2.4 2026.06.02 Notulen Dordtse Dinsdag - Vergaderzaal 3 -concept.pdf

Die zijn wij met Iventors, het evenementenbureau dat ik heb, nu aan het ondersteunen in de voorbereiding. Dat geeft heel veel lucht. Dan merk je aan alles. Daardoor komt er ruimte om opnieuw naar de financiën te kijken, merk ik bij hen. Dat is dat is heel fijn. Dit zijn een beetje de dingen, denk ik, die soms voor een vrijwillige organisatie dat stukje even wegnemen of in ieder geval daarmee in het zadel helpen. De vergunningaanvraag, wij schrijven er een heel aantal per jaar. De routine is bij ons net iets groter dan dat je het een keer per jaar of een keer per twee jaar doet. Daar is nog wel wat te halen om mensen te ondersteunen. Ik zeg niet dat wij het altijd moeten zijn, maar het zou heel prettig zijn als die ondersteuning er is. De voorzitter: heel goed. Ik kijk naar mijnheer De Heer. Nee? Mijnheer Hartmeijer, heeft u nog een vraag? Mijnheer Den Hartog. Wat een vergissing. Mijnheer Den Hartog, heeft u nog een vraag? De heer Den Hartog: Dank u, voorzitter. Jazeker. Ik heb een vervolgvraag op mijn vorige vraag. Dat moest dan in de volgende ronde. Mijn vraag was toen, wat kan de gemeente doen om de continuïteit te helpen waarborgen? Ik kreeg een algemeen antwoord.

Zou u dat misschien wat concreter kunnen maken? Ook nog even extra aandacht voor de wat kleinere evenementen, ik weet niet precies alle 53 evenementen die aangesloten zijn, maar ik weet wel toevallig dat komend weekend het Weekend van de Natuur is met heel veel verschillende activiteiten, ook te vinden op groenblauwdordrecht.nl. Hoe zouden wij als raad ook de kleine evenementen ter wille kunnen zijn? De heer Van der Weide: Als raad vind ik dat … Die kan ik moeilijk beantwoorden, want dan gaat u zelf over, uiteraard. Waar het om gaat, is dat wij vooral proberen om de 21 kennis en de ervaring die wij hebben met anderen te delen, zodat zij daar hun voordeel mee kunnen doen. Als wij bij de gemeente aan tafel zitten om te kijken van, welke beleidsontwikkelingen zijn er, aan welke nieuwe activiteiten moeten opnieuw in het beleid handen en voeten worden gegeven, dan probeer je de input die je krijgt van evenementen mee te laten wegen in die ontwikkelingen waar de gemeente mee bezig is. Op die manier proberen we voortdurend, als evenementen tegen een probleem aanlopen en we kunnen dat verankeren in nieuw beleid, dit invulling te geven. De voorzitter: Heel goed. Mijnheer Bootsman. De heer Bootsman: Dank u wel, voorzitter. Ik heb een klein vraagje over het bevorderen van duurzaamheid.

Zou er iets uitgelegd kunnen worden over hoe er precies wordt ingezet op verduurzaming van evenementen? Dank u wel. De heer Van der Weide: Laat ik dan toch maar weer een voorbeeld nemen uit Dordt in Stoom. Voor de editie 2024 heb ik samen met de omgevingsdienst een complete stikstofberekening gemaakt, juist om te kijken in hoeverre wij duurzaam zijn waar het gaat om het stikstofprobleem. Daar kwam onder andere uit, en dat vond ik wel heel bijzonder, dat de gasolie gestookte schepen die dagdagelijks over de rivier gaan 6 keer zoveel stikstof uitstoten dan de kolengestookte schepen. Wij proberen voortdurend alles wat dat betreft … Wij zorgen ervoor dat er kolen worden gekocht. Dat noemen ze rookarme kolen, juist om op die manier de milieubelasting zo min mogelijk te laten zijn. De voorzitter: Goed. Ik kijk naar mijnheer Stolk. Heeft u nog een vraag? Nee. Mevrouw Van Valen? Nee. Mevrouw Van den Aardwegh? Nee. Mijnheer De Gelder? Nee. Mevrouw Lammens? Nee. Mijnheer Safranti? Nee. Dan stelt vast mijnheer Groenewege ons niet teleur met een intelligente vraag. De heer Groenewege: The usual suspect. Ik vroeg me af of er nog behoefte bestaat aan een evenemententerrein of dat grote rotonde bij Amstelwijck, die soms dienstdoet als evenemententerrein, voldoet. Hoe zit het met een evenemententerrein? De heer Van der Weide: Een standaard evenemententerrein is vaak heel lastig.

De rotonde bij Amstelwijck is misschien voor sommige evenementen een hele goede. Als ik puur Dordt in Stoom weer even als voorbeeld pak, daar is het idee van, het cultureel erfgoed presenteren wij tegen de achtergrond van het oude havengebied. Wij hebben wel als opstoomlocatie 6.000 vierkante meter nodig, want de machines komen aan op diepladers en moeten eerst opgestookt worden voordat ze in beweging kunnen worden gebracht. Toen de ark hier nog lag, hadden wij op de parkeerlocatie van de ark een geweldige mogelijkheid. Nu hebben we het nog net in kunnen passen op het Energieplein, maar als dat weer verder verdicht gaat worden, dan wordt het voor ons een hele lastige. Misschien wordt dat wel een keer een showstopper, wat ik niet hoop. Evenemententerrein, evenementenlocaties, er vindt nu een onderzoek plaats vanuit de gemeente, waar wij ook bij betrokken zijn, in de hoop dat er zaken geregeld kunnen worden, zodat wij in de toekomst wel verzekerd zijn van een evenementenlocatie. De voorzitter: Ik wilde net vragen of er nog een aanvulling is, want het zijn heel andere evenementen, Big Rivers en ook de intocht. 22 Mevrouw Gatzen: Dit gaat even niet over Big Rivers. Wel op de rotonde terugkomend, ik denk dat het wel een heel prettige plek is, in ieder geval voor het Wintercircus en de kermis doet het daar heel goed.

Het is heel fijn als zo’n locatie is ingericht met water, stroom een afvoer, zodat je geen aggregaten nodig hebt. Dat is waar je in de binnenstad nu wel tegenaan loopt. Vaste stroompunten zouden in de duurzaamheid heel erg schelen. Ik bedoel, een aggregaat dat heel het weekend diesel stookt of accupacks, daar proberen wij heel erg mee te werken, omdat het schoner is, maar qua veiligheid heeft dat nog veel issues, omdat niet heel goed bekend is wat er gebeurt als het in brand vliegt … Sowieso locaties voorzien van vaste aansluitingen is in de duurzaamheid al heel wat. Ik denk dat als de rotonde echt goed ingericht zou zijn, het vaker gebruikt zou worden door anderen. Voor Big Rivers zie ik het niet voor me, maar je kunt je voorstellen dat je kleine dingen in de stad doet en een grote locatie daaraan toevoegt. Misschien wel buiten de stad, op termijn. Het Statenplein moet heringericht worden, de Grote Markt, er zijn zo veel plekken die misschien wel voor evenementen lastiger worden straks, hoewel we daar ook mee aan tafel zitten om te praten wat er nodig is. Voor de herinrichting van het Statenplein hebben we ook aan tafel gezeten van, hoe kunnen we het combineren met elkaar? Dit is wel wat het platform heeft gebracht, dat we daarin een serieuze gesprekspartner zijn van, we moeten met de evenementen in gesprek over wat er nodig is.

Dat is wat het fijn maakt om daarover mee te mogen praten, laat ik het zo zeggen. De voorzitter: Heel goed. Ik kijk even naar de klok. We hebben geen tijd meer voor een volledige ronde waarbij iedereen een vraag stelt, maar misschien is het zo dat niet iedereen op dit moment meer een vraag heeft. Wat ik wel even wil inventariseren, wie hebben nog een extra vraag? Even handen omhoog. Mijnheer Wringer, mijnheer Groenewege. Dan kunnen we daar, denk ik, de ruimte voor nemen. Ik begin met mijnheer Wringer. De heer Wringer: Dank, voorzitter. De regeldruk wordt elk jaar hoger, omdat elk risico tegenwoordig vermeden moet worden. Sluit elk evenement zijn eigen aansprakelijkheidsverzekering af of zou dat iets zijn voor de gemeente Dordrecht voor alle evenementen die in Dordrecht worden georganiseerd? Zou het een kleine hulp zijn, eventueel, in de oplossing voor de financiering, een gezamenlijke aansprakelijkheidsverzekering? De heer Van der Weide: Ik kan op dit moment alleen maar spreken over Dordt in Stoom, maar misschien dat jullie het zo meteen kunnen aanvullen. Wij hebben onze eigen bestuurdersaansprakelijkheidsverzekering. Het heeft ook te maken met het budget waar je over praat. Daar zitten haken en ogen aan, maar ik vind het als suggestie helemaal niet zo gek om eens mee te nemen in het beleid.

