CConstaterende datdrimmelen
Koppel je AI →
Document · PDF

Bijlage 10 beroepschriften samengevoegd.pdf

Raad 25 februari 2021, gemeente drimmelenBij agendapunt: Besluit naar aanleiding van uitspraken Rechtbank Zeeland-West-Brabant met betrekking tot de volgende vijf aanvragen voor zonnevelden48.437 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 6 van 6

8

Lînssen cs Collegevoorstel d.d. 25 januari 2019 bovendien dat drie projecten, waaronder dat van cliënte Midden Zwaluwe, en in ieder geval meer dan 10 hectare een ruimtelijk aanvaardbare en daadwerkelijk haalbare optie is (het voorstel onder 3b). Dit geldt derhalve ook voor een maximum van bijvoorbeeld 50 ha. Inhoudelijk is geen enkel argument genoemd waarom dit aantal niet opportuun zou zijn of op bezwaren zou stuiten. Nogmaals, vanzelfsprekend worden aanvragen afzonderlijk op ínhoud en haalbaarheid beoordeeld. In dat geval is het echter wel volstrekt willekeurig om een maximum van 10 ha beleidsmatig op te nemen in plaats van 50 ha. Toepassing van dit beleid levert strijd op met het gelijkheidsbeginsel en verbod op willekeur. De in het in september 2018 vastgestelde beleid opgenomen 150 ha was reeds vastgesteld en deze keuze was uitgebreid geanalyseerd, onderbouwd met cijfers, gemotiveerd en na een inhoudelijke discussie vastgesteld door de Raad. »

Schaarse rechten

Op het voorgaande sluit aan dat met het opnemen van een maximum van 10 hectare feítelijk een toetsingscriterium is geïntroduceerd waarmee schaarste wordt gecreëerd. In dat geval dient in alle redelijkheid de verdeling van die schaarse rechten transparant te zijn en dienen daar heldere criteria voor te zijn vastgesteld. In een dergelijk geval gebieden het zorgvuldigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel dat de verdeling van die schaarse rechten transparant is en dat deze verdeling dient te berusten op vooraf bekend gemaakte heldere criteria. In onderhavig geval is vooraf (ook voor de beleidswijziging van februari 2019) reeds gekozen voor het project van Izzy Projects zonder dat er sprake is geweest van een inhoudelijke toetsing van de andere reeds binnengekomen aanvragen. Deze aanvraag is nota bene later ingediend, namelijk op 15 oktober 2018, en deze aanvraag was bovendien incompleet. Desondanks heeft het College de aanvraag in behandeling genomen en het ontwerp-besluit reeds op 8 februari 2019 ter visie gelegd waarmee de vervolgens vastgestelde 10 ha reeds was vergeven. Midden Zwaluwe heeft op haar aanvraag eerst na 2 maanden een ontvangstbevestiging ontvangen en daarna geheel niets meer vernomen. Herhaalde verzoeken zowel telefonisch per mail om overleg met de gemeente over het ontwerp en de verdere procedure werden niet gehonoreerd.

(Productie 17) Sterker nog, er werd inhoudelijk geheel niet gereageerd door de gemeente. Dat de aanvraag van Izzy Projects koste wat kost de eindstreep moet halen blijkt bovendien uit het feit dat de Raad op 28 februari 2019 heeft bepaald dat de op 13 september 2018 vastgestelde algemene verklaring van geen bedenkingen uitsluitend nog geldt voor de aanvragen waarin het ontwerp-besluit op 7 februari 2018 reeds ter visie was gelegd. Op deze datum was echter slechts één ontwerp-besluit ter visie gelegd, te weten de voorgenomen positieve beslissing op de aanvraag van Izzy Projects. Inmiddels heeft het College ten aanzien van Zonnepark De Bergen bij besluit d.d. 10 september 2019 nummer W-2018-0499 de aangevraagde omgevingsvergunning verleend. De 10 ha zoals opgenomen in het gewijzigde Beleidskader is daarmee reeds vergeven waardoor andere aanvragen per definitie achter het net vissen. Cliënten hebben bij Uw Rechtbank beroep ingesteld tegen deze omgevingsvergunning gezien het feit dat de inhoudelijke beoordeling van deze aanvraag en de motivering niet in stand kunnen blijven, onder meer mede gezien in onderhavig beroepschrift wordt aangevoerd. Cliënten verzoeken uw Rechtbank het onderhavig beroep samen, althans gelijktijdig, met het door hen ingestelde beroep tegen de omgevingsvergunning voor Zonnepark De Bergen te behandelen.

9

Ljnssen I g^-%

ļf»*

gr»*

Duidelijk is gezien de beschreven gang van zaken dat hier sprake is van willekeur en om die reden zijn zowel het beleid als onderhavige besluitvorming volstrekt onredelijk. Cliënten verwijzen onder andere naar de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 2 november 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:2927). Meer specifiek ten aanzien van beleid en nieuwe toetsingscriteria verwijzen cliënten nog naar de uitspraak met ECLI:NL:RBALM:2012:BY7271. Door het beleid inhoudelijk niet te wijzigen met de aanscherping van bijvoorbeeld het toetsingskader maar een zeer beperkt aantal vergunbare hectaren vast te stellen worden schaarse vergunningen gecreëerd. De Afdeling heeft regels ontwikkeld voor de verdeling van schaarse vergunningen. Bij de verdeling van de schaarse ruimte moet op enigerlei wijze aan (potentiële) gegadigden ruimte geboden worden om naar de beschikbare ruimte mee te dingen. Deze norm is gebaseerd op het gelijkheidsbeginsel dat in deze context strekt tot het bieden van gelijke kansen. Door reeds uit te gaan van een bepaald project zonder duidelijke afweging wordt hier niet aan voldaan. Izzy Projects/Zonnepark De Bergen is door deze gang van zaken bovendien onevenredig bevoordeeld zonder enige motivering.

De Afdeling heeft bepaald dat het bestuur om gelijke kansen te realiseren een passende mate van openbaarheid moet verzekeren met betrekking tot de beschikbaarheid van de schaarse vergunning, de verdelingsprocedure, het aanvraagtijdvak en de toe te passen criteria. Het bestuur moet hierover tijdig voorafgaand aan de start van de aanvraagprocedure duidelijkheid scheppen, door informatie over deze aspecten bekend te maken via een zodanig medium dat potentiële gegadigden daarvan kennis kunnen nemen. Op geen enkele wijze voldoet het gewijzigde beleid aan het voorgaande, laat staan dat hier in het bestreden besluit op enigerlei wijze rekening is gehouden. Wil een beleid met de beperking in stand kunnen blijven, had op zijn minst een verdelingsprocedure en inhoudelijk afwegingskader onderdeel moeten zijn van dit beleid..Naast voornoemde uitspraak verwijzen cliënten hierbij tevens naar de conclusie van advocaat-generaal Widdershoven van 25 mei 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:1421, onder ro. 4.18 en 5.8). De conclusie is dat het beleid inzake het vastgestelde maximum van 10 hectare onverbindend moet worden beschouwd, dan wel buiten toepassing dient te worden gelaten, vanwege strijd met beginsel van gelijke kansen.

Dit geldt te meer daar de inhoudelijke toets voor het project in Terheijden, gezien de ontwerpbeschikking en inmiddels verleende vergunning, inzake de beleidsuitgangspunten zeer summier is en op veel algemene punten hetzelfde als of minder scoort dan onderhavig project. Niet valt dan ook in te zien dat dat project in het kader van de verdeling van de schaarste de voorkeur zou verdienen. Op een later moment wordt hier uitgebreider op ingegaan maar hier wordt reeds benadrukt dat kennelijk met twee maten gemeten wordt. Van een inhoudelijke uitgebreide toets van het project in Terheijden was zelfs nog helemaal geen sprake. »

Overgangsregeling

De overgangsregeling, die ziet op aanvragen ingediend tussen 27 september 2018 en 1 februari 2019, zoals opgenomen in het gewijzigde beleid kan voorts op zichzelf ook niet in stand blijven.

