2.12 2025.06.10 Notulen Dordtse Dinsdag - Vergaderzaal 1 - concept.pdf

In die bijlage hebt u alle ingrediënten om te gaan vergelijken. Hoeft u niet allemaal door te bladeren. Alles bij elkaar in die bijlage ook. Naast de Perspectiefnota hebben we ook een raadsinformatiebrief gemaakt, die het college vorige week heeft verzonden aan u. Raadsinformatiebrief die een heel nauwe relatie heeft ook met die ombuigingen. Die veel meer ingaat op het proces wat we hebben gelopen. Niet over de inhoudelijke keuzes die het college aan u voorlegt, maar die echt gaat over het proces wat we hebben gelopen. Waar we ook nog een keertje terugblikken, hoe is de omvang van de opgave, inclusief het perspectief, tot stand gekomen? De keuze die het college heeft voorgelegd om naar dat sluitend perspectief, ook bekend al uit de woordwolk van collega Hagoort zojuist. Maar ook waarom gekozen is voor een stukje flexibiliteit en omkeerbaarheid in de lijst nu? Juist ook omdat die overheidsfinanciën, met alles wat er in Den Haag gebeurt, best nog wel kan wijzigen de komende tijd. En een VNG heeft bijvoorbeeld het advies neergelegd, neem geen onomkeerbare besluiten. College heeft er op deze manier invulling aan gegeven. Kunt u teruglezen in de RIB. Ook echt een terugblikje op het proces wat we hebben gelopen vanaf maart vorig jaar. De raadsinformatiebrief die toen tot stand gekomen is.

We hebben als bijlage 1 bij de raadsinformatiebrief ook nog een keertje de terugblik gedaan op, welke ombuigingen zijn toen al in de Perspectiefnota meegelopen? Die samenvatting hoeft u niet meer terug te zoeken in de Perspectiefnota. Bijlage 1 bij de RIB hebben we al die ombuigingen nog een keertje voor u op een rijtje gezet. We hebben ook de terugblik op de participatie gedaan. Daar zijn 2 bijlagen op bijgevoegd bij de RIB. 1 is de alternatieven die zijn aangedragen vanuit de consultaties. En 2, het complete participatieverslag, waar alle sessies die zijn gevoerd in fase 2 … Fase 1 van de participatie is bij het raadsvoorstel van december vorig jaar bijgevoegd. Nu is bijgevoegd de participatiesessies die in februari en maart zijn gelopen. Bijlage 3. Vervolgens hebben we ook een paragraaf gewijd aan het bestuurlijk kader. Hoe prioriteert het college? Dat bestuurlijk kader is ook bijgevoegd bij de RIB. Hebt u al in een eerdere versie ook langs gehad. Maar de definitieve versie is nu bij de RIB gevoegd als bijlage 4. En dan tenslotte ook, hoe heeft het college de prioritering

22

verder uitgewerkt? Raadsinformatiebrief echt op het proces, met een stukje achtergrondinformatie, terugblik op het participatieproces en het definitieve bestuurlijk kader. Dat was mijn technische toelichting op het stukje Perspectiefnota en de raadsinformatiebrief. De voorzitter: U wilt nog een toevoeging … Alstublieft. De heer Hagoort: Ik rond hem af. Geen toegift. Dit is een afronding, om ook meteen de fout in de technische vragenronde recht te zetten. Het is uw traject straks. Ik haalde inderdaad de beantwoording van ronde 1 en 2 door elkaar met de deadline van aanleveren. Ik zie daar inderdaad andere data staan. En gemeenteraad 1 juli, Dordtse Dinsdag 8 juli en gemeenteraad 15 juli, de belangrijke momenten. En dan op dinsdagavond, mogelijk woensdag 16 juli, wordt die Perspectiefnota ‘26, inclusief ombuigingsmaatregelen, vastgesteld. En loopt u met u allen weer terug door de Grotekerksbuurt en is het afgerond. De voorzitter: Met natte voeten, zo te zien. Vragen? Geen vragen. Mevrouw Van Vugt. Mevrouw Van Vugt-Roose: Niet echt een vraag, maar meer een soort opmerking. De Perspectiefnota en al die bijlagen hebben we natuurlijk vorige week gekregen bij agendapunt 18 van de Agendacommissie. Maar die RIB waarover u sprak, ik moest even zoeken, maar die staat bij een ander agendapunt, bij 19. De voorzitter: Dat klopt.

Mevrouw Van Vugt-Roose: En daar staan ook alle bijlagen weer opnieuw. Maar voor iedereen die aan het zoeken is, dan kun je het misschien makkelijker vinden. De voorzitter: Dank u wel voor de toevoeging. Iemand anders nog vragen? Geen vragen. Dan wil ik de heren danken voor de uitleg van de Perspectiefnota. U heeft de data gehoord waarop u de technische vragen nog kunt stellen. En daar wens ik u allemaal heel veel succes mee. Voor nu, neemt u uw kopjes en bekertjes en flesjes mee naar de counter. Eet smakelijk voor zostraks. 3. Vragenhalfuur Voorzitter: Mevrouw Koene Raadsgriffier: Mevrouw Wepster Verslag: NotuBiz Aanwezig: Dhr. Bootsman (GroenLinks) Dhr. Katif (Beter voor Dordt) Dhr. Kuhlmann (VVD) Mevr. Van Vugt-Roose (CDA) Portefeuillehouders: wethouder C. van Benschop, wethouder M. Burggraaf, wethouder M. Merx

23

De voorzitter: Dames en heren, goedenavond. Ik heb een wethouder naast me zitten, die is er helemaal klaar voor. Die had zo van, kom maar op. Twee wethouders? Kijk nou, gezellig. Dat is mooi. Ik heb nog wel tijden meegemaakt dat hier alle wethouders zaten, maar dat is allemaal weg. Goedenavond allemaal, ik kom niet in mijn computer, want ik heb een nieuwe telefoon. Dat is echt nog totaal irrelevante informatie. Maar ik kan geen code krijgen. Dat wordt nog leuk vanavond. Wij zijn hier bij elkaar vanwege het vragenhalfuur. En er zijn een aantal vragen ingediend. En dan gaan we eens kijken of die ook van een antwoord voorzien kunnen worden. We beginnen met de heer Kuhlmann, van de VVD. De heer Kuhlmann: Dank u, voorzitter. De afgelopen weken was het weer raak. Er is een groep verkeersaso’s in onze stad die er plezier in lijken te hebben om zoveel mogelijk herrie te maken wanneer ze door onze stad rijden met hun auto, motor, scooter of quad. Vaak gaat het dan om showverkeer. Negatieve aandachttrekkerij waar niemand op zit te wachten. Niet de mensen die ruw worden verstoord, terwijl ze ontspannen op het terras zitten. Niet de kwetsbare fietser op leeftijd, die zich het apelazarus schrikt. En al helemaal niet een klein kind dat huilend wakker wordt als zo’n figuur zijn opgevoerde auto keihard laat optrekken onder het slaapkamerraam.

We hebben er als Dordtse VVD vaker aandacht voor gevraagd, voor dit probleem, en willen dat deze overlast stevig wordt aangepakt, bijvoorbeeld met lawaaiflitsers en controles. Daarom de volgende vragen. Erkent het college dat het probleem van verkeerslawaai door verkeersaso's moet worden aangepakt? Twee, wat is de stand van zaken rondom de lawaaiflitsers? En ten slotte, wat gaat het college verder doen tegen dit soort verkeerslawaai? De voorzitter: Daar komt hij dan hoor, mijnheer Merx. De heer Merx: Dank u wel, voorzitter. De eerste vraag, ziet het college dat dit probleem moet worden aangepakt? Jazeker. Het is een ergernis voor velen in deze stad, en ook voor onszelf, dat de mensen het nodig vinden om met heel veel kabaal door deze stad te rijden. Niet alleen in deze stad in het centrum, maar ook in onze buitenwijken maak je het mee. Het schijnt een hobby te zijn geworden om je uitlaat te vervangen door weet ik wat voor systemen, die heel veel herrie maken. En daarom het team Handhaving, samen met de politie, doet al 1 keer in de 2 maanden grote verkeerscontroles. Zoals op 13-2, 17-4 en 22-5 zijn er grote controles geweest, naast een aantal spontane kleinere verkeerscontroles. En we treden ook op. Onze eigen handhavers zijn alleen bevoegd voor artikel 28 en 57 van het RVV. Dat zegt u misschien helemaal niks, maar dat ga ik u toelichten, heel kort.

