Document · PDF

RIS325408 Notulen van de raad van 23 april 2026

Gemeenteraad 4 juni 2026, gemeente Den HaagBij agendapunt: Vaststelling van de notulen van 31 maart, 1 en 23 april 202664.898 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 2 van 7

Op warme dagen hing er continu een zware, bedompte geur. 's Nachts mijn ramen openzetten, om mijn slaapkamer af te laten koelen, was ook geen optie meer. De stank kwam letterlijk mijn slaapkamer binnen. En als ik bezoek kreeg, dan voelde ik me echt beschaamd. Het was niet zomaar vervelend, het was walgelijk en ronduit frustrerend. De stank tastte echt mijn woongenot en welzijn aan. De gemeente heeft er slechts een maatregel genomen, plaatsing op een zomerlijst. Maar dat lost het probleem niet op, want de kern van het probleem is niet hoe vaak je leegt, het is de locatie in de volle zon. Uiteindelijk heeft de rechter beoordeeld dat mijn beroep gegrond is. De locatie is door de rechter vernietigd vanwege onzorgvuldige besluitvorming. En dat is echt niet voor niks. Ik wil in deze mooie zaal ook daarbij mijn dank uitspreken voor mijn buren en ook voor de mijnheer links op de hoek van Hart voor Den Haag, voor zijn steun in deze zaak, die mij echt geholpen heeft. En ik wil iets meegeven, juist met het oog op toekomstige besluiten, zoals bijvoorbeeld in de Vivienstraat. Als de gemeente ervoor kiest om containers opnieuw de hele dag in de volle zon te plaatsen, dan is het risico reëel dat bewoners met dezelfde problemen en dezelfde overlast geconfronteerd gaan worden, voor jaren. En daarmee ook opnieuw juridische procedures zullen volgen.

Zeker wanneer er sprake is van vergelijkbare omstandigheden kan ook het gelijkheidsbeginsel een rol gaan spelen. En dat betekent opnieuw procedures, opnieuw kosten, opnieuw veel tijd en frustratie en energie, niet alleen voor bewoners, maar ook voor de gemeente. En dat is simpelweg zonde. Want deze situatie is te voorkomen. Mijn oproep aan u is daarom, kijk niet alleen naar de technische plaatsing, maar ook zeker naar de leefbaarheid voor alle bewoners. Denk vooruit. Voorkom dat burgers eerstDe voorzitter. Dank u wel. De tijd is om. Dan geef ik zo meteen het woord aan J. Snijders, maar eerst aan R. K. Schoemaker. Gaat uw gang. R. K. Schoemaker. (N). Geachte voorzitter, aanwezigen, ik woon in de Van der Wijkstraat, Bezuidenhout, binnenkort het afvalstraatje van de wijk. Het is een straat van 75 meter lang, verdeeld over drie stukken met in het begin een smal gedeelte, in het midden een breed gedeelte en aan het einde weer een smal gedeelte. Er worden zeven ORAC’s geplaatst in de straat, de eerste drie in het smalle gedeelte van de straat, de volgende twee op zes meter van een restaurant en de laatste twee op twee en een halve meter van een woonraam. Als het dan zo nodig moet in zo'n klein straatje, plaats dan een of twee ORAC’s in het brede gedeelte van de straat. Daar kunnen schuine parkeerplaatsen gemaakt worden in combinatie met eventuele ORAC’s.

Dat kost minder parkeerplaatsen en er liggen daar ook minder kabels in de grond. Kleine opmerking, als de gemeente weer een keer een onderzoek doet naar parkeerdruk in de wijk, een goede scheiding maken tussen de wijken Mariahoeve en Bezuidenhout en geen parkeerplaatsen voor elektrische auto's, hubs voor deelscooters en taxi’s meetellen. Wij mogen daar niet parkeren. In de Usselincxstraat mogen geen ORAC’s geplaatst worden vanwege de doorgang voor de hulpverlening. Op de Juliana van Stolberglaan mogen wederom geen ORAC’s geplaatst worden vanwege de

doorgang voor de hulpverlening, maar er staan al jaren zeven papier ...en glascontainers en er is nog nooit een opstopping geweest. Op de Schenkkade mogen geen ORAC’s geplaatst worden vanwege de doorgang van de hulpverlening, maar er staan ook al jaren vrachtwagens en werkbussen te lossen en er is ook nog nooit een opstopping geweest. Maar door de plaatsing van zeven ORAC’s in de straat hebben wij zeven keer zoveel kans dat er geen doorgang is tijdens het legen van de ORAC’s. De gemeente heeft inloopspreekuren georganiseerd waar bewoners op ...en aanmerkingen kenbaar mochten maken. Vele mensen en ik hebben dat gedaan en als we ons e-mailadres achter zouden laten, de gemeente ons verder op de hoogte zou houden. Tot op zekere hoogte klopt dit wel. Op 6 april kreeg ik van de gemeente een bericht, definitieve plaatsing van de ORAC’s BezuidenhoutOost en op 7 april, de volgende dag, ging de schep al in de grond. Ik kan mij niet aan het idee onttrekken dat de beslissing al lang genomen was, zelfs voordat wij mochten inspreken. In een ander geval heeft een wethouder openlijk zijn kritiek geuit op een collega van een andere partij en liet op de openbare besluitenlijst aantekenen dat hij zich niet kan verenigen met de inhoud van het besluit. Ook is hij in voornoemd geval niet te spreken over de gevolgde procedure.

Quote: “Bij een fundamenteel besluit dat ingaat tegen de wensen van de raad is het onwenselijk om niet de gebruikelijke procedure te doorlopen”. Ook ik, en met mij velen, kan mij niet verenigen met de inhoud van dit besluit en vraag de gemeente de gebruikelijke procedure te doorlopen, waar er ruim meerDe voorzitter. Dank u wel. De tijd is om. R. K. Schoemaker. Dank u wel. De voorzitter. Ik geef het woord zo meteen aan I. Schilperoort, maar nu aan J. Snijders. Gaat uw gang. J. Snijders. (N). Goedemorgen, ik heb u een week geleden geprobeerd te duiden wat het betekent als de parkeerdruktellingen fout zijn met een voorbeeld met de tribune achter me. Ik probeer nu een ander voorbeeld aan u voor te leggen over een fundering die niet in orde is van een pand met meerdere eigenaren. En dat is al jaren bekend dat die fundering niet klopt. Daar zijn rapportages over, dat is bekend, al 10, 15 jaar. Nu komt er een nieuwe eigenaar voor de bovenste verdieping. Ik zeg maar wat, een vastgoed 030-club en die wil die bovenste verdieping, die wil daar denkelijk een dakopbouw op zetten. Maar ja, we weten allemaal dat die fundering niet klopt. Die mijnheer laat een extra onderzoek doen door een vriendelijk bedrijf voor hem. En die komt met cijfers waarvan de VVE zegt, maar dat klopt niet, want we hebben al jarenlang andere cijfers. En vervolgens gaat die mijnheer wel een vergunning aanvragen.

