Gemeenteraad transcript 27 september 2022

De koopkrachtcrisis raakt veel, te veel inwoners, ondernemers, verenigingen van onze stad hard. Als PvdA twijfelen we geen moment dat de overheid er alles aan moet doen om de mensen die dat nodig hebben financieel te ondersteunen. De regering heeft een aantal maatregelen aangekondigd, maar vanuit Helmond zal er extra geld en maatwerk volop ingezet moeten worden om het verzachten van deze crisis. En ja, inmiddels heeft het college aangekondigd om met de berap en de begroting te komen met een stevig pakket voor die mensen die het hard nodig hebben. Oftewel, voorzitter, dankzij solide financieel beleid is Helmond in staat om in deze tijd waarin crisissen elkaar opstapelen zowel structureel te investeren als om met een noodpakket te komen voor die mensen die het nu het hardst nodig hebben. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Wijnands. De heer Boetzkes heeft een vraag. De heer Boetzkes: Dank u wel, voorzitter. Ik denk mooie woorden van mevrouw Wijnands, vooral ook hoe ze aangeeft dat mensen het water aan de lippen staat en wij er alles aan moeten doen om mensen te helpen die het nu ontzettend moeilijk hebben. Ik vraag me nog af of ze even de relatie kan leggen met de reden waarom we dan nu groenvoorzieningen gaan leggen. Mevrouw Wijnands: Ja, als u het voorstel goed … De voorzitter: Mevrouw Wijnands. Mevrouw Wijnands: Sorry. Dank u wel, voorzitter.

Als u mijn bijdrage gehoord heeft en ook het voorstel gelezen heeft staat dat er volgens mij heel duidelijk in. Het gaat om, het is ook door de heer Stevens net benoemd, het gaat om structurele investeringen waarbij we de leefbaarheid van de wijken willen verbeteren. Als we dit soort dingen niet gaan doen dan gaan we uiteindelijk als gemeente geen beleid hebben en alleen maar gaten dichtlopen. En waar ik echt heel trots op ben in Helmond dat we het beide kunnen doen. We kunnen doorgaan met een aantal structurele zaken waardoor we ongelijkheid, met ongelijkheid kunnen aanpakken, waardoor we de tweedeling kunnen verkleinen, en we zijn ook in staat om met de begroting met een pakket te komen, ik ben ervan overtuigd dat het college met een mooi verhaal, mooi pakket komt, waarbij ze een aantal zaken zullen oppakken die op dit moment heel nodig zijn voor de mensen in de stad. Dus volgens mij is dat een en-en-verhaal, mijnheer Boetzkes. De voorzitter: De heer Boetzkes, nog een korte reactie en dan de heer Peters.

De heer Boetzkes: Voorzitter, er wordt aangegeven dat het om een structureel beleid gaat en dat is precies niet waar dit over gaat, we gaan eenmalig 1 miljoen in een aantal wijken stoppen om daar het groen te verbeteren. Dat is volgens mij niet structureel beleid en dat is niet een antwoord op mijn vraag. Mevrouw Wijnands: Nou, het voordeel van groen is dat het heel lang blijft staan dus dat vind ik heel structureel. Je plant het één keer aan, en dan gaat een boom groeien en de planten, en dan is het structureel groener in een wijk. De voorzitter: De heer Peters. De heer Peters: Voorzitter, dat vind ik toch een beetje een loopje nemen met de boekhoudregels die we met elkaar hebben afgesproken. Incidenteel geld … Natuurlijk even los van, ik ga hier niet iemand de vlooien af zitten vangen of woorden zitten vangen, maar je kunt iets wat je incidenteel hebt niet structureel uitgeven want dat heeft een boekhoudkundig gevolg in de begroting, dus dat vergt ook onderhoud en dat soort zaken. Het is incidenteel geld wat nu over is, dus dat kun je dan wel voor een incidentele aanjaag gebruiken maar is geen structureel geld. De voorzitter: De heer Boetzkes. De heer Boetzkes: Voorzitter, hartstikke leuk natuurlijk, de ‘…’ dat u me uitlegt dat een boom groeit. Was ik van op de hoogte. Waar het hier om gaat is dat het groenbeleid en het eenmalig aanleggen, dat het daar niet mee klaar is.

En ik zal er in mijn bijdrage op terugkomen dat de wijze waarop we het groen hebben onderhouden de afgelopen jaren niet bepaald van zichzelf laat spreken. De voorzitter: Oké, dank u wel. Dank u wel, mevrouw Wijnands, ik geef de heer Vervoort … Mevrouw Wijnands: Mag ik er nog heel even op reageren, op wat de heer Boetzkes zei? De voorzitter: Ja. Mevrouw Wijnands: Want ik ben het daar zeker mee eens dat dat twee verschillende zaken zijn hè. Het incidenteel, ook wat de heer Peters zei, het is een incidentele uitgave waar wel een structureel effect aan zit. Dat bedoelde ik te zeggen. En ik kan best met u meegaan door met elkaar kunnen hebben over het onderhoudslevel van het groen, maar dat is niet vandaag aan de orde. De voorzitter: Oké, dank u wel. De heer Vervoort van het CDA. De heer Vervoort: Geachte voorzitter. Als raad hebben wij een controlerende taak. Zo moeten we nagaan of het afgesproken beleid goed wordt uitgevoerd. Daarnaast hebben we als volksvertegenwoordiging de taak: we treden op namens alle inwoners, maar ook namens onze verenigingen en onze sportclubs. Die taken nemen we zeer serieus. Wat daaraan vooraf is gegaan in raadsvoorstel 62 stelt het college om voor een impuls te geven aan de openbare ruimte in Helmond Noord, Oost, West en in de Binnenstad. De kwaliteit van de leefomgeving is belangrijk, en daarin speelt groen een belangrijke rol.

Groen verbindt, verblijdt en daar zijn wij het roerend mee eens. Er is een budget beschikbaar vanuit de crisis- en herstelnota. Het voorstel is om dit jaar 600.000 euro en komend jaar 400.000 euro te reserveren voor het vergroenen van deze wijken. En dat kan en moet wat betreft ons anders. Waarom? Grote groepen inwoners, verenigingen, sportclubs staan voor financiële uitdagingen door de gestegen prijzen. Geruime tijd maken wij ons grote zorgen. Door de gestegen

energieprijzen zijn alle producten fors gestegen en we horen dagelijks dat onze inwoners problemen hebben om alles te kunnen betalen. Gisteren hebben wij kunnen lezen dat er wekelijks zo’n twintig gezinnen extra gebruik maken van Super Sociaal, en dat ze richting hun maximale capaciteit gaan van 1.500 gezinnen. Schandelijk in zo’n welvarend land. Gisteren kregen we een extra RIB waarin wordt beschreven wat er aan de hand is in de stad en in het land. Ik heb gisteren nog uitgebreid gesproken met de minister over deze grote problemen. Niet alleen van de minima, maar grote groepen werkenden komen zelfs in de problemen. De inschatting voor Helmond is dat er om en nabij de 10.000 inwoners in grote problemen komen. Daarom doen wij een dringend beroep op onze collega’s om het harde raadsvoorstel in de koelkast te zetten en eerst te wachten op de begroting 2023. Als we over zes weken moeten kiezen tussen nu groen of de eerste levensbehoeften van onze inwoners of onze ondernemers, kiezen wij voor onze inwoners en voor onze ondernemers. De heer Stevens: Ter interruptie, voorzitter. De voorzitter: De heer Stevens. De heer Stevens: Ik heb net een paar keer de berekening gedaan. Ik wil dat mijn collega nu eens even berekent als je 10.000 huishoudens hebt, we hebben er 35.000 geloof ik in Helmond, 10.000 mensen komen in, mensen, ik denk huishoudens dat u bedoelt, komen in de problemen.

