Bijlage 10 beroepschriften samengevoegd.pdf
Tekst van het document
Er is geen lichtschittering en deze panelen liggen nota bene ook onder de landingsbanen van Schiphol. Een zonnepark heeft geen verkeersaantrekkende functie. Alleen tijdens de aanleg en het verwijderen zullen de panelen moeten worden aan- en afgevoerd. In de tussentijd zal er minimaal onderhoud gepleegd hoeven te worden, behoudens het normale begrazings- en maaibeheer. Parkeren gebeurt op het perceel. Er wordt wel een nieuw recreatief pad over het perceel langs het wiel gelegd, maar van overlast voor verkeer of iets dergelijks is geen sprake. Punt 67
Het zonnepark moet een bijdrage leveren aan de ecologische en recreatieve betekenis en aan de toegankelijkheid van het landschap. Uit de aanvraag blijkt niet concreet dat het zonnepark een bijdrage zai leveren aan de ecologische betekenis. Verder wordt hier ook nog een en ander gesteld over de gestelde beperkte toegankelijkheid.
19
Li rissen
Beroepsgrond:
Het zonnepark, met verschillende (natte) ecologische milieus en een gebiedseigen, kruidenrijke onderbegroeiing draagt bij aan de ontwikkeling van de provinciale groenblauwe zone en het gemeentelijke 'attentiegebied ehs'. Het gebied rondom de Horenhilsedijk ligt in een polder zonder groenblauwe zones of attentiegebieden ehs. Er is dus in die zin geen aanleidingen om daarop aan te sluiten. Er wordt wel uitdrukkelijk met gebiedseigen, kruidenrijke onder begroeiing gewerkt. Er wordt extra natuur aangelegd met een recreatief pad. Die wordt als relatief klein gedeelte van het plangebied bestempeld. Dit betreft echter 1007o, nog los van de groene stroken rondom en tussendoor. Deze natuur wordt ontsloten door een voet/fietspad dat aansluit op de TOP-routes in Drimmelen. Zo ontstaat er een nieuwe recreatieve verbinding tussen de beide zandwinningsputten. De ecologische meerwaarde is enorm ten opzichte van de bestaande agrarische velden. Dat betreft een monocultuur, waarbij flora en fauna (biodiversiteit) tot praktisch nul gereduceerd zijn, behalve hetgeen daadwerkelijk verbouwd wordt. Onder en nabij de panelen zal de biodiversiteit enorm toenemen. Verder wordt gewezen op hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader (p.
2, 2e alinea): 'Het gebied waar een zonneveld wordt gerealiseerd wordt niet meer (primair) agrarisch gebruikt wat de ontwikkeling van biodiversiteit mogelijk maakt onder en nabij de panelen zelf' Onder de panelen zal de biodiversiteit enorm toenemen. Verder wordt gewezen op hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader (p. 2, tweede alinea): 'Het gebied waar een zonneveld wordt gerealiseerd wordt niet meer (primair) agrarisch gebruikt wat de ontwikkeling van biodiversiteit mogelijk maakt onder en nabij de panelen zelf' De toegankelijkheid van het gebied is thans nihil. Het betreft gronden die eigendom zijn van een private partij, de gebroeders Van Oosterhout, die niet toegankelijk zijn voor het publiek. Door de aanleg van het zonnepark wordt het gebied daarentegen ten dele toegankelijk. Verder is de ecologische meerwaarde een verbetering van het bodemleven, waardoor de kwaliteit van het grondwater toeneemt. Toename van insecten en dergelijke wat goed is voor bestuiving. Een gevarieerdere beplanting dan de monocultuur van akkerbouw of gras voor de veeteelt. Door de realisatie van het zonnepark wordt een langdurige bijdrage geleverd aan de ecologische en recreatieve betekenis van het gebied. Het zonnepark aan de Horenhilsedijk wordt een gebied dat van nut is voor mens en natuur. Het plan voldoet derhalve exact aan hetgeen onder hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader wordt overwogen.
Aldaar wordt onder meer gesteld dat het niet meer uitsluitend agrarisch gebruik leidt tot een toename van de biodiversiteit en dat de landschappelijke inpassing aan de rand eveneens zorgt voor meerwaarde op ecologisch en landschappelijk vlak. Onbegrijpelijk is dat hier tegenovergestelde
20
Linssen conclusies worden getrokken. Hieronder volgt puntsgewijs een aantal positieve punten die met het plan worden gerealiseerd. Dubbel grondgebruik; Het zonnepark is zo ontworpen dat de landbouwgrond grotendeels zijn traditionele functie behoudt. Rondom het zonnepark liggen brede bloemrijke graankruidenranden en ruigtestroken. Tussen elke rij zonnepanelen ligt een brede strook van 2,5 meter, begroeid met kruidenrijk gras. Zo blijft er voldoende ruimte over voor de kleine grazers in de weide. Met een zonnepark blijft de landbouwgrond benut en wordt tegelijkertijd lokaal duurzame energie opgewekt. Open grasland; Door het gebruik van solide frames nemen de zonnepanelen het bodemoppervlak niet in beslag. De onderliggende ruimte is groot genoeg voor kleine grazers. Safety first; Alle bekabeling bij de zonnepanelen is weerbestendig, loopt ondergronds of zit - buiten het bereik van de dieren - stevig vast aan de constructie. Schapen per hectare; Net als in een traditionele weide is er in een zonnepark ruimte voor 4 tot 8 schapen per hectare. Verhoogde panelen; Het schaduweffect van de zonnepanelen op de grond is vergelijkbaar met dat van een boom. Dat komt door de afstand tussen de panelen en het maaiveld. Ook onder de panelen groeit gras en is er genoeg bewegingsruimte voor kleine grazers.
Ongestoord grazen; Omdat een zonnepark op een passieve manier energie opwekt, hebben de dieren in de weide er op geen enkele manier last van. De panelen kunnen niet bewegen, maken geen geluid en er komen ook geen schadelijke stoffen vrij. Lekker beschut; Tijdens barre weersomstandigheden bieden de verhoogde zonnepanelen beschutting aan de grazers. Voor kleine dieren vormen de panelen een schuilplaats, bijvoorbeeld wanneer er een roofvogel overvliegt. * Aansluiten op bestaande structuren: Met het plan worden de structuren en beplanting gebruikt, die voortkomen uit de directe omgeving. Er is sprake van minimale bodembedekking. Onder de zonnepanelen ligt geen massieve bodemplaat van beton als fundering. Het raamwerk is verankerd op een ranke paalfundering van staal. In totaal beslaan deze palen minder dan 507o van het grondoppervlak. De bodem blijft derhalve onaangetast. De stalen paalfundering onder de zonnepanelen tast de bodem niet aan. Wanneer het zonnepark wordt ontmanteld, wordt de stalen fundering uit de grond getrokken zonder de bodem aan te tasten. Het landschap keert na 25 jaar, uitgezonderd de nieuwe natuur, weer terug in zijn originele staat. Daarnaast is het wel geheel toegankelijk maken van een zonnepark lastig in verband met verzekeringen. Een verzekeraar wil niet dat onbevoegden kunnen rommelen aan de zonnepanelen.
Men zal dus nooit tussen de panelen door over de paden kunnen wandelen. Dat gebeurt ook niet bij de Zonnepark De Bergen of welk willekeurig ander plan, daar loopt ook geen pad vlak langs de panelen, maar een van de panelen gescheiden pad dat overdag opengesteld wordt.
21
Līnssen i
Punt 71.
De bouwvlakken zijn in de regel onregelmatig gevorm en sluiten deels aan bij het grillige verloop van dijklichamen en kreken. Beroepsgrond.
