Bijlage 10 beroepschriften samengevoegd.pdf
Tekst van het document
mr. C.WJ. r.ĵqīi, ia kers
; nieuw beroepschrift
Edelachtbaar College, Ten behoeve van cliënten, NaGa Solar Holding B.V., gevestigd te (6221 V) Maastricht, aan de Marathonweg 1 stel ik hierbij beroep in tegen het besluit ve et College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Drimmelen (hiern;i et College) met kenmerk W-2018-0434, welk besluit ter inzage is gelegd tot en rret 28 november 2019. Gezien het feit dat de Raad van de Gemeente Drimmelen (hierra: de Raad) op 12 september 2019 een verklaring van geen bedenkingen (vvgb) heļïft geweigerd, is onderhavig beroepschrift vanzelfsprekend inhoudelijk tevens g āriţht tegen deze weigering van de Raad. De besluitvorming zoals aan de onderf av ge weigering ten grondslag is gelegd kan niet in stand blijven. Als productie 1 iVO dt hierbij het bestreden besluit overgelegd alsmede de bijlage bij het raadsvoorstel en įde nota van beantwoording van zienswijzen, zoals deze ter inzage zijn gelegd. Met het bestreden besluit heeft het College de door NaGa Solar Holding ĮBV aangevraagde omgevingsvergunning geweigerd.
De aanvraag behelsde de volger de activiteiten: Afwijken van het bestemmingsplan (artikel 2.1 lid 1 onder c Wabo); Het bouwen van bouwwerken (zonnepanelenveld met bijbeh er de bebouwing) (artikel 2.1 lid 1 onder a, Wabo); Zowel het ontwerp-besluit en de ontwerp-verklaring van geen bedenkingen ( b) hebben eerder ter inzage gelegen en cliënten hebben tegen het ontwerp-besluit sn de
Linssen cs Advocaten verricht haar diensten uitsluitend onder toepasselijkheid vein hoar algemene voorwaarden, die op de achterzijde van deze brief stoon afgedrukt.
Stichting D ;rd|ļingelden: ING N .25 JiGB067Ġ5S2930 RABO N. 78ţļAB00305416634
Linssen cs Advocaten Willem II straat 29a 5038 BA Tilburg Postbus 246
áŕ^ĩ
Per telefax: 088-3610284 AANTEKENEN Rechtbank Zeeland-West-Brabant Sector Bestuursrecht Postbus 90006 ,riQek( 4800 PA BREDA menb^egriffie
ľ\ ,, ’ c
5000 AE Tilburg T: 013 542 04 00 F: 013 543 04 08 www.linssen-advocaten.nl linssen@linssen-advocaten.nl
op:
2 8 hlot 20ļg
Tilburg, 27 november 2019 Inzake Dossier Zaaknummer : Betreft
^
a
: NaGa Solar / Gemeente Drimmelen : 452190058
mr. Th.J.H.M. Linssen prof. mr. A.C. van Schaick prof. mr. J.B.M. Vranken mr. dr. J.M.M. Menu mr. M.J.J.E. Stassen mr. dr. J.J.J. de Rooij mr. A.M. van Schaick mr. R. Teerink mr. J.E.A.J.C. van de Laak mr. T.C.J.A. van de Laak mr. W.P.N. Remie mr. dr. N.E. Groeneveld-Tijssens mr. J.P.A. Hoogstad mr. M.I.J. Toonders mr. M. Hofland mr. E.H.E.J. Wijnen mr. L.H.H. Verhoeven mr. J.H.D. Elings mr. dr. J.J.A. Braspenning mr. C.W.J. Raaimakers
: nieuw beroepschrift
Edelachtbaar College, Ten behoeve van cliënten, NaGa Solar Holding B.V., gevestigd te (6225 XV) Maastricht, aan de Marathonweg 1 stel ik hierbij beroep in tegen het besluit van het College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Drimmelen (hierna: het College) met kenmerk W-2018-0434, welk besluit ter inzage is gelegd tot en met 28 november 2019. Gezien het feit dat de Raad van de Gemeente Drimmelen (hierna: de Raad) op 12 september 2019 een verklaring van geen bedenkingen (vvgb) heeft geweigerd, is onderhavig beroepschrift vanzelfsprekend inhoudelijk tevens gericht tegen deze weigering van de Raad. De besluitvorming zoals aan de onderhavige weigering ten grondslag is gelegd kan niet in stand blijven. Als productie 1 wordt hierbij het bestreden besluit overgelegd alsmede de bijlage bij het raadsvoorstel en de nota van beantwoording van zienswijzen, zoals deze ter inzage zijn gelegd. Met het bestreden besluit heeft het College de door NaGa Solar Holding BV aangevraagde omgevingsvergunning geweigerd.
De aanvraag behelsde de volgende activiteiten: Afwijken van het bestemmingsplan (artikel 2.1 lid 1 onder c Wabo); Het bouwen van bouwwerken (zonnepanelenveld met bijbehorende bebouwing) (artikel 2.1 lid 1 onder a, Wabo); Zowel het ontwerp-besluit en de ontwerp-verklaring van geen bedenkingen (vvgb) hebben eerder ter inzage gelegen en cliënten hebben tegen het ontwerp-besluit en de
Linssen cs Advocaten verricht haar diensten uitsluitend onder toepasselijkheid van haar algemene voorwaarden, die op de achterzijde van deze brief staan afgedrukt.
Stichting Derdengelden: ING NL25INGB0Ó7Ó562930 RABO NL78RAB00305416634
Linssen ontwerp-vvgb zienswijzen ingediend bij schrijven d.d. 5 juni 2019. De zienswijzen zijn nadien nog aangevuld op 9 juli 2019. Hierbij worden een kopie van deze zienswijzen, inclusief bijlagen, als productie 2 respectievelijk productie 3 overgelegd. De zienswijzen worden ongegrond verklaard en het college motiveert het bestreden besluit als volgt: 'Het College is wettelijk verplicht om de gemeenteraad te vragen om een besluit omtrent het geven van een verklaring van geen bedenkingen. Bij Raadsbesluit van 12 september 2019 heeft de gemeenteraad een besluit genomen om een verklaring van geen bedenkingen te weigeren voor het aangevraagde project. Omdat het besluit van de Raad inhoudt dat de verklaring van geen bedenkingen wordt geweigerd kan het College de aangevraagde omgevingsvergunnìng niet verlenen. De aangevraagde vergunning moet om die reden geweigerd worden. Dit betekent voorts dat het College niet toekomt aan de overige toetsingscriteria die betrekking hebben op de aangevraagde activiteiten' Temeer nu het College in het bestreden besluit overweegt dat de zienswijzenota bij de beschikking (bestreden besluit) is gevoegd, spreekt het voor zich dat het onderhavige beroep zich inhoudelijk vanzelfsprekend mede richt tegen het besluit van de Raad d.d. 12 september 2019 waarin de Raad de vvgb heeft geweigerd.
Op grond van het navolgende kunnen cliënten zich niet verenigen met de bestreden beslissing. GRONDEN
I. Verklaring van geen bedenkingen en bevoegdheid Raad Om de verzochte omgevingsvergunnìng te kunnen verlenen is een verklaring van geen bedenkingen van de Raad vereist. Procedureel is het College verplicht om eerst een ontwerp-vvgb aan de Raad te vragen. Deze ontwerp-vvgb moet in het kader van de uitgebreide voorbereidingsprocedure vervolgens ter inzage worden gelegd met het ontwerp van het voorgenomen besluit op de aanvraag. De Afdeling heeft daarbij uitdrukkelijk uitgemaakt dat uit de tekst van artikel 3.11, derde lid, van de Wabo en de geschiedenis van de totstandkoming van de Wabo volgt dat in het geval dat een vvgb is vereist, eerst een ontwerp van de vvgb ter inzage moet worden gelegd waartegen zienswijzen kunnen worden ingediend. Cliënten verwijzen in dit kader naar de uitspraak van de Afdeling van 19 oktober 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:2734, r.o. 2.2.) en verder naar de uitspraak van de Afdeling van 9 mei 2018 (ECLI:NL: RVS:2018:1511). Cliënten willen met name de volgende overwegingen van de Afdeling onder uw aandacht brengen: [...]
