CConstaterende datdrimmelen
Koppel je AI →
Document · PDF

Bijlage 10 beroepschriften samengevoegd.pdf

Raad 25 februari 2021, gemeente drimmelenBij agendapunt: Besluit naar aanleiding van uitspraken Rechtbank Zeeland-West-Brabant met betrekking tot de volgende vijf aanvragen voor zonnevelden48.437 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 3 van 6

Schaarse rechten

Op het voorgaande sluit aan dat met het opnemen van een maximum van 10 hectare feítelijk een toetsingscriterium is geïntroduceerd waarmee schaarste wordt gecreëerd. In dat geval dient in alle redelijkheid de verdeling van die schaarse rechten transparant te zijn en dienen daar heldere criteria voor te zijn vastgesteld. In een dergelijk geval gebieden het zorgvuldigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel dat de verdeling van die schaarse rechten transparant is en dat deze verdeling dient te berusten op vooraf bekend gemaakte heldere criteria. In onderhavig geval is vooraf (ook voor de beleidswijziging van februari 2019) reeds gekozen voor het project van Izzy Projects (De Bergen) zonder dat er sprake is geweest van een inhoudelijke toetsing van de andere reeds binnengekomen aanvragen. Deze aanvraag is nota bene later ingediend, namelijk op 15 oktober 2018, en deze aanvraag was bovendien incompleet. Desondanks heeft het College de aanvraag in behandeling genomen en het ontwerp-besluit reeds op 7 februari 2019 ter visie gelegd waarmee de vervolgens vastgestelde 10 ha reeds was vergeven. Naga Solar Holding heeft op haar aanvraag eerst na twee maanden een ontvangstbevestiging ontvangen en daarna geheel niets meer vernomen. Herhaalde verzoeken zowel telefonisch per mail om overleg met de gemeente over het ontwerp en de verdere procedure werden niet gehonoreerd.

Sterker nog, er werd inhoudelijk geheel niet gereageerd door de gemeente. Dat de aanvraag van Izzy Projects koste wat kost de eindstreep moet halen blijkt bovendien uit het feit dat de Raad op 28 februari 2019 tevens heeft bepaald dat de op 13 september 2018 vastgestelde algemene verklaring van geen bedenkingen uitsluitend nog geldt voor de aanvragen waarin het ontwerp-besluit op 7 februari 2018 reeds ter visie was gelegd. Op deze datum was echter slechts één ontwerp-besluit ter visie gelegd, te weten de voorgenomen positieve beslissing op de aanvraag van Izzy Projects. Inmiddels heeft het College ten aanzien van Zonnepark De Bergen bij besluit d.d. 10 september 2019 nummer W-2018-0499 de aangevraagde omgevingsvergunning verleend. De 10 ha zoals opgenomen in het gewijzigde Beleidskader is daarmee reeds vergeven waardoor andere aanvragen per definitie achter het net vissen. Cliënte, Naga Solar Holding, heeft bij Uw Rechtbank beroep ingesteld tegen deze omgevingsvergunning gezien het feit dat de inhoudelijke beoordeling van deze aanvraag en de motivering niet in stand

8

Lĩnssen r\

-

kunnen blijven, onder meer mede gezien het in onderhavig beroepschrift wordt aangevoerd. Cliënten verzoeken uw Rechtbank het onderhavig beroep tezamen, althans gelijktijdig, met het door Naga Solar Holdinġ ingestelde beroep tegen de omgevingsvergunning voor Zonnepark De Bergen te behandelen. Duidelijk is gezien de beschreven gang van zaken dat hier sprake is van willekeur en om die reden zijn zowel het beleid ais onderhavige besluitvorming volstrekt onredelijk. Cliënten verwijzen onder andere naar de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 2 november 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:2927). Meer specifiek ten aanzien van beleid en nieuwe toetsingscriteria verwijzen cliënten nog naar de uitspraak met ECLI:NL:RBALM:2012:BY7271. Door het beleid inhoudelijk niet te wijzigen met de aanscherping van bijvoorbeeld het toetsingskader maar een zeer beperkt aantal vergunbare hectaren vast te stellen worden schaarse vergunningen gecreëerd. De Afdeling heeft regels ontwikkeld voor de verdeling van schaarse vergunningen. Bij de verdeling van de schaarse ruimte moet op enigerlei wijze aan (potentiële) gegadigden ruimte geboden worden om naar de beschikbare ruimte mee te dingen. Deze norm is gebaseerd op het gelijkheidsbeginsel dat in deze context strekt tot het bieden van gelijke kansen.

Door reeds uit te gaan van een bepaald project zonder duidelijke afweging wordt hier niet aan voldaan. Izzy Projects/Zonnepark De Bergen is door deze gang van zaken bovendien onevenredig bevoordeeld zonder enige motivering. De Afdeling heeft bepaald dat het bestuur om gelijke kansen te realiseren een passende mate van openbaarheid moet verzekeren met betrekking tot de beschikbaarheid van de schaarse vergunning, de verdelingsprocedure, het aanvraagtijdvak en de toe te passen criteria. Het bestuur moet hierover tijdig voorafgaand aan de start van de aanvraagprocedure duidelijkheid scheppen, door informatie over deze aspecten bekend te maken via een zodanig medium dat potentiële gegadigden daarvan kennis kunnen nemen. Op geen enkele wijze voldoet het gewijzigde beleid aan het voorgaande, laat staan dat hier in het bestreden besluit op enigerlei wijze rekening is gehouden. Wil een beleid met de beperking in stand kunnen blijven, had op zijn minst een verdelingsprocedure en inhoudelijk afwegingskader onderdeel moeten zijn van dit beleid..Naast voornoemde uitspraak verwijzen cliënten hierbij tevens naar de conclusie van advocaat-generaal Widdershoven van 25 mei 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:1421, onder ro. 4.18 en 5.8).

De conclusie is dat het beleid inzake het vastgestelde maximum van 10 hectare onverbindend moet worden beschouwd, dan wel buiten toepassing dient te worden gelaten, vanwege strijd met beginsel van gelijke kansen. Dit geldt te meer daar de inhoudelijke toets voor het project in Terheijden, gezien de ontwerpbeschikking en inmiddels verleende vergunning, inzake de beleidsuitgangspunten zeer summier is en op veel algemene punten hetzelfde als of minder scoort dan onderhavig project. Niet valt dan ook in te zien dat dat project in het kader van de verdeling van de schaarste de voorkeur zou verdienen. Op een later moment wordt hier uitgebreider op ingegaan maar hier wordt reeds benadrukt dat kennelijk met twee maten gemeten wordt. Van een inhoudelijke uitgebreide toets van het project in Terheijden was zelfs nog helemaal geen sprake. Overgangsregeling

9

Linssen De overgangsregeling, die ziet op aanvragen ingediend tussen 27 september 2018 en 1 februari 2019, zoals opgenomen in het gewijzigde beleid kan voorts op zichzelf ook niet in stand blijven. De overgangsregeling houdt in dat aanvragen voor een omgevingsvergunning voor het realiseren van een zonnepark die tussen 27 september 2018 en 1 februari 2019 zijn ingediend en die uiterlijk op 28 februari 2019 volledig en ontvankelijk zijn, zullen worden beoordeeld aan de hand van het Beleidskader zoals dat luidde van 27 september 2018 tot 28 februari 2019. Allereerst wijzen cliënten erop dat de overgangsregeling innerlijk tegenstrijdig is in die zin dat voor wat betreft de ondergrens wordt vastgehouden aan 27 september 2018, namelijk de datum waarop het op 13 september 2018 vastgestelde Beleidskader is gepubliceerd, maar dat voor de bovengrens wordt vastgehouden aan 28 februari 2019, de datum van vaststelling van het nieuwe beleid, terwijl de publicatie van die beleidswijziging eerst op 11 maart 2019 is geschied. Hieruit blijkt wederom dat de beleidswijziging is ingegeven door willekeur en niet door een onderbouwd en gemotiveerde gewijzigde visie. De overgangsregeling, die ziet op aanvragen ingediend tussen 27 september 2018 en 1 februari 2019, zoals opgenomen in het gewijzigde beleid kan ook vanwege het navolgende niet in stand blijven.