Die krijgt hij van de gemeente, want de gemeente hoort geen rekening te houden met die VVE. En dus moet de VVE uiteindelijk naar de rechtbank, om te zorgen dat ze gelijk krijgen. We hebben een vergelijkbare situatie. We hebben een verkeersprobleem in Bezuidenhout, een parkeerprobleem in Bezuidenhout-Oost. Dat weten we al jaren, de rapportages zijn er, de documenten zijn overlegd aan u, aan de raad. En vervolgens wat er nu gebeurt, is dat de huidige eigenaren, allerlei projectjes starten, zoals een fietsstrook op de Schenkkade, dat kost weer 60 parkeerplekken, ORAC’s, kost 60 parkeerplekken, fietsvlonders, mobiliteitshubs. Het kostte alles bij elkaar 120, 140 parkeerplekken. Maar de fundering, het parkeerprobleem dat we hebben in Bezuidenhout-Oost, daar wordt geen aandacht aan besteed. En wat de VVE, de bewoners, nu moeten gaan doen, is inderdaad naar de rechtbank om te gaan zorgen dat dit soort besluiten van tafel gaan. Ik heb begrepen dat er wellicht een x aantal moties voorliggen om het werk wat er nu al gedaan wordt aan die dakopbouw, aan die verschillende onderwerpen, stil te leggen en eerst die fundering te bekijken en daar de oplossingen voor te gaan verzinnen. En ik hoop dat u die moties zou kunnen steunen. Dank u wel. De voorzitter. Dank u wel. Ik geef zo meteen het woord aan A. Visser, maar nu eerst aan I. Schilperoord. Gaat uw gang. I. Schilperoord. (N).

Geachte aanwezigen, ik spreek namens mijzelf en mijn buren uit de Burgemeester van der Werffstraat in het Geuzenkwartier. Wij luiden de noodklok, want al jaren lijden wij onder ernstige overlast van direct voor onze slaap ...en badkamers geplaatste ORAC’s. Dat wat een

aantal insprekers voor mij vrezen, is bij ons werkelijkheid. Stank, herrie, ongedierte, ze tasten ons woongenot ernstig aan en zorgen voor een onhygiënische en ongezonde leefomgeving. Onze straat en onze stoep zijn heel smal. Onze huizen zijn daarbij zo gebouwd dat onze bad ...en slaapkamers aan de voorkant liggen, direct aan de straat en ook laag. Mijn slaapkamerraam ligt bijvoorbeeld minder dan anderhalve meter boven straatniveau. Noch met de engte van de straat, noch met deze bouw is echter rekening gehouden. Dit ondanks dat van het begin af aan expliciet en veelvuldig bezwaar is gemaakt tegen de plaatsing. Milieubeheer Scheveningen heeft destijds ook negatief geadviseerd over deze locatie. Er zijn genoeg betere locaties, ook vlakbij, zoals op de brede Van Boetzelaerlaan, waar niemand er last van zou hebben. Drie ORAC’s staan nu echter op 1,60 meter van onze gevel. Met hun kleine, 1 meter hoogte, haast op armlengte van mijn slaapkamerraam. In de warme maanden, waarin de ORAC’s vol in de zon staan de hele dag en een deel van de avond, leven wij in een vuilnisstank. Tussen vliegen, soms maden, hierdoor kunnen we delen van onze huizen niet meer gebruiken. Ramen kunnen niet open, gangen staan vol geurvreters en ook na 10 uur 's avonds en 's nachts klinkt gekletter van mensen die troep wegrooien.

Mijn slaapkamer gebruik ik niet meer, ik slaap nu boven, in wat vroeger mijn werkkamer was. Ook daar heb ik in de zomer echter soms nog zoveel last van de ORAC’s dat ik in het achterhuis ga slapen op de bank. Mijn buurjongen slaapt zomers bij zijn broer in de kamer, omdat zijn eigen slaapkamer stinkt. Op alle mogelijke manieren hebben wij dit de afgelopen jaren kenbaar gemaakt. Vele mails, brieven, telefoontjes, een artikel in de Telegraaf, een bezoek van de wethouder, het heeft allemaal niets opgeleverd. Alleen Hart voor Den Haag staat ons van het begin af aan bij. Zij begrijpen, natuurlijk, net als wij, dat er een 125 meterregel is. Maar we weten allemaal dat een wethouder hier ook gemotiveerd van kan afwijken, gelukkig. En stankoverlast is een gemotiveerde reden. Dit blijkt uit de zeer recente jurisprudentie in de zaak van de Wingerdstraat, de mevrouw die net insprak, waarin de bestuursrechter oordeelde dat het college onzorgvuldig is geweest door geen onderzoek te doen naar de vraag of de ORAC’s op deze locatie tot onaanvaardbare geuroverlast zouden leiden. Onze situatie is een-op-een hetzelfde, alleen nog erger, omdat de ORAC’s nog dichter op de gevel staan. Ik verzoek u, alsjeblieft, om in te stemmen met de motie van Hart voor Den Haag. Dank u wel. De voorzitter. Dank u wel. Ik geef zo meteen het woord aan S. Bonoo, maar eerst aan A. Visser. A. Visser. (N).

Geachte voorzitter, geachte aanwezigen, mijn naam is Aukje Visser. Ik woon in de Vivienstraat op nummer 54. Ik sta hier om te pleiten voor een Vivienstraat zonder ORAC’s. Al 28 jaar woon ik met mijn gezin in deze fijne straat, een straat waar mensen elkaar kennen, waar kinderen langskomen voor een-heitje-voor-een-karweitje en waar contact is met oudere straatgenoten om eenzaamheid tegen te gaan. Er is een actieve straatapp en straatgenoten werken mee aan buurtpreventie. Ook zorgen we voor vergroening van de wijk. Aan het eind van de straat onderhouden we een grote plantenbak, waar wij van de gemeente gulden klinker, nu zelfs platina klinker voor gekregen hebben. Een straat met veel burgerparticipatie en samenhorigheid. Al vijf jaar hebben wij geen ORAC’s in de straat. Geen probleem. De dichtstbijzijnde ORAC’s zijn in de Johan van Oldebarnenveldlaan en de Prins Mauritslaan aan beide kanten van de straat als je de straat uitloopt. Straatgenoten die niet hun vuilnis kunnen wegbrengen, omdat ze oud, ziek of een ander reden hebben, helpen we daarbij. Voorzitter, onze fijne straat dreigt nu verstoord te worden door de komst van ORAC’s, waarbij ik me vooral zorgen maak over de stank. Ook al woon ik tien huizen vanaf de locatie, ik fiets en loop er dagelijks een paar keer langs. We hebben geen auto. De mogelijke komst van de ORAC’s heeft al voor veel onrust in de straat gezorgd.