10

Linssen es De overgangsregeling houdt in dat aanvragen voor een omgevingsvergunning voor het realiseren van een zonnepark die tussen 27 september 2018 en 1 februari 2019 zijn ingediend en die uiterlijk op 28 februari 2019 volledig en ontvankelijk zijn, zullen worden beoordeeld aan de hand van het Beleidskader zoals dat luidde van 27 september 2018 tot 28 februari 2019. Allereerst wijzen cliënten erop dat de overgangsregeling innerlijk tegenstrijd is in die zin dat voor wat betreft de ondergrens wordt vastgehouden aan 28 september 2018, namelijk de datum waarop het op 13 september 2018 vastgestelde Beleidskader is gepubliceerd, maar dat voor de bovengrens wordt vastgehouden aan 28 februari 2019, de datum van vaststelling van het nieuwe beleid, terwijl de publicatie van die beleidswijziging eerst op 11 maart 2019 is geschied. Hieruit blijkt wederom dat de beleidswijziging is ingegeven door willekeur en niet door een onderbouwd en gemotiveerde gewijzigde visie. De overgangsregeling, die ziet op aanvragen ingediend tussen 27 september 2018 en 1 februari 2019, zoals opgenomen in het gewijzigde beleid kan ook vanwege het navolgende niet in stand blijven. Gesteld wordt immers dat er een overgangsregeling is vastgesteld maar feítelijk is daar geen sprake van. De overgangsregeling is bovendien juist zo opgenomen dat uitsluitend de aanvraag van Zonnepark De Bergen eronder valt.

Alle resterende aanvragen vallen volgens het College en Raad niet onder de overgangsregeling maar onder het gewijzigde beleid waarvan de maximale oppervlakte van 10 ha reeds vergund is aan Zonnepark met als gevolg dat de overige aanvragen niet vergund kunnen worden juist omdat de 10 ha reeds vergund is met toepassing van het overgangsrecht. Indien een overgangstermijn wordt gegeven moet deze uiteraard ook redelijk zijn en uitvoerbaar. Een dergelijke termijn wordt vanzelfsprekend vastgesteld met het oog op de rechtszekerheid. De regels worden immers gewijzigd tijdens het spel. Het spreekt voor zich dat lopende aanvragen, als er een overgangsregeling wordt vastgesteld met het oog op die wijzigende regels, worden beoordeeld op grond van het tot de wijziging geldende beleid. Niet valt dan ook in te zien dat aanvragen die later zijn ingediend dan onderhavige aanvraag van cliënte en bovendien niet het door het College gewenste proces van vooroverleg hebben gevolgd, met toepassing van het overgangsrecht, wel beoordeeld worden op grond van het 'oude' beleid maar dat het onderhavig project, dat in het voortraject steeds in beeld is geweest en langer was voorbereid, niet.

Het met beleid categorisch uitsluiten van projecten is juridisch niet houdbaar, zoals hiervoor reeds aangevoerd, maar indien vervolgens een overgangsregeling wordt opgenomen dient die regeling op zijn minst wel redelijk te zijn en dat is in casu niet het geval. Om die reden moet het beleid ten aanzien van de overgangstermijn met de beoordeling van onderhavige aanvraag ook als onverbindend worden beschouwd. De regeling dat individuele aanvragen, die zijn voorbereid op basis van de uitgangspunten van een geldend beleidskader, inhoudelijk beoordeeld moeten worden aan de hand van het vervolgens vigerende beleid en eventueel later volgende aanvragen aan het nieuw vast te stellen beleid, is logisch. Met de huidige beleidsregeling worden echter aanvragen die tijdig zijn gedaan, zoals de onderhavige, bewust getoetst aan het meer beperkende beleid en dit is onredelijk en niet te volgen. Cliënten herhalen dat de datum van 27 september 2018 in dit kader onbegrijpelijk is. Het moet gaan om aanvragen die tot en met 1 februari 2019 zijn ingediend, tot zover is dat nog te volgen, maar de datum van 27 september 2018 is op geen enkele manier gemotiveerd. Het vigerende beleidskader was al op 10 juli 2018 vastgesteld door het

11

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=drimmelen&id=d5eebea5-fc61-4cfe-9bf8-08db0dcec51f