Hoe lang kunnen we die mensen helpen met 1 miljoen en hoe lang kunnen we dat als gemeente volhouden financieel denkt u? De heer Vervoort: Uw college, ons college heeft … De heer Stevens: Graag een berekening, alstublieft. De heer Vervoort: Er zijn onlangs feiten naar boven gekomen landelijk dat er tussen 1 en 1,4 miljoen mensen in de problemen gaan komen. Dat is tien procent van onze bevolking. Als we kijken naar Helmond heeft 90.000 inwoners. Helmond staat niet aan de lat als een van de welvarendste steden in Nederland, nee, Helmond zit onder het gemiddelde. Dus omgerekend kom je om en nabij aan de 10.000 inwoners. En ik ben het met u eens dat dit miljoen niet alles kan oplossen. Ik ben benieuwd naar de brief die het college gister heeft gestuurd waar dat ze ingeeft om al die mensen te helpen, hoe dat ze willen doen, want we komen echt voor hele grote problemen te staan. De heer Stevens: Ja voorzitter, het is zo moeilijk hè. De heer Vervoort: Nee, het is helemaal niet moeilijk. De heer Stevens: Nee, maar ik ben het in de basis met u eens dat we heel veel problemen krijgen, maar waar het mij om gaat is dat u toekomstvisie wil inruilen om geld in zwarte gaten te gooien die niets gaan helpen. Daarmee help je deze stad naar de verdoemenis.

Want weet je wat je hier gaat doen, je hebt een zieke patiënt die je had nog kunnen helpen maar doordat je geen geld hebt laat je hem zieker worden, ineens is er geld en de patiënt is overleden. Dat is wat u doet. De voorzitter: Dank u wel. Ja. De heer Vervoort: Voorzitter, mag ik daarop reageren? De voorzitter: Dat mag u, en dan geef ik dalijk het woord aan de heer Manders.

De heer Vervoort: Als een gezin in problemen zit en die kan de maand niet halen, en ik kom dagen tekort, heeft dat zoveel invloed op het levensplezier, de levensverwachting van die personen, wat door merg en been gaat. En ik denk dat wij hier als raad een verantwoordelijkheid hebben voor die mensen want ik kan het niet uitleggen dat iemand dagen tekortkomt en niet kan eten en naar de voedselbank moet, en wij gaan in andere stukken van de stad groen aanplanten want dat kan gewacht worden, en groen vinden wij ontzettend belangrijk maar op dit moment zijn er andere prioriteiten in de stad. De heer Stevens: Voorzitter. De voorzitter: De heer Manders. Nee, ‘…’. De heer Stevens: ‘…’ geen antwoord. De heer Manders: Mijnheer Stevens. Ik wil ook graag reageren op mijnheer Stevens. Is toch een financieel expert en hij doet net of een miljoen helemaal niets is. Wij zijn hier continu bezig in de raad, we hebben van bijvoorbeeld Mì Hellemonders een keer een voorstel gehoord over een Klusbus, en we hebben voorstellen gehoord over ontbijten op scholen. Zijn allerlei goede voorstellen en die kosten allemaal geld. En mijnheer Stevens brengt dat miljoen terug naar 100.000 inwoners en dan is dat een tientje per inwoner of als je de rekensom wil maken voor 10.000 inwoners is dat 100 euro per inwoner. Als we zo elke keer met elkaar discussiëren dan kunnen we nog wel meer voorbeelden aanhalen.

Het gaat om veel geld, het gaat om incidenteel geld, en het gaat om prioriteiten. En het verschil in mening is, en dat is een verschil in partijen, dat de ene partij kiest voor een andere prioriteit dan een andere partij, daar hebben we hier mee te maken. En dan kunnen we heel lang discussiëren met elkaar maar het zijn keuzes. En de politiek maakt keuzes, mijnheer Stevens maakt andere keuzes, en het CDA en de VVD maken weer een andere keuze en dat is ons recht. En ik denk dat we daar niet uitkomen en niet bagatelliseren of een miljoen helemaal niets is, mijnheer Stevens. De voorzitter: Mevrouw Brouwers en dan mevrouw Maráczi en dan … De heer Stevens: Mag ik nog even of niet, ‘…’ vraag ‘…’. De voorzitter: Mevrouw Brouwers. Mevrouw Brouwers: We erkennen dat er echt structurele problemen zijn en dat een miljoen natuurlijk niet niks is, maar als u spreekt over 10.000 inwoners plus alle verenigingen, dan vraagt dat toch juist om een structurele aanpak en niet een eenmalige aanpak van 1 miljoen? 1 miljoen is natuurlijk hartstikke veel geld, maar op het moment dat je niet investeert in duurzame projecten dan laat je ook mensen in de kou staan. De voorzitter: Mevrouw Maráczi. Mevrouw Maráczi: Ja, ik wil even eigenlijk reageren op het frame dat wij geen prioriteiten zouden stellen en of wij het allemaal niet heel erg vinden dat mensen het water aan de lippen staat.

Maar wij hebben, wij hoeven op dit moment omdat we dus eigenlijk heel goed omgegaan zijn met ons geld, net als bij de coronacrisis, hebben wij gewoon een budget om daarvoor vrij te maken. Heel veel gemeenten hebben dat niet. Dus ik denk dat wij daar sowieso wel trots op mogen zijn. En dus die prioriteit en die keuze die ligt helemaal niet voor. Dat is, ja, dat vind ik echt een frame, net als wij die keuzes ook zouden maken zo, maar daar gaat het niet om, het is echt en en. En er wordt hier gewoon een heel geweldig frame neergezet alsof de CDA en de VVD de enige mensen of de enige partijen zijn die iets, ook maar iets om de armoede geven.

De voorzitter: De heer Tuerlings. Ja, ik pak even een rondje want … De heer Tuerlings: Ja, dank u wel voorzitter. Ik snap het nu toch niet helemaal. Er wordt een onnoemelijke urgentie geschetst. Mensen komen, halen het einde van de maand niet. Nou, het is vandaag 27 september, zitten nog drie dagen in deze maand. Ik geloof heel goed dat er mensen zijn die nu al opkijken tegen die laatste drie dagen omdat de rekening gewoon nu al rood staat. En dan komt er nu een voorstel om dit geld zes weken bijvoorbeeld op de plank te laten liggen zonder iets te doen. Ik had dan op zijn minst actie verwacht zodat morgen iets gedaan kan worden. Maar in plaats daarvan wordt er nu uitgesteld en laten we er nog wat langer over nadenken. Dat helpt toch, dan bereik je toch ook helemaal niks? De heer Vervoort: Voorzitter, mag ik even reageren? De voorzitter: De heer Vervoort. De heer Vervoort: Mijnheer Tuerlings. Ik begrijp dat u niet een van die gezinnen bent die naar het einde van de maand moet kijken, want de mensen die het eind van de maand kijken ontvangen op de 21ste van de maand hun salaris en dan zijn ze aan het tellen. De voorzitter: Mijnheer Vervoort, ik zou het willen dat u het niet op de persoon speelt. Nee. De heer Vervoort: Nee, sorry. Maar in ieder geval de mensen die in problemen zitten krijgen op de 21ste van de maand zijn geld gestort. Vervolgens moeten ze dan een maand wachten.

En die aantal dagen voor de 21ste halen heel veel gezinnen niet. Het is gisteren uitgebreid door de minister aangegeven dat er zo ‘…’ problemen zijn en dat niet 1-2-3 op te lossen is. En ik weet dat een miljoen niet de problemen opgelost kan krijgen, maar wat wij vragen is: parkeert het zes weken, dat het college gaat komen met een totale doorkijk wat er staat te gebeuren voor 2023. Pas op de plaats maken want een miljoen kunnen we daar maar één keer uitgeven. De voorzitter: Oké. De heer Manders en dan zag ik daar de heer Boetzkes hè? De heer Manders: Ja, zojuist werd gesuggereerd dat het geld op de plank moet liggen dat niks wordt gedaan. Ik ben mijn betoog begonnen met complimenten naar het college dat ze een crisisteam hebben geformeerd en dat het crisisteam direct aan de slag gaat om problemen op te lossen. Maar dat zal geld kosten. Kost allemaal geld. En er wordt hier ook gesuggereerd en en en, alsof onze zakken diep zijn. Natuurlijk, we hebben een hele mooie reserve, maar met inflatiepercentage van 10 en misschien hoger, 12 procent, is de reserve zo weg, dat weet iedereen. Vandaar dat wij nu pas op de plaats willen maken. Dat is de discussie, niet dat wij met een miljoen alle Helmonders kunnen redden, dat zou de landelijke overheid moeten doen en die zijn daar hard mee bezig, ook in het kabinet waar D66 in zit van de heer Stevens.