Mevrouw Gatzen: Je hebt een bestuurdersaansprakelijkheidsverzekering voor je bestuur, maar je hebt ook je evenementenverzekering en die is vrij specifiek. Die wordt door onze verzekering voor ons gemaakt. Wat heb je nodig? Slecht weer kunnen we tegenwoordig tot op zekere hoogte meeverzekeren. Als het echt drie dagen lang enorm onweert of we moeten vanuit overheidswege afgelasten, dan zit daar een stukje verzekering in. Dat is al veranderd in de afgelopen jaren bijvoorbeeld. Om het in een keer voor iedereen te doen, dat is, denk ik, heel lastig voor een verzekeringsmaatschappij. Het is toch wel specifiek of je stoomwalsen verzekert, podia met bandjes erop of Sinterklaas op een 23 paard, denk ik. Het is wel goed om na te denken of er gezamenlijk dingen zijn die je zo wel kan doen. Dat is een fijne vraag. De voorzitter: Heel goed. Mijnheer Groenewege. De heer Groenewege: Dank. Het gaat in de raad heel vaak over die balans tussen levendigheid en leefbaarheid van de stad. Bij iedere evenementenlocatie die je maar kan verzinnen, zal je te maken hebben met omwonenden. Zijn er concrete maatregelen die genomen worden door organisatoren om de impact van bijvoorbeeld geluid, geur of whatever op omwonenden zo veel mogelijk te beperken? De heer Van der Weide: Geluid zo veel mogelijk beperken, dat is een lastige.

Wel zit er heel vaak in de voorwaarden waaronder je een evenement mag organiseren dat er bijvoorbeeld in het kader van de zondagsrust pas vanaf 13.00 uur ’s middags versterkt geluid mag worden gebruikt. Dat is een voorwaarde die je al meekrijgt. Ik kreeg van de week bij Dordt in Stoom een klacht uit Papendrecht. De boten die op de rivier varen trekken af en toe even aan die stoomfluit. Dat wordt blijkbaar als hinder ervaren. Ik vind, dat hoort bij het evenement. We hebben een vergunning. We hebben netjes teruggegeven van, we hebben daar in de vergunning geen randvoorwaarden voor gekregen om dat soort zaken tot een minimum te beperken. Het geeft wel aan dat de mensen zich steeds meer bewust zijn van hun mogelijkheden om te klagen over iets wat 1 keer in de 2 jaar een keer plaatsvindt. Mevrouw Gatzen: Ik wil daar toch nog wel graag iets op aanvullen. In de binnenstad is het vaak van, dan moet je maar niet in de binnenstad gaan wonen. Het is misschien raar uit mijn mond, maar ik vind dat een hele rare redenatie. Natuurlijk moet je in de binnenstad gaan wonen en moeten we kijken waar je elkaar kan vinden. Je hebt last van evenementen. Van Big Rivers heb je last als je er woont. Dat snappen we aan alle kanten. Het enige waar ik niets aan kan doen, dat is het geluid. We houden ons aan de geluidsnormen en aan de venstertijden.

00.00 uur is niet 00.02 uur, maar het 23.59 uur dat we klaar zijn. Daar kunnen mensen op vertrouwen. Wat heel vervelend is voor ons en ook voor de inwoners van de binnenstad, is wildplassen bijvoorbeeld. Dat is echt een doorn in mijn ogen. Daar doen we alles aan, maar mensen doen dat. Inmiddels hebben we met BST samen een hogedrukspuit in de stad. Als mensen echt heel veel last hebben, dan gaat de hogedrukspuit er al tijdens het weekend langs en anders laten we op maandagochtend de binnenstad schoonspuiten. Je laat je afval zo snel mogelijk weghalen. Je probeert op heel veel manieren om in ieder geval mensen te begrijpen. Nu heeft het evenementenbureau daar ook een grote rol in. Die hebben het hele weekend, in ons geval twee, evenementencoördinatoren, waarvan er eentje aan de telefoon is, inwoners te woord staat en kijkt of we het op kunnen lossen. Kunnen we het samen met de organisatie oplossen of is het een feit en kunnen we er niets aan doen? Daar is heel veel oog voor. Het is wel zo dat er de afgelopen jaren meer klachten waren, maar in ieder geval vanuit ons ook meer begrip dat we moeten kijken om de leefbaarheid in balans te houden. We hebben 200 evenementen per jaar. Dat is niet allemaal in de binnenstad, maar een groot gedeelte wel. De voorzitter: Duidelijk.

We naderen het einde van deze vergadering, maar ik wil toch nog eventjes een snelle inventarisatie maken, net als zojuist. Wie hebben er nog vragen? Ik zie mijnheer Hartmeijer. Mijnheer Hartmeijer, aan u het woord. 24 De heer Hartmeijer: Dank. Even over Sinterklaas nog. Wat mij te binnen schoot, naast de Dordtse intocht hebben we ook weleens de landelijke intocht binnen weten te halen. Ik vroeg me af, wie neemt daar het initiatief voor? Hoe werkt dat, ook qua organisatie et cetera? De heer Van Geel: Ik heb geen flauw idee. Hij is voor het laatst in 2011 hier geweest. Ik weet alleen dat wij daar van tevoren ook niks van afwisten. Onze voorzitter is destijds bij de burgemeester geweest. Die had de mededeling van, we gaan iets leuks doen, alleen dat betekent dat je dit jaar zelf geen Sint mag spelen. We hebben het destijds van de burgemeester gehoord. Hoe dat ter stand komt? Ik heb werkelijk geen idee. De voorzitter: Misschien moeten we een brief naar Madrid sturen om te vragen hoe dat wordt geregeld. Ik kijk opnieuw even rond. Is er nog iemand met een korte en ook dringende vraag? Nee. Wat mooi. Dan hebben we heel aardig binnen de tijd alles kunnen doen. Ik denk dat ik het antwoord weet, maar ik wil het toch even vragen aan de commissie, heeft u alle informatie kunnen krijgen die u binnen deze vergadering zou willen binnenhalen? Ik zie geknik.

Er hoeft geen volgende beeldvormende vergadering te worden georganiseerd. U kunt verdergaan met het organiseren van alle mooie evenementen. Dat is een wat formele kwestie, maar het is, denk ik, niet aan de orde om oordeelsvormend te spreken over de presentatie. Dat betekent dat we hiermee deze vergadering kunnen afsluiten. Ik wil onze gasten zeer hartelijk bedanken voor uw presentatie vanavond, uw antwoorden op alle uiteenlopende vragen die gesteld zijn en voor alle uren, weken, maanden, jaren die u inzet, vrijwillig, voor de mooie evenementen in onze stad. Ook een hartelijk dank aan alle raads- en commissieleden voor de oplettendheid, de goeden vragen die gesteld zijn. Natuurlijk dank aan iedereen die deze vergadering in de zaal of daarbuiten heeft gevolg. Tot besluit nog een huishoudelijke mededeling, als u bij de volgende vergadering niet in deze zaal zit, wilt u dan uw kopjes en flesjes meenemen? Dan sluit ik deze vergadering. Dank u. 2. Reactie college op brief met Verzoek tot overleg over Voorgenomen parkeerbeleid in het Land van Valk i.c.m. vastgestelde stappenplan voor de invoering van parkeerregulering (technische sessie) Voorzitter: De heer Den Hartog Raadsgriffier: Mevrouw Bronsveld Verslag: NotuBiz Aanwezig: Dhr. Van Aarle (CDA) Dhr. Bootsman (GroenLinks-PvdA) Dhr. Cobben (Forum voor Democratie) Dhr. Dangerman (D66) Dhr. De Feijter (ChristenUnie/SGP) Dhr.

