingsreserves. Die bestemmingsreserve is voor een bestemming en op het moment dat wij die bestemmingen realiseren, gebruiken we die bestemmingsreserve. We halen er niks extra’s uit. De heer Vervoort: Bent u het met mij eens dat de bestemmingsreserve al jaarlijks terug uitlopen? Mevrouw Spierings: Dat zou zomaar kunnen. Als wij nergens voor sparen op dit moment, hoeven we ook geen bestemmingsreserves te hebben. We zullen eerst moeten weten waar wat de bestemming is en dan ga je die spaarpot aanleggen. Volgens mij is dat meest logische. De voorzitter: Mevrouw Meulenbroek en dan de heer Yeyden. Mevrouw Meulenbroek: Ja, tenslotte, volgens mij proberen we allemaal hetzelfde met u te bespreken, maar we komen er niet uit, maar dan probeer ik het even ook voor de kijkers thuis op een hele simpele manier uit te leggen. Wij sparen als raad voor een nieuwe badkamer en op het moment dat de aannemer komt, moeten we het eerste onderdeel betalen en als hij helemaal klaar is dan hebben we alles uitgegeven. Wij als raad bepalen samen waar we voor sparen.

Als de bestemmingsreserve niet omhoog gaat, betekent dat gewoon dat er geen nieuwe plannen hebben waar we niet hoeven sparen en behalen ondertussen eruit voor nieuwe badkamers en nieuwe keukens en weet ik wat niet meer. Dat is toch het hele principe? De heer Vervoort: Als u mijn bijdrage direct verder aanhoort, dan zijn er een hele hoop tekorten in Helmond die graag een bestemmingreserve zouden willen gebruiken, maar als we op deze manier doorgaan, kan het gewoon niet meer.

Mevrouw Meulenbroek: Als allerlaatste. Mijnheer Vervoort, u zit ook in de raad. Wij als raad hebben budget recht. Wij als raad gaan over wat we sparen en wat we uitgeven. Dus ik kan er echt geen touw aan vast knopen aan uw verhaal. De voorzitter: We gaan naar de heer Yeyden, dan mevrouw Maráczi en dan de heer Manders. De heer Yeyden: Dank u wel, voorzitter. Nou heb ik toch wel een vraag aan al mijn collega’s die heel kritisch waren over de bestemmingen en over het moeten sparen, moeten uitgeven, maar kan iemand mij ook zeggen vanaf wanneer dat we gespaard hebben voor het huis van de stad en hoe lang dat we daar de bestemming voor hebben gereserveerd? De voorzitter: Wie pakt de handschoen op? De heer Selten, mevrouw Spierings? Mevrouw Spierings: Het huis van de stad is budgetneutraal. Wij hebben nu vier locaties waar wij op veel plekken exploitatielasten moeten betalen. Het bedrag wat we daar nu voor betalen, stoppen we in de lening voor het huis van de stad. We betalen per jaar geen dubbeltje meer. We halen nog nergens geld uit en toch komt er een nieuw huis van de stad. Dat heeft niks met de bestemmingsreserves te maken. De heer Yeyden: Nou, volgens mij wordt die betaald uit de bestemmingen die we hebben gespaard, maar dat maakt niet uit, maar op termijn zal de tijd zal leren of dat budgetneutraal is of niet. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Maráczi en de heer Manders.

We discussiëren er niet uit. Mevrouw Maráczi: Ja, ik probeer het ook te begrijpen. Ik snap het denk ik niet, maar u wilt dan ook niet zeggen dat wij gewoon investeren in plaats van bezuinigen en dat dat eigenlijk wel een goede zaak is. Ik weet niet, ik heb ook uw column gelezen over belastingen. Ja, die is ook eens hele simpele, ongenuanceerde oplossing die ik denk gewoon niet kan. Dus ik denk dat hier toch te ongenuanceerd over denkt en inderdaad, ik weet niet wat het CDA wil, maar CDA wil blijkbaar alleen maar bezuinigen en sparen. Ik denk dat wij goed bezig zijn om toch die bestemmingen ook goed te gebruiken. De heer Vervoort: Voorzitter, mag ik daar eventjes op reageren? Want anders wordt het direct ingewikkeld allemaal. De voorzitter: Ja, maak het af, maak dat punt af en dan gaan we naar de heer Manders. De heer Vervoort: Ik heb een column geschreven over het doen van belastingen en dat we geld allemaal rond aan het pompen zijn. U heeft honderd procent gelijk, de werkende mensen houden te weinig over om een goed leven te hebben. Er zijn we het denk ik allemaal wel met elkaar over eens, maar als u ziet de belastingdruk die erop rust, plus alle toeslagen en alles waar we geld aan het ontpoppen zijn, bent u … Ik weet uit betrouwbare bron dat een gezin in de bijstand de landelijke overheid 90 duizend euro per gezin gaat kosten. Of het kost gewoon.

Dan denk ik hoe is dit in godsnaam mogelijk? Die mensen krijgen veel te weinig om op een zulke manier om te kunnen komen en waar blijft het geld? Allemaal door voorzieningen, andere toeters en bellen, maar we zijn het met elkaar eens, denk ik, vanuit ons hier, iedereen die in dit land op een goede manier werkt of niet kan werken, maar wel op een fatsoenlijke manier rond kan komen. De voorzitter: Dank u wel. De heer Manders, dan de heer Stevens en dan de heer Tuerlings.

De heer Manders: Ja, dank u wel. De bijbel heeft het over Babylonische spraakverwarring. Ik heb het idee dat we al drie jaar hier met het CDA in een soort Babylonische spraakverwarring zitten. Dat het CDA ook vooral de indruk wil wekken dat wij hier op de rand van de afgrond staan financieel en dat de gemeente Helmond bijna een faillissement nadert. Terwijl ons weerstandsvermogen boven de twee staat en boven de twee betekent volgens mijn accountantstermen uitstekend. Dus wij staan er financieel gewoon uitstekend voor en u probeert continue, al jarenlang, de burgers, de inwoners van Helmond de indruk te geven: nou, ze doen het niet goed, ze doen het niet goed. Dat huis voor de stad waar we het net over hadden. U had het over visie over twintig jaar. Juist met een visie over twintig jaar gaan we met het huis van de stad inkomsten genereren, omdat we juist over twintig jaar tijd geld gaan verdienen met dat huis van de stad. Dus u spreekt uzelf ook tegen, maar ik denk dat ik hier bij stop, want we komen hier, en dat is typisch voor een Babylonische spraakverwarring, gewoon zo niet uit, want we spreken niet dezelfde taal. De voorzitter: Dank u wel. Ik ga even bundelen en dan kan de heer Vervoort zo dadelijk afsluiten. Sluiten we dit punt af. De heer Stevens en dan de heer Tuerlings tot slot.