De heer Stevens: Ter interruptie, voorzitter. De voorzitter: De heer Boetzkes, o, mijnheer Stevens. De heer Stevens: Ja. D66 van mijnheer Stevens, ik ben de baas van D66 schijnbaar. Maar aan de ene kant zegt mijnheer, mijn collega Manders: wij kunnen met die miljoen die mensen niet redden. Collega van, Pieter … Ja, normaal als we discussiëren dan gaat het meteen met de voornaam. De voorzitter: Nee, laten we gewoon even ook gewoon …

De heer Stevens: Ja, maar we mogen ook wel een beetje plezier maken af en toe hè. Het is een heel serieus onderwerp. De voorzitter: Ja. De heer Stevens: En even moet soms de angel eruit. En dat komt omdat er veel op het spel staat. Die miljoen waar u het over heeft, u zei het terecht, die kunnen we op verschillende manieren inzetten. Je kan twee dingen doen: lange termijn, korte termijn en je geld is weg. Maar we zijn in de basis eens dat er wat moet gebeuren. Maar alleen dat kan niet met dit miljoen. Laten we nou gaan investeren als we dat geld hebben en er komt nog veel meer geld. Dit nu wegzetten heeft geen zin. Als u hier mensen mee wil gaan helpen dan help je twee maanden 10.000 mensen en het geld is zoek. Is weg, je kan er niets meer mee doen. Alstublieft jongens, doe het niet, investeer in de stad. Ook en en, investeren in je stad, ook. De voorzitter: Dank u wel, de heer Boetzkes. De heer Boetzkes: Voorzitter, ik bewaar het voor mijn bijdrage, dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. De heer Vervoort, komt u tot een afronding? De heer Vervoort: Nou, ik heb nog wel tekst. Verder, ik had het over de zes weken. Dus het verzoek om zes weken in ieder geval te wachten. Dus als we over zes weken moeten kiezen tussen nu groen of het verenigingsleven op de been te houden, kiezen wij voor onze verenigingen.

Als we over zes weken moeten kiezen tussen nu groen of onze sportclubs op de been houden, kiezen wij voor onze sportclubs. En zo kan ik nog wel even doorgaan. De voorzitter: Mevrouw Maráczi. Mevrouw Maráczi: Ja. U heeft uw keuze dus al gemaakt. Dus ik wil eigenlijk dan ook vragen wat je vindt van we gaan een crisisteam opstellen, dat we eerst gaan kijken waar de echte noden liggen voordat we het inderdaad al ‘…’. De heer Vervoort: Mevrouw Maráczi, voorzitter, over zes weken krijgen wij de begroting te behandelen hier. En er wordt van ons keuzes verwacht. En we moeten kiezen tussen het een of het ander. Want alles wat we in de stad met zijn allen willen is onuitvoerbaar. En niet te betalen. Dus we zullen, het college komt ‘…’, we krijgen over een week, twee weken, krijgen we de begroting. Dan is het precies wat het college wil, dan kunnen wij keuzes maken. Misschien komen ze met een vervelende boodschap, misschien komen ze met een hele positieve boodschap. Wij weten het op dit moment niet. En daarom vragen wij de raad om pas op de plaats te maken want als wij direct moeten kiezen tussen die mensen die het niet kunnen betalen of die verenigingen die het niet meer kunnen betalen, net dat beetje dat wij met dat miljoen wel kunnen helpen, dan gaat onze keuze elders naar.

En als er geld genoeg is dan geef ik er niks om, al moet er nog twee miljoen plantenvakken worden geplant, want wij zijn ervan overtuigd dat groen in de stad ontzettend belangrijk is, daar staan wij honderd procent achter, maar wij gaan op dit moment maken wij andere keuzes en de keuze is pas op de plaats te maken en over zes weken is de financiële doorkijk naar ’23 en we kunnen een duidelijke keuze maken. De voorzitter: De heer Manders, de heer Manders.

De heer Manders: Ja, ik wil nog even reageren op de suggestie dat als we dat miljoen niet aan plantenbakken of aan groen of aan borders besteden, dat het dan niet structureel kan worden ingezet, het incidentele geld. Het kan wel degelijk. Als je een sportclub overeind houdt, als je zorgt dat mensen lid kunnen blijven van een sportclub dit jaar, dan ben je ook structureel bezig. Als je een voorstel, wat ik nog steeds een prima voorstel vind, van Mì Hellemonders van de Klusbus, die helpt mensen om energiemaatregelen te nemen, dan ben je ook structureel bezig. Er wordt net gedaan of dat dan incidenteel is. Nee, dat is net zo structureel dan plantenbakken en die moeten ook onderhouden worden, en dat is waarschijnlijk iets wat te weinig wordt, wat te weinig aandacht krijgt ‘…’. De voorzitter: We vallen een beetje in herhaling dus ik zou vragen de heer Vervoort zijn inbreng af te ronden. De heer Vervoort: Wij kunnen nu dit besluit nemen en dit voorstel in uitvoering gaan brengen. Maar we weten momenteel echt niet wat de ondersteuningsmaatregelen gaan kosten. Wij als CDA kunnen dit onze inwoners, de verenigingen, de sportclubs, niet uitleggen als ze zo meteen in de kou staan. De voorzitter: Een interruptie van de heer … Een interruptie van mevrouw Meulenbroek. Mevrouw Meulenbroek: Dank u wel, voorzitter.

Ja, ik ben het met u eens dat we in herhaling vervallen en ik denk dat we even moeten proberen om met zijn allen hier in de raad even tot de kern te komen. Het woord wat nu de hele tijd gebruikt wordt door de heer Vervoort is keuzes maken. Dat is waar we vanavond zitten. Kiezen om kwetsbare wijken groener te maken. Daarnaast hebben wij een raadsinformatiebrief ontvangen waar nadrukkelijk gezegd wordt dat we ook naar alle andere problemen gaan kijken waar u nadrukkelijk aandacht voor vraagt. Er is een crisisteam, dat gaat kijken naar de verenigingen en al die anderen die nu op dit moment onder druk staan. Tenslotte hebben we nog een keuzemoment en dat is de begroting. Maar we moeten die keuzemomenten nu niet allemaal gaan proppen in de begroting. Vanavond vergroening van kwetsbare wijken, crisisteam aan de slag, en de begroting is de begroting. De voorzitter: Oké, de heer Vervoort. De heer Vervoort: Wij maken andere keuzes, wij wachten rustig, of rustig, die zes weken kunnen wij gerust wachten, want die zes weken hoeven die planten niet in de grond. Zoals u weet kunnen we elke euro maar één keer uitgeven. Laten we dit raadsvoorstel parkeren. Wij doen een dringend beroep op andere collega’s om deze motie ook te ondersteunen, maar als ik het zo zie is er ontzettend veel weerstand vanuit de coalitie en dat doet ons pijn. Ik denk dat het de inwoners van onze stad pijn doet.

Tot zover. De voorzitter: Dank u wel. Dan geef ik het woord aan de heer Fkihi van DENK. De heer Fkihi: Dank u wel, voorzitter. Voorzitter, beste aanwezigen en kijkers online. We bespreken nu een voorstel dat door de vorige raad en college is besloten en nu uitgevoerd gaat worden, namelijk het vergroenen van de Binnenstad, Helmond Noord, Oost en West, met coronagelden. Deze wijken kunnen wat DENK betreft wel steun gebruiken om ook hun leefomgeving te vergroenen, zeker gezien het feit dat de inwoners van deze wijken nog altijd korter leven dan de andere wijken in Helmond. Wij staan dan ook achter dit voorstel. Wij zien ook dat onze inwoners geconfronteerd worden met sterk stijgende kosten en moeilijk rond kunnen komen door de huidige energie- en koopkrachtcrisis. We hebben het college dan ook gevraagd tijdens de laatste adviescommissie om met aanvullende maatregelen te komen boven op de rijksmaatregelen tijdens de komende begroting om te zorgen dat iedereen fatsoenlijk kan eten, het warm genoeg heeft, en kan blijven wonen. Waarbij ook de belangen van onze ondernemers, maatschappelijke organisaties en verenigingen

worden meegenomen. Wij vinden het dan ook goed om in de raadsinformatiebrief 94 te lezen dat het college bij de komende berap en begroting middelen vrijmaakt om een vangnet te creëren voor mensen die dat nodig hebben. Tenslotte wil ik aangeven dat de VVD, CDA, Helder Helmond en Forum voor Democratie ons aan hun zijde hebben om goed te kijken hoe we onze inwoners kunnen helpen, maar wachten daartoe geduldig op de plannen die het college bij de begroting gaat presenteren. Tot zover. De voorzitter: Dank u wel. Dan geef ik het woord aan mevrouw … Hebt u een interruptie? O. Mevrouw Tamarinof en dan mag u. Nee, is geen interruptie. Ja, uw bijdrage. Mevrouw Tamarinof: Dank u wel, voorzitter. Tijdens corona kwamen vele mensen er pas echt achter hoe belangrijk groen in je directe omgeving is. En daarom werd in de crisis- en herstelnota door onze raad opgenomen dat we de wijken Helmond Noord, Oost, West en de Binnenstad uit deze coronagelden gaan vergroenen. Wij vinden dit een goed voorbeeld van het principe uit het ambitieakkoord om met het ene vraagstuk ook andere vraagstukken op te lossen. Met deze incidentele coronagelden kunnen we namelijk door de aanleg en het opknappen van groen op een structurele manier in deze kwetsbare wijken de tweedeling in de stad tegengaan. Want hoe je wijk eruitziet en hoe groen deze wijk is, is belangrijk voor je welzijn en je woonplezier.