Gesteld wordt immers dat er een overgangsregeling is vastgesteld maar feitelijk is daar geen sprake van. De overgangsregeling is bovendien juist zo opgenomen dat uitsluitend de aanvraag van Zonnepark De Bergen eronder valt. Alle resterende aanvragen vallen volgens het College en Raad niet onder de overgangsregeling maar onder het gewijzigde beleid waarvan de maximale oppervlakte van 10 ha reeds vergund is aan Zonnepark De Bergen met als gevolg dat de overige aanvragen niet vergund kunnen worden juist omdat de 10 ha reeds vergund is met toepassing van het overgangsrecht. Indien een overgangstermijn wordt gegeven moet deze uiteraard ook redelijk zijn en uitvoerbaar. Een dergelijke termijn wordt vanzelfsprekend vastgesteld met het oog op de rechtszekerheid. De regels worden immers gewijzigd tijdens het spel. Het spreekt voor zich dat lopende aanvragen, als er een overgangsregeling wordt vastgesteld met het oog op die wijzigende regels, worden beoordeeld op grond van het tot de wijziging geldende beleid. Niet valt dan ook in te zien dat een aanvraag die later is ingediend dan onderhavige aanvraag met toepassing van het overgangsrecht, wel beoordeeld worden op grond van het 'oude' beleid maar dat het onderhavig project, niet.

Het met beleid categorisch uitsluiten van projecten is juridisch niet houdbaar, zoals hiervoor reeds aangevoerd, maar indien vervolgens een overgangsregeling wordt opgenomen dient die regeling op zijn minst wel redelijk te zijn en dat is in casu niet het geval. Om die reden moet het beleid ten aanzien van de overgangstermijn met de beoordeling van onderhavige aanvraag ook als onverbindend worden beschouwd. De regeling dat individuele aanvragen, die zijn voorbereid op basis van de uitgangspunten van een geldend beleidskader, inhoudelijk beoordeeld moeten worden aan de hand van het vervolgens vigerende beleid en eventueel later volgende aanvragen aan het nieuw vast te stellen beleid, is logisch. Met de huidige beleidsregeling worden echter aanvragen die tijdig zijn gedaan, zoals de onderhavige, bewust getoetst aan het meer beperkende beleid en dit is onredelijk en niet te volgen. Cliënten herhalen dat de datum van 27 september 2018 in dit kader onbegrijpelijk is. Het moet gaan om aanvragen die tot en met 1 februari 2019 zijn ingediend, tot zover

10

Linssen is dat nog te volgen, maar de datum van 27 september 2018 is op geen enkele manier gemotiveerd. Het vigerende beleidskader was al op 10 juli 2018 vastgesteld door het College en op 30 augustus 2018 door de Raad inhoudelijk behandeld en positief beoordeeld in de opinieronde. Op dat moment was het beleidskader derhalve bekend en werd dit in de praktijk als vigerend beschouwd. Het Beleidskader is ook gedateerd 4 september 2018. Onderhavige aanvraag is op 13 september 2018 ingediend. Conclusie beleid 28 februari 2019 Om verschillende redenen moet geconcludeerd worden dat het gewijzigde beleid niet in stand kan blijven en als onverbindend zal worden beschouwd. Reeds om deze reden kan het bestreden besluit niet in stand blijven. Het kan bovendien niet zo zijn dat zonnepark aan de Bergen in Terheijden van Izzy Projects wel doorgang vindt en andere projecten niet omdat daarmee het maximum vergunbare hectare zou worden overschreden. Dit is strijdig met het zorgvuldigheidsbeginsel, gelijkheidsbeginsel, beginsel van gelijke kansen en de rechtszekerheid. Afwijking beleid Cliënten wijzen subsidiair nog op de afwijkingsbevoegdheid uit artikel 4:84 Awb indien toepassing van beleid in concrete gevallen onevenredige gevolgen zou hebben voor bepaalde belanghebbenden.

Indien het beleid in zijn algemeenheid al niet onverbindend is vanwege het voorgaande, valt niet in te zien dat onderhavige aanvraag juist niet onder het overgangsrecht zou moeten vallen. Het beleid was op de datum van de aanvraag immers inhoudelijk volledig bekend. Een wijziging van het beleid is tot stand gekomen omdat er in korte tijd meer aanvragen zijn binnen gekomen dan verwacht met onrust tot gevolg. IV. Goede ruimtelijke ordening - inhoudelijke beoordeling Het plan is wel degelijk in overeenstemming met een goede ruimtelijke ordening en de weigering van de verklaring van geen bedenkingen kan met de huidige motivering dan ook niet in stand blijven. Daarmee kan het bestreden besluit derhalve ook niet in stand blijven. Naar de mening van cliënten kan de omgevingsvergunning uiteindelijk in alle redelijkheid niet geweigerd worden. Voor het weigeren van deze aanvragen is op dit moment concreet dan ook geen enkele grondslag en de stelling dat dit project zou stuiten op maatschappelijke weerstand is bovendien onbegrijpelijk. De conclusie van het College en de Raad dat het project - kort gezegd - ruimtelijk niet hoog scoort, ontbeert een draagkrachtige motivering en is aldus onbegrijpelijk.

De stelling dat het aan cliënten is om aan te tonen dat deze stelling van verweerder onjuist is en dat zij dat niet zouden hebben gedaan is gezien de reeds overgelegde stukken en in de zienswijzen uitgevoerde toetsing onbegrijpelijk. Uiteraard speelt de ruimtelijke onderbouwing van het project hierbij een grote rol. Beleidskader grootschalige zonnevelden Gesteld is door verweerder dat het project niet hoog scoort op de voorwaarden uit het beleidskader. Deze conclusie kan naar de mening van cliënten niet in stand blijven, het plan past immers wel degelijk binnen de inhoudelijke beleidsvoorwaarden. In het navolgende wordt dit verder uitgewerkt. Ter wille van de overzichtelijkheid is de nummering aangehouden van de bijlage bij Raadsvoorstel 2019030694 (onderdeel

11

Linssen van productie 1) Hoewel het ontwerpbesluit inzake de vvgb en de uiteindelijke weigering van de vvgb inhoudelijk nagenoeg identiek zijn wordt in de bestreden onderbouwing bij de bestreden weigering een andere nummering aangehouden dan in het voorstel bij het ontwerpbesluit. Onderstaand wordt de nummering aangehouden van de bijlage bij de bestreden besluit d.d. 12 september 2019. Waar nodig wordt een nummer toegevoegd. Cliënten benadrukken dat het exemplarisch is voor de negatieve grondhouding van de gemeente dat wanneer geconcludeerd wordt dat het plan voldoet aan een bepaalde voorwaarde, deze conclusie negatief geformuleerd wordt. In plaats van te vermelden dat het project voldoet wordt gesteld dat, uit het plan is niet gebleken dat niet aan de voorwaarde wordt voldaan Hieronder reageer ik namens cliënten op de afzonderlijke genummerde punten. Punt 46. Initiatieven moeten een maatschappelijke meerwaarde hebben. De omgeving moet gebaat zijn bij het zonnepark. 'De maatschappelijke meerwaarde die wordt genoemd in de ruimtelijke onderbouwing ziet niet op deze specifieke locatie. De aangegeven meerwaarde zal ook aan de orde zijn op andere locaties in het buitengebied van de gemeente. Van een duidelijke meerwaarde voor deze omgeving is niet gebleken. Het project bestaat uit het bebouwen van thans onbebouwd gebied gedurende 25 jaar.

De openheid van het landschap neemt hierdoor af. Aan de hand van de aanvraag lijkt deze omgeving niet gebaat te zijn bij het zonnepark. Bovendien blijkt uit de aanvraag niet in hoeverre daarbij rekening is gehouden met de wensen van omwonenden. Omwonenden kunnen weliswaar financieel participeren in het project maar van verdere betrokkenheid of inspraak van omwonenden bij het project is tot op heden geen sprake. Beroepsgrond: Meerdere gesprekken met omwonenden hebben plaatsgevonden, naar aanleiding waarvan het plan is aangepast. Belangrijkste aanpassing betreft het verleggen van het zonneveld aan de zuidzijde in oostelijke richting waardoor de bestaande zichtlijn vanuit Moerseweg 5 naar Moerseweg 3a behouden blijft. In de ruimtelijke onderbouwing is aangegeven dat financiële participatie mogelijk is. In de gesprekken is tot heden niet gebleken van interesse daarin. In dit verband zij verwezen naar ABRS van 23 oktober 2019, ECLI:NL:RVS:2019:3580 (Draaikampen) Punt 46. Het initiatief moet leiden tot een kwaliteitsverbetering van het landschap, bijvoorbeeld door de aanleg van nieuw landschap en natuurontwikkeling. De inpassing moet zowel landschappelijke als ecologische meerwaarde hebben voor de omgeving. Het project ziet op een omvangrijk zonnepark veelal omringd door een hekwerk van natuurlijke materialen.

