CConstaterende datZutphen
Koppel je AI →
Document · PDF

1340787- Bijlage 1 Concept Verordening bestaanszekerheid en participatie gemeente Zutphen 2026

Sociaal - Beeldvormend 17 september 2026, gemeente ZutphenBij agendapunt: Vaststellen concept Verordening bestaanszekerheid en participatie gemeente Zutphen 2026 vrijgave voor inspraak21.536 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 1 van 3

Verordening bestaanszekerheid en participatie gemeente Zutphen 2026 Ons kenmerk: 1340787 De raad van de gemeente Zutphen, gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders met nummer 1340787; gelezen het advies van de Brede Adviesraad Sociaal Domein van datum; Overwegende dat het, gelet op de Participatiewet in balans en de daaruit voortvloeiende wijzigingen van de Participatiewet, wenselijk is de bestaande Verzamelverordening werk en inkomen van de gemeente Zutphen te actualiseren; gelet op artikel(en) 6, tweede lid, 8 , 8a, 8b, 10b, 35 en 47 van de Participatiewet, 35 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, 35 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen en artikel 149 van de Gemeentewet; b e s l u i t : vast te stellen de: Verordening bestaanszekerheid en participatie gemeente Zutphen 2026 Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen Artikel 1:1 Begripsomschrijvingen Bijlage 1 bij deze verordening bevat begrippen en definities voor de toepassing van deze verordening en de daarop berustende bepalingen.

Hoofdstuk 2 Arbeidsinschakeling en participatie Paragraaf 1 Algemene bepalingen Artikel 2:1 Doelgroep Dit hoofdstuk heeft betrekking op de inwoner die algemene bijstand ontvangt en/ of de inwoner die geen algemene bijstand ontvangt, maar ondersteuning nodig heeft bij arbeidsinschakeling en bij participatie, waaronder ook worden begrepen een jongere en een inwoner met een arbeidsbeperking (artikel 7, eerste lid, onder a. of artikel 7a, eerste lid en artikel 10, eerste lid van de wet). Artikel 2:2 Evenwichtige verdeling 1. Het college houdt bij het toekennen van voorzieningen rekening met: a. de afstand tot de arbeidsmarkt; b. de mogelijkheden en omstandigheden van de inwoner, waaronder in ieder geval de in het vijfde lid genoemde omstandigheden. 2. Het college zorgt voor een evenwichtige verdeling van voorzieningen over de doelgroep als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a. van de wet. 3. Het college kan voor de in het tweede lid bedoelde evenwichtige verdeling gebruik maken van een indeling in stromen, die de afstand tot de arbeidsmarkt en de focusgebieden (maatschappelijke participatie - re-integratie - betaald werk) weergeeft. De concrete werkwijze wordt vastgelegd in het door de raad vast te stellen beleidskader werk en re- integratie. 4.

In het plan van aanpak en/ of de beschikking motiveert het college welke voorziening wordt toegekend en hoe deze past bij de afstand tot de arbeidsmarkt en de vastgestelde stroom. 5. Het college beoordeelt bij het aanbieden van een of meer voorzieningen de persoonlijke situatie en eventuele beperking(en) van de inwoner. Daarbij let het college in ieder geval op: a. de zorgtaken van de inwoner; b. of de inwoner tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort; c. of de inwoner een indicatie beschut werk heeft. Onder zorgtaken worden in ieder geval verstaan: a. de opvang van ten laste komende kinderen tot vijf jaar, en b. de noodzakelijkheid van het verrichten van mantelzorg. 6. Het college kent geen voorziening(en) toe als dit een bedrijf benadeelt of als dit arbeidsmarktverdringing tot gevolg heeft. 7. Het college beoordeelt ook of andere vormen van hulp nodig zijn, zodat een inwoner zich kan ontwikkelen. Artikel 2:3 Algemene bepalingen over voorzieningen 1. Het college kan een voorziening weigeren als: a. de inwoner aan wie een voorziening verstrekt zou worden niet tot de doelgroep behoort; b. de inwoner niet (voldoende) meewerkt aan het noodzakelijke onderzoek naar noodzaak/ geschiktheid van de voorziening; c. de inwoner gebruik kan maken van een andere wettelijke regeling, waardoor deze voorziening niet nodig is (voorliggende voorziening); d.

de voorziening volgens het college onvoldoende bijdraagt aan de arbeidsinschakeling van de inwoner; e. niet wordt voldaan aan een of meer voorwaarden uit deze verordening om voor de voorziening in aanmerking te komen, of f. de inwoner, zoals bedoeld in artikel 7a, eerste lid van de wet, jonger is dan zestien jaar; g. het bevoegd gezag van een instelling als bedoeld in de Wet educatie en beroepsonderwijs, een school voor praktijkonderwijs als bedoeld in de Wet op het voortgezet onderwijs of een instelling of school als bedoeld in de Wet op de expertisecentra, namens een jongere als bedoeld in artikel 7a, eerste lid van de wet om ondersteuning verzoekt, maar bij dit verzoek niet de gegevens verstrekt die nodig zijn om de noodzaak en passendheid van de ondersteuning te beoordelen, waaronder het zogeheten overgangsdocument. Bij het ontbreken van dit overgangsdocument, kan het college de school verzoeken om binnen een door het college vast te stellen termijn alsnog het overgangsdocument te verstrekken. Pas als na herinnering nog steeds onvoldoende informatie wordt verstrekt, besluit het college tot het weigeren van de voorziening. 2. Het college kan een voorziening beëindigen als: a. de inwoner zijn verplichtingen niet nakomt zoals bedoeld in de artikelen 9 en 17 van de wet of de artikelen 13 en 37 IOAW of IOAZ. b. de inwoner niet meer tot de doelgroep behoort; c.

de inwoner, algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt, waarbij geen voorziening nodig is. Uitzondering hierop is de inwoner als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, onder 2. van de wet; d. de voorziening volgens het college niet langer voldoende bijdraagt aan een snelle arbeidsinschakeling; e. de voorziening volgens het college niet meer geschikt is voor de inwoner die er gebruik van maakt; f. de inwoner niet naar behoren gebruik van maakt van de voorziening, of g. de inwoner niet meer voldoet aan een of meer voorwaarden uit deze verordening om voor die voorziening in aanmerking te komen. 3. Het college biedt een voorziening aan die voldoende bijdraagt aan de beoogde ontwikkeling van de inwoner en kiest daarbij de goedkoopst adequate mogelijkheid. Het college beoordeelt daarbij ook de mogelijkheid om andere voorzieningen binnen het sociaal domein in te zetten. Waar nodig, stemt het college deze voorzieningen op elkaar af, zodat alle hulp en ondersteuning goed op elkaar aansluiten. Het college houdt hierbij rekening met voorziening(en) uit andere wetten en verwerkt dit in het plan van aanpak, zoals bedoeld in artikel 44a van de wet. 4. Voor het inzetten van een voorziening kan het college een vergoeding vragen aan een natuurlijke of rechtspersoon voor wie een of meer inwoners uit de doelgroep werkzaamheden uitvoeren.

Paragraaf 2 Maatschappelijke participatie Artikel 2:4 Meedoenplek 1. Het college kan een inwoner uit de doelgroep een zogeheten meedoenplek aanbieden als de mogelijkheid op betaald werk voor deze inwoner beperkt is. 2. Het doel van een meedoenplek is dat de inwoner: a. zijn talenten kan gebruiken en verder kan ontwikkelen; b. een dagstructuur opbouwt en het eigen sociaal netwerk versterkt; c. werkritme en werkervaring opdoet. 4. Het college biedt geen meedoenplek aan als dit een bedrijf benadeelt of als dit arbeidsmarktverdringing tot gevolg heeft. In een overeenkomst tussen de gemeente, de inwoner en de organisatie wordt in ieder geval het doel (beoogde ontwikkeling) van de meedoenplek vastgelegd. Artikel 2:5 Maatschappelijke participatie gericht op arbeidsinschakeling 1. Het college kan een inwoner uit de doelgroep ondersteunen bij maatschappelijke participatie gericht op arbeidsinschakeling. Dit kan via een aanbod van het college of op eigen initiatief van de inwoner. 2. De ondersteuning bestaat uit: a. een of meer activiteiten of voorzieningen die gericht zijn op arbeidsinschakeling, zoals scholing, sollicitatietraining, stage en proefplaatsing, of b. informatie, advies en begeleiding, gericht op het zetten van stappen richting arbeidsinschakeling.