Leven in een groene omgeving is goed voor de gezondheid van onze inwoners. Wij spreken regelmatig met inwoners, verenigingen, maatschappelijke instellingen en ondernemers. En dat veel van onze inwoners nu financiële zorgen hebben is iets waar GroenLinks zich grote zorgen om maakt. Het is dan ook van groot belang dat de regering snel actie neemt om de mensen te compenseren en tegemoet te komen in hun financiën, en dat moet op een structurele manier worden opgelost. Ook wij als gemeente gaan onze inwoners steunen waar het nodig is en waar het mogelijk is. Het crisisteam is bezig dit te inventariseren en uit te werken, en over die uitwerking willen wij als raad graag snel meepraten, dus laten we hier samen aan werken om onze inwoners tegemoet te komen. Maar dat wil niet zeggen dat we een belangrijke investering in deze kwetsbare wijken maar moeten uitstellen of zelfs annuleren. En de wensen van bewoners die klagen over de staat van hun groenvoorzieningen moeten negeren. Want wij moeten als gemeente blijven investeren in onze stad en de leefbaarheid daarvan. In de commissievergadering werd ons duidelijk dat alle partijen de financiële problemen van de inwoners en verenigingen willen aanpakken en dat men groen belangrijk vindt. Dat we het allebei moeten doen, investeren in deze wijken en verenigingen en inwoners financieel tegemoetkomen.

En dat is het geval, we gaan het allebei doen. Wij vinden het daarnaast ook belangrijk dat de beplanting in overleg gaat met de omwonenden, dat zij worden betrokken bij de aanplant en wie wil kan helpen om dit groen te onderhouden om zo je eigen wijk nog leefbaarder te maken en participatie te bevorderen. De planten die worden gekozen zijn klimaatbestendig, bij- en vlindervriendelijk, bij voorkeur biologisch geteeld en waar mogelijk ingekocht bij lokale bedrijven. En zo snijdt dit mes met nog meer kanten en dragen we met deze incidentele impuls bij aan het oplossen van meerdere vraagstukken. GroenLinks zal dus zeker instemmen met dit voorstel. De voorzitter: Dank u wel. De heer Van de Werff heeft een interruptie. De heer Van de Werff: Dank u wel, voorzitter. Een vraagje: als ik uw betoog hoor, behoort groen tot de primaire levensbehoeften in dit land. Zo klinkt het. Het klinkt wel als een preek. Sorry, maar dan ga je toch niet incidenteel geld uitgeven aan een structureel probleem wat we hier in Helmond hebben wat hoort volgens u bij primaire levensbehoeften. Ik kan dit niet rijmen. Mevrouw Tamarinof: Ik begrijp een vraag, of … De voorzitter: Nee, is geen vraag.

Mevrouw Tamarinof: Oké. De voorzitter: Hij begrijpt u niet. Mevrouw Tamarinof: Oké, ik begrijp hem ook heel vaak niet. De voorzitter: Nou, daarom dus. Mevrouw Spoek en dan de heer Mol. Dan mevrouw Maráczi en dan de heer Boetzkes. En dan mevrouw Spierings. Mevrouw Spoek-van Dinther: Ja. Dank u wel, voorzitter. Als mede-indiener van deze motie wil ik namens Forum voor Democratie Helmond graag onze zorgen delen met de raad en het college. Voorzitter, voor ons ligt nu de keuze: plantjes of pleisters? Ik heb hem vaker al gehoord vanavond. Nu zullen sommigen denken: het kan toch allebei? Misschien, maar eenzelfde euro dubbel uitgeven is nog nooit gelukt. De keiharde realiteit voor de komende winter is dat ondanks een nog onvoldoende uitgewerkt energieplafond voor veel Helmonders de komende maanden de keuze gaat zijn: koud of honger. En met een beetje pech allebei. Als medeverantwoordelijken voor alle Helmonders kunnen wij als FvD Helmond nu niet anders dan alle crisiseuro’s reserveren voor de zware winter die komen gaat. Wij zijn absoluut niet tegen de plannen om onze mooie stad te vergroenen. Maar zoals we er nu voor staan zijn pleisters harder nodig. Voorzitter, politiek is het maken van keuzes, hebben we vandaag ook al heel vaak gehoord. Wij als raad in Helmond zijn in vele opzichten afhankelijk van keuzes die in Den Haag gemaakt worden. Kleine opsomming.

De energiecrisis als gevolg van onze toegenomen afhankelijkheid van dure onbetrouwbare wind- en zonne-energie, het besluit om de gaswinning in Groningen af te schalen en de averechts werkende EU-sancties tegen Rusland, is een keuze. Stoppen met klimaatbeleid, gaswinning in Groningen opschalen en de sancties tegen Rusland zou ook een keuze kunnen zijn. De koopkrachtcrisis, het gevolg van onze waardeloze euro, de toenemende belastingdruk, en jawel … De voorzitter: De heer Van Dam heeft een interruptie. De heer Van Dam heeft een interruptie. De heer Van Dam: Dank u wel, voorzitter. Het gaat inderdaad ook om keuzes maken. Maar u zegt nu dat de keuze Groningen door de grond laten zakken en die inwoners hun huizen kwijt laten raken, dat dat een keuze zou moeten zijn. Nou, dit is niet de keuze die wij zouden maken. De heer Peters: Voorzitter. De voorzitter: De heer Peters. De heer Peters: Punt van orde, want volgens mij heeft de collega haar maiden speech op dit moment. De voorzitter: Daar doen wij niet aan. De heer Peters: En het is een goed gebruik in dit huis dat er dan niet geïnterrumpeerd wordt. Dat heeft u eerder wel gedaan, voorzitter, dus … De voorzitter: Ja, maar dat kan … De heer Peters: Ik heb daar toch wel wat moeite mee. De voorzitter: Oké. Mevrouw Spoek, u mag daarop reageren, het hoeft niet.

Mevrouw Spoek-van Dinther: Ik begrijp het punt van orde, in dezen geen moeite om te reageren op deze vraag. Er zijn zeer veel mogelijkheden om alle Groningers zeer uitgebreid te compenseren die daar al jaren met hun verzakte huizen op wachten. Nu hebben ze dubbel pijn: en een hoge energierekening en een kapotte woning. Die oplossingen zijn ook weer wederom landelijke keuzes. De voorzitter: U vervolgt uw betoog. Mevrouw Spoek-van Dinther: Yes. Nou, ik was dus bezig met de koopkrachtcrisis hè, het gevolg van onze waardeloze euro, toenemende belastingdruk, en jawel, de energiecrisis is een keuze. Uit de euro, lagere belastingen en een rationeel energiebeleid voeren zou ook een keuze kunnen zijn. De heer Stevens: Ter interruptie, voorzitter. De voorzitter: De heer Stevens. De heer Stevens: Zijn we nou het landelijke programma van Forum hier aan het proberen toe te passen op Helmond? Want ik begrijp er helemaal niks meer van. Uit de euro stappen, de sancties tegen Rusland opheffen, we zijn hier bezig om Helmond beter te maken. Wat heeft dat te maken met de keuzes van uw landelijke partij? De voorzitter: De heer Heller. De heer Heller: Ja, even een reactie op de heer Stevens. Wat mijn collega probeert te schetsen is dat politiek samenhangt met keuzes, dat we af en toe afhankelijk zijn van keuzes van het land. En ik zou het prettig vinden als ze even haar verhaal af mocht maken.

