2.1 2023.11.07 Notulen Gemeenteraad Dordrecht - concept.docx .pdf

Maar zelfs als je een gelijkwaardige woning aan zou kunnen bieden voor een gelijke prijs, dan zegt er misschien een hypotheek eigenaar van ja, tien jaar geleden kon u een hypotheek krijgen van tweehonderdvijftigduizend euro, maar in de huidige situatie niet meer. Hoe gaan we dat voor mensen opvangen? En als je op al deze vragen geen antwoord kan geven, bedenk dan of je hier überhaupt aan moet beginnen. Maar als je daar toch aan wil beginnen, bedenk dan hoe je de klappen voor de bewoners opvangt. Dank u wel. De voorzitter: Dank. Dan gaan we naar … Mevrouw Koene: Voorzitter? De voorzitter: Bij interruptie, mevrouw Koene. Mevrouw Koene: Ja, ik heb even nog een vraag aan de heer Portier. Kan hij zich ook voorstellen, dat tenminste, ik weet dat niet hè. Bedoel, want ik heb daar geen huis dus.

76

Maar hij heeft het nu over een prijs van bijvoorbeeld tweehonderdvijftigduizend euro. Heeft de heer Portier ook een idee, voor welke prijs die huizen gekocht zijn? De heer Portier: Het maakt mij niet uit, voor wat die huizen gekocht zijn. Het zijn huizen, waar mensen nu met plezier in wonen en graag in willen blijven wonen. En op moment, dat je dat afneemt, moet je kijken naar de prijs van, wat is de vervangende woning hè, die zij zouden moeten neerleggen. Mevrouw Koene: Ja, nee, zeker, voorzitter. Dat ben ik met de heer Portier eens. Alleen, als de wethouder aangeeft, dat er een marktconforme waarde wordt gegeven, dan is het toch zo, dat dat dan gebeurt? De heer Portier: Wat ik u duidelijk probeerde te maken, mevrouw Koene, is, dat een marktconforme waarde geen oplossing biedt of zal bieden, voor de meeste van die bewoners. En waar ik dan ook nog wel even op wil wijzen is, dat zelfs die marktconforme waarde, die geen oplossing biedt voor de bewoners, dat als we dat voor vierenveertig huizen neer moeten gaan leggen, dat dat gelijk ons al tien miljoen of twaalf miljoen of zestien miljoen hè, in die orde van grootte in ieder geval, gaat kosten. Wat betekent, dat we de eerste bedragen voor de ontwikkeling van het gebied, voor de ontwikkeling van betaalbare woningen, al kwijt zijn nog voordat, we vierenveertig betaalbare woningen gaan slopen.

Die we dan weer vervolgens, weer terug moeten gaan bouwen. De voorzitter: Dank. Ik hoor bij verschillende partijen in dit debat, op verschillende momenten, wat emotie. Maar ik wil toch iedereen verzoeken, om via de voorzitter te spreken, want dat hoor ik heel veel mensen niet doen. Dan gaan we naar de overkant. Mevrouw Pichel, Forum voor Democratie. Mevrouw Pichel: Dank u wel, voorzitter. Ik heb deze gebiedsontwikkeling nooit in de weg willen staan. Sterker nog, ik ben gewoon voorstander van de plannen. Natuurlijk weet ik, dat het voor de gecreëerde woningnood is en dat het hele plan groener is, dan me lief is. Maar ach, samen moeten we er iets van maken. Ook heb ik al vrij vroeg in het proces, iets gezegd over de Weeskinderendijk. Hou rekening met de Weeskinderendijk, ga er op een eervolle manier mee om in het proces. Anders houdt het de ontwikkeling tegen. Dat heb ik meerdere keren bij verschillende collegeleden en in de commissies, aangegeven. Wordt een aantal keren een argument genoemd. Het algemeen belang versus persoonlijk belang. Wanneer we met het algemeen belang bedoelen, dat er een massale stroom van mensen op gang is gebracht, door oorlogsdrift en onkunde van diverse wereldleiders, waardoor wij extreme toename van de bevolking en dus woningen tekort komen, omdat tegen al die mensenstromen niet op te bouwen is.

Dan snap ik niet, dat u durft te spreken van algemeen belang. Het algemeen belang is allang de deur uit en we zijn nu alleen nog maar aan het dweilen met de kraan open. Er is een enorme krapte op de woningmarkt en we zullen als gemeente moeten bouwen. Maar laten we niet doen alsof dat is, omdat we opkomen voor de belangen van Dordtenaren. Zoals het college al vaker heeft gezegd, er is een woningopgave en dat is een direct gevolg van het immigratiebeleid van het kabinet, van de afgelopen decennia. En ik snap echt, dat

77

iedereen dit met de beste bedoelingen wil oplossen. En daarom hou ik ook van jullie. Maar een gevolg van slechte landelijke beleidskeuzes, zou niet het probleem moeten worden, van een groep hardwerkende Dordtenaren. Laat desnoods het Rijk maar compenseren, want we betalen er genoeg aan. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we naar de Fractie van Waardhuizen, de heer Stam. De heer Stam: Dank u wel, voorzitter. Ja, wij hebben het vraagstuk echt in twee delen opgeknipt. Het allereerste deel is de WVG en het tweede deel is, het belang van de bewoners. En als ik met dat eerste mag beginnen, wij zien echt wel het belang van het toepassen van die WVG. Omdat je als gemeente zeker niet in de positie wil komen te verkeren, dat woningen opgekocht worden door ontwikkelaars, die je voor drie dubbele prijzen zou moeten terugkopen. En wat ook vertraging is op trajecten. Wij zien natuurlijk ook wel de ontwikkeling, die gemaakt moet worden met betrekking tot bouwplannen. Dus ook op het Maasterras. We zien echter wel een aantal hiccups en dan kom je op die bewoners. De snelheid die wordt nagestreefd, heeft wel enkele keerzijdes en die raken de bewoners en in veel gevallen, heel hard. Onze gemeente heeft de afgelopen jaren, best wel een wispelturig beleid gevoerd, met betrekking tot zeker die woningen aan de Weeskinderendijk.

Eerst opkopen dan terug verkopen en nu weer kopen en dan nu ook nog de WVG doe passen. Wij overwegen nog steeds om in te stemmen met de WVG, maar we willen wel, dat er een keurig nette oplossing wordt gevonden, voor die bewoners. En net in de pauze hebben we nog even gepraat, met een gerelateerde aan een bewoner. Die zei van ja, weet je, er wordt nu ingezet op een makelaar, maar er is natuurlijk wel een heel palet mogelijk aan oplossingen, die je zou kunnen bieden aan bewoners, om ze te ondersteunen. En wij hebben ook in de commissie de woorden gehoord van de wethouder hè, toezeggingen. Dat heeft hij ook met standplaatsen gedaan. Dus dat vertrouwen is er wel, maar controleren is in sommige vallen beter. Dus wij vragen nu voor een definitief standpunt, aan de wethouder van, hoe ziet u dan die hulp, hoe wilt u die inkleden? En hoe gaat u nu zorgen, voor vertrouwen bij die bewoners, dat er een nette goede oplossing komt? Want het is natuurlijk ook altijd nog zo van, op moment dat je, als één partij zegt van, tegen bewoners van, wij gaan een regeling toepassen, dus u bent binnen een bepaalde periode uw huis kwijt. Maar tegelijkertijd zeg je dan dezelfde persoon, we gaan u wel helpen. Ja, ik kan me heel goed voorstellen, dat de mensen dan denken, ja, maar jij zit wel aan die ene kant.

Je zegt dat wel, maar hoe ga je dat dan doen? Dus wij vragen nogmaals aan de wethouder van, hoe gaat u die mensen helpen? Hoe ziet u dat idee? Dan kunnen wij ons definitief standpunt bepalen. Dank. De voorzitter: Dank. Ik zag al enige tijd een interruptie van de heer Portier. Ga uw gang. De heer Portier: Ja, voorzitter, eenvoudige vraag aan de heer Stam. Begrijp ik goed, dat als de wethouder u nu het, u niet het vertrouwen geeft of het college u niet het vertrouwen geeft, dat de bewoners geholpen gaan worden, dat u alsnog overweegt inderdaad, tegen het voorstel voor de WVG te stemmen?