Blijkbaar heeft een persoon hierom gevraagd. Graag willen we diegene helpen met het wegbrengen van het afval, maar de klacht is anoniem. We weten niet of het om een straatgenoot gaat. We kunnen niet samen met diegene een oplossing zoeken. Het betekent dat een anonieme klager de harmonie van de hele straat kan verstoren. Dit kan toch niet waar zijn? Het is onnodig, onwenselijk en onrechtvaardig. Het geeft een machteloos gevoel, terwijl we zo graag samen tot een oplossing willen komen. Wij als straatgenoten hopen van harte dat u de motie van Hart voor Den Haag wilt steunen, om de plaatsing van ORAC’s in de Vivienstraat te heroverwegen. Daarmee kiest u voor een beter gemotiveerde, zorgvuldige oplossing die recht doet aan de belangen en de wensen van de bewoners. Ik sluit mij aan bij de andere sprekers en dank u hartelijk voor uw aandacht.

De voorzitter. Dank u wel. Ik geef zo meteen het woord aan L. van Vught, maar eerst aan S. Bonoo. S. Bonoo. (N). Geachte voorzitter, raadsleden, wethouders, mijn naam is Sitla Bonoo. Als een van de bewoners van de Vivienstraat wil ik het volgende onder uw aandacht brengen. Afgelopen maandag is de wethouder die er over gaat langs geweest, om opnieuw de bezwaren te horen van de meerderheid van de bewoners van onze straat die tegen een ORAC zijn direct voor hun woning. Uit een traject van burgerparticipatie, voorafgaand aan het plaatsingsplan was aanvankelijk als locatie een blinde muur aan het begin van de straat voorgesteld. Door de bewoners die tegenover de blinde muur wonen, is een bezwaarprocedure aanhangig gemaakt bij de Raad van State, die zoals verwacht de wettelijke regels heeft gehanteerd. Die bewoners hebben gelijk gekregen. De ORAC mocht niet bij de blinde muur geplaatst worden. De bewoners die de bezwaarprocedure hebben aangespannen en gewonnen hebben zijn daarna verhuisd en niemand maakte zich meer druk om de ORAC’s in de straat. Dan komt er plots na vier jaar een anonieme klager, die vraagt om uitvoering van het plaatsingsplan. De na de uitspraak van de Raad van State bepaalde locatie van de ORAC is nu bepaald in de straat voor de deur van nummer 29. Deze plek moet nu volgens de anonieme klager gehandhaafd worden.

Er komt een petitie waarbij de meerderheid, 80 procent van de bewoners zegt dat ORAC’s in de straat niet nodig zijn en als dat er wel moet komen, dan op een alternatieve plek, die eerder in het burgerparticipatieproces naar voren is gekomen, namelijk de blinde muur aan het eind van de straat. Een dilemma voor de wethouder en zijn ambtenaren is nu dat er een plaatsingsplan ligt en een anonieme klacht. Een lang verhaal kort, de ORAC komt nu voor de deur van mijn overburen, want regel is regel. Maar regels zijn toch niet in beton gegoten? De gemeente beweegt in het kader van beleidsvrijheid mee met een anonieme klager en een koppel dat intussen is verhuisd. Van de anonieme klager zijn de beweegredenen onbekend. 80 procent van de bewoners moet zich nu voegen naar een persoon uit de straat en een uitspraak door een koppel aangespannen dat er niet meer woont. De bezwaren van de bewoners die een ORAC in de straat niet nodig vinden, zijn bekend. Maar vooral het duperen van een huishouden door het ontnemen van hun woongenot, dat vind ik echt niet kunnen. Ik stel daarom voor het plaatsingsplan met naar voorgebrachte bezwaren te heroverwegen, terug te gaan naar de oorspronkelijke locatie, de blinde muur, of helemaal geen ORAC’s in de straat te plaatsen of een andere locatie die niet bezwarend is. De ORAC’s staan er nu sinds 2021 en niemand heeft er een probleem van. De voorzitter.

Dank u wel. De tijd is om. Ik geef zo meteen het woord aan P. Slingerenland, maar eerst aan L. van Vught. L. van Vught. (N). Geachte voorzitter, geachte leden van de gemeente, ik sta hier om mijn zorgen te uiten over de plaatsing van ORAC’s in Bezuidenhout-Oost. Vooral over de geplande ORAC’s op de locatie 6615 in de Van Heutszstraat. Ook wil ik het hebben over het proces rondom deze plaatsing. Bijna negen maanden geleden heb ik samen met tien andere huishouders een bezwaar en een nieuwe zienswijze voor locatie 6615 ingediend. Wij maken ons zorgen over deze straat. We denken dat deze ORAC negatieve gevolgen kan hebben op de leefbaarheid, veiligheid en parkeerdruk. Helaas heeft de gemeente besloten dat de ORAC’s toch op deze locatie moeten komen. Samen met mijn bovenburen heb ik extra zorgen. De ORAC’s worden namelijk geplaatst voor onze badkamerramen op een zonrijke plek. Het is bekend dat ORAC’s geuroverlast kunnen veroorzaken. U heeft het net gehoord. Het is ook bekend dat goede ventilatie in een badkamer toch wel essentieel is. Hierdoor staan wij straks voor een onmogelijke keuze. Of we moeten douchen in de stank, of we kunnen onze badkamer niet meer ventileren met het risico op schimmelvorming en misschien wel gezondheidsschade als gevolg. Dat maakt in mijn ogen deze locatie simpelweg ongeschikt.