De voorzitter: Mevrouw Spoek, u vervolgt uw betoog. Mevrouw Spoek-van Dinther: Inderdaad, ik sluit me aan bij mijn collega Heller. Ik schets hier het beeld, en dit beeld is belangrijk voor de afronding van mijn verhaal want dit beeld is de zorg die wij namens Forum met deze raad willen delen. De voorzitter: U vervolgt uw betoog. Mevrouw Spoek-van Dinther: Ja. De woningcrisis, door het huisvesten van immigranten zonder asielstop, is een dweilen met de kraan open-keuze. Stoppen met massale immigratie zou ook een keuze kunnen zijn. Dan hebben we ook nog, ben nog niet klaar, sorry, een aantal irreële crisissen, die naast dat het ons miljarden kost, aangegrepen worden om impopulaire maatregelen door te drukken. De stikstofcrisis, de klimaatcrisis, en de coronacrisis. We hollen van crisis naar crisis. Op deze manier zal het potje pleisters in Helmond heel snel leeg zijn. Hoe lang houden we dit nog vol? En zijn er niet al veel Helmonders helemaal klaar met deze ellende? Voorzitter, de beleidskeuzes met betrekking tot de energiecrisis zorgen ervoor dat steeds meer Helmonders in de financiële problemen komen. Onze pleisters worden steeds duren, maar blijven te klein voor wonden die Den Haag creëert.

Forum voor Democratie Helmond roept daarom juist alle partijen met een landelijke achterban op om naast uiteraard het steunen van deze motie een noodsignaal neer te leggen bij hun partij in Den Haag. De voorzitter: Dank u wel. Proficiat met uw maiden speech. Oké, had u een interruptie?

Mevrouw Meulenbroek: Nee, ik wilde zeggen dat naast mij nog iemand zit met een maiden speech. De voorzitter: Ja, maar die heb ik toch al wel vaker in de raad gehoord. Toch, u hebt wel vaker in de raad gesproken toch? Oké. Dan ook proficiat. Ja. De heer Mol. Ik weet zeker dat mijnheer Mol niet zijn maiden speech houdt. Nee, maar ik dacht dat ik de heer Fkihi al vaker gehoord had. De heer Mol: Dat klopt, voorzitter. Voorzitter, 50PLUS vindt een prettige leefomgeving in onze wijken van cruciaal belang. We moeten niet onderschatten wat een fijne leefomgeving met ons doet. Het zorgt voor verbinding, saamhorigheid, en helpt tegen depressiviteit. En het bespoedigt zelfs het herstel van ziekten. Kortom, het is van groot belang dat wij deze wijken zo snel als mogelijk gaan aanpakken. Wij van 50PLUS vinden het fijn om te lezen dat de inwoners betrokken worden bij de beplantingskeuze. Het doet ons goed te vernemen dat het participatieproces inmiddels al in volle gang is. Wel vragen wij aandacht voor het onderhoud. Het kan niet zo zijn, en het mag ook niet zo zijn, dat door slecht of nauwelijks onderhoud de uitstraling van deze openbare ruimte weer ter discussie komt. Dit is een belangrijke verantwoordelijkheid van zowel de gemeente als van de wijkbewoners. Ik zou zeggen: ga ervoor. Tot zover. De voorzitter: Dank u wel. Dan geef ik het woord aan de heer Boetzkes.

Dan mevrouw Maráczi en dan mevrouw Spierings. De heer Boetzkes: Voorzitter, dank u wel. Coronagelden, daar hebben we het hierover, crisisgelden. En ondanks dat ook wij hopen dat de periode van coronabeperkingen nooit meer terug zal komen vinden wij het erg voorbarig om deze crisisgelden nu al uit te gaan geven aan andere zaken. Vergeef me dat ik geen landelijke thema’s aanspreek maar me beperk tot wat hier in Helmond gebeurt. Het verbaast mij namelijk dat wij er in Helmond voor hebben gekozen om de uitbreiding van de groenvoorziening in de openbare ruimte te gaan besteden, en daar zou ik graag wat meer uitleg voor hebben ook van het college. U krijgt het tenslotte nu al niet voor elkaar om de reeds bestaande openbare groenvoorzieningen te onderhouden, of bent u de kritiek en raadsvragen over het park in Brouwhuis alweer vergeten? De vele meldingen uit Helmond-Noord en de aanhoudende verzoeken tot maaien vanuit Stiphout. Wij hebben het college al eerder aangesproken op het huidige groenbeleid dat ondermaats is en tot veel klachten leidt. Maar erger nog.

Is het werkelijk zo dat u denkt dat de inwoners van Helmond zitten te wachten op een extra bloemperkje? Denkt u werkelijk dat onze inwoners van de wijken Helmond-Noord, Oost, West en Binnenstad, of welke wijk dan ook, wanneer ze uit hun raam kijken en de duur betaalde hoveniers aan het werk zien, daar gelukkiger van worden? Terwijl ze op diezelfde dag de verwarming niet hebben aangezet en hun kinderen met een leeg broodtrommeltje naar school hebben zien gaan. In de krant hebben we gelezen dat er weer een horecazaak gesloten is en dat voetbalverenigingen hun contributie keer op keer moeten verhogen als gevolg van energiekosten. Waarom ligt hier geen voorstel zoals dat van CDA en VVD, om geld te besteden aan verenigingen? Geen voorstel zoals van DENK, uit de commissievergadering, om het te besteden aan ontbijt op scholen? Geen voorstel zoals van Mì Hellemonders over de Klusbus. Maar ook onze eigen, ons eigen initiatiefvoorstel om de grens van Stichting Leergeld te verruimen zou een sympathieke besteding zijn geweest van deze miljoenen. Maar geen van dit alles stelt u voor. U wilt plantenbakken en perkjes aanleggen. Maar met een lege maag en geen verwarming voor de mensen welke daarop uitkijken laat u zien dat de kloof tussen het college en de inwoners in Helmond groot is, zeker in de wetenschap dat 3.200 huishoudens het risico lopen op acute geldnood. ‘…’ is dan ook aan de raad.

De voorzitter: Mevrouw Tamarinof. Mevrouw Tamarinof heeft een interruptie.

Mevrouw Tamarinof: Het is toch niet zo dat we niets aan die andere dingen gaan doen? We hebben toch een crisisteam opgericht en zijn bezig om al die noden in beeld te brengen? U doet net of we dat niet gaan doen. De voorzitter: De heer Boetzkes. De heer Boetzkes: Voorzitter, ik heb zeker ook de brief gelezen waarin gesproken wordt over creëren van een vangnet en het geven van extra lucht voor mensen die het nodig hebben, en ik denk dat dat heel belangrijk is. Ook ik ben heel blij, Helder Helmond is heel blij met het crisisteam dat er gaat komen. Maar het is vreemd dat het eerste van die 11 miljoen crisisgelden die wij gaan besteden, besteed wordt aan groenvoorziening. Wij vinden het erg vreemd dat de plannen zoals die in de raadsbrief liggen allemaal nog onduidelijk en vaag zijn, en dat we hier al concreet met wijkraden gesproken hebben. We zijn onze energie op de verkeerde plek aan het leggen. De voorzitter: Oké, dank u wel. Dank u wel voor uw bijdrage. Dan ga ik over naar de bijdrage van mevrouw Maráczi. Mevrouw Maráczi: Dank je wel, voorzitter. De breed gesteunde crisis- en herstelnota 2020 is opgesteld als antwoord op de uitdagingen en kansen waarvoor corona ons gesteld heeft. De tweedeling waarvan al sprake was voor de coronacrisis werd pijnlijk blootgelegd. De kwetsbaarsten in onze samenleving werden door deze crisis het hardst geraakt.

De SP strijdt al jarenlang tegen de tweedeling in de samenleving en wij waren dan ook blij dat met deze nota ook een gezamenlijke urgentie gevoeld werd. De SP pleit ook al heel lang voor meer vergroening van de stad, en dan met name in de kwetsbare wijken. Vergroening van de woonomgeving heeft positieve effecten op gezondheid, en juist ook in onze kwetsbare wijken van groot belang omdat dit de wijken zijn waar de bewoners relatief een slechtere gezondheid hebben en zelfs tot wel zeven jaar eerder overlijden. En naast de positieve effecten op de gezondheid heeft vergroening ook positieve effecten op de menselijke relaties, de stemming van mensen, creativiteit, klimaatadaptie en biodiversiteit. En daarmee een bevordering van het welzijn en leefbaarheid in deze wijken. Dit besluit mag in onze ogen dan ook niet gezien worden als een eenmalige impuls maar als een opstap naar structureel beleid voor de lange termijn. Een besluit waarbij we de gedane beloftes waarmaken en een betrouwbare partner zijn voor de tot nu toe participerende partijen. Maar voor ons is het ook van belang dat we de lessen die we getrokken hebben uit de coronacrisis serieus nemen en daarnaar handelen, iets waarbij het landelijk beleid nogal aan ontbreekt. Waardoor bijvoorbeeld de onmisbare, de kwetsbaren, maar ook de zorgmedewerkers weer aan hun lot zijn overgelaten.