Artikel 3.11 luidt: "1 Het bevoegd gezag zendt het bestuursorgaan dat bevoegd is een verklaring te geven als bedoeld in artikel 2.27, onverwijld een exemplaar van de aanvraag en de daarbij gevoegde stukken.
2
Linssen
[-]
3 Zienswijzen die overeenkomstig artikel 3:15 van de Algemene wet bestuursrecht naar voren worden gebracht, en adviezen van de krachtens artikel 2.26 aangewezen adviseurs kunnen mede betrekking hebben op het ontwerp van de verklaring. Voor zover dat het geval is, zendt het bevoegd gezag ze onverwijld aan het bestuursorgaan dat de verklaring geeft. Dit deelt zijn oordeel daarover mee aan het bevoegd gezag." Artikel 6.5, eerste lid, van het Besluit omgevingsrecht luidt: "Voor zover een aanvraag betrekking heeft op een activiteit als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder c, van de wet, wordt de omgevingsvergunning, waarbij met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 3Q, van de wet wordt afgeweken van het bestemmingsplan of de beheersverordening, niet verleend dan nadat de gemeenteraad van de gemeente waar het project geheel of in hoofdzaak zal worden of wordt uitgevoerd, heeft verklaard dat hij daartegen geen bedenkingen heeft, 2.2. In de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel voor de Wabo, Kamerstukken II, 2006/07, 30 844, nr. 3, blz. 28 en 126-127, staat dat de verklaring van geen bedenkingen alleen voorkomt in de uitgebreide voorbereidingsprocedure. Wanneer een aanvraag is ontvangen, beoordeelt het bevoegd gezag of er aspecten zijn waaromtrent een ander bestuursorgaan een verklaring van geen bedenkingen moet afgeven.
Indien dat het geval is, zendt het de aanvraag zo spoedig moaelijk aan het orgaan dat bevoegd is de verklaring te geven. Het ontwerp van de beslissing omtrent de verklaring van geen bedenkingen doorloopt dezelfde procedure als het ontwerpbesluit, hetgeen betekent dat ten aanzien van beide onderdelen (ontwerpbesluit en ontwerp van de verklaring van geen bedenkingen) zienswijzen kunnen worden ingediend. De beoordeling en eventuele verwerking daarvan in de definitieve beslissing omtrent de verklaring geschieden door het orgaan dat bevoegd is de verklaring te geven (zie de uitspraak van de Afdeling van 19 oktober 2016, ECLI:NL:RVS:2016:27341. Voorts is in de artikelsgewijze toelichting bij artikel 2.29 (thans: 2.27), Kamerstukken II, 2006/07, 30 844, nr. 3, blz. 113-114, vermeld dat een verklaring van geen bedenkingen niet zozeer een goedkeuringsinstrument is, maar ertoe dient een ander bestuursorgaan te laten beslissen omtrent een aspect van de vergunning dat aan de beoordeling van het bevoegd gezag is onttrokken (vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 6 april 2016, ECLI:NL:RVS:2016:921V 2.3.
Op grond van artikel 3.11, eerste lid, van de Wabo, dient het bevoegd gezag onverwijld een exemplaar van de aanvraag en de daarbij gevoegde stukken door te zenden naar het bestuursorgaan dat bevoegd is een verklaring van geen bedenkingen te geven, zodat dit bestuursorgaan daar een standpunt over kan innemen. Uit de tekst van artikel 3.11, derde lid, van de Wabo en de geschiedenis van de totstandkoming van de Wabo, volgt dat in het geval dat een verklaring van geen bedenkingen is vereist, eerst een ontwerpbesluit over de verklaring van geen bedenkingen ter inzage moet worden gelegd waartegen zienswijzen kunnen worden ingediend (zie voornoemde uitspraak van de Afdeling van 19 oktober 2016). Anders dan het College stelt, is dat niet anders indien het definitieve besluit niet strekt tot verlening van de gevraagde omgevingsvergunning. De Afdeling overweegt dat uit artikel 3.11 en de geschiedenis van de totstandkoming van de Wabo verder volat dat dit ontwerpbesluit
3
Linssen moet ziin opaesteld door het bestuursorgaan dat bevoegd is een verklaring van geen bedenkingen te geven. In deze zaak is de Raad bevoegd om een besluit te nemen over het al dan niet geven van een verklaring van geen bedenkingen. Niet in geschil is dat het College niet onverwijld de relevante stukken aan de Raad heeft gezonden. Het ontwerpbesluit over de verklaring van geen bedenkingen is ook niet opgesteld door de Raad, maar door het College. BruZan Projecten B.V. heeft daardoor niet de mogelijkheid gehad zienswijzen in te dienen naar aanleiding van het standpunt van de Raad. Dit is in strijd met artikel 3.11 van de Wabo. De omstandigheid dat de Raad wel het definitieve besluit heeft genomen, doet aan het voorgaande niet af. Voorts leidt de omstandigheid dat het voorbereiden van een ontwerpbesluit door de Raad, naar gesteld, tot langere procedures zal leiden, er niet toe dat van de wet mag worden afgeweken. Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, heeft de rechtbank terecht overwogen dat het College de weigering van de Raad om een verklaring van geen bedenkingen te geven, niet aan zijn besluit van 22 februari 2017 ten grondslag heeft mogen leggen. In onderhavig geval voldoet de vvgb d.d. 12 september 2019 niet aan de door de Afdeling gestelde eisen. Cliënten constateren de volgende gebreken: »
Van onverwijlde doorzending door het College aan de Raad is geen sprake geweest: de aanvraag met bijbehorende stukken is op 13 september 2018 ingediend en het College heeft eerst op 26 maart 2019 (productie 4), derhalve zelfs buiten de termijn van artikel 3:18 Awb, de aanvraag met bijbehorende bescheiden van cliënten ter kennis aan de Raad gebracht in het kader van de door het College aan de Raad voorgestelde afwijzende ontwerpvvgb. Het Collegevoorstel vermeldt op pagina 1, onder 'Bijlagen', welke stukken aan de Raad ter beoordeling worden voorgelegd. Dit betreffen de aanvragen, ruimtelijke onderbouwingen en landschappelijke inpassingsplannen. Voorts worden, onder 'Ter inzage' alle bescheiden bij de acht aanvragen (op papier) genoemd. Het College heeft derhalve pas na meer dan 6 maanden de aanvraag doorgestuurd aan de Raad. Van onverwijld doorsturen is daarmee geen sprake. Een en ander klemt te meer nu gedurende deze periode van ruim 6 maanden de Raad het Beleidskader grootschalige zonnevelden in die zin heeft gewijzigd dat de maximale oppervlakte zonnevelden in de gemeente Drimmelen tot 2021 werd gereduceerd van 150 ha naar 10 ha. Cliënten gaan op dit aspect verder in dit beroepschrift nader in. De ontwerp-vvgb's zijn niet in de opinieronde van 28 maart 2019 behandeld. Blijkens het verslag van de raadsvergadering d.d.
11 april 2019 heeft de Raad in 7 minuten en 27 seconden 8 weigeringen van vvgb's in ontwerp, waaronder de onderhavige vvgb, vastgesteld (productie 5).
»
Het ontwerp-besluit vvgb is niet opgesteld door de Raad (het bevoegd bestuursorgaan) maar door het College. Bij het Collegevoorstel d.d. 26 maart 2019 zijn de ontwerp-weigeringen van de vvgb reeds gevoegd in de vorm van de Raadsvoorstellen inzake de verklaring van geen bedenkingen voor acht aanvragen. De door het College opgestelde 'Bijlage Raadsvoorstel ontwerp vvgb aanvraag Horenhilsedijk' is identiek aan de Bijlage bij Raadsvoorstel 2019030694, locatie Horenhilsedijk. De Raad heeft niet meer gedaan dan de door het College zowel in ontwerp als in definitieve vorm opgestelde vvgb vastgesteld zonder dat Raad zich een inhoudelijk oordeel over de aanvraag
4
Linssen heeft gevormd. De omstandigheid dat de Raad op 12 september 2019 het definitieve besluit, ínhoudende weigering van de vvgb, heeft genomen doet aan deze gebreken niet af blijkens de boven weergeven rechtsoverwegingen van de Afdeling. De vvgb's zijn zelfs geen onderwerp geweest van de opinieronde van de Raad op 29 augustus 2019 waar de overige onderwerpen van de Raadsvergadering van 12 september 2019 juist wel behandeld zijn. »
Saillant detail is dat de 5 verklaringen van geen bedenkingen oorspronkelijk niet eens geagendeerd waren in de vergadering maar blijkens het verslag van de bijeenkomst van het Presidium d.d. 28 augustus 2019 (productie 6) is op advies van de externe jurist besloten de 5 vvgb's te agenderen. Blijkens het verslag van de Raadsvergadering d.d. 12 september 2019 (productie 7) heeft de Raad welgeteld 14 seconden gewijd aan het vaststellen van de 5 vggb's, oftewel 2,8 seconden per vvgb. Over het enige hamerstuk van die vergadering is zeifs langer vergaderd, te weten 34 seconden. Het was dus een hamerstuk maar om juridische reden heeft het Presidium van de Raad het onderwerp als bepreekstuk geagendeerd. Een valse voorstelling van zaken dus die, eufemistisch uitgedrukt, niet chique is.