Dit omvat onder meer het motiveren van de inwoner, het wijzen op bestaande voorzieningen en activiteiten, en/ of het wegnemen en/ of beheersbaar maken van een of meer praktische belemmeringen. 3. Het college biedt alleen ondersteuning als deze: a. bijdraagt aan de doelen van maatschappelijke participatie; b. noodzakelijk is omdat de maatschappelijke participatie anders redelijkerwijs niet kan worden gerealiseerd; c. wat betreft kosten in een redelijke verhouding staat tot het te verwachten resultaat; d. de arbeidsinschakeling niet belemmert; e. de concurrentieverhoudingen niet beïnvloedt; f. geen arbeidsmarktverdringing tot gevolg heeft, en g. waar relevant, in samenhang wordt vormgegeven met een of meer voorzieningen op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning. 4. Het college stemt de aard, inhoud en duur van de ondersteuning af op de behoeften, mogelijkheden en capaciteiten van de inwoner. Het college legt de daarbij behorende voorwaarden en verplichtingen vast. Artikel 2:6 Maatschappelijke participatie niet gericht op arbeidsinschakeling 1. Het college kan een inwoner uit de doelgroep ondersteunen bij maatschappelijke participatie wanneer arbeidsinschakeling niet mogelijk is. Dit kan of via een aanbod tot maatschappelijke participatie als bedoeld in het tweede lid, of op eigen initiatief van de inwoner. 2. De ondersteuning bestaat uit: a.

een of meer activiteiten of voorzieningen die deelname aan het maatschappelijk leven bevorderen en sociaal isolement voorkomen of doorbreken. Dit kan onder meer gaan om een cursus, training, mantelzorg, vrijwilligerswerk en/ of deelname aan sociale netwerken, of b. informatie, advies en begeleiding over mogelijkheden voor maatschappelijke participatie. Dit omvat onder meer het motiveren van de inwoner, het wijzen op bestaande initiatieven en activiteiten, en/ of het wegnemen en/ of beheersbaar maken van een of meer praktische belemmeringen. 3. De in het tweede lid bedoelde ondersteuning is van toepassing als arbeidsinschakeling niet mogelijk is. 4. Het derde en vierde lid van artikel 2:5 zijn van overeenkomstige toepassing. Paragraaf 3 Re-integratie Artikel 2:7 Scholing 1. Het college kan een inwoner uit de doelgroep een scholingstraject aanbieden. 2. Een scholingstraject voldoet in ieder geval aan deze voorwaarden: a. de scholing past bij wat de inwoner kan en bij zijn mogelijkheden om zich verder te ontwikkelen, en b. de scholing is nodig om een stap te zetten naar werk of naar een vervolgopleiding/ cursus. 3. Het college bepaalt samen met de inwoner, en als dat nodig is ook met de werkgever, welke vervolgopleiding en/ of cursus wordt gevolgd, hoe deze eruitziet en hoelang deze duurt. 4. Het college kan de scholing aanbieden in de vorm van subsidie.

Artikel 2:8 Proefplaats 1. Het college kan een inwoner uit de doelgroep toestemming verlenen om op een proefplaats bij een werkgever werkzaamheden te verrichten. 2. Een proefplaats duurt twee maanden. Het college kan deze periode verlengen tot maximaal vier maanden. 3. De inwoner werkt op de proefplaats zonder loon en behoudt zijn inkomensondersteuning. 4. Het doel van een proefplaats is het beoordelen of de functie, de werkplek en de organisatie passend zijn voor de inwoner, met het oog op het aangaan van een arbeidsovereenkomst. 5. Het college geeft alleen toestemming voor een proefplaats als: a. de werkgever de inwoner goed begeleidt tijdens het werk; b. de inwoner, gezien zijn vaardigheden en mogelijkheden, het werk aankan; c. hierdoor geen bedrijf wordt benadeeld of dit geen arbeidsmarktverdringing tot gevolg heeft; d. de inwoner dit werk niet eerder onbetaald heeft gedaan bij dezelfde werkgever of zijn rechtsvoorganger; e. de werkgever bij de start van de proefplaats schriftelijk aangeeft dat hij de inwoner, als deze geschikt blijkt, direct na de proefplaats voor minimaal zes maanden in dienst neemt, zonder proeftijd. 6. Het college geeft geen toestemming voor een proefplaats als het aannemelijk is dat de inwoner ook zonder proefplaats voor het beoogde werk kan worden aangenomen. 7.

Als het werken op de proefplaats wordt onderbroken door ziekte, telt deze periode niet mee voor de maximale duur, bedoeld in het tweede lid, van de proefplaats. 8. Het college kan tijdens de proefplaats persoonlijke ondersteuning en een of meer andere voorzieningen aanbieden, zoals geregeld in de artikelen 2:10 tot en met 2:14. Artikel 2:9 Werkervaringsplaats 1. Het college kan een inwoner uit de doelgroep een werkervaringsplaats aanbieden als: a. de inwoner nog weinig of geen werkervaring heeft, of b. de inwoner al langere tijd niet heeft gewerkt. 2. Het doel van een werkervaringsplaats is dat de inwoner werkervaring opdoet en leert hoe het is om in een werkomgeving te functioneren. 3. Het college biedt geen werkervaringsplaats aan als dit een bedrijf benadeelt of als dit arbeidsmarktverdringing tot gevolg heeft. 4. In een overeenkomst tussen de gemeente, de inwoner en de organisatie wordt in ieder geval vastgelegd: a. het doel van de werkervaringsplaats, en b. hoe de begeleiding wordt geregeld. 5. Een werkervaringsplaats duurt zo kort mogelijk, maar maximaal zes maanden. In bijzondere gevallen kan het college deze periode verlengen. Paragraaf 4 Werk Artikel 2:10 Vergoeding voor vervoer 1. Het college kan een vervoersvoorziening toekennen aan een inwoner uit de doelgroep, die door zijn beperking niet zelfstandig naar zijn werkplek, proefplaats of opleidingslocatie kan reizen.

De voorziening kan worden verstrekt in natura of als een vergoeding in geld. 2. Het college verstrekt een vervoersvoorziening als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a. de inwoner kan door zijn beperking niet zelfstandig reizen of gebruikmaken van het openbaar vervoer, en b. het vervoer is beperkt tot woon-werkverkeer. 3. De hoogte van een vergoeding in geld hangt af van het aantal werkdagen en bedraagt het gebruikelijke tarief voor taxi of een andere passende vorm van vervoer. 4. Als de werkgever een vergoeding voor vervoer aan de werknemer geeft, brengt het college dit bedrag in mindering op de vervoersvoorziening. Artikel 2:11 Vergoeding voor inrichting/ aanpassing werkplek 1. Het college kan aan een inwoner uit de doelgroep een inrichting/ aanpassing van de werkplek toekennen, als deze inrichting/ aanpassing noodzakelijk is om het werk uit te kunnen voeren. Als inrichting/ aanpassing van de werkplek kunnen verschillende zaken, hulpmiddelen of maatregelen in aanmerking komen, voor zover deze naar hun aard dienen ter inrichting of aanpassing van de concrete werkplek. 2. Voor een werkplekinrichting/ aanpassing gelden, naast de algemene bepalingen zoals opgenomen in artikel 2:3, de volgende voorwaarden: a. de inwoner uit de doelgroep: 1. is achttien jaar of ouder, of 2. heeft onderwijs gevolgd in het Voortgezet Speciaal Onderwijs (VSO) of Praktijkonderwijs (PRO); b.