Een grillig verloop van dijklichamen en kreken is ter plaatse nooit geweest. Dus er is aangesloten op de verkavelingsstructuur van de oude rationele kavels. Dit deel van de gemeente is nooit heel toegankelijk geweest. Zie ter onderbouwing de bijgevoegde tijdreis (productie 16). Punt 72
Het is aan uw Raad om de passendheid van het aangevraagde project binnen het Beleidskader (beoordeeld aan de hand van de voorwaarden) mee te wegen bij uw beslissing omtrent het geven van een vvgb. Het college meent dat de voorliggende aanvraag matig scoort op de bovengenoemde voorwaarden uit het Beleidskader. Beroepsgrond
De eindconclusie 'matig' is op een zeer gebrekkige motivering gebaseerd en gezien het voorgaande kan deze stelling simpelweg niet overeind blijven. Verder is uit de zienswijzen en de hierboven geformuleerde gronden van beroep gebleken dat de gemeente voorbij gaat aan de onder hoofdstuk 2 van het Beleidskader neergelegde 'leidende principes' waaraan het onderhavige ontwerp juist wel voldoet. Daarnaast wordt een groot aantal argumenten tegen het ontwerp in stelling gebracht die juist weer niet terug te vinden zijn in het Beleidskader en welke argumenten derhalve strijdig zijn met de uitgangspunten zoals deze volgen uit het beleidskader. De beoordeling blinkt voorts uit door het meten met twee maten, wanneer de beoordeling wordt gelegd naast de beoordeling van de aanvraag, waarop door verweerder wel een omgevingsvergunning wordt verleend. Aan het onderhavige plan worden aantoonbaar veel verder gaande eisen gesteld dan aan het vergunde plan van Izzy Projects I De Bergen. Het gelijkheidsbeginsel wordt om die reden geschonden. Het onderhavige plan scoort op alle punten van het Beleidskader beter dan het plan aan De Bergen van Izzy Projects. Dit levert strijd op met het gelijkheidsbeginsel en het verbod op willekeur. De stelling dat het plan De Bergen niet vergelijkbaar zou zijn en dat cliënten zouden hebben nagelaten dit te motiveren, kan niet in stand blijven.
Immers is hierboven genoemd op welke identieke beoordelingspunten met twee maten wordt gemeten. Zowel het gewijzigde beleidskader d.d. 28 februari 2019, in werking getreden 11 maart 2019, als de onderhavige weigering van een vvgb als het daarop gebaseerde bestreden besluit zijn er uitsluitend op gericht om het plan van Izzy Projects I De Bergen te Terheijden wel door te laten gaan en alle andere plannen te blokkeren. Alle overige plannen, waaronder het onderhavige plan, zijn door deze handelswijze bij voorbaat kansloos. Zij krijgen niet de kans gebruik te maken van het schaarse recht
22
Lšnssen ļ I
binnen de gemeente Drimmelen om een grootschalig zonnepanelenveld te realiseren. Hierboven is reeds ingegaan op de uitspraak van de Afdeling d.d. 2 november 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:2927) en de gevolgen daarvan voor het gewijzigde Beleidskader. De nu uitgevoerde beoordeling door het College, letterlijk binnen 3 seconden overgenomen door Raad op 12 september 2019, van het onderhavige plan en de daartegen, niet in het Beleidskader neergelegde, in stelling gebrachte argumenten tonen aan dat de in deze uitspraak gewraakte situatie zich ook hier voordoet met alle juridische consequenties van dien. Toetsing van de ruimtelijke onderbouwing d.d. 27 februari 2019 met bijbehorende stukken zoals de landschappelijke inpassing aan het Beleidskader leidt tot de conclusie dat het onderhavige plan van Naga Solar Holding juist hoog scoort op de inhoudelijke beoordelingspunten en dat de aanvraag ongeacht de juridische status van het gewijzigd beleidskader gehonoreerd moet worden. Overig beleid en regelgeving Punten 73
Zoals in het voorgaande reeds is benadrukt, kan een vvgb door uw Raad slechts worden verstrekt voor een project dat in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening. In het voorgaande is reeds toegelicht dat uit het geldende bestemmingsplan 'Buitengebied' volgt dat wijziging van agrarische functies naar nietagrarische functies in beginsel niet wordt toegestaan vanwege het belang om de agrarische functie van het buitengebied te behouden. In dat kader wordt nieuwe bebouwing in beginsel eveneens niet toegestaan. Het toestaan van een zonnepark vermindert de agrarische functie van het gebied. Tevens is de openheid van het landschap een te beschermen (landschaps)waarde in het bestemmingsplan. Uit de aanvraag volgt dat de openheid van het landschap afneemt door het zonnepark. Het college legt uw Raad voor om deze (bestemmingsplan)aspecten ook af te wegen bij uw beoordeling omtrent de voorliggende aanvraag. Beroepsgrond
Terecht wordt twee keer overwogen 'in beginsel'. Het bestemmingplan Buitengebied kent immers meerdere mogelijkheden om een agrarische functie te wijzigen. De agrarische functie is geen onwrikbaar uitgangspunt in het bestemmingsplan buitengebied. Hier is echter geen sprake van een functiewijziging in die zin dat de agrarische functie wijzigt in een andere functie. Er komt een dubbelfunctie: energie opwekking in combinatie met agrarisch gebruik, beweiding, en dan ook nog voor een periode van maximaal 25 jaar. In dit kader wordt verwezen naar de ruimtelijke onderbouwing d.d. 27 februari 2018. Verder wordt gewezen op hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader (p. 2 , tweede alinea): 'Het gebied waar een zonneveld wordt gerealiseerd wordt niet meer (primair) agrarisch gebruikt wat de ontwikkeling van biodiversiteit mogelijk maakt onder en nabij de panelen zelf' en op: het Beleidskader p.3, onderaan, en p. 4 bovenaan:
23
Linssen
'wij streven naar een toekomstbestendig platteland met ruimte voor inwoners en ondernemers. Recreatie, natuur en landbouw moeten daarbij in balans zijn. Wij willen het onderscheid in open en meer besloten landschap behouden omdat de afwisseling aantrekkelijk is voor bewoners en recreanten. Op basis van de structuurvisie is zeker ruimte voor grootschalige zonnevelden. Bj die ontwikkeling van zonnevelden moeten de beschreven kwaliteiten behouden en liefst nog versterkt worden' Onbegrijpelijk is dan ook om nu met een beroep op het bestemmingsplan Buitengebied een beroep te doen op de agrarische functie als argument tegen zonnepanelen. De openheid van het landschap wordt, zoals hierboven aangetoond en bevestigd door de gemeente, niet aangetast door het onderhavig plan. Bij de totstandkoming van het Beleidskader was toch bekend dat de aanleg van een zonnepanelenveld per definitie tot bebouwing leidt. Volgens hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader leiden zonnevelden juist tot een landschappelijke kwaliteitsverbetering. Naast de toetsing aan het gemeentelijk beleidskader wordt ook het overige rijks-, provinciaal en gemeentelijk beleidskader genoemd. Gesteld wordt dat er strijd zou bestaan met de Verordening ruimte vanwege het feit dat het project onvoldoende inpasbaar zou zijn.
Voorts zou er strijd bestaan met de Structuurvisie landschappelijke kwaliteit buitengebied, de Structuurvisie 2033 en de Visie Duurzaamheid 2040. In de eerste plaats wordt benadrukt dat ten aanzien van de ruimtelijke kwaliteit en landschappelijke inpassing in het vastgestelde beleidskader reeds een afweging is gemaakt, met name onder hoofdstuk 3.4. Er is een ruimtelijke afweging gemaakt ten aanzien van mogelijke locaties en wordt aandacht besteed aan de criteria die gelden voor landschappelijke inpassing. Per landschapstype zijn kwalitatieve ontwerprichtlijnen opgenomen in het beleid. Mede uit de ruimtelijke onderbouwing, blijkt reeds dat aan rijksbeleid, provinciaal beleid en gemeentelijk beleid wordt voldaan. De stelling dat cliënten dat niet zouden aantonen is dan ook onbegrijpelijk. Voor het overige wordt mede verwezen naar hetgeen hierover in het beroepschrift reeds is opgemerkt. Het landschapsplan voldoet aan de gestelde kaders en na overleg met de directe omwonenden is gekomen tot een uiteindelijke landschappelijke inpassing en beplantingsplan. Het bevreemdt cliënten dan ook dat nu wordt gesteld dat van een duidelijke kwaliteitsverbetering van het landschap geen sprake is. Dit is wel degelijk het geval en daar is veel aandacht aan besteed.