De Raad heeft gezien het voorgaande naar de mening van cliënten inhoudelijk niets van doen gehad met de weigering van de vggb en heeft de zienswijzen tegen het ontwerp derhalve ook niet zelf inhoudelijk behandeld. Onder verwijzing naar voornoemde jurisprudentie concluderen cliënten dan ook dat het College de weigering van de vvgb niet aan het bestreden besluit ten grondslag heeft mogen leggen. Het bestreden besluit ligt reeds om die reden voor vernietiging gereed. II. Voorgeschiedenis van de aanvraag en van het bestreden besluit In het kader van een goed begrip van onderhavige kwestie zal ik eerst de gang van zaken rondom de aanvragen en het gemeentelijk beleid beschrijven. Cliënten zijn initiatiefnemer van het project Zonnepark Horenhilsedijk Hooge Zwaluwe waarop onderhavige aanvraag (productie 8) ziet. Het College heeft op 10 juli 2018 het Beleidskader grootschalige zonnevelden (hierna: het Beleidskader) in ontwerp vastgesteld en aan de Raad ter vaststelling voorgelegd. De Raad heeft op 30 augustus 2018 het Beleidskader in de opinieronde behandeld alwaar van een ruime meerderheid in de Raad voor het Beleidskader bleek. De Raad heeft het Beleidskader vastgesteld op 13 september 2018 (productie 9).
Aan de hand van het tot stand gekomen beleid, gedateerd 4 september 2018, dat vanzelfsprekend voor 13 september 2018 inhoudelijk reeds bekend was, en met inachtneming van het gegeven dat er een maximum aantal hectares van 150 was bepaald, zijn de initiatiefnemers overgegaan tot het voorbereiden en indienen van een concrete aanvraag voorzien van een ruimtelijke onderbouwing met landschappelijke inpassing (productie 10 en productie 11). Vanzelfsprekend past deze aanvraag volledig binnen het op 13 september vastgestelde beleid. Bij de totstandkoming van de aanvraag en in de ruimtelijke onderbouwing is getoetst aan het geldende beleidskader. Dat er nog geen beleid was ten tijde van het indienen van de aanvraag wordt door cliënten dan ook ten stelligste betwist. Hoewel daarom door aanvrager wel herhaaldelijk is verzocht, bijvoorbeeld op 28 december 2018 per mail (productie 12) is vanuit de gemeente daarop richting aanvrager niets vernomen, uitgezonderd een bevestiging van de aanvraag eind
5
Linssen oktober 2018, totdat de aanvrager in kennis werd gesteld van de ontwerp-weigering van de vvgb d.d. 11 april 2019. Naar aanleiding van ontstane onrust onder een relatief klein deel van de bevolking uitgaande van de bij de gemeente ingediende handtekeningenlijst 40fo - heeft de Raad het Beleidskader op 28 februari 2019 vervolgens in die zin herzien dat de maximale oppervlakte aan zonneparken tot 2021 werd gereduceerd van 150 ha tot maximaal 10 ha (productie 13). Deze beleidswijziging werd bij wege van Raadsamendement door de Raad vastgesteld (productie 14) waarin bovendien werd afgeweken van het Collegevoorstel d.d. 22 februari 2019. De werkelijke reden van het College om afwijzend te beslissen op de aanvraag is dan ook gelegen in het overschrijden van de oppervlakte van meer dan 10 ha zoals voorzien in het gewijzigde Beleidskader. Deze oppervlakte is door het College immers reeds bij besluit d.d. 10 september 2019 nummer W-2018-0499 vergund ten behoeve van Zonnepark De Bergen te Terheijden, tegen welke omgevingsvergunning NaGa Solar Holding alsmede twee andere belanghebbende rechtspersonen bij Uw Rechtbank beroep hebben ingesteld.
De inhoudelijke toetsing die het College vervolgens uitvoert geschiedt naar de mening van cliënten dan ook om te maskeren dat de enige reden voor de weigering(en) gelegen is in het gewijzigd beleid, welk beleid is ingegeven door de onrust onder een klein deel van de bevolking en in wezen dus ziet op het beweerdelijk ontbreken van draagvlak (onrust). Gelet op wat het College zelf stelt onder punt 80 van de bijlage bij het raadsvoorstel d.d. 12 september 2019, betekent weerstand (als die er zou zijn tegen een concreet project) op zichzelf niet dat de Raad moet afzien van het verstrekken van een vvgb. De conclusie kan in onderhavig geval echter niet een andere zijn dan dat het project van cliënten in overeenstemming is met de goede ruimtelijke ordening maar dat het als gevolg van kritiek van een klein deel van de bevolking - overigens niet zijnde direct belanghebbenden - is geweigerd. Cliënten hebben tegen de ontwerp-besluiten zienswijzen ingediend. Gelet op de motivering van het ontwerp-besluit van het College inhoudende dat de aanvraag geweigerd zou moeten worden vanwege het ontbreken van een vvgb, richtten de zienswijzen zich materieel nagenoeg geheel op de ontwerp-weigering van de vvgb. De zienswijzen zijn ongegrond verklaard. Nu de weigering van de vvgb inhoudelijk nagenoeg identiek is aan de motivering van de ontwerp-weigering vvgb d.d.
11 april 2019 en het College het bestreden besluit uitsluitend motiveert met een verwijzing naar de afwijzende vvgb richten de onderhavige gronden van beroep zich eveneens grotendeels tot de weigering van de vvgb. Bovendien zijn de beroepsgronden grotendeels gelijk aan de eerder ingediende zienswijzen, waarbij cliënten opmerken dat een aantal zienswijzen überhaupt niet behandeld zijn door het College of de Raad. Nu de bestreden beslissingen in de eerste plaats de uitkomst zijn van de toetsing aan het per 28 februari 2019 gewijzigde beleid, gaan cliënten hieronder in op de totstandkoming van het beleid en (met name) op de betreffende beleidswijziging. III. Beleidskader grootschalige zonnevelden Het plan wordt getoetst aan het beleidskader zoals dat is vastgesteld op 28 februari 2019. Hoewel het onderhavig project een oppervlakte heeft van minder dan 10 ha (9,2 ha zonnepanelen) en derhalve in theorie vergund zou kunnen worden, verhindert dit beleid à priori vergunningverlening nu de beschikbare 10 ha bij besluit d.d. 10
6
Linssen september 2019 door het College reeds is vergeven aan het project De Bergen te Terheijden. Het vastgestelde beleid is echter onredelijk en de beleidswijziging van 28 februari 2019 dient dan ook wegens strijd met algemene rechtsbeginselen/beginselen van behoorlijk bestuur (jegens cliënten) buiten toepassing te worden gelaten, casu quo niet ten grondslag te worden gelegd aan onderhavige weigering. Dit betekent dat het onderhavige plan moet worden getoetst worden aan het beleidskader zoals dat op 13 september 2018 door de Raad is vastgesteld. Van inhoudelijk gewijzigde omstandigheden sinds september 2018 is immers geen sprake en het maximum van 10 hectare is op geen enkele wijze gemotiveerd. Daarnaast is de met het beleid van 28 februari 2019 vastgestelde overgangsregeling onredelijk. Het feit dat de vastgestelde 10 hectare in de praktijk al volledig was benut leidt bovendien tot de conclusie dat de totstandkoming van het beleid onzorgvuldig is geweest, alsook ook strijdig met het beginsel van gelijke kansen. »
Inhoudelijke wijziging niet aan de orde
De totstandkoming van het Beleidskader grootschalige zonnevelden en de vaststelling daarvan door de Raad in september 2018 is een afgewogen proces geweest. Aan de vaststelling is een uitvoerig debat in de opinieronde van 30 augustus 2018 vooraf gegaan. Met name voornoemd proces van vaststelling van het beleid is vervolgens gestuit op weerstand en op dat moment is er in december 2018 in de Raad een motie (productie 15) aangenomen waarin het College wordt opgeroepen tot een evaluatie van het Beleidskader. Uiteindelijk is niet tegemoet gekomen aan de ingekomen motie maar is er voor gekozen om het beleid rondom zonneparken inhoudelijk hetzelfde te laten maar met één belangrijke wijziging, namelijk het feítelijk uitsluiten van vergunningen voor projecten door het vaststellen van een maximum aantal van 10 hectare, welke ruimte in beginsel al was vergeven aan het project van Izzy Projects BV (Zonnepark De Bergen). Feítelijk komt dit dus neer op het categorisch uitsluiten van alle zonneparken, uitgezonderd De Bergen, terwijl hier inhoudelijk op geen enkele manier een ruimtelijke argumentatie voor is. Het beleid was immers slechts 5 maanden oud en de concrete uitgangspunten waren ongewijzigd. De reden van evaluatie van het beleid was niet gericht op concrete projecten en ook niet op een maximum oppervlakte.