de inwoner kan zonder de inrichting/ aanpassing zijn werk niet doen; c. de werkgever biedt een dienstverband aan van minimaal zes maanden; d. tot de inrichting/ aanpassing is de werkgever volgens de Arbowet- en regeling niet zelf gehouden; e. er is sprake van een inrichting/ aanpassing die naar het oordeel van het college in het algemeen niet van een werkgever verwacht mag worden; f. de kosten van de inrichting/ aanpassing zijn naar het oordeel van het college redelijk: de investering weegt op tegen de (maatschappelijke) opbrengsten van uitstroom naar werk. Artikel 2:12 Vergoeding voor noodzakelijke intermediaire activiteit bij een visuele of motorische beperking 1. Het college kan aan een inwoner uit de doelgroep een voorziening toekennen in de vorm van een intermediaire activiteit ter ondersteuning van een visuele of motorische beperking. 2. Deze voorziening is bedoeld om een ontbrekende of beperkte visuele of motorische functie door ziekte of beperking te vervangen of te ondersteunen. 3. Het college bepaalt of de intermediaire activiteit noodzakelijk is, gelet op de aard en ernst van de visuele of motorische beperking, de vereisten van het werk en de beschikbaarheid van een of meer voorliggende voorzieningen. Artikel 2:13 Vergoeding voor meeneembare voorziening 1.

Het college kan aan een inwoner uit de doelgroep een meeneembare voorziening toekennen als deze nodig is om te kunnen werken. 2. Er is geen vaste lijst met voorzieningen. In beginsel komt alles hiervoor in aanmerking, zolang de noodzaak en meerwaarde voor het werk hiervan aantoonbaar zijn. 3. De meeneembare voorziening wordt in beginsel in bruikleen verstrekt. In bijzondere gevallen kan het college besluiten de voorziening in eigendom te verstrekken. Artikel 2:14 Persoonlijke ondersteuning 1. Het college kan aan een inwoner als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a. van de wet persoonlijke ondersteuning bij het verrichten van de aan die persoon opgedragen taken verstrekken, als die inwoner zonder die ondersteuning niet in staat is deze taken te verrichten. Het college voorziet, voor zover noodzakelijk, in integrale ondersteuning en in voortgezette persoonlijke ondersteuning bij de overgang van onderwijs naar werk, van werk naar onderwijs en van werk naar werk. 2. De persoonlijke ondersteuning kan, afhankelijk van de situatie van de inwoner en de werkgever, bestaan uit: a. een erkende deskundige die methodische ondersteuning biedt aan personen met een arbeidsbeperking en aan werkgevers, gericht op het vinden en behouden van werk; of b. een interne werkbegeleider die de werknemer dagelijks op de werkplek begeleidt; 3.

Zowel de inwoner als bedoeld in het eerste lid als zijn (beoogde) werkgever kunnen een aanvraag indienen voor persoonlijke ondersteuning op de werkplek. 4. Het college bepaalt de noodzakelijkheid, duur en intensiteit van de ondersteuning op basis van een onderzoek en legt dit vast in een beschikking. Bij dit onderzoek betrekt het college, voor zover nodig, de samenhang met andere voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling, de betrokken werkgever, onderwijsinstelling en andere betrokken organisaties. Het college werkt hierbij volgens een vastgesteld beoordelingskader. 5. Het college draagt er zorg voor dat persoonlijke ondersteuning in natura en door middel van subsidieverstrekking beschikbaar is. Het college stelt de duur en intensiteit vast op basis van het onderzoek, bedoeld in het vierde lid. 6. Het college borgt de kwaliteit door voorafgaand aan de inzet te toetsen of aan de kwaliteitseisen wordt voldaan en door gedurende de inzet de voortgang en kwaliteit van de ondersteuning te evalueren. 7. Voor een inwoner die behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie omvat begeleiding op de werkplek als bedoeld in artikel 10da van de wet ten minste begeleiding door een interne werkbegeleider of door een erkende deskundige, voor zover deze begeleiding op de werkplek noodzakelijk is. 8.

Deze voorziening kan ook worden verstrekt voor werkzaamheden die niet in dienstverband plaatsvinden, zoals bij een proefplaats of een werkervaringsplaats. Artikel 2:15 Beschut werk 1. Het college biedt de volgende voorzieningen om beschut werk mogelijk te maken, zoals bedoeld in artikel 10b, eerste lid van de wet: a. fysieke aanpassing(en) aan de werkplek of de werkomgeving; b. het opdelen van taken in kleinere onderdelen; c. persoonlijke begeleiding/ jobcoaching, aanpassing van werktempo of werktijden. 2. Als er geen beschutte werkplek beschikbaar is, komt de inwoner op een wachtlijst. Ter overbrugging kan het college in die periode de volgende voorzieningen aanbieden: a. arbeidsmatige dagbesteding (op basis van de Verordening maatschappelijke ondersteuning); b. arbeidsgerichte participatie (op basis van artikel 2:5); c. scholing (op basis van artikel 2:6); e. schuldhulpverlening (op basis van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening). 3. Het college biedt per jaar maximaal het aantal beschutte werkplekken aan waarvoor het Rijk opdracht geeft, zoals bedoeld in artikel 8b, vierde lid van de wet. 4. Het college kan, voor zover noodzakelijk, voor een dienstbetrekking in een beschutte werkomgeving loonkostensubsidie verstrekken aan de werkgever, overeenkomstig artikel 10d van de wet en het bepaalde in deze verordening. 5.

Het college stelt nadere regels over de werkwijze rondom onderzoek, selectie en plaatsing in een beschutte werkomgeving. Artikel 2:16 Loonkostensubsidie doelgroep banenafspraak 1. Het college verstrekt loonkostensubsidie overeenkomstig artikel 10d van de wet aan een werkgever die een arbeidsovereenkomst aangaat met een inwoner die tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort of een inwoner met een indicatie beschut werk. Dit kan ambtshalve of op aanvraag. Bij een aanvraag zijn het tweede tot en met vijfde lid van toepassing. 2. Een aanvraag kan worden ingediend door de werkgever of de inwoner. 3. Het college bevestigt schriftelijk dat de aanvraag is ontvangen. Dit gebeurt aan de werkgever, of, als de inwoner zelf de aanvraag heeft gedaan, aan zowel de werkgever als de inwoner. 4. Als een inwoner een aanvraag om loonkostensubsidie indient en het college vaststelt dat de inwoner nog niet behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie, wordt de aanvraag tevens beschouwd als een verzoek om te onderzoeken of de inwoner tot deze doelgroep behoort. Dit onderzoek vindt plaats volgens de daarvoor geldende regels, zoals bedoeld in artikel 10c, eerste lid, van de wet. 5. Het college stelt de loonwaarde vast, tenzij het college in overleg met de werkgever vaststelt dat de loonwaardevaststelling achterwege blijft.

In dat geval bedraagt de loonkostensubsidie gedurende maximaal de eerste zes maanden van de dienstbetrekking 50 procent van het wettelijk bepaalde bedrag. Na deze periode stelt het college de loonwaarde vast. 6. Het college neemt de beschikking tot loonkostensubsidie binnen vijf weken nadat de loonwaarde is vastgesteld of nadat is vastgesteld dat loonwaardevaststelling achterwege blijft. Het college maakt de beschikking bekend aan de werkgever en de inwoner. 7. Het college neemt bij het verstrekken van de loonkostensubsidie het landelijk geharmoniseerde werkproces (het zogeheten preferente proces) loonkostensubsidie in acht. Artikel 2:17 Tijdelijke loonkostensubsidie overige groepen 1. Het college kan aan een werkgever een tijdelijke loonkostensubsidie verstrekken voor het aangaan van een dienstbetrekking met een inwoner: a. die behoort tot de doelgroep als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a. van de wet; b. die naar het oordeel van het college in staat is om met voltijdse arbeid het wettelijk minimumloon te verdienen; c. voor wie het college oordeelt dat inzet van een tijdelijke loonkostensubsidie noodzakelijk en doelmatig is ter bevordering van duurzame uitstroom naar werk; d. waarbij de dienstbetrekking naar het oordeel van het college bijdraagt aan het vergroten van kansen op werk voor inwoners met een kwetsbare positie op de arbeidsmarkt. 2.

