2022-05-10 Notulen Dordtse Dinsdag - vastgesteld.pdf

Mevrouw Pichel: Ja, gezien de looptijd van dit traject mag het duidelijk zijn dat wij hier eerder geen uitspraak over hebben gedaan. En bij deze wil ik aangeven dat wij hierin nnee kunnen gaan. Met wel de opmerking dat als mensen er zelf moeite voor moeten doen om zo'n ja-ja sticker te krijgen, wat dan het gemak is waarnnee mensen dat kunnen regelen. Dat dat heel laagdrempelig is, dat dat eventueel voor de ouderen die het dus wel graag willen hebben ook niet te nnoeilijk wordt gemaakt. Dat ze ervoor uit moeten om zo'n sticker te halen, maar dat dat eigenlijk met het grootste gemak ook wel kan worden voorzien. De voorzitter: Oke, dank u wel. Mijnheer Vervoort, VSP. De heer Vervoort: Dank u wel. In principe kunnen wij ook met het voorstel instennmen. Maar er zijn wat kanttekeningen. Als je kijkt naar de stelling van het voorstel, dan gaat het om stickers. Er zijn zeker in het centrum van Dordrecht zijn er veel monumenten die een brievenbus hebben waar geen zeg maar sluitding voor zitten waar je een sticker op kunt plakken. Ik kan bijvoorbeeld op nnijn hardstenen brievenbus geen sticker plakken. En als ik het wel zou willen, dan zou ik aan de genneente moeten vragen of dat mag, onndat het een monument is. Dat element is absoluut niet meegenomen in dit voorstel. Het tweede is, als je geen sticker hebt dan wordt je geacht automatisch akkoord te gaan met het feit dat je niks krijgt.

TerwijI ik wel bijvoorbeeld Dordt Centraal wil ontvangen. Hoe kan ik dat duidelijk maken als er geen sticker bij mu j op de gevel zit? Dat zijn elementen die in onze nnening ontbreken in het voorstel. De voorzitter: Oke, dank u wel. Mijnheer Groenewege van de Partij voor de Dieren.

75

De heer Groenewege: Ja, de Partij voor de Dieren is uiteraard enthousiast over dat Dordrecht dit gaat invoeren. Want de Partij voor de Dieren heeft dit systeem zelf bedacht in Amsterdam een paar jaar geleden. En we zijn geen voorloper, in een aantal steden is het al ingevoerd. En in Den Haag bijvoorbeeld ging het aantal kilo's reclamedrukwerk per inwoner in het afval van een klap van negen kilo naar twee kilo. Dus het is hartstikke goed voor het milieu. We zijn geen voorloper, dat heeft voor- en nadelen. Een voordeel is dat we kunnen leren van de evaluaties van andere steden die de ja-ja sticker al hebben ingevoerd. En ik heb daar een beetje naar gekeken. En in Den Haag bleek bijvoorbeeld uit de evaluatie dat de definitie van huis-aan-huisbladen aanscherping nodig had. Want je hebt natuurlijk inderdaad het risico dat al die reclame die zich nu in losse foldertjes bevindt zich gaat verplaatsen naar die huis-aan-huisbladen en dan krijg je alsnog die loos aan papierafval je brieven bus in waar je niet op zit te wachten. En om dat tegen te gaan hebben heel veel steden huis-aan-huisbladen zo gedefinieerd dat er een minimum percentage journalistieke inhoud in nnoet zitten van 30 procent. En onder andere in Den Haag wordt dat ingevoerd, in Rotterdam is het ingevoerd. En daar heb ik technische vragen over gesteld en het college geeft aan dat dat realistisch is.

Daar ben ik blij mee, nnaar konnt dat ook in het voorstel en komt het in de afvalstoffenverordening terug? En ik hoor ook graag hoe de gemeente de ja-ja sticker en de andere stickers gaat en blijft aanbieden. Maar steun van de Partij voor de Dieren. De voorzitter: Dank u wel. Ben ik nog iennand vergeten? Volgens mu j zijn alle partijen hier aanwezig aan het woord geweest. Nou, mijnheer de wethouder. U heeft meegeschreven zie ik, dus ik zal even opletten of u ze beantwoordt. Gaat uw gang. De heer Van der Linden: Dank u wel. Nou, dank u wel ook voor alle reacties. Voor sommigen hun eerste termijn in de commissie, dat is hartstikke mooi. Inderdaad, vorig jaar is in november een motie aangenomen. Ja, en de motie droeg op of vroeg om in het tweede kwartaal van dit jaar een voorstel in te dienen. Dat hebben we gedaan. Dus dat ligt hier nu voor. En we vragen dus bewust ook om voldoende tijd, onder andere om ondernemingen die reclanne willen maken, partijen die folders verspreiden en ook de huis-aan-huisbladen ondernenners, om die tijd te geven om zich hierop voor te bereiden. Dus daarmee ingaand op de opmerking van mijnheer Den Heijer. We hadden het ook andersom kunnen doen, maar dan had je eerst een heel groot traject moeten doen waarna je een voorstel zou zijn gaan maken. Wij geven invulling aan de motie door dit voorstel.

Maar we vragen wel voldoende tijd om iedereen recht te doen. Nou, alle overwegingen om hier voor of tegen te zijn, die hebben we natuurlijk in november ook al langs zien konnen. Dus ik snap als mensen voor of tegen zijn, ik snap ook als ze op basis van het voorstel denken: o ja, nou, op deze manier kunnen we erin meegaan. Dat is eigenlijk nu niet echt op tafel als gesprekspunt. U vraagt in grote meerderheid wel om duidelijkheid in een informatiecannpagne. Nou, dat is een van de redenen om die tijd te nemen. Want je moet natuurlijk even goed informeren. Dat hebben we ook gezien bij de invoering van de huidige stickers. Dat heeft ook een aantal jaren genomen voordat het goed ingeburgerd was. Nou, nu zal iedereen die een brievenbus heeft zich bewustzijn van het feit dat die of geen sticker nodig heeft of een nee -nee of een nee-ja sticker kan halen. Nou, via het gemeentenieuws en via andere kanalen kunnen we daar goed over infornneren en dat valt ook goed uit te leggen. En nou, ons gemeentenieuws en alle

76

andere genneentelijke kanalen komen ook bij de meeste huizen goed aan. Natuurlijk zal je altijd iemand hebben die opeens denkt: wat is er aan de hand? Maar wij zijn ervan overtuigd dat dit goed kan werken. De huidige stickers, daarmee ingaand op de vraag van mijnheer Vervoort, blijven ook gewoon in bedrijf. Dus je kan nog steeds een nee-ja sticker halen en dan dat je geen reclamedrukwerk maar wel een huis-aan-huis. Nou ja, dat is een interessant en ook wel weer nnooi Dordts probleem, we hebben heel veel monumenten. Bij de meeste monumenten lukt het wel ergens am een sticker te plakken, maar kennelijk is dat bij u een beetje ingewikkeld. Nou, er zijn vast middelen am dat eventjes op te lossen. Ik heb daar geen pasklaar antwoord op moet ik zeggen. Ik zie wel verschillende huiseigenaren met andere dan de gebruikelijke stickers of bordjes of plaatjes werken, dat werkt ook. Even kijken hoar. Waar zal de sticker te verkrijgen zijn? Ja, in feite denk ik nu bij dezelfde adressen als waar je hem nu ook kan krijgen. Onder andere bij de receptie, maar je kan hem ook gewoon online bestellen. Ik denk dat die ook te krijgen is bij sociale wijkteams. Er zijn in ieder geval voldoende uitgiftepunten. En ik denk dat we ervoor gaan zorgen dat die ook daar beschikbaar is en ook dat ervoor wordt gezorgd am dat goed te communiceren. Even kijken. Ja, een interessante.

Kennelijk is er bij een aantal flats of appartementencomplexen zo dat er ook al andere stickers of bordjes hangen. Voor zover ik weet is dat dan particulier initiatief of misschien van een VVE of een woningbouwvereniging. Ik weet wel dat dat bij een aantal gevallen zo is. Want nou, we hebben denk ik allemaal wel gefolderd de afgelopen nnaanden. Niks was makkelijker dan in 80 seconden 254 brievenbussen vol te douwen met je folders. Nou, dat zit er dus niet meer in dan. Dus we moeten over vier jaar maar wat anders verzinnen, ja. Maar daar ga ik vanuit. Ik heb daar verder geen extra informatie op. Even kijken, dan heb ik alle vragen volgens mij gehad.