Met als gevolg dat als de volgende crisis zich aandient, steeds dezelfde groep weer en nog harder getroffen wordt, opnieuw pleisters geplakt worden en investeringen voor structurele oplossingen vooruitgeschoven blijven worden. De huidige koopkrachtcrisis gaat ook weer veel mensen, veel Helmonders extra raken. En het is heel goed en broodnodig dat we hier net zoals bij de coronacrisis extra middelen voor vrijmaken en er aan een breed gedragen aanpak gewerkt wordt om te kunnen doen wat nodig is. Maar om de koopkrachtcrisis nu te gebruiken om voorliggend besluit van tafel te krijgen is voor ons echt een valse voorstelling van zaken. Dit is geen zaak van het een of het ander, maar van en en. Dank je wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Maráczi. Dan ga ik over tot de laatste spreker denk ik in de eerste termijn, mevrouw Spierings, Lokaal Sterk. Mevrouw Spierings. Mevrouw Spierings-van Deursen: Dank je wel, voorzitter. Ja, ook de fractie van Lokaal Sterk vindt het vergroenen van de wijken heel erg belangrijk. We hebben in de coronatijd gezien dat mensen dichtbij huis vertier zochten, en dan is het wel fijn als je dat in een groene omgeving kunt doen want daar maak je ook je hoofd mee leeg. Nee, wij sluiten ook niet onze ogen voor alle problemen die er op dit moment zijn, landelijk

en zeker ook bij onze mensen in de stad. Wij weten ook dat er koopkrachtproblemen zijn, dat de energiecrisis er is. Maar we hebben begrepen van het college dat er met de begroting en de tweede berap duidelijk en heel veel aandacht voor zal zijn. Dus ik denk dat het heel belangrijk, of onze fractie denkt dat het heel belangrijk is dat wij een betrouwbare overheid zijn en dat wij de afspraken die we met deze vier wijken hebben gemaakt, Binnenstad, Noord, Oost en West, dat we die nakomen. Mensen gaan ervan uit dat hun wijk nu vergroend wordt. Dus wij kunnen instemmen met dit voorstel … De heer Boetzkes: Voorzitter, voorzitter. De voorzitter: De heer Boetzkes. De heer Boetzkes: Sorry, voorzitter. Begrijp ik nu dat er al concrete afspraken en toezeggingen zijn gedaan aan deze wijken en dat als we hier niet mee instemmen dus ook onszelf als onbetrouwbaar bestuur neerzetten? De voorzitter: Mevrouw Spierings. Mevrouw Spierings-van Deursen: Ja, dat staat ook al duidelijk in het raadsvoorstel, dat er met de mensen in de wijken al gesproken is, want de bedoeling is zelfs dat er dit jaar eventueel al gestart zou worden. Dus dat staat in het voorstel en dan zouden wij als overheid wel heel slecht uit de hoek komen als we nu zeggen van ho, dat gaan we niet doen.

En op dit moment wordt er gewerkt aan een begroting en ja, wij hopen en wij hebben gelezen in de brief dat daar iets komt, dus wij gaan ervan uit dat de andere problemen waar iedereen in de stad mee te maken heeft, u en ik net zo goed, al hebben wij het dan misschien financieel wat beter als een gemiddelde, omdat we werken en gewoon gelukkig een goede baan hebben, maar dat wil niet zeggen dat wij die crisis niet voelen. Dus wij vinden het heel belangrijk ook voor de leefbaarheid in die wijken zodat mensen die daar inderdaad die levensverwachting hebben van soms tot wel zeven jaar minder, dat we daar iets aan kunnen doen. Tot zover, voorzitter. De voorzitter: De heer Boetzkes heeft nog een interruptie. De heer Boetzkes: Voorzitter, ik zou dan graag van het college weten op basis van welke bevoegdheid zij al toezeggingen hebben gedaan en waarom wij dan nog hierover stemmen als er blijkbaar al een besluit is genomen. De voorzitter: Oké. De heer Heller. De heer Heller: Ja, even in aansluiting op de opmerking van mijnheer Boetzkes. Ik heb vandaag zowel bij Eindhovens Dagblad als bij DitisHelmond ook al voorbij zien komen dat de plannen kennelijk vastgesteld waren, tenminste, zo kopte het en die indruk werd ook gewekt. Dus ik sluit me aan bij de vraag van de heer Boetzkes. De voorzitter: Oké. De heer Boetzkes nog.

De heer Boetzkes: Ja, als mevrouw Maráczi mij uit wil leggen hoe dat dus wel in elkaar zit dan sta ik daar natuurlijk voor open, want ik snap er blijkbaar niks van. De voorzitter: Oké. Even kijken, ik kijk even want mevrouw Spierings is aan het woord en u kopt hem zeg maar richting mevrouw Maráczi, dus ik weet niet … Is er daar onderling gesprek geweest wat wij niet gehoord hebben?

Mevrouw Maráczi: Nou, volgens mij hebben we het er in de commissie ook over gehad, dit is gewoon een uitwerking van een besluit wat we eerder genomen hebben. De voorzitter: Oké. Mevrouw Wijnands. Mevrouw Wijnands: Een aanvulling daarop, volgens mij is juist Helder Helmond heel erg voorstander van participatie, en op moment dat wij een besluit nemen met elkaar dan gaan we in gesprek met inwoners. De voorzitter: Oké, dank u wel. Dank u wel. Nu zijn we gekomen aan het einde van de eerste termijn van de zijde van de gemeenteraad, en ik zou wethouder Bonte willen vragen om te reageren namens het college. Wethouder, aan u het woord. De heer Bonte: Ja voorzitter, dank u wel. Dank voor de bijdragen, voor een deel was het een beetje een dubbeling van de discussie die we in de commissie hadden gehad, voor een deel een aantal nieuwe inzichten. Het is denk ik ook een beetje de opmaat naar de financiële beschouwingen, in ieder geval veel van u heeft ook al gerefereerd aan de begroting en aan de voornemens die het college heeft aangekondigd.

In ieder geval dank namens het hele college voor de complimenten die volgens mij door u allen naar voren zijn gebracht voor het daadkrachtig instellen van het crisisteam, met onder leiding van collega De Vries zijn inderdaad ambtenaren ook hard bezig om te inventariseren wat er bovenop de maatregelen die het kabinet heeft aangekondigd er nog extra nodig is om te zorgen dat er niemand door het ijs zakt, geen inwoners, geen verenigingen. Dus de zorgen die hier naar voren zijn gebracht, nou, de heer De Vries en ambtenaren hebben ook meegeluisterd, die zullen ook de komende tijd worden opgepakt door het crisisteam en in het kader van de begrotingsbehandeling vast hier ook nog ruim bediscussieerd worden. Dus dat is een spoor waar volgens mij u hier ook al nuttige input heeft geleverd. Het tweede spoor wat in de commissievergadering ook naar voren is gekomen door u op, door sommigen van u ook naar voren is gebracht en wat de heer Guldenaar vooral ook in de commissie benadrukte is: hoe gaan we om met specifiek ook het ondersteunen van inwoners om energiearmoede op te vangen? En dat is een spoor waar, los van de crisisaanpak die in de begroting wordt opgepakt, de gelden die vanuit het kabinet beschikbaar zijn gekomen, dat is totaal 2,3 miljoen, wordt ingezet om ook energiebesparende maatregelen door mensen te laten nemen, ondersteund door energiecoaches en materialen.