78

De heer Stam: Ik heb al aangegeven, dat wij in principe gewoon voor de WVG zijn. Omdat we ook de brede noodzaak in onze stad zien, dat er gewoon extra huizen moeten komen. Maar wat we wel zien of je WVG toepast of niet, want je kan ook normale processen lopen, die woningen moet je opkopen, om die ontwikkeling daar te kunnen maken. En het enigste wat wij vragen via de motie, zorg voor een keurige oplossing voor die bewoners. Daar heb ik net al een aantal voorbeelden bij genoemd. Ik vraag nu enkel en alleen aan de wethouder, als je die oplossing ziet, heeft u nog een breder palet waarmee je die bewoners gerust kan stellen, dat er een nette oplossing komt? De voorzitter: Dank. Dan gaan we naar de heer Van der Spoel, tot slot. Ga uw gang. De heer Van der Spoel: Dank u wel, voorzitter en ik kan het kort houden. Want ik begrijp dat het nodig is, om deze WVG toe te passen. Maar ik ben ontzettend blij, dat er een meerderheid is voor de motie, die op initiatief van de VSP is ingediend. Verder sluit ik me ook aan, bij de woordvoering van de VSP en van het CDA. Dankjewel. De voorzitter: Hartelijk dank. Daarmee hebben we de eerste mijn van de raad gehad. Wil ik overgaan, naar de eerste termijn van het college. Wethouder Burggraaf heeft het woord, ga uw gang. De heer Burggraaf: Ja, goede pasje. Ja, dank u wel voorzitter.

Waar zal ik beginnen? Ik heb toch wel met enige verbazing naar het debat geluisterd. Tegelijkertijd, ook wel herkenbare dingen gehoord. En dat is om te beginnen, dat ik tot nu toe in het hele traject, die we hebben met het Maasterras en de gebiedsontwikkeling daar voor de stad, die natuurlijk al teruggaat naar de vorige periode, ik eigenlijk op een enkele partij na, grote steun heb gezien voor de ontwikkeling, die we met de stad willen maken. En een oprechte overtuiging van eenieder, om te moeten werken aan de stad van de toekomst voor onze Dordtenaren. Dat ze daar een plekje kunnen vinden om te gaan wonen. En voor je stad, die zo'n mooie historische binnenstad hebt. Maar als je dan die binnenrijdt, ja, nu door een soort betonnen woestenij rijdt, maar dat je dan vervolgens ook de kwaliteit krijgt, die onze stad verdient. Een nieuw stukje Dordrecht, met een nieuwe kwaliteit waar we later ook, trots op terug kunnen kijken. En dat is een, ook iets wat ik echt in de stad heel veel gemerkt heb, toen die visie gepresenteerd werd, dat heel veel Dordtenaren in ieder geval mij, maar ik denk velen van u ook, heeft aangesproken. Ik kan me ook nog herinneren, in de buurt die daartegenaan zit, die zeiden, goh, wat een hele mooie plannen liggen daar voor de stad. En wat voor enorme kwaliteit kan het toevoegen. Het maakt ons trots op de stad.

Aan de andere kant, hebben we ook een discussie of een commissievergadering gehad afgelopen dinsdag, waar de emotionele verhalen van de bewoners, die nu onverwachts inderdaad ook tot de gebiedsontwikkeling kwamen. Want we hebben natuurlijk verschillende stadslabs gehad in een voorfase, waarin toen nog de verwachting was, dat dat stuk van het gebied niet bij die gebiedsontwikkeling zou zitten, maar nu een ander inzicht is gekomen. Dat waren emotionele verhalen, ook heel begrijpelijk. En dat heeft eenieder geraakt, heb ik daar gemerkt ook in, hoe eenieder daar in de commissie woorden aan heeft gegeven. En daar heb ik ook bij niemand twijfel gezien in de inzet, die de gemeente moet hebben, ook voor haar huidige bewoners en bewoners in dat gebied, om dat zorgvuldig te doen. Ik zei ook, het is een complex proces. Dat merk ik ook in het gesprek, dat het ook

79

vervolgens kijken is in zo’n proces, wanneer zet je welke stap? Dat daar oprecht in de discussie, ook de vragen vandaan komen over en weer. Van ja, maar wat kunnen we nu op dit moment, aan mensen voor zekerheid bieden? Zonder dat we later moeten constateren, hé, we hebben een verwachting geschept, die we niet waar kunnen maken. Dat proef ik in de discussie en dat verhardde een beetje. Ik zou heel graag de ruimte krijgen om even vervolgens, die stappen in het proces nog even te beschrijven. Waar staan we nu, technisch gezien? Dat is in de fase, dat we een visie hadden met allemaal grote investeringen en uitdagingen. Een groot rangeerterrein, die daar weg moet, wat enorm veel geld vraagt, waarvan het Rijk een stukje hebben gekregen. Waarvan we discussies ook met een ProRail en dergelijke, nog moeten voeren. En een concept bestemmingsplan, waar we naartoe werken, waar we dat allemaal inzichtelijk gaan maken. Ook de enorme investeringen, die dat met zich meebrengt. Dat bestemmingsplan, gaan we, hopen we eind van het jaar in het college vaststellen, zodat het daarna met zienswijze naar u als raad kan gaan.

Op dat moment kunt u ook alle feiten, die er liggen gaan wegen van ja, is dit inderdaad de totale gebiedsontwikkeling, die we willen hebben? Welke keuzes worden erin gemaakt en in welk tempo willen we dat doen? Daar kan u dan met alle informatie goed bepalen, welke stappen u daarin moet nemen. En met de vestiging van het gemeentelijk Voorkeursrecht nu, verkrijgt de gemeente een eerste recht van koop. Hiermee voorkomen we, dat de gemeente, voorkomt de gemeente, dat een derde op korte termijn, met een bepaalde verwachting ten opzichte van de woningen, een positie inneemt. We hebben dat al gezien, toen net de VNG werd ingevoerd. Dat net daarna, een week daarna iemand een woning daar wilde kopen. Dat hebben we op een hele nette manier afgewikkeld. Gezorgd, dat zowel de verkoper als de koper, daar niet de financiële gevolgen van zou hoeven ervaren, van dit besluit. Maar ook om te voorkomen, dat nieuwe mensen in het gebied gaan wonen, met andere verwachtingen dan mogelijk u, volgend jaar gaat besluiten in die totale gebiedsontwikkeling, voor dit stukje. Het is dus een passief verwervingsinstrument. Het biedt bescherming gedurende die stapjes in het plan, ontwikkelingsproces. Een proces waar we nu echt nog helemaal, aan het begin van het proces zitten. Het is dus niet een actief aankoopbesluit.

Misschien kunt u dat nog herinneren, in 2021 heeft u ook al eerder een, zo'n besluit genomen voor een Voorkeursrecht, voor de gebieden op Weeskinderendijk-Noord. En een jaar later heeft u pas de kredieten verstrekt en gezegd, nou, en nu gaan we over tot actief kopen. Dus als je het even in dat perspectief zet, zitten we een jaar, zitten we nog in de eerste stap van zo'n proces. De huidige WVG vestigen is dus niets meer, dan een stap binnen een natuurlijk proces, van aan- en verkoop. Dus mijn voorgenomen gewenste verkoop door een eigenaar, is dan de gemeente, die als eerste een bod doet en dat is marktconform. Dan kom ik even terug op, nee, ik ga nu in op de punten, die in de motie staan. Als je zegt van nou, wat is dan marktconform? Ja, dat is ook volgens die WVG dan hè. Dus nogmaals, iemand die er nu woont, hoeft zijn woning niet te koop aan te bieden, die kan gewoon nog blijven wonen. Maar stel, dat er iemand is die zegt, goh, ik stond net op het punt om mijn woning te verkopen, dan moeten ze hem eerst aan de gemeente aanbieden. Dan is het een marktconform bod, die uitgaat van de waarde, zoals het gebied er nu is als een normale woonbuurt. Dus niet hè, ik snap, een aantal die zeiden, we maken ons zorgen. Gaat dat, dan niet de waarde omlaag, die je op dat moment

80

moet bieden voor de woning? Omdat nou ja, de, misschien plannen zijn om deel te slopen daarnaast of op een gegeven moment, als er misschien al een keer een woning leegstaat. Nee, dat soort factoren tellen niet mee, bij het vaststellen van marktconforme waarde. Ik begrijp ook heel goed en dat heb ik ook in de commissie gezegd … De heer Stam: Voorzitter. De voorzitter: Ja, de heer Stam, per interruptie. De heer Stam: Mag ik even een verduidelijkingsvraag stellen, dank u trouwens, voorzitter, aan de wethouder? Als je kijkt naar marktconform, u legt dat nu uit. Maar even een verduidelijkingsvraag. Een aantal mensen, die hebben die woningen gekocht. Die waren eigenlijk in vrij slechte staat en die zijn nu de afgelopen jaren bezig geweest, om die woning te verbeteren. Dan weten we allemaal, hoe een taxatie werkt. Die wordt gedaan op basis van, heeft u een nieuwe keuken, heeft u een hangtoilet, heeft u dit vervangen. Maar die mensen zijn allemaal nog niet zover, dat alles gebeurd is. Hoe ga je dan zo’n taxatie, ja, marktconform doen? Doe je dat dan op basis van onvolledige verbouwing? Of zeg je dan van, nee, wij kijken realistisch en we gaan de taxatie uitvoeren uitgaande van, dat alles op een niveau zit, wat passend is om een andere woning te kunnen vinden? De heer Burggraaf: Ja, voorzitter. Het is een realistische taxatie van de woning.