Het ene gaat over onnodig signalen geven. Dus onnodig toeteren, lichtsignaal en dat soort zaken. En het andere is onnodig geluid veroorzaken. En dat maak je weleens mee als mensen heel veel gas geven, zonder dat ze vooruitgaan. Dat is echt onnodig geluid veroorzaken. Maar als een voertuig hard optrekt en daarbij veel geluid maakt, valt dat niet onder onnodig geluid veroorzaken. Maar het gaat wel mogelijk gepaard met een snelheidsovertreding of gevaarlijk rijgedrag. Maar daarvoor zijn onze handhavers niet bevoegd. Dat moet de politie doen. En daar wordt ook tegen opgetreden. En de bekeuringen die worden uitgeschreven, worden door het CVOM afgehandeld, van het Openbaar Ministerie. Wat hebben wij voor resultaten van 1 januari 2024 tot ongeveer deze periode? Onnodig geluid veroorzaken of onnodig signalen geven door een bromfiets 4 bekeuringen. Andere tweewielige motorvoertuigen, dus motoren, 6 waarschuwingen en 10 bekeuringen. Vierwielige motorvoertuigen onnodig geluid

24

veroorzaken 38 bekeuringen. En onnodig signalen geven 24. En nog bij allebei een aantal waarschuwingen. Wat is de stand van zaken rondom de lawaaiflitsers? Lawaaiflitsers in de zin dat wij een soort snelheidsflitser hebben die kan flitsen als er onnodig geluid wordt veroorzaakt, dat hebben we niet. Wat we u beloofd hebben, is dat we lawaaimeters zouden installeren. Dat is ook gebeurd. En die hangen sinds juni vorig jaar op 3 locaties, Begijnhof, Johan de Wittstraat en Noordendijk. En ze kunnen ook eventueel op andere plekken worden opgehangen. En de verzamelde data geven namelijk inzicht op welke momenten we waar zouden moeten zijn met de grootste pakkans van mensen die het nodig vinden om mensen de schrik in het lijf te jagen of gewoon te irriteren. En wat gaat het college verder doen tegen dit lawaaiverkeer? Naast de genoemde handhavingsacties wordt gewerkt, bijvoorbeeld aan de plannen voor de Spuiboulevard, waarbij een gedeelte autovrij wordt. Waardoor het voor de lol rondjes rijden, dat maken we dan ook mee, niet meer aantrekkelijk is. Dan vinden ze misschien wel weer een andere plek waar ze rondjes kunnen rijden en veel herrie kunnen maken. Maar we verwachten wel dat in ieder geval hier de overlast ook minder wordt. En verder gaan we het mobiliteitsplan per wijk uitwerken.

En hierbij gaan we ook in gesprek met bewoners, waarbij verkeersoverlast in algemene zin waarschijnlijk een van de thema's is. De voorzitter: En dat bijna zonder ademhalen. Mijnheer Kuhlmann, nog een vervolgvraag? De heer Kuhlmann: Ja. Natuurlijk zijn we heel blij, dit is echt goed nieuws, dat er tientallen bekeuringen zijn uitgedeeld. Dat is heel goed. En de vervolgvraag is, of eigenlijk min of meer de oproep, om inderdaad hier blijvend aandacht voor te hebben, want het is echt een vervelend iets voor veel mensen in de stad. De heer Merx: Zeker. En we houden daar ook aandacht voor. En ik moet ook een compliment geven, doe ik dan maar via de voorzitter naar u en alle anderen, aan de politie, die echt met man en macht hieraan bijdraagt. Motoren erbij, alles erbij. En er worden echt wel verkeerscriminelen, geef het maar zo’n naam, gepakt. De voorzitter: Volgende vraag. We gaan naar mijnheer Bootsman. Ik was u even kwijt. Gaat uw gang. De heer Bootsman: Dank u wel, voorzitter. Sinds 2023 heeft station Dordrecht Zuid liften, wat de toegankelijkheid verbeterde voor mensen met een beperking, ouderen, reizigers met kinderwagens of zware bagage. In de praktijk zijn ze echter vaker defect dan in gebruik. Eerst door storingen en nu helaas door vandalisme. Alleen dit jaar zijn de liftknoppen zeker al vijf keer vastgelijmd met tweecomponentenlijm.

Afgelopen week is dit zelfs twee keer gebeurd. Ook is er een brandje gesticht in een van de liften. De ingang van de liften ligt in de openbare ruimte, de tunnel onder de Galileïlaan, het pleintje bij de Piersonstraat. Wat bij ons vragen oproept over toezicht en sociale veiligheid. Is het college het met GroenLinks eens dat herhaald vandalisme aan de liften op station Zuid volstrekt onacceptabel is en dat hier actie op moet worden ondernomen? Zo ja, wat kan het college doen om het vandalisme op en rondom station Zuid terug te dringen? Dank u wel.

25

De heer Merx: Voorzitter, elke vorm van vandalisme is onacceptabel, of dat liftknoppen zijn, bushokjes of wat dan ook. Daar waar mensen gebruik moeten kunnen maken van bepaalde voorzieningen, moeten niet vandalen vinden dat dat gebruik onmogelijk moet worden gemaakt door, zoals u dat net beschreven heeft. Ik ga het niet herhalen, want voor je het weet, breng je mensen weer op ideeën. Alleen onze eigen handhaving is er niet voor bevoegd. Dat is echt politiewerk. En de verantwoordelijkheid voor het beheer en het onderhoud, maar ook voor het doen van aangifte, ligt in dit geval bij ProRail. Er hangt wel een beveiligingscamera van ProRail, die de beelden opneemt van vandalisme, gevoelige plekken op het station. We hopen dat dit preventief werkt, maar uw verhaal bewijst al dat dat niet zo is, want ze gaan gewoon door. Maar in ieder geval moet ProRail aangifte doen. De gemeente heeft zelf geen camera's op het betreffende station. De wijkhandhavers van het gebied West, hebben we afgesproken, gaan wel wat vaker daar rondrijden en een extra oogje in het zeil houden. En wat hier niet staat, wat ik wel wil overwegen, maar ik weet niet wat u zelf gedaan heeft richting ProRail, ik wil ook best een briefje sturen aan ProRail, let er eens op. Want we krijgen hier echt klachten over. De voorzitter: Gaat uw gang. De heer Bootsman: Dank, voorzitter.

Het lijkt me heel goed als de wethouder ook nog even contact opneemt met ProRail. Ik heb het zelf ook met ProRail erover gehad. En die zeiden zelf, we zouden het heel fijn vinden als de gemeente tenminste daar ook achter staat. Dat is fijn, denk ik. De heer Merx: Dat gaan we dan in het briefje zeggen dat we hier erg achterstaan dat zij aangifte doen en zorgen dat het niet meer gebeurt. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we naar het CDA, naar mevrouw Van Vugt-Roose. Mevrouw Van Vugt-Roose: Dank u wel, voorzitter. Het CDA heeft met schrik eigenlijk kennisgenomen van een bericht van de week in het Algemeen Dagblad dat ook in het komende schooljaar bij de Dordrecht Academy weer een aantal opleidingen niet doorgaan. Er zijn weer te weinig studenten die zich hebben aangemeld. En wij weten dat ons college, de colleges uit de regio en het bedrijfsleven en het onderwijs over het aanbod met elkaar in gesprek zijn. Het is natuurlijk ook voor Dordrecht en de regio ontzettend van belang dat al die technische opleidingen, want daar gaat het hier met name om, de hbo technische opleidingen, worden aangeboden en doorgang kunnen vinden. En daarom hebben we toch wel wat vragen hierover.

Wat kan het college doen richting de hogeschool, volgens mij is het in dit geval Hogeschool Inholland, tot het behoud van de technische AD-opleidingen, zodat er niet opnieuw sprake is van een gemiste kans? Hoe heeft het college eerder aangegeven wat het belang is van voldoende technische opleiding voor Dordrecht en de regio? Derde vraag, welke verantwoordelijkheid ligt er mogelijk bij het college of bij andere gremia om te zorgen voor voldoende technische opleidingen in deze regio? En welke acties worden er op dit moment nog uitgezet? Want er kunnen nog inschrijvingen komen, want de deadline daarvoor is altijd pas 1 oktober. Ik hoop wat meer te horen.