De heer Stevens: Ja, misschien moeten we het huis voor de stad laten ombouwen tot het pakhuis van Dagobert Duck, want dan kunnen we met zijn allen mooi in het geld blijven zwemmen. De voorzitter: Dank u wel. De heer Tuerlings. De heer Tuerlings: Ja, dank u wel, voorzitter. Die metafoor lag bij mij ook op het puntje van mijn tong, maar ik wilde nog iets anders toevoegen. Dat ik de oproep van de heer Vervoort, als ik hem zo mag formuleren, tot het overwegen van een basisinkomen, dat ik die wel heel interessant vind. De heer Vervoort: Daar gaan wij hier in ieder geval niet over … De voorzitter: De heer Vervoort, gaat afsluiten op dit punt. De heer Vervoort: De heer Thomas, daar gaan wij hier in ieder geval niet over, maar elke Nederlander op een fatsoenlijke manier hier kan leven, daar staan wij honderd procent achter. Even terug naar de heer Manders in ieder geval of en de heer Stevens. Wij willen echt geen op een berg geld gaan zitten, maar wij vinden wel dat wij op een verantwoorde manier de toekomst in ieder geval door moeten geven aan onze opvolgers. Het is niet onze bedoeling om alleen maar geld te sparen en geld te sparen. Nee, geld mag gerust worden uitgegeven, maar wel op een verantwoorde manier. Ik heb nooit aangegeven dat de gemeente Helmond armlastig is. Dat heb ik nooit gezegd in de bijdragen.

We hebben wel gezegd als we op deze manier doorgaan, lopen we op een gegeven moment financieel vast. Ik denk dat er al veel over gesproken is … De voorzitter: Ja, ja, vervolgt u uw betoog. De heer Vervoort: En daar kruist … Verder kunnen gaan met het vervolg. Helmonders willen ook een betrouwbare, dienstbare overheid die voor haar inwoners opkomt en als het erop aankomt ervoor staat. In die situatie hebben we net een goed functionerende lokale overheid nodig, die de problemen bij de kop pakt en de inwoners verder helpt. Het tekort aan kwalitatieve dienstbare ambtenaren is voor ons een grote zorg. We zien dat de maatschappij aan het veranderen is en dat de problemen zich opstapelen, ondanks alle inspanningen van het huidige college en de ambtenaren. We zullen er samen voor moeten waken dat de burger niet in de knel komt te zitten. Dan overgegaan over de programma’s heen. Te beginnen met een veilige omgeving, waar iedereen met plezier van wonen. We hebben veel gesprekken gevoerd met verschillende

inwoners en groeperingen in onze stad. Van Dierdonk tot Brandevoort en van Brouwhuis tot Stiphout en alles wat er tussenin ligt. Wat we horen, is dat er veel overlast wordt ervaren, bijvoorbeeld door knalvuurwerk in de verschillende buurten van onze stad. Dat geeft een zeer onveilig gevoel, maar het is zelfs nog veel erger. De laatste tijd zijn er zelfs overvallen gepleegd bij de mensen thuis. Dat is voor ons als CDA echt onaanvaardbaar. We doen een dringend beroep om meer blauw op straat. Dit kan ingevuld worden door de politie, maar ook zeker door boa’s. Dat laatste hebben we zelf in de hand. Het verzoek aan het college om een begin te maken om meer boa’s te gaan opleiden en wel met de opmerking erbij, die in te zetten op de juiste tijdstippen en dan ook wel veel meer te gaan surveilleren en handhaven. De voorzitter: Ja, de heer Selten. De heer Selten: Dank u wel, voorzitter. Ik kan mij nog een commissievergadering herinneren, waar wij het hadden over veiligheid, waarin bijna iedere partij zei: we vinden veiligheid belangrijk en dat daar voldoende geld voor beschikbaar is. Maar ik hoor u wel zeggen: we moeten nieuwe boa’s opleiden, maar ik hoor u niet zeggen: we willen een amendement indienen op de begroting om daar geld voor vrij te maken. Hoe gaan met dit financieren? De heer Vervoort: De burgemeester heeft twee weken geleden nog verteld vanuit ons hier.

Ik ben waarbij de coalitie onderhandelingen als het gebeurd en de burgemeester gaat over veiligheid. Op het moment als het CDA in 2022 misschien aan de tafel mag gaan zitten, dan zou ik wel graag hier een gesprek samen met de andere fractievoorzitters hierover willen hebben, om te kijken of er meer geld voor nodig is, maar om nu al voor te schakelen vanuit ons hier dat kost 100 duizend of 200 duizend. Dat vind ik op dit moment veel te vroeg, maar wij vinden wel veiligheid ontzettend belangrijk en dan kan een boa in de wijken ontzettend veel in betekenen. De heer Selten: Dus als ik het goed begrijp, roept u niet op om daar nu iets aan te doen, want daar hebben we nu niet de financiële middelen voor, maar is dit eigenlijk een voorbode op de coalitie-onderhandelingen na maart 2022. De heer Vervoort: Juist, maar we kunnen wel beginnen al met de voorbereiding om te zorgen dat er meer boa’s gaan komen en dat hoeft nog niet altijd meteen in geld uitgedrukt te zijn. De voorzitter: De heer Van der Burgt. De heer Van der Burgt: Voorzitter, nou maakt hij toch echt een Grapperhausje. De verantwoording voor toezicht, dat ligt bij de politie in eerste hoofdzaak. Grapperhaus heeft ook gezegd met rekken meer agenten uit voor in Nederland. De boa’s die doen uitstekend werk. Die transformatie die ik gezien heb, en ik heb ze van dichtbij meegemaakt, alleen maar lof.

Alleen maar lof, maar het zou toch te gek zijn dat wij de onkosten … U gaat pleiten voor meer boa’s en dat wij die stad, daar voor de onkosten voor rekening krijgen. Terwijl die eigenlijk moet leggen bij Grapperhaus. De heer Vervoort: Maar over de portemonnee van Grapperhaus gaan wij niet. Wij gaan wel over de portemonnee van Helmond en hier kunnen wij wel het verschil mee maken. De heer Van der Burgt: Maar dan legt u nu meteen de rekening bij de Helmondse burger.