(,.) Hoewel het de bedoeling is om nieuw landschap aan te leggen, 100Zo van het totale projectgebied, en in die zin er dus sprake is van

12

Linssen verbetering van het groen, zal het project per saldo leiden tot verlies van onbebouwde agrarische gronden. Het lijkt er eerder op dat de gevolgen van het omvangrijke project worden beperkt en niet dat er sprake is van een verbetering van de omgeving. De ecologische meerwaarde van de bosschages, het gras en de fruitbomen is beperkt. Beroepsgrond: Niet uitgelegd wordt waarom de ecologische meerwaarde van de bosschages, het gras en de fruitbomen beperkt is. Op dit moment is sprake van onbebouwde agrarische gronden en de vraag is in hoeverre dat kwalitatief landschap betreft. Er wordt met onderhavig plan voorzien in een kwaliteitsverbetering van het landschap door versterking van de bomenrij langs de Moerseweg. De wens van verweerder zelf is dat in dit deel de overgang gemaakt wordt naar open landschap, dus geen hogere beplanting e.d. op de erfgrenzen, behalve aan de Moerseweg zelf. De ecologische meerwaarde is enorm ten opzichte van de bestaande agrarische velden. Dat betreft een monocultuur, waarbij flora en fauna (biodiversiteit) tot praktisch nul gereduceerd zijn, behalve hetgeen daadwerkelijk verbouwd wordt. Onder en nabij de panelen zal de biodiversiteit enorm toenemen. Verder wordt gewezen op hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader (p.

2, 2e alinea): 'Het gebied waar een zonneveld wordt gerealiseerd wordt niet meer (primair) agrarisch gebruikt wat de ontwikkeling van biodiversiteit mogelijk maakt onder en nabij de panelen zelf' De toegankelijkheid van het gebied is thans nihil; het betreft gronden die eigendom zijn van een private partij, cliënt De Laat, die niet toegankelijk zijn voor het publiek. Ook bij de Moerseweg blijft de huidige beplanting rondom de erven behouden (voor 3/4 deel is dat een sloot, waar vanwege akkerbouw de beplanting telkens anders is) en wordt versterkt langs de Moerseweg. De strook groen tegenover de overbuurman wordt verbeterd en versterkt. Hiermee wordt tevens bijgedragen aan het integrale groenbeleidsplan. Achter de paddenpoel komt een boomgaard. Dit groen is openbaar toegankelijk. Door de realisatie van het zonnepark wordt een langdurige bijdrage geleverd aan de ecologische en recreatieve betekenis van het gebied. Het zonnepark aan de Moerseweg wordt een gebied dat van nut is voor mens en natuur. De ecologische meerwaarde bij de Moerseweg zit in een verbetering van het bodemleven, waardoor de kwaliteit van het grondwater toeneemt. Toename van insecten e.d. wat goed is voor bestuiving. Een aanzienlijk gevarieerdere beplanting dan de monocultuur van akkerbouw of enkel grasland ten behoeve van de veeteelt.

Het plan voldoet derhalve exact aan hetgeen onder hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader wordt overwogen. Aldaar wordt onder meer gesteld dat het niet meer uitsluitend agrarisch gebruik leidt tot een toename van de biodiversiteit en dat de landschappelijke inpassing aan de rand eveneens zorgt voor meerwaarde op ecologisch en landschappelijk vlak. Onbegrijpelijk is dan ook dat hier tegenovergestelde conclusies worden getrokken.

13

Linssen Hier geldt overigens dat ten opzichte van de aanvraag (welke omgevìngsvergunning inmiddels is verleend) van Izzy Projects/De Bergen met twee maten wordt gemeten. Dit wekt te meer verbazing daar die aanvraag ziet op een zonnepark in een gebied waarvan in het vigerend bestemmingsplan buitengebied juist bepalingen zijn opgenomen om de openheid te beschermen vanwege de vastgestelde archeologische waarde 'de Spaanse schootsvelden'. Verder is dat gebied in het vigerend bestemmingsplan aangemerkt als attentiegebied EHS met het oog op de aanwezige natte natuurparels die door het zonnepark aangetast worden door de aanleg van extra watergangen waardoor het gebied verdroogt, althans minder nat zal zijn. Punt 48. Er moeten maatregelen getroffen worden die de impact van een zonnepark op de omgeving beperken. Uit de aanvraag blijkt dat de bouwwerken niet hoger zijn dan 2 meter en dat de bijbehorende voorzieningen niet hoger zijn dan 2,5 meter. Hoewel er een schapenhek is voorzien rondom het veld, kan niet worden uitgesloten dat de noordzijde van het zonnepark zichtbaar zal zijn vanaf de Moerseweg. Niet duidelijk is hoe lichtschittering voor de omgeving wordt voorkomen.(,.) Uit de aanvraag blijkt niet dat de 2 omvormers langs de noordzijde van het terrein toereikend worden gecamoufleerd.

Beroepsgrond Van een lichtschittering is sowieso geen sprake, getuige onder meer het feit dat soortgelijke panelen door NaGa Solar Holding thans reeds geplaatst zijn rondom de landingsbanen van Schiphol. Verder wordt elke schittering tegengehouden door de overige houtsingels. De panelen staan in een kleine hoek van slechts 10 graden waardoor, indien al schittering plaatsvindt, de schittering naar de omgeving per definitie gering is en wordt opgevangen door de houtsingels. De conclusie is dat hier uitgegaan wordt van feítelijk onjuistheden. Deze onjuiste motivering draagt dan ook ten onrechte bij aan de onjuiste beoordeling dat het plan niet hoog zou scoren. In het onderhavig dossier is, hoewel daarom diverse malen door de aanvrager is verzocht, de gemeente niet bereid gebleken tot enig overleg, bijvoorbeeld over de beweerdelijke schittering van de panelen. Vervolgens concludeert verweerder in het kader van de besluitvorming wel ongemotiveerd dat (onder meer) sprake is van schittering. Zoals reeds in de zienswijze gesteld is van schittering geen sprake is en voor zover dat wel zou zijn wordt de schittering ondervangen door de houtsingels. Verdere maatregelen zijn niet nodig. Punt 50. Een duidelijke voorkeur gaat uit naar locaties in of aansluitend aan stedelijk gebied en rondom de woonkernen (randen rondom de kern).

Het gaat hier om een locatie op een afstand van ruim 500 meter tot de kern van het dorp Hooge Zwaluwe. Het betreft aldus geen locatie in of aansluitend aan stedelijk gebied of rondom een woonkern. Het gaat hier in feite om een ontwikkeling in het midden van agrarisch gebied. Beroepsgrond

14

Linssen

De Beleidsvisie zelf spreekt geen, laat staan een duidelijke, voorkeur uit voor locaties in of aansluitend aan stedelijk gebied. Onder hoofdstuk 5.1 wordt uitsluitend gesproken over de voorkeur van de provincie voor deze locaties. Het Beleidskader ziet überhaupt niet op stedelijk gebied waarvoor in de Verordening ruimte een ander regime is opgenomen. Het Beleidskader ziet uitsluitend op zonneparken in de Groen blauwe mantel en in het gemengd landelijk gebied. De voorkeur is overigens ook niet terug te vinden in de Verordening ruimte. Verder is het onbegrijpelijk dat deze 'voorkeur' van stal wordt gehaald om de onderhavige aanvraag negatief te kunnen beoordelen nu het recente verleden geleerd heeft dat de weerstand van een gedeelte van de plaatselijke bevolking nu juist de locaties tegen stedelijk gebied betrof. Dit is derhalve tegenstrijdig. Los daarvan, de Beleidsvisie bevat geen voorkeursgebieden maar uitsluitend gebieden waar de aanleg van zonneparken is uitgesloten (hoofdstuk 5.5), waaronder de onderhavige locatie nadrukkelijk niet valt. Cliënten hebben in de zienswijze niet betoogd dat het Beleidskader een vrijbrief vormt voor vestiging van zonneparken in het buitengebied. Niets meer en niets minder is gesteld dan dat het plan niet ligt in een uitgesloten gebied en dat het plan dus inhoudelijk getoetst kan worden aan de voorwaarden van het Beleidskader.