Na het aanhoren van de cases van andere bewoners van de stad, waarvan sommigen delen van hun huis niet meer kunnen gebruiken, maak ik me nog meer zorgen. Wat als ik straks mijn badkamer niet meer kan gebruiken? Ik kan niet in een andere kamer gaan douchen. Bovendien geeft deze casus mij niet het vertrouwen dat de gemeente de ORAC zal verplaatsen op het moment dat er overlast is, maar dat ik daarvoor eerst jaren moet procederen bij de Raad van State. Dat gebrek aan vertrouwen wordt verder aangetast door de gebrekkige communicatie vanuit de gemeente. In de afgelopen maanden heb ik meerdere keren geïnformeerd naar de status van het plaatsingsplan, waarbij werd toegezegd dat per mail inhoudelijk zou worden gereageerd op ingediende zienswijzen. Het definitieve

plaatsingsplan is op 1 april vastgesteld. De werkzaamheden zijn op 7 april gestart. De beloofde reactie per mail is op 21 april binnengekomen, twee weken na de start van de werkzaamheden. De brief voor bewoners, die elders in de wijk wel is bezorgd, heb ik nooit te ontvangen. Officieel is er een beroepstermijn van zes weken, maar na deze officiële mail zijn er nog maar drie weken over om in beroep te gaan, de helft. Gemeente Den Haag, ik verzoek u om kritisch te kijken naar dit proces en te onderzoeken hoe het mogelijk is dat bewoners, die met elkaar bezwaar maken, niet goed worden geïnformeerd en uiteindelijk worden overrompeld door de planning. En tot slot, plaats nou geen ORAC’s naast badkamerramen. Niemand vindt dat echt een goed idee. De voorzitter. Dank u wel. Dan geef ik zo meteen het woord aan R. Benjamin, maar nu eerst aan P. Slingerland. Gaat uw gang. P. Slingerland. (N). Goedemorgen, geachte voorzitter, leden van de raad, mijn naam is Peter Slingerland. Ik sta hier als bewoner van de Vivienstraat in Den Haag, om mijn buren te steunen in hun protest tegen het voornemen om pal voor hun deur een ondergrondse afvalcontainer te plaatsen. Ik spreek ook niet alleen als directe omwonende, maar ook als secretaris van een buurtcoöperatie, een energiecoöperatie, de Groene Staten. De Vivienstraat is geen anonieme plek, waar mensen langs elkaar heen leven.

Het is een straat waar buren elkaar kennen, elkaar groeten en elkaar helpen als dat nodig is. Een straat waar mensen letten op elkaar, waar de kwaliteit van wonen niet alleen wordt bepaald door stenen en stoeptegels, maar vooral hoe wij samenleven. Juist daarom raakt dit besluit ons. De ORAC plaatsen voor nummer 29 lijkt op papier misschien een praktisch oplossing, maar in de dagelijkse werkelijkheid betekent dat iets heel anders. Dat betekent extra loop van mensen naar een punt, dat betekent geluid en mogelijk stankoverlast, zwerfafval en de aantasting van het woon ...en leefklimaat van precies die bewoners die er direct mee geconfronteerd worden. Wat voor de tekentafel een logische locatie lijkt, voelt voor bewoners als een onevenredige belasting van hun directe leefomgeving. Dat is niet alleen individueel belang, dat gaat ook over hoe je als gemeente omgaat met een straat, met bewoners, met een buurt die juist sterk is, omdat mensen zich verantwoordelijk voelen voor elkaar en voor hun omgeving. Als secretaris van coöperatie de Groene Staten zie ik dat elke dag. Ik weet hoeveel kracht er in deze buurt zit. Mensen staan hier voor elkaar klaar. Ze helpen elkaar met energiebesparing, vergroening, klimaatmaatregelen en duurzame maatregelen. In onze wijk is veel bereidheid om samen te werken aan een schonere, duurzame en leefbare buurt.

Maar juist daarom is het zo belangrijk dat duurzaamheid niet alleen efficiënt is op papier, maar ook sociaalrechtvaardig en zorgvuldig in de uitvoering. Ik wil u daarom vragen om niet alleen de technische of logistieke kant van dit plan te bekijken, maar ook naar de menselijke maat. Kijk naar de impact op het dagelijks leven van direct omwonenden. Hou de situaties zoals die nu is, waarbij we elkaar helpen. Luister naar de buurt die niet nee zegt tegen regels en procedures, maar wel vraagt om redelijkheid, zorgvuldigheid en wederzijds respect. Ik steun daarom nadrukkelijk het protest van mijn buren, niet uit eigen belang, maar uit verbondenheid met onze straat, uit overtuiging dat goede oplossingen beter worden, wanneer bewoners serieus worden genomen. Dank u wel. De voorzitter. Dank u wel. Dan geef ik zo meteen het woord aan H. Ploeg, maar nu eerst aan R. Benjamin. Gaat uw gang. R. Benjamin. (N). Goedemorgen, dames en heren. Fijn dat de vloer ook opengezet is voor burgers zoals mijn buren en ik. Ik ben inwoner in de Van de Wijkstraat, Bezuidenhout-Oost. Ook al kan ik deze inbreng doen, die vind ik minimaal.

Daarmee bedoel ik dat ik slechts drie minuten tijd heb om mijn ongenoegen en mening te verkondigen over de gang van zaken met betrekking tot de plaatsing van de ORAC’s in de Van der Wijkstraat, die nota bene nu al definitief geplaatst zijn zonder verdere inbreng van de bewoners. Onze burgerparticipatie in de besluitvorming is ook minimaal geweest. Zeker, de bewoners konden een alternatieve zienswijze op de plannen van de gemeente indienen, wat een aantal bewoners ook heeft gedaan, maar waarop de gemeente nooit heeft gereageerd. En als kers op de cake, eergisteren heeft iemand een email gestuurd waarin de mogelijkheid geboden wordt om 20

bezwaar aan te tekenen tegen de definitieve plaatsing. Deze gang voor zaken is zeker stof voor een sketch van Jiskefet. Twee vragen heb ik voor de eindverantwoordelijke in dit besluitvormingsproces. Gaat u uw hand in eigen boezem steken, erkennen dat de besluitvorming niet zorgvuldig is gegaan, maar toch de ORAC’s in de Van der Wijkstraat in de grond laten zitten, of laat u de ORAC’s verwijderen en vervolgens de bewoners betrekken door de aangeboden zienswijze te bestuderen en daarna pas handelen samen met ons? Gemeenschapsgeld is onterecht uitgegeven in deze situatie. De extra uitgaven om deze gang van zaken recht te trekken, zullen er bovenop komen, zonder geld. Zoals de gemeente gehandeld heeft, is voor mij een voorbeeld van een heersende overheid. Een die oplegt zonder te luisteren naar de inwoner. En als ik dan naar de inbreng van mijn medebewoners luister, dan is dat een feit. Deze situatie schetst ook voor mij de kloof tussen politiek en burger. Want hoe kun je als burger nu vertrouwen hebben in mensen, in belangrijke posities, die toch maar gewoon hun gang gaan? Je wordt als het ware min of meer gedwongen als burger over de schouder van die politici mee te kijken naar wat ze aan het doen zijn. Ik verneem graag welke stappen de gemeente gaat zetten om deze situatie recht te trekken. Dank voor uw aandacht. De voorzitter. Dank u wel. Dan geef ik zo meteen het woord aan J.