En tegelijkertijd, dat is ook wel, wat ik jammer vind van het debat, wat nu ontstaat en wat ik in de commissie, aan u hebt aangeboden. Ik heb ook gezegd van ja, het is nogal technische verhaal over, wat zijn nou precies de WVG-vereisten, die worden gesteld op moment, dat een woning wordt aangeboden en de gemeente overgaat, tot de passieve koop. De volgende fase, ja, gaat weer, gaat meer richting het actief aankopen en dan heb je weer andere randvoorwaarden. Daarom heb ik toen ook gezegd en volgens mij zei de hele commissie, nou, goed idee gaan we doen. Laten we nou even nog een aparte sessie beleggen, waarin we dat eens even goed met elkaar, ook het beleid wat er is, nou ja, doorspreken en dit soort situaties, even goed in detail met elkaar bespreken. Ik vind dat lastig om in een gemeenteraadvergadering te doen en dat aanbod staat nog steeds, om dat ook snel te organiseren, wat mij betreft. Maar dan even terugkomend, op wat in de commissie ook werd aangegeven van ja, de bewoners voelden zich overvallen. We hebben echt geprobeerd zo goed mogelijk, de communicatie te doen. Op moment, dat de informatiebijeenkomsten was, waarbij de hele stad eigenlijk werd meegenomen en de omgeving, in de gebiedsontwikkeling, hebben we gezegd, ja, we willen daarvoor met de bewoners zitten. Want die horen voor het eerst, dat hun deel ook tot die gebiedsontwikkeling hoort.

Daar willen we een aparte sessie voor hebben. We hebben de WVG-brief vertaald naar nou ja, geprobeerd te vertalen, naar begrijpelijke taal. En zoals ik in de commissie heb gezegd, heb ik geconstateerd, dat we daarin onvoldoende geslaagd zijn. Heb ik ook toegezegd, daar heel snel alsnog weer, een gespreksavond op te organiseren. Die staat inmiddels, dat is volgende week, maandagavond. Daar ben ik bij en dan gaan we proberen de vragen, die er nog zijn, allemaal te beantwoorden. En te kijken, waar kunnen we verbeteren in het begeleiden en het ondersteunen van bewoners.

81

De voorzitter: Oké. De heer Burggraaf: En in die zin, als laatste, voorzitter, omarmt het college ook het aspect waarin wordt gevraagd, nou ja, kijk eens even, of je een onafhankelijk iemand met empathisch vermogen, waar u toe oproept, om de bewoners in die zorgen te kunnen bijstaan. En dat is een systematiek, die we ook bijvoorbeeld bij de WMOcliëntenraad zien. Nou ja, zoiets dergelijks kunnen we naar op zoek gaan en zorgen, dat die ook hiervoor nou ja, er komt, zodat de bewoners daarin ook met hun zorgen terechtkunnen. De voorzitter: Punt. Dit was een zin die in het Nederlands Taaldictee niet zou misstaan. Mevrouw Stolk, bij interruptie. Mevrouw Stolk: Ja, voorzitter, dank. Het is een heel technisch verhaal en heer Burggraaf legt dat netjes uit. Volgens mij snappen de meeste raadsleden best wel, hoe de WVG in elkaar zit. Maar wat de inwoners en wat wij niet begrijpen, is dat je een WVG gaat toepassen op huizen. Er ligt een brief bij deze mensen op de deurmat, dat hun huis onder WVG staat. Dat is een voorbode, dat je je huis kwijtraakt. Waar het ons om gaat, als je en dat heeft de heer Portier net, ik kan het niet beter doen dan dat hij het doet, heel goed verwoord, dat die mensen geen perspectief hebben op een andere woning. En wij vinden, dat de gemeente een zorgplicht heeft, over de bestaanszekerheid van deze inwoners. Dus eerst bouwen en dan slopen.

De heer Burggraaf: Ja, voorzitter. Zoals ik probeerde aan te geven heb, is één, hebben we een directe plicht om bewoners zo begrijp, nou ja, in begrijpelijke taal uit te leggen, wat er nu aan WVG is gevestigd, hoe dat werkt, et cetera. Snap ik ook, dat bewoners zich daar nou ja, dat het onder hun huid gaat zitten. Dat heb ik ook gemerkt dinsdag, nadat ik de bewoners zelf nog gesproken heb. Daar willen we in proberen, zoveel als mogelijk te voorzien, om daarin nou ja, ondersteuning te bieden. Daarom nogmaals wat u zegt in uw laatste bullet van de motie, waartoe opgeroepen wordt, dat is iets wat we graag omarmen en doorvoeren. De andere stap is, dat het ook echt vraagt in zo’n proces, om de zorgvuldigheid van de stappen die je zet. En als wij nu zouden zeggen, er is een WVG, dat betekent dat u uw woning nu moet verkopen en dat hij gesloopt wordt en er wat anders komt. Dan is dat echt nog te vroeg. Want we hebben nog geen concept bestemmingsplan, er is nog niet, zijn nog geen zienswijzen op ingediend. En we hebben nog niet met u, in de raad kunnen bespreken, met alle documenten die erbij zitten. En dan zeg maar, mevrouw Pichel zei van ja, kijken jullie bijvoorbeeld ook naar de historie van de, van het gebied en die, het verleden dat erin zit, geef je dat ook een plek in nieuwe ontwikkeling? Er is tot dat detailniveau, is van alles onderzocht en komt bij u op tafel te liggen.

Op dat moment gaat u vervolgens als raad kijken, oké, nou, gaan we inderdaad die gebiedsontwikkeling met alle uitdagingen, die in zitten, die enorme investeringen die erin zitten, waar u al flinke reservering voor heeft gedaan. Maar zo meteen pas echt in de detail kan zeggen hè, maar dit zijn alle effecten ervan. Dan pas gaat u het besluit nemen, of je definitief zo'n gebied inderdaad, tot de totale gebiedsontwikkeling wil toevoegen. Of je en in welke fase, op welke termijn je vindt, dat je op die plek ruimte moet maken voor die totale gebiedsontwikkeling. Dus die stap is echt pas over een half jaar ongeveer, driekwart jaar en dan kunt u die weging goed

82

maken. En ik zou u ook echt met klem willen adviseren, om dan pas ook besluiten te nemen over, hoe ga je dan over actieve aankopen aan? Want anders, dan had u nu ook al meteen een krediet moeten verstrekken aan ons, om actief tot aankoop over te gaan. Dat adviseert het college u niet. Want wacht nou even, tot je het totale plaatje hebt en goed kan wegen in het maatschappelijk belang. Ook van de middelen, die u dan moet inzetten, ook allemaal belastinggeld. Nou ja, wat u daarin verantwoord vindt. Ik vraag u alleen hè, dan zeg ik van nou, goed punt voor die onafhankelijk iemand met empathisch vermogen, moeten we zeker doen. Goed punt met betrekking tot een marktconforme waarde. Maar dat is echt een waarborg, die ook in WVG zit. Voor het geval dat iemand zegt van ja, maar ik wil nu verhuizen en ik bied mijn huis aan. En dat laatste aspect zou ik zeggen, ja, houd dat aspect aan. Ook de discussie die hier gaande is. Ik heb nu zoveel verschillende uitleggen gehoord, over wat dat dan precies betekent in voorrang, actief helpen et cetera. Ja, dat is voor het college echt geen doen, om op basis daarvan te kunnen gaan handelen. Er zitten zoveel verschillende uitleggen, die ik hier in de raad voorbij hoor komen, dat dat voor ons niet werkbaar is.