Het Beleidskader ging uit van 150 ha zonneparken. Uit deze oppervlakte volgt reeds dat niet alle zonneparken in of aansluitend aan stedelijk gebied gerealiseerd kunnen worden eenvoudigweg omdat deze oppervlakte in dergelijke gebieden niet beschikbaar is. Het Beleidskader is nu juist vastgesteld om zonneparken buiten of op afstand van stedelijk gebeid mogelijk te maken waardoor elk zonnepark per definitie een ontwikkeling in het agrarisch gebeid betreft. Het argument dat door verweerder wordt genoemd volgt derhalve niet uit het Beleid en is overigens ook niet te volgen. Punt 51. Een zonnepark is minder wenselijk naarmate de afstand tot de nationale energieinfrastructuur groter is. De afstand tot het meest nabij gelegen energiepunt bedraagt circa 2.400 meter. Hierdoor moeten relatief grote kabels worden aangelegd ter realisatie van het zonnepark Beroepsgrond De lengte en zwaarte van ondergrondse kabels komt cliënten primair niet over als een ruimtelijke overweging. Dit standpunt is onverenigbaar met hoofdstuk 5.2 van het Beleidskader, p. 16 (Conclusie technische aspecten): (..) De voorkeur gaat uit naar locaties met zo min mogelijk aansluitkosten. De verantwoordelijkheid en de technische en financiële afwegingen liggen primair bij de ontwikkelaar van het zonnepark en de netbeheerder.

Het is belangrijk dat er duidelijke afspraken zijn gemaakt tussen de ontwikkelaar van een zonnepark en de afnemers van de opgewekte energie.

15

Lśnssen

Verder is deze overweging onverenigbaar met pagina 15, alinea 5 (Enexis) van het Beleidskader waar wordt gesteld dat Enexis aangeeft voldoende in staat te zijn om te kunnen reageren op concrete verzoeken en het netwerk op concrete verzoeken aan te zullen passen. Verder bestaat er voor de netbeheerder de wettelijke verplichting te zorgen voor een aansluiting met voldoende capaciteit voor een aanbieder en/of afnemer van stroom, (zie ook: ABRS 23 oktober 2019 ECLI:NL:RVS:2019:3591 (Exloo) ) Bestudering van het dossier van Izzy Projects/De Bergen leert dat in dat dossier niet blijkt van afspraken tussen de ontwikkelaar en de netbeheerder/afnemer. In de ontwerpbesluitvorming werd nog gesteld dat het zonnepark zou aansluiten bij een van de windmolens langs de A-16. In de omgevingsvergunning wordt echter gesteld dat aangesloten wordt bij het onderstation van Enexis in Breda, derhalve op een afstand van 5 km, hetgeen door het College gekwalificeerd is als 'niet gering'. De opgewekte stroom komt dus niet terecht bij de bevolking van Terheijden maar in de landelijke energie-infrastructuur. Er zijn geen stukken bij de aanvraag en vergunning gevoegd waaruit deze aansluitingsmogelijkheid blijkt. Desondanks heeft het College de verzochte omgevingsvergunning inmiddels wel verleend.

Door in casu wel de link te leggen met de kernen van Hooge en Lage Zwaluwe wordt gehandeld in strijd met het gelijkheidsbeginsel en het verbod op willekeur. Punt 52 Een zonnepark is minder wenselijk naarmate de afstand tot grote afnemers (in beginsel in stedelijk gebied) groter is.(..) De kern Hooge Zwaluwe ligt op een afstand van 500 meter. Deze kern telt slechts ongeveer 715 huishoudens. (..) Beroepsgrond Cliënten verwijzen ook hier allereerst naar hetgeen zij hierboven onder punt 51 hebben gesteld, waarvan zij de ínhoud als hier herhaald en ingelast beschouwt. Verder is in het gehele Beleidskader niets terug te vinden over de afstand tot grote afnemers en over de energiebehoefte van de dichtstbij gelegen kernen. Door aansluiting op de nationale energie-infrastructuur komt de opgewekte groene stroom terecht waar deze gebruikt kan worden. Welke grootverbruikers, daargelaten dat niet aangegeven wordt wanneer sprake is van een grootverbruiker, bevinden zich überhaupt in stedelijk gebied van de gemeente Drimmelen? (zie wederom: ABRS 23 oktober 2019 ECLI:NL:RVS:2019:3591 Exloo) Ook hier geldt dat deze wenselijkheid van nabijheid van grote afnemers niet gesteld wordt in de beoordeling van de omgevingsvergunning van Izzy Projects I De Bergen.

Aldaar wordt gesteld dat aansluiting plaatsvindt op het onderstation van Enexis waardoor de opgewekte stroom terecht komt in de nationale energie-infrastructuur. Punt 53 Een zonnepark nabij windmolens heeft de voorkeur vanwege de aanwezige

16

(zware) aansluitingen. Het zonnepark ligt niet nabij (ai dan niet toekomstige) windmolens. Beroepsgrond: Cliënten verwijzen allereerst naar hetgeen zij onder punten 52 en 53 hebben gesteld, waarvan zij de ínhoud hier als herhaald en ingelast beschouwen. Het betreft een voorkeur en geen leidend principe in de zin van hoofdstuk 2 van het Beleidskader. Er is derhalve sprake van wenselijkheid en niet van een voorwaarde. Het zonnepark aan het inmiddels wel vergunde project De Bergen ligt op grotere afstand van de langs de A16 geprojecteerde windmolens dan het park aan de Moerseweg. Duidelijk wordt daarmee dat wederom met twee maten gemeten wordt. In de ontwerpfase werd in dat dossier (De Bergen) nog uitgegaan van aansluiting bij een van de windmolens langs de A16 maar met de verleende omgevingsvergunning is van aansluiting bij het onderstation van Enexis in Breda Noord. Wederom is sprake van strijd met gelijkheidsbeginsel en verbod van willekeur. Hier wordt overigens ook weer gewezen op de wettelijke verplichting van de netbeheerder om voor een aan­ sluiting te zorgen en op ABRS 23 oktober 2019 ECLI:NL:RVS:2019:3591 (Exloo). Punt 55 De beveiliging van het zonnepark moet zoveel mogelijk in het landschap worden vormgegeven zodat er geen hekwerk zichtbaar is vanaf het maaiveld.

Uit de aanvraag blijkt niet expliciet op welke wijze de beveiliging van het zonnepark in het landschap is vorm gegeven zodat er geen hekweken zichtbaar zijn. Beroepsgrond Er is juist gekozen voor een schapenhek gemaakt van eikenhout, omdat dit een natuurlijke afrastering is rondom agrarische velden. Er is voor gekozen om het hekwerk zoveel mogelijk aan de binnenzijde van nieuwe houtsingels in te passen. Uit het plan blijkt dus juist wel degelijk dat het hekwerk niet zichtbaar is vanuit het maaiveld. Het is passend in het landschap om juist daar waar er geen openbare ruimte/woonpercelen tegen het plangebied aanliggen de openheid van het landschap te behouden en dus te kiezen voor watergangen en niet voor bosschages. Qua hekwerk is er bewust voor een natuurlijk materiaal gekozen. Overigens wordt op pagina 31, alinea 2, van de Beleidsvisie de mogelijkheid opengelaten van een noodzakelijk hekwerk. Punt 60. Het zonnepark mag niet leiden tot lichtoverlast. Beroepsgrond:

17

Linssen Naar de mening van cliënte is dit een onzinnige overweging: in de ruimtelijke onderbouwing wordt inderdaad niet gesteld dat het zonnepark niet zal leiden tot lichtoverlast om de eenvoudige reden dat in het gehele plan in geen enkele verlichting voorzien. Deze overweging is dan ook onbegrijpelijk. Punt 62. Het zonnepark moet een bijdrage leveren aan de ecologische en recreatieve betekenis en aan de toegankelijkheid van het landschap. Uit de aanvraag blijkt niet dat het zonnepark een bijdrage zal leveren aan de ecologische en recreatieve betekenis en toegankelijkheid van het landschap Beroepsgrond: De ecologische meerwaarde is enorm ten opzichte van de bestaande agrarische velden. Dat betreft immers een monocultuur, waarbij flora en fauna (biodiversiteit) tot praktisch nul gereduceerd zijn, behalve hetgeen ter plaatse verbouwd wordt. Onder de panelen zal de biodiversiteit enorm toenemen. Verder wordt gewezen op hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader (p. 2, tweede alinea): 'Het gebied waar een zonneveld wordt gerealiseerd wordt niet meer (primair) agrarisch gebruikt wat de ontwikkeling van biodiversiteit mogelijk maakt onder en nabij de panelen zelf' De toegankelijkheid van het gebied is thans nihil; het betreft gronden die eigendom zijn van een private partij, cliënt De Laat, die niet toegankelijk zijn voor het publiek.

