Bijlage 2 - Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid gemeente Eindhoven - BKB

Jullie hebben bijgedragen aan het onderzoek naar hoe het staat met diversiteit in Eindhoven en waar de gemeente in haar uitvoeringsprogramma op moet gaan inzetten. Uiteraard is dit geen gemeentelijke aangelegenheid- dit is iets van ons allemaal. Daarom blijft de gemeente graag met jullie in contact, ook na dit gesprek, jullie dagelijkse inzet is hartstikke belangrijk om dit thema te laten leven in de stad en hierop wil de gemeente graag kijken wat zij kan doen en wat jullie kunnen doen om samen hieraan te werken. Na de zomer hoort u een terugkoppeling over dit onderzoek.

Concreet volgt er nog een online enquête onder Eindhovenaren (digipanel) en uiteindelijk een publiekscampagne op basis van de input van de stadsgesprekken. Als u hier nog vragen over heeft kunt u zo even met de onderzoekers in gesprek gaan. En we nemen jullie vibes mee naar het volgende stadsgesprek, de keten van vibes wordt steeds langer.

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 21/51

BKB.nl

Dank Nogmaals dank voor jullie tijd, jullie openheid en jullie suggesties. We hebben een mooi gesprek gehad dank daarvoor. Fijne avond en tot ziens in de stad!

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 22/51

BKB.nl

Bijlage 2 – Notulen stadsgesprekken Stadsgesprek 1: 28 juni 2021 Wat betekent Eindhoven voor jou? • Eindhoven is voor mij met z’n allen samen, samen zijn. • Mooie economische dynamiek, cultureel beperkt. • ‘Open deuren moeten nog steeds open getrapt worden’. • Onderdeel zijn van een stad die veel mogelijkheden biedt. • Vooruitlopen, mensen staan veel meer open voor nieuwe ontwikkelingen dan elders • (Levens)Station, leven, dorp • Gezelligheid en techniek • Sociaal innoverend • Hard werken en strijden EINDHOVENAAR ZIJN • Pas als je hier weg bent, dan besef je dat je Eindhovenaar bent. • Vroeger was Eindhoven echt een lelijke stad. Maar ik vind het heel erg opgeknapt. Opeens tijdens corona was iedereen elkaar aan het helpen. Wij zijn Eindhoven met z’n allen, we gaan het voor elkaar regelen. We gaan het gewoon doen. Toen dacht ik; “nu ben ik Eindhovenaar”. Dit is Eindhoven. • Eindhoven is voor mij heel erg dat je heel verschillend bent. Iedereen komt ergens anders vandaan hier, en toch gaat het op de een of andere manier goed. • Diversiteit: ik wil niet Eindhovenaar stempel krijgen. Ik zie mijzelf meer wereldburger. Ik hoef niet de stempel Eindhovenaar te krijgen, dan gaan we weer in hokjes denken. • Dynamische stad, contacten met mensen van vele verschillende landen. Wekelijks spreek ik veel verschillende expats die overal vandaan komen.

Die meer internationale kant vind ik heel prettig aan Eindhoven. Ondanks de oude lelijkheid. Buiten het centrum is er heel veel groen. • Mijn thuis, mijn vrienden, ik woon leef en werk hier. Er is heel veel werk te doen. Eindhoven is niet voor iedereen thuis. Als ik geniet van Eindhoven dan voel ik mij Eindhovenaar, maar ook als ik aan het strijden ben. Dan denk ik: ‘Dit is mijn stad onze stad. We moeten het opeisen.’ • Pas echt Eindhovenaar gevoeld toen we gingen samenwerken met de illegalen (met de kerk). Dat heeft mij grond onder de voeten gegeven. • Nu ook veel te maken met Oost Europese migranten, die voelen zich niet Eindhovenaar. • Hoe zit het met Eindhovense bewoners die niet ter sprake komen. De mensen die geen expat zijn. Want die redden zich wel. • Sinds het moment dat ik (veilig) kan fietsen door de stad, voel ik me Eindhovenaar

Expats •

• •

•

Expats in Eindhoven hebben het ook niet makkelijk. Mensen komen niet tussen de Nederlanders. Je ziet dat de expats allemaal met elkaar klitten. Ze hebben andere problemen, maar ze komen niet alleen maar ‘geld brengen’. Dus we maken er schijn mee, maar zorgen niet eens goed voor de expats? Nog erger. Expats zijn ook gezinnen. We denken aan ASML, hoogopgeleid die redden zich wel. Maar er komt ook een partner mee en kinderen. En die kinderen moeten naar school. Dus dan loop je daar tegenaan. Altijd als je het over Eindhoven hebt, dan heb je het over technologie en design. Eindhoven is toch meer dan dat. Ik word er een beetje moe van. Als je subsidie aanvraagt voor het planten van twee bomen, dan moest er iets van technologie en design bij komen. Wij zijn toch meer dan dat. Het is het minderwaardigheidscomplex van Eindhoven,

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 23/51

BKB.nl

• •

•

•

hebben we eindelijk iets van ons gevonden. Ajax wordt toch kampioen. Dan klampen we ons aan vast. De stad is meer dan technologie en design! Er zijn ook heel veel hoogopgeleide vluchtelingen die hier weggaan. Somaliërs gaan allemaal naar Engeland, maar ook naar Amsterdam bijvoorbeeld. Ik denk dat het te maken heeft met de mate waarin mensen NIET buitengesloten worden, geen vooroordelen, dat soort dingen. Ik denk dat het voor heel Nederland geldt, en voor het zuiden nog een stapje extra. In mijn gebouw is ongeveer de helft verhuurd. Daarvan verhuist dan weer 30 tot 40% per jaar. Dat zijn dan allemaal expats. En je ziet dat het daardoor super lastig is om dingen samen te organiseren. Invullen van formulieren is voor Europese immigranten heel lastig - er zijn ook helemaal geen taalcursussen voor hen. Het Eindhovenaar zijn, wordt daarmee belemmerd.

Bubbels • •

• • •

•

Vroeger was Eindhoven best wel gemoedelijk, maar dat is nu wel weggegaan. Als ik kijk naar mijn eigen bubbel, zijn mensen heel open en bereid met elkaar te praten. Maar als ik naar mijn omgeving kijk dan vinden mensen het moeilijk om het gesprek aan te gaan. Dat wij-gevoel wordt altijd zo geforceerd. Maar als we nou eens bij beleid beginnen en daar de kansen gelijk maken, dan kan je beginnen. Als mensen praten over diversiteit, ik zie dat niet. Ik zie geen wij-gevoel. Ik zie alleen maar bubbels die aan elkaar klonteren. Je kan ook niet verwachten dat met 163 nationaliteiten dat het 1 grote big happy family moet zijn. Dat kan niet, moet je niet willen. Ik vind mensen, mensen vinden mij ook altijd wel. Alleen de gemeente vindt bijna niemand. Als ik iets wil vragen aan de gemeente, ik vraag het liever aan wie dan ook dan aan de gemeente. Dan spreek ik daar ambtenaren, en ik heb liever andere mensen die helpen. Dat gaat sneller. De overheid verwacht sociale vaardigheden van mensen, maar ze moeten ook teruggeven. Ze willen dat ik contacten leggen. Ze denken dat doe je even. Ambtenaren denken: Als mensen in de wijken nou eens lekker contact met elkaar leggen, dan komt het allemaal goed. Maar als je mensen daar niet de tools voor geeft, dan verandert er helemaal niets.