En daarnaast nogmaals, in de volgorde zou ik u adviseren, pak gewoon dat moment, wat we bij de commissie hebben afgesproken met elkaar, om daar nog eens een keer een goeie verdiepende commissie te hebben. En daar dan vervolgens eens te bepalen, oké, nou ja, hoe zit het dan precies met WVG en onder welke voorwaarden gebeuren aankopen dan. De voorzitter: Eerst de heer Stam, dan de heer Portier. De heer Stam: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, ik hoor de wethouder. Ik snap ook wat hij zegt, een hele mooie procesmatige schets, van wat er gaat gebeuren. Maar dan is mijn allereerste vraag. Als u dan zegt, wacht u even, bestemmingsplan en dan wordt er meer duidelijk en dan weten we wat over die taxatie. Maar had u dan niet veel beter kunnen wachten, met het sturen van die brief aan die bewoners? Want kijk, wij zitten nu aan de kant van, dat die paniek, die zit aan die kant. U schetst hier heel mooi het proces, maar die paniek zit daar wel. Nu zegt u eigenlijk van ja, komt allemaal nog wel. Maar voorlopig zitten die mensen een beetje in de rats. En dan toch nog even een vraag over die over die taxatiewaarde. Durft u de toezegging te doen van de waarde die, de taxatie, de reële waarde die daar staat, dat u ervan overtuigd bent, dat die mensen met dat geld een gelijkwaardige woning kunnen terugkopen? De heer Burggraaf: Ja, voorzitter.

Voor wat betreft het vestigen van WVG, dat heb ik proberen uit te leggen, helemaal aan het begin. Dat is juist het punt, dat je in het totale plan ontwikkelingsproces, daarin de helderheid schept van ja, we gaan in dit, we nemen dit gebied ter hand en we kijken daarnaar. En weet dat nou ja, dat daar op een andere manier naar gekeken wordt, dan één, twee jaar geleden. Dus ook voor nieuwe mensen, die zich daar willen vestigen. Dus daarmee is juist betracht, om die duidelijkheid te geven. Ten tweede besef ik heel goed, wat voor enorme impact dat maakt. En nogmaals, daar kom ik weer op terug, dat we daar echt nog meer werk hebben te doen. Om daarin nou ja, de, goed te uitleggen aan de bewoners, waar we nu zitten. Dat je niet van stel en sprong zeg maar, weg hoeft uit het huis. Dat we zorgen, dat we transparant in alle volgende stappen die er zijn, want we gaan hier nog heel veel over praten, de

83

komende half jaar, drie kwart jaar, daarin ook de bewoners kunnen begeleiden. En ze weten van hè, waar staat het nu en waar gaat het naartoe? En dan het andere punt van ja, kunt u een reële waarde bieden? Ik kan alleen maar de referentie neerleggen op het Weeskinderendijk, WVG-aankopen die zijn geweest in het eerste deel. Waarbij woningen zijn verkocht en mensen weer een nieuwe plek hebben gevonden. En constateren, dat als je kijkt naar hoeveel woningen, er in een categorie rond de tweehonderdduizend euro in Dordrecht worden verkocht, nog steeds veel woningen te koop of tenminste, de nodige woningen te koop staan. Laat ik het zo zeggen? En tegelijkertijd besef ik mij heel goed, dat voor de bewoners die daar nu wonen, dat die een enorme bijzondere plek hebben om te wonen nu. Want het is een enorme, rustige straat. De bedrijvigheid die er was, die is er niet meer. Want daar is natuurlijk ook het nodige opgekocht, is een hele rustige omgeving. Dus ja, wat is dan vervolgens een vergelijkbare woning en woonomgeving? Ja, goed, daar moeten we ook nog later dan, het gesprek met elkaar over hebben. De voorzitter: Mevrouw Schnabel. Nee, ik had trouwens eerst de heer Portier, het woord beloofd. Mijnheer Portier en dan mevrouw Schnabel. Ga uw gang. De heer Portier: Voorzitter, ik kom even toch weer terug, op de eerste bullet van het dictum.

Want u legt inderdaad uit van, hoe het hele proces gaat. Maar kunt u een perspectief geven voor de bewoners, dat zij een gelijkwaardige woning kunnen krijgen? Mocht het na vaststelling van het bestemmingsplan, tot actief aankoopbeleid slash onteigening komen. Want we kunnen natuurlijk wel een sympathische, empathische, et cetera, bemiddelaar. Maar ja, als die ook niet met oplossingen aan kan komen, omdat die er gewoon niet zijn, dan is even de vraag, hoever komen we daarmee? De heer Burggraaf: Ja, voorzitter. Ik kan niet anders, dan herhalen wat ik eerder gezegd heb, dat het college adviseert om dit in de goede volgorde te doen en dat gesprek met elkaar nogmaals, hetgeen ook in de commissie dinsdag is aangeboden, nog eens apart te voeren. Over, wat zijn nou die beleidsuitgangspunten van een WVG en de stappen et cetera, onder welke condities. Nou ja, om daar gewoon even goed in de detail, met elkaar een aparte technische sessie te hebben. En ja, daarom zeggen we nu met die eerste bullet en met gegeven het feit ook, dat ik hier vaststel in het gesprek in de raad, dat er nogal veel verschillende uitleggen zijn, wat dat dan voor voorrang is. Met de ene zegt ja, doe dan een makelaar met het recht om eerst te kopen. Ja, is dat technisch überhaupt wel mogelijk om zoiets te doen? Het roept alleen maar vragen op.

Terwijl dat ik onderliggend constateer, dat iedereen vindt, dat er zorgvuldig met de bewoners omgegaan moet worden. En bij een volgend stap, daar ook een zorgvuldige invulling aan gegeven moeten worden. Nou, laten we daarvoor op het goede moment, nog eens een keer apart het gesprek over voeren, zou mijn suggestie zijn. De voorzitter: Heer Portier nog een keer. De heer Portier: Ja, voorzitter, u heeft het over de verschillende uitleggen van het eerste bullet. Maar zoals de heer Van der Kruijff ook al heeft aangegeven, geeft de motie u de vrijheid, om uw eigen interpretatie hieraan te geven hè. Als het maar natuurlijk een

84

redelijke interpretatie is, van wat hier staat. Ziet u enige interpretatie die u zelf kan maken, waarin voldaan wordt aan dit bullet of ziet u echt van nee, er is geen enkele manier waarop wij ervoor kunnen zorgen, dat de bewoners weer naar een gelijkwaardige woning worden geholpen? De heer Burggraaf: Ja, voorzitter, ik hoor vrijheid in uitvoering. Dat zou werken op moment, dat u dat ook in een motie, zo die opdracht geeft. Maar u geeft er allerlei zaken bij en dan vraagt u aan mij, ja, interpreteer het, zoals het voor u werkbaar is. Ja, dan moet u toch ook even in de spiegel kijken en denken ja, wat voor opdracht geven wij het college mee. En dan moet dat een heldere zijn en niet eentje, die voor verschillende dingen vatbaar is of nou ja, goed. Als het is van, nee, we hebben er vertrouwen in, dat u zorgvuldig daar uitvoering aan geeft. En als ik kijk met de wijze waarop we dat tot nu toe doen, heb ik daar ook geen enkele twijfel, dat we dat kunnen. Maar ja, geef dat vertrouwen dan ook. En ga dat dan niet met alle goede bedoelingen, in een motie toch proberen allerlei suggesties te doen. Waar je later dan weer nou ja, discussies over krijgt van ja, maar hadden we dit dan wel of niet bedoeld, is dit dan de goede uitvoering et cetera? De heer Van der Kruijff: Voorzitter. De voorzitter: Ik zag eerst mevrouw Schnabel, ga uw gang.

En dan mevrouw Pichel en dan de heer Van der Kruijff. Ga uw gang. Mevrouw Schnabel: Dank. We hoorden net, of ik hoorde net de wethouder zeggen, dat het een vrij rustige buurt is. Dus dat het lastig is, om een goede vergelijkbare plek te vinden. Maar wat wij hebben gehoord, is dat het ook wel vrij verwaarloosd gebied is. Waar bijvoorbeeld de straatverlichting, het niet meer goed doet en waar mensen zich ook onveilig voelen. Ook om 's avonds met kinderen naar huis te gaan. Herkent de wethouder dat? De heer Burggraaf: Ja, voorzitter, dat herken ik ook. Dat was natuurlijk ook aan de andere kant van de Weeskinderendijk in de zin, dat daar op een gegeven moment natuurlijk ook wat huizen leeg stonden, et cetera. En daar hebben we ook vanuit sociale veiligheid, wel een aantal maatregelen getroffen. Maar dit gaat denk ik, een beetje buiten de orde van de discussie, voorzitter, over hetgeen waar we het nu over hebben. Ik had verder, op zich verder niks toe te voegen, aan hetgeen ik nu heb toegelicht op de motie, dus. De voorzitter: Ja, maar ik heb nog een paar interrupties. Mevrouw Pichel, ga uw gang. Mevrouw Pichel: Dank u wel, voorzitter. De wethouder, die geeft net aan, dat het ook gaat om het proces en de volgorde van die stappen. En dat snap ik allemaal. Hij geeft net ook bij de raad aan, ja, dan had de raad mij ook nu maar een budget moeten geven, om dan de huizen op te kopen.