26

De voorzitter: Ik zag mevrouw Van Vugt al hoopvol richting mevrouw Van Benschop kijken. Gaat uw gang. Mevrouw Van Benschop: Dank u wel, voorzitter. Ik denk dat het goed is om even de situatie te schetsen dat de Dordrecht Academy bestaat uit drie hogeschoolbesturen. Dat is de Hogeschool Rotterdam, Inholland en de Christelijke Hogeschool Ede. En iedere hogeschool heeft in het samenwerkingscontract of -convenant dat ooit getekend is, vier jaar geleden, afspraken gemaakt over wat de portefeuille is die zij aanbieden. En de nadruk ligt bij de Christelijke Hogeschool Ede op de sociale opleidingen. Bij Inholland op de onderwijsopleidingen, noem ik het maar even, de nadruk. En bij Hogeschool Rotterdam op de technische opleidingen. En wat er nu gebeurt, is dat er uiteraard veel berichtgeving is over het niet starten of stoppen van technische opleidingen. Maar ik hecht er echt aan om aan de voorkant te zeggen dat die andere opleidingen, bijvoorbeeld Social Work, maar ook de PEP, op het onderwijs, de pabo, dat dat opleidingen zijn die juist heel hard lopen in onze regio. Het is niet dat de hele Dordrecht Academy geen onderwijs aanbiedt. Het gaat echt over dit deel van technische opleidingen. Dan de vragen. Ik ben helemaal met mevrouw Van Vugt van mening dat voor onze regio technische opleidingen belangrijk zijn. Dat heeft gewoon te maken met hoe onze economische samenstelling is.

We hebben veel bedrijven actief in de maritieme, maar ook in de maakindustrie. En dat vraagt om goed geschoold technisch personeel. Als je dan vervolgens ziet dat er qua opleidingen aanmeldingen zijn echt van enkelen, dan hebben we het niet over tientallen, maar enkele personen, dan kun je je voorstellen dat dit niet alleen een financieel vraagstuk is voor de hogescholen, maar ook absoluut een kwaliteitsvraagstuk. Als er namelijk drie studenten in een klas zitten, dan is het niet mogelijk om op het juiste niveau onderwijs te kunnen bieden, omdat er ook wat gevraagd wordt van samenwerking tussen studenten in de interactie, omdat dat iets vraagt voor locaties. U kunt zich dat voorstellen. Omdat wij als college van mening zijn dat het wel belangrijk is, hebben we er veel in geïnvesteerd, de afgelopen twee jaar. We hebben veel gesprekken gevoerd met het onderwijs, maar nadrukkelijk ook met het bedrijfsleven. Want het bedrijfsleven heeft altijd gezegd, wij hebben behoefte aan personeel dat we verder kunnen laten ontwikkelen dan het mbo-4-niveau. En praktisch gezien wordt er niet geleverd. De bedrijven zeggen het nodig te hebben, maar als we dan initiatieven starten om ook daadwerkelijk hun werknemers de AD-opleidingen te laten volgen, dan is er eigenlijk geen animo. En dat leidt ertoe dat er inderdaad enkele aanmeldingen zijn.

Er zijn een paar bedrijven in de regio die daar iets meer gebruik van maken, maar nog steeds onvoldoende om dat kwaliteitsniveau te kunnen borgen. Wij hebben pas geleden, samen met de werkgevers Drechtsteden, nog een innovatietafel gehad, waar we hebben geprobeerd het bedrijfsleven samen met het onderwijs en gemeenten aan tafel te brengen, om te kijken of we daar iets meer vraag zouden kunnen creëren. En dat heeft ertoe geleid dat ik afgelopen vrijdag bericht heb gekregen van, er is eigenlijk geen animo, de innovatietafel stopt. En ik vind wel, hoewel ik het allemaal heel erg belangrijk vind, dat je op een gegeven moment ook realistisch moet zijn in hoeverre je dit daadwerkelijk kwalitatief van de grond gaat krijgen. En dat betekent dat we in gesprek zijn met de hogescholen dat ik vind en dat we vinden dat het hoger onderwijs voor onze regio echt van groot belang is, niet alleen technisch, maar ook sociaal, of bijvoorbeeld op onderwijsvlak, omdat we niet willen dat onze jongeren wegtrekken uit de Drechtsteden, maar dat ze hier studeren en hier werken. Ik heb ze

27

daarom gevraagd om met een plan te komen, een tweejarenplan. Toevallig vandaag nog overleg over gehad met de hogescholen. Een tweejarenplan hoe het wel mogelijk is om de Dordrecht Academy verder te verstevigen, zonder dat we daar per se afdwingen dat dat technische opleidingen moeten zijn. Want ik denk dat het voor de regio een groter belang is dat we de hogeschool behouden en dat we voldoende massa creëren om die school ook stevig neer te zetten, dan dat we ieder jaar of ieder halfjaar berichtgeving hebben over technische opleidingen, die als gevolg van te weinig aanmeldingen niet kunnen starten. Lang antwoord, maar dit is even met context. De voorzitter: Mevrouw Van Vugt. Mevrouw Van Vugt-Roose: Een korte aanvullende vraag. De ambitie van de regio om dat technisch onderwijs te versterken, die komt dan ook onder druk te staan. Hoe denkt de regio erover? Mevrouw Van Benschop: Voorzitter, die komt niet onder druk te staan. Dat blijven we in onze ambities houden, want dat is namelijk gewoon het bedrijfsleven wat we hier voor een groot deel ook gevestigd hebben. Dat willen we hartstikke graag blijven stimuleren. Wat ik wil voorkomen, is dat we de Hogeschool Rotterdam met name blijven houden aan, je moet technische opleidingen aanbieden, terwijl die dan iedere keer niet starten, omdat er te weinig aanmeldingen zijn.

Dan heb ik liever dat de Hogeschool Rotterdam zijn positie pakt, andere opleidingen gaat aanbieden en hier een stevig onderwijssysteem neerzet, waarmee we altijd de deur openhouden voor de technische opleidingen. Want als er bedrijven opstaan en die zeggen, wij gaan ze niet via onze bedrijfsscholen opleiden, maar dat willen we via de Dordrecht Academy, dan moet de Hogeschool Rotterdam gelijk kunnen inspringen en gewoon de opleiding hier aanbieden. Maar door ze daaraan te houden, dat het per se technisch moet zijn, zien we dat er nu eigenlijk iedere keer een soort terugvallende beweging is, waardoor er helemaal geen opleidingen starten. En dat zouden we willen voorkomen. De voorzitter: Dank u wel. Hij zit er al helemaal klaar voor. De heer Katif, gaat uw gang. De heer Katif: Dank u wel, voorzitter. Wegens Wantijlive en Wantijpop vragen bewoners van de Nachtegaalplaats snel duidelijkheid over verkeersmaatregelen. Vorig jaar werd de doorlaatpost verwijderd met late en onduidelijke communicatie, voorzitter. Bij Tijpoort is wel een nieuwe post geplaatst. Beter voor Dordt heeft op 29 mei jongstleden er wat vragen over gesteld. Maar nu evenementen dichterbij zijn, willen bewoners duidelijkheid, voorzitter. We hebben de volgende vragen.

Hoe verantwoordt het college het verschil in aanpak tussen de Nachtegaalplaats en de wel behouden doorlaatpost bij de Tijpoort? En welke concrete maatregelen neemt het college om tijdens Wantijlive en Wantijpop dit jaar overlast van zoekend verkeer in de wijk rondom de Nachtegaalplaats te voorkomen, nu de doorlaatpost is vervallen? En de tweede vraag, voorzitter, waarom is de in 2024 schriftelijk toegezegde evaluatie over het verkeersbeleid intern afgerond, zonder inspraak van de inwoners? En is het college bereid deze alsnog in samenspraak met de betrokkenen te heropenen? En last but not least, welke lessen trekt het college uit de gebrekkige communicatie, zeg ik gebrekkig, rond het doorlaatbewijs 2024? En hoe wordt het dit jaar verbeterd richting bewoners in de omliggende wijken?

28

En ik weet namelijk dat het doorlaatbewijs 2025 is niet verstrekt. Maar goed, dat is even terzijde. Tot zover, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Inmiddels is aan tafel aangeschoven de heer Burggraaf. En die gaat u van een antwoord voorzien. De heer Burggraaf: Dank u wel, voorzitter. We hebben eerder ook inderdaad artikel 40vragen al beantwoord hierover. Zeker. Deze nieuwe set artikel 40-vragen nu wederom gekomen. Daar heeft u nog een antwoord voor tegoed. Maar er is al een eerdere set, ik meen door Op Ons Eiland, gesteld. En daar hebben we feitelijk ook toegelicht een aantal zaken die u nu aan ons vraagt. En dat is dat er inderdaad in het verleden overal vrij parkeren was en dat er toen toelaatpoorten waren, verkeersregelaars, om te zorgen dat niet festivalgangers in de wijk gingen parkeren. Er is nu een verandering gekomen, sinds vorig jaar, dat er betaald parkeren in een deel van de buurt is. Daar is van geconstateerd dat, doordat er betaald parkeren is in het gebied, er voldoende parkeergelegenheden zijn voor de bewoners in het betaald parkeren gebied, waardoor het niet noodzakelijk is om daar nog een aparte toegangscontrole op te doen. Dat vindt alleen plaats op het deel van de buurt waarin geen betaald parkeren is, waar geen vergunningparkeren is gereguleerd.

Vervolgens hebben we ook daar aangegeven dat we wel alert zullen zijn om te kijken dat de gehandicaptenparkeerplaatsen in de buurt wel vrij blijven, ook voor de bewoners die dat dichtbij huis nodig hebben. Daar zal toezicht op plaatsvinden. En ook dat er niet fout geparkeerd wordt in het betaald parkeren gebied. Dat mensen wel als we parkeren het netjes in de parkeervakken doen. Er was vorig jaar wat verwarring inderdaad over het doorlaatbewijs. Die is alleen van toepassing voor het deel waar niet betaald parkeren geldt. Ik ga ervan uit dat er nu een brief is gegaan naar de omgeving, waarin ook gecommuniceerd is hoe nu de bereikbaarheid in de buurt is geregeld. Dn inderdaad voor het deel waar het betaald parkeren is, die krijgen dan geen doorlaatbewijs meer. Dat was vorig jaar wel zo, met informatie erop, en dat gaf verwarring. Dat snap ik voor de vorige editie. En na deze editie zullen we weer evalueren en kijken of het inderdaad ook zo uitpakt, zoals we hebben verwacht en de vorige editie hebben gezien. Zeg ik u toe dat we dan ook die evaluatie nog even zullen delen met de VvE van Nachtegaalplaats. We hebben de vorige keer wel die evaluatie gedaan met de input die ze vooraf hadden gegeven, maar hebben ze toen niet bij die evaluatie meer betrokken.

Ik zal zorgen dat ze dit keer een bericht actief krijgen vanuit ons, zodra het evenement voorbij is en we kunnen opmaken hoe de verkeerssituatie is gelopen rondom het evenement. En volgens mij heb ik dan alle vragen beantwoord. De voorzitter: Dat gaan we nu testen. De heer Katif: Voorzitter, voor een groot deel wel. Er zullen ook nog artikel 40-vragen beantwoord worden. En aan de hand daarvan zullen we even kijken wat we nog meer zullen vragen. Maar ik ben blij met de drie toezeggingen die zijn gedaan. Handhaving op twee manieren en de laatste toezegging dat in ieder geval de bewoners worden betrokken bij datgene wat ze aangaat. Dat is parkeren met een auto voor de deur, zou ik bijna zeggen. Dat is het. De voorzitter: Geen vervolgvraag, vervolgpleidooi, maar u heeft een antwoord. Dat waren ze voor vandaag. Ik wens jullie allemaal een fijne avond.

29

4. Bestemmingsplan Maasterras fase 1 – Raadsvoorstel Voorzitter: De heer Struijk Raadsgriffier: De heer Den Boer Verslag: NotuBiz Aanwezig: Dhr. Bootsman (GroenLinks) Dhr. Damen (Partij van de Arbeid) Mevr. Dijkstra (Gewoon Dordt) Dhr. De Feijter (ChristenUnie/SGP) Dhr. Groenewege (Partij voor de Dieren) Dhr. Gündogdu (Op Ons Eiland) Dhr. Den Heijer (VVD) Mevr. Van Herwijnen (Partij voor de Dieren) Dhr. Klerk (CDA) Mevr. Koene (Gewoon Dordt) Mevr. Kruger (GroenLinks) Dhr. ’t Lam (SP) Mevr. Pichel (Forum voor Democratie) Dhr. Safranti (DENK) Mevr. Stolk (VSP) Dhr. In ’t Veld (VSP) Dhr. Wringer (Beter voor Dordt) Portefeuillehouder: Overige aanwezigen: dhr. Metsch, mevr. Huiskes, mevr. Labruyère, dhr. Van Maastrigt, mevr. Stallaert, dhr. Jaarsma, dhr. Molenaar De voorzitter: Goedenavond, hartelijk welkom voor deze vergadering, met als onderwerp het bestemmingsplan Maasterras fase 1. Het is een beeldvormende sessie. En we hebben vanavond een heleboel insprekers. Daarover zo meteen meer. Hartelijk welkom aan de raads- en commissieleden, wethouder Burggraaf heb ik ook gezien, en uiteraard de belangstellenden op de tribune. En ook daarbij inbegrepen degenen die zo dadelijk gaan inspreken. Welkom aan de mensen thuis, ook die meekijken. Zullen er vast ook een heleboel zijn. Zoals gebruikelijk ga ik eerst even vragen of iedereen zich kort wil voorstellen.

En daarna ga ik de rest van het programma uitleggen. Begint u maar. De heer Den Boer: Mark den Boer, commissiegriffier. De heer De Feijter: Bart de Feijter, ChristenUnie/SGP. De heer Bootsman: Nick Bootsman, GroenLinks Dordrecht. De heer Klerk: Albert Klerk, CDA. De heer Den Heijer: Rolin den Heijer, Dordtse VVD. En ik vervang mijn collega, de heer Noldus.

30

Mevrouw Stolk: Margret Stolk, VSP. De heer In ‘t Veld: Richard in ’t Veld, VSP. Mevrouw Van Herwijnen: Irma van Herwijnen, Partij voor de Dieren. De heer ’t Lam: Jack ‘t Lam, SP. De heer Wringer: Jan-Willen Wringer, Beter voor Dordt. De heer Damen: Leo Damen, Partij van de Arbeid. De heer Safranti: Mehmet Safranti, DENK Dordrecht. De heer Gündogdu: Aydin Gündogdu, Op Ons Eiland. Mevrouw Pichel: Ruby Pichel, Forum voor Democratie. Mevrouw Koene: Irene Koene, Gewoon Dordt. Mevrouw Dijkstra: Marjanne Dijkstra, Gewoon Dordt. De heer Groenewege: Pieter Groenewege, Partij voor de Dieren. De voorzitter: Mevrouw Kruger heeft geen rol, die verbergt zich nu achter haar handen, maar ze is er wel. Mijn naam is Leen Struijk en ik ben, zoals wel vaker, de commissiegriffier, de voorzitter van deze vergadering. Excuus. Ik dacht, moet ik alweer gaan werken na twee jaar pensioen? Toch maar niet doen. Waarom zitten we hier? In de afgelopen maanden hebben we diverse voorbereidende technische sessies over de inhoud van het bestemmingsplan Maasterras fase 1 gehad. Vanavond komen de insprekers aan bod. De meesten van hen hebben al eerder gebruikgemaakt van de gelegenheid om een zienswijze op het ontwerpbestemmingsplan in te dienen. Voor deze avond hebben zich zeven insprekers gemeld. Die zijn in te delen in vier blokjes. Individuele bewoners Weeskinderendijk. Daar gaan we zo meteen mee beginnen.

Dat zijn er vier. Eén vertegenwoordiger namens diverse bewoners van de Weeskinderendijk. Dan ook nog een vertegenwoordiger namens de woonwagenbewoners Brandts Buysstraat. En als laatste komt ook nog de woningcorporatie Trivire. We gaan, zoals ik al zei, beginnen met de vier individuele bewoners van de Weeskinderendijk. Die ga ik nu uitnodigen om hier te verschijnen. Aan mijn linkerhand. Dat is de heer Metsch. En misschien als u in die volgorde doet, dan is dat voor degenen die niet kennen het makkelijkst te onthouden. De heer Metsch mag naast mijnheer Den Boer gaan zitten. Daarnaast dan graag mevrouw Huiskes. Dan mevrouw Labruyère. En dan als laatste de heer Van Maastrigt. En u kent, want u bent hier vaker geweest, de spelregels. U krijgt exact vijf minuten. Minder mag, meer liever niet. Gaan we maar niet doen, want het is een heel vol programma en we willen ook de commissieleden graag de gelegenheid geven om vragen te stellen. Ik ga ze achtereenvolgens het woord geven. En als ze alle vier geweest zijn, dan kunt u gebruikmaken van de mogelijkheid om vragen aan hen te stellen. Mijnheer Metsch, aan u de eer, microfoontje aan en dan kunt u uw woord doen. Succes.

31

Inspreker 1: Voorzitter, geachte leden van de gemeenteraad, dames en heren, ik zit hier vandaag om u te verzoeken, als u op 2 juli over het bestemmingsplan voor het Maasterras stemt, te stemmen voor een variant waarbij de woonhuizen aan Weeskinderendijk blijven bestaan. Ik ben de bewoner en eigenaar van een van deze huizen, Weeskinderendijk 133. Voor de duidelijkheid, ik ben niet tegen het plan in het algemeen. Ik zie zeker het nut van meer woningbouw in deze tijden van een tekort aan woningen. Maar precies om die reden wil ik mijn eigen woning niet kwijtraken. Ik ga ervan uit dat u allen mijn zienswijze van 25 januari vorig jaar heeft gelezen. Die zal ik niet volledig herhalen. Maar toch, wat toen gold, geldt nu nog steeds. Ik ben nog steeds chronisch ziek en nog steeds zonder uitzicht op genezing. Als volwassene hoop je op een gegeven moment een paar zekerheden te bereiken in je leven. Zoiets als een inkomen, iets zinvols om te doen, een sociaal leven en een plek die je je thuis kan noemen. Vier poten onder je stoel, zou je kunnen zeggen. Toen ik acht jaar geleden mijn huis kocht, dacht ik dit grotendeels te hebben bereikt. Door mijn ziekte zijn de eerste drie zekerheden nu weggevallen, of een stuk minder geworden. De stoel waarop ik zit, is aardig aan het wiebelen. Nu zaagt het plan om mijn huis te slopen aan de laatste overgebleven poot.

Dan zegt u wellicht, maar dan verhuis je toch naar een ander huis. Zo makkelijk is dat helaas niet. Wederom, door mijn ziekte kan ik niet werken. Ik leef niet van een WIA/WGA-uitkering. Banken geven geen hypotheek als je deze uitkering hebt. Ieder huis, wat ongeveer gelijkwaardig is qua afmeting en technische staat, is vele malen duurder dan wat ik betaald heb voor dit huis. Huren in de vrije sector is met mijn huidige middelen niet mogelijk. En als eigenaar van een koophuis sta je niet lang genoeg op de wachtlijst voor een sociale huurwoning, off helemaal niet. En dan heb ik het nog niet over alle bijkomende stress van het zoeken, vinden, financieren, verbouwen en verhuizen naar een nieuwe plek. Door mijn ziekte kan ik dat niet zo doen als ik zou willen. Als ik in dit huis kan wonen, kan ik netjes doorgaan tot het einde van de looptijd van mijn hypotheek, die netjes gewoon af blijven lossen. En dan is er niks aan de hand. Ik heb ook maatregelen genomen om mijn huis zo energiezuinig mogelijk te maken voor het milieu, maar ook om lage maandlasten te hebben. Ik zou het erg jammer en zonde vinden als wat ik opgebouwd heb al na zo'n korte tijd in de container gegooid gaat worden. Dat lijkt me vreselijke verspilling. Mijn artsen en therapeuten hebben mij gezegd dat als mijn stress niet omlaaggaat ik niet kan genezen.

Sommigen hebben zelfs gezegd dat ze mij niet kunnen behandelen, omdat er geen basisrust is. Die rust is er niet omdat, zoals ik net gezegd heb, alle zekerheden in mijn leven onzeker zijn geworden. Dat ik ziek ben geworden, daar kan u niks aan doen. Dat is pure pech. Ik kan er ook niks aan doen. Dat ik waarschijnlijk nu mijn huis kwijt raak, dat is niet mijn schuld. Dat komt niet omdat ik mezelf in de schulden heb gewerkt of iemand schadevergoeding moet betalen en daardoor verplicht mijn huis moet verkopen. Dat ik mijn huis ga kwijtraken, mogelijk, komt puur en alleen door de plannen, zoals die nu staan in het ontwerpbestemmingsplan. Dat is het bestemmingsplan waarover u op 2 juli gaat stemmen. Met de keuze die u gaat maken, heeft u mijn lot in handen. U kan ervoor kiezen wat over is van mijn leven zuur te maken, maar dat hoeft niet. Het Platform Weeskinderendijk heeft in de afgelopen weken aangetoond dat er een alternatief mogelijk is. Het bureau Antea heeft berekend dat met het alternatief dezelfde doelen gehaald kunnen worden als het plan van B&W, burgemeester en wethouders. Daarom verzoek ik u om op 2 juli het voorgestelde bestemmingsplan zodanig te wijzigen dat de

32

woonhuizen aan de Weeskinderendijk blijven bestaan. Ik hoop op uw wijsheid en dank u voor uw aandacht. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Metsch. Complimenten voor de wijze waarop u het gedaan hebt. Keurig binnen de tijd. Ik ga naar mevrouw Huiskes. Ook succes. Inspreker 2: Daar zitten we dan, bijna twee jaar nadat heel dit gedoe begon. Ik zit hier om een zienswijze toe te lichten die ik anderhalf jaar geleden heb ingediend over een totaal ander plan. En om eerlijk te zijn, het boeit mij niet meer zoveel of dat die huizen blijven staan of dat ze worden gesloopt. Ik zal vooral geen feestje vieren als ik gewoon weet waar ik aan toe ben en weer naar de toekomst kan kijken. In mijn zienswijze gaf ik al aan dat het gedrag van het college ongehoord slecht is geweest. In de beantwoording van de zienswijze geeft het college aan dat alles nu verbeterd is. Dat is echt bullshit, als je het mij vraagt. Ik vraag me oprecht af wat er is verbeterd in de communicatie en de participatie. Het college heeft ons als bewoners doen denken dat als wij een quickscan zouden uitwerken, dat zij hier serieus naar zouden kijken. Daarna heeft zij ook nog verzocht om de plannen even aan te passen, om echt appels met appels te vergelijken. Het college heeft ons maanden keihard aan het werk gezet.

En werkte zelf ook nog eens tegen door informatie niet te verstrekken, informatie te verdraaien en deadlines aan te passen. De Raad van State heeft uitstel op de besluitvorming gegeven tot 1 juni, zodat die alternatieve plannen juist wel goed bekeken konden worden. En dat is overduidelijk niet gebeurd. Wij zijn simpelweg aan het werk gezet om plannen aan te leveren, die daarna rechtstreeks in de hoek zijn gegooid. Op 25 maart werd dat maar al te duidelijk. Echt, schaam u diep wethouder, schaam u diep. En ook raadsleden en commissieleden, schaam u diep. Hoe hebt u het kunnen toelaten dat het college twee jaar lang rücksichtslos door kon gaan met haar ramkoers? Alle huidige bewoners van het gebied letterlijk uit het veld slaan. Hoe hebt u het toe kunnen laten dat er alleen maar technische sessies konden zijn en daarbij geen ruimte was voor politieke discussie? Nu geeft het college aan dat als u politiek besluit dat die huizen blijven staan dat het eigenlijk veel te veel aanpassen wordt. Twee jaar lang hebt u dat toegelaten. Twee jaar lang liet u het college in haar macht. Dit betreft mensenlevens. We zijn niet een stapeltje documenten dat ligt te wachten. Schaam u diep. Door het enorm dreigende autoritaire gedrag van de gemeente, door alle druk en onzekerheid die ons is opgelegd en door het niet serieus nemen van ons harde werk is er bij mij echt iets geknapt.

Op dit moment zit ik overspannen thuis. Aan herstel kom ik niet toe, omdat de situatie waarin ik zit hetzelfde blijft, vol onzekerheid en onrecht. Het is wel gebleken dat Dordrecht geen democratie is, maar een plutocratie. Naar grote bedrijven wordt uitvoerig geluisterd, terwijl de burger aan de kant wordt gezet. De huizen op de Weeskinderendijk moeten in verband met financiële voordelen verdwijnen. Maar wat deze voordelen precies zijn, dat wordt pas bekendgemaakt nadat u als raad een besluit hebt genomen. Niets liever ziet de gemeente ons van de Weeskinderendijk vertrekken. Ik kan u vertellen, ik wil echt liever uit dit verschrikkelijke Dordrecht vertrekken dan dat de gemeente wil dat ik vertrek. Maar voor heel Dordrecht zou het beter zijn dat ook heel dit gebakkelei over is en dat er nu ook echt woningen worden gebouwd. Maar ik zal niet vertrekken zolang u uw financieel voordeel niet met ons deelt. U kan een ruimhartig bod doen waar wij tevreden mee zijn. Doet u dat niet, dan kan de rechter verder bepalen wat wel of niet rechtvaardig is. Dat zal wel weer jaren duren.

33

Slecht voor de ontwikkeling van Dordrecht, slecht voor de stad, slecht voor uw financiën en ook heel slecht voor mijn persoonlijk herstel. Ik vraag u daarom echt, bevrijd ons nu eindelijk van deze afschuwelijke gijzeling en wees nu echt ruimhartig, terwijl u uw burgers de stad uitjaagt. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Huiskes. Dan ga ik naar mevrouw Labruyère. Inspreker 3: Goedenavond allemaal, ik wil ten eerste bedanken voor de uitnodiging voor vanavond, om nog een keer in te spreken. Er zullen wat zelfde punten zitten, denk ik, bij mijn buren als in mijn verhaal, maar dan zal dat ook wel heel belangrijk zijn. Ik zou vandaag in gaan spreken over mijn zienswijze. Echter, het is 1,5 jaar geleden dat ik hem geschreven heb. Plannen zijn veranderd. Wij hebben een plan ingediend. Daar is niks mee gebeurd. En eigenlijk voelt het hier voor mij als een grote farce dat ik hier mag inspreken, 1,5 jaar na dato. Ik zal eerst een paar dingetjes oplichten uit mijn zienswijze, een paar punten meenemen. Daarna wil ik ook gewoon een stuk van het proces van de laatste 2 jaar meenemen en een stukje van mijn persoonlijk verhaal. Het is duidelijk dat in het proces participatie, communicatie, zorgplicht van de gemeente en informatieverstrekking nog steeds niet helemaal op orde is. En dan zeg ik het heel subtiel. Dan hebben we ook nog het puntje vergoedingen en kostenverhouding.

Daar wilde ik nog wel even wat aandacht aan besteden. Ik heb gezien in de 2 jaar dat een van de duurste bedrijven die in te huren zijn, Mecanoo, ingehuurd wordt voor een plan en dat er verschillende projectmanagers de revue gepasseerd zijn. Ik begin me dan achter mijn oor te krabben als er ook nog extra mensen worden ingehuurd. We noemen geen namen, maar het woord Barcelona zal u wellicht herkennen. Dat moet toch ontzettend veel geld gekost hebben. Even terug naar mijn zienswijze. Mijn zienswijze heb ik nog even nagelezen. De conclusies, het korte verhaal. Blijkt dat mijn zienswijze gewoon als evaluatie gebruikt kan worden voor hoe het proces tot nu toe verlopen is en hoe het plan nu tot stand is gekomen, met brug, met spoor en met stamlijn. Dan gaan we nog even terug naar het persoonlijke stukje. Door de gemiste zorgplicht van de gemeente, want dat vind ik nog echt heel erg jammer, de communicatie en noem maar op, de informatieverstrekking, waar Joëlle ook al iets over noemde, doordat dat gemist werd door ons hebben wij zelf heel hard moeten werken. En wij hebben extra hard moeten werken, omdat wij gewoon niet goed geïnformeerd werden. Ik kan je vertellen, ik heb in mijn agenda grofweg bijgehouden wat het mij heeft gekost aan vergaderingen, besprekingen, overleg binnen ons groepje, overleg met raadsleden. Ik kom uit op ruim 160 uur per jaar.

Dat betekent 4 maanden per jaar aan werktijd. Daar zitten nog niet eens de appjes, de kleine documentjes die via de app gestuurd worden en de telefoontjes die ik tussen mijn werk door en tijdens mijn werk doe. Ik kan u wel vertellen dat dit wat ik moet inleveren als kleine zelfstandige aan werkuren heeft mij klanten gekost, het heeft mij energie gekost en het heeft mij geld gekost, 2 jaar lang. Ik hoop dat u bewust bent, door eigenlijk een verzaking van een goede communicatie en een zorg. Ik hoop echt dat iedereen zich hier bewust van is. Het heeft mij te veel gekost. En dan vraag ik me ook af, of laat ik het zo zeggen, ik vind dan, als ik terugkijk naar het proces van het Maasterras, dat er toch wel een heel schril contrast is tussen wat het mij moet kosten en wat de gemeente mag uitgeven. Soms komt dan de vraag bij mij in me op van, hoeveel schade mag je eigenlijk aan je inwoners van ons Dordrecht toebrengen,

34

in het kader van het algemeen belang? Natuurlijk, ik snap, iedereen wil door of het college wil door met de plannen. Ik begrijp het, er moet gebouwd worden. De voorzitter: Mevrouw Labruyère, kunt u komen tot een afronding? Inspreker 3: Prima. Dan heb ik als laatste, dan sla ik een stukje over, maar dan wil ik nog even aangeven, wij als Platform en ik hebben er altijd voor gezorgd dat wij positief, constructief bezig zijn geweest. Mijn vraag is aan jullie en aan de raad, zorg voor het tweede deel van deze procedure en het proces wat we ingaan dat wij op diezelfde manier benaderd en behandeld worden. Dat wil ik en dat verdien ik. En de laatste zin, zorg dat die dwang van tafel gaat, als het zover komt, en maak ruimte voor een kopje koffie en ga met ons in gesprek, met creatieve oplossingen, zodat wij goed verder kunnen met hetzelfde en vergelijkbaar woongenot. En dat ik verder kan met mijn bedrijf en met mijn leven. Dank u. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Labruyère. Dan gaan we als laatste naar mijnheer Van Maastrigt. Inspreker 4: Goedenavond, mijn naam is Bob van Maastrigt. Ik had een gigantisch pleidooi kunnen houden. Ik heb hier al eerder gezeten, vorig jaar. Het niveau van een gigantisch pleidooi zie ik het nut niet van in. Ik heb het samengevat. Ik ben een bewoner van de Weeskinderendijk. Ik ben hier, omdat de gemeente mijn thuis en toekomst wil afpakken.

We mochten praten, maar niets mee beslissen. We kregen informatie, maar geen eerlijk verhaal. Alles draait om vaart maken, tempo erin. Maar ten koste van wie? Geen echte keuze. Onteigening dreigt. En dat allemaal voor een bouwplan dat totaal uit de hand loopt, onder de noemer algemeen belang. Met hoogbouw, massale sloop en nul respect voor de mensen die er nu wonen. We worden onder druk gezet, mensen slapen slecht, raken overbelast en zien hun toekomst verdwijnen. En wat biedt de gemeente? Een kale vergoeding van tien jaar schadeloosstelling. Dat is schandalig. Onacceptabel dat wij in tijden van woningnood gedwongen worden onze huizen te verlaten. Dat het die kant op dreigt te gaan. Het gaat mijn pet te boven. We hebben een alternatief plan als Platform op tafel gelegd, waarin onze huizen blijven staan. Maar dat wordt voor ons gevoel genegeerd. Waarom? Omdat het niet in plaatje past? Omdat we te klein zijn om serieus genomen te worden? Omdat we geen grote onderneming zijn? Omdat op ons stukje grond geld verdiend moet worden? Want daar komt het de afgelopen twee weken een klein beetje op neer, begrijp ik. Laten we duidelijk zijn, wij laten ons niet zomaar wegvagen. Echt niet. Stop met het indirect dwingen van bewoners. Stop met het verschuilen achter schijnparticipatie, wat misselijkmakend is. Geef ons onze toekomst terug.

U haalt de dwang van tafel en kijkt of dat we daadwerkelijk tot een creatieve oplossing samen kunnen komen of geef ons echt die ruimhartige compensatie, waarmee we daadwerkelijk in dezelfde woonomstandigheden, leefomstandigheden dan we zitten, financiële omstandigheden dat we allemaal zitten, verder kunnen. En als het dan om regeltjes en wetgevingen, et cetera gaat, prima. Maar dan willen wij ook meedelen in de winst die jullie op mijn grond gaan maken. Als u straks een keuze maakt, weet dan, u maakt geen keuze over een stukje grondoppervlak, u maakt een keuze over een thuis, over onze levens, over onze toekomst. Dank u wel.

35

De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van Maastrigt. Dat waren vier verhalen. En aan u om vragen te stellen. Ik wilde het maar weer net doen als de vorige keer. Eén vraag per fractie. Gewoon het rondje maken. En daarna gaan we verder, zolang de tijd ons eventjes rest. Ik zag mijnheer Safranti als eerste zijn hand opsteken. U de eerste vraag. De heer Safranti: Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Graag even aangeven aan wie u de vraag stelt. De heer Safranti: De eerste mijnheer. De voorzitter: Mijnheer Metsch. De heer Safranti: Allereerst nogmaals, ik ben zeer onder de indruk van u allen, de vragen, maar ook het onbegrip die u aangeeft. Maar mijn vraag is naar deze mijnheer, want die gaf aan, ik heb een Wajong. Of wat was het? WGA. Een uitkering waar u in principe geen woning kan kopen of aan een woning kan komen, met die inkomsten dan. Mijn vraag is, heeft u tot op heden ook wel van een woongarantie gehoord, of heeft u een gesprek gehad met de gemeente hierover, om eventueel hier gebruik van te kunnen maken. De voorzitter: Dank u wel voor uw vraag. Als u het knopje even indrukt, dan kunt u antwoord geven. Inspreker 1: Zoals u dat zegt, woongarantie in dat begrip niet. Ik ben niet bekend met die constructie. Daar heeft men het tegen mij ook niet over gehad. Ik heb een gesprek gehad met Marten Bosma.