Overigens is onduidelijk om welke reden gesteld wordt dat niet zou worden voldaan aan de genoemde visies zoals de Structuurvisie 2033. Dit is niet gemotiveerd en wel degelijk past het plan binnen de in die visies opgenomen kaders, zoals blijkt uit de ruimtelijke onderbouwing. Punten 74 en 75
Ter invulling van wat onder een goede ruimtelijke ordening wordt verstaan, is voorts de Ínhoud van de Verordening ruimte van groot belang. De provinciale ruimtelijke verordening is namelijk, op grond van artikel 4.1, eerste lid van de Wet ruimtelijke ordening (hierna: "Wro"), met het oog op een goede ruimtelijke ordening vastgesteld en is aan te merken als een wezenlijk onderdeel van het provinciale ruimtelijk beleid. De Verordening ruimte is aldus een codificatie van hetgeen op provinciaal niveau
24
Linssen wordt verstaan onder een goede ruimtelijke ordening waaraan de Raad niet zonder meer voorbij kan gaan. Op provinciaal niveau is bepaald dat nieuwe (niet-agrarische) bebouwing in het buitengebied in beginsel niet is toegestaan. Bij de beoordeling van de Raad of een ontwikkeling in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening is dit relevant. De Raad is namelijk ook gehouden om acht te slaan op de Verordening ruimte bíj besluiten als het onderhavige. In de Verordening ruimte hebben provinciale staten bepaald dat ter plaatse te beschermen waarden aanwezig zijn, hetgeen de aangevraagde nieuwe bebouwing in beginsel uitsluit. Uit de Verordening ruimte valt af te leiden dat het provinciaal beleid er in beginsel op is gericht om dergelijke nieuwe bebouwing niet toe te laten. Beroepsgrond
Ook hier wordt tot drie maal toe 'in beginsel' gebruikt, hetgeen derhalve wel degelijk ruimte biedt mits gemotiveerd. Nagelaten wordt aan te geven 'welke te beschermen belangen ter plaatse aanwezig zijn'. Bijlage 2 bij het Beleidskader (kaartbeelden Verordening ruimte) bevat voor het terrein aan de Horenhilsedijk geen specifieke aanduiding. Dit juist weer in tegenstelling tot het gebied van Izzy Projects I De Bergen dat aangeduid wordt als Attentiegebied natuur netwerk Brabant. Deze functieaanduiding is samen met de functie Archeologisch 2 (Spaanse schootsvelden) overgenomen in het vigerend bestemmingsplan buitengebied. Verder wordt voorbijgegaan aan het feit dat de Verordening ruimte onder artikel 7.20, lid 1 en 2, de vestiging van grootschalige zonnevelden mogelijk maakt in afwijking van het verbod van artikel 3.1 lid 2 sub (nieuwvestiging). De voorwaarden waaronder dat kan zijn neergelegd onder de leden 3 t/m 5. Eén van de voorwaarden betreft het vaststellen van een visie. Ingevolge artikel 7.20 lid 3 sub b Verordening ruimte moet in de visie afgewogen zijn welke locaties binnen de gemeente geschikt zijn gelet op de aspecten van zorgvuldig ruimtegebruik en ruimtelijke kwaliteit. Het Beleidskader vormt deze 'visie' en is door de provincie goedgekeurd.
In het Beleidskader wordt niet met voorkeursgebieden gewerkt maar wel wordt een aantal gebieden uitgezonderd die ten deze niet relevant zijn. De overige gebieden komen dus in beginsel alle in aanmerking voor de aanleg van een zonnepanelenveld, zijn dus gebieden die geschikt zijn gelet op de aspecten van zorgvuldig ruimtegebruik en ruimtelijke kwaliteit. Wanneer de gemeente een door de provincie geaccordeerde visie heeft vastgesteld en de aanvraag voldoet aan de visie, is dus in beginsel sprake van een goede ruimtelijke ordening. Hiervoor is uitgebreid gemotiveerd dat het onderhavige project juist zeer goed past in de visie en inhoudelijke beleidsuitgangspunten van verweerder. Punt 77
Samengevat wordt hier overwogen dat de Raad van oordeel moet zijn dat er onvoldoende mogelijkheden binnen bestaand stedelijk gebied en op daken bestaan dan wel dat er andere reden zijn om de ontwikkeling toch toe te laten. Beroepsgrond
In het vigerend beleidskader wordt onder hoofdstuk 4.2 geconcludeerd dat er volstrekt onvoldoende ruimte is op daken, namelijk 45 ha, terwijl met betrekking tot bestaand
25
Linssen V
stedelijk gebied geen oppervlakte genoemd wordt. Op pagina 21 van het (op 28 februari 2019 gewijzigd Beleidskader) wordt nog steeds gesteld: 'Voorlopig wordt uitgegaan van 150 hectare zonnevelden. Met de huidige inzichten in energiegebruik en techniek komt dit neer op ongeveer 200Zo van de totale energiebehoefte' College en Raad erkennen dus in het op 28 februari 2019 gewijzigde Beleidskader dat de oppervlakte van daken en terreinen in bestaand stedelijk gebeid volstrekt onvoldoende zijn en daarom opteren voor een oppervlakte van 150 ha zonneparken tot 2021 waarmee slechts in 2007o van de energiebehoefte wordt voorzien.. IV. Maatschappelijke weerstand Punten 78 t/m 82 Beroepsgrond
De werkelijke reden van de afwijzende besluitvorming is niet gelegen in het belang van een goede ruimtelijke ordening maar in de weerstand die het Beleidskader grootschalige zonnevelden, en in het verlengde daarvan de vervolgens ingediende aanvragen om een omgevingsvergunning voor het realiseren van een zonneveld, in eerste instantie hebben opgeroepen bij een klein gedeelte van de inwoners van de gemeente Drimmelen. Uitgaande van 1.000 handtekeningen gaat dit om ongeveer 40lo van het totaal aantal inwoners. Deze weerstand heeft ertoe geleid dat het Beleidskader grootschalige zonnevelden door de Raad in zijn vergadering van 28 februari 2019 is gewijzigd in die zin dat de oppervlakte te realiseren zonnevelden is gereduceerd van 150 ha tot 10 ha, die al voorzien waren ten behoeve van de aanvraag van Izzy Projects/De Bergen. Inmiddels is deze oppervlakte ook vergund aan Izzy Projects Veelzeggend in dit verband is de rede van de heer T. Simons, fractievoorzitter VVD, die ter vergadering van 28 februari 2019 direct voorafgaand aan het indienen van het amendement heeft gehouden. Simons gaat uitvoerig in op de reden van het amendement. Elk ruimtelijk argument ontbreekt en het amendement is puur ingegeven door de weerstand die het Beleidskader grootschalige zonnevelden en de daarop gebaseerde vergunningaanvragen hebben opgeroepen bij een klein gedeelte van de inwoners van Drimmelen.
De rede van Simons is te beluisteren via de onderstaande link https://drimmelen.Raadsinformatie.nl/veroaderinq/568729/Raadsverqaderinq%202802-2019 Onder hoofdstuk VIII van de bijlage bij de vvgb wordt summier ingegaan op de maatschappelijke weerstand. Onder punt 74 wordt verwezen wordt naar artikel 3:4 Awb, de verplichting tot het afwegen van de rechtstreeks bij het besluit betrokken belangen. Gesteld wordt onder punt 80 dat:
26
Linssen 'naarmate er meer maatschappelijke weerstand tegen een ontwikkeling bestaat, zou dit een reden kunnen opleveren om af te zien van het toestaan van die ontwikkeling. Een dergelijke weerstand kan, mits gefundeerd, een reden opleveren om een ontwikkeling niet toe te staan. De weerstand brengt op zichzelf niet mee dat de Raad moet afzien van een ontwerp-vvgb'. (onderstreping gemachtigde) Uit deze passage blijkt vooreerst dat de maatschappelijke weerstand het College en/of de Raad geenszins verplichten de aanleg van grootschalige zonnevelden met een totale oppervlakte van 150 ha tegen te houden, temeer nu het Beleidskader dat voorziet in de aanleg van 150 ha zonnevelden eerst in september 2018 nog door de Raad was vastgesteld en er van gewijzigde omstandigheden geen sprake is. De genoemde onrust en onvrede hebben betrekking op de vraag omtrent het draagvlak én met name omtrent de wijze waarop het beleid tot stand was gekomen. Gebrek aan inspraak zou geleid hebben tot onrust en weerstand, niet het beleid zoals dat inhoudelijk is vormgegeven. Bovendien is het beleid op inhoudelijke punten ook nooit gewijzigd, enkel is het maximum teruggeschroefd zonder verdere motivering.