Door de aanleg van het zonnepark wordt het gebied daarentegen ten dele toegankelijk. Ook bij de Moerseweg blijft de huidige beplanting rondom de erven behouden (voor 3/4 deel is dat een sloot waar vanwege akkerbouw de beplanting telkens anders is) en wordt versterkt langs de Moerseweg. De strook groen tegenover de overbuurman wordt verbeterd en versterkt. Hiermee wordt tevens bijgedragen aan het integrale groenbeieidsplan. Achter de paddenpoel komt een boomgaard. Dit groen is openbaar toegankelijk. Door de realisatie van het zonnepark wordt een langdurige bijdrage geleverd aan de ecologische en recreatieve betekenis van het gebied. Het zonnepark aan de Moerseweg wordt een gebied dat van nut is voor mens en natuur. De ecologische meerwaarde bij de Moerseweg zit in een verbetering van het bodemleven, waardoor de kwaliteit van het grondwater toeneemt. Toename van insecten e.d. wat goed is voor bestuiving. Een gevarieerdere beplanting dan de monocultuur van akkerbouw of gras voor de veeteelt. Er is een paddenpoel, een boomgaard met inheems fruit dat toegankelijk is voor recreanten. Het zonneveld zelf is niet toegankelijk voor recreanten vanwege de eisen aan de veiligheid en verzekering. 25 jaar wordt er ter plaatse niet geboerd, dus dit betekent een toename in biodiversiteit. Verder wordt gewezen op hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader (p. 2, tweede alinea):

18

Linssen 'Het gebied waar een zonneveld wordt gerealiseerd wordt niet meer (primair) agrarisch gebruikt wat de ontwikkeling van biodiversiteit mogelijk maakt onder en nabij de panelen zelf' Het plan voldoet derhalve exact aan hetgeen onder hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader wordt overwogen. Aldaar wordt onder meer gesteld dat het niet meer uitsluitend agrarisch gebruik leidt tot een toename van de biodiversiteit en dat de landschappelijke inpassing aan de rand eveneens zorgt voor meerwaarde op ecologisch en landschappelijk vlak. Onbegrijpelijk is dat hier tegenovergestelde conclusies worden getrokken. Dubbel grondgebruik: het zonnepark is zo ontworpen dat de landbouwgrond grotendeels zijn traditionele functie behoudt. Rondom het zonnepark liggen brede bloemrijke graankruidenranden en ruigtestroken. Er komt een openbaar toegankelijke boomgaard. Tussen elke rij zonnepanelen ligt een brede strook van 2,5 meter, begroeid met kruidenrijk gras. Zo blijft er voldoende ruimte over voor de kleine grazers in de weide. Met een zonnepark blijft de landbouwgrond benut en wordt tegelijkertijd lokaal duurzame energie opgewekt. Open grasland: door het gebruik van solide frames nemen de zonnepanelen het bodemoppervlak niet in beslag. De onderliggende ruimte is groot genoeg voor kleine grazers.

Schapen per hectare: net als in een traditionele weide is er in een zonnepark ruimte voor 4 tot 8 schapen per hectare. Verhoogde panelen: het schaduweffect van de zonnepanelen op de grond is vergelijkbaar met dat van een boom. Dat komt door de afstand tussen de panelen en het maaiveld. Ook onder de panelen groeit gras en is er genoeg bewegingsruimte voor kleine grazers. Safety first: alle bekabeling bij de zonnepanelen is weerbestendig, loopt ondergronds of zit - buiten het bereik van de dieren - stevig vast aan de constructie. Ongestoord grazen: omdat een zonnepark op een passieve manier energie opwekt, hebben de dieren in de weide er op geen enkele manier last van. De panelen kunnen niet bewegen, maken geen geluid en er komen ook geen schadelijke stoffen vrij. Lekker beschut : tijdens barre weersomstandigheden bieden de verhoogde zonnepanelen beschutting aan de grazers. Voor kleine dieren vormen de panelen een schuilplaats, bijvoorbeeld wanneer er een roofvogel overvliegt. Minimale bodembedekking: onder de zonnepanelen ligt geen massieve bodemplaat van beton als fundering. Het raamwerk is verankerd op een ranke paalfundering van staal. In totaal beslaan deze palen minder dan 507o van het grondoppervlak. Bodem onaangetast: de stalen paalfundering onder de zonnepanelen tast de bodem niet aan.

Wanneer het zonnepark wordt ontmanteld, wordt de stalen fundering uit de grond getrokken zonder de bodem aan te tasten. Het landschap keert weer terug in zijn originele staat. Punt 65.

19

Linssen Uit de aanvraag volgt niet dat bij de eďbeplanting gebruik wordt gemaakt van landschappelijke beplantingselementen en streekeigen soorten. Beroepsgrond. De opsteller van de bijlage behorende bij de vvgb heeft de bijlage met daarin het landschapsontwerp nog steeds niet gelezen. Dat behelst immers een beheerplan, waarin duidelijk staat opgenomen om welke streekeigen beplanting het hier gaat (p.ll). Punt 66. De bouwvlakken zijn niet onregelmatig gevormd. Het wordt uit de aanvraag niet duidelijk dat de bouwvlakken deels aansluiten bij het grillige verloop van dijklichamen en kreken. Beroepsgrond. In dit gebied is nooit sprake geweest van grillig verloop van beken e.d. Er is in het landschappelijk ontwerp juist rekening gehouden met het rechte karakter van de oude moeren. Zie de bijgevoegde onderstaande tijdreis (productie 15) en de reeds bij de aanvraag gevoegde bijlage van Transec. Punt 67 Het is aan uw Raad om de passendheid van het aangevraagde project binnen het Beleidskader (beoordeeld aan de hand van de voorwaarden) mee te wegen bij uw beslissing omtrent het geven van een vvgb. Het college meent dat de voorliggende aanvraag niet hoog scoort op de bovengenoemde voorwaarden uit het Beleidskader. Beroepsgrond De eindconclusie 'niet hoog' is op een zeer gebrekkige motivering gebaseerd en gezien het voorgaande kan deze stelling simpelweg niet overeind blijven.

Verder is uit de zienswijzen en de hierboven geformuleerde gronden van beroep gebleken dat de gemeente voorbij gaat aan de onder hoofdstuk 2 van het Beleidskader neergelegde 'leidende principes' waaraan het onderhavige ontwerp juist wel voldoet. Daarnaast wordt een groot aantal argumenten tegen het ontwerp in stelling gebracht die juist weer niet terug te vinden zijn in het Beleidskader en welke argumenten derhalve strijdig zijn met de uitgangspunten zoals deze volgen uit het beleidskader. De beoordeling blinkt voorts uit door het meten met twee maten, wanneer de beoordeling wordt gelegd naast de beoordeling van de aanvraag, waarop door verweerder wel een omgevingsvergunning wordt verleend. Aan het onderhavige plan worden aantoonbaar veel verder gaande eisen gesteld dan aan het vergunde plan van Izzy Projects I De Bergen. Het gelijkheidsbeginsel wordt om die reden geschonden. Het onderhavige plan scoort op alle punten van het Beleidskader beter dan het plan aan De Bergen van Izzy Projects. Dit levert strijd op met het gelijkheidsbeginsel en het verbod op willekeur. De stelling dat het plan De Bergen niet vergelijkbaar zou zijn

20

Linssen i 'Ái O'f

en dat cliënten zouden hebben nagelaten dit te motiveren, kan niet in stand blijven. Immers is hierboven genoemd op welke identieke beoordelingspunten met twee maten wordt gemeten. Zowel het gewijzigde beleidskader d.d. 28 februari 2019, in werking getreden 11 maart 2019, als de onderhavige weigering van een vvgb als het daarop gebaseerde bestreden besluit zijn er uitsluitend op gericht om het plan van Izzy Projects I De Bergen te Terheijden wel door te laten gaan en alle andere plannen te blokkeren. Alle overige plannen, waaronder het onderhavige plan, zijn door deze handelswijze bij voorbaat kansloos. Zij krijgen niet de kans gebruik te maken van het schaarse recht binnen de gemeente Drimmelen om een grootschalig zonnepanelenveld te realiseren. Hierboven is reeds ingegaan op de uitspraak van de Afdeling d.d. 2 november 2016 (ECLI:NL:RVS:2016:2927) en de gevolgen daarvan voor het gewijzigde Beleidskader. De nu uitgevoerde beoordeling door het College, letterlijk binnen 3 seconden overgenomen door Raad op 12 september 2019, van het onderhavige plan en de daartegen, niet in het Beleidskader neergelegde, in stelling gebrachte argumenten tonen aan dat de in deze uitspraak gewraakte situatie zich ook hier voordoet met alle juridische consequenties van dien. Toetsing van de ruimtelijke onderbouwing d.d.