De voorzitter: Nee hoar. De heer Van der Linden: Nee, he. Ik dacht al: wanneer ga ik de voorzitter horen? De voorzitter: Even kijken hoar. De heer Van der Linden: 0 ja, de 30 procent. Ja, een hele goede. Ik heb ook de definitie gezien van 25 procent, maar 30 procent lijkt mij een heel redelijk percentage. Ik denk dat het goed is am dat inderdaad vast te leggen. En hoe we dat dan precies gaan doen weet ik nog niet, maar ik denk dat de verordening daar wel een goede manier voor is. Dus daar heeft u ook wat schriftelijke vragen over gesteld die al beantwoord zijn geweest, zie ik. Dus dat lijkt mij de beste methode am het te garanderen. De voorzitter: Dan die nnazen in de wet. Geadresseerden en dan ongeadresseerd maak je geadresseerd.

De heer Van der Linden: Ja, maar dat is nu ook al zo, he. Ik krijg soms ook geadresseerde post waarbij vooral winsten in loterijen warden beloofd. Nou ja, die leg ik altijd weg, want daar geloof ik helennaal niet in. En ja, dat zal nnisschien extra gebeuren dat er partijen zijn die adressen in gaan kopen en via geadresseerd drukwerk reclanne gaan maken. Dit voorstel voorziet er niet in dat we dat kunnen tegengaan. Nee. Als iets

77

geadresseerd is, dan mag het in de brievenbus. Ben ik er zo doorheen, voorzitter? Ik denk het wel.

De voorzitter: Ja, ik zit nog even te kijken naar van de Dordtse VVD. Die had ook nog over het handhavingsaspect. Van: konnt dat nu ten koste van de gemeente? De heer Van der Linden: Nou ja, uiteindelijk zal dat voor rekening van de gemeente moeten. Op dit moment natuurlijk komen er wel eens klachten. En dan zijn er wel manieren om dat onder de aandacht te brengen van de verspreiders. Dat zullen we natuurlijk op die manier blijven doen. We gaan daar niet een rekensom op los laten hoeveel uren daarvoor nodig zijn. Maar in de praktijk zien we denk ik allemaal wel eens een pakketje kranten op straat liggen, wat dan bezorgd is. Mij zijn geen cijfers bekend van nnensen die zich hebben gemeld bij de gemeente dat ze verkeerd drukwerk krijgen, terwijI ze wel een sticker op de deur hebben. Dat zal ongetwijfeld hier en daar wel eens gebeuren. Maar de kosten daarvoor lijken me niet buitensporig. De voorzitter: Mijnheer Den Hartog, interruptie. 0, Schalken. De heer Schalken: Ja, Den Hartog mag ook. De voorzitter: Ik doe dat altijd, dat is heel erg. Iedere keer doe ik dat. De heer Schalken: Dat geeft niet. De voorzitter: Ik blijf consequent. De heer Schalken: Ja, zeker. Ik wilde op een ding ingaan en dat is wat mijnheer Vervoort volgens mij aangaf. Dat wanneer hij geen sticker plakt, hij niet het huis-aanhuisblad krijgt.

Want het is juist wel zo dat als er geen sticker geplakt is, dat je wel altijd het huis-aan-huisblad krijgt. De heer Van der Linden: Nou ja, dat is de consequentie van de verandering. Als er nu niks op staat, dan krijg je sowieso het huis-aan-huisblad en waarschijnlijk ook reclame. Als je een ja-ja sticker plakt, dan krijg je dat ook weer. In feite zult u de huidige sticker nee-ja moeten plakken om uw huis-aan-huisblad te blijven ontvangen als u geen reclanne wil. En die sticker blijft ook gewoon voorradig, die blijft ook gewoon in de handel zeg maar. De voorzitter: Mijnheer Vervoort. De heer Vervoort: Dank u. Maar het punt is dat als ik een brievenbus heb waar ik geen sticker op kan plakken en een gevel heb die helemaal uit steen bestaat. Dan kan ik dus geen sticker plakken. De heer Van der Linden: Nou ja, ik heb daar nu geen oplossing voor. Ik denk dat dat bij een aantal panden zo zou kunnen zijn. We zien natuurlijk ook panden

78

De voorzitter: Mijnheer Vervoort, ik ga even onderbreken. En dit is gewoon even ter lering en vermaak. Als we spreken, dan spreken we via de voorzitter. We gaan niet gewoon een gesprekje zo aan. Dus altijd via de voorzitter even het woord vragen. Sorry dat ik dat zo moet doen, maar ik denk dat dit debat is niet zo verhit. Maar als we in andere debatten zitten is dat echt belangrijk via de voorzitter. Ja, precies. Ja, dat kan nu ook nog gebeuren. Mijnheer Vervoort. De heer Vervoort: Vindt u het goed als ik nog een opmerking maak, mevrouw de voorzitter? De voorzitter: Gaat uw gang, mijnheer Vervoort. De heer Vervoort: In het centrum van Dordt zijn zo'n, nou, ruwweg 800 monumenten. En de meeste van die monumenten hebben geen brievenbus met een klep. Dus op zich is er wel aandacht nodig voor dat aspect van dit voorstel. Het tweede punt is dat er wordt gesproken over handhaving. En daarover in feite twee vragen. De eerste is: is handhaving nodig? En zo ja: waar gaat die dan uit bestaan? En zo nee: wat gaat er nnis als er niet gehandhaafd wordt? De heer Van der Linden: Misschien eerst even die eerste. We hebben inderdaad meer dan 800 monumenten. Er zijn er heel veel wel met een brievenbus, er zijn er ook een aantal die hebben een metalen of een andere postbus aan hun gevel hangen. Nou, bij u is het kennelijk niet zo.

Ik heb nu geen oplossing voor handen waaruit blijkt dat dat gaat werken. We zien natuurlijk wel volop particuliere stickers op bordjes of stickers op een raam ofzo hangen. Dat moet ook wel oplosbaar zijn. Andere vraag, is handhaving nodig? Nou, inmiddels zijn we denk ik wel zo ver, ik denk dat het destijds toen de sticker net nieuw was dat het wel tot wat vraagtekens leidde. Maar in feite is het nu iets wat zichzelf regelt natuurlijk. Ik bedoel, ook een reclamefolderverspreider heeft er geen belang bij als er boze mensen zeggen: wat heb je me nou gennaakt? Ik krijg ineens een centimeter folders in nnijn brievenbus. Er worden ongetwijfeld fouten gemaakt, maar zo heel veel handhaving vraagt dat niet. Mochten wij meer klachten krijgen Of eigenlijk komen die niet allereerst bij de gemeente binnen, maar vaak bij de verspreider. Maar goed, je houdt natuurlijk wel toezicht op je eigen verordeningen. En mochten we nnerken aan fictie of aan andere kanalen dat we hier vragen of opmerkingen over krijgen, dan kunnen we daar iets tegen doen natuurlijk. De voorzitter: Mijnheer Schalken. De heer Schalken: Ja, dank u wel, mevrouw de voorzitter. Ik konn nog even terug op dat punt met die huis-aan-huisbladen. Want in die beleidsnotitie staat gewoon heel nadrukkelijk dat de kranten met nieuwsvoorziening die huis-aan-huis bezorgd worden, worden niet beschouwd als reclamedrukwerk.

Aileen bij adressen met een nee -nee sticker wordt deze niet bezorgd. Dus ook als u geen sticker heeft, dan krijgt u dus wel het huis-aan-huisblad. Ja, maar uit de reactie net en het debatje wat ontstond zou je bijna denken dat mijnheer zonder sticker het niet zou krijgen. Maar dat is dus niet zo. Zonder sticker krijgt iedereen wel gewoon het huis-aan-huisblad. Aileen als je nee -nee stickers hebt, dan niet.

79

De voorzitter: Dank voor de toevoeging. De heer Van der Linden: la, dank. 3a, omdat het ging over die oude stickers. Maar dat klopt. Ook als je helemaal geen sticker hebt. De voorzitter: Goed, we hebben nu een eerste termijn gehad, allemaal. De wethouder heeft vragen beantwoord. Zijn er nog mensen die behoefte hebben aan een tweede termijn? Zijn er vragen onbeantwoord gebleven? Ik kijk even rond. Mijnheer Den Heijer. De heer Den Heijer: Misschien vast vooroplopend op de raadsbehandeling. Dat ik alvast aankondig dat we wellicht met een motie voornemens zijn om te komen. Ik concludeer hier bij de rondgang dat we vrijwel alleen staan in ons gematigd tegen zijn. Ik hoop dat het geen wennen wordt de konnende jaren. Dan vroeg ik me nog af, dat is een beetje de duiding tenminste waar ik zelf naar op zoek ben. Dat is zelf dat ik het te passief vind dat mensen het maar ergens op kunnen komen halen. Omdat ik vind dat het toch best een flinke verandering is en niet iedereen daar de hele dag nnee bezig is. En ook niet iedereen de hele dag in Dordt Centraal zit te lezen dat zo'n verandering er is. Dus ik zit aan iets te denken dat je die stickers toch actief opstuurt gewoon naar mensen. En dat je het dan toch op kunt plakken. 3a, behalve bij u dan. Maar los van die 800 plekken kan dat wel.