WELKE ROL HEEFT DE GEMEENTE? • Niet iedereen hoeft zich in te zetten zoals wij ons inzetten. Dat is niet nodig. Dat hoeft de gemeente ook niet te verwachten. Als er een voorwaarde komt dat je iets moet doen, je moet iets doen, dan mag je daar wonen. Dat kan heel fijn en sociaal zijn, maar ALS iemand dan een keer wat wil doen, dan wordt het al snel “nee nee dat willen we niet in de wijk”). • Ik heb al zo vaak over diversiteit gepraat met de gemeente, maar in mijn ogen wordt daar niet zoveel mee gedaan. Het is niet zo moeilijk, waarom gaat het zo langzaam? • Als we kijken naar de uitnodiging die we hebben gekregen, je bent uitgenodigd namens. Maar namens is ook niet aanwezig. Daar begint het al. Namens Torunoglu. Als ik jou uit nodig, dan mag je ervan uit gaan dat ik ook aanwezig ben. • Wij zijn geen dwarsdoorsnede van Eindhoven. Ik zit hier namens oost-europese migranten, maar die zijn er zelf niet. • Ik zit hier als witte nederlander, maar ik ga niet weer een zwarte mede-eindhovenaar vragen om hier weer over te praten. En is deze plek veilig voor hen om hierover te praten. • Niet iedereen hoeft overal van op de hoogte te zijn, maar beleidsmakers wel. Die moeten op tijd helpen, wanneer ze daarover worden benaderd. Ik maak me echt wel zorgen. • Het is van de zotte dat er zoveel moet komen vanuit de burgers. Dat het initiatief uit de burger moet komen.

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 24/51

BKB.nl

• • •

•

• • • •

•

• • • • •

• •

Het is gelukkig niet zo dat de overheid in NL overal een vinger in de pap heeft en altijd alles weet. Het begint bij de gemeente, niet bij de burger. De gemeente zoekt mensen die aan tafel moeten komen om over diversiteit te komen praten. Dan heb je deze mensen aan deze tafel, dit is geen doorsnee. En daar begint het al. En dan komt de vraag; Eindhovenaar, en wat kunnen we met z’n allen, hoe kunnen we dat verbeteren? De mensen zouden dat moeten doen? NEE, het zijn de instituties die er heel hard aan moeten werken. Om inzicht te krijgen in hun eigen manier van omgaan met de mensen. Gemeente, belasting, politie, alles waar wij mensen in de stad mee te maken hebben en afhankelijk van zijn moet zo georganiseerd worden. Naar de gemeente gaan, is net als naar de tandarts gaan. Je moet, maar leuk is het niet. Afstand tussen bewoners en gemeente. Statuten; ambtenaren van gemeente EHV staan in dienst van de Eindhovenaren/bewoners. Er zit een afstand tussen burger en beleidsmaker. In het statuut van de gemeente staat: ‘De gemeente staat in dienst van de Eindhovenaar’ - Doe dat dan ook! Ik vind de toegankelijkheid een probleem. Je mag wel ergens van mensen verwachten dat ze elkaar opzoeken en de verbinding opzoeken. Ik moet zelf ook kijken wat ik kan doen.

Waarom mag je niet gewoon zijn als mens? Waarom moet de gemeente dat verwachten? Een mens moet kunnen zijn wie die wil zijn dat is de basis. Pas als je privileges hebt dan kan je nadenken over hoe je kan participeren. Het gaat niet om de persoonlijke beleving van iemand. Het gaat om het systeem. Het systeem werkt op een manier die mensen uitsluit, die mensen beoordeeld op hun achtergrond. ‘Over u, zonder u, maar niet voor u’ Dat heeft te maken hoe het georganiseerd is, hoe de ambtenaren zijn. Als ik me niet inzet voor 100 mensen, dan zijn ze dakloos. Samen Eindhoven ja, maar Eindhoven is er niet voor de Eindhovenaar. Van het management team woont niemand in Eindhoven, ze kennen de stad niet eens. Het is niet nodig dat iedereen zich inzet voor de stad. Wie bedenkt wie er in Woensel West mag wonen - TRUDO. Weer zo’n instituut. Als je in Strijp S wil gaan wonen, moet je solliciteren en vertellen waarom. Je zou maar niemand hebben om dat daarmee te doen. Je moet soms zelf ook de ruimte creëren om jezelf te zijn. Er zijn ontzettend veel initiatieven. Maar de gemeente moet hier beter in faciliteren en deze initiatieven omarmen.

DIVERSITEIT IN EINDHOVEN • Eindhoven is wat straatbeeld betreft verbijsterend wit ten opzichte van Arnhem. Reactie van iemand: ligt eraan waar je komt. • Mensen van Afrikaanse afkomst voelen zich niet vertegenwoordigd in Eindhoven. Hier praten we over mensen die hier niet zijn. • Er wordt veel aandacht besteed aan expats. Expats zijn de mensen die geld komen brengen. De groep die daarbuiten valt, die vallen buiten de boot. Het technologische innovatieve gebeuren, daar wordt aandacht aan besteed. • Als je hulp nodig hebt, dan is het heel lastig om hulp te krijgen. Als ik kijk in de omgeving, dan moet er soms zelfs een advocaat aan te pas komen om je recht te krijgen. Ik heb zes maanden moeten knokken om iemand in een begeleid wonen traject te krijgen. En dat is slechts 1 voorbeeld. • Strijp S wordt bomvol gebouwd, maar wie gaat daar wonen? • Eindhoven is echt een VVD stad, mag echt wel linkser. • Grootste uitdaging: dat iedereen op een gelijkwaardige manier mee mag doen in de stad.

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 25/51

BKB.nl

•

•

•

•

• • •

•

•

•

• • •

Je start vanuit een handelingsperspectief van mensen die ik gewoon niet zie. Mijn vrienden uit Ghana, Liberia, enzovoort, die hebben gewoon niet het instrumentarium om mee te KUNNEN doen. DAT is het probleem. De grootste uitdaging is denk ik; Stel je eens voor hoe groot de kloof kan zijn tussen wat wij gewend zijn en wat de mensen die hier komen gewend zijn. Ik heb het idee dat wij dat wel zien, maar dat de gemeente dat niet ziet. Dat je daardoor altijd moet meekijken wat het kader is van iemand is. Ik stoor me aan het wij / zij praten. Dat niveau zijn we allang voorbij. Het niveau van beleidsmakers van ‘is er racisme?’ Daar gaan we niet over praten. Dat is er gewoon. Ik weet niet zo goed wat ik gedaan heb hier vandaag als ik eerlijk ben. Dan gaan we weer zitten, en dan gaat het weer over diversiteit, en dan komen we nergens. En het komt nergens. De bedrijven halen uiteindelijk de mensen hiernaartoe. Wat is eigenlijk de verantwoordelijkheid van de bedrijven? Niet alleen de gemeente en de burgers, maar ook de bedrijven! Je kan in Eindhoven niet zijn wie je wil zijn. Er zijn heel veel LHBTI’ers op de design academy die naar Berlijn verhuizen omdat ze hier niet zichzelf kunnen zijn. Website die niet toegankelijk is voor blinde mensen. Als de overheid eisen stelt aan het werknemersbestand, dat x procent divers moet zijn, en dan hebben we het jaren later niet gehaald.

WAAROM NIET? Ik wil betekenis van woorden, wat is participatie. Wat moet je daarvoor doen? En wat moet je daarvoor inzetten? Ik neem een zekere vermoeidheid waar. We hebben het al 100 keer uitgelegd allemaal. De andere kant moet ook bewegen. Wij vertegenwoordigen ook niet het harde sentiment van de stad. In Eindhoven wonen nu ook eenmaal extreem-rechtse mensen, fascisten, etc. Wij zijn zo lief en aardig hier, maar dat is niet wat buiten gebeurd. En ik ben bang dat als je als gemeente niet zegt van: Wij zien wat er buiten gebeurd, als je mensen niet het instrumentarium geeft om mee te doen en te participeren, dan verandert er nooit iets. In 1995 ben ik voor het eerst uitgenodigd en heb ik deelgenomen aan een eerste gesprek over dit onderwerp. Toen begon ik over het onderwijs, huisvesting en de rechtspositie. En toen was het afgelopen, want het was afgelopen. Maar gaat nog steeds over onderwijs, huisvesting en de rechtspositie. Reactie: Alleen maar gezellig doen, he! Als wij het aan tafel 100x moeten zeggen, dan moeten we het maar 100x zeggen. Ik voel een morele verantwoordelijkheid om het te blijven zeggen, tot er ergens iets groeit van verandering. Diversiteit kan in het gesprek groter zijn, maar ook in de gemeente. Koningsdag - we hebben zo een mooie stad en dan wordt het gevierd op de high tech campagne. Zo typisch voor Eindhoven.

Over de publiekscampagne: zolang we maar niet gaan wokewashen!

Stadsgesprek 2: 28 juni 2021 Wat betekent Eindhoven voor jou? • Gemakken van een dorp en voordelen van een stad. • Supertrots, open voor anderen, en heel divers • Oud en nieuw • Gezelligheid • Stilstaan bij het verleden • ‘Philipskind’ - ouders die naar Eindhoven/Philips zijn gekomen om in de fabriek te werken • Meedoen, energie, werken aan de toekomst, samen doen • Supertrots, innovatief, pretentieloos, nuchtere mentaliteit, bescheiden • Druk

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 26/51

BKB.nl

EINDHOVENAAR ZIJN • Ik ben trots op TU/Eindhoven, op Dutch Design Week. Mensen kennen Eindhoven, Philips is daar ontstaan, DAF, Dutch Design Week. Wat ben ik toch trots op mijn stad. Op de Brabantse gezelligheid. We zijn toch heel anders dan Den Bosch of Tilburg. Den Bosch is meer van een dagje uit. Eindhoven is echt Eindhoven. Zo snel mogelijk terugkomen, want in Den Bosch wil je niet dood gevonden worden. Eindhoven is werken, studeren, chillen. Je kan alles met elkaar mixen en nieuwe mensen ontmoeten. Misschien heeft het ook wel met mijn persoonlijkheid te maken. Ik ontmoet nieuwe mensen, maak nieuwe vrienden. Als ik ooit een keer naar Amsterdam moet, dan snel weer terug naar huis. • Alles wat je wil hebben we hier. We hebben hier design, kunst, cultuur. Het brengt niet meerwaarde om de horizon te verbreden. • Eindhoven is in 100 jaar ontzettend hard gegroeid. De dorpen die rondom Eindhoven hadden moeten liggen, die verdwijnen.

Jezelf zijn • • •

• •

Als lhbtiq+ persoon zijn er heel weinig uitgaansplekken waar ik (veilig) naartoe kan. Het is niet meer helemaal mijn stad. Ik voel me ook vaak dat ik me moet aanpassen. Als ik in de stad kom, kan niet meer alles in het Nederlands. Daar heb ik wel moeite mee. Ik kan bijvoorbeeld niet meer altijd in het Nederlands winkelen. En ik ben heel slecht in het Engels. Dus ik moet mij dan aanpassen. Dat is een kwestie van aanpassen, maar ik ben niet meer de jongste. Mijn overburen er zit een gezin uit, ik weet niet waar ze vandaan komen, ik kan er geen contact mee maken. ook in de lift niet. Daar heb ik moeite mee. Met iemand die Nederlands spreekt is het veel makkelijker contact maken. Taal is voor mij toch wel heel belangrijk om die verbinding te maken. Ik ben trots op onze stad. Maar er gaat natuurlijk ook heel erg veel mis hier. Maar ik heb geen ervaring met andere steden dus blijf trots.

Ontwikkeling door de tijd •

•

•

•

Lokaal •

Ik vergelijk de stad met hoe ik hier kwam, eind jaren 80. Ik voel mij nu ook een vreemde soms. De stad is veranderd. Ik woon niet meer prettig in Eindhoven. De surinaamse gemeenschap. Ik vind de internationalisering juist leuk. Ik denk dat op die manier het provinciale van ons aan het afschudden zijn, het calimero gevoel zijn we aan het verliezen. We hoeven ons niet achtergesteld te voelen ten opzichte van andere grote steden in NL. Wij presteren hier economisch gezien top of the bill. Daar mogen we trots op zijn. Er is in de 60 70 jaren verschrikkelijk veel gesloopt en naar de klote geholpen, waardoor je merkt dat er geen historisch centrum is. Dat is hier niet. De stad kent twee snelheden. Aan de ene kant gaan we supersnel op design, kennis, innovatie, etc. we zijn een wereldspeler. Maar we zijn ook gewoon 6 dorpen. Hoe zorg je er voor dat je die verbinding legt? En als ik dan kijk naar wat er gebeurd, dan vind ik het wel tof dat je initiatieven ziet waar allerlei leuke initiatieven ontstaan waar inwoners met elkaar verbonden worden. Na Hongarije, bellen ontzettend veel organisaties om een regenboogvlag te hijsen. Dat is ook Eindhoven. Als er iets is, zijn we snel bij elkaar om iets te doen.

Op wijkniveau gebeurt er heel veel, maar ze kennen elkaar niet. Achtse Barrier is een soort superwijk van Eindhoven, wordt heel goed gesubsidieerd. Ik vind het heel typisch dat de gemeente dat doet. Het wordt top down gedaan. Son en Breugel ook. Het voelt voor mij zo vreemd dat er onderscheid wordt gemaakt in bewoners. Als ik mensen spreek van de andere kant van de spoorlijn, dan voelt het ook echt als een grens. Een psychologische grens.

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 27/51

BKB.nl

•

•

Als je een Eindhovenaar vraagt waar kom je vandaan, zegt ie: Woensel, Gestel, Tongelre etc. De oude garde ziet Eindhoven nog als dorpen, de nieuwe garde ziet Eindhoven als één stad. Nog een nieuwe grens is tussen vluchtelingen en anderen. Wij zien elke week 15 mensen, waarvan 5 die gewoon geen slaapplek hebben. Dit zijn ook mensen die ook niet bij een opvanglocatie mogen. Wij hebben te weinig slaapplekken, blijven altijd een aantal over.

Uitdagingen •

•

• •

• • • •

•

Het ergste probleem is onderdak. Dat proberen we nu bij kerken, voor het slapen. Een aantal vluchtelingen heeft een bed bij vrienden die wel een verblijfsvergunning hebben. Dan hoor ik de gemeente zeggen: “ja, die hebben onderdak bij anderen”. Maar dat is niet zo, ze hebben niet iets eigens. Zo worden ze nooit iemand op dat moment. Wij proberen mensen te activeren, opleiding te geven en dergelijke, maar als niet voldaan wordt aan de basisvoorwaarde van een bed en een eigen kamer. Dan wordt het nooit wat. We moeten voor de hele groep een plek krijgen. In het gebouw waar we zitten daar, die willen niet dat deze mensen te dichtbij komen. Want dat is een gevaar. Als je altijd hoort dat je er niet mag bij zijn, ga je je ook zo gedragen. Het duurde daarom ook zo lang om mensen op het toneel te laten spelen. Dat toon je dan supertrots aan de buurt, je merkt gewoon dat er verschillende groepen zijn. Expats, eindhovenaren en vluchtelingen die allemaal onderling contact met elkaar hebben, maar niet met elkaar. Wat ik vrij frustrerend vond; hoe weinig van de buurt afkwam op de videoportretten. Door corona was er letterlijk niets te doen, wij zijn bij veel van die internationale studenten geweest. De films waren engels en nederlands, de meeste mensen die kwamen zijn al geïnteresseerd. Er zijn een paar van die kritische geweest, maar de meeste mensen komen niet.

Ik dacht vooral van de internationale studentenflat van 900 mensen, je ziet buiten supervette projecties, jij komt ook ergens anders vandaan. Maar je komt niet kijken. De internationale studenten die praten onderling met elkaar, maar niet per se met anderen. Ik heb ook veel mensen meegenomen naar de fakkeltocht door Eindhoven, dan vinden ze het leuk. Maar ik kan dit niet altijd doen. Gemeente heeft daar een rol in. Vraag expats maar waarom 18 septemberplein zo heet, dat weten ze niet. Wij leven niet samen met elkaar, maar zij aan zij. Mensen zoeken gelijkgestemden op, maar je moet elkaar weten te vinden als het nodig is. En ik heb wel het idee dat dat zo is. Als het lukt om verschillende mensen elkaar op te laten zoeken, dan is het ook wel blijvend. The Hub ging dicht tijdens corona. Maar de vraag kwam op, waar gaan al die mensen naar toe? Het gemak waarmee gemeente Eindhoven de stekker eruit trekt, ipv nadenken hoe je deze doelgroep met elkaar kan verbinden of ergens anders kan onderbrengen. Het DNA van Eindhoven is dat we elkaar opzoeken. Het is hier veel normaler om elkaar vast te pakken.

DIVERSITEIT IN EINDHOVEN

Verschillen •

Arm en rijk - sinds corona zijn wij eigenlijk stabiel gebleven. Vinden we eigenlijk opmerkelijk. Afgelopen maanden zelfs een terugloop. Nu zitten we rond de 550, in dec piek naar 650. Het aantal ontslagen is achtergebleven hier. Hopelijk betekent dit dat mensen zelfvoorzienend zijn geworden, maar ik vermoed schaamte en dat veel mensen niet weten dat ze in aanmerking komen voor de voedselbank. En misschien wel

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 28/51

BKB.nl

•

•

• • • • • • • • •

• • •

onbekendheid met de voedselbank, maar kan ik me eigenlijk niet voorstellen. Tot een paar jaar geleden op een aantal verschillende plekken, nu een centraal punt in Noord. Ik zie wel onder leeftijdsgenoten dat ze geen huis kunnen kopen bijvoorbeeld. Verschil tussen internationals die wel kunnen kopen, maar Eindhovenaren zelf niet. Maar ook dat er internationale studenten naar de voedselbank gaan… Wijk tussen station en Fontys wordt opgeklopt, die mensen die daar nu wonen moeten dan vertrekken naar omringende dorpen. Huisvesting is een gigantisch groot probleem. Dit zijn keuzes die door de gemeente worden gemaakt. Mindervalide mensen en valide. Er zijn verschillende groeisnelheden in Eindhoven. Maatschappelijke plekken vallen weg. Heel veel initiatief is er nodig om het op te heffen. De kloof wordt steeds groter. o Hoge woningbouw, de binnenstad wordt daardoor onbewoonbaar. Hoe zorg je er nou voor dat je alle clubs meeneemt, en wat de winst voor iedereen is. En hoe kan het dat in coronatijd, de gebruikers van de voedselbank, dat dat terugloopt? Die kloof is op lokaal niveau niet op te lossen, dat moet vanuit Den Haag komen. De een heeft het ander nodig; niet alleen een beslissing in Den Haag maar ook lokaal en betrekken van mensen in de stad. Er is heel veel onwetendheid. Er wordt heel weinig over gepraat.

Er is een motie aangenomen door gemeenteraad om uitgaansgebied veiliger te maken, maar weet niet of er meer mee is gebeurd. Ik ben niet heel trots op Yasin’s regenboogvlag. Als het alleen een symbool is, doet het niet zoveel. Opleidingsniveau: Er wordt neergekeken op Summa/MBO. Taalniveau van wijken is vmbo-niveau, maar taal van de gemeente is daar niet op ingericht. TU studenten die met kinderen in de wijken projecten doen. Leeftijdsoverschrijdend. Maar wel een klein initiatief.

WELKE ROL HEEFT DE GEMEENTE? • Het hangt af van burgerinitiatief, burgers die samen iets gaan doen. Maar de gemeente moet het mogelijk maken en motiveren/aansturen. o De kleine initiatieven moeten ze ondersteunen. Want die kunnen uitgroeien. • Ik geloof heel erg in de burgerinitiatieven, want als het via de gemeente moet kan je er lang op wachten. Ik heb het gevoel dat er heel veel potentie zit, maar dat het nog vorm en plek moet krijgen. En als de gemeente daar nu in stimuleert, dan denk ik dat je echt wel iets voor elkaar kan krijgen. • Je moet mensen uit hun huizen krijgen om ze mee te laten doen. Die woonkazernes vragen erom om geïsoleerd te worden. Je moet ze eruit krijgen. Er komen allemaal mensen in die elkaar niet kennen, van buitenaf en die moeten meer naar buiten. • Stedelijke planning moet ook meer kennismaking faciliteren. En mensen moeten gewoon op ze afstemmen. • Door meer parken in de stad kom je mensen tegen. In openbare ruimtes ontmoeten mensen elkaar. De parken alleen zijn te weinig. • Je moet zelf een aantal keer aan de bel trekken. De gemeente moet de kruisverbanden leggen. • Maar je moet heel erg aan ze trekken. Maar ze geven ook vaak genoeg niet thuis. • De gemeente weet niet wat er gebeurt. Ze zitten DAAR en niet HIER. • Tegen Parktheater: jullie zijn een goed voorbeeld, laat de gemeente dat maar nadoen. • Meer toiletten voor vrouwen in de stad.

• Plekken om water te drinken. Bij het station is weggehaald. • De sociale kaart van Eindhoven; je moet weten waar je mee kan samenwerken of kan aankloppen.

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 29/51

BKB.nl

• •

Er moet een online platform komen waar je kan zien wat er is in de stad. Op Eindhoven.nl kan je niets vinden. De gemeente moet een oogje dichtknijpen, ze moeten het mensen niet zo moeilijk maken. Niet dingen gaan onderzoeken of iemand mag werken of wat dan ook. Niet te streng zijn. Dat doet Amsterdam veel beter.

Stadsgesprek 3: 30 juni 2021 Wat betekent Eindhoven voor jou? • Leefbaarheid, groen, muziek • Taking a seat, standing up, en celebrate connection UITDAGINGEN • Nog steeds word ik pissig als dingen in Eindhoven niet tweetalig zijn. Er zijn zoveel internationalen hier en dan sluit de taal al uit. Dan kan je gewoon niet meedoen. • Ik hoor vaak van mensen: “Hou nou eens op met altijd gelijk Engels praten tegen mij. Het helpt helemaal niet als je mij continu te hulp schiet. Ik wil Nederlands leren”. • Ook leuke dingen in Eindhoven zijn gewoon in het Nederlands. Een soort wedstrijd waarbij gestemd moet worden, dat kan gewoon niet als een flink deel van Eindhoven Engelstalig is. • Ik werd door een woningbouwcorporatie in Woensel ingezet als kunstenaar om daar een project te beginnen. Dat vonden mensen niet tof. Waarom word ik daar neergezet? Terwijl ze zelf ook allemaal eigen ideeën hebben. Dat snap ik wel, maar dat is hoe het systeem werkt. Je moet weten waar de kansen liggen. Maar dat is niet prettig voor de mensen die dat niet weten. • Ik heb louter ervaringen dat het bij de gemeente in de soep loopt. Als ik met de buurt bomen wil planten, dan zeg de gemeente: dat kan niet want als er een tak uit valt hebben wij het gedaan. En zo gaat het met alles. Al die kleine initiatieven die ondersteunt worden met een cheque, dat is echt top. Dat moet de gemeente ook eens doen.

• Ik meld ook niet alles. Als je alles meldt, dan mag het niet of dan worden initiatieven gesmoord. Je moet als organisatie ook lef hebben, je neemt wel een risico. Als je geen risico neemt, stagneert het ook in alle verantwoordelijkheden en instituties. Vernieuwend, dynamisch en het midden tussen stad en dorp. Voor mensen van buiten duurt het ook wel lang voordat je je Eindhovenaar voelt. • Onze organisatie heeft wel positieve ervaringen. Dat wil niet zeggen dat altijd alles kan, maar zeker voor mijn gevoel denkt de gemeente wel mee van tot hoever kunnen we gaan? • Die ervaring dat iets geblokkeerd wordt, dat heb ik niet. Het zijn eerder de bewoners in de buurt die zeggen: “ho ho dat wil ik niet” • Ik ben een radartje in het klokje Eindhoven. • Trots en vooral meedoen. Voelt gewoon goed om deel uit te maken van de stad. Er is zoveel te doen, zoveel ideeën, je kunt van alles doen. Leuk om na te denken over hoe je dingen kunt bereiken. • Er is niet zo veel integratie. Studenten en sociale huurwoningen bij elkaar. Er is eerder conflict. Er is een fysieke scheidslijn tussen waar wij wonen en waar zij wonen. Dat werkt door in de interactie die je hebt. We leven langs elkaar in plaats van met elkaar. • Heel veel internationale studenten zijn na hun bachelor gewoon meteen weg.

Weten niet precies waar dat mee te maken heeft, met de stad of het onderwijs of iets, maar het is wel zonde. • Heel erg fijn en veilig gevoel op TU campus. Eindhoven is wel de stad waar de minst uitwonende studenten zijn. Het wordt ons ook steeds moeilijker gemaakt om op kamers

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 30/51

BKB.nl

te gaan. Het was best moeizaam in gesprekken met de gemeente daarover. Academische wereld is ook echt een bubbel. De integratie van de studenten met de rest van Eindhoven zou wel verbeterd kunnen worden. • Dit is ook best wel topdown bedacht - woonruimte van studenten en sociale huurwoningen. Mensen naast elkaar zetten en dan zeggen ‘diversiteit’. TRUDO heeft een nieuwe toren gemaakt, er staat op de website van alles over inclusie, ze laten je met een motivatiebrief inschrijven. Een transvrouw die zich had ingeschreven is niet ‘aangenomen’, maar hoeveel transvrouwen zijn er dan wel toegelaten? Mensen worden gewoon naast elkaar gezet en dan wordt gedacht dat mensen wel mixen. Maar er wordt niets gedaan om dat te faciliteren. Geen gemeenschappelijke ruimtes of wat dan ook. DIVERSITEIT IN EINDHOVEN • Ik voel mij meer thuis in Rotterdam dan in Eindhoven. Terwijl ik hier woon. Ik ben wel thuis maar niet in mijn hart. • Bijvoorbeeld dat er blackface is in Nederland, dat vind ik nog steeds gek. • Woon in Strijp, twee type woningen - groot en klein, daar zat ook heel veel afstand tussen. Er komen veel mensen van buiten nu in Strijp wonen. Je ziet daardoor dat mensen ook veel meer op zichzelf zijn. De buurt drijft daardoor wel een beetje uit elkaar. • Over de Generalenbuurt: Nieuwe Nederlanders blijven te veel bij elkaar waardoor de integratie niet lukt. Er is geen gezamenlijk belang.

De woningstichting heeft getracht dit te verbeteren (tuinen aanleggen etc), maar is niet gelukt. • Vaak worden plannen slecht tot uitvoering gebracht. • Wij gaan tuintjes bouwen. En dan zijn de mensen zo dankbaar dat ze de tuinen vanzelf gaan onderhouden. Maar dat is geen diversiteit. Diversiteit is ook accepteren dat sommige mensen er geen zier om geven. (En aanvulling ufuk: en het is top-down, de mensen hebben er helemaal niet om gevraagd). Wij hebben onze eigen cultuur toch wat hoger dan de andere cultuur. Ga eens vragen of er überhaupt interesse is. • Er is ook geen cohesie omdat er in feite geen Eindhovenaar is. Groepsgevoel brengt ook cohesie en verbinding. Maar het brengt ook het gevaar dat je weerstand opbouwt tegenover de ander. • Andersom inburgeren - we moeten een inburgeringscursus maken voor witte Nederlanders. Voor mij is het onderdeel van mijn identiteit dat ik geen Nederlander ben. Ik sprak ook kinderen die zich Marokkaans voelen, niet Nederlands. • Paar christelijke verenigingen, sinds kort een vereniging voor moslims, proberen soms samen dingen te organiseren. Dat is soms ook heel uitdagend. Maar het is wel heel mooi. • We moeten niet alleen stadsgesprekken doen, maar stadsfeestjes waar iedereen bij elkaar komt. • Verbindende factor: Samen. Thuis. Instagram-account This is Eindhoven, dan ga ik ervan uit dat je alles van Eindhoven laat zien.

Maar het zijn alleen witte influencer people, dat is NIET mijn Eindhoven. (https://www.thisiseindhoven.com/nl) • Religieuze diversiteit is niet genoemd. Ik merk dat dat een factor is in positieve en negatieve zin. Contact gehad met Turkse moeders die gezinnen bezoeken die mogelijk in schulden komen, om ze dan door te verwijzen naar Leger des Heils. Dat is dan ook iets moois wat samenkomt. WELKE ROL HEEFT DE GEMEENTE? • Je moet niet alleen denken we pompen er geld in en dan komt het wel. Je moet er met je neus bovenop zitten. Je hoeft niet 100% grip op te hebben, maar wel uit ervaring werken. Vlieg iemand in, zet mensen om een tafel. In plaats van alleen geld. Er is zoveel kennis en mensen willen zo graag goed doen. • Het zijn geen grote stappen waar we om vragen, maar duurt heel lang. De gemeente is heel traag, terwijl de stad heel fluide is.De gemeente zou veel meer mensen een kans

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 31/51

BKB.nl

•

•

•

•

•

•

•

• •

• • • • •

moeten bieden. Hier staat een leeg pand, doe er wat mee. Het is moeilijk om snel dingen op te pakken, weinig intercollegiaal overleg lijkt het. Er komen veel ambtenaren niet uit Eindhoven? Kan het daaraan liggen? Er is zo veel topdown. Heb je een probleem, dan komt de gemeente opeens met een oplossing. Maar zonder aan ons te vragen. En dan kan het niet, en dat zou je weten als je in Eindhoven woont. Een raadslid moet wonen in de gemeente, maar voor ambtenaren geldt dat niet. Meneer weet wie hij moet vinden bij de gemeente. Maar als ik volgende week iets wil doen, wie moet ik hebben? Ik heb geen idee. De website is superonduidelijk. Als ik een idee heb, dan loop ik ook gewoon vast. Niet transparant. Waar moet je zijn? Wie moet je spreken? Als je iets structureels wilt gaan opbouwen, ook op het gebied van nachtleven bijvoorbeeld, dat is iets wat echt nodig is, dan moet je dat echt structureel faciliteren. Er zijn nu allerlei initiatieven maar die zijn incidenteel en niet houdbaar voor de toekomst. Je hebt echt steun nodig. Ik heb zelf het uitvoeringsprogramma opgezocht, maar het is totaal niet duidelijk wat de gemeente er nu eigenlijk aan doet. Je weet het niet per se, je kan het niet makkelijk vinden, het is niet transparant. Gericht input leveren op nieuw uitvoeringsprogramma, dat zou fijn zijn. Je kan de plannen nog wel vinden, maar ook niet per se hoe heeft dat uitgepakt.

Als ik hier een baan wil, kan dat prima, ook met brainport. Maar ik kan niet in dezelfde woning blijven als ik geen student meer ben. Expats die dan hier komen en bij ASML gaan werken, die kunnen wel meteen een huis kopen. De TU is veilig en fijn. Het is echt een bubbel, als ze over Stratums Eind lopen dan worden ze bijna aangevallen. Ik ben ook wel eens aangevallen. Ook als trans is het heel eng. Dat dat ook heel erg wordt onderschat. Er zijn bepaalde gebieden waar je je wel veilig voelt, en bepaalde gebieden waar je je niet veilig voelt. Toen ik er voor het eerst zo uitzag en op date ging met een jongen, toen zei hij dat hij niet met mij hand in hand wilde lopen want dit is een gevaarlijke buurt. Het is zo niet eerlijk. Sociale veiligheid dat ging alleen maar over vrouwen en meisjes. Maar er is zo veel meer. Sociale veiligheid gaat niet alleen over nachtleven. Gaat ook over programmering, deurbeleid, alles moet aangepakt worden. Door de nacht, op feestjes waar je je wel veilig voelt, dat moet je doortrekken naar overdag en overal. En veel mensen zijn helemaal geschokt, die hebben geen idee dat dat soort dingen hier gebeuren. Eindhoven wordt bestuurd door mensen die 40 jaar geleden student waren. Dat geldt voor heel veel dingen. Ga maar eens met die mensen praten! Niet alleen aan (witte) meisjes denken. Het is niet zichtbaar.