27 februari 2019 met bijbehorende stukken zoals de landschappelijke inpassing aan het Beleidskader leidt tot de conclusie dat het onderhavige plan van Naga Solar Holding juist hoog scoort op de inhoudelijke beoordelingspunten en dat de aanvraag ongeacht de juridische status van het gewijzigd beleidskader gehonoreerd moet worden. Overig beleid en regelgeving Punt 68 Zoals in het voorgaande reeds is benadrukt, kan een vvgb door uw Raad slechts worden verstrekt voor een project dat in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening. In het voorgaande is reeds toegelicht dat uit het geldende bestemmingsplan 'Buitengebied' volgt dat wijziging van agrarische functies naar nietagrarische functies in beginsel niet wordt toegestaan vanwege het belang om de agrarische functie van het buitengebied te behouden. In dat kader wordt nieuwe bebouwing in beginsel eveneens niet toegestaan. Het toestaan van een zonnepark vermindert de agrarische functie van het gebied. Tevens is de openheid van het landschap een te beschermen (landschaps)waarde in het bestemmingsplan. Uit de aanvraag volgt dat de openheid van het landschap afneemt door het zonnepark. Het college legt uw Raad voor om deze (bestemmingsplan)aspecten ook af te wegen bij uw beoordeling omtrent de voorliggende aanvraag. Beroepsgrond Terecht wordt twee keer overwogen 'in beginsel'.

Het bestemmingplan Buitengebied kent immers meerdere mogelijkheden om een agrarische functie te wijzigen. De agrarische functie is geen onwrikbaar uitgangspunt in het bestemmingsplan buitengebied. Hier is echter geen sprake van een functiewijziging in die zin dat de agrarische functie wijzigt in een andere functie. Er komt een dubbelfunctie: energie­ opwekking in combinatie met agrarisch gebruik, beweiding, en dan ook nog voor een periode van maximaal 25 jaar. In dit kader wordt verwezen naar de ruimtelijke

21

Linssen onderbouwing d.d. 27 februari 2018. Verder wordt gewezen op hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader (p. 2 , tweede alinea): 'Het gebied waar een zonneveld wordt gerealiseerd wordt niet meer (primair) agrarisch gebruikt wat de ontwikkeling van biodiversiteit mogelijk maakt onder en nabij de panelen zelf' en op: het Beleidskader p.3, onderaan, en p. 4 bovenaan: 'wij streven naar een toekomstbestendig platteland met ruimte voor inwoners en ondernemers. Recreatie, natuur en landbouw moeten daarbij in balans zijn. Wij willen het onderscheid in open en meer besloten landschap behouden omdat de afwisseling aantrekkelijk is voor bewoners en recreanten. Op basis van de structuurvisie is zeker ruimte voor grootschalige zonnevelden. Bj die ontwikkeling van zonnevelden moeten de beschreven kwaliteiten behouden en liefst nog versterkt worden' Onbegrijpelijk is dan ook om nu met een beroep op het bestemmingsplan Buitengebied een beroep te doen op de agrarische functie als argument tegen zonnepanelen. De openheid van het landschap wordt, zoals hierboven aangetoond en bevestigd door de gemeente, niet aangetast door het onderhavig plan. Bij de totstandkoming van het Beleidskader was toch bekend dat de aanleg van een zonnepanelenveld per definitie tot bebouwing leidt. Volgens hoofdstuk 2.3 van het Beleidskader leiden zonnevelden juist tot een landschappelijke kwaliteitsverbetering.

Naast de toetsing aan het gemeentelijk beleidskader wordt ook het overige rijks-, provinciaal en gemeentelijk beleidskader genoemd. Gesteld wordt dat er strijd zou bestaan met de Verordening ruimte vanwege het feit dat het project onvoldoende inpasbaar zou zijn. Voorts zou er strijd bestaan met de Structuurvisie landschappelijke kwaliteit buitengebied, de Structuurvisie 2033 en de Visie Duurzaamheid 2040. In de eerste plaats wordt benadrukt dat ten aanzien van de ruimtelijke kwaliteit en landschappelijke inpassing in het vastgestelde beleidskader reeds een afweging is gemaakt, met name onder hoofdstuk 3.4. Er is een ruimtelijke afweging gemaakt ten aanzien van mogelijke locaties en wordt aandacht besteed aan de criteria die gelden voor landschappelijke inpassing. Per landschapstype zijn kwalitatieve ontwerprichtlijnen opgenomen in het beleid. Mede uit de ruimtelijke onderbouwing, blijkt reeds dat aan rijksbeleid, provinciaal beleid en gemeentelijk beleid wordt voldaan. De stelling dat cliënten dat niet zouden aantonen is dan ook onbegrijpelijk. Voor het overige wordt mede verwezen naar hetgeen hierover in het beroepschrift reeds is opgemerkt. Het landschapsplan voldoet aan de gestelde kaders en na overleg met de directe omwonenden is gekomen tot een uiteindelijke landschappelijke inpassing en beplantingsplan.

Het bevreemdt cliënten dan ook dat nu wordt gesteld dat van een duidelijke kwaliteitsverbetering van het landschap geen sprake is. Dit is wel degelijk het geval en daar is veel aandacht aan besteed. Overigens is onduidelijk om welke reden gesteld wordt dat niet zou worden voldaan aan de genoemde visies zoals de Structuurvisie 2033. Dit is niet gemotiveerd en wel degelijk past het plan

22

;sen binnen de in onderbouwing.

die visies

opgenomen

kaders,

zoals

blijkt

uit de

ruimtelijke

Punten 69 en 70 Ter invulling van wat onder een goede ruimtelijke ordening wordt verstaan, is voorts de Ínhoud van de Verordening ruimte van groot belang. De provinciale ruimtelijke verordening is namelijk, op grond van artikel 4.1, eerste lid van de Wet ruimtelijke ordening (hierna: "Wro"), met het oog op een goede ruimtelijke ordening vastgesteld en is aan te merken als een wezenlijk onderdeel van het provinciale ruimtelijk beleid. De Verordening ruimte is aldus een codificatie van hetgeen op provinciaal niveau wordt verstaan onder een goede ruimtelijke ordening waaraan de Raad niet zonder meer voorbij kan gaan. Op provinciaal niveau is bepaald dat nieuwe (niet-agrarische) bebouwing in het buitengebied in beginsel niet is toegestaan. Bij de beoordeling van de Raad of een ontwikkeling in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening is dit relevant. De Raad is namelijk ook gehouden om acht te slaan op de Verordening ruimte bij besluiten als het onderhavige. In de Verordening ruimte hebben provinciale staten bepaald dat ter plaatse te beschermen waarden aanwezig zijn, hetgeen de aangevraagde nieuwe bebouwing in beginsel uitsluit. Uit de Verordening ruimte valt af te leiden dat het provinciaal beleid er in beginsel op is gericht om dergelijke nieuwe bebouwing niet toe te laten.

Beroepsgrond Ook hier wordt tot drie maal toe 'in beginsel' gebruikt, hetgeen derhalve wel degelijk ruimte biedt mits gemotiveerd. Nagelaten wordt aan te geven 'welke te beschermen belangen ter plaatse aanwezig zijn'. Bijlage 2 bij het Beleidskader (kaartbeelden Verordening ruimte) bevat voor het terrein aan de Moerseweg 3A geen specifieke aanduiding. Dit juist weer in tegenstelling tot het gebied van Izzy Projects I De Bergen dat aangeduid wordt als Attentiegebied natuur netwerk Brabant. Deze functieaanduiding is samen met de functie Archeologisch 2 (Spaanse schootsvelden) overgenomen in het vigerend bestemmingsplan buitengebied. Verder wordt voorbijgegaan aan het feit dat de Verordening ruimte onder artikel 7.20, lid 1 en 2, de vestiging van grootschalige zonnevelden mogelijk maakt in afwijking van het verbod van artikel 3.1 lid 2 sub (nieuwvestiging). De voorwaarden waaronder dat kan zijn neergelegd onder de leden 3 t/m 5. Eén van de voorwaarden betreft het vaststellen van een visie. Ingevolge artikel 7.20 lid 3 sub b Verordening ruimte moet in de visie afgewogen zijn welke locaties binnen de gemeente geschikt zijn gelet op de aspecten van zorgvuldig ruimtegebruik en ruimtelijke kwaliteit. Het Beleidskader vormt deze 'visie' en is door de provincie goedgekeurd.

In het Beleidskader wordt niet met voorkeursgebieden gewerkt maar wel wordt een aantal gebieden uitgezonderd die ten deze niet relevant zijn. De overige gebieden komen dus in beginsel alle in aanmerking voor de aanleg van een zonnepanelenveld, zijn dus gebieden die geschikt zijn gelet op de aspecten van zorgvuldig ruimtegebruik en ruimtelijke kwaliteit. Wanneer de gemeente een door de provincie geaccordeerde visie heeft vastgesteld en de aanvraag voldoet aan de visie, is dus in beginsel sprake van een goede ruimtelijke ordening. Hiervoor is uitgebreid gemotiveerd dat het onderhavige project juist zeer goed past in de visie en inhoudelijke beleidsuitgangspunten van verweerder.

23

Lînssen ļ

Punt 72 Samengevat wordt hier overwogen dat de Raad van oordeel moet zijn dat er onvoldoende mogelijkheden binnen bestaand stedelijk gebied en op daken bestaan dan wel dat er andere reden zijn om de ontwikkeling toch toe te laten. Beroepsgrond In het vigerend beleidskader wordt onder hoofdstuk 4.2 geconcludeerd dat er volstrekt onvoldoende ruimte is op daken, namelijk 45 ha, terwijl met betrekking tot bestaand stedelijk gebied geen oppervlakte genoemd wordt. Op pagina 21 van het (op 28 februari 2019 gewijzigd Beleidskader) wordt nog steeds gesteld: 'Voorlopig wordt uitgegaan van 150 hectare zonnevelden. Met de huidige inzichten in energiegebruik en techniek komt dit neer op ongeveer 200Zo van de totale energiebehoefte' College en Raad erkennen dus in het op 28 februari 2019 gewijzigde Beleidskader dat de oppervlakte van daken en terreinen in bestaand stedelijk gebeid volstrekt onvoldoende zijn en daarom opteren voor een oppervlakte van 150 ha zonneparken tot 2021 waarmee slechts in 20o7o van de energiebehoefte wordt voorzien.. IV.

Maatschappelijke weerstand Punten 73 t/m 79 Beroepsgrond De werkelijke reden van de afwijzende besluitvorming is niet gelegen in het belang van een goede ruimtelijke ordening maar in de weerstand die het Beleidskader grootschalige zonnevelden, en in het verlengde daarvan de vervolgens ingediende aanvragen om een omgevingsvergunning voor het realiseren van een zonneveld, in eerste instantie hebben opgeroepen bij een klein gedeelte van de inwoners van de gemeente Drimmelen. Uitgaande van 1.000 handtekeningen gaat dit om ongeveer 407o van het totaal aantal inwoners. Deze weerstand heeft ertoe geleid dat het Beleidskader grootschalige zonnevelden door de Raad in zijn vergadering van 28 februari 2019 is gewijzigd in die zin dat de oppervlakte te realiseren zonnevelden is gereduceerd van 150 ha tot 10 ha, die al voorzien waren ten behoeve van de aanvraag van Izzy Projects/De Bergen. Inmiddels is deze oppervlakte ook vergund aan Izzy Projects Veelzeggend in dit verband is de rede van de heer T. Simons, fractievoorzitter VVD, die ter vergadering van 28 februari 2019 direct voorafgaand aan het indienen van het amendement heeft gehouden. Simons gaat uitvoerig in op de reden van het amendement.

Elk ruimtelijk argument ontbreekt en het amendement is puur ingegeven door de weerstand die het Beleidskader grootschalige zonnevelden en de daarop gebaseerde vergunningaanvragen hebben opgeroepen bij een klein gedeelte van de inwoners van Drimmelen. De rede van Simons is te beluisteren via de onderstaande link

24

Linssen https://drimmelen.Raadsinformatie.nl/verqaderinq/568729/Raadsverqaderinq%2028i 02-2019 Onder hoofdstuk VIII van de bijlage bij de vvgb wordt summier ingegaan op de maatschappelijke weerstand. Onder punt 74 wordt verwezen wordt naar artikel 3:4 Awb, de verplichting tot het afwegen van de rechtstreeks bij het besluit betrokken belangen. Gesteld wordt onder punt 75 dat: 'naarmate er meer maatschappelijke weerstand tegen een ontwikkeling bestaat, zou dit een reden kunnen opleveren om af te zien van het toestaan van die ontwikkeling. Een dergelijke weerstand kan, mits gefundeerd, een reden opleveren om een ontwikkeling niet toe te staan. De weerstand brengt op zichzelf niet mee dat de Raad moet afzien van een ontwerp-vvgb'. (onderstreping gemachtigde) Uit deze passage blijkt vooreerst dat de maatschappelijke weerstand het College en/of de Raad geenszins verplichten de aanleg van grootschalige zonnevelden met een totale oppervlakte van 150 ha tegen te houden, temeer nu het Beleidskader dat voorziet in de aanleg van 150 ha zonnevelden eerst in september 2018 nog door de Raad was vastgesteld en er van gewijzigde omstandigheden geen sprake is. De genoemde onrust en onvrede hebben betrekking op de vraag omtrent het draagvlak én met name omtrent de wijze waarop het beleid tot stand was gekomen.

Gebrek aan inspraak zou geleid hebben tot onrust en weerstand, niet het beleid zoals dat inhoudelijk is vormgegeven. Bovendien is het beleid op inhoudelijke punten ook nooit gewijzigd, enkel is het maximum teruggeschroefd zonder verdere motivering. Nog daargelaten dat het nog steeds een onbeantwoorde vraag is wanneer een ruimtelijke ontwikkeling voldoende draagvlak heeft, rust ingevolge het huidig wettelijk stelsel op het bestuursorgaan dat bevoegd is een vergunning te verlenen de verplichting zoveel mogelijk inwoners inzage te geven in de plannen die ten grondslag liggen aan de aanvraag en hen de mogelijkheid te geven daarover hun zienswijze (inspraak) te geven teneinde aldus zoveel mogelijk draagvlak te creëren. De uniforme openbare voorbereidingsprocedure van Afdeling 3.4 van de Awb is van toepassing en die is nu juist in de Awb opgenomen om voorafgaand aan besluitvorming te voorzien in voldoende mogelijkheid tot inspraak, zowel voorafgaand aan als tijdens de ter visielegging van een concreet ontwerpbesluit, zodat het College en de Raad op het moment van besluitvorming alle betrokken belangen in beeld heeft en deze gefundeerd kan toetsen/wegen. Vervolgens kan het resultaat van dit besluitvormingsproces, ongeacht of het positief dan wel negatief is, getoetst worden door de bestuursrechter.