En ja, voor onze partij is het nog steeds, ik heb liever dat BOA's echt zinnigere dingen doen dan handhaven op dit soort zaken. En nog steeds bij mij een beetje open: welk probleem lossen we nou op? Want het geadresseerde drukwerk, ja, ondernemers zijn ook niet gek, dus dan gaan ze dat doen. En huis-aan-huisbladen hebben nog kennelijk een soort opening om dat ook alsnog te doen. En dan ben ik nog steeds van nnening dat je daar de grote winkelbedrijven mee bevoordeelt en niet de kleine hardwerkende ondernemers. Dus dat is teleurstellend, maar we overwegen in die trend een motie. De voorzitter: Nou ja, u weet wat u moet doen, hoe u een motie moet indienen en dat soort zaken. Is er iemand die hier nog op wil reageren? Want dat mag, je kan interrumperen op wat nnijnheer Den Heijer aangeeft of daar een vraag over stellen. Het is denk ik heel ... Ja, mevrouw Pichel. Mevrouw Pichel: Nou ja, ik vind het zeker wel een terecht punt om te kijken naar de ondernemers die daar wellicht schade aan ondervinden. Aan de andere kant, met nnijn ervaring in sales en marketing denk ik dat het ook wel in hun voordeel zou kunnen werken. Er gaat namelijk ontzettend veel geld om in reclame maken en de respons daarop en de return in investment die je hebt van alles wat je daaraan uitgeeft. Dus als je je marketing gerichter kunt doen, dan is je response rate hoger.

En als dit gewoon betekent dat ook zij kunnen besparen op het uitsturen van krantjes die vervolgens gewoon alleen maar in de container terecht komen, dan kan het ook in hun voordeel werken. Dus dat is wellicht ook een kant van waaruit we kunnen kijken. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Den Heijer. De heer Den Heijer: Daar zou ik kort op willen reageren. Enerzijds gaat het me inderdaad om het belang van de midden en kleine bedrijven, maar anderzijds ook om

80

het belang van de consument. En dat hoeft niet altijd, ja, dat hoeft niet altijd congruent aan elkaar te zijn. Het gaat mij bijvoorbeeld ook om de ouderen die op een laagdrennpelige manier ook gewoon niet rondkomen en op een laagdrempelige nnanier hier die koopjes kunnen vinden. En het laatste is ook, ja, we moeten ook niet net doen alsof er nu geen systematiek is. Als mensen dit gewoon niet willen ontvangen, dan kun je gewoon een nee -nee en een ja-nee sticker ophangen. En we moeten niet net doen dat alle mensen die dat op dit moment niet op hebben hangen, dat die of lui of dom of een milieubarbaar zijn. En dat straalt dit soort regulering naar onze partij lets teveel uit. En dat is dan jammer. Aan de andere kant, het is ook geen wereldramp als het verder wel gebeurt. En nnisschien biedt het ondernemers weer een andere stap. Maar dan sluiten we onze ogen wel voor die andere aspecten. De voorzitter: Mijnheer Groenewege. De heer Groenewege: Ja, om even in te gaan op dat laatste punt. Het gaat om de stille keuze. Het is een voorstel om de stille keuze aan te passen. De keuze die je maakt als je geen keuze maakt. Als je geen keuze maakt, dan krijg je nu folders, als je geen sticker op de deur hebt. En in de toekomst als je geen keuze maakt, dan krijg je geen folders. Dus dan, ja, de sociaal wenselijke uitkomst wordt daarmee de stille keuze.

En je hebt nog steeds de keuzevrijheid die de VVD zo belangrijk vindt om iets anders te kiezen. Dus wat dat betreft denk ik dat uw bezwaar, ja, wel heel zeg maar liberaal is. En dat u best wat meer mag mee bewegen richting de verduurzanning van onze samenleving. Dan heb ik even de evaluatie van het opt in systeem in Den Haag erbij gepakt. En daar is het zo dat, nou ja, mensen krijgen hem niet zomaar thuis gestuurd die ja-ja sticker. Ze moeten hem wel aanvragen, maar dan kunnen ze hem per post ontvangen of afhalen op een van de stadsdeelkantoren. Daar zou ik mee kunnen leven, als u voorstelt om ze per post op te laten sturen. Maar om ja-ja stickers naar iedereen in Dordrecht te gaan sturen bij de invoering, dan ondergraaf je natuurlijk het effect van de regeling. Dus daar zou ik niet voor zijn. Ik weet niet welke kant u op wil, maar daar ben ik wel benieuwd naar. De voorzitter: Mijnheer Den Heijer, er wordt u een vraag gesteld. Welke kant wil u op? De heer Den Heijer: Nou ja, ik probeer het punt aan te snijden dat ik het wat passief vind dat je het bij een wijkteann of ergens op plekken nnoet halen waar je voornamelijk niet komt. En volgens mij hetgeen wat u voorstelt, dat is volgens mij al wat er gaat gebeuren. Het zou wat nnij betreft wel wat ruimhartiger kunnen.

Dus wat nnij betreft kunnen we die stickers best wel actief opsturen naar gewoon de bewoners die die stille keuze nu ondervinden. En ja, ik denk dat u en nnijzelf misschien een ander mensbeeld en een ander beeld ook hebben over besluitvaardigheid van een nnens en hoelang ze over dingen nadenken. Maar ja, daar hoeven we verder niet over te soebatten hier. De voorzitter: Mijnheer Groenewege. De heer Groenewege: Nou, ik vind het eigenlijk wel interessant om hierover te soebatten. Want de hele filosofie van de regeling is toch dat het een opt in systeem is en

81

dat het een bewuste keuze is. En u wil er een passieve keuze van maken. Vindt u dan niet dat u de gedachte van de regeling ondergraaft?

De voorzitter: Mijnheer Den Heijer. De heer Den Heijer: Ja, wat ik aan het begin van mijn betoog al zei, dat wij Oberhaupt niet voorstander waren van deze regeling. Dus wij waren ook al geen voorstander van de gedachte achter de regeling. Nog los van dat ik denk dat mensen op zichzelf al wat duurzamer zijn geworden. We hebben bijvoorbeeld XL -stickers hangen, waardoor ze niet dit soort folders bij mu j door de brief doen, onndat ik het zelf niet fijn vind. Ik spreek heel veel mensen in mijn onngeving die dat wel fijn vinden en er dus bewust voor kiezen om geen sticker op te hangen. En ik vind dat we daar niet te snel aan voorbij moeten gaan dat mensen ook zelf bewust keuzes ma ken, zonder dat de overheid zich daarmee bemoeit. En als u verder daar volledig achter die gedachte staat, dat verbaast mu j verder niks. Maar ik vind het wel interessant om het nu eens te proberen, van: hoe kunnen we dan tot een voorstel komen dat het toch wat laagdrempeliger wordt om mensen toch zo'n ja-ja sticker op te laten hangen. Als u daar graag in nnee wil denken, dan kunnen we daar nog contact over hebben. De voorzitter: Oke. We hebben denk ik iedereen gehad die nog wat wilde zeggen in de tweede ternnijn. Ik kreeg net een seintje van de wethouder dat die nog even iets wil mededelen over wat die gevonden heeft op de Dordrecht site.

De heer Van der Linden: Nou, misschien naar aanleiding van de korte uitwisseling over opsturen of niet. We hebben nu de gewoonte dat je het kan afhalen. Maar we sturen ze ook graag op en dat doen we zelfs binnen drie werkdagen. Nou, jongens, zo is het. De voorzitter: Dat is wel heel snel. Goed, dan is dit onderwerp denk ik voldoende besproken op dit moment. Tenminste, als ik kijk hoe iedereen gereageerd heeft op dit stuk, de beleidsnotitie, de vragen die gesteld zijn en ook beantwoord zijn. Ik ga ze niet allemaal herhalen, we hebben tijd zat dus het zou kunnen, maar dat is denk ik niet zo nodig. Waar het nu over gaat, dit stuk gaat naar de raad want hier beslissen we niks. We beslissen in de raad. Het kan naar de raad gestuurd worden als hannerstuk, tenzij iennand zegt van: nee, we willen dat toch nog verder bespreken. Maar dan moeten er drie partijen zijn die dat willen. Dus mijn vraag is, ik ga het gewoon proberen: kan dit stuk als hamerstuk naar de raad? Ik zie iedereen ja knikken, ja-ja. Dan gaat dit stuk, dank u alien, naar de eerstvolgende raad. En dan zal het in de hamerstukken te vinden zijn. Nou, dank voor u alien. Deze eerste connmissie voor mij in de nieuwe setting heeft u mu j niet moeilijk gemaakt gelukkig. Ik heb dus ook weer even kunnen oefenen om erin te komen. Dank. En voor straks wel thuis en morgen weer gezond op. Die kennen we nog, ja.