We zullen het nadat de gemeenteraad heeft gestemd, na 2 juli, misschien verder hebben over mogelijkheden, maar nog niet concreet. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Damen, heeft u een vraag? De heer Damen: Nee, voorzitter, ik ben een beetje stil van de betogen. De voorzitter: Mijnheer Wringer? Mijnheer ’t Lam? De heer ‘t Lam: Ik ben eigenlijk ook wel stil als ik dit dan weer hoor. Maar ik wil ook toch wel een vraag stellen. Mevrouw Labruyère, ik kan het ook aan anderen stellen, maar ik kies haar dan even uit, u heeft aangehaald, graag een oplossing in overleg. Ik heb ook gehoord dat er eens een keer een besluit genomen moet worden. Maar als we een besluit nemen, zoals het voorstel er nu ligt, dan is de vraag, wat voor overleg er nog kan plaatsvinden? Zou u gebaat zijn als de plannen van de bewoners, zoals die er liggen, als daar overleg over komt en de raad het besluit zou uitstellen, of zegt u, liever maar een besluit en dan zien we daarna wel? De voorzitter: Mevrouw Labruyère, wat wilt u? Inspreker3: Voor mij persoonlijk liever een besluit. Al eigenlijk anderhalf jaar extra wordt alles gerekt. En elke keer spannen we ons opnieuw in met ons werkgroepje. Op een

36

gegeven moment is de koek op en wil je gewoon verder met je inkomen en zekeren, en je bedrijf, tenminste in mijn geval, en met je leven. Maar dat is persoonlijk voor mij. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Van Herwijnen. Mevrouw Van Herwijnen: Ook bedankt voor jullie inbreng. Mevrouw Huiskes gaf ook aan, haal die dwang van tafel. Of het was uw buurvrouw. Dat weet ik even niet meer. Maar met hetgeen wat u net heeft gezegd, hoe ziet u dat dan voor zich? Als u zegt, neem alsjeblieft een besluit, welk besluit, welke kant het natuurlijk opgaat, maar geef ons in ieder geval duidelijkheid. Maar de tegenhanger is dan ook, haal die dwang van tafel. Hoe ziet u dat voor zich? De voorzitter: Mevrouw Labruyère ook? Inspreker 3: Als onverhoopt voor het plan wordt gestemd en onze huizen moeten weg, dan hoop ik, laat ik het zo zeggen, dat er een hoop geleerd is in het proces wat afgelopen twee jaar zich heeft afgespeeld. Wij hebben heel veel geleerd. Ik hoop dat het college dat ook heeft gedaan. En van daaruit zouden we echt aan tafel kunnen om te kijken. Want wij zitten niet te wachten op een dwang. Wij willen gewoon een goede oplossing. En wij willen gewoon verder met ons leven. Dat is het. En daar valt zeker wat creatiefs mee te verzinnen, zoals Bob ook al zei. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Stolk. Mevrouw Stolk: Voorzitter, ik werd net zelf ook wat emotioneel.

Maar ik schaam me kapot dat ik hier onderdeel van ben, wat wij deze mensen aandoen. En daar wil ik het even bij laten. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Den Heijer.

De heer Den Heijer: Volgens mij een indrukwekkend inbreng. En ik hoor verschillende zaken. Ik hoorde u ook zeggen, ik wil verder met mijn leven, ik wil perspectief, het is mijn thuis. Volgens mij grijpt dat iedereen aan. Ik ben vooral benieuwd naar, u zegt, neem gewoon het besluit, dat geeft duidelijkheid, waar bent u mee geholpen in de fase na dat besluit? Want u heeft daar net het een en ander over gezegd, maar heeft u zelf daar ideeën bij wat u dan zou kunnen helpen op dat moment? De voorzitter: Mevrouw Labruyère ook? De heer Den Heijer: Jullie hebben alle vier eigenlijk gezegd in jullie betoogd. Ik kan me voorstellen dat niet één iemand het voor vier mensen kan zeggen, omdat iedereen het op zijn eigen gevoel doet. De voorzitter: Mevrouw Huiskes deze keer? De heer Den Heijer: Maar als iemand van jullie vieren erop wil reageren, graag.

37

Inspreker 2: Ik denk eigenlijk al wat u zelf zegt, voor iedereen is dat anders. En zo zou voor mijn buurman volgens mij hulp met het verhuizen al goed en fijn zijn. En voor een ander hulp bij de hypotheek. Ik denk waar wij echt mee zijn geholpen of ook of en-en, maar ik denk waar wij als bewoners met zijn allen goed mee zijn geholpen, is iemand die echt met ons per gezin, per huis, per bewoner in gesprek gaat, waar wij mee geholpen zijn. Want het is zo, ieder huisje heeft zijn kruisje. Ieder huis heeft wat anders nodig. En dat moet denk ik ook per ieder huishouden besproken worden. De voorzitter: Mijnheer Metsch wil even aanvullen, zie ik. Inspreker 1: En dat die persoon dan ook de bevoegdheden en de financiële middelen heeft om een werkelijke oplossing waar te maken, en niet alleen maar iets te beloven. De voorzitter: Dank u wel. Vervolgvraag hierop? De heer Den Heijer: Ja, vooral uw inbreng. Ik kan me volgens mij zelf helemaal niet voorstellen hoe dat moet voelen waar u doorheen gaat. En ik vond het ook heel krachtig hoe u dat vertelde, over hoe u met uw ziekte omgaat en hoe dat u helaas getroffen is in het leven.

Maar kunt u wat meer inzicht geven, bijvoorbeeld in uw eigen persoonlijke situatie, in de fase nadat besluit? En ik mag niet mensen over een kam scheren, maar u bent echt een andersoortig mensen eigenlijk hier aan tafel, waar misschien ook een andere maatwerkoplossing bij zou kunnen passen. De voorzitter: Mijnheer Metsch. Inspreker 1: Dank u wel. Het moeilijkste gedeelte, maar alles kost mij in mijn leven heel veel moeite. Het feit alleen al dat ik vanavond hier ben, betekent dat ik morgen de hele dag in bed lig. Het heeft me veel tijd gekost om dit bij elkaar te schrijven. Mijn concentratie is ook niet zo geweldig. Voor mij persoonlijk zou het een oplossing zijn als men er werkelijk toe besluit van, ik moet mijn huis uit, dat er werkelijk iemand komt die gewoon het hele proces van het moment dat ik mijn huissleutels afgeef en met mijn andere hand een set nieuwe huissleutels krijg. Want ik kan alles wat daartussen zit, of dat het zoeken is of de hypotheek regelen, als dat überhaupt kan, of de adviseurs die je nodig hebt, of het eventueel inbouwen in het nieuwe huis van de voorzieningen, die dat nog niet hebt en mijn huidige huis wel heeft, dat allemaal te regelen, is gewoon te veel. Eigenlijk is mijn dagelijks leven te veel. Ik ben gelukkig als het me in een week lukt boodschappen te doen. Dat is dan een hoogtepunt.

In feite als u mij vraagt, wat zou ik willen als echte compensatie, dat is, ik geef met deze hand mijn sleutels van dit huis af, ik ontvang met de andere hand sleutels van een nieuw huis, en het is perfect geregeld. De voorzitter: We hebben daar een mooi woord voor, ontzorgd worden. Inspreker 1: Dat is het woord. De heer Den Heijer: Maar dan volgens mij is de waardering van de hele commissie en de kracht die u heeft om hier vanavond te zitten volgens mij ontegenzeggelijk heel goed dat u hier bent, en dat u uw verhaal doet. En ik moet zeggen, we luisteren allemaal

38

vanavond naar u. En het is altijd een goede reden om hierbij aanwezig te zijn, omdat ik alle collega's heel goed naar u hoor luisteren. De voorzitter: Dank u wel. Ik ga naar mijnheer Klerk. De heer Klerk: Dank u wel, voorzitter. De vragen die ik had, die werden gesteld door de ’t Lam, en de eerste vraag door de heer Den Heijer. Ik spreek alleen de waardering uit naar de bewoners. En ik heb ze gehoord. De voorzitter: Positieve bijdrage. Mijnheer Bootsman. De heer Bootsman: Dank u wel. Ook vanuit mij waardering naar de bewoners. En ik was ook even stil bij jullie verhalen, want dat zijn veel emoties natuurlijk. Ik heb nog wel een vraag. En die gaat een beetje in ook op de vraag die net al gesteld is over de dwang van tafel en over jullie plannen. De heer Van Maastrigt gaf aan, onze plannen zijn genegeerd. Is dat omdat u of een van de andere mensen vindt dat er gewoon niet goed genoeg naar gekeken is vanuit de gemeente, of hoe moet ik dat duiden? De voorzitter: Mijnheer Van Maastrigt. Inspreker 4: Er is naar ons idee absoluut niet eerlijk naar gekeken. En we hebben er een hele hoop werk in gestoken. En dan worden er een aantal technische onderbouwingen een aantal weken geleden gegeven, die wij nog niet uitgerekend zouden hebben in ons plan. Wat ik ook al zeg, daar hebben wij voor om informatie gevraagd ook. Die informatie krijgen wij vervolgens niet.