En we gaan daar nog een extra plus op zetten en daar zal het college ook binnenkort uw richting op komen. Het eigenlijke voorstel, en dat is de keuze die er vanavond voorligt, dat is invulling geven aan het voornemen wat u eerder als raad al in 2020 heeft uitgesproken om in vier wijken, de vier meest kwetsbare, en ik kan ook zeggen de meest versteende wijken in Helmond, om daar een inhaalslag te maken op het gebied van de vergroening. Hoe gaan we ervoor zorgen dat ook in die wijken de leefomgeving aangenaam is, gezond is, en dat eigenlijk het niveau van de vergroening, de kwaliteit van het groen, ook op een gelijkwaardiger niveau komt ten opzichte van de rest van de gemeente. Dat is het voorstel, dat is het voorstel wat nu voorligt. De voorzitter: De heer Van de Werff heeft een … Ja. De heer Van de Werff heeft een interruptie. De heer Van de Werff: Dank je wel, voorzitter. Ik heb het er al vaker over gehad, we hebben iets besloten in 2020. We staan aan de rand van een nieuwe afgrond want corona breidt zich weer verschrikkelijk uit en we gaan nu al geld uitgeven aan andere dingen dan corona. We hebben het hier ook over mensen die doordat ze planten zien staan sneller beter worden, nou, geloof mij gerust, ik heb een dochter die heeft long covid, en die heeft functie-uitval elke dag.

Als die naar buiten kijkt en die ziet een boom dan zit ze te janken, want ze kan niet naar die boom toe. Dus die effecten die zijn ook weleens anders, en er is zoiets, mijnheer Bonte, als voortschrijdend inzicht. Elk jaar verandert de situatie wat, in Nederland verandert er op dit moment en in de stad elke maand, elke week. En ik denk dat een gemeenteraad daarop moet kunnen anticiperen.

De voorzitter: Wat is uw vraag, want het is een interruptie en u … Ja. De heer Van de Werff: Moeten we niet gewoon pas op de plaats nemen en eens kijken door voortschrijdend inzicht dat we even de hand op de beurs houden? De voorzitter: Ja, maar dat is allemaal ingebracht in alle bijdragen. Dus de heer Bonte reageert daarop en dan als we dat nog een keer allemaal herhalen dan herhalen we elkaar zo dat we ook niet op de kern komen, want mijnheer Bonte kan daarop reageren. En dan is er dalijk nog ruimte voor een tweede termijn. De heer Manders, probeer niet te dubbelen. De heer Manders: Nee, nee. Maar volgens mij is Helmond-Noord een van de groenere wijken hier in Helmond. En de ergernis bij de mensen zit hem vooral bij het onderhoud, bestaand onderhoud van bestaande groene aanleg. De voorzitter: Oké. Helder. De heer Bonte. De heer Bonte: Ja, kijk voorzitter, ik neem ook niemand kwalijk om tegen dit voorstel te stemmen. Dat hebben we in de commissie ook met elkaar gedeeld. U zegt: nou, deze wijken daar willen wij niet voor vergroening gaan, inclusief ook het achter, het inhalen van achterstallig onderhoud, want er is veel achterstallig onderhoud in die wijken. Dat is uw goed recht. Dus ik neem u niet kwalijk, de vier partijen die hier een motie hebben ingediend en hebben aangekondigd tegen het voorstel te willen stemmen. Dat kunt u doen.

Maar breng het niet, daar leek het in de commissie een beetje op en een aantal van u bent daar gelukkig en terecht ook in deze vergadering op teruggekomen, breng het niet alsof dit in de plaats komt van de aanpak die wij nodig hebben om nu de koopkrachtcrisis aan te pakken. Het college wil … De voorzitter: De heer Boetzkes. De heer Boetzkes: Voorzitter, begrijp ik nu dat we de crisisgelden gaan gebruiken om het inhalen van achterstallig groenonderhoud? De voorzitter: De heer Bonte. De heer Bonte: Er is in deze wijken achterstallig onderhoud, dat moet ingehaald worden, en we willen gelijktijdig een kwaliteitssprong maken in deze wijken. Dat is ook het uitvloeisel van het besluit wat uw raad in 2020 heeft genomen. De heer Boetzkes: Voorzitter, dat is geen antwoord op mijn vraag. Mijn vraag was ‘…’. De voorzitter: Maar even via de voorzitter. En ik geef u het woord, ja? De heer Boetzkes. De heer Boetzkes: Voorzitter, wordt er nu van dit geld, dit coronacrisisgeld, wordt het gebruikt om achterstallig groenonderhoud in te halen? Want dat is wat u net zei. De voorzitter: De heer Bonte. De heer Bonte: Jazeker. Dat is een van de elementen die we in die wijken doen. Dus we zijn, als u kijkt naar de plantvakken, nou, dan ziet u dat een aantal daarvan in de vier betreffende wijken, dat een groot deel van de planten eruit verdwenen zijn.

Dus door te zorgen dat we samen met bewoners ook kijken wat voor soort

vergroening heeft u behoefte aan, en bewoners zijn in de twee wijken die wij als eerste gaan aanpakken daar al intensief betrokken, die hebben daar hele goede ideeën bij, doen we samen met bewoners, samen met woningcorporaties, om echt een kwaliteitsimpuls aan die wijken te geven. En ik hoorde u volgens mij net zeggen dat bewoners daar niet op zouden zitten te wachten. Nou, ik kan u verzekeren dat de bewoners in deze wijken, die ook hele goede ideeën hebben over die vergroening, zitten te smachten om meer groen. Een echte kwaliteitsimpuls voor die wijken. Ja, en ik kan u ook verzekeren dat dit voor het college de eerste stap is in het verder vergroenen van de stad, want er is nog veel meer nodig om te zorgen dat we die kwaliteitsimpuls gaan halen, maar we willen hier zo snel mogelijk mee aan de slag. De voorzitter: De heer Boetzkes. De heer Boetzkes: Voorzitter, dit bevestigt maar hoe groot de kloof is tussen de inwoners en het college. Dat u achterstallig onderhoud in wil halen met crisisgelden, terwijl we hier net een duidelijk beeld hebben geschetst van hoe zwaar Helmonders het hebben, en dat is iets waar alle partijen het met elkaar over eens waren. Ik vind het erg vreemd dat dat nu vanuit de crisisgelden moet worden betrokken. De heer Bonte: Ja, en dit is precies wat ik bedoel met het schetsen van die valse tegenstelling.

Ik ben blij dat de heer Manders daar in ieder geval in deze vergadering op teruggekomen is. U blijft een beetje in diezelfde groef hangen als in de commissievergadering. Over de aanpak van de koopkrachtcrisis, waar, nou, misschien met uitzondering van uw partij, maar de brede complimenten ook richting college zijn gegeven over de daadkrachtige aanpak. Dat crisisteam is aan de slag, heel veel van de suggesties die hier zijn gedaan en die vast ook in de komende tijd vanuit uw raad komen, die worden daarin meegenomen dus daar gaan we mee aan de slag, maar doe niet voorkomen alsof, als we nu een keuze voor vergroening maken, dat we niet de koopkrachtcrisis meer aan kunnen pakken. Het is en en, en die inzet, daar staat het college voor. De voorzitter: Mevrouw Wijnands. Mevrouw Wijnands: Ja, dank u wel voorzitter. In reactie op de heer Boetzkes, er staat in het voorstel, had u kunnen lezen, dat er in slechts enkele gevallen achterstallig onderhoud van heesters zal worden aangepakt. En er staat niet dat … De voorzitter: Dank u wel. Ja. Mevrouw Wijnands: Dat is gewoon een klein onderdeel van dit voorstel. De voorzitter: Dank u wel. U vervolgt uw betoog. De heer Bonte: Ja, dus dat is exact de keuze die op dit moment voorligt.

En het is, ja, het is aan u om die keuze te maken, volgens mij heeft u, ja, uw standpunten meer dan duidelijk gemaakt, niet alleen in de commissievergadering, ook hier. Dus volgens mij kunnen we prima tot de stemronde overgaan. De voorzitter: Oké, dank je wel. Ik kijk naar de zijde van de raad of er nog behoefte is aan een tweede termijn of zijn er nog vragen die zijn blijven liggen? Nee, ik zie geen behoefte aan een tweede termijn. Dan wil ik allereerst de motie in stemming brengen. De motie is de motie van de VVD … Mevrouw Wijnands: Voorzitter? Volgens mij wordt er altijd eerst gestemd over een voorstel en dan over een motie.