82

VERSLAG VAN DE OPEN BARE VERGADERING VAN DE DORDTSE DINSDAG SESSIE 3 DORDRECHT D.D. 10 MEI 2022 Vergaderkamer 1 2. Raadsinformatiebrief Mindervalidenroute Haniaspolder (toezegging

210928/T1) - Raadsinformatiebrief Voorzitter: dhr. Merx Raadsgriffier: mevr. Van Poppet Verslag: NotuBiz De voorzitter: Goedenavond aanwezigen aan deze tafel, op de ring en alle kijkers thuis. Welkonn bij de eerste vergadering in nieuwe stijl. En deze vergadering is oordeelsvormend, en dat betekent dat we eerst een rondje gaan maken langs alle aanwezige fracties om te vragen wat hun oordeel is over het onderliggende stuk. En dat aan over het invalidenpad op de Haniaspolder. En daar hebben we een raadsinformatiebrief over ontvangen. En een aantal fracties heeft gezegd, in ieder geval minstens acht, van nou, dat willen we graag bespreken. Nou daarvoor zitten we hier bij elkaar. Eerst een rondje oordeel, even de oogst ophalen. Dan kan de wethouder daar kort op reageren. En dan kunt u met elkaar in debat of u het met elkaar eens bent of niet, en dan proberen we daar een conclusie aan te verbinden wat we daarmee gaan doen. Dus ik ga niet een rondje doen wie er aan tafel is. Ik noem uw naam op het moment dat u uw vinger opsteekt en zegt, ik wil graag even het wordt voeren over dit onderwerp. Het is een woordvoerder per fractie en ook verdiepende vragen gaan altijd via diezelfde woordvoerder. Dan stel ik voor dat we gaan beginnen, en ik kijk rond wie als eerste het woord Mevrouw Kruger? Mevrouw Kruger, ga uw gang. GroenLinks. Mevrouw Kruger: Ja, voorzitter, dank u wel.

Nou ik vond het ook nodig om de eerste woordvoering te doen, omdat ik ook geagendeerd heb. En gelukkig, vele partijen met mu j waren het eens om dit te bespreken. We hebben het over een raadsinformatiebrief die is gestuurd aan ons. En normaal gesproken bespreken we natuurlijk geen raadsinformatiebrief. Maar omdat het in ieder geval GroenLinks verbaasde dat het een brief was, vonden we dit wel noodzakelijk. Want in november 2021 toen is er gesproken over dit Hania pad. En toen is beloofd met een raadsvoorstel te konnen. Er zou een onderzoek worden gehouden door Groen en Handicap voor een verbeteringsadvies. En dat verbeteringsadvies dat was al een jaar vertraagd door corona. Zo zei men dan. En de vraag is nu of dit advies dan opgevolgd kan worden binnen het overgebleven budget van de nieuwe Dordtse Biesbosch, en anders met een voorstel voor aanvullende financiering. Dat was toen voorgelegd. Nou, dan lezen we in de raadsinformatiebrief dat dat pad is aangelegd met een verbrede wandelroute, met het idee dat het wel geschikt zou zijn voor mensen met een beperking. En dat het in orgineel nooit de bedoeling is geweest om dat echt zo te doen. Nou wij denken, jammer. Want ja, het zag er zo goed uit. Eindelijk leek het VN-verdrag voor handicap gebruikt te zijn. Maar helaas, we hebben nog sannen met ... Heb ik zelf met de heer Merx hebben we het pad gelopen.

Nou, zelfs at ben je niet nnindervalide, dus goed ter been, aan het einde van het pad heb je misschien wel wat gebreken opgelopen omdat het sowieso nnoeilijk begaanbaar was. Er is een prachtig advies gekomen van Groen en Handicap.

83

De voorzitter: Mevrouw Kruger. Mevrouw Kruger: Ja. De voorzitter: Ja, het is voor ons allemaal een beetje wennen, maar de bedoeling is dat u kort en bondig uw oordeel veilt over het voorliggende stuk. Wat u ervan vindt en wat u vindt dat ernnee moet gebeuren. Mevrouw Kruger: Is helemaal prima. Ik dacht alleen, omdat ik de eerste was, ik denk nou, ook voor de luisteraars, om nog een beetje te weten waar het over gaat. En ook voor degenen die hier aan tafel zitten leid ik dat toch nog een beetje in. Dus De voorzitter: Ik heb u ook even die ruimte gegeven, maar nou gaan we gauw verder. Mevrouw Kruger: Oke. Nou ja, er is nu gekozen voor zaken die toch, zoals het lijkt, al aan verbetering toe zijn. En juist de veiligheid van de bruggen die zijn geschrapt. Want het totale budget past niet binnen die 42.000 en nog wat euro's en dus juist het laatste stukje geschrapt. Zonder het gebruik van die bruggen is het totale pad onbegaanbaar voor mensen met een handicap, want als je van A naar B moet, moet je soms over een brug. Nou onze vraag is dan, willen we als gemeente wel of niet meer toegankelijkheid hebben voor mensen met een beperking? Wij zeggen van, dat moet. We hebben al eerder aangegeven, in de vorige periode, dat de gemeente ernstig tekort schiet in de hele stad en nu ook weer in een stukje groen.

Gevraagd is om een inclusiebeleid, een beleidsstuk waar de openbare ruimte, openbare gebouwen en dergelijke, aan moeten voldoen. Ja, dit Het komt echt goed. Behalve op dit De voorzitter: Nou ja, maar dit gaat buiten het onderwerp, mevrouw Kruger. Mevrouw Kruger: Nou, wij vinden dus dat op dit pad ... Dat dit pad volledig geschikt gemaakt moet worden. De voorzitter: Helder, mooi. Mevrouw Kruger: Daar pleiten wij voor. En dat kan als je dat van te voren in een beleidsstuk neerzet hoe dat allennaal moet, dan had dit al voorkonnen kunnen worden. Goed, ik laat me wel even door u beperken op dit moment, en in het tweede ternnijn kan ik misschien nog een aanvulling doen. De voorzitter: Hartstikke goed. U vindt in ieder geval, er had een beleid moeten liggen, en als er beleid had gelegen, had dit gewoon voldaan. En dit pad, vindt u, moet gewoon voldoen aan de eisen, zodat minder validen er ook gebruik van kunnen maken. Mevrouw Kruger: Absoluut. De voorzitter: Klopt? Mevrouw Kruger: Absoluut.

84

De voorzitter: Helder. Toen zag ik nnevrouw Lammens met de vinger omhoog. Mevrouw Lammens-Oostdijk: Geachte voorzitter, de Dordtse VVD vindt dat het pad van de Haniaspolder geschikt moet gemaakt worden voor mensen met een beperking. Op dit moment is de route bijna een karrespoor waar iedereen met een rolstoel of scootmobiel vastloopt. En deze route maakt onderdeel uit van de nieuwe Dordtse Biesbosch, wat gewoon een heel erg mooi project is. Het is u alien wel bekend dat het Dordtse museum een pernnanente tentoonstelling heeft over deze route bij Dat kunt u zien doordat er aan de route ook allemaal houten paaltjes staan en daar zit een QR-code. En daar kunt u filmpjes zien over de cultuurhistorie van dit gebied. De route en de tentoonstelling kunnen elkaar hierdoor versterken, wat natuurlijk heel erg leuk is voor iedereen die deze route loopt of rijdt. Voorzitter, om de paden te verbreden en de hellingen en de op- en afritten begaanbaar te maken, komen de kosten op 40.000 euro. Om het echt goed te nnaken met leuningen bij de bruggen en hoeklijnen daarvoor en een vogelobservatie, komen er nog zo'n 50.000 euro bij. Er is een potje van 42.750 euro beschikbaar.