Hartmeijer (SP) Dhr. Kuhlmann (VVD) Dhr. Peters (VSP Dordrecht) Dhr. Rudoj (Op Ons Eiland) Mevr. Rutten-Alberts (PVV) Dhr. Safranti (DENK) 25 Mevr. Vol-van der Holst (Partij voor de Dieren) Dhr. Wringer (Beter voor Dordt) Portefeuillehouder: wethouder J. Veldman Ambtelijke ondersteuning: dhr. Coskun, dhr. Hiele Overige aanwezigen: dhr. Waterlander De voorzitter: Dames en heren, dat was de tweede bel. Aangezien ik in het onderwijs werk, is altijd de tweede bel dat je moet beginnen. Tussen de eerste en tweede bel kun je nog even wat praten. Goedenavond allemaal. Hartelijk welkom aan iedereen die aanwezig is, degenen aan tafel, de mensen op de publieke tribune en ook de mensen die het online allemaal volgen. Ik open hierbij deze beeldvormende commissievergadering over het stappenplan voor de invoering van parkeerregulering en het voorgenomen parkeerbeleid in het Land van Valk. Ik heet in het bijzonder welkom, uiteraard, iedereen die aanwezig is, dat heb ik net al genoemd, wethouder Veldman, hij zit op de publieke tribune, de ambtelijke ondersteuning, ik hoop dat ik de namen goed uitspreek, Seref Coskun en Rick Hiele, anders verbetert u me straks maar. De inspreker van vanavond is mijnheer Waterlander. Voor het verslag vraag ik alle aanwezigen aan tafel even hun naam en fractie of anderszins organisatie te doen. Naar goed gebruik begin ik altijd links.

Als u het knopje in wil drukken, dan … De heer Waterlander: Ynze Waterlander, Comité Land van Valk. De heer Dangerman: Xander Dangerman, D66. De heer Wringer: Jan-Willem Wringer, Beter voor Dordt. De heer Rudoj: Alexander Rudoj, Op Ons Eiland. Mevrouw Rutten-Alberts: Saskia Rutten-Alberts, PVV. De heer Hartmeijer: Raymond Hartmeijer, SP. De heer Peters: Goof Peters, VSP Dordrecht. De heer Bootsman: Nick Bootsman, GroenLinks-PvdA. De heer Hiele: Rick Hiele, gemeente Dordrecht. De heer Coskun: Seref Coskun, gemeente Dordrecht. De heer Cobben: Servaas Cobben, Forum voor Democratie. De heer De Feijter: Bart de Feijter, ChristenUnie/SGP. De heer Van Aarle: Sander van Aarle, CDA. De heer Safranti: Mehmet Safranti, DENK Dordrecht. 26 De heer Kuhlmann: Alexander Kuhlmann, Dordtse VVD. Mevrouw Vol-van der Holst: Danielle Vol-van der Holst, Partij voor de Dieren. Mevrouw Bronsveld: Corine Bronsveld, commissiegriffier. De voorzitter: Mijn naam is Paul den Hartog en ik ben vanavond uw voorzitter. De aanleiding van deze commissievergadering is als volgt, in de commissie van 20 januari is ingesproken door het bewonerscomité Land van Valk over het voorgenomen parkeerbeleid in die wijk. De commissie besloot toen de antwoordbrief van het college aan het bewonerscomité, die op dat moment nog moest worden opgesteld, alvast beeldvormend te agenderen.

Daarbij moest dan ook het algemene stappenplan voor de invoering van parkeerregulering worden besproken. Hoe gaan we te werk? We beginnen zo met de inspreker, mijnheer Waterlander, namens het bewonerscomité Land van Valk. In de commissie in januari ging het bewonerscomité specifiek in op hun eigen wijk. Vanavond willen zij, vanuit hun ervaringen, graag suggesties meegeven voor dat stappenplan in zijn algemeenheid. Na de inspreker geeft de ambtelijke ondersteuning, dat zijn mijnheer Rick Hiele en Seref Coskun, een technische toelichting op het stappenplan en over wat het dan zou betekenen voor het Land van Valk. Dan wil ik nu eerst het woord geven aan de inspreker mijnheer Waterlander. U heeft 5 minuten. Uiteraard, als daar een paar seconden bijkomen, dan doen we daar niet moeilijk over, maar liever geen 10 minuten. Gaat uw gang. De heer Waterlander: Goedenavond, voorzitter en leden van de commissie. Als Comité Land van Valk hebben wij gevraagd om ook op deze avond te mogen inspreken. Ik heb de heren Bakker en Reijmers meegenomen. Ik wil graag benadrukken dat wij hier nu zitten als ervaringsdeskundigen en betrokken bij burgers van de gemeente Dordrecht. Wij willen het graag veel breder trekken dan onze eigen buurt en meepraten over het parkeerbeleid voor alle woonwijken.

Daarom wil ik graag eerst het volgende vaststellen, het klinkt misschien als een open deur intrappen, maar het kan toch helder zijn, in een woonwijk wonen, leven en slapen mensen. Slechts zelden werken deze mensen ook in dezelfde wijk. Het gevolg is dan dat er 's ochtends een uittocht van mensen is die naar hun werk gaan en 's avonds vindt het omgekeerde plaats. In die wijk kunnen allerlei extra activiteiten plaatsvinden die een wijk verlevendigen. U kunt dan denken aan scholen, het mkb, maar ook speeltuinen en sportverenigingen kunnen hieronder vallen. Zij zullen ervoor zorgen dat een deel van de opengevallen parkeerplaatsen van de bewoners overdag weer gebruikt gaan worden, maar voor de avond worden ze teruggegeven aan de bewoners. Daarnaast moet je onderscheid maken tussen oude en nieuwere wijken. In wijken zoals Reeland en Krispijn vinden we hele diverse bebouwing, smalle straten met soms nog dubbele bewoning afgewisseld met brede straten met dunnere bewoning. Dat vereist in onze ogen altijd maatwerk als het gaat om parkeerbeleid. We stellen dan ook dat het parkeerbeleid en de parkeerregulering belangrijke onderdelen zijn van de leefbaarheid in een woonwijk. Bij het zoeken naar oplossingen voor knelpunten is het logisch dat dit gebeurt vanuit een bredere integrale aanpak, samen met burgers werken aan oplossingen voor het efficiënt gebruik van de openbare ruimte.

In de vorige raadsperiode is er naast de Nota Mobiliteit 2040 ook nog een Participatienota vastgesteld. Een citaatje: “Straten zijn er voor de bewoners. Daarom voert de gemeente het gesprek met de bewoners over wat zij in de straat willen.” Dit 27 laatste gebeurt op dit moment niet of niet voldoende naar onze overtuiging. Eerlijk gezegd, ik snap dat wel. Na ons gesprek met de wethouder had ik een kort gesprek met 1 van de ambtenaren. Ik wees hem op artikel 2 van de verordening over het gebruik van parkeerplaatsen enzovoorts van de gemeente Dordrecht. Hierin staat als eerste zin, het college is bevoegd om nadere regels vast te stellen over het aanvragen, verlenen en gebruik van vergunningen en regelingen. Ik vroeg hem hoe zich dat verhoudt met de bijna, excuses voor het woord, dogmatische aanpak, de parkeerregulering is betaald parkeren van 9.00 uur tot 22.00 uur. Het antwoord was voor mij wel verbijsterend. Alles is nu zo ingericht dat het blijkbaar niet mogelijk is af te wijken wat betreft vergunningen en dergelijke. Blijkbaar heeft de gemeente zich zichzelf in een dwangbuis gehesen. Ik wil daarom graag verwijzen naar iets van de Vereniging van de Nederlandse Gemeenten. Zij hebben een standaardverordening geschreven.

Uiteraard is geen enkele gemeente verplicht dit over te nemen, maar ik ga er wel van uit dat de VNG goed heeft nagedacht over wat er precies in zo'n standaardbesluit moet komen te staan. Ik wil u graag wijzen op de artikelen 13 en 18. Hierin wordt respectievelijk uitgesproken dat er rekening dient te worden gehouden met scholen en verenigingen in de buurt. Artikel 18, de hardheidsclausule, waarborgt dat onder andere bedrijven, maar ook anderen, niet tegen aanzienlijke schade aanlopen en dat er voor hen iets geregeld zou moeten worden. Dit alles is blijkbaar op dit moment in Dordrecht niet mogelijk. Kom ik bij het laatste punt, het 7-stappenplan. In plaats van een informatieavond dient er een inspraakavond te komen volgens ons, van informatiebijeenkomsten naar ateliers met bewoners. De huidige, naar wat wij vinden, eenzijdige aanpak wordt volgens ons gekenmerkt door een te technocratische benadering. Deze biedt geen ruimte voor echte participatie en gaat voorbij aan de rol van de bewoners. Een enquête is in dat opzicht niet effectief. In de praktijk blijkt, bijvoorbeeld in onze buurt, dat veel mensen bij het invullen niet goed weten waar ze voor tekenen. Dit wordt bevestigd door de wijkmanager. Ook informatiebijeenkomsten zijn vaak niet meer dan bijeenkomsten waarbij een oplossing wordt gepresenteerd als fait accompli, dit is het, zo gaan wij het doen.