De motie zag met name op de mogelijkheid om draagvlak en maatschappelijke participatie op enigerlei wijze te definiëren. Van een evaluatie in die zin is geen sprake geweest en op een andere manier is de wijziging evenmin gemotiveerd. De beleidswijziging is, in tegenstelling tot het in september 2018 vastgestelde beleid, niet zorgvuldig voorbereid. De Raad is weliswaar tot een bepaalde hoogte vrij in het wijzigen van beleid maar beleidswijzigingen hebben wel degelijk grenzen. In alle gevallen dient gewijzigd beleid de redelijkheidstoets vanzelfsprekend te kunnen doorstaan, hetgeen nu niet het geval is. De overwegingen over de Regionale Energiestrategie en de capaciteit van het elektriciteitsnetwerk bijvoorbeeld zijn niet nieuw en deze waren ook al meegenomen bij de vaststelling van het beleid in september 2018. Inhoudelijk is dat overigens ook geen argument dat door College en/of Raad wordt genoemd om feítelijk het beleid voor het grootste gedeelte in te trekken en alle lopende aanvragen te weigeren door het vaststellen van een maximale ruimte van 10 hectare die op 28 februari in ontwerp reeds vergeven was. Het feit dat er aan de gemeente te wijten onduidelijkheid bestaat bij inwoners en er meer aanvragen waren ingediend dan in eerste instantie verwacht kunnen juridisch geen
7
Lìnssen redenen zijn om de grens van 150 ha terug te schroeven naar 10 ha. Een beleid dat ertoe leidt dat ook die aanvragen zonder inhoudelijke beoordeling worden afgewezen is in de jurisprudentie als onredelijk beleid aangemerkt. Beleid kan er immers niet op gericht zijn dat zonder inhoudelijke beoordeling geen vergunningen meer worden verleend. Reeds om die reden dient getoetst te worden aan het in september vastgestelde beleid waarin de grens 150 ha zonneparken betreft. Cliënten doen ten aanzien van het toegepaste beleid, naast de reeds genoemde rechtsbeginselen, ook een beroep op het beginsel van rechtszekerheid en het vertrouwensbeginsel. Op basis van het in 2018 tot stand gekomen beleid hebben cliënten er immers op vertrouwd en mochten zij erop vertrouwen dat er in ieder geval ruimte was voor 150 hectare. De uitgevoerde beleidsanalyse laat immers ook zien dat 150 ha aan grondgebonden zonnepanelen minimaal nodig is om het door de gemeente vastgestelde doel van energieneutraal in 2040 te behalen, met bovendien een grote waarschijnlijkheid dat er zelfs nog meer nodig is. Zoals uitgebreid door cliënten verwoord, kan de beleidswijziging niet in stand blijven en is de 10 hectare zoals die in het beleid van 28 februari 2019 is opgenomen volstrekt niet onderbouwd en nergens op gebaseerd.
Cliënten beroepen zich in dit kader ook nadrukkelijk op het rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel. Bovendien dient vanzelfsprekend ook het nieuwe beleid deugdelijk gemotiveerd te zijn, hetgeen niet het geval is. «
10 hectare niet gemotiveerd
Met betrekking tot de vastgestelde 10 hectare heeft nog steeds te gelden dat dit maximum volstrekt willekeurig is. Met de bestreden beslissing wordt hier niet op in gegaan. Deze verkleinde omvang heeft enkel te maken met het feit dat het College een bepaalde 'pilot' naar voren heeft geschoven en dat koste wat kost vergund moet worden (het project De Bergen van Izzy Projects in Terheijden). De 10 hectare is ruimtelijk dan wel beleidsmatig op geen enkele wijze onderbouwd anders dan om te voorkomen dat andere dan het willekeurig gekozen project in Terheijden kan worden vergund. Bovendien is het project in Terheijden zelfs pas later aangevraagd dan onderhavig project. Bevestigd is in het Collegevoorstel d.d. 25 januari 2019 bovendien dat in ieder geval meer dan 10 hectare een ruimtelijk aanvaardbare en daadwerkelijk haalbare optie is (het voorstel onder 3b). Dit geldt derhalve ook voor een maximum van bijvoorbeeld 50 ha. Inhoudelijk is geen enkel argument genoemd waarom dit aantal niet opportuun zou zijn of op bezwaren zou stuiten. Nogmaals, vanzelfsprekend worden aanvragen afzonderlijk op ínhoud en haalbaarheid beoordeeld. In dat geval is het echter wel volstrekt willekeurig om een maximum van 10 ha beleidsmatig op te nemen in plaats van bijvoorbeeld 50 ha. Toepassing van dit beleid levert strijd op met het gelijkheidsbeginsel en verbod op willekeur.
De in het in september 2018 vastgestelde beleid opgenomen 150 ha was reeds vastgesteld en deze keuze was uitgebreid geanalyseerd, onderbouwd met cijfers, gemotiveerd en na een inhoudelijke discussie vastgesteld door de Raad. »
Schaarse rechten
Op het voorgaande sluit aan dat met het opnemen van een maximum van 10 hectare feítelijk een toetsingscriterium is geïntroduceerd waarmee schaarste wordt gecreëerd. In dat geval dient in alle redelijkheid de verdeling van die schaarse rechten transparant te zijn en dienen daar heldere criteria voor te zijn vastgesteld. In een
8
Linssen dergelijk geval gebieden het zorgvuldigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel dat de verdeling van die schaarse rechten transparant is en dat deze verdeling dient te berusten op vooraf bekend gemaakte heldere criteria. In onderhavig geval is vooraf (ook voor de beleidswijziging van februari 2019) reeds gekozen voor het project van Izzy Projects (De Bergen) zonder dat er sprake is geweest van een inhoudelijke toetsing van de andere reeds binnengekomen aanvragen. Deze aanvraag is nota bene later ingediend, namelijk op 15 oktober 2018, en deze aanvraag was bovendien incompleet. Desondanks heeft het College de aanvraag in behandeling genomen en het ontwerp-besluit reeds op 7 februari 2019 ter visie gelegd waarmee de vervolgens vastgestelde 10 ha reeds was vergeven. Naga Solar Holding heeft op haar aanvraag eerst na twee maanden een ontvangstbevestiging ontvangen en daarna geheel niets meer vernomen. Herhaalde verzoeken zowel telefonisch per mail om overleg met de gemeente over het ontwerp en de verdere procedure werden niet gehonoreerd. Sterker nog, er werd inhoudelijk geheel niet gereageerd door de gemeente.