Voorzitter, mijn vraag is aan de wethouder, zou hij deze route beschikbaar willen nnaken voor mensen met een beperking en het gat in de begroting kunnen dichten? De voorzitter: En wat vindt u zelf? Mevrouw Lammens-Oostdijk: Ik vind dat het gedaan moet worden natuurlijk. De Dordtse VVD is een groot voorstander dat iedereen mee kan doen in deze maatschappij, dus dat ze deze route kunnen De voorzitter: Dat is genoeg, dank u wel. Nee, het ging er even om wat Mevrouw Van Vugt. En dan

Wat u vindt.

Mevrouw Van Vugt-Roose: Bedankt, voorzitter. We hadden als CDA een technische vraag gesteld, en die is beantwoord. We vinden het wel heel jammer dat dat antwoord niet aan iedereen is gestuurd, zodat we met gelijke kennis hier zitten over de kosten, enzovoort. Procesmatig vinden we het teleurstellend verlopen. Als je lets belooft, gewoon dan ook doen. Wat ons niet helemaal duidelijk is is, de Stichting Groen en Handicap heeft hieraan meegewerkt aan het rapport, en is die stichting nou tevreden ja of nee? En wel de vraag ook om in vervolg gewoon meteen met zo'n stichting samen te werken, en dan voorkonnen we allerlei gedoe achteraf. En ja, het is nog wel een puzzel hoeveel geld er nou nog nodig is om het helennaal aan te passen. Dat wordt ons ook uit het antwoord niet echt duidelijk. En als de stichting tevreden is, zijn wij dat ook. Dus ik weet niet in hoeverre dat zo is. Bedankt. De voorzitter: Dus u heeft zelf nog geen oordeel. De heer Struijk: Voorzitter? Mevrouw Van Vugt-Roose: Nou, als de stichting tevreden is, zijn wij dat ook. Zijn ze dat echt duidelijk niet en er is gewoon nog geld, dan gaan we er graag in mee. De heer Struijk: Voorzitter?

85

Mevrouw

Voorzitter?

De voorzitter: Mevrouw ... Of, mevrouw ... De heer Struijk. De heer Struilk: Geeft niet hoor. Ja, mevrouw Van Vugt die heeft me wel erg nieuwsgierig gemaakt naar de technische vraag en het antwoord daarop. Ik denk dat het inderdaad heel goed is als die kennis eventjes gedeeld wordt, om een goed oordeel te kunnen vornnen. De voorzitter: Ik weet niet hoeveel vragen en antwoorden dat zijn en waar u nou precies om vraagt. Maar ... De heer Struijk: Een vraag, hoorde ik. Mevrouw Van Vugt-Roose: Wij hadden een vraag. De vraag was, ik hoeverre voldoet het huidige pad nou aan de eisen die gesteld worden aan een invaliden pad? En daar hebben we ongeveer een antwoord van een A4'tje op gekregen, wat echt nog wel een hele puzzel is om te lezen wat er nou echt staat. De heer Struijk: Maar was dat nou ja of nee? De voorzitter: Nee, daar is ze volgens mu j niet uit gekomen. Mevrouw Van Vugt-Roose: Nee. Wat kost het om het pad volledig toegankelijk te maken, dat was de vraag. Maar dan heb je allerlei, ja, mogelijkheden, opties, enzovoort. De voorzitter: Oke, dus u heeft niet een helder antwoord gekregen op de vraag, voldoet hij nou of niet? Dan de heer Kleinpaste. De heer Kleinpaste: Ja. Dank u wel, voorzitter.

Gewoon Dordt hecht uiteraard ook aan een inclusieve samenleving en ook aan natuurbeleving voor mensen die mindervalide zijn en die dus aangewezen zijn op daarvoor speciaal aangelegde voorzieningen. De raadsinformatiebrief, en we zijn inderdaad niet gewend dat we die uitgebreid bespreken, geeft een vijftal ingrepen die gedaan kunnen worden binnen het budget wat daarvoor benodigd is. Dan blijft er volgens mij echt een aantal knelpunten over waardoor dat pad niet goed bereikbaar, beschikbaar of in orde bevonden gaat worden voor mensen die daar gebruik van willen gaan maken. Dus mijn vraag aan de wethouder is ook van, wat is er nog meer nodig? Hoeveel geld gaat het kosten en wat zullen we dan moeten bijpassen als raad door daar budget voor beschikbaar te gaan stellen? En is het ook niet zo dat dit pad sowieso, omdat het nergens verhard is, regelmatig gaat dichtgroeien, smaller wordt en weer beinvloed wordt en weer moet worden opgepakt en aangepakt? Dus welke onderhoudskosten gaan we jaarlijks in dit pad ook tegenkomen om te zorgen dat het goed bereikbaar is en blijft voor de doelgroep? Dat zijn eigenlijk de twee vragen die erbij heb. De voorzitter: en uw voorlopige oordeel is dat hij er moet komen, tenzij? Of nee, nnits?

86

De heer Kleinpaste: Het voorlopig oordeel is dat ik heel graag wil weten wat de extra kosten zijn. En dan is er altijd een afweging te maken over dit pad of misschien op een verstandiger plek op ons eiland een vergelijkbare voorziening zou kunnen komen. Daar ben ik op dit moment nog niet ult. De voorzitter: Oke. Mevrouw Vol, ga uw gang. Mevrouw Vol -van der Hoist: Dank u wel, voorzitter. Nou ja, wij van de Partij voor de Dieren hebben geconstateerd dat het inderdaad een prachtig natuurgebied is en dat er helaas dus te weinig rekening gehouden is met mensen met een beperking. Want volgens mij moesten ook spreken over mensen met een beperking en niet met nnindervaliden. Dat heb ik in ieder geval uit het rapport begrepen, dus bij dezen. Zij kunnen niet genieten van het recreatiegebied. En het college had een raadsvoorstel toegezegd, heeft dat niet voorgelegd aan de raad en daarmee, ja, betekent dat dat het college de toezegging dus niet heeft gedaan, zoals Kitty Kruger inderdaad ook al aangaf. Dus daar sluit ik me bij aan. Wij vinden het heel belangrijk dat de openbare ruimte zo toegankelijk mogelijk wordt, omdat iedereen hiervan moet kunnen genieten. Nederland heeft het VN-verdrag handicap ondertekend en is gebonden aan de afspraak om de openbare ruimte toegankelijk in te richten. Dat is dus niet gebeurd.

De Partij voor de Dieren neemt dus ook geen genoegen met de afdoening zoals die voorligt en wij wachten op een raadsvoorstel voor de afwikkeling. Dank u wel. De voorzitter: En dat behelst dat hij wel moet voldoen, begrijp ik uit uw woorden. Mevrouw Vol -van der Ho1st: Dat het dan wel voor mensen met een beperking toegankelijk wordt gemaakt, ja. De voorzitter: Helder. Mevrouw Striebeck: Voorzitter? De voorzitter: Ik hoor ergens voorzitter. Mevrouw Striebeck: Ja. De voorzitter: Kijk eens. Ga uw gang, nnevrouw Striebeck. Mevrouw Striebeck: Ja, dank u. De VSP is voor een goede toegankelijkheid van alle openbare ruimtes in de stad, waaronder ook de Haniaspolder. Het is wel jammer dat er bij voorbaat niet is gekeken naar de juiste nnanier van aanleg van de route voor de mensen met een beperking. En wij zijn van mening dat dit geschikt moet worden voor mensen met een beperking. Dus de werkzaamheden uitvoeren die essentieel zijn voor een goede toegang. Tot zover, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Nou, dat was heel kort en krachtig. Zijn er partijen die een andere nnening zijn toegedaan? Want dan kunnen we nog ...

87

De heer Schalken-den Hartoq: Ik weet niet of het een mening is, maar ik wil er wel wat zeggen. De voorzitter: U wilt er wel wat op zeggen. Nou, ik kijk ook even, want anders Het is wel leuk om er eens wat anders doorheen te gooien. Tenzij iedereen vindt dat dat pad gewoon moet voldoen, zoals dat al een paar keer is gezegd, aan de eisen die daaraan worden gesteld. Want dan zijn we elkaar aan het herhalen, maar Ga uw gang, mijnheer Schalken. De heer Schalken-den Hartoq: Ja, dank u wel. Ja, ik denk, ik ga toch maar lets meer bewegen om in ieder geval in het zicht van de voorzitter te komen. Als ik terugga naar het oorspronkelijke plan vanuit 2014, zie je daarin een kaart waarop staat getekend dat er een wandelpad een mindervalidenpad is. Dus eigenlijk is vanaf 2014 is bekend dat daar een nnindervalidenpad zou konnen. Hoe het is gelopen is het gelopen. We hebben misschien ook wel als raad tussentijds zitten slapen en zijn daar niet scherp op geweest, of we hadden zoiets van nou, het komt er wel. Maar ligt er een pad wat nog niet voldoende geschikt is voor mindervalide mensen. Beter Voor Dordt vindt dat in ieder geval het pad moet voldoen aan de adviezen die Stichting Groen en Handicap heeft gegeven. En als dat binnen het budget zou kunnen vallen is dat mooi. En valt dat niet binnen het budget, dan moeten we daar budget voor vinden. De voorzitter: Helder.