de werkgever dient de tijdelijke loonkostensubsidie aan te vragen vóór de ingangsdatum van de dienstbetrekking. 3. De tijdelijke loonkostensubsidie bedraagt ten hoogste 50% van de loonkosten, inclusief vakantiebijslag en werkgeverslasten. 4. De tijdelijke loonkostensubsidie wordt verleend voor ten hoogte 12 maanden. 5. De subsidie wordt maandelijks of eenmaal per kwartaal achteraf betaald, op basis van een door de werkgever verstrekte loonstrook of loonaangifte. 6. De werkgever meldt onverwijld alle feiten en omstandigheden die van belang kunnen zijn voor de subsidie, waaronder beëindiging, wijziging van de arbeidsomvang of schorsing van de dienstbetrekking. 7. Het college wijzigt, trekt in of beëindigt de subsidie indien niet langer aan dit artikel wordt voldaan, de dienstbetrekking eindigt of de werkgever de verplichtingen uit het zesde lid niet nakomt. 8. Het college verleent de tijdelijke loonkostensubsidie slechts indien en voor zover dit verenigbaar is met de toepasselijke Europese staatssteunregels. Paragraaf 5 Specifieke bepalingen van school naar duurzaam werk Artikel 2:18 Verzoeken van scholen en onderwijsinstellingen 1.

Het college bevestigt binnen twee weken de ontvangst van een verzoek om informatie, ondersteuning of een voorziening gedaan door het bevoegd gezag van een instelling als bedoeld in de Wet educatie en beroepsonderwijs, een school voor praktijkonderwijs, als bedoeld in de Wet voortgezet onderwijs 2020, of een instelling of een school als bedoeld in de Wet op de expertisecentra. 2. Als de reactie op het verzoek geen beschikking, als bedoeld in de Algemene wet bestuursrecht, inhoudt, reageert het college binnen acht weken op het verzoek, gerekend vanaf de datum van ontvangst van het overgangsdocument, en deelt deze reactie schriftelijk mee aan het bevoegd gezag, bedoeld in het eerste lid, en aan de persoon op wie het verzoek betrekking heeft. Hoofdstuk 3 Inkomensondersteuning en geldzorgen Paragraaf 1 Individuele Inkomenstoeslag Artikel 3:1 Procedure beoordeling 1. De individuele inkomenstoeslag kan, overeenkomstig artikel 36, eerste lid van de wet, ambtshalve of op aanvraag worden verstrekt. 2. Een aanvraag wordt ingediend door middel van een door het college vastgesteld aanvraagformulier. Artikel 3:2 Langdurig laag inkomen 1. Een inwoner heeft een langdurig laag inkomen als het in aanmerking te nemen inkomen dat hij in de 36 maanden vóór de aanvraag onafgebroken heeft ontvangen, minder is dan 105% van de bijstandsnorm die voor hem geldt.

De kostendelersnorm telt hierbij niet mee. 2. Bij een aanvraag volgend op een eerdere verstrekking van een individuele inkomenstoeslag, blijft een inkomensstijging als gevolg van werkaanvaarding gedurende maximaal drie maanden buiten beschouwing bij de beoordeling of sprake is van een langdurig laag inkomen. Dit lid is niet van toepassing op een eerste aanvraag. Artikel 3:3 Hoogte individuele inkomenstoeslag 1. De individuele inkomenstoeslag per kalenderjaar is: a. €390,00 voor een alleenstaande; b. €485,00 voor een alleenstaande ouder; c. €545,00 voor gehuwden of samenwonenden; d. 50% van de onder a., b. of c. geldende bedragen voor een inwoner die in een inrichting woont en geen woonlasten heeft voor een eigen woning. 2. Als één van de gehuwden geen recht heeft op de toeslag op grond van artikel 11 (voorwaarden voor bijstand) of artikel 13 (weigeringsgronden) van de wet, krijgt de andere partner de toeslag die hoort bij een alleenstaande of alleenstaande ouder. 3. Voor toepassing van het eerste en tweede lid is de situatie op de datum waarop de aanvraag om individuele inkomenstoeslag is ingediend (peildatum) bepalend. 4. De bedragen vermeld in het eerste lid worden jaarlijks geïndexeerd overeenkomstig de ontwikkelingen van de consumentenprijsindex volgens het Centraal Bureau voor Statistiek. 5.

De op grond van het vierde lid aangepaste bedragen worden naar boven afgerond op het eerstvolgende veelvoud van vijf euro. Paragraaf 2 Kindpakket Artikel 3:4 Voorwaarden 1. Een (alleenstaande) ouder of pleegouder kan een zogeheten kindpakket aanvragen. De aanvraag kan namens de ouder of pleegouder worden ingediend door een gemachtigde intermediair. Om in aanmerking te komen moet voldaan zijn aan de volgende voorwaarden: a. de aanvrager en het kind zijn als inwoner van de gemeente ingeschreven in de Basisregistratie personen; b. het kind voor wie de bijdrage wordt aangevraagd is niet ouder dan 21 jaar; c. de ouder(s) ontvangt (ontvangen) kinderbijslag of een pleegoudervergoeding of heeft (hebben) die eerder ontvangen (als de kinderen tussen de 18 en 21 jaar oud zijn); d. het (gezins)inkomen is niet hoger dan 120% van de geldende bijstandsnorm. De kostendelersregeling wordt niet toegepast en het (gezins)vermogen blijft buiten beschouwing; e. de bijdrage wordt aangevraagd in het kalenderjaar waarin de kosten worden gemaakt; f. er is geen andere voorziening voor deze kosten beschikbaar. 2. De bijdrage is bedoeld als bijdrage in de kosten om mee te kunnen doen, zoals onder meer voor sport, school, muziek en creativiteit, zwemles en/ of culturele activiteiten. Het college stelt hierover nadere regels vast. 3.

Het college kan het bepaalde in dit artikel laten uitvoeren door een of meer derden, met uitzondering van de bevoegdheid om op een aanvraag te besluiten. Artikel 3:5 Maximale bijdrage 1. De bijdrage bedraagt per 1 januari 2027 maximaal €500,00. 2. Het college kan het in het eerste lid vermelde bedrag jaarlijks per 1 januari aanpassen overeenkomstig de procentuele wijziging van de consumentenprijsindex (CPI), zoals gepubliceerd door het Centraal Bureau voor de Statistiek. 3. Het op grond van het tweede lid aangepaste bedrag wordt naar boven afgerond op het eerstvolgende veelvoud van vijf euro. 4. De bijdrage wordt per kalenderjaar toegekend. 5. De bijdrage kan worden verstrekt in een andere vorm dan geld. Paragraaf 3 Meedoenregeling Artikel 3:6 Voorwaarden 1. De alleenstaande of de leden van het gezin kunnen in aanmerking komen voor een bijdrage in de kosten van deelname aan maatschappelijke activiteiten, als voldaan is aan de volgende voorwaarden: a. de inwoner voor wie de bijdrage bedoeld is, is 18 jaar of ouder en is als inwoner van de gemeente ingeschreven in de Basisregistratie personen; b. het (gezins)inkomen is niet hoger dan 120% van de geldende bijstandsnorm. De kostendelersregeling wordt niet toegepast en het (gezins)vermogen blijft buiten beschouwing; c. de bijdrage wordt aangevraagd in het kalenderjaar waarin de kosten worden gemaakt; d.

er is geen andere voorziening in deze kosten beschikbaar. 2. Het college kan de bijdrage op aanvraag of ambtshalve verstrekken. Artikel 3:7 Hoogte bijdrage en betaling 1. De bijdrage bedraagt per 1 januari 2027 €200,00 per (meerderjarig) gezinslid. 2. Het college kan het in het eerste lid vermelde bedrag jaarlijks per 1 januari aanpassen overeenkomstig de procentuele wijziging van de consumentenprijsindex (CPI), zoals gepubliceerd door het Centraal Bureau voor de Statistiek. 3. Het op grond van het tweede lid aangepaste bedrag wordt naar boven afgerond op het eerstvolgende veelvoud van vijf euro. Hoofdstuk 4 Toezicht en naleving Paragraaf 1 Verlagingen Artikel 4:1 Relatie met landelijke categorieën Het college past bij schending van verplichtingen de categorie-indeling en de standaardmaatregelen toe zoals geregeld in het Maatregelenbesluit socialezekerheidswetten, tenzij de wet of dit hoofdstuk een afwijking voorschrijft of toelaat. De categorie-indeling vormt het uitgangspunt voor de hoogte en duur van de maatregel. Artikel 4:2 Algemene uitgangspunten 1. Het college kan een maatregel opleggen of een waarschuwing geven als een inwoner: a. een verplichting vanuit de wet en deze verordening niet nakomt, met uitzondering van de artikelen 17, eerste lid en 36b, vierde lid van de wet, of b.

onvoldoende verantwoordelijkheid neemt (tekortschietend besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan), of c. een verplichting als bedoeld in artikel 13, tweede of vierde lid IOAW of een op grond van hoofdstuk III IOAW aan de inkomensondersteuning verbonden verplichting niet nakomt, of d. een verplichting als bedoeld in artikel 13, tweede of vierde lid IOAZ of een op grond van hoofdstuk III IOAZ aan de inkomensondersteuning verbonden verplichting niet nakomt. 2. Bij het opleggen van een maatregel of het geven van een waarschuwing houdt het college rekening met: a. de aard en ernst van de overtreding; b. de mate van (herhaalde) verwijtbaarheid; c. de persoonlijke situatie van de inwoner en eventuele gevolgen voor zijn huishouden, en d. de mate waarin de overtreding het gevolg is van het handelen of nalaten door of namens het college. 3. Het college besluit geen maatregel op te leggen of waarschuwing te geven als: a. elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt, of b. aannemelijk is dat er sprake is van een vergissing, of c. het college na één jaar nadat het gedrag is opgemerkt of de overtreding is vastgesteld nog geen besluit genomen heeft, of d. het gedrag of de overtreding langer dan zes maanden geleden heeft plaatsgevonden, of e. een maatregel of waarschuwing niet bijdraagt aan het doel van het besluit, of f. het recht op bijstand is beëindigd.

Artikel 4:3 Redelijke termijn bij opleggen maatregel 1. Het college legt een verlaging op binnen een redelijke termijn nadat het beschikt over voldoende feiten en omstandigheden om te beoordelen of een verlaging aan de orde is. Deze feiten en omstandigheden kunnen het college op iedere wijze bekend worden. 2. De redelijke termijn bedraagt in beginsel ten hoogste acht weken nadat het college over voldoende feiten en omstandigheden beschikt om over de verlaging te beslissen. Indien de aard, omvang of complexiteit van het onderzoek dit noodzakelijk maakt, bedraagt deze termijn ten hoogste 26 weken. 3. Als het college de maatregel niet binnen deze termijn kan opleggen, geeft het gemotiveerd de reden(en) hiervan aan en wanneer het besluit alsnog wordt genomen. Artikel 4:4 Zienswijze over maatregel of waarschuwing 1. Voordat een maatregel wordt opgelegd of waarschuwing wordt gegeven, geeft het college de inwoner de gelegenheid om zijn zienswijze daarop te geven. Dit kan mondeling of schriftelijk. 2. Het voornemen vermeldt in ieder geval de reden en de duur van de voorgenomen maatregel en het bedrag of het percentage waarmee de inkomensondersteuning wordt verlaagd. 3. Het college kan toepassing van het eerste en tweede lid achterwege laten als: a.

de inwoner al eerder in de gelegenheid is gesteld een zienswijze naar voren te brengen en zich sindsdien geen nieuwe feiten of omstandigheden hebben voorgedaan, of b. de inwoner aangeeft hiervan geen gebruik te willen maken. Artikel 4:5 Inhoud maatregel In het besluit over de maatregel vermeldt het college duidelijk: a. de reden en duur van de maatregel; b. vanaf welke datum de verlaging geldt en waarom is gekozen voor die periode; c. het bedrag of het percentage waarmee de inkomensondersteuning wordt verlaagd, en d. de wijze waarop het college rekening heeft gehouden met de individuele omstandigheden van de inwoner. Artikel 4:6 Tenuitvoerlegging maatregel 1. De verlaging van de inkomensondersteuning gaat in op de eerste dag van de maand nadat het besluit over de maatregel aan de inwoner bekend is gemaakt. 2. Als het college vindt dat dit niet mogelijk of niet wenselijk is, kan het de verlaging op een andere periode toepassen. Het college heeft hierbij drie mogelijkheden: a. de verlaging wordt toegepast over de periode waarin de gedraging heeft plaatsgevonden die aanleiding is voor de maatregel, of b. de verlaging wordt toegepast vanaf de datum waarop de inkomensondersteuning is toegekend, of c. de verlaging wordt toegepast vanaf een later tijdstip. Dit tijdstip ligt maximaal 3 maanden na de datum waarop het besluit over de maatregel is bekendgemaakt.

Een verlaging kan niet worden toegepast na de datum waarop het recht op inkomensondersteuning is beëindigd. 3. Het college kan het bedrag van de maatregel (weigering) verrekenen in de maand van oplegging en ten hoogste de twee daaropvolgende maanden, waarbij in de eerste maand ten minste een derde deel wordt verrekend. Artikel 4:7 Tekortschietend besef van verantwoordelijkheid 1. Het college verlaagt de inkomensondersteuning van de inwoner als het college vaststelt dat de inwoner tekortschietend besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan heeft betoond als bedoeld in artikel 18, tweede lid van de wet. 2. Onder tekortschietend besef van verantwoordelijkheid worden in ieder geval de volgende gedragingen verstaan waardoor eerder, langer of tot een hoger bedrag een beroep op inkomensondersteuning wordt gedaan: a. het in de periode voorafgaand aan de bijstandsverlening verwijtbaar niet behouden van algemeen geaccepteerde arbeid; b. het nalaten om tijdig een aanvraag te doen voor een voorliggende voorziening; c. het voor of tijdens de bijstandsverlening per maand meer dan anderhalf keer de relevante bijstandsnorm besteden aan algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan zonder dat sprake is van bijzondere omstandigheden die dat rechtvaardigen; d.

het voor of tijdens de bijstandsverlening onverantwoord interen op eigen vermogen door het schenken of opmaken van vermogen dat, als het was gebruikt voor de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan, ertoe had geleid dat de belanghebbende gedurende een langere tijd geen beroep had hoeven doen op inkomensondersteuning. 3. Bij het onverantwoord omgaan met inkomen of vermogen als bedoeld in het tweede lid, onder a. wordt de maatregel vastgesteld op 20% gedurende ten hoogste 3 maanden. 4. In de overige gevallen wordt de maatregel afgestemd op het benadelingsbedrag: Benadelingsbedrag | Percentage | Duur verlaging uitkeringsnorm Tot €1.000 | 10% | 1 maand Vanaf €1.000 tot €5.000 | 20% | 1 maand Vanaf €5.000 | 50% | 1 maand 5. Als het benadelingsbedrag niet kan worden vastgesteld, bepaalt het college de categorie waarin het benadelingsbedrag naar redelijke schatting valt. Artikel 4:8 Waarschuwing 1. Bij schending van een verplichting, als bedoeld in deze verordening, kan het college volstaan met een schriftelijke waarschuwing in plaats van het opleggen van een maatregel, als: a. de gedraging naar haar aard en gevolgen als gering ernstig is aan te merken, en b. niet is gebleken van eerdere schending van dezelfde of vergelijkbare verplichting(en) in de voorafgaande 6 maanden. 2. In de beschikking waarmee de waarschuwing moet worden gegeven, motiveert het college in ieder geval: a.

welke verplichting is geschonden; b. waarom de gedraging als gering ernstig wordt aangemerkt, en c. dat bij een volgende schending binnen 6 maanden een maatregel wordt opgelegd. 3. Het college geeft een schriftelijke waarschuwing binnen een redelijke termijn, zoals bedoeld in artikel 4:3. Paragraaf 2 Regels bestrijding misbruik Artikel 4:9 Handhavingsplan 1. Het college stelt periodiek een handhavingsplan vast waarin staat beschreven hoe zorg wordt gedragen voor een rechtmatige uitvoering van de wet, de IOAW en de IOAZ, waaronder de bestrijding van fraude, misbruik en oneigenlijk gebruik van deze wetten. 2. Het college beschrijft in het handhavingsplan in ieder geval: a. de manier van communicatie over de rechten en plichten die aan het ontvangen van inkomensondersteuning of een voorziening zijn verbonden; b. de manier van controle bij aanvraag, de voortzetting en bij beëindiging van de inkomensondersteuning of een voorziening; c. het gebruik van signaal- en risicosturing bij de beoordeling van het recht op een inkomensondersteuning of een voorziening waaronder ook anonieme tips; d. de uitvoering van onderzoeken en bestandsvergelijkingen waarbij actuele gegevens worden gecontroleerd; e. de manier waarop agressie en geweld bij het uitvoeren van de opgedragen taken wordt tegengegaan; f.

de manier waarop het college reageert op misbruik of oneigenlijk gebruik van inkomensondersteuning of een voorziening. Artikel 4:10 Kaders voor preventie en handhaving Het uitgangspunt van het college bij het voorkomen en tegengaan van misbruik of oneigenlijk gebruik van inkomensondersteuning of een voorziening, is optimale informatievoorziening naar de inwoner. Hiervoor hanteert het college in het handhavingsplan de volgende kaders: a. het vroegtijdig informeren van inwoners over rechten, plichten en handhaving; b. het optimaliseren van de dienstverlening; c. het vroegtijdig ontdekken en afhandelen van signalen; d. het terugvorderen op maat van een ten onrechte verstrekte inkomensondersteuning of voorziening; e. het effectief samenwerken met het Openbaar Ministerie. Artikel 4:11 Waarborgen rechtmatigheidsonderzoek Bij het onderzoek naar de rechtmatige verstrekking van inkomensondersteuning of een voorziening, zorgt het college ervoor dat a. de regels in het kader van de opsporing van strafbare feiten, worden nageleefd; b. een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer, niet verder gaat dan wat noodzakelijk, passend en op grond van wet- en regelgeving toegestaan is.

Artikel 4:12 Aangifte bij het Openbaar Ministerie Als gedrag van een inwoner met inkomensondersteuning of voorziening op grond van de Wet, IOAW en IOAZ leidt tot financiële benadeling van de gemeente, doet het college aangifte bij het Openbaar Ministerie, als dit aansluit bij de uitgangspunten, die het Openbaar Ministerie heeft vastgesteld. Hoofdstuk 5 Schuldhulp Artikel 5:1 Beslistermijn schuldhulpverlening 1. Het college beslist op een verzoek om schuldhulpverlening door het nemen van een beschikking, als bedoeld in artikel 4a, eerste lid Wet gemeentelijke schuldhulpverlening, binnen een termijn van maximaal 8 weken, te rekenen vanaf het eerste gesprek waarin de hulpvraag wordt vastgesteld, als bedoeld in artikel 4 Wet gemeentelijke schuldhulpverlening. 2. Als de beschikking niet binnen de in het eerste lid bedoelde termijn kan worden gegeven, kan het college de beslistermijn eenmalig verlengen met een zo kort mogelijke termijn. Van deze verlenging wordt vóór afloop van de oorspronkelijke beslistermijn schriftelijk mededeling gedaan aan de inwoner, onder vermelding van de nieuwe beslistermijn. 3. De beslistermijn wordt opgeschort in de gevallen, als bedoeld in artikel 4:15 Algemene wet bestuursrecht.

Hoofdstuk 6 Slotbepalingen Artikel 6:1 Hardheidsclausule Het college kan één of meer artikelen van deze verordening buiten toepassing laten of daarvan afwijken, voor zover toepassing daarvan, gelet op het belang dat deze verordening beoogt te dienen, namelijk een samenhangende, evenwichtige en rechtvaardige uitvoering van het gemeentelijke beleid op het terrein van werk, inkomen en schuldhulpverlening, leidt tot een onbillijkheid van overwegende aard. Artikel 6:2 Intrekking oude verordening De Verzamelverordening werk en inkomen gemeente Zutphen 2017, zoals vastgesteld bij besluit van 9 oktober 2017 en laatstelijk gewijzigd bij besluit van 3 juli 2023, wordt ingetrokken. Artikel 6:3 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2027. Artikel 6:4 Overgangsrecht 1. Op besluiten en trajecten die vóór de inwerkingtreding van deze verordening zijn genomen of aangevangen, blijven de bepalingen van de Verzamelverordening werk en inkomen gemeente Zutphen 2017 van toepassing, zolang deze besluiten of trajecten voortduren, tenzij toepassing van deze verordening voor de inwoner gunstiger uitpakt en de toepasselijke wetgeving dat toelaat. 2. Op aanvragen, verzoeken en nieuwe trajecten die na de inwerkingtreding van deze verordening worden ingediend of aangevangen, is deze verordening van toepassing. 3.

Als voor de inwerkingtreding van deze verordening een aanvraag is ingediend waarop nog niet is beslist, wordt op die aanvraag beslist met toepassing van deze verordening. Dit mag niet leiden tot een voor de inwoner ongunstiger resultaat dan op grond van het vóór de inwerkingtreding geldende recht. 4. Op bezwaren en beroepen tegen besluiten die zijn genomen vóór de inwerkingtreding van deze verordening, wordt beslist met toepassing van het recht zoals dat gold ten tijde van het nemen van het bestreden besluit. 5. Het college kan nadere regels stellen over de toepassing van dit overgangsrecht, voor zover dat noodzakelijk is voor een ordelijke overgang naar de nieuwe bepalingen over handhaving, terugvordering en schuldhulpverlening in samenhang met de Wet in balans en de landelijke regelgeving handhaving socialezekerheidswetten. Artikel 6:5 Citeertitel Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening bestaanszekerheid en participatie gemeente Zutphen 2026. Aldus besloten in de openbare vergadering van de raad van de gemeente Zutphen, gehouden op: ........................

2026 De voorzitter, de griffier, Toelichting Algemene toelichting Deze verordening geeft gemeentelijke regels over de volgende onderwerpen: • Arbeidsinschakeling en participatie • Inkomensondersteuning en geldzorgen • Toezicht en naleving • Schuldhulp Waarom deze regels? Het gemeentebestuur van de gemeente Zutphen vindt het belangrijk dat inwoners (financiële) bestaanszekerheid hebben. En daarmee dat: • inwoners zich kunnen ontwikkelen en met gelijke kansen mee kunnen doen aan onze samenleving. • inwoners actief mee kunnen doen aan onze samenleving en/of aan het werk kunnen gaan. • inwoners in elk geval een minimum inkomen hebben Het is de taak van het gemeentebestuur om onze inwoners hierbij te ondersteunen. De wetgever heeft wetten gemaakt om dit te bereiken. Het gaat om de: • Gemeentewet; • Algemene wet bestuursrecht; • Participatiewet (Pw), de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (IOAW) en de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte zelfstandigen (IOAZ); • Wet gemeentelijke schuldhulpverlening (Wgs); • Wet van school naar duurzaam werk; • Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG). De regels in deze verordening vullen de wettelijke regels aan. Deze verordening vormt het juridische kader voor de uitvoering van de wetten binnen onze gemeente.

Het zijn regels op hoofdlijnen die de gemeenteraad vaststelt. De verordening biedt daarmee helderheid over de bevoegdheden, verantwoordelijkheden en grondslagen waarop besluiten berusten. De verdere uitwerking van deze verordening staat in de bijbehorende nadere regels/ beleidsregels. In de nadere regels/ beleidsregels staat hóe de regels in de praktijk worden toegepast. Zodat voor inwoners duidelijk is wat zij kunnen verwachten, hoe zij ondersteuning kunnen aanvragen en welke stappen worden gevolgd. Door deze scheiding tussen juridische verankering en praktische uitvoering ontstaat een transparant en begrijpelijk geheel. Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen In dit hoofdstuk zijn door middel van een bij deze verordening behorende Bijlage 1, begrippen en definities opgenomen. Hoofdstuk 2 Arbeidsinschakeling en participatie Het gemeentebestuur vindt het belangrijk dat inwoners actief kunnen meedoen aan de samenleving. Voor wie dat kan, is betaald werk de meest duurzame vorm van participatie. Maar niet iedereen is daar meteen aan toe. Daarom ondersteunen we inwoners bij het vinden en behouden van werk, en bij hun persoonlijke ontwikkeling. Als betaald werk (nog) niet haalbaar is, kijken we samen naar andere vormen van meedoen. Zo faciliteren we dat iedereen een passende invulling van de dag heeft, via werk of maatschappelijke participatie.

Om dit mogelijk te maken, zetten we voorzieningen in. Welke voorzieningen worden aangeboden, hangt vooral af van iemands kansen op (betaald) werk. Daarbij houden we altijd oog voor wat iemand nodig heeft om mee te kunnen doen. Immers, re-integratie is maatwerk. Daarom wordt aan het college de bevoegdheid gegeven om op een aantal punten eigen afwegingen te maken. Artikel 10 Participatiewet bepaalt dat personen uit de doelgroep aanspraak hebben op ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en de door het college noodzakelijk geachte voorzieningen. Het is daarbij van belang dat kenbaar is welke voorzieningen en ondersteuningsmogelijkheden er zijn. Daarom is ervoor gekozen in de verordening de voorzieningen vast te leggen die het college aanbiedt. Bij de volgende voorzieningen is de gemeenteraad verplicht om regels op te nemen in deze verordening: • persoonlijke ondersteuning bij het verrichten van opgedragen taken (artikelen 8a, eerste lid, onderdeel a, en tweede lid, onderdeel a. en e. en 10, eerste lid Participatiewet); • scholing of opleiding, als bedoeld in artikel 10a, vijfde lid Participatiewet (artikel 8a, eerste lid, onderdeel c. en tweede lid, onderdeel b. Participatiewet); • participatievoorziening beschut werk, als bedoeld in artikel 10b Participatiewet (artikelen 8a, eerste lid, onderdeel e.

en 10b, zevende lid Participatiewet); • loonkostensubsidie, als bedoeld in artikel 10d Participatiewet, voor zover het gaat om de vormgeving van het administratieve proces tot verstrekking hiervan (artikel 8a, tweede lid, onderdeel c. Participatiewet); • proefplaats (artikel 8a, tweede lid, onderdeel d. Participatiewet); • vervoersvoorziening, als bedoeld in artikel 10, eerste lid Participatiewet, die ertoe strekt dat de persoon zijn werkplek, proefplaats of opleidingslocatie kan bereiken (artikel 8a, tweede lid, onderdeel f. Participatiewet); • intermediaire activiteit, als bedoeld in artikel 10, eerste lid Participatiewet, die noodzakelijk is in verband met een motorische beperking (artikel 8a, tweede lid, onderdeel f. onder 2 Participatiewet); • meeneembare voorziening, als bedoeld in artikel 10, eerste lid Participatiewet, voor de inrichting van de werkplek, de productie- en werkmethoden, de inrichting van de opleidingslocatie of de proefplaats en de bij het werk of opleiding te gebruiken hulpmiddelen (artikel 8a, tweede lid, onderdeel f.

Participatiewet); De regels dienen aandacht te besteden aan de wijze waarop, rekening houdende met de persoonlijke omstandigheden, ten behoeve van de doelgroep en doelgroep loonkostensubsidie, wordt voorzien in de integraliteit van de geboden ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en de continuïteit van de geboden ondersteuning bij de overgang van onderwijs naar werk, van werk naar onderwijs en van werk naar werk (artikel 8a, eerste lid, onderdeel a. en tweede lid, onderdelen a. en g. en 10 eerste lid Participatiewet). Aanpassingen naar aanleiding van ‘Wet van school naar duurzaam werk’ Met de Wet van school naar duurzaam werk wil de regering de kansengelijkheid vergroten door betere begeleiding mogelijk te maken voor jongeren tot 27 jaar met een risico op een afstand tot de arbeidsmarkt bij de overgang van school naar werk en bij het behouden van werk. De doelgroep bestaat uit personen van wie het college oordeelt dat het volgen van uit ’s Rijks kas bekostigd onderwijs niet mogelijk of niet passend is (artikel 7a, eerste lid, onderdeel a. Participatiewet).

Daarnaast bestaat de doelgroep uit personen voor wie de ondersteuning wordt verzocht door het bevoegd gezag van een instelling als bedoeld in de Wet educatie en beroepsonderwijs, een school voor praktijkonderwijs als bedoeld in de Wet voortgezet onderwijs 2020 of een instelling of een school als bedoeld in de Wet op de expertisecentra. Ten slotte bestaat de doelgroep ook uit personen die initieel onderwijs volgen als bedoeld in de Wet op het hoger en wetenschappelijk onderwijs (artikel 7a, eerste lid, onderdeel c. Participatiewet). HBO- en WO-studenten, dus. Op grond van artikel 8a Participatiewet stellen gemeenten bij verordening regels vast met betrekking tot het ondersteunen van en het bieden van voorzieningen aan deze nieuwe doelgroep. Deze verordening voorziet dan ook in regels en ondersteuningsmogelijkheden om jongeren tot 27 jaar meer preventieve en passende ondersteuning te bieden en om deze jongeren beter te begeleiden bij de overgang van school naar werk én bij het behouden van werk. Dit betekent dat de gemeente niet alleen reageert op problemen, maar ook actief zorgt voor begeleiding en ondersteuning die voorkomt dat jongeren uitvallen op de arbeidsmarkt. Naast de ondersteuning op basis van deze verordening wordt op grond van (nieuw) artikel 9.2.8 Wet educatie en beroepsonderwijs binnen elke arbeidsmarktregio een regionaal programma ontwikkeld.

In dit programma werken onderwijsinstellingen, gemeenten en andere relevante regionale partijen samen aan een gezamenlijke aanpak voor jongeren van 12 tot 27 jaar. Deze aanpak richt zich op het voorkomen van voortijdig schoolverlaten én het bevorderen van een duurzame overgang naar werk. De maatregelen in het kader van dit programma zijn aanvullend op de voorzieningen en ondersteuning die op grond van deze verordening in het kader van artikel 7a Participatiewet aan jongeren worden aangeboden. Hoofdstuk 3 Inkomensondersteuning en geldzorgen Voor inwoners die (tijdelijk) financieel niet rondkomen, bieden we als gemeentebestuur een financieel vangnet. Dit kan een maandelijkse gemeentelijke inkomensondersteuning (uitkering) zijn. Om daarnaast inwoners met een laag inkomen extra te ondersteunen kunnen zij bij ons een aantal extra inkomensvoorzieningen aanvragen. Zoals minimaregelingen en bijzondere bijstand. In dit hoofdstuk worden de belangrijkste extra’s geregeld. Ook worden er enkele basisregels gegeven voor de hulp die het gemeentebestuur biedt bij geldzorgen. Hoofdstuk 4 Toezicht en naleving In sommige situaties kan het college de inkomensondersteuning tijdelijk verlagen. Dit gebeurt wanneer iemand zich niet houdt aan verplichtingen behorend bij de inkomensondersteuning op grond van de Participatiewet, IOAW of IOAZ, zoals het zoeken naar werk of het volgen van een traject.