Het zou de eerste keer zijn dat er met een campagne hier iets zou gebeuren in Eindhoven. Zichtbaar maken in de stad. Drag-up event georganiseerd in de stad, iedereen vond dat geweldig. Dan hoor ik het terug uit de gemeente, er is iemand met wie jij moet samenwerken die heeft zo’n ding georganiseerd dat was zo tof. Ze vinden het vet, cool, maar ze gaan mij dan niet sponsoren om dingen te doen. Gemeente mag een meer proactieve houding hebben om mensen zelf te bereiken. Ik ben blij verrast over de mensen die ik hier ontmoet. Hoe kan je nu het een-op-een contact promoten. Mijn beeld is zo veel romantischer. Ik had zo’n ander beeld van Eindhoven. Dit gesprek doet mij echt schrikken. Een echte Eindhovenaar kan je niet definiëren. De historie maakte wat een Eindhovenaar is, maar je zou juist verwachten dat het breder getrokken moet worden. Hoe Eindhoven zich de afgelopen 50 jaar ontwikkeld heeft, dat is de helft niet meer van wat hier op tafel staat. Het is niet zo dat ik mij niet thuis voel, maar het is zo divers geworden. Ja sorry hoor, maar het kan niet wat jou overkomt. Dat je niet over straat kan lopen.

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 32/51

BKB.nl

Stadsgesprek 4: 30 juni 2021 Wat betekent Eindhoven voor jou? • Als een puber in ontwikkeling van dorp naar grote stad. Toen ik hier kwam wonen zag ik Eindhoven als de lelijkste stad van NL, heb het zien ontwikkelen naar een prachtig mooie nieuwe stad. Erfgoed deden we weg, nu eren we ons erfgoed. • Met Eindhoven aan het mee-ontwikkelen. • Ontwikkelend, anderen helpen (?), toekomst • liefdevolle stad, ik kan er geen afscheid van nemen, verbinding, uniek zijn, verandering, een stad van mensen die gehoord willen worden. • dagelijks leven, divers. • Ik ga iets doen om die stad leuker te maken, in ieder geval voor mezelf. Er zijn veel gemiste kansen geweest, er is een verbinder nodig waarbij de stad zich meer gehoord wordt. Er heerste een passief-pessimisme in de stad, mensen wilde weinig, beetje dorps en weinig anders deden dan aan de zijlijn mopperen. 3,5 jaar verder, veel gepraat, veel gestreden, om hoop te creëren. Niet altijd even goed uitgekomen. Binnenkort het stokje overdragen om die nacht te verbeteren. De nacht is qua diversiteit echt te verbeteren, zeker in Eindhoven. EINDHOVENAAR ZIJN • Ik voel mij zeker geen volledig Eindhovenaar en zeker niet trots. • Ik vind Eindhoven echt een brabantse stad, maar ik ben geen brabander. • Ik durf in Eindhoven mijn fiets van het slot af te laten. Ik voel mij veilig hier.

Ik zet het wel op slot trouwens want hij is een keer gejat, maar ik voel mij wel veilig hier. Er is ruimte, er liggen hier kansen en mogelijkheden. Er is ruimte. • Er is sociale controle. Het heeft iets dorps. Citymarketing voelt zich dan op z’n pik getrapt, maar je moet het juist omarmen. • Er zijn weinig zoekplekken die niet bestempeld zijn voor een doel. • Vroeger was hier een underground scene die je niet zo goed kende. In de tijd dat de Effenaar er nog toe deed. Maar ik ben ook ouder geworden dus misschien ben ik blind voor dat soort dingen. Maar ik spreek wel veel jongeren en ik had laatst een gesprek, en die waren nu 18 17 jaar, durven nu voor het eerst in Amsterdam te zijn durven ze te zeggen dat ze uit Eindhoven komen. Het heeft geen intrinsieke motivatie, het heeft vooral te maken met de uitstraling. Het is tijd voor een intrinsieke trots op Eindhoven. • Voelen mensen zich niet gehoord in Eindhoven? Veel aandacht en focus op marketing ‘de buitenkant’, het hippe, het technische. Wat gebeurt er met de inwoners. Er zit ergens wel een kloof. Hoeveel van de Eindhovenaren komen in Strijp S. • De stepping stones in het centrum, wie komt daar nog? is het nog wel van ons? Van wie is de stad eigenlijk? Er zit wel een kloof ergens, in de wijken misschien. • Strijp S, hoeveel van de echte bewoners die ik nog dagelijks zie.

Wie komen daar nog? • Eindhoven heeft als enige city marketing de inwoners van de stad beschreven in 5 persona. UITDAGINGEN • Er is ruimte nodig om te verbinden. Die aantallen zijn enorm aan het verminderen, op cultureel vlak. Er is eigenlijk geen underground, er is een grote hulpbehoevende groep. Er was de sociale dienst. • Designers/kunstenaars is een hele groot behoevende groep. • De parken zijn een goede ontmoetingsplek. • Carnaval zorgt ook voor verbinding. • Met corona mis je wel de entertainment in de stad. Je mist de vibe, thema’s als salsa weekenden. Cultuur verbindt. Dat mis je ook. Dat is er niet meer. Behalve GLOW, en dat

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 33/51

BKB.nl

•

• • • •

• • • •

• •

• • • •

wordt steeds meer van buiten. De stad wil heel graag verbinden, maar omdat het juist heel aantrekkingskracht voor veel omliggende plekken heeft is het niet meer van Eindhoven. Als je in Amsterdam bent voel je je soms ook niet altijd in NL omdat mensen daar Engels praten. Dat gevoel heb ik soms ook wel in Eindhoven, en dan vooral in het centrum. Hoor je vooral Limburgs accent. Er is een keer per jaar kermis bij ons. En dan denk ik: “Huh, wie zijn die mensen?” Dan zie ik allemaal mensen die ik nooit zie. Dat zijn niet de mensen uit de buurt. Op scholen zie je ook de verbinding. Zie je de doorsnede van de stad. Er zijn veel minder mensen die kunnen verbinden in de stad. Je moet er iets aan doen. Het gaat niet natuurlijk. Die verbindende rol mist. Er is niet genoeg verbinding. Er zijn wel heel veel pogingen. Ik zit in de wijken en ik vind het er zo slecht aan toegaan. 20 jaar geleden was er veel meer ruimte voor investeringen, buurtactiviteiten, parken etc. Momenten waarop je elkaar echt kan ontmoeten. Mensen die verbinding kunnen leggen in de stad, die missen. Ik ga zorgen dat ik ga verbinden dat ik ga mixen, dat is er niet. Dat ontstaat niet natuurlijk, je moet daar iets aan doen. Die verbindende rol wordt niet opgepakt. Het komt neer op vrijwilligers. De erkenning en ruimte vanuit de stad ontbreekt.

Veel papier, weinig actie… De vraag is vaak: kost het geld? Maar wat is de vraag die erachter valt? Ik kan ook kijken naar talenten bijvoorbeeld, in plaats van alleen de vraag over geld. Mijn kind zit op een super gemengde school. Dat vind ik heel mooi, komt bij mij over de vloer, ouders komen met elkaar in contact, etc. Heel mooi. Die kinderen krijgen gratis sportlessen bij Kids+, maar mijn kinderen mogen daar niet mee. Dat vind ik zo jammer, ik moet iedere keer tegen mijn kinderen zeggen dat ze daar niet naar toe mogen. Dat snap ik, want mijn kinderen hebben dat niet nodig. Maar in de praktijk betekent dat dat ze niet mengen daardoor. Initiatieven waarbij kinderen worden ingedeeld naar ondersteuning die nodig is, kan juist ook verdeeldheid bevorderen. Je moet wel investeren in maatschappelijk vastgoed. Als er geen plek is voor mensen, dan kan je elkaar ook niet ontmoeten. Een mengeling van mensen is altijd een uitnodiging voor gesprek. Dat is mijn ideaalplaatje van waar ik wíl wonen. De kerk organiseert een open dag voor de buurt. We zijn open voor alle activiteiten in de buurt. Zij kunnen bij ons ruimte horen. Nieuwerwetse vorm van buurthuizen. Je moet wel investeren in maatschappelijk vastgoed, dat heb je nodig. Het is heel belangrijk dat er een plek is in de buurt waar iedereen MAG komen.