Anderen nog? Niet? Dan geef ik even kort het woord aan de wethouder. U heeft het gehoord, de meeste partijen hebben hier een oordeel over, namelijk van het pad moet geschikt worden. In ieder geval in overeenstennming met de eisen van Groen. En ik vergeet een woord, maar goed, u weet wat ik bedoel. En er zijn nog een enkele partij... Groen en Handicap. En er zijn nog enkele partijen die zeggen, nou ik wil toch eerst nog even wat weten. Wat kost dat nou eigenlijk allemaal en wordt het dan niet allemaal een beetje te dolletjes ofzo? De heer Stam: Ja. De voorzitter: Dus ga uw gang. De heer Stam: Ja. Dank u wel, voorzitter. Laat ik beginnen met de procesafspraak die ik heb gemaakt in september vorig jaar over het aanleveren van een raadsvoorstel. Het college is echter van mening geweest om dit toch via een raadsinformatiebrief te doen. Waarom hebben we dat gedaan? We hebben gekeken samen met die stichting gehandicapten naar het pad en welke nnaatregelen er nodig zijn om het zeg maar goed toegankelijk te maken voor nnensen met een beperking. Die aanbevelingen die zij daarop hebben gedaan die nemen wij over en die zouden dan om en nabij de 40.000 euro kosten, met nog twee kleine aanpassingen daarbij. Dat heeft u ook kunnen zien in de spreadsheet die is nneegeleverd. En daarnaast staat nog een 50.000 euro.

Wat die stichting ook zegt is van, je kan natuurlijk veel verder gaan met die veiligheid en het ontwikkelen van zo'n invaldenpad. En dat kan je denken in een ton, ja kan denken aan drie ton, je kan denken aan vijf ton. Wat die stichting eigenlijk zegt is van, als je nninimale punten die wij in ons rapport hebben opgenonnen, dan zijn wij wel tevreden. Als je ook kijkt naar die bruggen met leuningen, ja, dat zou je nog kunnen doen. Ze

88

hebben gezegd van, nou, het is voor ons niet echt strikt noodzakelijk. Het zou nnisschien nnooi zijn als je het doet, maar wij zien het niet als een keiharde eis om te zeggen van, ja, dan vinden wij het geen mooi pad. Maar nogmaals, wij als college hebben wel ook de agendering gezien met de vragen die gesteld zijn. Dus als het nnerendeel van de gemeenteraad zegt van, nou ja, wij willen toch die 50.000 euro ook overwegen en daar een keuze in kunnen maken, dan zorgen wij binnenkort voor een raadsvoorstel waarin dat dan aan u wordt voorgelegd. De heer Kleinpaste: Voorzitter? De voorzitter: Wie? De heer Kleinpaste? De heer Kleinpaste: Ja, ik ben toch even benieuwd of de wethouder zelf een oordeel heeft over de veiligheid van die bruggen en of hij het risico wil lopen om daar dan helennaal niks aan te doen? Of dat hij het verstandiger acht om daar wel iets aan te doen? De heer Stann: Ja, weet je, dat is altijd een lastige vraag. Kijk, als mensen gebruik maken allemaal van de leuning, dan zou je zeggen, doe het. Maar je gaat ongetwijfeld zien dat een aantal mensen ook, die moeilijk ter been zijn, dat niet zullen doen. Maar het is een keus aan u om zeg maar te kijken of die 50.000 euro extra geInvesteerd dan moet worden. Wij hebben ons gericht op de aanbevelingen die door de stichting zijn gedaan, en die eisen die hebben verwerkt in die 42.000 euro.

En de plus-pluswensen die dan in leuningen zitten op bruggen, ja nogmaals, daar bied ik u dan voor aan dat wij een raadsvoorstel maken, zodat u alsnog die overweging kan maken om dat alsnog toe te passen. De voorzitter: De heer Struijk. De heer Struijk: Voorzitter, ik hoorde de wethouder zeggen over die leuningen dat die stichting dat niet noodzakelijk vond. Nou ben ik een heel klein beetje kleurenblind, maar volgens mu j staat daar bij die bruggen iets knalroods naast en dat betekent essentieel voor toegankelijkheid. Dat is het verschil tussen wat er op papier staat en wat de wethouder zegt. Dus ik weet niet of hij me gehoord heeft, maar ik ben wel heel benieuwd naar een reactie daarop. De voorzitter: Ja, die heeft hij wel gehoord. Namelijk dat de bruggen knalrood kleuren en daar dus nnee niet voldoen aan de eisen van de stichting Groen en Handicap. En daar graag uw reactie op. De heer Stam: Ja, dat is het lastige. We hebben een rapport van de stichting en we zijn op pad geweest met de stichting. En daar wordt gesproken over wenselijk, maar niet noodzakelijk. En als je het rapport leest, dan staat erin noodzakelijk. Dus daar is dan een keuze in gemaakt. Vandaar ook in die spreadsheet die 50.000 euro aan is gegeven. Wij hebben gekeken welke punten hebben zij echt noodzakelijk geacht? Dan kom je tot die 42.

Nou en die vijftig met wenselijkheid, nogmaals, daar heb ik nu het aanbod

89

gedaan om zeg maar een raadsvoorstel alsnog aan te leveren waarin u die keus kan maken.

De voorzitter: Mijnheer Struijk nog een keer en dan ga ik naar mevrouw Kruger. De heer Struijk: Ja, essentieel voor toegankelijkheid vind ik toch iets heel anders dan wenselijk hoar, maar De voorzitter: Mevrouw Kruger. Mevrouw Kruger: Ja, voorzitter, ik onderstreep wat de heer Struijk aangeeft. Want als je gewoon naar de hele, hoe noemen we dit, de aanpassingen, het hele format met alle prijzen enzo ziet, dan hebben we het over de afrijbeveiliging. En ja, ik Als beveiliging, dan denk ik toch aan het veilig over kunnen steken van. En dat is niet extra en mooi. Want als ik kijk naar andere dingen die genoemd warden, waarvoor nu wel een keuze is gemaakt, dan staat er bijvoorbeeld oak het aanpassen verzakkingen bruggen. Dus er zijn al dingen die nu niet goed zijn die al aangepast moeten warden. En dan denk ik, ja, die beveiliging vind ik toch wel, nou ja, de heer Struijk zei het oak al, essentieel, zoals het oak in het rappor genoemd wordt. De voorzitter: Helder. Wilt u daar nog op reageren? De heer Stam: Ja, voorzitter, eigenlijk hetzelfde. We zijn daar oak geweest met die stichting en daar zijn iets andere woorden gebruikt als dat in het rapport staat. Maar nognnaals, dit kunnen we oplossen door alsnog een raadsvoorstel in te dienen zodat u die keus kan nnaken. Mevrouw Kruger: Voorzitter.

De voorzitter: Ja? Mevrouw Kruger: Maar ik snap niet zo goed Ik snap wel, als ik weleens met nnensen wandel dan zeggen ze oak weleens wat wat soms anders op papier staat. Maar het rapport zoals het op papier staat, daar moet ik toch van uitgaan en niet toevallig iemand die misschien lets genuanceerd heeft neergezet. De heer Stam: Daaronn doe ik u oak het aanbod am alsnog een raadsvoorstel in te dienen. De voorzitter: Precies. En daar wilde ik het oak dan ... Want de discussie splitst zich spitst zich toe op de brug. Mijnheer Kleinpaste. De heer Kleinpaste: Misschien praat ik voor mijn beurt, maar ik heb op een vraag nog geen antwoord gehad. De voorzitter: En dat is? De heer Kleinpaste: Hoe het met het terugkerend onderhoud zit?