Dat de aanvraag van Izzy Projects koste wat kost de eindstreep moet halen blijkt bovendien uit het feit dat de Raad op 28 februari 2019 tevens heeft bepaald dat de op 13 september 2018 vastgestelde algemene verklaring van geen bedenkingen uitsluitend nog geldt voor de aanvragen waarin het ontwerp-besluit op 7 februari 2018 reeds ter visie was gelegd. Op deze datum was echter slechts één ontwerp-besluit ter visie gelegd, te weten de voorgenomen positieve beslissing op de aanvraag van Izzy Projects. Inmiddels heeft het College ten aanzien van Zonnepark De Bergen bij besluit d.d. 10 september 2019 nummer W-2018-0499 de aangevraagde omgevingsvergunning verleend. De 10 ha zoals opgenomen in het gewijzigde Beleidskader is daarmee reeds vergeven waardoor andere aanvragen per definitie achter het net vissen. Cliënte, Naga Solar Holding, heeft bij Uw Rechtbank beroep ingesteld tegen deze omgevingsvergunning gezien het feit dat de inhoudelijke beoordeling van deze aanvraag en de motivering niet in stand kunnen blijven, onder meer mede gezien het in onderhavig beroepschrift wordt aangevoerd. Cliënten verzoeken uw Rechtbank het onderhavig beroep tezamen, althans gelijktijdig, met het door Naga Solar Holding ingestelde beroep tegen de omgevingsvergunning voor Zonnepark De Bergen te behandelen.
Duidelijk is gezien de beschreven gang van zaken dat hier sprake is van willekeur en om die reden zijn zowel het beleid als onderhavige besluitvorming volstrekt onredelijk. Cliënten verwijzen onder andere naar de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 2 november 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:2927). Meer specifiek ten aanzien van beleid en nieuwe toetsingscriteria verwijzen cliënten nog naar de uitspraak met ECLI: NL: RBALM :2012: BY7271. Door het beleid inhoudelijk niet te wijzigen met de aanscherping van bijvoorbeeld het toetsingskader maar een zeer beperkt aantal vergunbare hectaren vast te stellen worden schaarse vergunningen gecreëerd. De Afdeling heeft regels ontwikkeld voor de verdeling van schaarse vergunningen. Bij de verdeling van de schaarse ruimte moet op enigerlei wijze aan (potentiële) gegadigden ruimte geboden worden om naar de beschikbare ruimte mee te dingen. Deze norm is gebaseerd op het gelijkheidsbeginsel dat in deze context strekt tot het bieden van gelijke kansen. Door reeds uit te gaan van een bepaald project zonder duidelijke afweging wordt hier niet aan voldaan. Izzy Projects/Zonnepark De Bergen is door deze gang van zaken bovendien onevenredig
9
Linssen bevoordeeld zonder enige motivering. De Afdeling heeft bepaald dat het bestuur om gelijke kansen te realiseren een passende mate van openbaarheid moet verzekeren met betrekking tot de beschikbaarheid van de schaarse vergunning, de verdelingsprocedure, het aanvraagtijdvak en de toe te passen criteria. Het bestuur moet hierover tijdig voorafgaand aan de start van de aanvraagprocedure duidelijkheid scheppen, door informatie over deze aspecten bekend te maken via een zodanig medium dat potentiële gegadigden daarvan kennis kunnen nemen. Op geen enkele wijze voldoet het gewijzigde beleid aan het voorgaande, laat staan dat hier in het bestreden besluit op enigerlei wijze rekening is gehouden. Wil een beleid met de beperking in stand kunnen blijven, had op zijn minst een verdelingsprocedure en inhoudelijk afwegingskader onderdeel moeten zijn van dit beleid..Naast voornoemde uitspraak verwijzen cliënten hierbij tevens naar de conclusie van advocaat-generaal Widdershoven van 25 mei 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:1421, onder ro. 4.18 en 5.8). De conclusie is dat het beleid inzake het vastgestelde maximum van 10 hectare onverbindend moet worden beschouwd, dan wel buiten toepassing dient te worden gelaten, vanwege strijd met beginsel van gelijke kansen.
Dit geldt te meer daar de inhoudelijke toets voor het project in Terheijden, gezien de ontwerpbeschikking en inmiddels verleende vergunning, inzake de beleidsuitgangspunten zeer summier is en op veel algemene punten hetzelfde als of minder scoort dan onderhavig project. Niet valt dan ook in te zien dat dat project in het kader van de verdeling van de schaarste de voorkeur zou verdienen. Op een later moment wordt hier uitgebreider op ingegaan maar hier wordt reeds benadrukt dat kennelijk met twee maten gemeten wordt. Van een inhoudelijke uitgebreide toets van het project in Terheijden was zelfs nog helemaal geen sprake. Overgangsregeling De overgangsregeling, die ziet op aanvragen ingediend tussen Tl september 2018 en 1 februari 2019, zoals opgenomen in het gewijzigde beleid kan voorts op zichzelf ook niet in stand blijven. De overgangsregeling houdt in dat aanvragen voor een omgevingsvergunning voor het realiseren van een zonnepark die tussen 27 september 2018 en 1 februari 2019 zijn ingediend en die uiterlijk op 28 februari 2019 volledig en ontvankelijk zijn, zullen worden beoordeeld aan de hand van het Beleidskader zoals dat luidde van 27 september 2018 tot 28 februari 2019.
Allereerst wijzen cliënten erop dat de overgangsregeling innerlijk tegenstrijdig is in die zin dat voor wat betreft de ondergrens wordt vastgehouden aan 27 september 2018, namelijk de datum waarop het op 13 september 2018 vastgestelde Beleidskader is gepubliceerd, maar dat voor de bovengrens wordt vastgehouden aan 28 februari 2019, de datum van vaststelling van het nieuwe beleid, terwijl de publicatie van die beleidswijziging eerst op 11 maart 2019 is geschied. Hieruit blijkt wederom dat de beleidswijziging is ingegeven door willekeur en niet door een onderbouwd en gemotiveerde gewijzigde visie. De overgangsregeling, die ziet op aanvragen ingediend tussen 27 september 2018 en 1 februari 2019, zoals opgenomen in het gewijzigde beleid kan ook vanwege het navolgende niet in stand blijven. Gesteld wordt immers dat er een overgangsregeling is vastgesteld maar feitelijk is daar geen sprake van. De overgangsregeling is bovendien juist zo opgenomen dat uitsluitend de aanvraag van Zonnepark De Bergen
10
Unssen i eronder valt. Alle 5 resterende aanvragen vallen volgens het College en Raad niet onder de overgangsregeling maar onder het gewijzigde beleid waarvan de maximale oppervlakte van 10 ha reeds vergund is aan Zonnepark De Bergen met als gevolg dat de overige aanvragen niet vergund kunnen worden juist omdat de 10 ha reeds vergund is met toepassing van het overgangsrecht. Indien een overgangstermijn wordt gegeven moet deze uiteraard ook redelijk zijn en uitvoerbaar. Een dergelijke termijn wordt vanzelfsprekend vastgesteld met het oog op de rechtszekerheid. De regels worden immers gewijzigd tijdens het spel. Het spreekt voor zich dat lopende aanvragen, als er een overgangsregeling wordt vastgesteld met het oog op die wijzigende regels, worden beoordeeld op grond van het tot de wijziging geldende beleid. Niet valt dan ook in te zien dat een aanvraag die later is ingediend dan onderhavige aanvraag met toepassing van het overgangsrecht, wel beoordeeld worden op grond van het 'oude' beleid maar dat het onderhavig project, niet. Het met beleid categorisch uitsluiten van projecten is juridisch niet houdbaar, zoals hiervoor reeds aangevoerd, maar indien vervolgens een overgangsregeling wordt opgenomen dient die regeling op zijn minst wel redelijk te zijn en dat is in casu niet het geval.
Om die reden moet het beleid ten aanzien van de overgangstermijn met de beoordeling van onderhavige aanvraag ook als onverbindend worden beschouwd. De regeling dat individuele aanvragen, die zijn voorbereid op basis van de uitgangspunten van een geldend beleidskader, inhoudelijk beoordeeld moeten worden aan de hand van het vervolgens vigerende beleid en eventueel later volgende aanvragen aan het nieuw vast te stellen beleid, is logisch. Met de huidige beleidsregeling worden echter aanvragen die tijdig zijn gedaan, zoals de onderhavige, bewust getoetst aan het meer beperkende beleid en dit is onredelijk en niet te volgen. Cliënten herhalen dat de datum van 27 september 2018 in dit kader onbegrijpelijk is. Het moet gaan om aanvragen die tot en met 1 februari 2019 zijn ingediend, tot zover is dat nog te volgen, maar de datum van 27 september 2018 is op geen enkele manier gemotiveerd. Het vigerende beleidskader was al op 10 juli 2018 vastgesteld door het College en op 30 augustus 2018 door de Raad inhoudelijk behandeld en positief beoordeeld in de opinieronde. Op dat moment was het beleidskader derhalve bekend en werd dit in de praktijk als vigerend beschouwd. Het Beleidskader is ook gedateerd 4 september 2018. Onderhavige aanvraag is op 13 september 2018 ingediend.