Dit hoofdstuk legt vast wanneer het college een verlaging kan toepassen, hoe hoog deze is en hoe lang deze duurt. Ook staat erin hoe het college tot een besluit komt. Hiermee geeft dit hoofdstuk invulling aan artikel 18 Participatiewet en aanverwante regelgeving. Hoofdstuk 5 Schuldhulp In dit hoofdstuk is het nodige over de beslistermijn die geldt bij schuldhulpverlening vastgelegd. Hoofstuk 6 Slotbepalingen In dit hoofdstuk zijn de gebruikelijke slotbepalingen in een verordening opgenomen. Artikelsgewijze toelichting Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen Artikel 1:1 Begripsomschrijvingen Begrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet, de Algemene wet bestuursrecht (Awb) of de Gemeentewet worden niet afzonderlijk gedefinieerd in deze verordening. Deze zijn vanzelfsprekend van toepassing op deze verordening. In de Bijlage 1 zijn de begrippen omschreven en gedefinieerd. Waar nodig, worden deze begrippen en definities hieronder nog toegelicht. Bij artikel 1:2, onder a. doelgroep: deze wordt gevormd door inwoners zoals bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a. Participatiewet en inwoners zoals bedoeld in artikel 7a, eerste lid Participatiewet. Het betreft: • inwoners die algemene bijstand ontvangen; • inwoners jonger dan 27 jaar, bedoeld in artikel 7a, eerste lid Participatiewet. • inwoners als bedoeld in de artikelen 34a, vijfde lid, onderdeel b., 35, vierde lid, onderdeel b.

en 36, derde lid, onderdeel b. Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (hierna: WIA) tot het moment dat het inkomen uit arbeid in dienstbetrekking gedurende twee aaneengesloten jaren ten minste het minimumloon bedraagt en ten behoeve van die persoon in die twee jaren geen loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d Participatiewet is verleend; • inwoners als bedoeld in artikel 10, tweede lid Participatiewet; • inwoners met een nabestaanden- of wezen uitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet (hierna: ANW); • inwoners met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (hierna: IOAW); • inwoners met een uitkering ingevolge de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (hierna: IOAZ); • inwoners zonder uitkering; • en, die voor de arbeidsinschakeling zijn aangewezen op een door het college aangeboden voorziening. Bij artikel 1:2, onder c. interne werkbegeleiding: dit is een vorm van persoonlijke ondersteuning bij werk die wordt geboden door een interne werkbegeleider. Een interne werkbegeleider is een directe collega van een werknemer met een beperking die hem bij de dagelijkse werkzaamheden begeleidt omdat hij zonder die begeleiding niet in staat is zijn werkzaamheden uit te voeren.

Het moet hierbij gaan om, in verband met de beperking, meer dan gebruikelijke begeleiding. Om als interne werkbegeleider in het kader van de verordening te kunnen worden beschouwd is het noodzakelijk dat men de vaardigheden heeft om de begeleiding op een kwalitatief verantwoorde manier te kunnen bieden. De wetgever spreekt in dit verband van opgeleide collega’s, niet zijnde jobcoaches, die persoonlijke ondersteuning op de werkvloer verlenen (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 56). Bij artikel 1:2, onder d. jobcoaching: dit is een vorm van persoonlijke ondersteuning bij werk die wordt geboden door een jobcoach. Een jobcoach is een erkende deskundige die een werknemer met een beperking en/ of zijn werkgever methodische ondersteuning biedt, zodat de werknemer een passende baan kan vinden en behouden. Om als jobcoach in het kader van de verordening te kunnen worden beschouwd is het noodzakelijk dat men voldoet aan een aantal eisen die er op zijn gericht om de professionaliteit en de kwaliteit van de jobcoaching te waarborgen. Bij artikel 1:2, onder g. overige voorzieningen: op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel f. Participatiewet moeten er in de verordening regels opgenomen worden voor een drietal specifieke voorzieningen die bedoeld zijn voor personen met een arbeidsbeperking.

Het gaat om vervoersvoorzieningen, noodzakelijke intermediaire activiteiten en meeneembare voorzieningen. Deze voorzieningen samen worden in deze verordening aangeduid met het begrip ‘overige voorzieningen’. Bij artikel 1:2, onder h. persoonlijke ondersteuning bij werk: persoonlijke ondersteuning als bedoeld in artikel 10, eerste en derde lid Participatiewet moet in samenhang met artikel 8a, tweede lid, onderdeel e. en artikel 10da Participatiewet worden begrepen als een door het college noodzakelijk geachte voorziening gericht op het verkrijgen, verrichten en behouden van arbeid. In de memorie van toelichting bij artikel 8a, tweede lid, onderdeel e. Participatiewet wordt eerst aangegeven dat de gemeenteraad een breed aanbod van beschikbare instrumenten moet opnemen in de verordening. Vervolgens wordt alleen nader ingegaan op de jobcoach. De begrippen persoonlijke ondersteuning en jobcoach zijn evenwel niet identiek. Het begrip persoonlijke ondersteuning is ruimer. Het kan bij persoonlijke ondersteuning zowel gaan om een gekwalificeerde expert (jobcoach) als om een getrainde persoon die binnen het bedrijf zorgdraagt voor de dagelijkse werkbegeleiding (ook wel een “Harrie” genoemd). Combinaties van beiden zijn ook mogelijk (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 9).

Hoofdstuk 2 Arbeidsinschakeling en participatie Paragraaf 1 Algemene bepalingen Artikel 2:1 Doelgroep Dit artikel behoeft geen nadere toelichting. Artikel 2:2 Evenwichtige verdeling Op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel a. Participatiewet moet de gemeenteraad in de verordening aangeven onder welke voorwaarden welke inwoners, bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a. Participatiewet en artikel 7a, eerste lid Participatiewet, en werkgevers van deze inwoners, in aanmerking komen voor in de verordening omschreven voorzieningen en hoe deze rekening houdende met omstandigheden, zoals de zorgtaken, en het feit, dat die inwoner tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort of gebruik maakt van de voorziening beschut werk, of een andere structurele functionele beperking heeft, evenwichtig over deze personen worden verdeeld. Hierin is besloten dat de gemeenteraad ook rekening houdt met de omstandigheden en functionele beperkingen van inwoners met een handicap. Dit is in overeenstemming met het VN-verdrag inzake de rechten van personen met een handicap. De doelstelling van dit verdrag is het bevorderen, beschermen en waarborgen van het volledige genot door alle personen met een handicap van alle mensenrechten en fundamentele vrijheden op voet van gelijkheid en het bevorderen van de eerbiediging van hun inherente waardigheid.

In dit artikel is aan het voorgaande uitvoering gegeven. Wij maken in het eerste tot het derde lid onderscheid door voorzieningen te koppelen aan focusgebieden. Focusgebied zorg en welzijn Inwoners die binnen dit focusgebied vallen, ondervinden zodanige belemmeringen dat participatie in de samenleving op dit moment niet mogelijk is en er (tijdelijk) geen arbeidsmarktpotentieel aanwezig is. De ondersteuning richt zich primair op het borgen van voldoende bestaanszekerheid en het organiseren van passende zorg of ondersteuning. Waar dit verantwoord kan, worden inwoners gestimuleerd in hun ontwikkeling, maar de nadruk ligt op stabilisatie en het wegnemen van urgente zorgbehoeften. Focusgebied maatschappelijke participatie Inwoners binnen dit focusgebied worden gestimuleerd om, vanuit hun eigen mogelijkheden en behoeften, mee te doen en bij te dragen aan de samenleving. Een deel van deze inwoners participeert al; dit wordt waar mogelijk versterkt. De ondersteuning is gericht op het bevorderen van maatschappelijke inzet, zonder dat sprake is van een verplichting tot doorstroom naar betaald werk. Voor deze inwoners is die stap (nog) niet haalbaar, maar participatie op andere manieren is wel mogelijk en wordt actief gefaciliteerd. Focusgebied re-integratie Inwoners die tot dit focusgebied behoren, werken stapsgewijs toe naar (betaald) werk.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://zutphen.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/1b9aad9f-288e-415f-aa00-a324d85b2a12?agendaItemId=c671a9bc-8081-4650-95a7-e2693ea14a38