Nog daargelaten dat het nog steeds een onbeantwoorde vraag is wanneer een ruimtelijke ontwikkeling voldoende draagvlak heeft, rust ingevolge het huidig wettelijk stelsel op het bestuursorgaan dat bevoegd is een vergunning te verlenen de verplichting zoveel mogelijk inwoners inzage te geven in de plannen die ten grondslag liggen aan de aanvraag en hen de mogelijkheid te geven daarover hun zienswijze (inspraak) te geven teneinde aldus zoveel mogelijk draagvlak te creëren. De uniforme openbare voorbereidingsprocedure van Afdeling 3.4 van de Awb is van toepassing en die is nu juist in de Awb opgenomen om voorafgaand aan besluitvorming te voorzien in voldoende mogelijkheid tot inspraak, zowel voorafgaand aan als tijdens de ter visielegging van een concreet ontwerpbesluit, zodat het College en de Raad op het moment van besluitvorming alle betrokken belangen in beeld heeft en deze gefundeerd kan toetsen/wegen. Vervolgens kan het resultaat van dit besluitvormingsproces, ongeacht of het positief dan wel negatief is, getoetst worden door de bestuursrechter. Daarmee is voldaan aan het vereiste van adequate rechtsbescherming van artikel 6 lid 1 EVRM rondom concrete vergunningverlening. Het maatschappelijk draagvlak zoals dit wordt genoemd heeft niets te maken met onderhavig project en aanvraag. Artikel 3.10 Wabo jo.
3:11 lid 1 Awb verplichten het College een ontwerpbesluit ter inzage te leggen. Voor een omgevingsvergunning als de onderhavige geldt dat aan een ieder de gelegenheid moet worden geboden hun zienswijze naar voren te brengen. Het kan naar de mening van cliënten niet zo zijn dat het College en de Raad afzien van deze wettelijke mogelijkheid om draagvlak te creëren en reeds bij voorbaat om andere dan ruimtelijke argumenten het Beleidskader grootschalige zonnevelden in die zin wijzigt dat van de 9 aanvragen er 8 afgewezen moeten worden omdat de vastgestelde maximale oppervlakte van 10 ha ten tijde van de beleidswijziging reeds voorzien was voor de aanvraag van Izzy Projects/De Bergen. Immers, op 28 februari 2019 lag het positief ontwerpbesluit voor deze aanvraag als enige reeds ter visie, hoewel de aanvraag later was ingediend dan bijvoorbeeld de onderhavige aanvraag van cliënte, NaGa Solar Holding. Maatschappelijke weerstand is het (belangrijkste) argument om de onderhavige aanvragen categorisch af te wijzen. Dit is gedaan middels een beleidswijziging op 28 februari 2019 terwijl er tegen de concrete aanvragen op dat moment nog geen
27
Linssen zienswijzen ingediend konden worden of iets dergelijks. Cliënten zijn van oordeel dat College en Raad op deze manier het wettelijk systeem niet kunnen doorkruisen. Op voorhand is gekozen alle aanvragen, behalve één, categorisch te doorkruisen. V. Draagvlak van het concreet plan en categorische uitsluiting Artikel 3.12 lid 5 Wabo luidt als volgt: Eenieder kan zienswijzen bij het bevoegd gezag naar voren brengen. Voor zover een ontwerpbesluit zijn grondslag vindt in een aanwijzing als bedoeld in artikel 3.13, tweede lid, die betrekking heeft op een daarbij concreet aangegeven plaats, kunnen zienswijzen daarop geen betrekking hebben. Dit artikel verplicht dus het College eenieder in de gelegenheid te stellen zienswijzen tegen het ontwerpbesluit in te brengen. Dit gaat dan uiteraard om de concrete plannen zoals deze voorliggen. Wanneer het College naar aanleiding van de ingediende aanvragen om een omgevingsvergunning ex artikel 3:11 Awb de ontwerpbesluiten alsnog ter inzage legt kan eenieder (dus zowel belanghebbenden als anderen) ex art. 3:15 lid 2 AWB en art. 3.12 lid 5 Wabo kennis nemen van het integrale plan en daartegen hun zienswijze(n) indienen.
De wettelijke verplichting van het College om in het kader de ter visie legging van het ontwerpbesluit door middel van inzage en inspraak draagvlak te creëren kan zonder wettelijke grondslag niet door middel van beleid omgezet worden in een diengaande verplichting van de aanvrager. Op die manier blijkt in de praktijk of er sprake is van maatschappelijke weerstand of draagvlak tegen een concreet plan. Categorische en systematische weigering op grond van de zogenaamde weerstand in zijn algemeenheid kan niet in stand blijven. Cliënten bieden blijkens de ruimtelijke onderbouwing juist ruimschoots de mogelijkheid tot maatschappelijke participatie. Zij hebben op 10 december 2018 voor iedereen een inloopavond georganiseerd waarop alle aanwezigen konden reageren op het gehele plan, inclusief de geboden mogelijkheid tot maatschappelijke participatie. Verder zijn er op individueel en plenair niveau gesprekken gevoerd met eenieder die daar open voor stond, derhalve niet alleen met belanghebbenden. Aldus hebben cliënten zich voldoende ingespannen bij het bevorderen van draagvlak en participatie, (hier verwijzen cliënten ook naar een uitspraak van de Afdeling van 23 oktober 2019, ECLI:NL:RVS:2019:3580 (Draaikampen) Voor de volledigheid verwijzen cliënten bovendien nog naar een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State d.d. 11 juli 2018 (ECLI:NL:RVS:2018:2338).
Uit rechtsoverweging 10.2 volgt dat ter voorkoming van gelijkenis met een juridisch proces door de gemeente Leeuwarden geen harde eisen en termijnen gesteld mogen worden aan de bewonersparticipatie. De Afdeling overweegt onder rechtsoverweging 10.3 naar aanleiding van een daartegen gericht beroep: De Afdeling oordeelt dat de Raad ten behoeve van de bewoners van het plangebied geen nadere regels over de bewonersparticipatie in het plan had hoeven opnemen. De Afdeling kan de Raad volgen in zijn standpunt dat juridisering van de bewonersparticipatie niet wenselijk is. De plantoelichting biedt naar het oordeel van de Afdeling voldoende aanknopingspunten voor de invulling van de participatieverplichting.
28
Met andere woorden, er mogen geen harde eisen en termijnen gesteld worden aan de bewonersparticipatie. Naar de mening van cliënten hebben raad en College dat wel gedaan met het gewijzigde beleid op basis van uitsluitend weerstand ten aanzien van de gevolgde procedure rondom het vaststellen van het beleid . De klachten van de inwoners hebben voor het overgrote deel betrekking op het functioneren van de gemeente bij de totstandkoming van het beleidskader grootschalige zonnevelden. Het College noch de Raad hebben besloten het Beleidskader grootschalige zonnevelden met toepassing van de uniforme voorbereidingsprocedure van Afdeling 3.4 Awb vast te stellen terwijl dat met betrekking tot andere beleidsvisies wel gebeurd is. Wanneer wel voor dit traject zou zijn gekozen, had eenieder zijn zienswijze(n) kunnen indienen op het ontwerpbeleidskader grootschalige zonnevelden voordat de Raad het beleidskader, al dan niet aangepast, had vastgesteld. Onder punt 78 wordt nog gesproken over negatieve signalen van omwonenden die de gemeente bereikt zouden hebben. Nagelaten wordt deze negatieve signalen te duiden zodat cliënten daarop niet kunnen reageren. VI. Afweging betrokken belangen Aan een uitgevoerde belangenafweging zoals artikel 3:4 Awb voorschrijft, blijkt uit de besluitvorming niets.
De (economische) belangen van de ontwikkelaars en de grondeigenaren worden weliswaar onder punt 79 kort genoemd maar van een daadwerkelijke afweging van deze belangen is niets gebleken. De wijze van voorbereiding van het onderhavige plan en het overleg dat met verweerder gevoerd is, had te meer moeten leiden tot een deugdelijke belangenafweging. Ook om deze reden is sprake van strijd met artikel 3:4 Awb. CONCLUSIE
Ten behoeve van cliënte concludeer ik tot gegrondverklaring van het beroepschrift en vernietiging van de bestreden beslissing, onder veroordeling van verweerder in de proceskosten en griffierechten. Ik verblijf, hoogachteŗud,
W.P.N. Remie
29
,^ ^
21 1
1019 13:41
LĮNSSE^ CS ADVOCATEN ū 1 3-5430408 !ADVOCATEN
NR. 722
F. T
Lirtssen cs A jvc roten Willem II sín■cat 9a 5038 BA Tilb1 trg
Postbus 2 Af) 2019044484 28/11/2019 Per telefax: 088-361028*4 AANTEKENEN jşRechtbank Zeeland-WestfBnfctei^,. Sector Bestuursrecht ;.i Oi): Postbus 90006 4800 PA BREDA v* , „ , ' íïS-?. iMůŗsy^
Rechtbank Zee/and w
T^ZZľeZbm
Tilburg, 21 november 2019 Inzake Dossier Zaaknummer Betreft
5000 AE Tìlbļri T: 013 542 0. F: 013 543 Owww.iinssein-a.c Vocaten.nl línssen@linĵj idvocaten.nl mr. Th J.H.M Lir şsen prof. mr. A.C: . vļ in Schaick prof. mr. J.B M franken mr. dr. J.M.NİI. ^ enu mr. M.J.J.E- htois [en mr. dr. J.J.J. ļe îooÿ mr. A.M. varp Sclhaick mr. R. īeerin mr. J.E.A.J.d. vt n de Laak mr. T.C.J.A, 'on ae Loak mr. w.p.N. Remifeĵ mr. dr. N.E. (tro ineveld-Tijssens mr. J.P.A. Hcog (ad mr. M.IJ. Toi )nc 3ľS mr. M. Hofland mr. E.H.E.J. Viji en mr. L.H.H. Vf ;rh( ļeven mr. J.H.D. Eli ag mr. dr, J.J.A Brc ^penning mr. C.W.J, R jo i. pakers
: NaGa Solar ļ Gemeente Drimmelen : 452190058 : níeuw beroepschrift
Edelachtbaar College, Ten behoeve van cliënten, NaGa Solar Holding B.V., Zon- en Natuurpark rfidJ en Zwaluwe B.V beíde gevestigd te (6225 XV) Maastricht, aan de Marathons eg 1, alsmede ten behoeve van Buitenplaats Groot Swaluwe B.V., gevestigd te (4921 kii 'J) Brieltjen®polder 40' stel ik hierbij beroep in tegen het besluit van het Colliíge ĵe van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Drimmelen (hierna: het Cc lie ’ ie) !neitokei?-merk ^-2018-0425, welk besluit ter inzage is gelegd tot en met 28 nov*m «r 9. Gezien het feit dat de Raad van de Gemeente Drimmelen (hierna: de Rand) op 12 september 2019 een verklaring van geen bedenkingen (wgb) heeft geweigerd is onderhavig beroepschrift vanzelfsprekend inhoudelijk tevens gericht teqen d|ze ľtíSrtľiľ9 ^an Ť De be.sluitvormîn9 zoals aan de onderhavige weigerirg en gr ndslag is gelegd kan met in stand blijven. Als productie 1 wordt hiertij het bestreden besluit overgelegd alsmede de bijlage bij het raadsvoorstel en de not a Van beantwoording van zienswijzen, zoals deze ter inzage zijn gelegd. Met het bestreden besluit heeft het College de door Zon- en natuurpark ro, hjídť ļen Zwaluwe B.V. aangevraagde omgevingsvergunning geweigerd.
De aanvraag beli eklde ae volgende activiteiten: Afwijken van het bestemmingsplan (artikel 2.1 lid l onder c Wabo); Het bouwen van bouwwerken (zonnepanelenveld met bijbeholrertde bebouwing) (artikel 2.1 lid 1 onder a, Wabo;
Linssen cs Advocaten verricht haar diensten uitsluitend onder toepasselijkheid van haar algemene voorwaarden, die op de achterzijde van deze brief staan afgedrukt.
Stichting D rd( in ii gelden:
ING RABO
N-2..5.İŴGB0Í745Ó2930 N .78 [4B0030S416434
i
*
Lini
f-'
bijtte
griffie 0/9;
Per telefax: 088-3610284 22H0V AANTEKENEN ^ 2QlQ Rechtbank Zeeland-West-Brabant ^ecbtbanie Sector Bestuursrecht Postbus 90006 4800 PA BREDA
bestiUUrsrBchtB,eaabanl cImraleBafee'and'WeSt-Brabant
Ingekomei 21 NOV 2019 tijdstip; Paraaf griffier
3^
Tilburg, 21 november 2019 Inzake Dossier Zaaknummer Betreft
: NaGa Solar / Gemeente Drimmelen : 452190058 : nieuw beroepschrift
Edelachtbaar College, Ten behoeve van cliënten, NaGa Solar Holding B.V., Zon- en Natuurpark Midden Zwaluwe B.V., beide gevestigd te (6225 XV) Maastricht, aan de Marathonweg 1, alsmede ten behoeve van Buitenplaats Groot Swaluwe B.V., gevestigd te (4921 PJ) Made, Brieltjenspolder 40, stel ik hierbij beroep in tegen het besluit van het College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Drimmelen (hierna; het College) met kenmerk W-2018-0425, welk besluit ter inzage is gelegd tot en met 28 november 2019. Gezien het feit dat de Raad van de Gemeente Drimmelen (hierna: de Raad) op 12 september 2019 een verklaring van geen bedenkingen (vvgb) heeft geweigerd, is onderhavig beroepschrift vanzelfsprekend inhoudelijk tevens gericht tegen deze weigering van de raad. De besluitvorming zoals aan de onderhavige weigering ten grondslag is gelegd kan niet in stand blijven. Als productie 1 wordt hierbij het bestreden besluit overgelegd alsmede de bijlage bij het raadsvoorstel en de nota van beantwoording van zienswijzen, zoals deze ter inzage zijn gelegd. Met het bestreden besluit heeft het College de door Zon- en natuurpark Midden Zwaluwe B.V. aangevraagde omgevingsvergunning geweigerd.
De aanvraag behelsde de volgende activiteiten: Afwijken van het bestemmingsplan (artikel 2.1 lid 1 onder c Wabo); Het bouwen van bouwwerken (zonnepanelenveld met bijbehorende bebouwing) (artikel 2.1 lid 1 onder a, Wabo;
Linssen cs Zowel het ontwerp-besluit en de ontwerp-verklaring van geen bedenkingen (vvgb) hebben eerder ter inzage gelegen en cliënten hebben tegen het ontwerp-besluit en de ontwerp-vvgb zienswijzen ingediend bij schrijven d.d. 29 mei 2019. De zienswijzen zijn nadien nog aangevuld op 9 juli 2019. Hierbij worden een kopie van deze zienswijzen, inclusief bijlagen, als productie 2 respectievelijk productie 3 overgelegd. De zienswijzen worden ongegrond verklaard en het college motiveert het bestreden besluit als volgt: 'Het College is wettelijk verplicht om de gemeenteraad te vragen om een bestuit omtrent het geven van een verklaring van geen bedenkingen. Bij Raadsbesluit van 12 september 2019 heeft de gemeenteraad een besluit genomen om een verklaring van geen bedenkingen te weigeren voor het aangevraagde project. Omdat het besluit van de Raad inhoudt dat de verklaring van geen bedenkingen wordt geweigerd kan het College de aangevraagde omgevingsvergunning niet verlenen. De aangevraagde vergunning moet om die reden geweigerd worden.
Dit betekent voorts dat het College niet toekomt aan de overige toetsingscriteria die betrekking hebben op de aangevraagde activiteiten' Temeer nu het College in het bestreden besluit overweegt dat de zienswijzenota bij de beschikking (bestreden besluit) is gevoegd, spreekt het voor zich dat het onderhavige beroep zich inhoudelijk vanzelfsprekend mede richt tegen het besluit van de Raad d.d. 12 september 2019 waarin de Raad de vvgb heeft geweigerd. Op grond van het navolgende kunnen cliënten zich niet verenigen met de bestreden beslissing. GRONDEN
I.
Verklaring van geen bedenkingen en bevoegdheid Raad
Om de verzochte omgevingsvergunning te kunnen verlenen is een verklaring van geen bedenkingen van de Raad vereist. Procedureel is het College verplicht om eerst een ontwerp-vvgb aan de Raad te vragen. Deze ontwerp-vvgb moet in het kader van de uitgebreide voorbereidingsprocedure vervolgens ter inzage worden gelegd met het ontwerp van het voorgenomen besluit op de aanvraag. De Afdeling heeft daarbij uitdrukkelijk uitgemaakt dat uit de tekst van artikel 3.11, derde lid,van de Wabo en de geschiedenis van de totstandkoming van de Wabo volgt dat in het geval dat een vvgb is vereist, eerst een ontwerp van de vvgb ter inzage moet worden gelegd waartegen zienswijzen kunnen worden ingediend. Cliënten verwijzen in dit kader naar de uitspraak van de Afdeling van 19 oktober 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:2734, r.o. 2.2.) en verder naar de uitspraak van de Afdeling van 9 mei 2018 (ECLI:NL: RVS:2018:1511). Cliënten willen met name de volgende overwegingen van de Afdeling onder uw aandacht brengen: [...]