Conclusie beleid 28 februari 2019 Om verschillende redenen moet geconcludeerd worden dat het gewijzigde beleid niet in stand kan blijven en als onverbindend zal worden beschouwd. Reeds om deze reden kan het bestreden besluit niet in stand blijven. Het kan bovendien niet zo zijn dat zonnepark aan de Bergen in Terheijden van Izzy Projects wel doorgang vindt en andere projecten niet omdat daarmee het maximum vergunbare hectare zou worden overschreden. Dit is strijdig met het zorgvuldigheidsbeginsel, gelijkheidsbeginsel, beginsel van gelijke kansen en de rechtszekerheid. Afwijking beleid Cliënten wijzen subsidiair nog op de afwijkingsbevoegdheid uit artikel 4:84 Awb indien toepassing van beleid in concrete gevallen onevenredige gevolgen zou hebben voor bepaalde belanghebbenden. Indien het beleid in zijn algemeenheid al niet onverbindend is vanwege het voorgaande, valt niet in te zien dat onderhavige aanvraag juist niet onder het overgangsrecht zou moeten vallen. Het beleid was op de
11
Linssen datum van de aanvraag immers inhoudelijk volledig bekend. Een wijziging van het beleid is tot stand gekomen omdat er in korte tijd meer aanvragen zijn binnen gekomen dan verwacht met onrust tot gevolg. IV. Goede ruimtelijke ordening - inhoudelijke beoordeling Het plan is wel degelijk in overeenstemming met een goede ruimtelijke ordening en de weigering van de verklaring van geen bedenkingen kan met de huidige motivering dan ook niet in stand blijven. Daarmee kan het bestreden besluit derhalve ook niet in stand blijven. Naar de mening van cliënten kan de omgevingsvergunning uiteindelijk in alle redelijkheid niet geweigerd worden. Voor het weigeren van deze aanvragen is op dit moment concreet dan ook geen enkele grondslag en de stelling dat dit project zou stuiten op maatschappelijke weerstand is bovendien onbegrijpelijk. De conclusie van het College en de Raad dat het project - kort gezegd - ruimtelijk niet hoog scoort, ontbeert een draagkrachtige motivering en is aldus onbegrijpelijk. De stelling dat het aan cliënten is om aan te tonen dat deze stelling van verweerder onjuist is en dat zij dat niet zouden hebben gedaan is gezien de reeds overgelegde stukken en in de zienswijzen uitgevoerde toetsing onbegrijpelijk. Uiteraard speelt de ruimtelijke onderbouwing van het project hierbij een grote rol.
Beleidskader grootschalige zonnevelden Gesteld is door verweerder dat het project matig scoort op de voorwaarden uit het beleidskader. Deze conclusie kan naar de mening van cliënten niet in stand blijven, het plan past immers wel degelijk binnen de inhoudelijke beleidsvoorwaarden. In het navolgende wordt dit verder uitgewerkt. Ter wille van de overzichtelijkheid is de nummering aangehouden van de bijlage bij Raadsvoorstel 2019030694 (onderdeel van productie 1) Hoewel het ontwerpbesluit inzake de vvgb en de uiteindelijke weigering van de vvgb inhoudelijk nagenoeg identiek zijn wordt in de bestreden onderbouwing bij de bestreden weigering een andere nummering aangehouden dan in het voorstel bij het ontwerpbesluit. Onderstaand wordt de nummering aangehouden van de bijlage bij de bestreden besluit d.d. 12 september 2019. Waar nodig wordt een nummer toegevoegd. Cliënten benadrukken dat het exemplarisch is voor de negatieve grondhouding van de gemeente dat wanneer geconcludeerd wordt dat het plan voldoet aan een bepaalde voorwaarde, deze conclusie negatief geformuleerd wordt. In plaats van te vermelden dat het project voldoet wordt gesteld dat, uit het plan is niet gebleken dat niet aan de voorwaarde wordt voldaan Hieronder reageer ik namens cliënten op de afzonderlijke genummerde punten. Punt 53.
Initiatieven moeten een maatschappelijke meerwaarde hebben. De omgeving moet gebaat zijn bij het zonnepark. 'De maatschappelijke meerwaarde die wordt genoemd in de ruimtelijke onderbouwing ziet niet op deze specifieke locatie. De aangegeven meerwaarde zal ook aan de orde zijn op andere locaties in het buitengebied van de gemeente. Van een duidelijke meerwaarde voor deze omgeving is niet gebleken. Het project bestaat uit het
12
Linssen bebouwen van thans onbebouwd gebied gedurende 25 jaar. De openheid van het landschap neemt hierdoor af. Aan de hand van de aanvraag lijkt deze omgeving niet gebaat te zijn bij het zonnepark. Bovendien blijkt uit de aanvraag niet in hoeverre daarbij rekening is gehouden met de wensen van omwonenden. Omwonenden kunnen weliswaar financieel participeren in het project maar van verdere betrokkenheid of inspraak van omwonenden bij het project is tot op heden geen sprake. Beroepsgrond:
Dit specifieke zonneveld heeft simpelweg geen directe omwonenden. Hoewel daartoe de gelegenheid geboden zijn er geen gesprekken gevoerd. Niet op individueel en ook niet op plenair niveau. Verder heeft NaGa Solar geen berichten bereikt dat er bezwaren vanuit de verdere omgeving tegen dit specifieke plan bestaan. NaGa Solar heeft op 10 december 2018 een inloopavond gehouden waarop een aantal aanwezigen wel info gevraagd heeft over dit plan. Er werd geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid om input voor het ontwerp aan te leveren. NaGa Solar heeft een klankbordgroep met diverse maatschappelijke en natuur organisaties ingesteld om actieve inbreng te hebben op het ontwerp en de participatie mogelijkheden. In de ruimtelijke onderbouwing is aangegeven dat financiële participatie mogelijk is. In de gesprekken is tot heden niet gebleken van interesse daarin. In dit verband zij verwezen naar ABRS van 23 oktober 2019, ECLI:NL:RVS:2019:3580 (Draaikampen). Punt 54.
Het initiatief moet leiden tot een kwaliteitsverbetering van het landschap, bijvoorbeeld door de aanleg van nieuw landschap en natuurontwikkeling. De inpassing moet zowel landschappelijke als ecologische meerwaarde hebben voor de omgeving. Het project ziet op een omvangrijk zonnepark gedeeltelijk omringt met een rietkraag, Hoewel het de bedoeling is om nieuw landschap aan te leggen, 100Zo van het totale projectgebied, zal het project per saldo leiden tot verlies van onbebouwde agrarische gronden. Er wordt een vrij zone van vijf meter aangehouden, met bloemrijk gras. Ook zal akkerbloemenvegetatie worden aangelegd. De inpassing daarvan betreft een relatief klein gedeelte van het plangebied. Van een duidelijke kwaliteitsverbetering van het landschap is daardoor niet gebleken. Het lijkt er eerder op dat de gevolgen van het project worden beperkt, niet dat er sprake is van een verbetering van de omgeving. Zo gaat het bijvoorbeeld niet om de herontwikkeling van in verval/onbruik geraakte gronden. Hiernaast zorgt het project voor een verharding van het landschap door de aanleg van een schelpenpad van vijfhonderd meter lang. Beroepsgrond:
Niet uitgelegd wordt waarom de ecologische meerwaarde van de bosschages, het gras en de fruitbomen beperkt zou zijn. Op dit moment is sprake van onbebouwde agrarische gronden en de vraag is in hoeverre dat kwalitatief landschap betreft. Er wordt met onderhavig plan voorzien in een kwaliteitsverbetering van het landschap door versterking van de bestaande beplanting rondom de sloten.