Snapt de wethouder dat het erom gaat, dat het, dat de wijze waarop deze mensen de informatie hebben verkregen, dat dat niet goed is gegaan. Dat deze mensen door de wijze waarop het is gegaan, met de beste bedoelingen

85

wellicht, maar goed, het is op een bepaalde manier gegaan, waardoor deze mensen in angst zijn gekomen, waardoor deze mensen zijn gaan verstijven. Deze mensen hebben in de vechthouding moeten gaan, omdat het om hun woning gaat en omdat het om hun leven gaat. En dat dat hetgene is, waar ook deze motie om gaat. En als ik dan vervolgens ook nu, u gaf net aan in het antwoord richting de heer Portier, sorry, de wethouder gaf dat aan, ja, vertrouw mij dan gewoon. Ik zie vervolgens ook nu gewoon bijna acht minuten, een betoog om uw standpunt te verdedigen. En dan denk ik ja, waar zit dat vertrouwen in? Dat vertrouwen zit erin, dat wij dus willen zien, dat dit gesnapt wordt en dat dit gezien wordt en dat dit beetgepakt wordt. Dat is iets wat moeilijk te vatten is. En zeker voor de mensen die hier zitten en ik hoop, dat de wethouder dat kan inzien. De heer Burggraaf: Ja, voorzitter. Dan ben ik in ieder geval voor dan een deel, niet duidelijk genoeg geweest. Dat is wat ik echt nadrukkelijk heb willen benadrukken. En waarom ik ook zeg, het college omarmt hetgeen u in uw laatste dictum oproept juist hè. Een onafhankelijk iemand, empathisch vermogen, goed met de bewoners in gesprek. Wat ik ook zei, waarom meteen na de dinsdag commissie? We hebben gezegd nou, we gaan nog een gespreksavond organiseren. Die staat maandag, daar ben ik bij.

En als het nodig is, maak ik daar nog een keer tijd voor in de agenda. Dus die boodschap is absoluut, die, ja, is gehoord en daar gaan we mee aan de slag en gaan we ons stinkende best doen, om dat goed uit te voeren. Dus, en het andere aspect. Ja, dat is nogmaals een vrij procesmatig verhaal. Maar dat is ook omdat ik u zeg, het is een complex traject, die gewoon verschillende stappen heeft. En het echt vanuit mijn tenen komt, dat ik zeg, daarop wil ik ook richting bewoners, niet gemixte signalen geven. In de zin van, nou, we gaan nu huizen opkopen en bewijze van spreken over een half jaar, met u een discussie hebben over een bestemmingsplan. Waarvan het, de raad gaat zeggen nou, als we nu het hele stapeltje hebben, dan moeten we die gebiedsontwikkeling wel over dit hele stuk doen. Moeten we dit wel doen op deze straat? Ja, alstublieft, laten we die discussie voeren op moment, dat we allemaal die informatie hebben en dat we dan ook de complete afweging maken. Dat is waarom ik zo hamer op proces en dat kan misschien, wat afstandelijk en minder empathisch overkomen. Maar dat is puur ook vanuit die duidelijkheid, die ik vind dat wij ook als college, richting de bewoners in het gebied moeten hebben. Want dat is ook een terecht punt en dat doet pijn.

Dat mogen we ook, laat ik maar even zeggen als gemeente, ons aanrekenen, dat in het verleden zo is geweest, dat woningen als kluswoningen zijn verkocht en dat je nu weer zegt, goh, we willen het weer betrekken bij planvorming. In de commissie was het Gewoon Dordt die zei, ja, je had op dat moment als gemeente nooit dat moeten doen, want je had op je klompen kunnen aanvoelen, dat het ooit een goeie plek zou zijn, om een goede ontwikkeling voor de stad te doen. Ja, dat zijn dingen in het verleden, die ik nu niet nog een keer als gemeente wil doen. En dat is ook waarom ik nu zo hamer op, laten we die processen, stappen hierin zorgvuldig nemen. En niet overhaast al nou ja, tot dat soort uitspraken als, we gaan het opkopen, we moeten het gebied hebben, voordat u het complete verhaal hebt en daar ook uw definitieve richting in kan bepalen. De voorzitter: Mevrouw Pichel nog een keer.

86

Mevrouw Pichel: Dank u wel, voorzitter. Ja, voorzitter, ik geloof dat ook echt wel van de wethouder. Die oprechtheid, die zie ik ook echt en die intentie, die voel ik ook zeker. Hoe kijkt de wethouder er tegenaan? Hij geeft het zelf aan, dit kan best wel lang duren, we weten niet hoe dit gaat lopen, we weten niet hoe die vervolgprocessen er zijn. En van mij mogen al deze wethouders, echt nog wel een termijn gaan zitten, maar dat gaat waarschijnlijk ook niet gebeuren. Dus wat zegt de wethouder, als dit allemaal een paar jaar gaat duren en er straks iemand anders zit? Welke zekerheid kunnen we dan meegeven? En daar gaat het ons ook om. De heer Burggraaf: Nou ja, de zekerheid, die u doet als raad, door een zorgvuldig proces te doen. En alstublieft, het is ook een, het is niet iets wat het college doet of wat een wethouder doet. Dit is iets wat u als raad, wat we met zijn allen een traject ingaan en er stappen in zetten. Laten we dat alsjeblieft, ook als een gezamenlijke verantwoordelijkheid blijven voelen, want het is een gebiedsontwikkeling van tien of twintig jaar. Dus er is maar één garantie, dat we de stad iets moois opleveren en dat is, als we met een zo groot mogelijke meerderheid hier in deze raad, daarachter staan. Dat we het gevoel hebben, dat we dat op een zorgvuldige manier doen.

En dat ook aan onze voor, opvolgers op die manier het op die zorgvuldige wijze, kunnen voortzetten. Want het is gewoon een gebiedsontwikkeling, die zo groot is, dat het meerdere bestuursperiodes gaat kosten. Dus nogmaals, die zorgvuldigheid in elke stap die je zet, van het proces. De voorzitter: Dank. Dan de heer Van der Kruijff, eindelijk aan de beurt. De heer Van der Kruijff: Dank u wel, voorzitter. Voorzitter, ook de heer Burggraaf zit al wat langer in de politiek. Die weet, dat bij een motie het uiteindelijk gaat om het dictum, wat er staat. Daar gaat hij ook wel op in. Ik probeer dat maar even samen te vatten. Ik hoor, dat hij het derde punt in het dictum, ik ga maar even van achter naar voren, dat hij het derde punt van het dictum omarmt. Dat gaat om een empathisch iemand, onafhankelijk, die de bewoners terzijde gaat staan en helpen. Dat hij het tweede punt in het dictum vertaalt, als dat hij een actief opkoopbeleid zou moeten gaan doen, dat is niet wat er staat. Er staat gewoon, als de woningen gekocht moeten worden, dat tegen ruimhartige marktconforme waarden te doen. En het is nou eenmaal zo, als je een Wet voorkeursrecht gemeenten vestigt, kan het gebeuren, dat een bewoner zijn woning aan je aanbiedt vanaf nu. Dan is waar deze motie toe oproept, om dat met een ruimhartige marktconforme waarde te doen. En daarna ook nog, als we eventueel in een later stadium komen.

Voorzitter, en wat het eerste dictum betreft, daar staat niet toevallig een kader. U noemt dat een onduidelijke ruimte, maar volgens mij is het een heel helder kader. A, het gaat over bewoners, die moeten wijken voor de woningbouw. Dus zolang dat niet duidelijk is, hoeft u dat niet te doen. En zodra duidelijk is, dat bewoners wel moeten wijken, moet u het wel doen. Dat staat er als kader. Wat u wordt gevraagd, is ook helder. Met voorrang, actief helpen, op zoek naar een gelijkwaardige woning. Dat is het kader en dat mag u invullen. Dan verwacht ik ook vanuit het college, op enig moment van u, een uitwerking daarvan. Dat klopt. U hebt vandaag alles en nog wat beluisterd, maar dat mag uw uitwerking zijn binnen dat kader. Dat is wat we vragen.

87

De heer Burggraaf: Eerste dictum of zeg maar, het laatste dictum zoals u zegt, dat klopt. Tweede dictum ja, is een marktconforme waarde, die passend is bij de fase van het WVG waar we in, nu in zitten. En nogmaals, als die situatie zich voordoet, dan komt er vervolgens ook een kredietaanvraag uw kant op. Want ja, dan moeten we ook daadwerkelijk tot die aankoop overgaan. En het eerste, ja, daar verschillen we in die zin van. Kijk, u zegt, we doen alvast uitspraken over, als we in de volgende fase terecht komen, van het actief aankopen. Ja, en daarvan zeg ik, gun elkaar de tijd om dat te doen op moment, dat je in die fase aankomt. En dat je daar met elkaar, ook een goede inhoudelijke sessie kan hebben, zodat je nogmaals hele goede randvoorwaarden hebt, waar je elkaar ook niet verkeerd in verstaat. Daar vind ik het proces gewoon te delicaat voor. Om daarvan te zeggen van ja, nou ja, dit staat ongeveer zo en u mag het zo interpreteren. Ja, ik vind, dat we daar met elkaar de verantwoordelijkheid hebben, om dat goed te doorleven. En ook vervolgens, met elkaar die helderheid in te kunnen scheppen, in de fase die er is. Dat vind ik erg ingewikkeld, voor het moment waar we nu nog staan. Dat gaat dus nogmaals over het eerste verzoek, wat in de motie staat. De heer Van der Kruijff: Voorzitter. De voorzitter: Mijnheer Van der Kruijff.

De heer Van der Kruijff: En dat is de laatste keer op dit punt hoor. Qua timing verschillen we duidelijk van mening, daar hoeven we het niet verder over te hebben. Dat is dan zo. Maar ik stel wel vast, dat dit kader gewoon helder is. En dat u ook steeds terugvalt op, de timing is verkeerd. Maar dan moet u niet zeggen, dat het kader niet helder is. Want het kader is wat er staat en daarbinnen mag u het invullen. Dat is helder, dat is het dictum. Wat iedereen hier zegt, dat zal. Maar dat staat in de motie, dat is het dictum, dat is wat telt. De heer Burggraaf: Ja, maar voorzitter, om daar even op in te gaan. Er staat, met voorrang en actief te helpen, bij het vinden van een gelijkwaardige woning. Ja, ik kan u niet nu al zeggen, dat we zoiets waar kunnen maken. Totdat we met elkaar het gesprek hebben gehad, in de volgende fase Op moment dat je zegt oké, we hebben nu een bestemmingsplan, we gaan dat gebied erbij betrekken en wat is dan vervolgens de uitgangspunten en in welke snelheid et cetera, van je WVG-traject? Maar goed, daar blijven we elkaar denk ik, ja, verschillend in zitten en elkaar niet van overtuigen. De voorzitter: Dank. Ik zie nog een interruptie, de heer Stam. De heer Stam: Nog een allerlaatste vraag, voorzitter.

Nou beschikken wij als gemeente als ik het goed heb, ook over acht tot tien woningen op de Weeskinderendijk, die volgens mij ook, op het te ontwikkelen gebied vallen. Daar wonen kwetsbare mensen. De eerste vraag was, hebben die inmiddels ook een schrijven gekregen? Dat ze om moeten gaan kijken naar een andere woning, omdat we daar een ontwikkeling gaan maken en daar de logische vraag op is ... Of is de sociaal makelaar al voor die mensen bezig?

88

De heer Burggraaf: Ik weet niet zo goed, waar de heer Stam, welke woningen hij bedoelt. De heer Stam: Naar ik weet, hebben wij op de Weeskinderendijk als gemeente, een aantal woningen, waar wij kwetsbare mensen huisvesten. De heer Burggraaf: Ja, dan heeft u het over de eerste fase van de WVG en de aankoop, waar we het eerder over hebben gehad. En nou ja, goed, daar gaat het niet meer koop hè. Daar gaat het over huursituaties. En ja, daar hebben we zorgvuldige afspraken over. We gaan niet over tot sloop van die woningen, voordat die huizen ook weer vrij zijn en er voor mensen een alternatief is. De heer Stam: Ja, voorzitter, met uw goed vinden. Dat koop en sloop, snap ik wel. Maar mijn vraag was meer geënt op, worden die mensen nu ondersteund, om een andere plek te vinden? De heer Burggraaf: Ja, dat gaat over een ander gebied. Ik wil daar best wel op antwoorden, even buiten de vergadering om. Want ik wil dan ook zorgvuldig zijn en niet … Laat ik het zo zeggen, mijn beeld is niet, dat daar nog problemen zitten of vraagstukken. Maar ik wil ook voorkomen, dat ik nu dingen half zeg. Dus ik stel vo De voorzitter: Dank. Volgens mij hebben we dan daarmee, ook de eerste termijn van het college gehad. Nog een interruptie van de heer Portier, tot slot. Ga uw gang. De heer Portier: Ja, voorzitter. Even gewoon een aanvullende vraag, ook over het hele proces.

Als we nou bij de vaststelling van het bestemmingsplan, tot de conclusie komen van, we hoeven die woningen daar niet te slopen, die kunnen daar gewoon blijven. Hoe snel is die WVG, dan ook weer van de woningen af? De heer Burggraaf: Ja, daar gaat u als raad over. Dus op moment, dat u dat besluit, kunt u ook weer besluiten, om een WVG eraf te halen. De heer Portier: Dank u wel. De voorzitter: Dank. Dan hebben we daarmee denk ik echt, de eerste termijn van het college gehad. Dank u wel, wethouder Burggraaf. Ik heb een signaal gekregen van u, of van één van u, om even te schorsen. Ik kijk even rond. Voor vijf minuten, is het verzoek. Is dat voldoende of wilt u nog langer schorsen dan vijf minuten? De heer Noldus: Voorzitter, ik zou er graag tien minuten van maken. De voorzitter: Tien minuten. Iemand meer? Eenmaal, andermaal, tien minuten schorsing. Neemt u allemaal uw plaatsen weer in, alstublieft. De vergadering is heropend. Kijk even naar de heer Noldus, die om de tien minuten schorsing had verzocht. Wat is de opbrengst? De heer Noldus: Ja, voorzitter, wij willen graag een tweede termijn doen.

89

De voorzitter: Tweede termijn. Neem aan, dat iedereen de gelegenheid wil hebben in ieder geval, om die te voeren. Dus ik begin bij de heer Noldus dan, namens de VVD. Ga uw gang. De heer Noldus: Ja, voorzitter, dank u wel. Want het doet me iets, wat er vanmiddag is gebeurd. Was volgens mij politiek, waar bewoners echt helemaal niets aan hebben. Vanuit VVD zijn we juist bereid, om ver te gaan voor oplossingen, die daadwerkelijk helpen en die we ook na kunnen komen. En nogmaals, de VVD denkt niet lichtzinnig over het vestigen van een WVG. En we willen dan ook iets betekenen voor de bewoners, want zij worden hierbij inderdaad geraakt. En nogmaals, voorzitter, we ondersteunen een deel van de motie, ondanks dat de eerste termijn misschien niet het, die indruk wekte. We hebben een aantal fracties gevraagd, hoe zij het stuk van de motie lezen en wat zij er precies mee bedoelen. Juist, omdat die precies in de praktijk, zo belangrijk is. Onze werkwijze is altijd om ondanks verschillen, met elkaar te zoeken naar wat samen werkt. En dat is erg complex, met welk motief dan ook, als alleen de afstand wordt vergroot tussen die standpunten, zo niet onmogelijk of extreem moeilijk. En op basis van de gesprekken, die we ook met onder andere VSP hebben gevoerd, over hoe we mensen kunnen helpen en mede op basis daarvan hebben we, een volgende tekst is er uitgekomen.

We hebben de, sorry, wij hebben deze aangeboden om deze tekst, aangepaste motie eerder te gebruiken en we doen daarin nu een uiterste poging, om deze als nu, als motie in te dienen. Juist omdat te denken, dat deze op een aantal punten nou, wat scherper is dan hetgeen er ligt. Voorzitter, we hebben onze logo's er niet opgezet, omdat het een aanpassing is van een voorliggende motie. En er in dit geval, geen sprake is van voor of tegen situatie. En om ons uitsluitend te doen is, om een resultaat, dat we willen behalen. Waar we ook daadwerkelijk een verschil kunnen maken, juist in het belang van de inwoners. En we dienen hierbij graag de motie in, samen met ChristenUnie-SGP en GroenLinks. Desgevraagd, zullen we hem uiteraard toelichten. Als het me goed staat, dan dien ik hem nu bij u in. De voorzitter: Dank. Dat is daarmee motie M-5. En als u inderdaad inlevert, dan zullen we die in het systeem zetten. Kijk even naar GroenLinks, wilt u daar nog het woord over voeren? Mijnheer Den Hartog, ga uw gang. De heer Den Hartog: Voorzitter, alleen toelichting op de motie of … De voorzitter: Nou, tweede termijn. Dus u mag zeggen, wat u wil, als het maar over de moties gaat. De heer Den Hartog: Tweede termijn, ja. Zeker. Dank u, voorzitter. Vanmiddag heeft GroenLinks gezegd, dat het ons gaat om, het helpen van de bewoners. Daar staan wij voor, daar staan wij achter.

We hebben onze bedenkingen geuit, tegen het voorliggende motie van VSP. Daar is denk ik, al voldoende over gezegd, we hebben de wethouder gehoord. Er zijn een aantal verschillende uitleggen, zijn er langsgekomen van die eerste bullet. Dat geeft meteen al het probleem aan, sommige daarvan zijn onuitvoerbaar. Dat is de reden, dat we in gezamenlijkheid dus een motie hebben ingediend, met een tekst

90

die voor een flink deel, overeenkomt met de motie van de VSP. Omdat we daarachter staan. Omdat we denken, dat daarmee de bewoners geholpen zijn. Maar net met een tekstaanpassing, zodat het ook uitvoerbaar en realistisch is. Dank u. De voorzitter: Dank. En nou heeft de rest nog geen kennis van deze motie. Dus ik denk, dat het verstandig is om even kort u te verzoeken, wel te blijven zitten, maar even te schorsen. Zodat het, de motie in het systeem komt te staan en u er ook kennis van kunt nemen, voordat de andere fracties daarop reageren. Vergadering is heropend. Ik zie dat iedereen weer terug is, dus we kunnen weer verder gaan. Volgens mij waren wij bij Beter voor Dordt gebleven, dus ik geef het woord graag aan de heer Wringer. Ga uw gang. De heer Wringer: Ja, dank, voorzitter. Het is een lastige situatie. Naar het verhaal geluisterd te hebben van de wethouder, geeft ons niet het gevoel, dat hij het beste voor heeft met de bewoners. Juist daarom is het belangrijk volgens Beter voor Dordt, dat motie M-4 wordt aangenomen. Hierin staat, actief te helpen. Ook zoals het, CDA heeft het, dit uitgelegd, hoe dit geïnterpreteerd kan worden. Dit kan inderdaad op vele manieren geïnterpreteerd worden, wel vierenveertig manieren. Voor iedere eigenaar, een aparte manier. Motie 5 geeft volgens ons geen invulling in een situatie, waarin de bewoners zich nu verkeren. Dank u, voorzitter.

De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we naar mevrouw Stolk, VSP. Mevrouw Stolk: Ja, voorzitter, dank. Er is inderdaad, al heel veel gezegd en wij sluiten ook voor een groot gedeelte aan, bij de woordvoering van de heer Wringer. Voorzitter, de VSP is teleurgesteld, dat de bewoners de komende tijd, in grote onzekerheid blijven. Omdat het college met een technisch verhaal, een toelichting geeft en nauwelijks laat zien, dat ze begrip hebben voor de situatie, waarin de bewoners zijn beland. De bestaanszekerheid van deze mensen staat zwaar onder druk. Je huis is je thuis, niet meer. Daarvoor zullen wij ook de motie die nu voor de bühne ingediend wordt, niet ondersteunen. En wij stemmen ook straks tegen de wet van de WVG. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we naar de ChristenUnie-SGP-fractie, mijnheer De Feijter. De heer De Feijter: Dank u wel, voorzitter. Ja, al een hoop over gezegd. Ja, vooral met inachtneming, van wat de wethouder er ook over heeft gezegd en de verschillende interpretaties, die rondzwerven wat betreft motie M-4. Zoals ik bijvoorbeeld de heer Van der Kruijff ook hoorde zeggen, interpretatie van het eerste bulletpoint van het dictum. Zolang bewoners nog niet hoeven te wijken, gaat deze motie eigenlijk nog niet in. Nou ja, dat, wat ons betreft, worden bewoners juist nu ook al geholpen. En niet dan pas. De heer Van der Kruijff: Voorzitter.

De heer De Feijter: De motie die wij samen met de Dordtse VVD en GroenLinks indienen, die is juist niet voor de bühne, zeg ik ook richting mevrouw Stolk. We zitten hier allemaal met één visie eigenlijk erop en dat is, de bewoners zo goed mogelijk

91

helpen. En wij denken, dat dat op deze manier, zo goed mogelijk wordt gedaan en niet met een schijnoplossing. De voorzitter: Bij interruptie, de heer Van der Kruijff. De heer Van der Kruijff: Voorzitter, de heer De Feijter heeft toch niet goed geluisterd. Ik heb niet gezegd, dat de motie niet ingaat. De motie gaat in, zodra die is aangenomen. Wat ik heb gezegd is, dat het college als je naar het eerste dictum kijkt, nog niet op zoek hoeft, voor mensen naar een gelijkwaardige woning, zolang ze is, niet zeker is, dat ze hun woning uit hoeven. Dat is één deel van het dictum en twee en drie blijft gewoon overeind. Dat gaat nu in. De voorzitter: Dank. Dan gaan we naar de CDA-fractie zelf, de heer Van der Kruijff. Ga uw gang. De heer Van der Kruijff: Ja, voorzitter. Ik heb nog even naar de motie gekeken, die door de VVD, GroenLinks en de ChristenUnie-SGP nu is ingediend. Als de wethouder onze motie niet helder en vaag vindt, met wat hij gaat doen, geldt het voor die motie nog meer. Want daar staat alleen, ga helpen en daar staat helemaal niet, hoe precies en hoe dat moet en waar het toe moet leiden, et cetera. Dus ik kan me niet voorstellen, dat de wethouder hier veel blijer van wordt. Even los, dat dat mijn doel is. Tegelijkertijd, vind ik erop achteruit gaan. Waar gezegd wordt, de motie is niet helder, volgens ons is die heel helder.

En waar het college zegt, ik kan hem niet uitvoeren, hebben wij toch meer het idee, ik wil hem niet uitvoeren. Maar uiteindelijk bepalen wij dat als raad. Vandaar deze motie en daar blijven we bij. De voorzitter: Hartelijk dank. PvdA, mevrouw Schnabel. Mevrouw Schnabel: Dank u wel. Wij sluiten ons volledig aan bij de woordvoering van het CDA. De voorzitter: Dank u wel. Partij voor de Dieren, de heer Venderbos. De heer Venderbos-Lambinon: Voorzitter, dank u wel. In de motie M-5 staat, dat wanneer bewoners van het gebied voornemens zijn hun woning te verkopen, hen door een onafhankelijk iemand te ondersteunen, enzovoort. Dat betekent, alleen die mensen die dus hun woning willen verkopen, ondersteund worden en een bepaalde zekerheid krijgen. Maar mensen die hun woning, niet willen verkopen op dit moment, nog steeds in dezelfde onzekerheid blijven zitten. En dat is iets, wat wij niet zullen steunen. Dus wij zullen de motie M-5 dan ook niet steunen. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we naar DENK, de heer Safranti. De heer Safranti: Dank u wel, voorzitter. Voorzitter, ik heb in mijn woordvoering ook het nodige gezegd over, dat we zo snel mogelijk, oplossing moeten vinden en geen minuut moeten wachten. Ik sluit me zeker aan bij de woordvoering van het CDA. De voorzitter: Dank u wel. Gewoon Dordt, mevrouw Koene.