2
Artikel 3.11 luidt: "1 Het bevoegd gezag zendt het bestuursorgaan dat bevoegd is een verklaring te geven als bedoeld in artikel 2.27, onverwijld een exemplaar van de aanvraag en de daarbij gevoegde stukken. [...]
3 Zienswijzen die overeenkomstig artikel 3:15 van de Algemene wet bestuursrecht naar voren worden gebracht, en adviezen van de krachtens artikel 2.26 aangewezen adviseurs kunnen mede betrekking hebben op het ontwerp van de verklaring. Voor zover dat het geval is, zendt het bevoegd gezag ze onverwijld aan het bestuursorgaan dat de verklaring geeft. Dit deelt zijn oordeel daarover mee aan het bevoegd gezag." Artikel 6.5, eerste lid, van het Besluit omgevingsrecht luidt: "Voor zover een aanvraag betrekking heeft op een activiteit als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder c, van de wet, wordt de omgevingsvergunning, waarbij met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 3D, van de wet wordt afgeweken van het bestemmingsplan of de beheersverordening, niet verleend dan nadat de gemeenteraad van de gemeente waar het project geheel of in hoofdzaak zal worden of wordt uitgevoerd, heeft verklaard dat hij daartegen geen bedenkingen heeft, [...]" 2.2. In de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel voor de Wabo, Kamerstukken II, 2006/07, 30 844, nr. 3, blz. 28 en 126-127, staat dat de verklaring van geen bedenkingen alleen voorkomt in de uitgebreide voorbereidingsprocedure. Wanneer een aanvraag is ontvangen, beoordeelt het bevoegd gezag of er aspecten zijn waaromtrent een ander bestuursorgaan een verklaring van geen bedenkingen moet afgeven. Indien dat het geval is.
zendt het de aanvraag zo sooedia moaelhk aan het oroaan dat bevoegd is de verklaring te geven. Het ontwerp van de beslissing omtrent de verklaring van geen bedenkingen doorloopt dezelfde procedure als het ontwerpbesluit, hetgeen betekent dat ten aanzien van beide onderdelen (ontwerpbesluit en ontwerp van de verklaring van geen bedenkingen) zienswijzen kunnen worden ingediend. De beoordeling en eventuele verwerking daarvan in de definitieve beslissing omtrent de verklaring geschieden door het orgaan dat bevoegd is de verklaring te geven (zie de uitspraak van de Afdeling van 19 oktober 2016, ECLI:NL:RVS:2016:2734Ĵ. Voorts is in de artikelsgewijze toelichting bij artikel 2.29 (thans: 2.27), Kamerstukken II, 2006/07, 30 844, nr. 3, blz. 113-114, vermeld dat een verklaring van geen bedenkingen niet zozeer een goedkeuringsinstrument is, maar ertoe dient een ander bestuursorgaan te laten beslissen omtrent een aspect van de vergunning dat aan de beoordeling van het bevoegd gezag is onttrokken (vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 6 april 2016, ECU:NL:RVS:2016:9211. 2.3. Op grond van artikel 3.11, eerste lid, van de Wabo, dient het bevoegd gezag onverwijld een exemplaar van de aanvraag en de daarbij gevoegde stukken door te zenden naar het bestuursorgaan dat bevoegd is een verklaring van geen bedenkingen te geven, zodat dit bestuursorgaan daar een standpunt over kan innemen.
Uit de tekst van artikel 3.11, derde lid, van de Wabo en de geschiedenis van de totstandkoming van de Wabo, volgt dat in het geval dat een verklaring van geen bedenkingen is vereist, eerst een ontwerpbesluit over de verklaring van geen bedenkingen ter inzage moet worden gelegd waartegen zienswijzen kunnen worden ingediend (zie voornoemde uitspraak van de Afdeling van 19 oktober 2016). Anders dan het College stelt, is dat niet anders indien het definitieve besluit niet strekt tot verlening van de gevraagde omgevingsvergunning. De Afdeling overweegt dat uit artikel 3.11 en de geschiedenis van de totstandkoming van de Wabo verder volgt dat dit ontwerpbesluit moet zijn opaesteld door het bestuursorgaan dat bevoegd is een verklaring van geen bedenkingen te geven, In deze zaak is de Raad bevoegd om een besluit te nemen over het al dan niet geven van een verklaring van geen bedenkingen. Niet in geschil is dat het College niet onverwijld de relevante stukken aan de Raad heeft gezonden. Het ontwerpbesluit over de verklaring van geen bedenkingen is ook niet opoesteld door de Raad, maar door het College, BruZan Projecten B.V. heeft daardoor niet de mogelijkheid gehad zienswijzen in te dienen naar aanleiding van het standpunt van de Raad. Dit is in strijd met artikel 3.11 van de Wabo. De omstandigheid dat de Raad wel het definitieve besluit heeft genomen, doet aan het voorgaande niet af.
Voorts leidt de omstandigheid dat het voorbereiden van een ontwerpbesluit door de Raad, naar gesteld, tot langere procedures zal leiden, er niet toe dat van de wet mag worden afgeweken. Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, heeft de rechtbank terecht overwogen dat het College de weigering van de Raad om een verklaring van geen bedenkingen te geven, niet aan zijn besluit van 22 februari 2017 ten grondslag heeft mogen leggen.
3
In onderhavig geval voldoet de vvgb d.d. 12 september 2019 niet aan de door de Afdeling gestelde eisen. Cliënten constateren de volgende gebreken: «
Van onverwijlde doorzending door het College aan de Raad is geen sprake geweest: de aanvraag met bijbehorende stukken is op 10 september 2018 ingediend en het College heeft eerst op 26 maart 2019 (productie 4), derhalve zelfs buiten de termijn van artikel 3:18 Awb, de aanvraag met bijbehorende bescheiden van cliënten ter kennis aan de Raad gebracht in het kader van de door het College aan de Raad voorgestelde afwijzende ontwerpvvgb. Het Collegevoorstel vermeldt op pagina 1, onder 'Bijlagen', welke stukken aan de Raad ter beoordeling worden voorgelegd. Dit betreffen de aanvragen, ruimtelijke onderbouwingen en landschappelijke inpassingsplannen. Voorts worden, onder 'Ter inzage' alle bescheiden bij de acht aanvragen (op papier) genoemd. Het College heeft derhalve pas na meer dan 6 maanden de aanvraag doorgestuurd aan de Raad. Van onverwijld doorsturen is daarmee geen sprake. Een en ander klemt te meer nu gedurende deze periode van ruim 6 maanden de Raad het Beleidskader grootschalige zonnevelden in die zin heeft gewijzigd dat de maximale oppervlakte zonnevelden in de gemeente Drimmelen tot 2021 werd gereduceerd van 150 ha naar 10 ha. Cliënten gaan op dit aspect verder in dit beroepschrift nader in. De ontwerp-vvgb's zijn niet in de opinieronde van 28 maart 2019 behandeld. Blijkens het verslag van de raadsvergadering d.d.
11 april 2019 heeft de Raad in 7 minuten en 27 seconden 8 weigeringen van vvgb's in ontwerp vastgesteld (productie 5).
»
Het ontwerp-besluit vvgb is niet opgesteld door de Raad (het bevoegd bestuursorgaan) maar door het College. Bij het Collegevoorstel d.d. 26 maart 2019 zijn de ontwerp-weigeringen van de vvgb reeds gevoegd in de vorm van de Raadsvoorstellen inzake de verklaring van geen bedenkingen voor acht aanvragen. De door het College opgestelde 'Bijlage Raadsvoorstel ontwerp vvgb aanvraag Vierendeelseweg (Midden Zwaluwe)' is identiek aan de Bijlage bij Raadsvoorstel 2019030694, locatie Vierendeelseweg Midden Zwaluwe. De Raad heeft niet meer gedaan dan de door het College zowel in ontwerp als in definitieve vorm opgestelde vvgb vastgesteld zonder dat Raad zich een inhoudelijk oordeel over de aanvraag heeft gevormd. De omstandigheid dat de Raad op 12 september 2019 het definitieve besluit, inhoudende weigering van de vvgb, heeft genomen doet aan deze gebreken niet af blijkens de boven weergeven rechtsoverwegingen van de Afdeling. De vvgb's zijn zelfs geen onderwerp geweest van de opinieronde van de Raad op 29 augustus 2019 waar de overige onderwerpen van de Raadsvergadering van 12 september 2019 juist wel behandeld zijn.