13
Linssen Bovendien draagt het zonnepark, met verschillende (natte) ecologische milieus en een gebiedseigen, kruidenrijke onderbegroeiing bij aan de ontwikkeling van de provinciale groenblauwe zone en het gemeentelijke 'attentiegebied ehs'. Er wordt extra natuur aangelegd met een recreatief pad. Deze natuur wordt als een relatief klein gedeelte van het plangebied bestempeld. Dit is 1007o nog los van de groene stroken rondom en tussen de panelen door. Deze natuur wordt ontsloten door een voetVfietspad dat aansluit op de TOP-routes in Drimmelen. Zo ontstaat er een nieuwe recreatieve verbinding tussen de beide zandwinningsputten. De ecologische meerwaarde is enorm ten opzichte van de bestaande agrarische velden. Dat betreft een monocultuur, waarbij flora en fauna (biodiversiteit) tot praktisch nul gereduceerd zijn, behalve hetgeen daadwerkelijk verbouwd wordt. Onder en nabij de panelen zal de biodiversiteit enorm toenemen. Verder wordt gewezen op hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader (p. 2, 2e alinea): 'Het gebied waar een zonneveld wordt gerealiseerd wordt niet meer (primair) agrarisch gebruikt wat de ontwikkeling van biodiversiteit mogelijk maakt onder en nabij de panelen zelf' De toegankelijkheid van het gebied is thans nihil, het betreft immers gronden die eigendom zijn van een private partij, de gebroeders Van Oosterhout, welke gronden niet toegankelijk zijn voor het publiek.
Door de realisatie van het zonnepark wordt een langdurige bijdrage geleverd aan de ecologische en recreatieve betekenis van het gebied. Het zonnepark aan de Horenhilsedijk wordt een gebied dat van nut is voor mens en natuur. Het wel vergunde zonnepark De Bergen betreft overigens ook geen in verval of onbruik geraakte gronden. De ecologische meerwaarde bij de Horenhilsedijk zit in een verbetering van het bodemleven, waardoor de kwaliteit van het grondwater toeneemt. Toename van insecten e.d. wat goed is voor bestuiving. Een aanzienlijk gevarieerdere beplanting dan de monocultuur van akkerbouw of enkel grasland ten behoeve van de veeteelt. Het plan voldoet derhalve exact aan hetgeen onder hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader wordt overwogen. Aldaar wordt onder meer gesteld dat het niet meer uitsluitend agrarisch gebruik leidt tot een toename van de biodiversiteit en dat de landschappelijke inpassing aan de rand eveneens zorgt voor meerwaarde op ecologisch en landschappelijk vlak. Onbegrijpelijk is dan ook dat hier tegenovergestelde conclusies worden getrokken. Hier geldt overigens dat ten opzichte van de aanvraag (welke omgevingsvergunning inmiddels is verleend) van Izzy Projects/De Bergen met twee maten wordt gemeten.
Dit wekt te meer verbazing daar die aanvraag ziet op een zonnepark in een gebied waarvan in het vigerend bestemmingsplan buitengebied juist bepalingen zijn opgenomen om de openheid te beschermen vanwege de vastgestelde archeologische waarde 'de Spaanse schootsvelden'. Verder is dat gebied in het vigerend bestemmingsplan aangemerkt als attentiegebied EHS met het oog op de aanwezige natte natuurparels die door het zonnepark aangetast worden door de aanleg van extra watergangen waardoor het gebied verdroogt, althans minder nat zal zijn. Punten 55 en 65.
14
Linssen Er moeten maatregelen getroffen worden die de impact van een zonnepark op de omgeving beperken. Vervolgens wordt gesteld dat het zonneveld prominent te zien zou zijn vanaf de openbare weg en dat op geen enkele wijze wordt getracht om het zonneveld aan het zicht te onttrekken. Het zonnepark mag niet leiden tot lichtoverlast Beroepsgrond
Van een lichtschittering is sowieso geen sprake, getuige onder meer het feit dat soortgelijke panelen door NaGa Solar Holding thans reeds geplaatst zijn rondom de landingsbanen van Schiphol. Verder wordt elke schittering tegengehouden door de overige houtsingels. De panelen staan in een kleine hoek van slechts 10 graden waardoor, indien al schittering plaatsvindt, de schittering naar de omgeving per definitie gering is waarbij opgemerkt wordt dat er geen omwonenden zijn. Het veld ligt met zijn rug naar de dijk. Daarmee ligt het veld per definitie in het zicht als je over de dijk rijdt. Het is een open zeekleigebied, waar de gemeente ook juist de openheid intact wil houden. Aan de zuidkant wordt de vaart ingericht met rietkraag. Verder staat er een schapenhek (eiken) omheen dat het zicht enigszins wegneemt. Grote delen van het jaar wordt het omzoomd met weelderig bloemrijk grasland. Met betrekking tot de bekleding van de gebouwtjes wordt verwezen naar de ruimtelijke onderbouwing (p. 7). Aan de zuidwestkant van het veld worden de inkoopstations ten behoeve van de aansluitingen geplaatst, die eenvoudig toegankelijk zijn voor de netbeheerder. De geschakelde gebouwtjes worden bekleed met hout. Ook de omvormerstations, die in het midden van het veld staan, worden omkleed met hout. Hierdoor worden deze wel degelijk gecamoufleerd.
In het onderhavig dossier is, hoewel daarom diverse malen door de aanvrager is verzocht, de gemeente niet bereid gebleken tot enig overleg, bijvoorbeeld over de beweerdelijke schittering van de panelen. Vervolgens concludeert verweerder in het kader van de besluitvorming wel ongemotiveerd dat (onder meer) sprake is van schittering. Zoals reeds in de zienswijze gesteld is van schittering geen sprake. Verdere maatregelen zijn niet nodig. Van negatieve gevolgen voor het landschap kan vanuit historisch perspectief niet gesproken worden. Punt 56.
Een duidelijke voorkeur gaat uit naar locaties in of aansluitend aan stedelijk gebied en rondom de woonkernen (randen rondom de kern). Het gaat hier om een locatie op een afstand van ongeveer 800 meter tot de kern van Hooge Zwaluwe. Er kan dus niet gesproken worden van locatie in of aansluitend aan stedelijk gebied of rondom een woonkern. Het gaat hier in feite om een ontwikkeling in het midden van agrarisch gebied.
15
Linssen Beroepsgrond
De Beleidsvisie zelf spreekt geen, laat staan een duidelijke, voorkeur uit voor locaties in of aansluitend aan stedelijk gebied. Onder hoofdstuk 5.1 wordt uitsluitend gesproken over de voorkeur van de provincie voor deze locaties. Het Beleidskader ziet überhaupt niet op stedelijk gebied waarvoor in de Verordening ruimte een ander regime is opgenomen. Het Beleidskader ziet uitsluitend op zonneparken in de Groen blauwe mantel en in het gemengd landelijk gebied. De voorkeur is overigens ook niet terug te vinden in de Verordening ruimte. Verder is het onbegrijpelijk dat deze 'voorkeur' van stal wordt gehaald om de onderhavige aanvraag negatief te kunnen beoordelen nu het recente verleden geleerd heeft dat de weerstand van een gedeelte van de plaatselijke bevolking nu juist de locaties tegen stedelijk gebied betrof. Dit is derhalve tegenstrijdig. Los daarvan, de Beleidsvisie bevat geen voorkeursgebieden maar uitsluitend gebieden waar de aanleg van zonneparken is uitgesloten (hoofdstuk 5.5), waaronder de onderhavige locatie nadrukkelijk niet valt. Cliënten hebben in de zienswijze niet betoogd dat het Beleidskader een vrijbrief vormt voor vestiging van zonneparken in het buitengebied. Niets meer en niets minder is gesteld dan dat het plan niet ligt in een uitgesloten gebied en dat het plan dus inhoudelijk getoetst kan worden aan de voorwaarden van het Beleidskader.
Het Beleidskader ging uit van 150 ha zonneparken. Uit deze oppervlakte volgt reeds dat niet alle zonneparken in of aansluitend aan stedelijk gebied gerealiseerd kunnen worden eenvoudigweg omdat deze oppervlakte in dergelijke gebieden niet beschikbaar is. Het Beleidskader is nu juist vastgesteld om zonneparken buiten of op afstand van stedelijk gebeid mogelijk te maken waardoor elk zonnepark per definitie een ontwikkeling in het agrarisch gebeid betreft. Het argument dat door verweerder wordt genoemd volgt derhalve niet uit het Beleid en is overigens ook niet te volgen. Punt 57.