90

Of

De voorzitter: Het terugkerend onderhoud, hoe zit dat. Dat is technisch, dat ... De ambtenaar Kunt u heel even uw naam noemen, dan weten we ... Voor het verslag. De heer Van Gogh: Ik ben JeIle van Gogh, ik ben beleidsadviseur bij stichting ruimtelijke kwaliteit. Ik ben ook mee geweest met de rondgang met Groen en Handicap. Het onderhoud is ter sprake gekomen. Er zijn diverse, ja, kleine onderhoudsvormen aangewezen die het pad langer bruikbaar houden. Dus daar is over gesproken met stichting handicap, met onze beheer ook. En dat leek niet al te prijzig te worden, zeker niet in verhouding met de vorm waarop nu wordt onderhouden. Want ja, er werd al gesproken over karresporen, met diepe sporen in het pad. Dat vergt ook het enig onderhoud onn dat weer recht te zetten. Dus dat geeft geen bijzonder extra prijskaartje in de eerste verkenning. De heer Kleinpaste: Voorzitter? De voorzitter: Mijnheer Kleinpaste, voldoende antwoord? De heer Kleinpaste: Ja, ik neenn aan dat dan in het raadsvoorstel dat toch wel wordt meegenomen. De heer Stam: Dat zullen we doen. De voorzitter: Oke. Nou, dan denk ik dat we zo langzamerhand tot de conclusie kunnen gaan komen.

Namelijk, de wethouder heeft toegezegd met een raadsvoorstel te komen waarin een breed gedragen wens onn die brug geschikt te maken ook voor mindervaliden zonder dat ze dan vervolgens van de brug af tuinnelen, met ook nog een verwijzing naar het onderhoud, of dat extra gaat kosten of niet. En dan komt er een raadsvoorstel naar u toe. Tenzij u zegt, nou dat vind ik echt volstrekt onvoldoende. Mevrouw Van Vugt. Mevrouw Van Vugt-Roose: Mag er in het raadsvoorstel ook worden meegenonnen om de stichting het nou wenselijk of essentieel vindt? De voorzitter: 3a, nou ja, u gaat Deze Dat kunt u doen, maar u heeft zojuist met heel veel collega's gezegd, nou ja, u dan misschien niet met zoveel woorden, maar veel anderen wel, van wij vinden het eigenlijk gewoon belangrijk dat hij er komt. En dan kunnen we een discussie opnieuw gaan voeren straks als er een raadsvoorstel ligt of hij essentieel is of niet of wenselijk Mevrouw Van Vugt-Roose: Nee, maar wij zeiden, als de stichting tevreden is, zijn wij dat als CDA ook. Dus voor ons is het een belangrijke vraag. De voorzitter: Nou ja, voor de stichting hoor ik dat het wenselijk ... Op zijn minst wenselijk is en op papier vinden ze het essentieel. Mevrouw Van Vugt-Roose: Oke, prima. Mevrouw Kruger: Voorzitter?

91

De voorzitter: Ik hoorde ergens Mevrouw Kruger: Ja, hier. Tegenover, tegenover. De voorzitter: Ach. Ja, hoe kan dat nou. Mevrouw Kruger. Ja, ja, daar heb ik Mevrouw Kruger: Herkent u nou mijn stem al niet meer? Dat is toch wel Moet toch wat aan die oren ... Nee, er wordt nu ... Komt met een raadsvoorstel. Binnen welke termijn kunnen wij dat tegennoet zien? De heer Stann: Ik kijk even links. De beer Van Gogh: '...' [buiten microfoon]. De beer Stam: Nou, neem gewoon goed de tijd om dat uit te werken en dan maand, anderhalve maand? Ja, het moet even goed uitgewerkt worden. De vragen die zijn gespeeld, dus ik denk dat binnen een maand, anderhalve maand dat voorstel er wel is. De voorzitter: Goed. Maand, anderhalve maand ligt hier een voorstel voor u ter bespreking. Of misschien vindt u het wel zo goed dat hij meteen als hamerstuk door kan naar de raad. Is dit zo voldoende besproken? Is iedereen tevreden? Ja. Mevrouw Van Vugt ook? Oke. Dan dank ik de wethouder voor de beantwoording en uw collega amtenaar ook voor de beantwoording. En dan wens ik iedereen nog een vruchtbare avond. Dank u. 3. Raadsinformatiebrief Beeldvormende sessie armoede- en minimabeleid 17 mei 2022 — Raadsinformatiebrief Voorzitter: nnevr. Boom-Vos Raadsgriffier: mevr. Van Poppel Verslag: NotuBiz

De voorzitter: Goedenavond allemaal, wat een opkomst. Welkonn van de kijkers thuis, de mensen op de publieke tribune, wethouder Heijkoop en alle andere belangrijke mensen, zoals de raadsleden en comnnissieleden. Fijn dat jullie er allemaal zijn. Dit is een beeldvornnende sessie over de arnnoede- en minimabeleid voor de toekonnst van de gemeente. We willen de nnogelijkheden. We willen de mogelijkheden voor de neuwe peilers gaan onderzoeken. De peilers inkomensondersteuning, schuldhulp signaleren en toeleiden. Daarvoor hebben we nneerdere sprekers. Wethouder Heijkoop zal dadelijk een aftrap geven. We hebben, nou moet ik even goed kijken boor, sorry, Marten Meinster, beleidsadviseur van arnnoede en schulden. En we zullen dadelijk ook een paar mensen die nu nog op de tribune zitten, die tijdens de presentatie nog een extra toelichting zullen doen. Het doel aan het einde van deze vergadering is om te concluderen dat we voldoende infornnatie hebben gekregen om de RIB door te kunnen sturen naar de raad van 31 mei. En ik wil aftrappen met de beer Heijkoop. De beer Heijkoop: Ja. Dank u wel, voorzitter. Goedenavond allemaal. En inderdaad heel goed om te zien dat we in een goed gevulde zaal zitten. Enorm veel belangstelling, en

92

dat verdient dit thema natuurlijk ook. Armoedebeleid, minimabeleid, eigenlijk de vragen rondom bestaanszekerheid. Ik ben daar trots op. Ik denk dat we er allennaal trots op kunnen zijn, want het is ook echt typisch Dordts, een enornne betrokkenheid op dit belangrijke thema. En ik zou eigenlijk ook in het bijzonder een aantal gasten van ons welkom willen heten. Ik ben ontzettend blij dat ze erbij zijn. Allereerst het Platform tegen Armoede. Nou ja, een betrouwbare, prettige partner in de afgelopen jaren, waar het gaat over het aanpakken van armoede in onze stad. En naast Riet zit ook Bert Staat, mede namens de alliantie vrijwilligers schuldhulp. Oak zij zijn te gast en ook zij zullen later het woord tot u richten. En niet te vergeten onze Sociale Dienst, die voor ons de minimaregelingen uitvoert. Een aantal medewerkers zijn erbij om ook met belangstelling kennis te nemen van hetgeen u hier met elkaar wisselt. Want Dordrecht heeft altijd een leidende positie gehad als het gaat over de bestrijding van armoede en het komen met goede minimaregelingen. En ik denk dat we dat ook naar de toekomst toe willen blijven doen. En het is wet goed voor u alien am u een beeld te vormen van alle connplexiteit random het thema bestaanszekerheid, armoede en de positie van minima. De benarde positie van veel minima die natuurlijk in de huidige actualiteit veel in het nieuws komt.

We kennen allennaal de discussies random inflatie, de enorme gestegen energierekeningen, het boodschappenkarretje dat steeds duurder wordt en het felt dat veel mensen steeds nnoeilijker kunnen rondkomen. En dan hebben we het nadrukkelijk niet alleen over mensen met een bijstandsuitkering, maar ook in toenemende mate mensen die gewoon aan het werk zijn. Tegelerijkertijd, dat zal ook straks blijken uit de cijfers, zien we dat er ook al positieve ontwikkelingen zijn te melden, maar we nnoeten echt ons goed realiseren dat de komende periode heel spannend wordt gezien alle ontwikkelingen ook geopolitiek die effect hebben op onze inwoners. Even een kart onderscheid waar het gaat over armoede en wie welke rat heeft. De Dordtse raad heeft vier jaar geleden een annbitieus arnnoedeprogrannma vastgesteld, Sannen tegen armoede. Is ook een verklaring waarom die andere partijen erbij zijn. De gemeente is niet alleen van armoede, dat doen we nadrukkelijk met de samenleving, met de inwoners, met kerken, met andere partijen proberen we de strijd tegen armoede, nou, proberen we aan te gaan. En een aantal peilers in dat progrannma dat ging over het vroegtijdig signaleren van schulden. Mensen sneller in beeld krijgen en ondersteunen, het aanpakken van kinderarmoede, werkende armen. En ook destijds, vier jaar geleden al, was een belangrijke peiler energiearmoede.