Juist het samen met bewoners werken aan een parkeervisie, wijkvisie of wijkagenda leidt tot meer betrokkenheid bij de leefbaarheid van hun wijk. Dit is een kans om de participatie van burgers bij hun woongebied te versterken. Dit vraagt wel om een andere werkwijze dan de huidige aanpak. Als ik alles kort en krachtig mag samenvatten, wij pleiten voor een flexibele, wijkgebonden totale aanpak, in overleg met bewoners en de bedrijvigheid. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Keurig binnen de tijd. Dat is heel mooi. Goed. Dan gaan we nu toe naar de vragen. Even kort inventariseren of iedereen aan het woord wil komen of niet. Een redelijk aantal. Ik zie in ieder geval, even noteren, mijnheer Bootsman. Ik begin aan deze kant. Mijnheer Dangerman van D66, gaat uw gang. De heer Dangerman: Dank u wel, voorzitter. U heeft het erover dat de inspreekavonden een beter alternatief zouden zijn dan enquêtes. Nu vraag ik me af of het niet juist betekent dat de actieve mensen met een hele sterke mening op dat soort avonden af zouden komen en een enquête laagdrempeliger is. Hoe kijkt u daarnaar? De heer Waterlander: Ik snap wat u zegt, maar ik denk zelf dat de enquête vaak te klein is wat betreft de vraagstelling. De vraagstelling is, wilt u parkeerregulering in uw wijk? Zodra je ja zegt, betekent het betaald parkeren van 9.00 uur tot 22.00 uur.

Er worden 28 geen mogelijkheden geboden om maatwerk te leveren voor de wijk. De kans is ook dat mensen … Laat ik het anders stellen, ik weet dat er mensen zijn die bezwaren hebben tegen betaald parkeren, omdat ze bang zijn voor bepaalde maatregelen die daarbij horen. Het is niet gezegd dat die maatregelen ook werkelijk zo uitpakken als waar zij bang voor zijn. Die mensen zullen waarschijnlijk nee antwoorden. Als zij in overleg kunnen met de gemeente en de gemeente kan duidelijk maken van, zo gaan we het doen en dit en dat is mogelijk, heb je grote kans dat ze mensen zeggen, dan ben ik er wel voor. Dat is kort wat ik erop kan zeggen. De voorzitter: Is dat voldoende? Geen vervolgvraag. Ik zag de eerste vingers niet zo goed, want ik heb nu alweer mijnheer Bootsman. Was er hier tussendoor nog iemand met een vraag? Mijnheer Wringer is eerst. Ik ga het rijtje af. De heer Wringer: Dank, voorzitter. Niet zozeer een vraag, maar kan de woordvoering van mijnheer op RIS worden gezet? Of staat dat er al op? De voorzitter: Ik hoor dat het geregeld wordt. Het is geregeld, het staat erop. Zo snel kan het gaan. Mijnheer Bootsman. De heer Bootsman: Dank u wel, voorzitter. Op dit moment zit de informatiebijeenkomst waar mijnheer het over had laat in het proces, stap 5 uit mijn hoofd.

Pleit mijnheer Waterlander ervoor om deze naar voren te halen en daar een participatiebijeenkomst van te maken die je wellicht bij stap 1 of 2 zou zien? Moet ik het zo begrijpen? De heer Waterlander: Ik heb niet heel goed een idee van waar het precies zou moeten komen. Ik begrijp, als we het stappenplan hebben, dan begint het met een initiatief van bewoners die last hebben van parkeerproblemen of iets dergelijks. Ik snap dat het eerst opgestart moet worden. Wat dan het meest handige moment is om die participatie te doen, wil ik meer aan mensen met meer verstand van zaken overlaten. Het enige wat ik kan zeggen, is dat de ervaring die ik nu heb, niet alleen zelf, maar ook wat ik hoor van andere mensen, is dat de informatiebijeenkomsten niet altijd even soepel verlopen. Ik hoop dat het beter gaat als we er een daadwerkelijke participatie van maken. Wat mij betreft is dat op hetzelfde moment dat is. Ik kan er niet over oordelen wat het beste is. Dat laat ik graag aan de deskundigen over. De voorzitter: Dat is voldoende voor u? Dan de volgende op mijn rijtje. Dat is mijnheer Cobben van Forum voor Democratie. De heer Cobben: Dank u, voorzitter. Zoals ik het begrepen heb, hebben de bewoners duidelijk gemaakt, op verschillende momenten, dat betaald parkeren, zoals de gemeente het voorstelt, niet gaat werken.

Het zou mij logisch hebben geleken als de gemeente vervolgens had gezegd, dan gaan we op zoek naar andere oplossingen. Het is duidelijk dat er een probleem is. Het is goed gebruik om, als er een probleem is, te kijken naar de oorzaak. Iedereen weet hier wat de oorzaak is en dat is dat er te weinig parkeerplekken zijn. Punt. Mijn vraag aan de wethouder zou zijn, bent u bereid om extra parkeerplaatsen te gaan scheppen? 29 De voorzitter: De wethouder zit niet aan tafel in het gesprek. Er is nu een inspreker. Daar kunnen technische of andersoortige vragen aan gesteld worden. De heer Cobben: Dan is het een vraag die ik aan het ambtelijk apparaat stel, of aan de griffie, om die vraag door te geleiden. Het is wel waar het om gaat. De voorzitter: Wat u voorstelt, dat zou in een oordeelsvormende sessie besproken kunnen worden. Straks, aan het eind van de avond, bent u als commissie aan zet om dat te bespreken. De heer Cobben: Het is een vraag die ik heb. Het is een vraag die ik stel aan de gemeente. Die vraag moet doorgeleid worden aan degene die daar antwoord op kan geven. De voorzitter: Gaat uw gang. De heer Coskun: Ik zou daar wel even kort antwoord op kunnen geven.

U geeft heel goed aan, de oorzaak aanpakken, maar is de oorzaak dan het aantal parkeerplekken of het aantal auto's? Zijn tien parkeerplekken genoeg, twintig, dertig of willen we allemaal twee, drie, vijf auto’s gaan rijden? Wat is de oorzaak? Ik denk dat we daarop moeten focussen. De voorzitter: Dank u wel. Ik wil graag even nogmaals benadrukken dat alle vragen in het juiste gremium gesteld kunnen worden, we hier nu de beeldvormende sessie hebben en er een inspreker is. Op dit moment wil ik iedereen vragen om daar de vragen op toe te spitsen. Dit betekent dat ik dan nu toekom aan mijnheer De Feijter van ChristenUnie/SGP. De heer De Feijter: Dank u wel, voorzitter. Dank aan het inspreken voor het vrijmaken van zijn vrije avond en om hier in te spreken. Ik hoor hem tijdens zijn bijdrage zeggen dat het vraagt om een andere werkwijze dan de huidige aanpak. Kan de inspreker twee, drie randvoorwaarden noemen van waar zo’n nieuwe aanpak aan moet voldoen? De heer Waterlander: Ik denk dat het belangrijkste is dat als je praat over, we willen graag maatwerk, je er niet aan ontkomt dat je in ieder geval moet gaan praten met de mensen in de wijk, de mensen om wie het gaat, en dat je die mensen de kans moet geven om hun eisen of punten op tafel te leggen en eventueel aan te geven. Ik snap dat de gemeente een bepaalde voorkeur heeft.

Als niemand daar bezwaar tegen heeft, waarom zou je dat dan niet uitvoeren? Op het moment dat mensen bezwaar hebben tegen de manier waarop de gemeente het voorstelt, is het niet meer dan logisch dat ernaar gekeken wordt, het gewogen wordt en dat er mogelijkheden zijn om daar een aanpassing op te geven. Zoals ik net zei, ik weet bijvoorbeeld dat er mensen zijn die bang zijn dat wanneer we betaald parkeren in gaan voeren, er minder auto’s in de straat kunnen staan, omdat ze dan parkeervakken gaan maken. Zij zeggen, nu kunnen wij allemaal met onze kleine autootjes precies achter elkaar in de straat staan. Als de vakken groter worden, kunnen sommige mensen niet parkeren. Ik weet niet of het terecht is. Dat weten zij ook niet. Zolang we niet met ze praten, zullen we het nooit weten. Ik denk dat het belangrijkste is dat er iets georganiseerd wordt waarbij mensen kunnen reageren op wat de gemeente zegt en dat de gemeente de mogelijkheid heeft 30 om daarop te kunnen reageren en er rekening mee te houden. Wat ik in mijn betoog zei en wat ik begrepen heb uit het gesprek dat ik heb gehad, de gemeente kan op dit moment niet reageren.

Stel, we ontkomen er niet aan dat het van 9.00 uur tot 22.00 uur is, maar er zijn scholen in de buurt, moeten dan alle leraren gaan betalen? Misschien is er een mogelijkheid om iets met een vergunning te doen die overdag, wanneer de meeste bewoners weg zijn, geldt voor mensen die op school zitten, 's avonds vervalt en dat de mensen die er wonen dan kunnen parkeren. Dit soort opties zijn überhaupt niet mogelijk op dit moment. Misschien is er iemand die een hele goede reden heeft om 3 auto's te hebben. Dat zou niet kunnen op dit moment. Als je zegt, ik wil maatwerk gaan leveren, moet de gemeente ook wel de handvatten hebben om dat te kunnen. Zover ik begrijp, is dat nu niet mogelijk en kunnen we alleen maar betaald parkeren doen met een bepaald tijdslot. Ik denk, luister naar de bewoners en geef de gemeente en de ambtenaren de ruimte en mogelijkheid om maatwerk te leveren. De heer De Feijter: Mag ik een korte vervolgvraag? De voorzitter: Een vervolgvraag? Zeker. De heer De Feijter: Het pleidooi voor maatwerk is, denk ik, helder. Als ik het nog even terugpak op bijvoorbeeld de vraag over de kleine auto's strak achter elkaar, parkeervakken, dat soort dingen, heeft u, of hebben andere bewoners van de wijk, niet de ruimte ervaren om dat soort vragen te stellen tijdens de informatiebijeenkomst? De heer Waterlander: Ja.

Het antwoord is dan, dat gaat niet, dat doen we niet of dit is wat we kunnen doen. Tijdens de bijeenkomsten waar ik was zijn best vragen gesteld, zijn suggesties gegeven hoe het ook zou kunnen. Eigenlijk is steeds het antwoord, dat kan niet. Alleen al dat levert een hoop ellende op, als ik het zo mag uitdrukken. Stelt u zich voor, u zit straks in de raadsvergadering, u heeft een gesprek met een van de wethouders, u bent het niet eens met wat de wethouder of de gemeente heeft voorgesteld en elke keer als u een vraag stelt wordt er gezegd, dat doen we niet, kan niet, willen we niet. Op een gegeven moment loop je tegen een muur aan, Niet iedereen is even eloquent en niet iedereen heeft evenveel beheersing. Je merkt dan dat er dingen ontstaan en gebeuren, waarbij mensen de zaal uitgezet zijn, heb ik begrepen. Dat is iets wat je niet wil. Dat komt toch door de frustratie van het gevoel hebben dat je niet gehoord wordt. De manier waarop op dit moment de informatieavonden gebeuren, ik hoor het van meerdere kanten, levert spanningen op. Dat is het laatste wat we willen, denk ik. De voorzitter: Voldoende beantwoord zo? Even een klein puntje van orde. Ik hoor af en toe herhalingen. Mede gelet op de tijd zou ik die zo veel mogelijk achterwege willen laten, we hebben tenslotte straks nog een technische toelichting.

Eerst heb ik in ieder geval nog mijnheer Kuhlmann op mijn lijstje staan die een prangende vraag heeft. De heer Kuhlmann: Zeker voorzitter. Dank u wel. Mijnheer Waterlander, goed dat u er bent. Ik wil een paar dingen even bij u peilen om te kijken hoe u daartegenaan kijkt. Voor wat betreft mijnheer Cobben, hij raakte het al even aan, betaald parkeren invoeren zou een ultiem remedium moeten in het geval dat de parkeerdruk zo hoog is. Dan is het logisch om eerst te kijken of er parkeerplekken kunnen worden toegevoegd. Dat wilde ik 31 zo even aan u vragen. Dan als tweede als het gaat over de procedure, de regels zoals we die nu hebben, staan verschillende tijden toe voor wat betreft het parkeerregime. Dat is logisch in een stad als Dordrecht. Je ziet het ook in andere steden. Je kunt daar maatwerk van maken. Ik ben benieuwd waarom er in uw geval toch niet een helemaal fijne uitkomst is gekomen, tot nu toe in elk geval.

Ten slotte wil ik even bij peilen, want dat is misschien ook wel een hamvraag, als je andere alternatieven bekijkt, er zijn parkeerplekken toegevoegd, maar de parkeerdruk is nog steeds hoog, er is naar gekeken, er is een in goed overleg met bewoners een voorstel van, zo zou je dat kunnen doen, vindt u het dan een goed idee dat het laatste woord uiteindelijk aan bewoners is, dat er geen betaald parkeren wordt ingevoerd in de variant die dan het meest logisch is, zonder dat er tenminste een meerderheid van de bewoners in het betreffende gebied dat ook steunt? Hoe kijkt u daar tegenaan? De heer Waterlander: Even kijken of ik alles weer terug kan halen. Om bij het laatste te beginnen, ik vind dat een hele moeilijke vraag. Aan de ene kant kun je zeggen, we leven in een democratie en de meerderheid beslist. In een goede democratie wordt ook altijd rekening gehouden met de minderheid. Ik denk dat als je maatwerk kunt leveren, je het kunt permitteren om te zeggen, we hebben hier een probleem, dat kunnen we niet oplossen met extra parkeerplekken en met weet ik veel wat voor maatregelen, hier moeten we echt betaald parkeren doen. Dan kun je gaan kijken welke tijden het beste zijn.

Als daar dan uitkomt dat er als gevolg daarvan groepen zijn die onevenredig zwaar getroffen worden, dat is ook artikel 18 waar ik naar verwees, dan zou je moeten kunnen kijken van, de meerderheid beslist, we gaan het invoeren, maar we gaan kijken hoe we die groep of groepen kunnen helpen, zodat zij niet die onredelijk zware belasting voor hun kiezen krijgen. Stel, we zouden overdag parkeren doen en je hebt een school, alle leraren moet dan elke dag voor 5, 6, 7 uur betaald parkeren gaan doen, heel ver weg parkeren of in een buurt gaan staan waar nog niet betaald parkeren is en dan hebben we het bekende waterbedgebied. In die zin denk ik dat we met maatwerk binnen 1 wijk heel veel kunnen oplossen. Als de meerderheid zegt, we willen toch betaald parkeren, dat daar wel naar gekeken wordt. Dan ben ik de andere 2 vragen eerlijk gezegd kwijt. Als u die heel snel … De heer Kuhlmann: Het andere ging om het maatwerk voor wat betreft de tijden, maar daar heeft u in feite al wat over gezegd. Ik begon met of u het ook logisch vindt dat je, voordat je naar de ultieme remedie kijkt, eerst kijkt naar minder zwaarwegende dingen, zoals bijvoorbeeld het toevoegen van parkeerplekken. De heer Waterlander: Dat vind ik zeker belangrijk omdat. Als ik dat dan toch nog mag toevoegen, betaald parkeren is niet voor iedereen even vanzelfsprekend.

Als ik namens mezelf spreek, ik heb een goed pensioen, ik kan het met makkelijk permitteren om dat te betalen. Ik kan niet in de portemonnee kijken van andere mensen die misschien net rond kunnen komen. U weet, alles wordt tegenwoordig duurder. Iemand heeft letterlijk tegen mij gezegd, moet ik extra werken voor betaald parkeren? Ik kan niet in hun portemonnee kijken. Ik kan niet beslissen of het onzin is of werkelijk waar. Ik denk dat dit als laatste middel moet worden gebruikt. Zijn alle andere middelen die we kunnen bedenken met zijn allen uitgeput, dan moet je op een gegeven moment misschien overgaan daarop. Daarom pleiten we voor een brede aanpak, waarbij je alles in een wijk bekijkt en hoe je dat kunt inrichten. 32 De voorzitter: Dank u. Voldoende zo beantwoord? Mevrouw Vol van Partij voor de Dieren. Mevrouw Vol-van der Holst: Dank, voorzitter. Dank voor het inspreken. Ik heb toch ook nog even een andere kant. Stel dat het wel ingevoerd wordt, zou betaald parkeren dan niet gaan stimuleren dat de leraren van die school bijvoorbeeld vaker met het openbaar vervoer gaan, zodat de druk sowieso verminderd wordt, waar we uiteindelijk met zijn allen naartoe willen? De heer Waterlander: Absoluut waar. Ik sta er helemaal achter dat we proberen minder auto's in de stad te krijgen. Zoals ook in het Mobiliteitsplan 2040 staat, daar moeten wel randvoorwaarden voor worden ingevoerd.

Ik weet niet waar die leraren vandaan komen. Komen ze uit Dordrecht of komen ze van verder? Als ik een beetje een vreemd voorbeeld mag geven misschien, ik heb bijna 40 jaar in Breda gewerkt. Ik ben altijd met het openbaar vervoer gegaan. Dat ging, maar toen ik begon kon ik uit 6 treinen kiezen. Dat zijn er nu nog maar 2, 2 boemeltjes. Het kan geen kwaad als we minder auto’s hebben, maar de randvoorwaarden moeten daarvoor wel ingevuld zijn. Ik ben bang dat het nog niet overal … 1 van de mensen met wie ik heb gesproken, moet om 6.00 uur ergens beginnen. Dat gaat niet met het openbaar vervoer. Ik denk dat dit 1 van de belangrijkste punten zal zijn, wil je minder auto's in de stad, dan zullen de randvoorwaarden, zoals ook beschreven in het mobiliteitsplan, goed ingevuld moeten worden. De voorzitter: Duidelijk. Voldoende antwoord. Gezien de tijd, we hebben voor insprekers altijd een half uur. Dat is nu voorbij. Ik wil nog even rondkijken of er misschien een iemand is met een zeer prangende vraag waarvan hij denkt, deze moet ik stellen aan mijnheer Waterlander, want anders kan ik niet verder met dit onderwerp. Dat is niet het geval. Dan dank ik mijnheer Waterlander voor zijn inbreng en antwoorden. Dank u wel. Nu ga ik over naar de technische toelichting door de ambtelijke ondersteuning op het stappenplan.

Ik weet niet of ik mijnheer Hiele of mijnheer Coskun het woord moet gaan geven, maar dat merk ik vanzelf wel. Gaat uw gang. De heer Hiele: Dank u wel. Goed verstaanbaar? Top. Welkom vanavond. Een introductie over waarom we hier vanavond bij elkaar zijn hebben we al gehad. Ik zou graag deze presentatie starten, waarbij we u meenemen in het stappenplan voor de parkeerregulering in de gemeente Dordrecht en hoe dat in zijn werk gaat. Mijn naam is Rick Hiele, adviseur verkeer binnen de gemeente. Mijn collega is Seref Coskun, adviseur parkeren. Wij gaan u meenemen in deze presentatie. Graag geven we een toelichting op het stappenplan voor de parkeerregulering. Het stappenplan zullen we in deze presentatie doorlopen. Ook zullen we aan de hand van enkele voorbeelden inzicht geven over de uitvoering en ervaring in de praktijk, hoe dat in zijn werk is gegaan. Daarna kunnen we het gesprek voeren over de toekomst van het beleid van de parkeerregulering, waarin de punten die aan bod komen besproken kunnen worden met dan eventuele vragen aan de hand van deze presentatie. Het stappenplan, zoals dat in het beleid zit, start met het handtekeningen verzamelen vanuit de wijk. Het proces wordt in werking gezet als er vanuit de wijk, door de bewoners, handtekeningen zijn gezet voor de aanvraag van parkeerregulering. Het gaat dan om een derde van het aantal parkeerplekken in een bepaald gebied.

Zodra die handtekeningen er zijn, gaan we daar scherper naar kijken. Er wordt gekeken naar de afbakening en de voorwaarden van dat parkeergebied. De afbakening betekent het 33 logisch gebied dat we willen hebben, waarin we duidelijk de grenzen kunnen bepalen die logisch zijn voor de bewoners en de weggebruikers. De voorzitter: We hebben even een interruptie. Het gaat hier om een technische uitvoering. Ik hoop dat het om verduidelijkende vragen gaat. Eventueel verdiepende vragen kunnen we wel opsparen. Mijnheer Kuhlmann. De heer Kuhlmann: Voor wat betreft het handtekeningen verzamelen, bij de totstandkoming van de regels die we hebben vastgesteld is altijd heel duidelijk geweest dat het gaat om bewoners die handtekeningen verzamelen, dat het initiatief bij bewoners ligt. Nu is dat eerder twee keer fout gegaan in Land van Valk, waarbij de gemeente een brief schrijft, zonder dat er in dat gedeelte van de buurt behoefte is aan een betaald parkeren of dat er een initiatief is. Hoe kan het dat vanuit de gemeente het proces wordt geïnitieerd in een buurt of gebied, terwijl juist de regeling erop ziet dat het initiatief vanuit bewoners komt? De heer Hiele: Ik denk dat de regeling niet volledig vanuit de gemeente geïnitieerd is en dat er redenen zijn geweest om die handtekeningen te verzamelen.

Daar zou ik graag met mijn collega in de voorbeelden op terugkomen, zodat we daar na de presentatie over kunnen praten. Die komen gericht aan bod. Ik denk dat het in ieder geval gedeeltelijk antwoord geeft op uw vraag. De voorzitter: Akkoord. Gaat u verder. De heer Hiele: Even kijken. Na bepaling van het gebied wordt een parkeeronderzoek gestart. Dit bestaat uit metingen in het gebied om de parkeerdruk te bepalen. In het beleid is vastgesteld dat het boven bepaalde grens moet liggen. Die grens, het gebied en de handtekeningen bepalen samen de beoordeling voor geschiktheid voor het invoeren van parkeerregulering en of we daarmee verdergaan. Als dat voldoet aan alle voorwaarden die gesteld zijn, wordt er een informatiebijeenkomst georganiseerd. Dat is ook in diverse gebieden gebeurt. Na die informatiebijeenkomst, waarin aan de aanwezigen informatie wordt gedeeld, wordt de draagvlakmeting uitgevoerd via een bewonersenquête. Omdat niet alle bewoners bij de informatiebijeenkomst aanwezig kunnen zijn, wordt ervoor gezorgd dat de informatie die daar gedeeld is bij de mensen thuis, via brief of flyer, gedeeld wordt, zodat iedereen over de juiste informatie beschikt. De besluitvorming over de invoering parkeerregulering volgt uiteindelijk na de uitslag van de bewonersenquête. Bij 50 procent plus 1 meerderheid wordt er geadviseerd voor invoering. Is dat lager, dan is het niet het geval.

Ik zou graag mijn collega Seref het woord geven over de gebieden die eerder aan bod zijn geweest. De heer Coskun: Dank je wel. Voordat we verdergaan met Land van Valk, wil ik het even terugpakken op de Vogelbuurt. Mijnheer Kuhlmann heeft een hele terechte vraag gesteld. Om dat goed toe te lichten, pakken we het even terug en gaan we vervolgens verder op het Land van Valk. Vogelbuurt, dit gebied is 1 januari ‘25 ingevoerd als betaald parkeren. Daarvoor, in ’24, is het stappenplan gevolgd, zijn de gebieden verdeeld, handtekeningen verzameld, de enquêtestap. Toen heeft … 34 De heer Kuhlmann: Mag ik daar wat over vragen, voorzitter? De voorzitter: Zolang het, zoals ik al even zei, een technische vraag is. De heer Kuhlmann: Ik hoor u zeggen dat in het gebied het stappenplan is gevolgd. In afwijking van het stappenplan waren er verschillende gebieden waar in eerste instantie verschillende enquêtes zijn gehouden. In het ene gebied was een meerderheid, in het andere gebied niet. Vervolgens zijn, zonder dat het vooraf was gecommuniceerd, die twee gebieden aan elkaar geplakt, is er een gebied van gemaakt en zijn al die voorkeuren wel of niet bij elkaar opgeteld, waardoor op dat moment in het gebied waar oorspronkelijk geen meerderheid was, wel een meerderheid was.

Ik vraag me daarom af, hoe kunt u nu zeggen, we hebben daar het stappenplan gevolgd en dat is volgens de regels gegaan? Ik heb daar eerlijk gezegd zelf een wat ander beeld bij. De heer Coskun: Om niet van het onderwerp af te wijken, wil ik het heel kort meepakken. Ik was er zelf toentertijd niet. Ik heb de stukken uiteraard wel gelezen. Ik lees daaruit miscommunicatie. Als ik heel goed de communicatie volg, dan denk ik dat uiteindelijk de stappen zijn gevolgd, maar dat is niet waarom ik dit voorbeeld geef. Waarom ik dit voorbeeld geef, is omdat hier geen betaald parkeren is ingevoerd op dat moment. U heeft een punt in de zin van de miscommunicatie. Ik heb dat ook gelezen. Ik ben er toen niet betrokken geweest. Bij dit gebied heeft uiteindelijk bijna 70 procent nee gestemd, even uit mijn hoofd. Als ik het vervolgens doorpak, dit gebied was op dat moment, qua bezettingsgraad, 82 procent, gemiddeld. Dit wordt gemeten door een extern bureau. Als we gaan kijken nadat er betaald parkeren is ingevoerd in het nabijgelegen gebied, is datzelfde aantal naar ruim 96 procent gegaan. Dat wisten. Dat konden we al wel voorspellen. Men verschuift altijd en is op zoek naar een gratis parkeerplek is de ervaring. Dat laat dit wel weer zien. De voorzitter: Een interruptie van mijnheer Bootsman. De heer Bootsman: Dank u wel, voorzitter. Ik heb een verduidelijkende vraag hierop.