De voorzitter: Nee. Mevrouw Wijnands: Amendement is toch eerst en dan het voorstel en dan een motie? De voorzitter: Nee. Ik draai al een tijdje mee, mevrouw Wijnands, dus … Mevrouw Wijnands: Ik ook. De voorzitter: Ja, ‘…’, dus we gaan eerst maar eens over de motie stemmen, dus ja. Dus we gaan, de motie die voorligt dat is het verzoek om het raadsvoorstel 62 vooralsnog in te trekken. Kan er gestemd worden met hand opsteken? Ja. Wie is voor deze motie? Voor is VVD, CDA, Forum voor Democratie, Helder Helmond. Wie is tegen? Dat zijn de andere partijen en daarmee is het voorstel verworpen. Motie verworpen. Dan ga ik over naar het raadsvoorstel wat hier ligt, dat is raadsvoorstel 62. Kan er gestemd worden met hand opsteken? Ja. Wie is voor dit voorstel? Voor zijn de partijen PvdA, Mì Hellemonders, GroenLinks, Lokaal Sterk, D66, SP, DENK en 50PLUS. Tegen? Tegen zijn VVD, CDA, Forum voor Democratie en Helder Helmond, en daarmee is het voorstel aangenomen. 9.

Vaststellen bestemmingsplan 't Hout - Aquamarijnstraat. De voorzitter: Dan gaan we met uw goedvinden naar agendapunt 9, vaststellen van bestemmingsplan ’t HoutAquamarijnstraat. Alleen Mì Hellemonders had een voorbehoud gemaakt. O, de heer Tuerlings wil ook iets zeggen op dit punt. De heer Tuerlings. Mijnheer Guldenaar, wilde u ook nog inspreken hierop? De heer Guldenaar, wilt u ook nog iets zeggen? De heer Guldenaar: Niet inspreken maar een kleine opmerking want we hebben een discussie alleen gehad over de hoogte van de huizen en daar zijn wij uitgekomen dat we toch met het voorstel instemmen. De voorzitter: Oké, dus u heeft geen bijdrage. De heer Guldenaar: Nee. De voorzitter: Dank u wel. De heer Tuerlings. De heer Tuerlings: Dit gaat toch over de Verordening burgercommissieleden, of loop ik nu … Excuus, dan ben ik nog verward door de vorige discussie. De voorzitter: Verder gaat alles goed? ‘…’. Nee, ik zei al van alleen de fractie van Mì Hellemonders had een voorbehoud gemaakt over dit punt, maar u zegt ik heb daar verder geen extra bijdrage en zijn eruit gekomen, dus ik hoef mevrouw, wethouder Van den Waardenburg ook niet het woord te geven. En dan kan eigenlijk direct overgaan op stemmen. Kan er gestemd worden met hand opsteken? Ja. Wie is voor dit voorstel? Raadsvoorstel 63. Wie is tegen? Dan is het unaniem aangenomen.

10. Wijziging Verordening op de Raadscommissies (maximum aantal burgercommissieleden). De voorzitter: Dan gaan wij wel over naar agendapunt 10. Dat is de wijziging van de Verordening van de raadscommissies, met het maximum aantal burgercommissieleden. Dat is raadsvoorstel 64. Dit is een raadsvoorstel van u. U gaat erover, u gaat niet met het college in gesprek maar u gaat vooral met uzelf in gesprek, en ik zou ook mevrouw Spierings als de vicevoorzitter van de raad willen vragen daarin zeg maar

uiteindelijk kijken waar we met elkaar uitkomen om daar ook de rol te pakken die daar is. Dus het is niet een gesprek met het college. Ik wil u het woord geven, ik zal naar de heer Tuerlings, die was er al, dus die weet ik zeker dat die in wil spreken. En daarna kijken we even wie er verder nog wil inspreken. De heer Tuerlings, aan u het woord. De heer Tuerlings: Ja, dank u wel voorzitter. Excuses, ik was nog een beetje ontdaan van de vorige discussie. Voorzitter, het gaat over onze verordening rondom het aantal burgercommissieleden en daar heeft mijn fractiegenoot Rick Rijpers een amendement op voorbereid. Het amendement is ook meteen de reden van onze bijdrage. In het huidige voorliggende voorstel wordt namelijk gesteld dat afsplitsende partijen in de nieuwe verordening geen recht zouden moeten krijgen op burgercommissieleden. Wat GroenLinks betreft druist dat in tegen het vrij mandaat van de raadsleden, omdat daarmee raadsleden gehinderd worden of indirect gehinderd worden in de uitvoering van hun functie en in het principe dat zij zonder last of ruggespraak opereren. En vanuit dat principe, dat wij zonder last of ruggespraak horen te opereren als raadsleden, zou elk raadslid dezelfde ondersteuning moeten krijgen en niet moeten worden verleid om bij een fractie te blijven waar diegene zich op dat moment eigenlijk om principiële redenen niet meer thuis voelt.

Dus het amendement luidt, ja, heel simpel: sub B waarin wordt besloten dat afsplitsende partijen geen burgercommissieleden meer krijgen, dat wordt geschrapt, en voegt het volgende beslispunt toe: de griffie wordt verzocht tot het uitzoeken van mogelijkheden om versplintering van de raadsfracties te voorkomen, waarbij afsplitsing van onafhankelijke raadsleden wordt meegenomen, om te komen tot een integrale afweging. En dat is het amendement. De voorzitter: Dan de heer Peters heeft een vraag, maar wellicht hebben wij daar ook nog wel een vraag over. De heer Peters. De heer Peters: Ja, want met name die laatste toevoeging, mijnheer Tuerlings, die puzzelde mij toch even. Dat vrije mandaat dat ben ik eigenlijk met u eens, kunnen we over van mening verschillen of het dan drie burgerleden moeten zijn of misschien één of twee, dat geef ik dan maar even in het midden, maar hoe kun je een griffie nou instrumenten geven om afsplitsingen te voorkomen? Daar zat ik een beetje mee te puzzelen, ik denk nou, want als dat namelijk zo zou zijn, dan heeft onze griffie echt de kip met de gouden eieren in huis hoor. De voorzitter: Nee. De heer Peters: Want dat voorkomt een hoop ellende, denk ik.

De voorzitter: Ik wil er in ieder geval mee zeggen dat de griffie totaal ontkleurd is en dus ook helemaal niet, zeg maar, al splitst u alles op, de griffie zal het allemaal faciliteren, daar zijn ze voor opgesteld. Dus ik hoorde even het dictum dat de griffie, dat die een rol zou hebben tegen splitsingen. Nou, was het maar waar, zou je kunnen zeggen, maar ik denk niet dat u dat bedoelt hè? De heer Tuerlings: Nee, zeker niet, voorzitter. Ik heb onze griffier, de heer Van Dam, en ook de toekomstige griffier, die zit hier ook, die heb ik heel hoog zitten. Maar ik denk dat ze dat, dat dat niet de bedoeling is van de rol van een griffier. Het gaat erom dat de griffie uitzoekt of wij als raad kunnen voorkomen dat fracties splitsen of uit elkaar vallen. En daar hoeft geen instrument voor te komen, maar het gaat om het uitzoeken. Of we daar als raad gezamenlijk iets in kunnen betekenen.

De voorzitter: Ja. Ja, maar dat doet u als raad. Dus daar heeft de griffie geen rol. Ja, die kan de agenda uitschrijven. De heer Tuerlings: Die ondersteunen de raad. De voorzitter: Ja, oké. De heer Boetzkes. De heer Boetzkes: Ja voorzitter, ik wil de heer Tuerlings hierin bijvallen, ook wij hebben dit amendement mee ingediend. Waar bijvoorbeeld aan gedacht kan worden is informatievoorzieningen richting de raad over de gevolgen, wat dat doet met onze vergaderstructuur. Het wil niet zeggen dat er direct een heel concreet punt moet liggen waarin dit volledig dichtgezet wordt. Dus hierin meedenken, ons ondersteunen hoe we dat met zijn allen kunnen voorkomen, maandelijkse enquête, ja, ik ben niet creatief genoeg om nu met tien voorbeelden te komen maar laten we oproepen om daar samen over na te denken. De voorzitter: Oké, dus gewoon een onderzoek om daar samen over na te denken, en zij doen dat in de rol van de griffie maar uzelf gaat over uzelf hè, en over of u splitst of niet splitst, en of u nu boos bent of niet boos bent, dat moet u allemaal zelf weten, daar gaat de griffie echt niet over. Ja, dus de heer Tuerlings, zo kunnen we het interpreteren. Ja? Oké. De heer Tuerlings: Zeker. De voorzitter: Oké. Dit is een amendement op het voorstel wat ligt. Mag ik het hebben, dan zal ik even kijken of het goed ondertekend is.