»
Saillant detail is dat de 5 verklaringen van geen bedenkingen oorspronkelijk niet eens geagendeerd waren in de vergadering maar blijkens het verslag van de bijeenkomst van het Presidium d.d. 28 augustus 2019 (productie 6) is op advies van de externe jurist besloten de 5 vvgb's te agenderen. Blijkens het verslag van de Raadsvergadering d.d. 12 september 2019 (productie 7) heeft de Raad welgeteld 14 seconden gewijd aan het vaststellen van de 5 vggb's, oftewel 2,8 seconden per vvgb. Over het enige hamerstuk van die vergadering is zelfs langer vergaderd, te weten 34 seconden. Het was dus een hamerstuk maar om juridische reden heeft het Presidium van de Raad het onderwerp ais bepreekstuk geagendeerd. Een valse voorstelling van zaken dus die, eufemistisch uitgedrukt, niet chique is.
4
Linssen cs De Raad heeft gezien het voorgaande naar de mening van cliënten inhoudelijk niets van doen gehad met de weigering van de vggb en heeft de zienswijzen tegen het ontwerp derhalve ook niet zelf inhoudelijk behandeld. Onder verwijzing naar voornoemde jurisprudentie concluderen cliënten dan ook dat het College de weigering van de vvgb niet aan het bestreden besluit ten grondslag heeft mogen leggen. Het bestreden besluit ligt reeds om die reden voor vernietiging gereed. II-
Voorgeschiedenis van de aanvraag en van het bestreden besluit
In het kader van een goed begrip van onderhavige kwestie zal ik eerst de gang van zaken rondom de aanvragen en het gemeentelijk beleid beschrijven. Cliënten zijn initiatiefnemer van het project Zon- en natuurpark Midden Zwaluwe, waarop onderhavige aanvraag (productie 8) ziet. In dit kader zijn zij reeds lange tijd in gesprek geweest met de gemeente Drimmelen, zowel op ambtelijk niveau als met de verantwoordelijk wethouder, hetgeen uiteindelijk ook heeft geresulteerd in het indienen van onderhavige aanvraag omgevingsvergunning op 10 september 2018. Vanaf begin 2018 is de gemeente betrokken bij dit plan en de door de gemeente en de enige belanghebbende gemaakte op- of aanmerkingen zijn hierin integraal verwerkt. Om die reden zijn cliënten te meer verbaasd over de inhoudelijke ruimtelijke afwegingen in onderhavig besluit maar daarover later meer. Nogmaals voor alle duidelijkheid, door cliënten is voorafgaand aan de ingediende aanvragen een zorgvuldig proces gevolgd ter voorbereiding van dit project en er is overleg gevoerd met zowel de enige omwonende als de gemeente. Het project heeft bovendien het volledige door het College en de Raad gewenste proces in het voortraject gevolgd zoals letterlijk blijkt uit de evaluatie van het beleidskader en het Collegevoorstel van 25 januari 2019 (productie 9), welk onderwerp ook is behandeld in de Raad op 14 februari 2019.
Het College bespreekt immers het gevolgde gewenste proces op pagina 7, onder 'Optie 3b: Beleidskader wijzigen - 3 pilots'. Voorgesteld wordt een aanpassing van het beleid ,maar zonder dat dat ten koste zou mogen gaan van de aanvragers die het gewenste proces hebben gevolgd. In dat voorstel gaat het om 3 pilots, gezamenlijk ruim 50 ha, te weten Zonnepark De Bergen, Zonnepark Brugdam 14 Lage Zwaluwe en Zonnepark Midden Zwaluwe. Het College beaamt dus in haar voorstel dat het initiatief van cliënten het gewenste proces van vooroverleg heeft doorlopen. Het College heeft op 10 juli 2018 het Beleidskader grootschalige zonnevelden (hierna: het Beleidskader) in ontwerp vastgesteld en aan de Raad ter vaststelling voorgelegd. De Raad heeft op 30 augustus 2018 het Beleidskader in de opinieronde behandeld alwaar van een ruime meerderheid in de Raad voor het Beleidskader bleek. De Raad heeft het Beleidskader vastgesteld op 13 september 2018 (productie 10). Aan de hand van het tot stand gekomen beleid, gedateerd 4 september 2018, dat vanzelfsprekend voor 13 september 2018 inhoudelijk reeds bekend was, en met inachtneming van het gegeven dat er een maximum aantal hectares van 150 was bepaald, zijn de initiatiefnemers overgegaan tot het voorbereiden en indienen van een concrete aanvraag voorzien van een ruimtelijke onderbouwing met landschappelijke inpassing (productie 11).
Vanzelfsprekend past deze aanvraag volledig binnen het op 13 september vastgestelde beleid. Bij de totstandkoming van de aanvraag en in de ruimtelijke onderbouwing is getoetst aan het geldende beleidskader. Voor onderhavige aanvraag geldt bovendien concreet dat het ontwerp juist in nauw overleg met de enige omwonenden, de heer en mevrouw Oudendijk, wonende aan de Vierendeelseweg 3 te Hooge Zwaluwe, is aangepast. De oppervlakte werd
5
Linssen cs teruggebracht van 35 ha tot 30 ha waardoor een zichtlijn vanuit hun woning richting Hooge Zwaluwe onaangetast bleef. Vanuit de gemeente is daarop richting aanvrager niets vernomen, uitgezonderd een bevestiging van de aanvraag eind oktober 2018, totdat de aanvrager in kennis werd gesteld van de ontwerp-weigering van de vvgb d.d. 11 april 2019. Naar aanleiding van ontstane onrust onder een relatief klein deel van de bevolking uitgaande van de bij de gemeente ingediende handtekeningenlijst 40Zo - heeft de Raad het Beleidskader op 28 februari 2019 vervolgens in die zin herzien dat de maximale oppervlakte aan zonneparken tot 2021 werd gereduceerd van 150 ha tot maximaal 10 ha (productie 12). Deze beleidswijziging werd bij wege van Raadsamendement door de Raad vastgesteld (productie 13) waarin bovendien werd afgeweken van het Collegevoorstel d.d. 22 februari 2019. Het College toetst onderhavige aanvraag aan het beleidskader zoals dat is vastgesteld op 28 februari 2019 en stelt dat verlening van de omgevingsvergunning reeds niet aan de orde kan zijn aangezien de aanvraag in strijd is met het gewijzigde beleid omdat de aanvraag ziet op een grotere oppervlakte dan 10 ha en de overgangsregeling niet van toepassing is.
(punt 34 in de bijlage bij het raadsvoorstel - onderdeel van productie 1)De werkelijke reden van het College om afwijzend te beslissen op de aanvraag is dan ook gelegen in het overschrijden van de oppervlakte van meer dan 10 ha zoals voorzien in het gewijzigde Beleidskader. Het College geeft de Raad weliswaar in overweging om de aanvraag inhoudelijk te toetsen aan de voorwaarden van het Beleidskader omdat het College zich kan voorstellen dat een project uitzonderlijk hoog scoort op de voorwaarden en om die reden toch als ruimtelijk aanvaardbaar kan worden beschouwd. Onder het oorspronkelijke beleid zou een voldoende score leiden tot de conclusie dat gevraagde vergunning verleend wordt, onder het nieuwe beleid geldt een ander criterium, te weten een uitzonderlijk hoge score waarbij vergunningverlening uiteraard nog geen feit is maar bij een dergelijke score kan het College zich voorstellen dat dat het project toch als ruimtelijk aanvaardbaar kan worden beschouwd. In het midden overigens wordt gelaten wanneer sprake is van een uitzonderlijk hoge score.