De bezettingsgraad, is daar ook een herkomstonderzoek naar gedaan. Zijn dat echt mensen uit de wijk die daar parkeren of komen ze ook elders vandaan? De heer Coskun: Wij houden ook herkomstonderzoeken. Ik moet wel zeggen, voor de voorbereiding voor deze presentatie heb ik daar nu niet actief naar gekeken. Van Land van Valk weet ik het wel en daar kom ik straks op terug. De voorzitter: Gaat u verder. De heer Coskun: Dit is het punt waar net de vraag op werd gesteld. Wij zagen dit gebeuren en ondertussen bleven er maar vragen komen vanuit het Leerpark, vanuit Hoekenessestraat, wij ervaren parkeeroverlast. Wij hadden door verschillende redenen maar geen handtekeningen. De ene keer was het kwijt, de andere keer waren er verschillende initiatieven, los van elkaar, maar het kwam niet bij elkaar. Ze waren er mensen die bang waren om handtekeningen te verzamelen, omdat zeggen, als ik de wijk inga, dan word ik als boeman gezien. Zij ervaarden wel parkeeroverlast. De cijfers van onderzoeken bevestigden dat. Wat hebben wij gedaan? 35 Bij de oude wethouder, Rik van der Linden, hebben we aangegeven, hier lopen we tegenaan. Hij was op de hoogte, want hij werd in sommige situaties direct aangeschreven. Uiteindelijk heeft hij de opdracht gegeven om bij het JKC te toetsen wat wel en niet mag binnen de kaders van het huidige stappenplan.

Het JKC heeft gezegd, het initiatief ligt altijd bij de bewoners. Alle stappen moeten doorlopen worden, maar de gemeente mag wel een faciliterende rol daarin spelen. Wat betekent dat in de praktijk? Dat je zegt, wij moeten die stappen doorlopen, maar bewoners lukt het niet. Dat is niet hun specialiteit. Wij kunnen het wel via het Onderzoekscentrum Drechtsteden, waar we normaal gesproken de enquêtestap uitvoeren, alsnog neutraal organiseren. Dat is gedaan. Wat ook het JKC … De heer Kuhlmann: Voorzitter? De heer Coskun: Als ik mijn verhaal zou mogen afmaken? De voorzitter: Als u uw zin wil afmaken, dan kom ik daarna naar de vraag. De heer Coskun: Waarbij het JKC als advies meegaf, het zou nog beter zijn als je eerst informatiebijeenkomsten doet, zodat als men thuis een brief ontvangt, er overwogen een besluit kan worden genomen. De voorzitter: Mijnheer Kuhlmann. De voorzitter: Voorzitter, ik ben toch benieuwd of de ambtelijke organisatie zich realiseert dat deze aanpak misschien juridisch getoetst is, maar in strijd is met de wens van de raad op het moment dat we deze regels hebben vastgesteld, waarbij het uitdrukkelijk, en ook om hele goede redenen, de zaak is dat het initiatief bij bewoners vandaan komt.

Het komt heel anders over wanneer een buurman bij je komt en zegt, ik heb een parkeerprobleem, ervaar je dat ook zo? De voorzitter: Mijnheer Kuhlmann, ik wil nogmaals benadrukken, dit is een technische sessie. We behandelen dit. Ik hoor u meningen verkondigen. U bent uiteraard vrij om die te hebben, maar ik hoor geen technische vraag. De voorzitter: Pardon. De feitelijke constatering, wat er nu gebeurt, is in strijd met de wens die de raad eerder heeft uitgesproken. De vraag die daaraan gekoppeld is, bent u zich daarvan bewust? De heer Coskun: Ja. Wij zijn ons daarvan bewust. Zoals ik heb toegelicht is het eerst getoetst bij de wethouder die toen verantwoordelijk was voor deze portefeuille en vervolgens bij het JKC. Op die manier hebben wij aan onze onderzoeksplicht, naar onzes inziens, voldaan. Het is verder aan u als raad om daar vorm aan te geven. De voorzitter: Gaat u verder. De heer Coskun: Voordat ik verderga wil ik dit kaartje er even bijhalen. Dit is een kaartje uit de parkeerverordening. De voorzitter: Nog een vraag? 36 De heer Safranti: Ja. De voorzitter: Mijnheer Safranti van DENK. De heer Safranti: Ik was erg blij dat mijnheer het voorbeeld van Vogelbuurt aangaf. We gaan nu door met een andere sheet. De heer Coskun: Vogelbuurt komt hierna nog een keer aan bod. De heer Safranti: Nog een keer? Dan wacht ik wel even uw verhaal af.

De heer Coskun: Dit is het gebied in de parkeerverordening waarbij de gemeenteraad het mandaat heeft gegeven aan het college om betaald parkeren in te voeren, met voorwaarden dat er uiteraard voldaan wordt aan het stappenplan. Vogelbuurt. Ik liet u net de cijfers zien van de Vogelbuurt. Uiteindelijk in januari ’25, nadat betaald parkeren was in gevoerd in de nabijgelegen wijk, begonnen de klachten, wij kunnen niet meer parkeren et cetera. Ik heb ook bedreigingen richting de wethouder zien komen. Heel wisselende ervaringen. Het heeft een tijd geduurd en we hebben gewacht of de wijk zelf handtekeningen kan verzamelen. Ik heb net wat voorbeelden gegeven. Het is niet gelukt. Uiteindelijk hebben wij dat georganiseerd na de juridische toets. Handtekeningen heeft gebied A, want we hebben het verdeeld in 2 gebied, tot aan de Ceramstraat … Anders kan ik het even terugpakken. Dit is 1 gebied geworden en dit is 1 gebied geworden. Dit A en dit is B. Beide gebieden hebben eerst een informatiebijeenkomst gehad. We hebben uitgelegd waarom wij nu de handtekeningen verzamelen. Vervolgens is vanuit het OCD de handtekeningenactie gestart. Daar hebben beide gebieden voldoende handtekeningen verzameld. Bij de uitslag van de enquête, die bepalend is, zie je dat gebied A, waar de overlast het grootst is, een meerderheid heeft gehaald.

Er komt nu een advies richting het college om daar betaald parkeren in te voeren. Voor gebied B niet. Wat ik hiermee wil benadrukken is dat wij als ambtelijke organisatie te stappen hierin volledig volgen. We faciliteren wel, maar die 44 procent is het advies, niet betaald parkeren invoeren, want er is niet voldaan aan alle stappen van het stappenplan. Voordat ik verderga, er was net een vraag over Vogelbuurt. Ik weet niet dit het beantwoordt? De voorzitter: Mijnheer Safranti. De heer Safranti: Dank u wel, voorzitter. Voorzitter, de reactie die wij nog steeds ontvangen vanuit Vogelbuurt is dat men niet tevreden is met de handeling vanuit de gemeente in dit geval. Er was eerst een onderzoek gedaan naar een gedeelte. Vervolgens is dat breder getrokken naar het hele gebied. Het enige wat ik in dit geval wil meegeven is, u legt het heel goed uit. Daar ben ik dan ook zeer tevreden over. Wat wij dagelijks nog horen, echt waar, dat meen ik, dat hebben ze zelfs bij de burgemeester aangegeven, waar ik bij was, men is juist niet tevreden met het hele proces dat u heeft doorlopen. Ze willen dat graag terugdraaien. Dat wil ik even benoemd hebben voor we dit straks bij Land van Valk meemaken. De voorzitter: U heeft dat gezegd. Ik hoor geen technische vragen. Ik stel voor om verder te gaan met de presentatie.