Daarmee is voldaan aan het vereiste van adequate rechtsbescherming van artikel 6 lid 1 EVRM rondom concrete vergunningverlening. Het maatschappelijk draagvlak zoals dit wordt genoemd heeft niets te maken met onderhavig project en aanvraag. Artikel 3.10 Wabo jo. 3:11 lid 1 Awb verplichten het College een ontwerpbesluit ter inzage te leggen. Voor een omgevingsvergunning als de onderhavige geldt dat aan een ieder de gelegenheid moet worden geboden hun zienswijze naar voren te brengen. Het kan naar de mening van cliënten niet zo zijn dat het College en de Raad afzien van deze wettelijke mogelijkheid om draagvlak te creëren en reeds bij voorbaat

25

Linssen om andere dan ruimtelijke argumenten het Beleidskader grootschalige zonnevelden in die zin wijzigt dat van de 9 aanvragen er 8 afgewezen moeten worden omdat de vastgestelde maximale oppervlakte van 10 ha ten tijde van de beleidswijziging reeds voorzien was voor de aanvraag van Izzy Projects/De Bergen. Immers, op 28 februari 2019 lag het positief ontwerpbesluit voor deze aanvraag als enige reeds ter visie, hoewel de aanvraag later was ingediend dan bijvoorbeeld de onderhavige aanvraag van cliënte, NaGa Solar Holding. Maatschappelijke weerstand is het (belangrijkste) argument om de onderhavige aanvragen categorisch af te wijzen. Dit is gedaan middels een beleidswijziging op 28 februari 2019 terwijl er tegen de concrete aanvragen op dat moment nog geen zienswijzen ingediend konden worden of iets dergelijks. Cliënten zijn van oordeel dat College en Raad op deze manier het wettelijk systeem niet kunnen doorkruisen. Op voorhand is gekozen alle aanvragen, behalve één, categorisch te doorkruisen. V. Draagvlak van het concreet plan en categorische uitsluiting Artikel 3.12 lid 5 Wabo luidt als volgt: Eenieder kan zienswijzen bij het bevoegd gezag naar voren brengen. Voor zover een ontwerpbesluit zijn grondslag vindt in een aanwijzing als bedoeld in artikel 3.13, tweede iid.

die betrekking heeft op een daarbij concreet aangegeven plaats, kunnen zienswijzen daarop geen betrekking hebben. Dit artikel verplicht dus het College eenieder in de gelegenheid te stellen zienswijzen tegen het ontwerpbesluit in te brengen. Dit gaat dan uiteraard om de concrete plannen zoals deze voorliggen. Wanneer het College naar aanleiding van de ingediende aanvragen om een omgevingsvergunning ex artikel 3:11 Awb de ontwerpbesluiten alsnog ter inzage legt kan eenieder (dus zowel belanghebbenden als anderen) ex art. 3:15 lid 2 AWB en art. 3.12 lid 5 Wabo kennis nemen van het integrale plan en daartegen hun zienswijze(n) indienen. De wettelijke verplichting van het College om in het kader de ter visie legging van het ontwerpbesluit door middel van inzage en inspraak draagvlak te creëren kan zonder wettelijke grondslag niet door middel van beleid omgezet worden in een diengaande verplichting van de aanvrager. Op die manier blijkt in de praktijk of er sprake is van maatschappelijke weerstand of draagvlak tegen een concreet plan. Categorische en systematische weigering op grond van de zogenaamde weerstand in zijn algemeenheid kan niet in stand blijven. Cliënten bieden blijkens de ruimtelijke onderbouwing juist ruimschoots de mogelijkheid tot maatschappelijke participatie.

Zij hebben op 10 december 2018 voor iedereen een inloopavond georganiseerd waarop alle aanwezigen konden reageren op het gehele plan, inclusief de geboden mogelijkheid tot maatschappelijke participatie. Verder zijn er op individueel en plenair niveau gesprekken gevoerd met eenieder die daar open voor stond, derhalve niet alleen met belanghebbenden. Aldus hebben cliënten zich voldoende ingespannen bij het bevorderen van draagvlak en participatie, (hier verwijzen cliënten ook naar een uitspraak van de Afdeling van 23 oktober 2019, ECLI:NL:RVS:2019:3580 (Draaikampen) Voor de volledigheid verwijzen cliënten bovendien nog naar een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State d.d. 11 juli 2018 (ECLI:NL:RVS:2018:2338). Uit rechtsoverweging 10.2 volgt dat ter voorkoming van gelijkenis met een juridisch proces door de gemeente Leeuwarden geen harde eisen

26

LJnssen en termijnen gesteld mogen worden aan de bewonersparticipatie. De Afdeling overweegt onder rechtsoverweging 10.3 naar aanleiding van een daartegen gericht beroep: De Afdeling oordeelt dat de Raad ten behoeve van de bewoners van het plangebied geen nadere regels over de bewonersparticipatie in het plan had hoeven opnemen. De Afdeling kan de Raad volgen in zijn standpunt dat juridisering van de bewonersparticipatie niet wenselijk is. De plantoelichting biedt naar het oordeel van de Afdeling voldoende aanknopingspunten voor de invulling van de participatieverplichting. Met andere woorden, er mogen geen harde eisen en termijnen gesteld worden aan de bewonersparticipatie. Naar de mening van cliënten hebben raad en College dat wei gedaan met het gewijzigde beleid op basis van uitsluitend weerstand ten aanzien van de gevolgde procedure rondom het vaststellen van het beleid . De klachten van de inwoners hebben voor het overgrote deel betrekking op het functioneren van de gemeente bij de totstandkoming van het beleidskader grootschalige zonnevelden. Het College noch de Raad hebben besloten het Beleidskader grootschalige zonnevelden met toepassing van de uniforme voorbereidingsprocedure van Afdeling 3.4 Awb vast te stellen terwijl dat met betrekking tot andere beleidsvisies wel gebeurd is.

Wanneer wel voor dit traject zou zijn gekozen, had eenieder zijn zienswijze(n) kunnen indienen op het ontwerpbeleidskader grootschalige zonnevelden voordat de Raad het beleidskader, al dan niet aangepast, had vastgesteld. Onder punt 78 wordt nog gesproken over negatieve signalen van omwonenden die de gemeente bereikt zouden hebben. Nagelaten wordt deze negatieve signalen te duiden zodat cliënten daarop niet kunnen reageren. VI. Afweging betrokken belangen Aan een uitgevoerde belangenafweging zoals artikel 3:4 Awb voorschrijft, blijkt uit de besluitvorming niets. De (economische) belangen van de ontwikkelaars en de grondeigenaren worden weliswaar onder punt 79 kort genoemd maar van een daadwerkelijke afweging van deze belangen is niets gebleken. De wijze van voorbereiding van het onderhavige plan en het overleg dat met verweerder gevoerd is, had te meer moeten leiden tot een deugdelijke belangenafweging. Ook om deze reden is sprake van strijd met artikel 3:4 Awb. CONCLUSIE Ten behoeve van cliënte concludeer ik tot gegrondverklaring van het beroepschrift en vernietiging van de bestreden beslissing, onder veroordeling van verweerder in de proceskosten en griffierechten. Ik verblijf, hoogachtend,

W.P.N. Remie

27

27. NOV. 2019 14:07 LI MSS EN CS ADVOCATEN 013-5430408 ~ iZÂĨ 100^1 I i w ^

í ADVOCATEN 2019047172 19/12/2019 Per telefax: 088-3610284 AANTEKENEN Rechtbank Zeeland-West-Brabant Sector Bestuursrecht Postbus 90006 Ingekomen bij de griffie op: 4800 PA BREDA 17 NOV, 2019 Rechtbank Zeeland-West-Brabant

Team bestuursrecht Breda ^y

Tilburg, 27 november 2019 Inzake Dossier Zaaknummer : Betreft

: NaGa Solar / Gemeente Drimmelen : 452190058

746

P.

A

Linssen cs A fvc eaten Willem II streat: j9a 5038 BA Tilb jrg Postbus 24é 5000 Aē Tilburg T: 013 542 O-i 00 F: 013 543 0^ OĒ www.linssen -ac 'ocaten.nl idvocaten.nl linssen@!inss mr. Th.J.H.M Lir sen prof. mr. A.Cvi' In Schaick prof. mr. J.B.M Kankert mr. dr, J.M.K k snu

mr, M.J.J.Ë. í tpí en mr, dr. J-JJ- te ļiooij mr, A.M. vaiļi Sc laick mr. R. Teerini mr. J.E.A.J.C1. vd n de Laak mr. T.C.J.A. van de Laak mr. W.P.N. Riîmi mr. dr. N.E. Gro îneveld-Tijssens mr. J.P.A- Hc og rad mr. M.I.J. Toi tnc ■rs mr. M. Hoflo nd mr. E.H.E.J. Vījiļiļen mr. L.H.H. Vįirhr even mr. J.H.D. Eli igs mr. dr. J.J.A. Brc ;penning

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=drimmelen&id=d5eebea5-fc61-4cfe-9bf8-08db0dcec51f