De heer Vervoort: Dat weet ik, maar we zijn wel afhankelijk van Den Haag. Als Den Haag zegt: we gaan niet meer politieagenten aanstellen, dan kunnen wij nog zoveel roepen: het is het probleem van Den Haag. Maar onze inwoners ervaren elke dag de problemen. We willen onze burgers een veiliger thuis neerzetten. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Spierings, de heer Yeyden en de heer Michael Rieter. Mevrouw Spierings: Ik kom er dadelijk in mijn bijdrage nog op terug, maar wij krijgen vanuit het rijk 200 duizend euro voor het aanstellen van nieuwe handhavers. Alleen, je moet ze vinden. Wij zijn met de handhavers op pad geweest. Ze gaan alleen maar weg. Ze worden politieagent. Ze gaan naar Eindhoven, want daar verdienen ze meer, want ze zijn uiteindelijk nu ambtenaar. Er staan vacatures en er komt niemand. Dus we zullen ook moeten zorgen dat we mensen enthousiasmeren om daar handhaver te gaan worden. De voorzitter: Dank u wel. De heer Yeyden. De heer Yeyden: Nee, juist dat is ook de oproep geweest van mijn collega de heer Vervoort en niet om het financiële aspect. Gelijk ook beantwoord naar de heer Selten. Kijk, wij hebben ook in die vergadering gezeten en wij hebben ook voor gestemd met het voorstel om het budget te verhogen voor veiligheid. Juist voor dit soort zaken. Dus maak er geen financieel plaatje van even nu, want wij hebben daar wel mee ingestemd.

Het gaat juist, wat mevrouw Spierings ook zegt, en daartoe roepen wij ook op, om gewoon de juiste mensen te vinden, op te leiden en op de juiste momenten in te zetten. Dank u. De voorzitter: Reactie van … Oké. Dan de heer Michael Rieter. De heer M.P.J. Rieter: Ja, direct daarop aansluitend, want dat is wat ik tegen de heer Van der Burgt ook wil zeggen. Dat is heel leuk dat mijnheer Grapperhaus zegt dan dat we gaan extra politieagenten inzetten, of regelen, maar we weten allemaal dat zo’n oproep bij de mensen in het land denken van er zijn morgen nieuwe politieagenten. Die zijn er niet, die moeten opgeleid worden en dat is geen opleiding van drie maanden. Dat is een opleiding, ook niet van vier maanden. Het is een opleiding volgens mij van een paar jaar. Dus het duurt even voordat je gestalte kunt geven aan de wens, of althans de melding van de gaan meer politieagenten krijgen. Los nog van of je het enthousiasme bij de mensen kunt krijgen om überhaupt politieagenten worden. Daar ga ik nog vanuit dat dat wel is, want ik ken er een aantal, maar dat terzijde. De voorzitter: Dank u wel. De heer Van der Burgt, tot slot. De heer Van der Burgt: Ja, ik was blij met de uitleg van … Dan moet ik even kijken. De heer Yeyden. Dat het niet een financieel plaatje betrof, want daar zou ik voor willen waken, want anders dan … Het ligt in eerste instantie bij Grapperhaus.

De voorzitter: Dank u wel. De heer Vervoort vervolgt zijn betoog. De heer Vervoort: Op dit moment om vlug boa’s op te leiden, hebben we het eerste probleem hier wel zo vlug mogelijk opgelost. Dat is in ieder geval ons doel. Om de stad toekomstbestendig te maken, is een gezond ondernemersklimaat van cruciaal belang. We krijgen van diverse ondernemers te horen dat het moeizaam is om bepaalde zaken opgelost te krijgen. Als het nu gaat om ongewenste situaties of uitbreiding of verplaatsingen, men komt er niet doorheen. Dat levert veel frustraties op. Wij als CDA willen graag weer de beste vestigingsstad zijn van het zuiden van het land, waar men wordt gehoord, waarbij snel word gehandeld in het belang van de werknemers van de bedrijven in onze stad. Want die werknemers verdienen een lokale

overheid die er alles aan doet om de bestaande werkgelegenheid te behouden en de mogelijkheden aanbiedt om nieuwe arbeidsplaatsen te scheppen. Dat kan bijvoorbeeld via stageplaatsen of extra scholing. We hebben namelijk iedereen heel hard nodig. Willen we een bereikbare stad zijn, voor zowel het centrum, de wijken, maar zeker ook voor de industrieterreinen. Onze bereikbare stad moet wel veilig zijn, zowel te voet, met de fiets, maar zeker ook met de auto en met de vrachtauto. Wij als CDA denken dat we er nog lang niet zijn dat we met zijn allen in een deelauto gaan stappen of met het openbaar vervoer van a naar b gaan. Lees ook het artikel van vorige week in het AD. We moeten het initiatief pakken en zorgen voor structurele oplossingen, door te zorgen voor een verdubbeling van de 279 Veghel-Asten. Die weg moet duurzamer, stiller en veiliger zijn, met een fietstunnel voor de bewoners van onder andere Brouwhuis. Daarnaast de 270 Deurne-Helmond. Hiervoor moet ook een verdubbeling komen. Dit wordt ook geadviseerd door Brabant Advies van jongstleden 5 november. Daarnaast hebben we 25 jaar gesproken over de Ruit en helaas is hier een streep doorgezet. Volgens ons is het van cruciaal belang … De voorzitter: Sorry, mijnheer Vervoort. Interruptie van de heer Van Sas. De heer Van Sas: Ja, dank u wel, voorzitter.

Het begint een traditie te worden dat het CDA bij de begrotingsbehandeling terugkomt op de Ruit. De Ruit is een gepasseerd station. Ik vraag mij af of het de heer Vervoort bekend is dat de Ruit geen enkele oplossing voor geen enkel Helmonds probleem. Bijvoorbeeld de doorstroming op de N270, daar zou een ruit maar een paar procent schelen in hoeveelheid verkeer. Dus ik snap niet waarom u iedere keer terugkomt op de Ruit die gepasseerd is en geen oplossing biedt. De heer Vervoort: Nou, ten eerste, de Ruit is zeven jaar geleden een streep doorgezet. Dat echt in onze beleving echt onterecht. Het zou in onze beleving veel problemen oplossen, ook voor Helmond. Voor de provinciale staten heeft ook opnieuw op de agenda proberen te krijgen om die Ruit alsnog weer door te krijgen, maar gezien de troubles in Den Bosch is het dan wel, dan niet het zou gebeuren. Maar in onze beleving is het echt noodzakelijk om die Ruit aan te leggen, alle ontsluitingen, zodat de inwoners van Helmond een schoner en betere lucht krijgen, want dat is ons doel. De voorzitter: De heer Van Sas. De heer Van Sas: U zegt dat de Ruit een oplossing is voor veel problemen. Welke problemen dan? De heer Vervoort: Als u elke dag van Helmond naar Eindhoven rijdt, dan weet u wat er stilstaat. Kijk eens wat er om Helmond heen kan rijden. De heer Van Sas: Maar daar ging het juist om.

Zoals ik zei, er verkeersonderzoeken, verkeersmodellen, verkeersonderzoeken geweest toentertijd al en daaruit bleek dat die Ruit hooguit twee of drie procent uit zou maken op verkeer op de N270. Dus dat stilstaan op N270 daar gaat de Ruit niet over. De heer Vervoort: Nee, maar er zijn meerdere oplossingen die zorgen in ieder geval dat Helmond bereikbaar blijft, dat het makkelijker doorstroomt en één van de oplossingen, een grote oplossing in onze beleving, is die Ruit. U kunt tegen de Ruit zijn, dat mag. Dat is geen probleem. Daarin verschillen wij van mening, maar in onze beleving is de Ruit mede draagt bij tot een beter Helmond en betere ontsluiting van het totaal. De voorzitter: De heer Van Sas, tot slot. De heer Van Sas: Tot slot, voorzitter. Nogmaals, u geeft niet aan waarvoor het een oplossing is.

De voorzitter: De heer Selten, daarop aansluitend. En dan de heer Vervoort kan afronden. De heer Selten: Ja, dank u wel. Als we het hebben over de N279. Er wordt al gezegd een aantal jaar is men daar al, geleden is dat afgeschoten om dat te verdubbelen, maar sindsdien is er nog steeds geen weg aangepast. Dus om nou alweer over nieuwe oplossingen te gaan praten, terwijl de oude oplossingen inmiddels bij de Raad van State nog steeds volgens mij liggen voordat er enige uitvoering gaat komen, vind ik ongepast, want er is een besluit genomen. De effecten daarvan zijn nog niet meetbaar. Volgens mij moeten we dat eerst met zijn allen afwachten, maar dat lijkt mij normaal in dit proces. De voorzitter: De heer Tuerlings en dan de heer Michael Rieter. De heer Tuerlings: Dank u wel, voorzitter. Mijn collega, mevrouw Meulenbroek, refereerde er aan, het begin van het betoog van de heer Vervoort ook al aan. Dat we wel moeten oppassen dat we feitelijkheden en beleving van feitelijkheden goed gescheiden houden. Als de heer Van Sas aangeeft dat er onderzoeken zijn die stellen dat de Ruit misschien maximaal drie procent verkeersdrukte vermindert in Helmond en de beleving van de heer Vervoort is dat dat twintig procent is, dan houden we de stad een wassen neus voor. Daar moeten we echt mee oppassen denk ik. De voorzitter: Dank u wel. De heer Michael Rieter. De heer M.P.J.

Rieter: Dank u wel, voorzitter. De heer Selten zei, als ik het goed begrepen heb, dat de N279 niet verdubbeld zou gaan worden. Dat die is afgeschoten, maar ik wou zeggen dat dat in principe in die zin niet klopt, want de zogenaamde kunstwerken, de viaducten enzovoort, die zullen wel worden aangelegd als er op een gegeven moment een besluit zal genomen dat die wel verdubbeld wordt. Zodat we geen extra kosten zullen hebben. Ik ben het met u eens, vooralsnog wordt er geen verdubbeling van de N279 gerealiseerd, maar er worden wel voorzieningen getroffen dat als er wel op een gegeven moment een probleem is, dat we de kosten in ieder geval alvast een heel stuk kleiner zullen zijn als we daar complete nieuwe kunstwerken moeten neerleggen. De heer Selten: Dat ben ik eens met de heer Rieter, voorzitter. De voorzitter: Akkoord. We komen er wel. De heer Vervoort. De heer Vervoort: We hebben in ieder geval … We denken … Hebben een andere richting als GroenLinks betreft de Ruit in ieder geval. Maar wij vinden het vanuit ons hier, als we kijken voor dat er overal over gesproken … Er wordt 25 jaar over gesproken voor een oplossing. Elke keer lopen we ver achter. We denken van alles en voordat het gerealiseerd is, dan zijn we bij de volgende generaties aan de gang.

We denken van we hebben minder auto’s nodig, we hebben dit minder nodig, we hebben dat minder … We moeten namelijk vooruit kijken. Over tien, vijftien jaar zijn er alleen nog in onze beleving auto’s die op elektriciteit rijden. Dan hebben we minder uitstoot, hebben we minder last van. Maar de mensen willen op een andere manier vervoerd worden van a naar b en wat ik straks in mijn bijdrage … De voorzitter: We blijven wel aan de gang natuurlijk. Is er nog behoefte echt aan een interruptie, want anders blijven hierover bezig. De heer Tuerlings dan tot slot. Dan gaan we verder … De heer Tuerlings: Dank u wel, voorzitter. De heer Vervoort gaf net aan dat zeven jaar geleden de raad en de coalitie in Helmond besloten hebben om de Ruit van tafel te vegen …

De heer Vervoort: Nee, nee, in Den Bosch. De heer Tuerlings: In Den Bosch, maar ik meen dat er in Helmond ook een mening over was. De heer Vervoort: Nee, nee, nee, nee, in Den Bosch. De voorzitter: U vervolgt uw betoog. De heer Vervoort: Ja, dan kom ik toch nog eventjes terug op de Ruit. Dus het laatste stukje over de Ruit, daarnaast hebben we 25 jaar gesproken … De voorzitter: Sorry, mevrouw Maráczi nog een interruptie? Mevrouw Maráczi: Volgens mij hadden we daar de vorige keer in ons coalitieakkoord staan dat er geen Ruit kwam, maar daar nam het CDA ook deel aan. Aan die coalitie. De heer Vervoort: Zeven jaar geleden is het Den Bosch afgeschoten met de vorming van het provinciaal gebeuren. Toen is CDA uit het college in Den Bosch, heeft niet meegedaan. Dat is het geschat. Daarnaast hebben we 25 jaar gesproken over de Ruit en helaas is er een streep gezet. Volgens ons is het van cruciaal belang om een rondweg rondom Helmond aan te leggen, zodat er minder doorgaand verkeer door onze stad gaat rijden. Dit heeft als voordeel minder luchtvervuiling, minder geluidshinder en een plezierig woonklimaat voor al onze inwoners. Om een sociale stad te kunnen zijn, is een vangnet en zorg van groot belang. We hebben in onze stad veel vrijwilligers en professionele organisaties die er dagelijks mee bezig zijn. Ze helpen de mensen die het zelf niet meer kunnen.

Als het nu gaat om persoonlijke verzorging of boodschappen te halen, of het tuintje bij te houden, velen van ons zijn er dagelijks mee bezig. Uw voornemen om dit nog verder vorm te geven, door te werken met sociale wijkteams zullen we op de voet volgen. Zeker wat het allemaal gaat betekenen voor ons sociale infrastructuur en dan voor onze burgers. Laten we los hiervan de wijkraden hier meer bij betrekken om de sociale stad te kunnen zijn die we met zijn allen beogen te willen zijn. Geef de wijkraden, als ze goed zijn georganiseerd, meer mogelijkheden om de bewoners te helpen. De wijkraden staan namelijk dicht bij de mensen en ze zijn ook een verbindende schakel. Naast een sociale … De voorzitter: Sorry, mevrouw Spierings. Mevrouw Spierings: Heel even over die wijkraden, mijnheer Vervoort. U weet zelf denk ik net zo goed als wij allemaal dat in sommige wijken het heel goed geregeld is en in andere wijken niet. Hoe wilt u dat probleem dan oplossen? De heer Vervoort: Daarom heb ik hier ook gezegd vanuit ons hier, wij willen de wijkraden die goed georganiseerd zijn mogelijkheden bieden om die mensen daadwerkelijk echt te helpen.

Mevrouw Spierings: Ja, dat is prima, maar de mensen die in een wijk wonen waar dan toevallig geen goede wijkraad is, die worden dus niet geholpen? De heer Vervoort: Dan zal het op een andere manier ingevuld moeten worden, bijvoorbeeld door die sociale wijkteams. Maar het kan een extra aanvulling zijn om de wijkraden die dicht bij de bevolking staan, die dicht bij de inwoners staan, die mensen kennen … En dat gaat vaak over kleine dingen, om echt te kunnen helpen. Naast een sociale stad willen we ook een sportieve, culturele stad zijn, waarbij de eigen Helmonders voorop gaan. Het begint met een robuuste eigentijdse sportparken. Sportpark de Beemd in Mierlo-Hout is zo

verouderd dat het echt niet meer past in deze tijd. Wij verzoeken het college dit probleem op te nemen in het overdrachtsdossier. Daarnaast zijn er sportparken van Stiphout en Rood-Wit aan de beurt. Zeker ook niet vergeten onze hockeyclub. Deze vereniging verdient onze steun, om gezamenlijk te zoeken naar goede oplossingen. Of het nu gaat om voetbal, hockey, tennis of een andere sport, sporten is ontzettend belangrijk en is een verbindende factor die de leefbaarheid in onze stad verhoogd. De voorzitter: Een interruptie door de heer Selten. De heer Selten: Dank u wel, voorzitter. Er wordt gezegd er moet meegezocht worden naar oplossingen voor onze hockeyclub. Voor welk probleem? De heer Vervoort: De hockeyclub. Zolang als ik in de raad zit hebben ze al een probleem betreft hun accommodatie, parkeerproblemen, het hele gebeuren. We hebben een uitnodiging gekregen als raad, vorige week dacht ik, om aan te horen vanuit ons hier van hoe dat ze de problemen kunnen opvangen, oplossen. Ik ben zeer benieuwd hoe dat de hockeyclub dat gaat doen. Het wordt ondersteund door de omgeving. We hebben ook van twee gezinnen gekregen vanuit ons hier, die staan er niet achter, maar daarna hebben we een brief gekregen dat er veel mensen uit de omgeving wel achter dat plan staan.

Dus ik ben zeer benieuwd naar hun plan van de hockeyclub, maar deze vereniging verdient, zo lang als ik in de raad zit, bijna twaalf jaar, echt nou een structurele oplossing. Ik ben zeer benieuwd hoe dat die oplossing eruit ziet, want ik weet het zo niet. De heer Selten: Dus, voorzitter, u bedoelt de problemen rondom het parkeren? En u bedoelt de problemen rondom het clubhuis? Dat zijn de twee problemen die hier in de raad … De heer Vervoort: Maar ‘…’ De heer Selten: Uitpraten, maar goed … De heer Vervoort: Sorry. De heer Selten: Ja, zoals ik zei, ook problemen met het clubhuis. Dat zijn de twee die hier vorige keer zijn aangegeven volgens mij. De heer Vervoort: Volgens mij is de veldbezetting nog een groot probleem, want ze moeten op tijden spelen dat eigenlijk niet verantwoord is. Dus het is niet alleen het parkeren en het clubhuis. Nee, het is veel breder. Dan was ik bij … Sport is ontzettend belangrijk en is de verbindende factor die de leefbaarheid in onze stad verhoogd. Dit geldt ook voor een gevarieerd cultuuraanbod. We kunnen de jeugd en ouderen laten genieten van muziek, theater, tekenen of skaten bij tienerhuis of een bezoekje brengen aan het museum speelhuis of het kunstkwartier. Voor elke Helmonder moet dit namelijk bereikbaar zijn. Maar we mogen de wijkgerichte evenementen, zoals Kaderval Scouting of onze guldens niet vergeten.

Al deze culturele verenigingen, die van alles organiseren voor onze inwoners, verdienen ook onze steun, ook in financiële zin. Wonen in Helmond. Mevrouw Peijs: Voorzitter? De voorzitter: Ho, sorry. Ja, mevrouw Peijs. Mevrouw Peijs: Ja, ik wilde daar graag een vraag over stellen, want één onderdeel van de begroting die we vaststellen, is het plafond voor de evenementensubsidie. Begrijp even niet, gaat u daar nou meer akkoord? Of vindt u dat dat niet goed is opgenomen?

De heer Vervoort: Ik durf het zo niet te zeggen, maar we gaan hier wel vandaag bespreken over de totale begroting en geen onderdeeltjes, plukjes eruit. Mevrouw Peijs: Ja wel. Volgens mij is één besluit expliciet vaststellen van het plafond voor de evenementen. De heer Vervoort: Maar is dat niet een onderdeel van de totale begroting? Volgens mij hebben we het hier vandaag alleen over de totale begroting. Maar dan kijk ik even de wethouder aan. De voorzitter: Die komt straks aan de beurt. De heer Yeyden: Later op de avond komen we daarop terug. De voorzitter: Komen we op terug. Mevrouw Peijs: Ja, ringeling, twee voor twaalf. Ik heb het antwoord gevonden. Besluit 9, wat vandaag voorligt, voor evenementensubsidieplafond van 425 duizend euro vast te stellen. De heer Vervoort: Ik ga er straks met mijn fractie nog nader over spreken. Wonen in Helmond moet aantrekkelijk zijn en blijven. Voldoende woningen van diverse maten en prijzen zijn nodig. Momenteel wordt er veel ambtelijke capaciteit vrijgemaakt, zowel voor het centrum, als voor Brainport Smart District en over het laatste maken wij ons zorgen. Willen de Helmonders wel in een wijk met een parkconstructie huizen kopen en parkeren aan de randen van de wijk? De signalen die wij krijgen zijn zeer verontrustend. Wij als CDA zien deze manier van wonen niet zitten.

Wij willen dan ook dat het oorspronkelijke plan weer wordt opgepakt en de ingeslagen weg nu te stoppen. Het oorspronkelijke plan, dat plan wat zo prachtig was, was lokaal, nationaal en zelfs internationaal werd bejubeld door vriend en vijand. Wel met de opmerking erbij dat er gebouwd wordt … De voorzitter: Sorry, mevrouw Meulenbroek, interruptie. Mevrouw Meulenbroek: Dank u wel, voorzitter. Ja, ik aarzelde weer even of ik zou ingrijpen, want we hebben natuurlijk over BSD ook heel veel positief nieuws ontvangen. We halen er de tv mee, nationale tv en u gebruikt nu weer een woord, een groot woord verontrustende signalen. Ik wil u nogmaals vragen om toch even goed na te denken welke woorden u gebruikt in deze raad, want ik zou dan ook wel graag weten waar die verontrustende signalen over gaan. Naast al die positieve signalen die we ook krijgen. De voorzitter: De heer Rieter, daarop aansluitend. De heer M.P.J. Rieter: Nou, ik wil één van die verontrustende zaken wel vertellen, mevrouw Meulenbroek, want het punt is dat we daar dus iets van honderdvijftig of tweehonderd woningen gaan realiseren, die volgens mij niet passen in de visie zoals die ooit is gepresenteerd. Dat het heel erg onderscheidend zou zijn en dat is puur om woningen te creëren dat er, en al zijn ze maar tijdelijk, maar dat was de woningen, de ‘…’woningen die Jeruzalem heten, die zijn ook in 1950 tijdelijk gebouwd.

Die staan er ook zeventig jaar, dus je moet met tijdelijk niet altijd denken aan tijdelijk, dan staan ze er ooit best wel lang. Eigenlijk is alles tijdelijk. Stenen zijn ook tijdelijk, maar die worden wel eens verwoest en gelukkig staan die er niet heel veel, maar hier worden dus woningen gebouwd, die volgens mij helemaal niet mooi en fraai zijn en die volgens mij echt niet bejubeld worden, door niemand niet. Dan alleen dat ze betaalbaar zijn, maar ik ben heel benieuwd. De voorzitter: Mevrouw Meulenbroek.

Mevrouw Meulenbroek: Ja, ik denk dat we weer terug zijn bij het woord wat mijnheer Manders ook gebruikt, Babylonische spraakverwarring, maar hier vind ik dan echt iets serieus van. Verontrustend vind ik een woord wat hoort bij levensbedreigend en andere ver ontwrichtende maatschappelijke problemen. Hoort niet bij ik vind het niet mooi. Dat wilde ik nog wel even toevoegen. De voorzitter: Dank u wel. De heer Vervoort vervolgt zijn betoog. De heer Vervoort: De VVD heeft er net nog wel … De voorzitter: Het is nog redelijk kort, mijnheer Vervoort, u zal u dadelijk een beetje moeten … De heer Vervoort: Ja, maar het is even een reactie op mevrouw Meulenbroek in ieder geval. Dus de VVD heeft net ook al aangegeven gehad van dat ze vragen stellen, vraagtekens stellen bij Brainport Smart District. Zo krijgt u die meer van makelaars vanuit hier, de Helmonders vanuit hier, maar ik wil geen ‘…’, al die dingen meer. Dus verontrustend is in onze beleving op dit moment een juiste term. Waar ben ik? Want ik word continu in ieder geval onderbroken. We willen dat het oorspronkelijke plan weer wordt opgepakt en de ingeslagen weg nu te stoppen. Het oorspronkelijke plan, dat zo’n prachtplan was, was lokaal, nationaal en zelfs internationaal werd bejubeld door vriend en vijand. Wel met de opmerking erbij dat er gebouwd wordt in de juiste verhouding.

De voorzitter: Ja, we zijn er doorheen, mijnheer Vervoort. Ik geef u nog twee zinnen de gelegenheid en dan gaan we afronden. Dat is de tien minuten tijd, hè De heer Yeyden: Dan maak ik daar toch wel bezwaar tegen, voorzitter. Als je dertig keer wordt geïnterrumpeerd. Zo kan ik iemands z’n verhaal ook heel makkelijk afkappen. De voorzitter: Nee, nee, er wordt niks afgekapt. Iedereen kan hier vrijuit spreken. We hebben de regel hier, zo gauw als er geïnterrumpeerd wordt dan stopt onze geachte assistent die stopt de tijd. De griffier, die stop de tijd. Dus we doen het wel zuiver en we doen het voor iedereen hetzelfde, maar ik geef toe, u bent wel heel erg veel onderbroken. Dus ik zou zeggen nog twee zinnen. Kunnen lang zijn. De heer Vervoort: In twee zinnen, voorzitter, maar wat wij belangrijk vinden in ieder geval, want er is van alles mis ook in de stad. Er wordt ook van alles goed gedaan, maar het ‘…’ in Stiphout verdient op dit moment echt de aandacht, want de problemen stapelen zich op. Dan wil ik toch in een algemeen oproep doen en dan ga ik naar de politiek. Dan sluit ik eigenlijk aan bij de woorden van de heer Stevens, dat wij als politiek, de afstand tussen politiek en de inwoners is veel te groot geworden. Er is weinig of zelfs geen vertrouwen meer in de politiek. Onze inwoners maken zelfs geen gebruik meer van de hoor avonden. Politiek gezien een dieptepunt.

We zullen samen ervoor moeten zorgen dat het vertrouwen weer terug komt en te beginnen met onszelf. Voorzitter, wij als CDA zijn niet te diep ingegaan op de huidige ontwikkelingen, maar bij deze begroting geven we wel eens duidelijk signaal af waar we met onze stad naartoe willen. Dank voor jullie aandacht. Samen moet het lukken. Samen voor de stad. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Maráczi en de heer Tuerlings. Mevrouw Maráczi. Mevrouw Maráczi: Ja, dan wil ik tot slot nog een laatste opmerking … In het slot nog even een opmerking maken, want natuurlijk zijn we het daarmee over eens dat we het vertrouwen van de kiezer terug moeten

winnen, maar daarom vragen wij ook om de feiten. Als wij hier belevingen en onderbuikgevoelens en zo gaan delen, dan lijkt me dat niet echt goed voor het vertrouwen in de politiek. Dank u wel. De voorzitter: De heer Tuerlings. De heer Tuerlings: Ja, dank u wel, voorzitter. Aanhakend op de opmerkingen van mevrouw Maráczi. Ik heb nog even teruggezocht. De media wordt veelvuldig aangehaald in deze vergadering. Dus ik dacht ik kan het ook wel doen. In november 2014 schreef Omroep Brabant dat de raad in Helmond de Ruit van tafel had geveegd. Dat was een coalitie waarin het CDA als tweede partij deel was. In maart 2015, dus zeg maar een half jaar later, schreef Omroep Brabant dat de provincie de Ruit van tafel zou gaan vegen na de nieuwe verkiezingen die daar geweest zijn. Dat is de coalitie waar u over sprak, mijnheer Vervoort. Dat betekent dus dat de raad in Helmond onder uw deelname, of onder deelname van het CDA, eerder de Ruit van tafel heeft geveegd dan de provincie en dat is wel iets wat we in het kader van vertrouwen met de stad, toch wel recht moeten zetten. Dat we de feiten juist hebben. Dat is meerdere keren gezegd, daarom herhaal ik het nu nog een keer. Het is wel goed als we de zaken goed op een rijtje hebben. Ook richting onze inwoners.

De heer Vervoort: Mag ik hier dan nog een aanvullende vraag stellen, voorzitter? De voorzitter: Nou, ja, we zijn nu aan het discussiëren. De heer Vervoort: Kunnen we dan kijken of het CDA in 2014 voor of tegen dat voorstel heeft gestemd. De heer Tuerlings: Uw partij zat in de coalitie. De heer Vervoort: Dat wilde nog niets zeggen, maar volgens mij hebben wij altijd voor de Ruit gestemd. De heer Tuerlings: Dus dan hebt u in 2014 tegen uw eigen coalitieakkoord gestemd. De heer Vervoort: Dat zou kunnen. De heer Tuerlings: Dan zal ik dat nog even nakijken, maar dit vind ik wel een interessante. De voorzitter: De heer Yeyden en de heer Stevens tot slot. De heer Yeyden: Voorzitter, dank u wel. Ik vind het jammer om te vernemen dat gewoon collega’s het CDA probeert te framen in onwaarheden. Alles wat wij hebben gezegd dat berust op waarheden of feitelijkheden. Kijk, dat we ideologisch met elkaar niet eens zijn, dat is heel wat anders. Dat wil niet zeggen dat je op feiten berust verhaal houdt. De voorzitter: Dank u wel. De heer Stevens, tot slot. De heer Stevens: Dank u wel, voorzitter. Even over BSD. Volgens mij was de hele raad, inclusief het CDA toen we het over BSD hadden akkoord met dit nieuwe plan. Met de nieuwe ideeën. Dat is één.

Mijn vraag is, over de financiering, want dan hebben we het over de erfpacht, is dit nou de hoofdreden om eventueel, want dat is nog helemaal niet besloten namelijk. Het gaat nou nog steeds over de plannen en hoe gaat we het bouwen en hoe gaat het eruit zien? Hoe wordt het ingevuld? Daar is een onderdeel de financiering van. Die financiering is nog lang niet vastgesteld. Dus waarom schiet u nu van tevoren dan eigenlijk het idee af, waar u eerst mee akkoord was?

De heer Vervoort: In de loop der tijd is er bij ons wel veranderd. Het klopt dat wij zeven, acht jaar geleden voor het Brainport Smart District waren. Vervolgens zien wij de ontwikkelingen gebeuren en wij komen er steeds verder vanaf te staan. Op een gegeven moment een plan weer groeit en dat kan positief groeien, dat kan minder positief groeien en we beginnen steeds meer signalen uit de markt ook te krijgen van uit ons hier, dit gaat niet goed. Dan is het beter om een fout te erkennen die je in het verleden gemaakt hebt, als doorgaan en twee oogkleppen op en maar doorgaan. Dat is denk ik wat we niet willen. Als wij een fout maken, willen we die keurig netjes herstellen en vervolgens krijgen we steeds meer vanuit ons hier we zijn niet op de goede weg. Het is van onderdeeltje, die pachtconstructie. Nee, het gaat over het collectief. Als ik zie van de veertig pioniers die er zijn begonnen. Ik krijg signalen terug dat er nog maar één van over is. Zo krijgen wij tal van signalen, maar ik denk dat wij niet de enige zijn die signalen krijgen. Er zijn meerdere die die signalen krijgen. De voorzitter: Dank u wel. De heer Stevens: Even ter aanvulling dan. Dan wil ik deze vraag beantwoord hebben door straks de wethouder of dit klopt wat deze mijnheer nu zegt, wat mijn, onze collega ons zegt. De voorzitter: Lijkt mij een prima plan. Daar is de wethouder ook voor.

We kunnen met het college in gesprek. Dus mijnheer Vervoort, dank voor uw bijdrage. We hebben nog een spreker voor de pauze en dat is mijnheer Martijn Rieter, namens Helder Helmond. Dan hebben we een korte schorsing, zal ik even aangeven, coronamaatregelen. Komt zo dadelijk aan de orde. De heer M. Rieter: Voorzitter, geachte collega raadsleden, burgerleden, collegeleden en natuurlijk ook de mensen online via de livestream. Vandaag ligt voor de begroting voor 2022-2025 van de gemeente Helmond. De laatste begroting van dit college, welteverstaan. Een begroting waarin we als Helder Helmond op hoofdlijnen graag onze opinie willen delen, want ook vandaag wil onze fractie een belangrijk punt aansnijden dat hier weer van toepassing is. Het is juist ook genoemd, het vertrouwen in de politiek wordt alsmaar minder. We moeten er volgens Helder Helmond alles aan doen om dit dus ook voor Helmond te gaan herstellen. Dat moet als een rode draad lopen door ons beleid van de stad. Dus ook met betrekking tot de begroting. Wat ons betreft is dat nog te weinig. In de loop van onze bijdrage zullen we dit duidelijk maken. Voorzitter, zoals gezegd zal Helder Helmond zich vandaag richten op de hoofdlijnen. We zullen ons daarom richten op voor ons essentiële punten. Dat is burgerbetrokkenheid, als ook veiligheid en handhaving. We leven in een maatschappij die steeds mondiger wordt.

Inwoners willen zich meer en meer bezighouden met het beleid wat invloed heeft aan de eigen leefomgeving. Daar zullen we dan ook onze gemeente meer en meer op moeten voorbereiden. Ons verbaast het dan ook dat er geen inwoners zich hebben gemeld om op de begroting in te spreken. Of is dit een teken aan de wand, voorzitter? Dat we wellicht onze inwoners onderweg zijn kwijtgeraakt door onze eigen aangenomen bestuurlijke houding. Een bestuurlijke houding die nog te veel is gericht op plannen maken vanuit de gemeente en haar inwoners te laten tekenen bij het kruisje. De commotie in de verschillende commissievergaderingen van de afgelopen weken en maanden sprak daarin duidelijk boekdelen. We moeten niet wegkijken en mogen best ambitieuzer zijn qua bestuurlijke vernieuwing met daarin de doelstelling dat we er zijn voor onze inwoners. Ondanks goede intenties, want die zien we ook wel, voorzitter, doen we dat als gemeente nog te weinig. Want waar is onze Helmondse visie over inwoners in de toekomst willen blijven gaan betrekken. Voorzitter, een duidelijk concreet voorstel om dit te verbeteren is door te werken met een inwonersbegroting. Met de introductie van de inwonersbegroting kunnen we de kennis van de Helmonders benutten, het draagvlak voor beslissingen laten toenemen en we aansluiten daarbij aan bij de behoeften van onze inwoners.

Onze fractie zou hierover een motie indienen, genaamd inwonersbegroting voor Helmond. Ik zal hier later op terug komen. Wat Helder Helmond betreft moeten de

wijkgericht werken weer de volledige aandacht bieden. Op dit moment is dat niet optimaal en zijn diverse wijken namelijk ondermaats. We zouden graag zien dat de wijkraad meer zichtbaar, onafhankelijk en hand in hand optrekt met haar inwoners. Als gemeente geven we 180 duizend euro uit aan politieke vernieuwing. Dat is ongeveer twee euro per inwoner. Wat ons betreft is dat veel te weinig en in het gehele stuk over bestuurlijke vernieuwing wordt de wijkraad niet één keer genoemd. Kunnen we daarmee opmaken dat de wijkraad hier geen rol in heeft? Voor ons heeft de wijkraad juist een essentiële rol hierin. Niet alleen qua burgerbetrokkenheid, maar ook op andere vraagstukken. Voorzitter, het … De heer Stevens: Interruptie, voorzitter. De voorzitter: Oh, sorry. Ja, sorry. Ja, ja. Dames gaan voor zou ik zeggen. Mevrouw Peijs en dan de heer Stevens. Mevrouw Peijs: Dank u wel. Mijnheer Rieter, de betrokkenheid van inwoners, dat is volgens mij voor ons allemaal een belangrijk punt en een uitdaging. U gaat daarbij heel sterk in op de positie van de wijkraden en mevrouw Spierings gaf het eerder ook al aan. Niet iedere wijk heeft het geluk een hele sterke wijkraad te hebben. Het is niet altijd zo, maar over het algemeen is het ook nog eens zo dat in debat sociaal zwakkere wijken, juist de wijkraad ook niet het sterkste is.

Dus ik vraag mij dan wel af, als we het hebben over inwonersparticipatie, dan gaat het wat de PvdA betreft ook over de participatie van alle inwoners. Ook juist dus van de mensen die niet zo’n hele sterke stem hebben en helpen we dat dan wel door uw voorstel? Dat vraag ik me nog wel af. Ik weet niet of u daar ook over heeft nagedacht en wat uw beeld daarvan is. De voorzitter: Dank u wel. Ik wil de heer Stevens daarop, hetzelfde punt neem ik aan? De heer Stevens: Ja, ja. In het verlengde. Uiteraard. Want er werd genoemd 180 duizend euro en dat mag meer zijn. Ik ben daar ook niet op tegen als dat meer is, maar geldt alleen gaat ons niet helpen. Dan wil ik ook weten wat zijn dan de concrete plannen die meer geld gaan kosten en waar ons dat dan allemaal zou kunnen helpen, want dan wil ik daar best geld aan uitbesteden. Het gaat niet alleen over geld. Het gaat ook over acties. Wat ga je dan doen? De voorzitter: Dank u wel. De heer Rieter De heer M. Rieter: Ja, ik zal erop ingaan. Ten eerste … De voorzitter: Oh, sorry. De heer Van Lierop? De heer Van Lierop: Sorry, voorzitter. Ik was misschien wat laat met mijn hand. Ook bij juichen toe dat Helder Helmond inziet dat grote betrokkenheid voor inwoners van de stad van essentieel belang is. Wij promoten dat al jaren en zouden onder voorwaarden ook graag zien dat er een budget voor elke wijk komt.

We hopen dat Helder Helmond dit dan ook constructief meeneemt in de volgende coalitie-onderhandelingen, want daar zit nou wel een puntje. Wij vinden het niet zo … Wij vinden het geen goed idee om nu al iets mee te geven aan een volgend college op dat gebied. Maar ja, ik ben even benieuwd hoe Helder Helmond dat ziet. De voorzitter: De heer Rieter. De heer M. Rieter: Oké, eigenlijk drie vragen, dan wel interrupties. Allereerst mevrouw Peijs, ja ik wil dat het u. Wij maken ons er ook wel zorgen over, maar wellicht kunnen we daar dan wel wat meer als gemeente toch

die rol pakken. Om dan toch te werven in die wijken en dergelijke. Dan toch zoiets op te zetten, in plaats van alleen maar te zien van ja er is nu geen goede wijkraad daar. Dus dat denk ik wel dat daar een oplossing voor kan zijn. Ik hoorde net ook de heer Stevens zeggen meer geld en concrete voorstellen. Nou, een inwonersbegroting, dat is al een meerwaarde daarop en er zijn nog veel meer dingen die we daardoor als gemeente kunnen doen. Wij zullen dan ook als Helder Helmond dan ook de komende raadsvergaderingen ook zeker daarop wel met onze voorstellen blijven komen. Om daarop de heer Stevens te reageren en dan, even kijken, de heer Van Lierop, ja. Hij zegt wel stellig van dat wij dat ook inzien. Kijk, Helder Helmond is wel een partij die al vijftien jaar bestaat, ook al vijftien jaar ook al met die inwonersparticipatie bezig is. U heeft zelf ook bij de partij gezeten, dus u weet ook dat we dat niet nu pas inzien. Maar goed, waar wij … U heeft het over coalitie-onderhandelingen. Ik mag hopen dat we daaraan constructief aan kunnen deelnemen en dan zullen we dat zeker meenemen. De voorzitter: De heer Van Lierop, reactie en mevrouw Peijs. De heer Van Lierop: Nou ja, goed. Wij hebben dat als een punt echt ingebracht tijdens de afgelopen coalitieonderhandelingen en u hebt daarvoor gekozen om dat niet te doen. Dus daarom verbaast het me wel enigszins.

Ik ben al blij dat u op hetzelfde pad zit en daarbij ook naar de toekomst toe dat constructief gaan oppakken samen, maar dat zullen we toch ook wel de hele raad bij nodig hebben. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Peijs tot slot op dit punt. Mevrouw Peijs: Ja, dank u wel, voorzitter. Goed te horen dat Helder Helmond ook de zorg met ons deelt over de wat minder mondige inwoners. Wij vragen ons dan wel af, en dan vraag ik dat ook meteen aan het college dat scheelt straks weer minuten uit mijn bijdrage, is het dan wijs om nu vooruitlopend op het inwonersparticipatiebeleid, waar u eigenlijk ook om vraagt, om nu al te gaan werken met die inwonersbegroting? Of om dat onderdeel van hetzelfde verhaal te laten zijn? Want dan zou ik ook graag dat voorstel eigenlijk ook al onderdeel laten zijn van een stukje inwonersparticipatie, zonder het nodeloos moeilijk te maken. Maar misschien moeten we eerst met elkaar duidelijk kaders stellen over wat we verstaand onder inwonersparticipatie en hoe we dat invullen en kan een inwonersbegroting daar dan een gevolg van zijn. De voorzitter: Dank u wel. De heer Rieter. De heer M. Rieter: Ja, helemaal eens met mevrouw Peijs en daarom ook dat we ook het … Ja, ik ga dat dadelijk ook al in ieder geval benoemen, het dictum. Dus dat zal daarin terugkomen. Ik vervolg mijn betoog, voorzitter.