De inhoudelijke toetsing die het College vervolgens uitvoert geschiedt naar de mening van cliënten dan ook om te maskeren dat de enige reden voor de weigering(en) gelegen is in het gewijzigd beleid, welk beleid is ingegeven door de onrust onder een klein deel van de bevolking en in wezen dus ziet op het beweerdelijk ontbreken van draagvlak (onrust). Gelet op wat het College zelf stelt onder punt 72 van de bijlage bij het raadsvoorstel d.d. 12 september 2019 het besluit kan weerstand op zichzelf niet meebrengen dat de Raad moet afzien van het verstrekken van een vvgb. De conclusie kan echter niet een andere zijn dan dat het project van cliënten volledig het gewenste proces had doorlopen en in overeenstemming met de goede ruimtelijke ordening werd geacht maar dat vervolgens als gevolg van kritiek van een klein deel van de bevolking - overigens niet zijnde direct belanghebbenden - achteraf alsnog is geweigerd. Cliënten hebben tegen de ontwerp-besluiten zienswijzen ingediend. Gelet op de motivering van het ontwerp-besluit van het College ínhoudende dat de aanvraag geweigerd zou moeten worden vanwege het ontbreken van een vvgb, richtten de zienswijzen zich materieel nagenoeg geheel op de ontwerp-weigering van de vvgb. De zienswijzen zijn ongegrond verklaard. Nu de weigering van de vvgb inhoudelijk
6
Linssen cs nagenoeg identiek is aan de motivering van de ontwerp-weigering vvgb d.d. 11 april 2019 en het College het bestreden besluit uitsluitend motiveert met een verwijzing naar de afwijzende vvgb richten de onderhavige gronden van beroep zich eveneens grotendeels tot de weigering van de vvgb. Bovendien zijn de beroepsgronden grotendeels gelijk aan de eerder ingediende zienswijzen, waarbij cliënten opmerken dat een aantal zienswijzen überhaupt niet behandeld zijn door het College of de Raad. Nu de bestreden beslissingen in de eerste plaats de uitkomst zijn van de toetsing aan het per 28 februari 2019 gewijzigde beleid, gaan cliënten hieronder in op de totstandkoming van het beleid en (met name) op de betreffende beleidswijziging. III-
Beleidskader grootschalige zonnevelden
Het plan wordt getoetst aan het beleidskader zoals dat is vastgesteld op 28 februari 2019 en gesteld wordt dat verlening van de omgevingsvergunning reeds niet aan de orde kan zijn aangezien het maximum van 10 hectare zou worden overschreden. Het vastgestelde beleid is echter onredelijk. De beleidswijziging van 28 februari 2019 dient dan ook wegens strijd met algemene rechtsbeginselen/beginselen van behoorlijk bestuur (jegens cliënten) buiten toepassing te worden gelaten, casu quo niet ten grondslag worden gelegd aan onderhavige weigering. Dit betekent dat het onderhavige plan moet worden getoetst worden aan het beleidskader zoals dat op 13 september 2018 is vastgesteld. Van inhoudelijk gewijzigde omstandigheden sinds september 2018 is immers geen sprake en het maximum van 10 hectare is op geen enkele wijze gemotiveerd. Daarnaast is de met het beleid van 28 februari 2019 vastgestelde overgangsregeling onredelijk. Het feit dat de vastgestelde 10 hectare in de praktijk al volledig was benut leidt bovendien tot de conclusie dat de totstandkoming van het beleid onzorgvuldig is geweest, alsook ook strijdig met het beginsel van gelijke kansen. »
Inhoudelijke wijziging niet aan de orde
De totstandkoming van het Beleidskader grootschalige zonnevelden en de vaststelling daarvan door de Raad in september 2018 is een afgewogen proces geweest. Aan de vaststelling is een uitvoerig debat in de opinieronde van 30 augustus 2018 vooraf gegaan. Met name voornoemd proces van vaststelling van het beleid is vervolgens gestuit op weerstand en op dat moment is er in december 2018 in de Raad een motie (productie 14) aangenomen waarin het College wordt opgeroepen tot een evaluatie van het Beleidskader. Uiteindelijk is niet tegemoet gekomen aan de ingekomen motie maar is er voor gekozen om het beleid rondom zonneparken inhoudelijk hetzelfde te laten maar met één belangrijke wijziging, namelijk het feítelijk uitsluiten van vergunningen voor projecten door het vaststellen van een maximum aantal van 10 hectare, welke ruimte in beginsel al was vergeven aan het project van Izzy Projects BV (Zonnepark De Bergen). Feítelijk komt dit dus neer op het categorisch uitsluiten van alle zonneparken, uitgezonderd De Bergen, terwijl hier inhoudelijk op geen enkele manier een ruimtelijke argumentatie voor is. Het beleid was immers slechts 5 maanden oud en de concrete uitgangspunten waren ongewijzigd. De reden van evaluatie van het beleid was niet gericht op concrete projecten en ook niet op een maximum hectare.
De motie zag met name op de mogelijkheid om draagvlak en maatschappelijke participatie op enigerlei wijze te definiëren. Van een evaluatie in die zin is geen sprake geweest en op een andere manier is de wijziging evenmin gemotiveerd.
7
Linssen cs De beleidswijziging is, in tegenstelling tot het in september 2018 vastgestelde beleid, niet zorgvuldig voorbereid. De Raad is weliswaar tot een bepaalde hoogte vrij in het wijzigen van beleid maar beleidswijzigingen hebben wel degelijk grenzen. In alle gevallen dient gewijzigd beleid de redelijkheidstoets vanzelfsprekend te kunnen doorstaan, hetgeen nu niet het geval is. De overwegingen over de Regionale Energiestrategie en de capaciteit van het elektriciteitsnetwerk bijvoorbeeld zijn niet nieuw en deze waren ook al meegenomen bij de vaststelling van het beleid in september 2018. Inhoudelijk is dat overigens ook geen argument dat door het College wordt genoemd om feítelijk het beleid voor het grootste gedeelte in te trekken en alle lopende aanvragen te weigeren door het vaststellen van een maximale ruimte van 10 hectare. Het feit dat er aan de gemeente te wijten onduidelijkheid bestaat bij inwoners en er meer aanvragen waren ingediend dan in eerste instantie verwacht kunnen juridisch geen redenen om de grens van 150 ha terug te schroeven naar 10 ha. Een beleid dat ertoe leidt dat ook die aanvragen zonder inhoudelijke beoordeling worden afgewezen is in de jurisprudentie als onredelijk beleid aangemerkt. Beleid kan er immers niet op gericht zijn dat zonder inhoudelijke beoordeling geen vergunningen meer worden verleend.
Reeds om die reden dient getoetst te worden aan het in september vastgestelde beleid waarin de grens 150 ha zonneparken betreft. Bovendien is in dat beleid geen criterium aan de orde waarbij een project 'uitzonderlijk hoog zou moeten scoren'. Cliënten doen ten aanzien van het toegepaste beleid, naast de reeds genoemde rechtsbeginselen, ook een beroep op het beginsel van rechtszekerheid en het vertrouwensbeginsel. Op basis van het in 2018 tot stand gekomen beleid hebben cliënten er immers op vertrouwd en mochten zij erop vertrouwen dat er in ieder geval ruimte was voor 150 hectare. De uitgevoerde beleidsanalyse laat immers ook zien dat 150 ha aan grondgebonden zonnepanelen minimaal nodig is om het door de gemeente vastgestelde doel van energieneutraal in 2040 te behalen, met bovendien een grote waarschijnlijkheid dat er zelfs nog meer nodig is. Zoals uitgebreid door cliënten verwoord, kan de beleidswijziging niet in stand blijven en is de 10 hectare zoals die in het beleid van 28 februari 2019 is opgenomen volstrekt niet onderbouwd en nergens op gebaseerd. Cliënten beroepen zich in dit kader ook nadrukkelijk op het rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel. Bovendien dient vanzelfsprekend ook het nieuwe beleid deugdelijk gemotiveerd te zijn, hetgeen niet het geval is. »
10 hectare niet gemotiveerd
Met betrekking tot de vastgestelde 10 hectare heeft nog steeds te gelden dat dit maximum volstrekt willekeurig is. Met de bestreden beslissing wordt hier niet op in gegaan. Deze verkleinde omvang heeft enkel te maken met het feit dat het College een bepaalde 'pilot' naar voren heeft geschoven en dat koste wat kost vergund moet worden (het project De Bergen van Izzy Projects in Terheijden). De 10 hectare is ruimtelijk dan wel beleidsmatig op geen enkele wijze onderbouwd anders dan om te voorkomen dat andere dan het willekeurig gekozen project in Terheijden kunnen worden vergund. Te meer gezien het feit dat van drie projecten expliciet is gesteld door het College dat deze het gewenste proces hebben gevolgd en voor een omgevingsvergunning in aanmerking kunnen komen is het vastgestelde maximum volstrekt willekeurig en daarmee onredelijk. Alle genoemde argumenten voor één pilot gelden ook voor onder andere het onderhavig plan. Bovendien is het project in Terheijden zelfs pas later aangevraagd dan onderhavig project. Bevestigd is in het