Wij gaan aan de haal met Urban Space Studio, met de informatie die wij op dat moment hadden. En vervolgens wordt er op die aspecten gezegd, we kunnen geen berekeningen maken, want dat zit er niet bij en zus zit er niet bij en zo zit er niet bij. Hoe serieus worden we dan genomen? Daar komt het eigenlijk op neer. De voorzitter: Dank u wel. Genoeg, mijnheer Bootsman? Mijnheer De Feijter? Of mevrouw Huiskes, wilt u een aanvulling geven? Sorry, mevrouw Labruyère. Inspreker 3: U zou mijn naam nou toch moeten weten, mijnheer de voorzitter. De voorzitter: Ik weet hem ook hoor. Ik weet het. Zelfs de voornaam. Inspreker 3: Nou ben ik natuurlijk meteen de draad kwijt. De voorzitter: Dat was ik ook. Inspreker 3: Het feit ook dat puur alleen het plan van de gemeente, dat daarop voor of tegen gestemd kan worden, zegt al genoeg, denk ik. De voorzitter: Duidelijk. Mijnheer De Feijter. De heer De Feijter: Dank u wel, voorzitter. Ook onder de indruk. Jullie klinken moegestreden, maar tegelijkertijd zitten jullie hier nog wel. Ongelooflijk dapper hoe jullie dat al die tijd hebben weten vol te houden. Mevrouw Labruyère gaf net ook wat aan over

39

de gemiste zorgplicht van de gemeente in het hele proces. En we horen net van de heer Metsch ook over het stukje ontzorgen. Mijn eerste vraag was in die zin ook al gesteld door de heer Den Heijer. Maar ik ben heel benieuwd, dat punt van dat ontzorgen eigenlijk van sleuteloverdracht naar sleuteloverdracht, had dat punt eerder moeten komen? En zo ja, in welke fase van het proces had dat punt moeten komen? Het was geenszins bedoeld als een sarcastische vraag of wat dan ook. Ik ben gewoon oprecht benieuwd, omdat de heer Metsch het nu ook had over echt dat punt van sleuteloverdracht naar sleuteloverdracht. Had dat punt eerder moeten komen. De voorzitter: Mijnheer Metsch, non-verbaal heb ik het antwoord gezien. Maar ik denk dat het voor het verslag wel fijn is als u het ook nog eventjes met woorden doet. Inspreker 1: Voor de notulen. Ja, eigenlijk dat begint inderdaad al redelijk aan het begin van het proces. 31 augustus ‘23 kregen wij de brief van de Wet voorkeursrecht gemeenten. En daarna, een paar dagen later een infoavond, waar in een bijzin werd gezegd dat onze huizen weg moesten. En met een redelijk losse opmerking van, kijk maar op Funda. Als op dat moment in plaats van dat gezegd was, dit is mijnheer, mevrouw X van de gemeente, die zorgt ervoor dat u hier niet slechter uitkomt, dan had u hier niet vier plus boze mensen zien zitten vanavond. De voorzitter: Duidelijk.

Dank u wel. Mevrouw Pichel. Mevrouw Pichel: Dank, voorzitter. Eigenlijk uit al jullie verhalen wordt wel pijnlijk duidelijk dat het systeem kapot is, gezien de duur van dit traject en de stappen naar onteigening en het feit dat ik jullie volgens mij vaker zie dan mijn eigen vrienden. Ook merk ik dat er gesproken wordt alsof het al besloten is. En dan heb ik toch misschien ook wel een rare vraag. Maar goed, dat wordt wel vaker over mij gedacht. Maar wat is er mis met het woord nee? Nee, dit is mijn huis. Nee, dit is mijn grond. Nee, dit is mijn bezit. De voorzitter: Aan wie stelt u de vraag? Mevrouw Pichel: Wie zich geroepen voelt om antwoord te geven? De voorzitter: Mevrouw Huiskes. Inspreker 2: Ik denk dat u de afgelopen twee jaar heel veel nee hebt gehoord. En er zijn ook nog steeds bij ons in de straat mensen, en die hebt u hier niet eens gezien. En dat is gewoon een hele harde nee. En die ziet u vanzelf bij de rechter. Maar er zijn ook mensen, en dan spreek ik puur voor mezelf, om eerlijk te zijn, u geeft het al zelf aan, het systeem is hier kapot. Nee, ik heb niet meer de wens om in Dordrecht te wonen. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Gündogdu. De heer Gündogdu: Voorzitter, dank u wel. Ik wil in ieder geval de insprekers, maar ook juist mensen die zich nog niet hebben laten horen enorm veel waardering uitspreken vanuit onze zijde.

En ook die volhardendheid die jullie de afgelopen jaren hebben laten zien. Ik heb ook een algemene vraag. En eenieder zou dat kunnen beantwoorden. Want een van de dingen die mij opvalt, en dat is niet nieuw, maar ik wil dat even benadrukken,

40

dat u zegt, u heeft onze toekomst weggekaapt. Althans, in dat soort bewoordingen. Ik wil natuurlijk kunnen terugkijken naar hoe het proces is gelopen. En er is zojuist ook gezegd, er had een soort tussenpersoon of een ambtenaar vanuit de gemeente de rol moeten oppakken om ons echt te kunnen begeleiden, waarbij ook naar ons werd geluisterd. Maar even een concrete vraag. Is er informatie die wij als raad nog in overweging moeten nemen of heeft u dingen die u ons niet heeft verteld, die we in overweging moeten nemen? Want dit wat u nu vertelt, dat is denk ik breed bekend. Maar waarvan u zegt, dit was voor ons de druppel en dit moet de raad niet willen accepteren. De voorzitter: Heeft een van u hier een antwoord op? Mijnheer Van Maastrigt. Inspreker 4: Daar heb ik wel het antwoord. Hetgeen wat ik heb ervaren, ik had voordat ik bekend werd met de politieke wereld, al niet een best beeld ervan, laat ik heel eerlijk zeggen. En dat is eigenlijk bevestigd de afgelopen twee jaar. Het is achterkamertjespolitiek. Dingen worden net de juiste kant op verdraaid, dat wel het vinkje neergezet kan worden vanuit het college naar de raad toe. We hebben een gesprek gehad met de bewoners dat dat nul constructief is geweest. Dat er niks uit is gekomen. Dat het verslag wat eruit is gekomen niet klopt.

En waar wij mails op sturen vanuit het Platform, kan het aangepast worden, krijgen we nul op rekest, is te veel moeite. Dat stukje gedrag, wees daar alsjeblieft als raad van bewust dat dit gebeurt onder jullie neus. En ik als leek zijnde snap dat in twee jaar. Dat is het enige waar ik erover te zeggen heb. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van Maastrigt. U mag wat toevoegen. Ja hoor. Inspreker 3: En dan ziet u ook hier waarom. De uren die hierin gaan zitten, zal extreem hoog worden. Want als je dit constant wil corrigeren, zorgen dat het klopt en je moet mailtjes sturen, reageren, lezen, dan gaan de uren groeien. En dat was niet nodig geweest. De voorzitter: Dank u wel. Is er iemand die nog een vraag heeft? Er is nog ruimte. Mevrouw Pichel. Mevrouw Pichel: Dank, voorzitter. Ik hoorde ook een aantal keer in uw betoog het woord algemeen belang. En ik vind dat wel een interessant concept. Maar kunt u wellicht uitleggen of op welke manier is er aan u uitgelegd of heeft u misschien zelf daar een verklaring voor van, wat houdt precies dat algemeen belang in? De voorzitter: Mijnheer Van Maastrigt weer? Inspreker 4: Dat houdt in dat daar onder die noemer onze huizen weggevaagd kunnen worden van de kaart. Daar komt het eigenlijk heel kort gezegd op neer. Want iedere keer wordt de noemer algemeen belang vanwege de woningbouw gebruikt.