Borger, maar nu eerst aan H. Ploeg. Gaat uw gang. H. Ploeg. (N). Voorzitter, dank u wel, raadsleden, ook bij mij gaat het over de plaatsing van de ORAC’s in Bezuidenhout. De gemeente is van plan drie ORAC’s te plaatsen in de Siebergstraat, een straat met 33 woningen. Dit is een onevenredige belasting, want drie ORAC’s zijn voor 150 woningen. Deze ORAC’s worden ook nog eens voor mijn slaapkamerraam geplaatst. Ja, wij wonen op de begane grond. Deze ORAC’s komen op deze afstand, minder dan 2 meter, van mijn slaapkamerraam. Dat de gemeente ons het afgelopen jaar niet op de hoogte heeft gehouden, niet is ingegaan op onze zienwijze en afspraken niet na komt, kunnen wij niet meer terugdraaien. Aan ons ligt het niet, dit is de derde keer dat ik hier sta. Dat de gemeente compleet voorbij gaat aan het verlies van parkeerruimte is op z'n minst bijzonder te noemen. Mijn, ons verzoek, stop de plaatsing van ORAC’s in de Siebergstraat en eigenlijk Bezuidenhout-Oost. Voor ons slaapkamerraam willen wij geen ORAC, we vrezen een enorme aantasting van ons woongenot, onbruikbaarheid van minimaal een slaapkamer door stank en geluidsoverlast. Tevens zijn er betere plaatsen voor deze ORAC’s in de straat waar drie blinde muren en drie kruisingsvlakken zijn. Ruim 150 bewoners zullen voor ons raam hun vuilniszak in de ORAC moeten doen.

De stankoverlast hoef ik hopelijk niet meer uit te leggen gezien de voorgaande sprekers. De bewegingen voor ons raam zullen hoe dan ook voor geluidsoverlast zorgen. Nogmaals, stop de plaatsing van deze ORAC’s op deze afstanden in Bezuidenhout-Oost. Dank u wel. De voorzitter. Dank u wel. Ik geef zo meteen het woord aan L. de Vreugd, maar eerst aan J. Borger. Gaat uw gang. J. Borger. (N). Fijne burgemeester van Den Haag en geachte andere aanwezigen die over mijn lot beslissen. Een keiharde nee kreeg ik eergisteren voor mijn kiezen. Nee, we gaan de ORAC’s niet verplaatsen naar een alternatieve locatie. U krijgt ze gewoon toch prompt voor uw ramen. Ik heb er niet van geslapen. Want deze nee betekent de volgende ja’s. Ja, ik ga de godganse dag de knallen horen van het open ...en dichtslaan van de containers. Ja, ik ga slaapproblemen krijgen. Ja, ik moet mijn ramen dichthouden in de zomer. Ja, ik ga stank van het afval in mijn huis krijgen. Ja, ik zal me slecht kunnen concentreren als ik werk. Ja, het parkeren wordt nog moeilijker door alle plekken die weggaan. Ja, ik ga veel geld verliezen, omdat mijn huis veel minder waard gaat worden. Ja, ik ben heel verdrietig en ik zie de toekomst in mijn fijne huis niet meer zitten. Dit rijtje ja’s is een ernstig rijtje. Nogmaals mijn situatie, ik heb drie grote ramen voor de woonkamer, de slaapkamer en mijn werkkamer.

Mijn bank, mijn bed en mijn bureau staan letterlijk tegen het raam aan. Vlak voor elk raam krijg ik een ORAC. Ik kan dan nergens meer in mijn huis zijn zonder een grote vuilnisbak te zien, te horen en te ruiken. Geen rust meer, niet normaal kunnen werken en slecht slapen. Dat zijn de perfecte ingrediënten voor fysieke en geestelijke ongezondheid. En inmiddels weten jullie dat

verschrikkelijk goed. De twee vorige dames waren zeer duidelijk over hun ervaring, over het onafgebroken geluid, de stank en het slapen op de bank uit hopeloosheid. Afgelopen donderdag zijn de wethouder en drie medewerkers van het team bij mij thuis geweest en hebben de slechte situatie gezien. Ik heb ieder van hen gevraagd, zou u op deze manier een ORAC voor uw ramen willen? Nee. Zou u dat willen? Nee. Zou u dat dan willen? Nee. En u dan? Nee. Nee, niemand zou dat willen. Vier beleidsmakers van ditzelfde team willen op deze manier zelf geen ORAC’s voor hun ramen, maar gaan dat wel mij aandoen. Hoe is het mogelijk? Je ziet het, je vindt het niet goed voor jezelf, maar wel helemaal prima voor mij. Is er niet die gulden regel, behandel een ander, zoals je zelf ook behandeld wil worden? Ik voel me naar en aan de kant gezet. Ik vraag nog een keer, wie o wie van jullie wil echt helpen? Er is altijd een oplossing. Laat ons niet als een baksteen vallen. Wij hoeven hierdoor niet ongelukkig te worden, als jullie daadwerkelijk ingrijpen en ons helpen. Mijn naam is Jenny Borger uit de Stuyvesantstraat 196. Dank u. De voorzitter. Dank u wel. Dan geef ik zo meteen het woord aan B. Beekman, maar eerst aan L. de Vreugd. Gaat u gang. L. de Vreugd. (N). Geachte voorzitter, mijn naam is Lukas de Vreugd. Ik ben een bewoner aan de Vivienstraat.

En graag wil ik de aandacht vragen van de raad voor de plaatsing van opnieuw weer een ORAC in onze straat. Ik wil graag iets voorlezen van de website van de gemeente. Daar staat de gemeente plaatst niet zomaar een container. De gemeente bekijkt eerst op welke plek de container het beste kan komen. Als bewoner kunt u hierover meedenken. Dat is niet de ervaring van veel van de bewoners in onze straat. Ik wil ook benadrukken dat ik hier niet alleen sta namens mezelf, er zijn een aantal bewoners van onze straat hier aanwezig. Ik denk dat het belangrijk is om een aantal redenen van ons bezwaar toe te lichten. Ten eerste is er een onevenredige aantasting van het woon ...en leefklimaat voor bepaalde bewoners in onze straat. De plaatsing van een ORAC direct aan de overkant van de straat van bepaalde woningen zal naar verwachting leiden tot structurele overlast, waaronder geluidshinder, geurhinder en visuele hinder. Dit heeft een negatieve invloed op het woongenot van de direct omwonenden en volgens mij hebben aantal insprekers dat enorm treffend en ook wel met bijna geur en kleur beschreven. Ten tweede is er een grote kans op bijplaatsen en vervuiling.

Het is misschien goed, we kunnen geen foto's delen, maar om toe te lichten dat onze straat een smalle straat is, een eenrichtingsverkeerweg en dat het bijplaatsen van vuil een enorme hinder kan veroorzaken in deze straat, waar je niet zomaar in en uit kan gaan. Ik heb de indruk dat bij de keuze voor deze locatie onvoldoende rekening gehouden is met de directe impact op de omwonenden. Er lijken alternatieve locaties beschikbaar die minder belastend zijn voor individuele bewoners, waaronder locaties met de blinde muur waar de ORAC niet direct in het zicht van de woning staat. En ook daar vind ik het treffend om te zien dat er een bezwaar ingediend door een bewoner, zoals u heeft gehoord, die nu vertrokken is, die ook een bezwaar heeft ingediend op de 125 meterregel, maar die niet voor die bewoner specifiek van toepassing was, maar die eigenlijk van toepassing is voor de bewoners waar nu de ORAC direct voor de deur wordt geplaatst. Eigenlijk in ons belang, in het belang van een aantal woningen, is er een bezwaar ingediend, waar wij als direct omwonenden niet mee gediend zijn. Ik wil afsluiten met het feit dat het een onevenredige last is, voor direct omwonenden. De zeer korte afstand tussen de voorgestelde locatie en deze woningen roept vragen op over de proportionaliteit van deze plaatsing. De last wordt in dit geval onevenredig bij enkele huishoudens neergelegd.

De directeDe voorzitter. Dank u wel. De tijd is om. Dan geef ik soms het aan T. Hardeman, maar eerst aan B. Beekman. Gaat uw gang. B. Beekman. (N). Geachte voorzitter, geachte leden van de raad, dank dat ik opnieuw nog een keertje hier mag spreken. Ik spreek je hier niet vandaag namens mezelf, net als de hele straat. Ik ben ook woonachtig aan de Vivienstraat, nummer 27. Mijn directe buren, Peter en Erik hebben hierin het voortouw genomen, Vivienstraat nummer 29. Ze hebben ook grondig onderzoek verricht. Ik wil hen ook expliciet een groot compliment geven voor alle tijd en energie die zij hierin hebben gestoken. Wij als straat waarderen enorm wat ze voor ons hebben gedaan en ook onze belangen behartigen in deze.

Voorzitter, de uitkomst is duidelijk. Er is een breed draagvlak in de straat om de ORAC niet op de voorgestelde plek te plaatsen. Laat ik helder zijn, onze voorkeur is dat de ORAC hier niet komt. Maar als plaatsing onvermijdelijk is, dan vragen wij u dringend om dit te doen volgens de uitgangspunten en spelregels die destijds hiervoor zijn opgesteld. Een van die belangrijkste uitgangspunten is plaatsing bij een blinde muur. Dat principe is niet voor niets bedacht. Het is bedoeld om overlast, zoals stank, waar al vandaag heel veel over gesproken is, geluid en aantasting van het wooncomfort zo veel mogelijk te beperken. In onze straat zijn er wel degelijk locaties te vinden met een blinde muur, die ook binnen al deze spelregels zouden kunnen vallen. Toch is daar in de huidige plannen van afgeweken. Sterker nog, de ORAC is nu voorzien op een plek midden in de leefomgeving van de bewoners, direct voor woningen met tuinen. Daarmee worden de eerder voorgestelde uitgangspunten losgelaten, zonder duidelijke en overtuigende onderbouwing. Daarnaast is het ook zorgelijk dat eerdere keuzes gebaseerd lijken te zijn op onjuiste of onvolledige gegevens. Ook is er een moment geweest waarop bijsturing mogelijk was, maar die kans is niet benut. Dat roept vragen op over de zorgvuldigheid van het proces.

Wat we inmiddels ook weten, is dat de praktijk rondom ORAC’s anders is dan aanvankelijk werd voorgesteld. Er zijn tal van voorbeelden waar sprake is van stankoverlast, geluid en bijplaatsen. Er bestaat zelfs jurisprudentie, waarin dergelijke overlast aanleiding is geweest om ORAC’s te verplaatsen en/of te verwijderen. Ik ben ondernemer, ik werk zeven dagen in de week, dat is niet relevant voor hier, maar wel voor thuis. Net als anderen in de straat doe ik dat met maar een doel. Ik wil gewoon veilig thuiskomen bij mijn gezin om te kunnen herstellen, te kunnen opladen voor de dag erna. Door het plaatsen van de ORAC zal een stuk woonplezier volledig worden weggehaald. Mijn vrouw, kinderen zitten regelmatig buiten in de voortuin. We zijn aangelegen aan de Vivienstraat 29 waar de ORAC zou gaan komen. Voor ons zal ook het voortuintje niet meer gebruikt kunnen gaan worden. Waarom zouden we willens en wetens een situatie creëren waarvan inmiddels bekend is dat deze tot problemen kan leiden? De voorzitter. Dank u wel. De tijd is op. Ik geef zo meteen het woord aan L. Damen, maar nu eerst aan T. Hardeman. Gaat u gang. T. Hardeman. (N). Geachte voorzitter en raadsleden, ik woon in het Valkenboskwartier aan het Newtonplein en wij willen een voorstel doen voor een verbetering van het Newtonplein.

Het Newtonplein was vroeger een plek met veel hondenoverlast en hondenpoep en daarom is er over het hele plein een totaalverbod ingesteld. Dat kan ik me goed voorstellen, maar de huidige situatie slaat door naar de andere kant. Honden mogen nergens in de buurt veilig of loslopen en langs de randen van het plein is alleen nog een smalle groenstrook over, waar vaak brede auto's overhangen waardoor je er eigenlijk niet kunt lopen. Het dichtstbijzijnde losloopgebied liggen op 10 en 15 minuten lopen heen en terug met een snuffelende hond ben je al gauw een half uur onderweg. Het gaat ons om de veiligheid van de honden en we willen graag een praktische oplossing voor onze wijk. Als er geen werkbaar alternatief is, gaan mensen toch de regels blijven oprekken en daarom hebben wij een concreet voorstel om het bestaande stuk hek langs de rand van het Newtonplein een stuk op te schuiven, zodat daar een beschermde, afgeschermde zone kan komen, waar de honden veilig kunnen spelen en de rest van het park/plein gewoon beschermd kan blijven voor de andere gebruikers. Het is een kleine ruimtelijke ingreep, goed handhaafbaar en de scheiding tussen de honden en de overige gebruikers kan door middel van een hek worden gerealiseerd. Het voorkomt gevaarlijke situaties met honden die de weg op kunnen schieten. En we willen graag hiermee ook de sociale waarde in onze wijk verbeteren. Dank u wel.