DIVERSITEIT IN EINDHOVEN • Stratumseind. Dat is een plek waar de helft van de Eindhovenaren zich niet thuis voelt. • De groene longen van de stad zijn de plekken waar je je wel thuis kan voelen. Waar iedereen welkom is. • Dat je iets komt brengen, en halen. Dat is ook heel belangrijk. • Strijp S en R enzo, voor mij is dat echt zoiets van waar ben ik nou? Brainport bedrijven. Het overstijgt je. Het is ook niet zo dat jongeren allemaal denken: “Ik ben jongere DUS urban”. • Zelfs de muzieklessen en de danslessen zijn gesegregeerd. Bij de muzieklessen zitten heel veel russen, bij de dans zitten heel veel aziaten. • Je kan jezelf zijn, vaak in de nacht, dan zijn mensen ook wat losser. We staan wereldwijd bekend als een designstad, maar designers zelf die klagen steen en been over de stad. Er zijn geen ateliers, er zijn geen woningen, alles is te duur, etc.

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 34/51

BKB.nl

•

• • • • •

• •

• • •

•

•

•

• •

•

De expats en internationale studenten worden hier niet gevoed, terwijl we hartstikke gastvrij zijn. Je kunt wel een hub neerzetten, maar dat is precies wat je niet moet doen. Hek eromheen en internationals erin. Dan is het weer afgebakend. High Tech Campus, hier hoor ik echt niet. Dit is ook echt nieuw voor mij. Hier gebeurt van alles, maar wat is het eigenlijk. Dat heb ik op Strijp S ook altijd. Er zijn groepen die geen huis of kerk hebben. Tilburg, studenten blijven daar wonen. in Eindhoven gaat iedereen weg. Ik snap dat niet, wat is het verschil? Studenten van de design academy gaan weer weg, was 60% nu 80%. Waarom? Er moeten meer plekken zijn zoals jullie (organisaties die wijk / cultuursensitief helpen). Het is heel veel wit allemaal. Heel veel goede functies worden ingevuld door witte Nederlanders. Wanneer is er plek voor jou? Daarom verhuizen mensen naar Amsterdam of Rotterdam, want daar is meer gelijke kans. Sümeyye: mensen verhuizen dus echt weg uit eindhoven door discriminatie? Dat is echt een hard statement. Er is ruimte nodig om samen te komen. Er zijn altijd witte mensen die beleid maken. Dat schiet niet op. Wij worden dan uitgenodigd of er wordt beroep gedaan op onze vrijwilligers. Maar zij snappen niet goed hoe het is. o Migranten en vluchtelingen worden bijna niet vertegenwoordigd in de stad.

Enige plek waar ze terecht kunnen is de kerk, de moskee, de huiskamer. Maar de stad verkleurt. Tante Netty heeft hetzelfde probleem Rotterdam doet het heel goed. Dat gaat over het dienend zijn van het beleid, dienend aan de stad en de diversiteit. Scholingsniveaus, dat is ook echt een scheidslijn in de stad. Heel hoog en heel laag opgeleid. Expatsgroepen, ik vind dat die groep, die heeft veel problemen die niet gezien worden. Veel opvoedingsproblemen, depressies, eenzaamheid, niet kunnen wortelen, werkdruk. Dat is zorgelijk. Als je ze hier wil houden, dan moet je daar ook wat aan doen. Al die expats en culturen komen hier bij elkaar, maar wat gebeurt met oude Eindhovenaren. We kunnen ons focussen op nieuwkomers, maar wat gebeurt er eigenlijk met oude Eindhovenaren. Mensen met psychische kwetsbaarheid. Het zijn vaak slimme mensen, of die vertegenwoordigd worden in Eindhoven. Die worden echt niet gezien. Autisme, daar is heel veel van in Eindhoven. Wat we kunnen leren van Rotterdam, ik vind Eindhoven een Brabants Rotterdam worden, die hebben nog meer nationaliteiten. Ik ben benieuwd wat we van hen zouden kunnen leren. Daar wordt specifiek benadrukt dat plekken vrij komen voor tijdelijke ontwikkeling. Eigenlijk is hier ook proces van gentrificatie aan de hand, wat over een paar jaar nog meer tot uiting gaat komen.

Waarom maakt het ZO VEEL UIT dat ik hier niet geboren ben? Laten we een voorbeeld nemen aan Philips, die gewoon voor zijn mensen zorgt. Dat er een Drents dorp kwam voor de Drentenaren, dan snap je het volgens mij. Fijn dat je in Eindhoven komt wonen, dit is voor jullie. Concentreer op de jeugd. Zij zijn de toekomst.

WELKE ROL HEEFT DE GEMEENTE? • Kunnen we niet een ritueel verzinnen voor Eindhoven? We hebben niet een rijke cultuurhistorie in Nederland, maar ik moest denken aan Dante Alegri dat elk jaar wordt vertoond en iedereen zich Italiaan voelt. Ik wil heel graag op zoek naar iets dat we voor Eindhoven kunnen vinden. • Ik maak mij heel erg zorgen over rechts-extremisme. Hoe goed we het ook bedoelen, er moet aandacht komen dat de gemeente zich uitspreekt.

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 35/51

BKB.nl

• •

Qua woorden en beleid staat Eindhoven echt stijf bovenaan. Maar qua daden gebeurt er niets. Er is veel wens, maar weinig uitvoer. Waar is er behoefte aan echt meer eigen identiteit, iets dat van ons is. Dat je niet altijd allemaal hoeft te mengen, MOET je altijd mengen? En wanneer is het juist goed als je zegt; ja kom er bij. En hoe ga je dat gebaar maken als instelling? Ik wil er wel wat advies over, behalve dat de gemeente zegt; “het moet diverser”. Dat ze dan zeggen: “We bedoelen dan dit en dit is hoe je het kan bereiken”.

Stadsgesprek 5: 5 juli 2021 Wat betekent Eindhoven voor jou? • Eindhovenaar means living in a technology & design hub • Eindhoven is a home away from home. But I can never call it totally my home, I still have a home in a different country even though I have lived here longer than anywhere else. • Eindhoven is open & people. City is compact, nothing is really far away. Really accessible internationally. • Balance between citystyle and countrystyle, it doesn’t feel like a big city but also doesn’t feel like a village. City of opportunities. • City of opportunities that is why I am here. • City of possibilities. And it is home. • Participation, bright and sense of being together. • Contact city; great city for opening doors (is the key of integration). If you don't open doors, the city doesn't come to you. • Family oriented compared to other big cities, such as Londen EINDHOVENAAR ZIJN • I feel Eindhovenaar when I’m somewhere else and when I come home, there’s a road with treelines. Then I think I’m home. The physical experience of entering familiar territory. • When I go on vacation and I come back, there’s a sense of coming back. Being back. A sense of rest. It’s tricky to feel at home in one place when you’ve lived in so many places. Being able to connect with the local environment, meaningfully giving back. That’s what make me feel Eindhovenaar.

The work that I do is really community based, an expat organisation. Giving back to them. • That famous phrase: people make the place. I’ve lived in three cities in the Netherlands, Eindhoven is the one I’ve felt most at home. The most important thing is that I have a community in Eindhoven, because I’m a student. • Compared to Rotterdam and Delft I feel more at home in Eindhoven. Home away from home. Here I could make friends. • At my work, at the school, I feel part of something bigger. It is diverse with cultures from all over the world. • What is an Eindhovenaar? Whenever i’m in the High Tech Campus or Brainport, that’s when I think ‘oh this is why they say that Eindhoven is a design and technology hub. But that is only a small part of it’. • It’s about people. That’s when I feel at home. When I have connections with people, at work, at my social activities, at church, etc. Not only friends. • Eindhoven is a very family oriented city. In London everyone was very op zich zelf, hier zijn er veel meer kansen ook voor vaders bijvoorbeeld. Er zijn hier veel meer kansen voor gezinnen. Hier voel ik me ontspannen. • It’s sometimes difficult for expats to differentiate between the Dutch and the Eindhoven experience. Do we live in Eindhoven, is it Eindhoven culture, or is it Dutch? It could also be Den Bosch.