lets waar we echt de komende jaren volle bak aan zullen moeten werken gezien de enorme problematiek random de stijgende energieprijzen. Dat deden wij lokaal. Daar zijn we vier jaar geleden nnee gestart, flankerend aan het beleid dat we al regionaal hadden. En een groat aantal van u weet dat. Binnen de gemeenschappelijke regeling Drechtsteden destijds voerden we het nninimabeleid uit en daar vallen tal van regelingen onder en die zitten meer in de voorzieningensfeer. Dus waar je, nou ja, een aanvraag voor kan doen. En ik denk dat de nneest bekende is het SMS-kinderfonds. Maar denk ook aan de collectieve zorgverzekeringen, persoonlijk nnininnabudget en dergelijke. U hoeft dit allemaal niet te onthouden, want Marten gaat straks u in alle rust hier doorheen geleiden en dan weet u een beetje hoe het in elkaar steekt in onze regio. En tot slot ook goed am ons te realiseren, het inkomensbeleid in ons land is voorbehouden aan onze rijksoverheid, het kabinet. We kennen het fiscale systeem, ook met toeslagen, de inkomstenbelasting. Daar moet de basis gelegd warden voor voldoende bestaanszekerheid. Het staat zelfs in

93

onze Grondwet dat de overheid zorg dient te dragen voor die bestaanszekerheid van haar inwoners. Goed, we gaan met elkaar een beeld vormen. Van harte bereid om vragen te beantwoorden. Ik hoop dat het ons helpt om de komende nnaanden met elkaar, nou ja, dat beleid met elkaar vorm te gaan geven, keuzes te gaan maken. Het zal u niet verbazen dat het belangrijke thema bestaanszekerheid ook op tafel ligt bij de formerende partijen. En ook daar is besproken dat we dat heel graag met de raad als geheel willen bespreken. Dit gaat ons allemaal aan en dat laat ook wel zien dat we dit met elkaar een belangrijk thema vinden. Marten, ik geef jou het woord. Ga je gang.

De voorzitter: Mag ik heel even nog een huishoudelijke nnededeling? Zoals wethouder Heijkoop zei, doen wij dit met meerdere partijen. En gisterenavond heeft het Platform tegen Arnnoede ons nog een infornnerende brief gestuurd. Die is toegevoegd aan de stukken en die zal dadelijk ook nog extra uitleg geven. De heer Meinster: Oke, dank u wel. Nou ik probeer het te combineren. Ik heb een losse microfoon, zoals u ziet, zodat de mensen die thuis kijken ook de zaal blijven zien en niet alleen nnij. Ik zal nnezelf nog even voorstellen. Marten Meinster, beleidsmedewerker bij de gemeente Dordrecht op het onderwerp armoede en schulden. Er staan ook twee nannen van collega's bij, Marieke Polman, Lesley Holstein. Die zitten aan die kant. Eventuele ondersteuning als ik er zelf niet meer uitkom. Zoals de wethouder aangaf, ik probeer jullie mee te nennen in, ja, het armoede- en minimabeleid in Dordrecht, dus wat er is gebeurd en welke nnogelijkheden er ook zijn. In de presentatie die ik heb, zijn een aantal monnenten ingebouwd voor vragen. Dus ik wil u ook vragen om daar gebruik van te maken. Dat zijn er vier, na elk thema. Dus zodra ik een thema heb behandeld benoem ik dat ook even. Als er tussendoor vragen zijn, ja, dan kan dat natuurlijk, maar dan bewaar ik ze liever tot een vast moment. Goed, dan beginnen we met de agenda. Waar we het over gaan hebben, allereerst een bilk op Dordrecht.

Dus wat is de armoedeproblennatiek in onze stad? Waar hebben we het dan over? Wat weten we daarvan? Vervolgens de beleidsinstrunnenten. Dus, zoals de wethouder net ook aangaf, de instrumenten die er zijn om hier invloed op te hebben als raad. Dat zijn een aantal, ja, instrumenten. Inkomensondersteuning, schuldhulpverlening en het toeleiden van inwoners naar hulp. Dat zijn drie peilers die we vanavond gaan bespreken. En ik geef daarbij ook een toelichting op het progrannma wat net ook werd benoemd, Samen tegen armoede, wat is daarin gedaan en wat hebben we daarin bereikt en welke lessen kunnen we daarin meenemen voor toekomstig beleid? En tot slot kijken we naar de agenda voor de komende nnaanden. Nou ja, wat is armoede? Het sociaal en cultureel planbureau heeft daar gewoon een hele duidelijke definitie over, te weinig inkomen om de noodzakelijke kosten van te betalen. En ja, de hoogte van het inkomen zegt dus niet altijd lets over het felt of dat er armoede is of niet. Een laag inkomen staat niet per definitie gelijk aan armoede, zoals het ook niet gelijk staat aan het hebben van schulden. Het is een vrij complexe connbinatie van factoren die bepalen of dat iennand in, ja, in armoede leeft. En er zijn ook verschillende oorzaken en oplossingen voor. Dus dat zal in deze beeldvornnende sessie regelnnatig langskomen, het begrip armoede.

Dat kan op verschillende manieren naar gekeken worden, maar we houden vanavond in ieder geval deze definitie aan. Dus dat er gewoon te weinig inkomen is om de uitgaven van te betalen. Nou als we dan kijken naar Dordrecht. Hoe ziet de populatie eruit? Hier hebben

94

we in kaart gebracht hoeveel huishoudens er per inkomenscategorie zijn. En dan kijken we naar het wettelijk sociaal minimum, 100 procent, dus dat is de bijstandsnornn, tot 150 procent van die norm en hoe dat zich heeft ontwikkeld in de afgelopen jaren. Nou, daar zit zoals u ziet een daling in die groep 100 procent. Dat staat ook ongeveer gelijk met de afname van het aantal inwoners dat een bijstandsuitkering heeft. Tegelijkertijd zit er wel een groei in de groep 110. En dat blijkt ook uit dit overzicht. Daar konnt het iets beter tot zijn recht, onndat het hier ook is afgezet tegenover het totaal aantal huishoudens in Dordrecht. En omdat daar een groei in zit, zien we op het totaal niveau wel een daling van het aantal huishoudens met een inkomen tot 150 procent van het wettelijk sociaal minimum. Ja, het is een beetje technisch, excuses daarvoor. Maar het is wel nodig om te duiden hoe groot de groep huishoudens is in Dordrecht met een laag inkomen. En nogmaals, een laag inkomen betekent dus niet per se dat er armoede is, want er zijn ook huishoudens die een laag inkomen hebben, maar prima rond kunnen konnen. Dus er spelen allerlei factoren een rot, voornannelijk hoeveel uitgaven mensen hebben. Dan een blik op Dordrecht, dus waar Ja, waar zijn de ... Of waar is de populatie mensen met een laag inkomen het grootst? Ja, dat heb ik hier per wijk in kaart gebracht.

En dat zal voor sommigen, in ieder geval voor de gasten, ook geen verrassing zijn, de afbeelding die ik hier laat zien. Omdat het gewoon een aantal wijken zijn die eruit springen, met bijvoorbeeld Wielwijk zeventien procent inwoners heeft daar een laag, dus 100 procent of tot en met 101 procent van het minimum inkomen. Bijna een op de vijf huishoudens leeft daar op dat niveau. Nou Nieuw-Krispijn dertien procent en Oud-Krispijn veertien. En dat loopt op, of eigenlijk af, richting de wijken wat verder van het centrum vandaan. We hebben deze gegevens overigens niet voor alle inkomensgroepen. Dus dat Het liefst zou ik ook laten zien, waar wonen dan mensen met 110 of 120 procent nninimuminkomen? Die zijn er niet. Het CBS brengt dit in kaart in het armoededashboard voor de groep 100-101 procent minimum inkomen. Dan een blik op schulden. Want zoals ik al zei, ja, armoede, het heeft verschillende oorzaken. De aanwezigheid van schulden speelt daarbij wel een grote rot. Dus als mensen de vaste lasten niet meer kunnen betalen en daardoor ontstaan betalingsachterstanden, is dat vaak, ja, gewoon een begin van een hele kwetsbare periode en ook een opeenstapeling van problennen en schulden. Dus het Sociaal en Cultureel Planbureau en NIBUD spreken van problematische schulden als er gewoon geen zicht is op het aflossen daarvan. Dus iedereen kan te maken hebben met een betalingsachterstand.

Dat hoeft geen probleem te zijn als die gewoon op korte termijn te betalen is. Maar bij een op de vijf huishoudens is dat dus niet het geval. En ja, daar zit dus het risico op het ontstaan van problematische schulden. Ja, dit was eigenlijk de afronding van het eerste blok met de introductie van armoede en de blik op Dordrecht. Dus als er vragen zijn, dan zijn die zeker welkom.