De voorzitter. Dank u wel. Ik geef zo meteen het woord aan W. Rademaker, maar eerst aan L. Damen. Gaat uw gang. L. Damen. (N). Geachte raad, het gaat hier ook om het Newtonplein en het gebruik van het Newtonplein. Ik woon al sinds 2001 in Den Haag op het Newtonplein. En het is mij opgevallen dat door de jaren heen voor de honden er eigenlijk geen plekken meer zijn waar ze kunnen rennen, waar ze samen kunnen spelen. De honden moeten ten allen tijde aan de lijn, wat begrijpelijk is, maar waardoor zij ook niet samen kunnen spelen, er kan niet gerend worden. Ze kunnen eigenlijk hun energie niet kwijt, zoals de heer Beekman al heeft gezegd. De dichtstbijzijnde plekken zijn op

ongeveer 20, 25 minuten afstand lopen. Dan ben je er nog maar. En die plekken zijn klein. Dat is onder andere bij de Verademing, dat is een klein stukje afgeschermd. Eigenlijk is het te klein voor meerdere honden om daar samen te spelen. Het is leuk dat ze los kunnen lopen, kunnen snuffelen. Dan houdt het op. Bij de Kamperfoeliestraat, bij de begraafplaats is ook een stuk, maar dat stuk is niet geheel afgezet. Dat lijkt wel zo, maar vaak wordt er een poortje opengehouden, er zijn bomen, 's avonds laat is het een beetje donker. Het is niet prettig om daar dan zelf te lopen met je hond. Zelfs niet met de hond. Nu heb ik zelf geen hond, maar ik laat wel regelmatig honden uit voor de buurt. Ik heb wel eens een hond te logeren. Ik merk het ook persoonlijk, dat er gewoon heel veel plekken missen. Daarom dan ook de vraag, kunnen we op het Newtonplein een stuk gaan afschermen, waar de honden kunnen spelen, want nu komen honden elkaar ook tegen aan de lijn die willen gaan spelen. U ziet het al voor zich, de lijnen komen door elkaar heen, mensen struikelen over elkaar, grote honden trekken hun baasje of degene die uitlaat gewoon weg. Eigenlijk ook daar een onveilige situatie. Ik zou het heel leuk vinden, het Newtonplein is prachtig opgeknapt door de jaren heen. Ik heb echt het verschil gezien met 25 jaar geleden en vandaag de dag.

En het zou geweldig zijn dat voor onze viervoeters er ook ruimte komt. Ik dank voor uw aandacht. Ik hoop op een positieve uitkomst. De voorzitter. Dank u wel. Ik geef zo meteen het woord aan R. Poppema, maar eerst nu aan W. Rademaker. Gaat uw gang. W. Rademaker. (N). Geachte voorzitter, geachte raadsleden, ik heb eigenlijk inhoudelijk niet veel toe te voegen aan wat mijn medestraatgenoten in de Vivienstraat al hebben ingebracht. Het is duidelijk geworden, dat we een straat zijn met niet alleen klagers, maar met bewuste burgers die bereid zijn mee te denken naar een alternatieve oplossing. Dat lijkt me zeer waardevol in een tijd, waarin het vertrouwen in de politiek niet bijster hoog is. De opkomst bij de raadsverkiezingen vorige maand was 46 procent, iets hoger dan de keer daarvoor, maar toch veel te laag. Ons dringend verzoek is het signaal uit onze straat serieus te nemen. Want wat is het geval als het u dat niet zou doen? Dan heeft u een straat vol gefrustreerde bewoners, min een dan. Ze blijven achter met de conclusie dat zelfs in zo'n redelijk eenvoudige zaak als dit, de overheid er niet is voor de burgers, maar dat de burgers er zijn voor de overheid. Als u hart hebt voor een vitale, lokale democratie met betrokken burgers, steunt u dan ons dringend verzoek. Dank u wel. De voorzitter. Dank u wel. Dan geef ik zo meteen het woord aan S. Thomson, maar eerst aan R. Poppema.

Gaat uw gang. R. Poppema. (N). Aanwezigen, ik sluit me aan bij mijn medebewoners van de Vivienstraat. We hebben eigenlijk geen ORAC’s nodig in de straat. Op korte afstand zijn aan beide zijdes al twee goed functionerende locaties met voldoende capaciteit. De voorgestelde locatie betekent een onevenredige belasting voor onze woonkwaliteit. Mocht er toch besloten worden dat er ORAC’s in onze straat geplaatst moeten worden, dan zijn er alternatieven die minder impact hebben, zoals plaatsing bij een blinde muur. Daarnaast is er breed draagvlak in de straat. Ongeveer 80 procent van de bewoners is tegen plaatsing. Dit is geen individueel bezwaar, maar een duidelijke, gezamenlijke wens. Ons verzoek is simpel, luister naar de bewoners en pas maatwerk toe. Plaats geen ORAC’s in onze straat. En als het echt niet anders kan, kies dan voor een logische locatie met minimale overlast. Ik hoop van harte dat u de motie van Hart voor Den Haag steunt om de plaatsing van ORAC’s in de Vivienstraat te heroverwegen. U kiest dan voor de beste oplossing. Deze doet recht aan de belangen en wensen van de meerderheid van onze bewoners. Dank u wel. De voorzitter. Dank u wel. Dan ten slotte bij dit agendapunt de inspreker S. Thomson. Gaat uw gang. E. Post namens S. Thomson. (N). Mijnheer de voorzitter, mijn buurman Simon Thomson moest helaas weggaan en hij vroeg of ik het zou mogen voorlezen.

Is dat toegestaan? De voorzitter. Gaat uw gang.

E. Post namens S. Thomson. (N). Dank u wel. Mijn naam is Simon Thomson en ik woon op de Vivienstraat nummer 25. Hierbij wil ik aangeven dat wij deze ondergrondse afvalcontainers niet in onze straat willen. We hebben al twee containers in de buurt en dat heeft de afgelopen vijf jaar prima gewerkt. We hebben er simpelweg geen nodig. Wij als straatbewoners hopen van harte dat u de motie van Hart voor Den Haag wilt steunen om de plaatsing van de ORAC’s in de Vivienstraat te heroverwegen. Daarmee kiest u voor een beter gemotiveerde, zorgvuldigere oplossing, die recht doet aan de belangen en de wensen van de bewoners. Dank u wel. De voorzitter. Dank u wel. Dan waren dit de insprekers bij het agendapunt Buitenruimte. Ik hoop dat ik het goed zeg. Dan is er een inspreker bij het agendapunt Ontwikkelingen aan de Daal en Bergselaan. Ik geef het woord aan M. Wamsteker. Gaat uw gang. M. Wamsteker. (O). Geachte voorzitter, ik spreek namens het bestuur en de bewoners van Pexloo. Bij het agendapunt Recente ontwikkelingen Daal en Bergselaan wil ik twee punten onder de aandacht brengen. Ten eerste de communicatie. Ik heb de wethouder meerdere malen specifiek geschreven over de situatie van Pexloo, in december bij de plaatsing van camera's, direct zichtbaar vanuit een appartement en zonder enige aankondiging en recent opnieuw over de start van de werkzaamheden voor de definitieve afsluiting.