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 36/51

BKB.nl

• • •

•

• • •

• • • • • •

• •

• • • • •

Het is soms moeilijk voor expats om het gevoel tussen Nederland/Eindhoven te onderscheiden. Eindhoven biedt aan mensen met specifieke expertises echt kansen, daarom komen ze specifiek naar Eindhoven. I feel Eindhovenaar when I don’t have to ask people: Where are you from? If people know you in your street, in your neighbourhood, etc. If they know you. But especially in the first years I’ve had to explain it. Where are you from? Where are you from? We say: where are you from in Eindhoven? And some people say: Im am from Woensel. And then people don’t ask further. Because then the rest of the conversation is totally different. Then the have different expectations. Why have I stayed so long? I’ve been here for a long long time. Never intented to stay. There have to be reasons, I think of opportunities, people, the way of life. Friendliness. Safety, opportunities for my children to be more independent. Maybe it’s about our demographics, we’re all internationals and maybe saying that you’re Eindhovenaar means negating your background? Is it Eindhoven or is it the Netherlands? I have the right to vote, toen voelde ik me thuis. Op die manier voel ik me deel uitmaken van de stad. I would call Eindhoven a town, not a city. It feels really coloquial. I live in a bubble, a international student bubble. My neighbors are friendly, they are not my friends.

You need the curiosity to meet other people. But if you have everything you need, you are not intended to go out of your bubble. A lot of us come from big cities, so Eindhoven is more like a neighborhood. I feel the same way about the Netherlands and Eindhoven. The scale of things, it’s just different. It is fantastic to see people who look like you coming to live in Eindhoven. I like it better than 20 years ago, more internationals. I specifically like to live in Eindhoven. I would not choose to live in Amsterdam or Friefsland. Good facilities, good greenery. Transportation could improve, is not really accessible at later times. When I first came to Eindhoven it was difficult to connect with people. I think Eindovenaren are more used to expats and diversity now. They used to expect me to conform conform conform. You really stuck out if you didn’t speak Dutch. It’s better now, people are used to it now. To see more people who look like me feels really good, that has changed in the last 20 years I live here. You tend to get in your bubble and stay there. It’s an exercise to meet people more like you. But it isn’t like that. I see that that happens. Group of internationals in TU/E, it’s really a bubble. You should have a couple of people who are Dutch, this unique breed at parties, you get all your information from them. You need 50 people to be complete, to have a network.

You don’t feel the need to go outside your bubble, unless you need something. You have to open the door, you have to go IN the society. Otherwise you will not meet anyone. It’s not easy to connect with Dutch people. The language is a barrier. More opportunities to meet new people. You hear more languages around. I feel more accepted over the years. You need to belong to bubbles to get into contact with people, to integrate. You need to open the door, you need to go into the society. Het is niet makkelijk om contact te maken met de Nederlanders. De taal is een barrière. My first year here I enrolled in a photography course, and I couldn’t understand half of what was said. But I did meet people. You have to do it yourself. I couldn’t have done that if I had tried to learn Dutch and made an effort.

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 37/51

BKB.nl

•

•

•

•

• • • •

• • •

• • • • •

When I lived in the states, it was very difficult to get in the local groups. The reason was because most of them grew up there since childhood, they have a close group of friends. And the culture and mindset was different. There was a cultural barrier. I was expecting what I knew when I moved to the Netherlands. There is a language adding a second layer, it’s not just a cultural barrier. Learning Dutch will help you to clear that barrier, but there’s still a cultural barrier. When I had children and the next-door neighbours had children, we had a connection there. Yes, language can be a barrier, but you can overcome those barriers. I sometimes wonder how my live would have been different if I didn’t have children. But you have to make an effort. Church is important for me, so straight away I went to church. You have to make an effort. It can be a protective bubble or unifying. When I was doing a photography course or a pregnancy course I met with Eindhovenaren. The language barrier is a problem to really connect with each other. If you really want to you will find ways to connect and communicate. You have to make an effort. My children, for example, also help me with that. I didn’t expect to stay this long:). I made connections through church. But you have to make an effort. Please don’t talk to my children in English. PLEASE talk to them in Dutch. I had to beg people.

I really insisted on the importance of that. You have to make an effort. Er zit een verschil tussen expats die op gegeven moment weer weggaan en internationals die van plan zijn om te blijven voor lagere tijd. More and more children of expat families are staying here in Eindhoven or The Netherlands, to study for example. Or they come back. So they apparently feel at home here. The Expat Hub was always really mixed. Always Dutch and International. It is good to have meeting places where international and Eindhoven people come together. We organize open houses for people in the city. Here it is not so much part of culture to eat and drink together. Children don’t settle or the spouse is not happy. This is hugely expensive for the company, financially, also personally really bad. You have to have choices for these people, or you’ll lose them. The policy for asielzoekers changed a lot the past years. Now it is more and more difficult, and less help from the government. I see that in my work with asielzoekers. It would be good to have free Dutch classes for expats, and to do it right away. And now it is cut. So that is why people get isolated more. It is often the case that or the spouses or the children don’t feel at home and that can be disruptive. As an expat you sometimes struggle with your identity. Maybe expats should have a button: praat Nederlands met me.

Thats is the biggest complaint from expats that Dutch people want to speak English with expats. Your best buddy is your neighbour. We have to buddy up.

DIVERSITY • I can imagine that people might feel as if we are taking their jobs. • Sometimes we speak about the city with two speeds. People who can’t follow the pace of the city, they feel behind or maybe threatened. • But there is also a trickle down effect, in which it creates more job for more people. In the last 10 years it has changed. • You can partly fix it by publicizing information about the feeder companies. There’s this trickle down effect. If I was born and bred here, I could feel alieneted in the vibe that the city’s got now. In the last ten years the city has changed.

24/09/2021 – Rapportage onderzoekstraject diversiteitsbeleid – pag. 38/51

BKB.nl

• • •

• •

• • • •

• • • • •

• •

• • •

•

•

If you look at the international school or the campus, if you cycle past that, it’s all rich people. It’s not correct, but I can understand that perception. The company of Philips reduced, and many jobs disappeared. Philips had these glassblowers and lowerskilled workers, the average workinglevel has gone up and up and up. All the factories have gone. It’s extremely threatening for people who cannot keep up. There are different areas in town for different bubbles. They do not mix. I recognize from my Dutch friends that they don’t recognize the city. We go to a restaurant and the waiter cannot speak Dutch to us. Some people have a problem with that. People with an international mind don’t mind, but some people do. They feel separated from international life. You can recognize different areas for different groups of people, expats, olders people, immigrants etc. Areas are becoming known as ‘this is a certain area’, a certain area for certain people. Yes I can understand that people sometimes feel threatened by the tech and design elite. We all have different cultures, different experiences, etc. We have to preserve them. If you move to a different place, pick up some of that culture. But it has to be a two-way street! The government should maybe make more insightful the positive effects of the tech en desging inlfuence for the city as a whole.

And it would be good if the government would stimulate connection more in the neighborhoods. It is not personal if meeting and connection needs to be organized and can’t develop naturally. Learn Dutch! That will pacify the locals a lot! Je moet cursussen doen om de ander te leren kennen. Vroeger was het normaal om met elkaar in contact te komen in de buurt. Nu moet je de Nederlanders cursussen geven ‘cursus how to talk to the neighbour’. Dat maakt het zo onpersoonlijk. Vroeger gebeurde dat spontaan. I don’t want to answer what it means to be Eindhovenaar. I don’t know what a Eindhovenaar is fully. I’ve met some super local people who are really proud, I’m an Eindhovenaar and I feel like I’m not. It’s almost like putting me in my place. At some level I feel for the locals, the word is loaded with references already. It’s not even possibly for an international to become that. If this ‘brand’ Eindhovenaar is not design and high-tech, if it’s not that, then it’s a bit pointless to become an Eindhovenaar. But we have to find a common ground (brand), otherwise it’s not feasible. The Eindhoven identity is loaded with so many things we don’t know or have. There is much pride in it. And we will neve be fully Eindhovenaar. The question is if we can find a common ground. It’s all about embracing the cultures. This is me, looking at me for who I am.