37 De heer Coskun: Nu we de Vogelbuurt hebben besproken, wil ik naar Land van Valk. Ik wil inzoomen op de Hoekenessestraat. Aan alle stukken komt Land van Valk naar voren. Mijn collega heeft, denk ik, in het begin heel goed uitgelegd, in het huidige stappenplan hebben wij niet gezegd dat wij alleen in complete wijken betaald parkeren invoeren. Wij voeren betaald parkeren in bij gebieden die logisch afgebakend kunnen worden en waar minimaal 150 parkeerplaatsen zitten. Dat was de Hoekenessestraat en omgeving. Dadelijk heb ik ook nog een kaartje. Die mensen hebben zelf het initiatief genomen in mei 2025. In juni hebben ze het ingeleverd. Er waren 133 handtekeningen vereist, 203 handtekeningen verzameld. In november is de bijeenkomst geweest en de enquête is inmiddels afgerond. Aan het eind van de sheet heb ik de uitslag. Die gaan we dan direct delen. De voorzitter: Even een punt van orde. Ik heb weer een vraag en dat is prima, maar ik wil even benadrukken dat ik tot nu toe volgens mij vijf vragen heb gehad die feitelijk geen technische vragen waren voor de presentatie. Ook om de continuïteit van de presentatie te waarborgen wil ik iedereen die vrij is om te reageren, dat uiteraard wel, vragen de discipline te hebben om je te beperken tot een technische vraag over de presentatie. Gaat uw gang, mijnheer Van Aarle. De heer Van Aarle: Dank, voorzitter.

Ik ga mijn best doen om een technische vraag te stellen. Als ik de volgende stappen van het stappenplan op een rijtje zie en bovenaan staat dan handtekeningen verzamelen, kunt u me uitleggen waar de mensen voor tekenen? Wat is precies de reden van stap 1, handtekeningen verzamelen, als we in stap 6 nog een draagvlakmeting gaan doen? Ik wil even weten waar de mensen voor tekenen bij stap 1. De heer Coskun: Het heet Stappenplan invoering parkeerregulering. Dat is de titel van het stappenplan. Daar tekenen ze in basis voor. Misschien op het eind, want ik hoor wat vragen hier, wil ik bepaalde vragen terugleggen voor wat betreft het beleid. Ik zie wat vraagtekens. Als ambtelijke organisatie hebben wij die uiteraard ook, want wij zijn dagdagelijks in contact met mensen. In basis, waar tekenen ze voor? Het formulier hoort direct bij het Stappenplan invoering parkeerregulering. Daar hoort het dan bij. Je verzamelt handtekeningen voor het onderzoeken van invoering van parkeerregulering. De voorzitter: Duidelijk? Gaat u verder. 38 De heer Coskun: Wat ik net al zei, toen wij daar bezig waren, ware wij gelijktijdig bezig hierboven, met Reeland Vogelbuurt. Bij de Hoekenessestraat zouden we moeten starten met de informatiebijeenkomst en enquête. We wilden niet nog een keer, net als wat we hier hebben ervaren, een dag later mensen teleurstellen dat ze niet meer kunnen parkeren voor de deur.

Net werd heel goed gezegd dat parkeren een onderdeel is van de leefbaarheid. We kunnen daar onze ogen niet voor sluiten. We hebben gelijk naar de cijfers gekeken. Het was op dat moment 80 procent. Vogelbuurt was 82. Als betaald parkeren hier ingevoerd zou worden, dan is de kans zeker aanwezig dat het hier drukker zou worden. Vooral als hierboven ook nog eens betaald parkeren zou worden ingevoerd. Vervolgens hebben we verder gekeken. Leerpark, mijn collega is daar wat meer bij betrokken, maar daar zijn bijna dagdagelijks klachten sinds de invoering van betaald verkeer in Leerpark-Zuid. De mensen hebben de kans gehad, in die tijd, om de stappen te doorlopen. Toen is er nee gestemd. Sindsdien komen de klachten, maar een vereniging van handtekeningen is er helaas tot op heden niet. U ziet hier de bezetting nu, vandaag de dag, 99 procent op doordeweekse dagen. De mensen die daar naar school gaan, parkeren daar. Er zijn verschillende belangen die wij tegen zijn gekomen. Net werd er al genoemd, heel terecht, er zijn mensen uitgezet, tegenover elkaar gezet in de wijken, heel veel agressie en verdeling in de wijk, waarbij we bijvoorbeeld in Land van Valk en Hoekenessestraat zagen dat de initiatiefnemers zeggen het stappenplan te volgen. Er was een andere groep, of groepen, waarbij andere belangen of inzichten speelden en zij bewandelden andere wegen.

Los van de wegen, waarbij iedereen vrij is om de wegen uiteraard te bewandelen, dachten wij als ambtelijke organisatie, waar zijn wij nu mee bezig? Het is een verdeling van een wijk waarbij mensen tegenover elkaar werden gezet. Hier zijn enkele voorbeelden. In Land van Valk is het allemaal verspreid. Er zijn er nog wat meer. Dit deed ons als ambtelijke organisatie zeker pijn, want dit is nooit de bedoeling van het stappenplan of welke stap dan ook. De voorzitter: Mijnheer Kuhlmann. De heer Kuhlmann: In het stappenplan zit ruimte. Dat heeft u eerder genoemd, de afbakening van het gebied. Is het gebied niet te groot, waardoor er te veel verschillende belangen zijn? Als je een kleiner gebied hebt met alleen de mensen die de hoogste parkeerdruk hebben, dan zal men wat meer op een lijn zitten. De heer Coskun: Wat betreft Hoekenessestraat was dat niet het struikelblok. Ongeveer vierhonderd mensen werden aangeschreven. Dat is veel minder dan de Vogelbuurt. Waar het daarop misliep, dat zijn de belangen. Ik heb een hele directe vraag gesteld. Het werd net een aantal keer genoemd, er zijn belangen waarbij een derde of een vierde vergunning nodig wordt geacht. In de productcatalogus, in een lopend beleid, is het op dat moment niet een van de keuzes.

Het is niet dat wij daar geen invulling aan kunnen geven, maar als het proces al loopt, kan ik niet in een keer de voorwaarden gaan veranderen. Het proces liep op dat moment. Tijdens een informatiebijeenkomst leggen we uitdrukkelijk uit, wij zijn hier om het huidige beleid aan u uit te leggen. Wij zijn niet hier vandaag de dag om het nieuwe beleid of het mogelijk nieuwe beleid met elkaar te participeren, want daarvoor is het stappenplan niet aangevraagd. De voorzitter: Een vervolgvraag? 39 De voorzitter: Voorzitter, een vervolgvraag. In het stappenplan is niets vastgelegd over de tijden, wat ook een punt hier is. Er is alle ruimte om in verschillende gebieden verschillende tijden te hanteren. In dit specifieke geval, waarbij je echt aan de andere kant van het spoor een nieuw gebied hebt, is het niet gek om daar op die manier naar te kijken. Hoe kan het dat er toch, als ik de bewoners goed gehoord heb, minder flexibiliteit is ervaren dan men misschien zou willen, terwijl de regels daar wel ruimte voor geven? De heer Coskun: Dank voor uw vraag. Een terechte vraag. Daar hebben de bewoners, niet de groep van initiatiefnemers, maar andere bewoners in de wijk, naar gevraagd, andere tijden. Daar is een gesprek geweest met de wethouder. Wij hebben dat vervolgens onderzocht. Hier werd terecht net een vraag gesteld, een herkomstanalyse.

Wij zagen dat daar, gemiddeld over de dag, op sommige momenten twee derde, bijna 60 procent, niet uit de wijk kwam. Ze kwamen van elders en parkeerden de auto. We weten niet waar, waarom, wat de reden ervan is, maar daar werd de auto geparkeerd. Zo konden we exact meten wanneer ons beleid kans op effect zou kunnen hebben als we betaald parkeren in zouden voeren. Betaald parkeren invoeren op een bepaald tijdstip, omdat er allerlei persoonlijke belangen spelen en vervolgens het probleem niet oplossen, dat zagen wij niet zitten. Zo zijn wij gekomen tot een voorstel. Niet van 9.00 uur tot 22.00 uur, maar van maandag tot en met vrijdag van 9.00 uur tot 20.00 uur, zaterdag tot 18.00 uur en zondag vrij parkeren. De wens was, onder andere, om het alleen in de avond te doen. Toen heb ik uiteindelijk letterlijk de vraag gesteld, wat is daar de reden van? Omdat bijvoorbeeld doordeweeks een onderneming wordt gerund, er zijn personeelsleden en zij kunnen dan niet voorzien worden van een parkeervergunning. Dat is een heel goed punt en een punt waarvan ik dacht, daar zou ik wel iets mee willen doen, maar op dit moment zit dat niet in mijn productcatalogus. Het betekent niet dat ik daar niet iets mee wil doen, maar ik kan het vandaag de dag niet beloven in een lopend proces. Dan zal ik het daarvoor moeten doen. De voorzitter: Een vervolgvraag nog? De voorzitter: Ja.