Waar het op neerkomt, is dat het bestuur en de bewoners van Pexloo, voor een groot deel senioren, waaronder mijn 85-jarige moeder, hierover geen enkele communicatie hebben ontvangen. En op concrete vragen krijg ik geen inhoudelijk antwoord, maar ook antwoorden die om de kern heen draaien. Ten tweede, het ontwerp zelf. Bij het ontwerp lijkt onvoldoende rekening te zijn gehouden met de inpandige parkeergarage van Pexloo, waarvan de uitrit direct uitkomt in de Zonnebloemstraat en het extra sluipverkeer dat door de afsluiting juist door de straat zal worden aangetrokken. De tijdelijke werkzaamheden en de afsluiting bij de Savornin Lohmanlaan liet nu al zien hoe de verkeersdruk in de Zonnebloemstraat toeneemt en wat bewoners straks structureel kunnen ondervinden. Juist op de vragen over sluipverkeer, verkeersveiligheid en de uitrit van Pexloo geeft de wethouder geen inhoudelijk antwoord. Ik roep de raad op deze zorgen niet alleen aan te horen, maar daadwerkelijk en zichtbaar mee te wegen in de besluitvorming. Te vaak ervaren bewoners dat signalen niet worden meegenomen en besluiten al vaststaan voordat bewoners aan tafel zitten. Ook wanneer signalen uit de omgeving en het draagvlak duidelijk een andere richting aangeven.

Dat is geen incident, maar een bestuurlijke cultuur waar een nieuwe raad en straks een nieuw college mee moet breken, juist door bij te sturen, wanneer bewoners terecht op tekortkomingen wijzen. In het coalitieakkoord staan duidelijke afspraken over goed bestuur, maar daaraan heeft het huidige college zich in meerdere dossiers aantoonbaar niet gehouden. En juist in een stad die zich Stad van vrede en recht noemt, mag van een bestuur meer worden verwacht. Niet alleen rechtmatig handelen, maar bewoners daadwerkelijk recht doen. Niet alleen participatie beloven, maar inspraak zichtbaar laten doorwerken in de besluiten. Daar begint wat mij betreft de geloofwaardigheid van deze nieuwe raad en straks een nieuw college. Niet tegenover elkaar, maar met elkaar. Dank u. De voorzitter. Dank u wel. Dan ten slotte geef ik voor het agendapunt, Beantwoording schriftelijke vragen: Zwartboek van Ostadewoningen, het woord aan E. J. Zwart. E. J. Zwart. (P). Voorzitter, raadsleden, mijn naam is Evelien Zwart en zo eens per jaar zit ik met mijn leerlingen van het Haags Montessorilyceum in deze zaal op uw stoel, om te kijken hoe de gemeentepolitiek werkt. Maar vandaag ben ik geen docent maatschappijleer, maar spreek ik hier namens de Huurdersbelangenvereniging van Ostadewoningen in Den Haag. Mensen die al jarenlang leven in omstandigheden die niemand in deze stad zou moeten accepteren.

Woningen met schimmel en vocht, slechte isolatie, onveilige installaties en recent is er asbest gevonden en zijn dak werkzaamheden stilgelegd. Gebrekkige elektra en in sommige gevallen zelfs situaties die een groot risico vormen voor de brandveiligheid. En dit is geen incident en dit is ook geen pech. Dit is een structureel probleem dat al jaren bekend is. En wij hebben als bewoners gedaan wat van ons verwacht mag worden. We hebben meldingen gemaakt, procedures gevolgd via de huurcommissie en de woonbond, we hebben de Pandbrigade ingeschakeld, we hebben in uiterste nood de media bereikt en pas toen kwam er beweging. Maar wat zien we? Lapwerk, tijdelijke oplossingen, geen integraal plan,

geen plan voor de lange termijn en geen regie. En nog steeds worden bewoners niet structureel betrokken bij de besluitvorming. Sterker nog, we worden buitengesloten van de werkgroep die over onze eigen woningen gaat. Ondertussen wijzen partijen naar elkaar, terwijl bewoners ziek worden in hun eigen huis. Voorzitter, de gemeente Den Haag heeft uitgesproken dat veilig en gezond wonen een basisrecht is. Dat betekent dat deze situatie niet kan blijven bestaan. Dit is niet alleen een kwestie van onderhoud, dit is een kwestie van volksgezondheid. Dit is een kwestie van veiligheid en uiteindelijk is dit een kwestie van bestuurlijke verantwoordelijkheid. Daarom doen we vandaag drie concrete oproepen. Ten eerste, handhaaf, gebruik de bevoegdheden die u heeft om te zorgen dat onze woningen voldoen aan de minimale eisen van veiligheid en gezondheid. Ten tweede, zorg dat wij als bewoners volwaardig aan tafel komen van de werkgroep. We willen niet achteraf geïnformeerd worden, maar betrokken zijn bij de plannen die ons direct raken. Ten derde, kom met een integraal en transparant onderhouds- en renovatieplan voor de langere termijn met duidelijke deadlines. Geen losse ingreep meer, maar een structurele oplossing. Voorzitter, de kosten van niets doen, zijn niet abstract. Die worden nu betaald door de gezondheid van bijna 200 inwoners van Den Haag.

Dat is niet alleen onwenselijk, dat is onacceptabel. Wij vragen u vandaag niet om woorden, wij vragen vandaag om actie. Dank u wel. De voorzitter. Dank u wel. Hiermee zijn we aan het einde gekomen van agendapunt E, Stad in de raad. Ik schors voor een enkel moment. Schorsing ───────────────────────────────────────────────────────── Aan de orde is: F.

Vaststelling van de wijze van afdoening van ingekomen stukken

Raadsadressen Nr.

Afzender en onderwerp

Voorstel afdoening

Kopie antwoord

Belanghebbende d.d. 2 april 2026 inzake geluidsoverlast midden In handen van het in de nacht (11042509) college van B en W

commissie Leefomgeving

Belanghebbende d.d. 7 april 2026 inzake bezwaar tegen afwijzing aanvraag huurwoonwagen (11044087)