92

Mevrouw Koene: Voorzitter, naast dat ik dit hele verhaal een hele lelijke discussie vind, ben ik er nog niet helemaal uit, wat wij met de moties doen. Ga ik nu nog over verzinnen. De voorzitter: Dank u wel. Op ons Eiland, de heer Gündogdu. De heer Gündogdu: Voorzitter, dank u wel. In ons eerste termijn hebben, heeft Op ons Eiland net als zoveel andere partijen, opgeroepen tot empathie. Meedenken, meeleven met de bewoners van de Weeskinderendijk en omgeving. We zien dat helaas niet terugkomen, in de woordvoering van het college, althans de heer Burggraaf. Wat ons ook opvalt, voorzitter. Er wordt nu een nieuw motie ingediend. Zijnde, althans in de vorm van een soort toereiking, richting de rest van de raad en ook richting het publiek op de tribune. Met de gedachte van, wij doen met deze motie een stukje tegemoetkoming. Nou, daar zijn we het absoluut niet mee eens. Maar wat ons ook opvalt, de raad probeert in ieder geval stappen te zetten. Of het nou goed of verkeerd is. Waar ik een beetje teleurgesteld ben, in ben, dat ik het college, voltallig college zie zitten. Die hebben ooit eens het besluit genomen, vandaar dat het nu op de agenda van de raad komt. Maar geen moeite neemt, om eens met elkaar in conclaaf te gaan, om ook wat te stappen te zetten richting de raad. En dat wil ik toch even gezegd hebben. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel.

Dan gaan we naar de SP-fractie, de heer Portier. De heer Portier: Voorzitter, het essentiële onderdeel van, nu uitzicht op een gelijkwaardig alternatief bieden voor de bewoners hè, wat de essentie vormt van motie M-4, is in motie M-5 niet terug te vinden. Eigenlijk is motie M- wat mij betreft, een beschamend stukje werk hè, wat een soort schaamlap voor de ja, GroenLinks, de VVD en de ChristenUnie-SGP moet opleveren van, we doen net alsof we toch wat sympathie hebben voor de bewoners. Maar uiteindelijk blijven deze volledig in de kou staan. En nou, ik heb er eigenlijk geen woorden voor, maar het zal wel duidelijk zijn, dat we tegen deze motie gaan stemmen. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Pichel, Forum voor Democratie. Mevrouw Pichel: Dank, voorzitter. Ja, ik vind motie M-5 niet zo'n hele creatieve motie. Ik begrijp hem ook niet zo heel erg goed. Ik heb ook de afgelopen dagen, best wel wat contact gehad met de VVD. En hier hebben, we hebben ook gesproken over de motie en zonder af te doen aan wat er eerder is gezegd, zijn het gewoon hele goede gesprekken geweest, met wellicht verschil in mening over een aantal nou ja, kritieke punten. Dus dat wil ik in ieder geval wel gezegd hebben, dat ik die intentie wel heb gemerkt. En daarom ook niet begrijp, dat er niet gewoon mee kan worden gegaan, in wat er al ligt. Nou, dat gezegd hebbende, zullen wij niet voor motie M-5 stemmen.

De voorzitter: Hartelijk dank. Fractie van Waardhuizen, heer Stam.

93

De heer Stam: Ja, dank u wel, voorzitter. De aangepaste motie zullen wij niet ondersteunen. Ik moet ook eerlijk bekennen, dat ik hem niet eens gelezen heb. Ik vind het eigenlijk best wel, hoe zal ik het netjes zeggen, stuitend, dat op allerlaatste moment nog zo'n aangepaste motie komt. Terwijl je daar ruimschoots de tijd voor hebt gehad, om overleg te treden en hem aan te passen. En ik zie dit eigenlijk als een laatste wanhoopspoging, om wat goodwill bij de bewoners te kweken. Nou, dat vind ik een zeer slechte beurt en dat ben ik ook niet gewend, van een aantal coalitiepartijen. Dus dat vind ik meer dan jammer. De antwoorden van de wethouder, die hebben wij gehoord en we begrijpen wel, dat zijn intenties goed zijn. Maar we hebben er te weinig houvast in gevonden, richting empathisch vermogen richting de bewoners, dus wij blijven achter onze motie staan, die mede met VSP is ingediend. Wij gaan echter wel akkoord met de WVG voorstel. De voorzitter: Dank u wel. Dan ga ik tot slot naar heer Van der Spoel. De heer Van der Spoel: Dank u wel, voorzitter. Wij sluiten ons volledig aan, bij de woordvoering van Fractie van Waardhuizen. En ik wilde nogmaals bij benadrukken, dat ik het, niet helemaal senang voel, bij de woordvoering van de wethouder. Maar dat ik er wel van overtuigd ben, dat hij dat met de juiste intenties invliegt.

Wat nogmaals niet wegneemt, dat wij echt blijven bij de motie, die wij samen met de VSP en anderen hebben ingediend. Ik vind het jammer, dat het op deze wijze is gegaan door VVD, GroenLinks en ChristenUnie-SGP. De voorzitter: Dank. Dan hebben we daarmee, de tweede termijn van de raad gehad. Kijk ik nog even naar de wethouder, voor een reactie op motie M-5. De heer Burggraaf: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, goed. Ik zal maar eens even de appreciatie van het college geven, op beide moties. Kijk, bij beide moties herkennen wij, dat de raad eendrachtig is in de opdracht, om zorgvuldig met de bewoners om te gaan. Te zorgen dat we nou ja, duidelijke taal gebruiken en daar zoveel mogelijk helderheid scheppen. En hoor ik, dat u allebei ideeën en beelden heeft, wat vervolgens helpen is in de volgende fase op het moment, dat iemand wat wil verkopen. Maar ja, het kader waarbinnen dat, wanneer bent u dan tevreden, wanneer is dat dan goed? Ja, dat halen we niet uit, eruit, dus ik herhaal maar even het aanbod, wat we eerder ook gedaan hebben. Ik heb even gecheckt, daar zou ook ruimtes voor zijn 28 november om daar in de commissie, nader met elkaar over te spreken. Om eens mee te krijgen, wat u dan van ons verlangt in het verdere proces. Want die helderheid willen wij wel graag als college hebben, om ook onze taak goed te kunnen voorbrengen. De voorzitter: Dank.

Dan hebben we daarmee, ook de tweede termijn van het college gehad. Zijn we toegekomen aan de stemmingen op dit onderwerp. Als eerste stemmen we op het voorstel zelf, voorstel 27 Toepassen Wet voorkeursrecht gemeenten op plangebied Weeskinderendijk Oost/woningen Weeskinderendijk Vlietwegzijde te Dordrecht (Spoorzone). Kijk even rond, of er nog stemverklaringen zijn op het voorstel? De heer Wringer. De heer Wringer: Ja, dank, voorzitter. Beter voor Dordt zal voor het voorstel stemmen.

94

De voorzitter: Anderen nog? De heer Van der Spoel. De heer Van der Spoel: Wij stemmen hier ook voor, omdat ik van ja, omdat we weten, dat de motie het nu ga halen. Omdat daar een meerderheid voor is. De voorzitter: Mevrouw Pichel. Mevrouw Pichel: Wij zullen wel voor het WVG stemmen. Natuurlijk ook ervan uitgaande, dat de motie het zal halen en ook uitgevoerd zal worden. De voorzitter: Dank u wel. De heer Van der Kruijff. De heer Van der Kruijff: Voorzitter, dat geldt van ons ook. Omdat we ons beseffen, dat de WVG bedoeld is, om speculatie door speculanten, tegen te gaan. Daar zijn wij het mee eens. Dus om die reden, zullen we daar voor stemmen. De voorzitter: Ga uw gang, mevrouw Schnabel. Mevrouw Schnabel: Dank u wel. Wij zullen er ook voor stemmen, om de reden, die het CDA inderdaad ook aangeeft. De voorzitter: Anderen nog? De heer Gündogdu. De heer Gündogdu: Voorzitter, vanuit Op ons Eiland, wij zullen ook inderdaad instemmen, met de WVG. Met dien verstande, dat we ervan uitgaan, dat de motie die door x-aantal partijen is ingediend, motie 4, het gaat halen. De voorzitter: Dank u wel. Dat zullen we bij de stemmingen dan zien. De heer Portier. De heer Portier: Voorzitter, wij zullen tegenstemmen. Wat ons betreft, als de woningen gewoon blijven staan, dan is de vrees voor speculatie ja, daar hoef je daar niet zo bang voor te zijn. Dus wat ons betreft, is deze WVG niet nodig.

Ik wil wel zeggen, dat ook als deze WVG wordt aangenomen, het wat ons betreft, niet het einde van de strijd is voor het behoud van deze woningen. Mevrouw Stolk: Voorzitter. De voorzitter: Mevrouw Stolk. Mevrouw Stolk: De VSP zal ook tegen de WVG stemmen en is het, gaat mee met de stemverklaring van de heer Portier. De voorzitter: Anderen nog? De heer Stam. De heer Stam: Wij zullen voorstemmen, voorzitter, omdat we overtuigd zijn, van het bredere belang van de woningbouw ontwikkeling. En wij onderkennen ook het belang van de gemeente, ten opzichte van de ontwikkelaars en de opkopers.