Een zonnepark is minder wenselijk naarmate de afstand tot de nationale energieinfrastructuur groter is. De afstand van het zonnepark tot het meest nabij gelegen energiepunt van Enexis in Lage Zwaluwe bedraagt circa 1.700 meter. Hierdoor moeten relatief grote afstand kabels worden aangelegd ter realisatie van het zonnepark Beroepsgrond
De lengte van de ondergrondse kabels komt cliënten primair niet voor als een ruimtelijke overweging. Dit standpunt is bovendien onverenigbaar met hoofdstuk 5.2 van het Beleidskader, p. 16 (Conclusie technische aspecten): (..) De voorkeur gaat uit naar locaties met zo min mogelijk aansluitkosten. De verantwoordelijkheid en de technische en financiële afwegingen liggen primair bij de ontwikkelaar van het zonnepark en de netbeheerder. Het is belangrijk dat er duidelijke afspraken zijn gemaakt tussen de ontwikkelaar van een zonnepark en de afnemers van de opgewekte energie.
16
Linssen Verder is deze overweging onverenigbaar met pagina 15, alinea 5 (Enexis) van het Beleidskader waar wordt gesteld dat Enexis aangeeft voldoende in staat te zijn om te kunnen reageren op concrete verzoeken en het netwerk op concrete verzoeken aan te zullen passen. Verder bestaat er voor de netbeheerder de wettelijke verplichting te zorgen voor een aansluiting met voldoende capaciteit voor een aanbieder en/of afnemer van stroom, (zie in dit kader ook ABRS 23 oktober 2019 ECLI:NL:RVS:2019:3591 (Exloo) ) Bestudering van het dossier van Izzy Projects/De Bergen leert dat in dat dossier niet blijkt van afspraken tussen de ontwikkelaar en de netbeheerder/afnemer. In de ontwerpbesluitvorming werd nog gesteld dat het zonnepark zou aansluiten bij een van de windmolens langs de A16. In de verleende omgevingsvergunning wordt echter gesteld dat aangesloten wordt bij het onderstation van Enexis in Breda, derhalve op een afstand van 5 kilometer, hetgeen door het College gekwalificeerd is als 'niet gering'. De opgewekte stroom komt dus niet terecht bij de bevolking van Terheijden maar in de landelijke energie-infrastructuur. Er zijn geen stukken bij de aanvraag en vergunning gevoegd waaruit deze aansluitingsmogelijkheid blijkt. Desondanks heeft het College de verzochte omgevingsvergunning inmiddels wel verleend.
Door in casu wel de link te leggen met de kernen van Hooge Zwaluwe wordt gehandeld in strijd met het gelijkheidsbeginsel en het verbod op willekeur. Punt 58
Een zonnepark is minder wenselijk naarmate de afstand tot grote afnemers (in beginsel in stedelijk gebied) groter is.(..) De afstand tot grote afnemers is groot. De kern Hooge Zwaluwe ligt op een afstand van ongeveer 800 meter. Deze kern telt slechts ongeveer 715 huishoudens. (..) Beroepsgrond
Cliënten verwijzen ook hier allereerst naar hetgeen zij hierboven onder punt 57 hebben gesteld, waarvan zij de Ínhoud als hier herhaald en ingelast beschouwt. Verder is in het gehele Beleidskader niets terug te vinden over de afstand tot grote afnemers en over de energiebehoefte van de dichtstbij gelegen kernen. Door aansluiting op de nationale energie-infrastructuur komt de opgewekte groene stroom terecht waar deze gebruikt kan worden. Welke grootverbruikers, daargelaten dat niet aangegeven wordt wanneer sprake is van een grootverbruiker, bevinden zich überhaupt in stedelijk gebied van de gemeente Drimmelen? (zie wederom: ABRS 23 oktober 2019 ECLI:NL:RVS:2019:3591 Exloo) Ook hier geldt dat deze wenselijkheid van nabijheid van grote afnemers niet gesteld wordt in de beoordeling van de omgevingsvergunning van Izzy Projects I De Bergen. Aldaar wordt gesteld dat aansluiting plaatsvindt op het onderstation van Enexis waardoor de opgewekte stroom terecht komt in de nationale energie-infrastructuur. Punt 59
Een zonnepark nabij windmolens heeft de voorkeur vanwege de aanwezige (zware) aansluitingen.
17
Het zonnepark ligt niet nabij (al dan niet toekomstige) windmolens. Beroepsgrond:
Cliënten verwijzen allereerst naar hetgeen zij onder punten 57 en 58 hebben gesteld, waarvan zij de ínhoud hier als herhaald en ingelast beschouwen. Het betreft een voorkeur en geen leidend principe in de zin van hoofdstuk 2 van het Beleidskader. Er is derhalve sprake van wenselijkheid en niet van een voorwaarde. Het zonnepark van het inmiddels wel vergunde project De Bergen ligt op grotere afstand van de langs de A16 geprojecteerde windmolens dan het park aan de Horenhilsedijk. Duidelijk wordt daarmee dat wederom met twee maten gemeten wordt. In de ontwerpfase werd in dat dossier (De Bergen) nog uitgegaan van aansluiting bij een van de windmolens langs de A16 maar met de verleende omgevingsvergunning is van aansluiting bij het onderstation van Enexis in Breda Noord. Wederom is sprake van strijd met gelijkheidsbeginsel en verbod van willekeur. Hier wordt overigens ook weer gewezen op de wettelijke verplichting van de netbeheerder om voor een aan- sluiting te zorgen en op ABRS 23 oktober 2019 ECLI: NL: RVS: 2019:3591 (Exloo). Punt (ongenummerd)
De beveiliging van het zonnepark moet zoveel mogelijk in het landschap worden vormgegeven zodat er geen hekwerk zichtbaar is vanaf het maaiveld. Uit de aanvraag blijkt niet op welke wijze de beveiliging van het zonnepark in het landschap is vorm gegeven zodat er geen hekweken zichtbaar zijn. Rondom het zonnepark zal deels een schapenhek worden geplaatst. Niet duidelijk is het hekwerk van het zicht wordt onttrokken. Beroepsgrond
Voor zover er een afrastering komt, een groot gedeelte is omzoomd door sloten, is er juist gekozen voor een schapenhek gemaakt van eikenhout, omdat dit een natuurlijke afrastering is rondom agrarische velden. Er is voor gekozen om het hekwerk zoveel mogelijk aan de binnenzijde van nieuwe houtsingels in te passen. Uit het plan blijkt dus juist wel degelijk dat het hekwerk niet zichtbaar is. De keuze voor dit hekwerk is juist bepaald vanwege de doorgang voor dieren. Het is passend in het landschap om juist daar waar er geen openbare ruimte of woonpercelen tegen het plangebied aanliggen de openheid van het landschap te behouden en dus te kiezen voor watergangen en niet voor bosschages. Qua hekwerk is er bewust voor een natuurlijk materiaal gekozen. Overigens wordt op pagina 31, alinea 2, van de Beleidsvisie de mogelijkheid opengelaten van een noodzakelijk hekwerk. Punt 63.
18
Linssen Bijbehorende voorzieningen moeten aan het zicht onttrokken worden en mogen bovendien niet hoger zijn dan 2,5 meter. Alle bijbehorende voorzieningen zijn omkleed met hout. De trafo's staan midden in het veld. Het inkoopstation staat aan de watergang ten zuiden zo ver mogelijk van de dijk, waar een bestaand toegangspad naar het perceel ligt en zijn lager dan 2,5 meter. Punt 64.
Uit de aanvraag volgt niet dat de zonnepanelen slechts zeer beperkt zichtbaar zijn. Er wordt volstaan met een beperkte schets. Beroepsgrond:
Er zijn geen woonpercelen in de omgeving, ze zijn omgeven door agrarische gronden. De zonnepanelen zijn niet zichtbaar vanuit de dichtstbij gelegen woonpercelen. Punt 65.
In de aanvraag wordt niet gesteld dat het zonnepark niet zal leiden tot lichtoverlast Beroepsgrond:
Naar de mening van cliënten is dit een onzinnige overweging: in de ruimtelijke onderbouwing wordt inderdaad niet gesteld dat het zonnepark niet zal leiden tot lichtoverlast om de eenvoudige reden dat in het gehele plan in geen enkele verlichting voorzien. Deze overweging is dan ook onbegrijpelijk. Punt 66.
Uit de aanvraag volgt niet dat het zonnepark niet leidt tot overlast voor het verkeer. Beroepsgrond: