Transcript raadscommissie - 2 februari 2022

En zelf ook door corona geveld geweest heb ik nu pas mij in de stukken verdiept en het is niet mijn materie. Maar mij rijzen een aantal vragen. Daar waar ik denk dat het belangrijk is dat we alle begrip hebben voor de familie vind ik het in deze nog belangrijker dat de gemeente gaat over het toewijzen van de bestemming. Het al dan niet afnemen van een bestemming. En daar schort mijns inziens nogal wat aan. Ik heb dit in mijn brief uiteengezet en het is niet juridisch fantastisch onderlegd. Een aantal punten zijn al de revue gepasseerd. De historische waarde. Het strijdig lijken te zijn met de structuurvisie. Dan heb ik mij nog laten bijpraten over de stikstof die berekend is

volgens een verouderd model. Ik heb het maatschappelijk belang niet goed meegewogen zien worden. En ik vraag me af: hoe gaat dat eigenlijk bij een gemeente? Er is een bestemming verleend. Daar heeft mevrouw Lindeman het allerbeste uitgehaald. En nu zou er reden zijn om die bestemming te ontnemen, omdat de familie het bedrijf niet wil of kan voortzetten. Alle begrip daarvoor. Maar voor de gemeente is het van belang om heel goed na te denken of en waarom je een bestemming zou veranderen. Dus ik wil u vragen om het ontzettend goed te overwegen. Dan het argument van de eerste levensbehoefte. Ik heb geprobeerd de uitspraak van de Raad van State te begrijpen, maar het is me niet gelukt waarom daar zo aan werd gerefereerd. Ik denk dat u allen heeft meegemaakt dat in coronatijd men anders is gaan denken over eerste levensbehoeften als zijnde sport en bewegen. Er lopen onderzoeken naar. Er zijn deskundigen die zich al hebben uitgesproken. Dit in combinatie met de door u opgestelde plannen ten aanzien van het preventieakkoord met Zandvoort in beweging, positieve gezondheid, stroken mijns inziens niet met elkaar. Waarom Zandvoort meer in beweging krijgen en overgewicht tegengaan en aan de andere kant een sportlocatie als deze sluiten en de bestemming wijzigen? Ik las ook nog iets over een prijsvraag met de bestemming rond de durfsporten. Stel je toch eens voor. Sporten op hoog niveau.

Fantastisch. Kan daar deze manege niet een plek in krijgen? Wat te denken van dressuur op hoog niveau en een uitwisseling met surfers? Dorian van Rijsselberghe en Ankie van Grunsven maken jeugd enthousiast voor hun sport. Al fietsend legt de jeugd een parcours af van locatie naar sportlocatie waar ze kennismaken met de olympische sporters. Om maar een idee te geven. Deze bestemming weggeven voor villa’s. Zeer begrijpelijk vanuit de wens van de familie Lindeman. Dat wil ik nogmaals aangeven. Maar onbegrijpelijk vanuit elke visie van Zandvoort die mij ter ore is gekomen en ter visie is gekomen. Ja. Dus dat is eigenlijk mijn belangrijkste verhaal. Een wijziging van bestemming die daarna niet meer terug te draaien is en definitieve gevolgen heeft voor de natuur. De historie ter plaatse. Vijfhonderd ruiters, of hoeveel het er precies zijn, en hun familie, niet alleen nu maar in de toekomst. De paarden. De bezoekers van Zandvoort. De toekomstige gebruikers van de manege in hele brede zin. En dat waar sport en beleving daarvan, zeker in de natuur, grote positieve gevolgen heeft voor de rest van je leven. En ik wil vanuit mijn functie ook best meedenken over welke staat een manege zou kunnen hebben. Ik dank u voor uw aandacht. De voorzitter: Dank u voor uw bijdrage. Wil u uw knopje even uitdoen? Dan kijk ik nu de leden aan, wellicht in de verwachting. Mevrouw Koper, gaat uw gang.

Mevrouw Koper: Ja, het betoog over positieve gezondheid, et cetera, sprak me natuurlijk zeer aan. Maar er is iets wat ik nog onduidelijk vind als het gaat om de toekomst van de sportlocatie. Hoorde ik u nu pleiten voor een andere plek van de sportlocatie? Of hoorde ik u pleiten voor deze plek in de natuur? Want die verbinding, die hoorde ik u duidelijk maken. De voorzitter: Dank u wel, Koper. Ik kijk nog even rond of er misschien meer vragen zijn. Misschien straks. Gaat uw gang, mevrouw Fischer-Maijers. Mevrouw Fischer-Maijers: Ik heb een beeld voor ogen gehad. Ik zag toevallig in het doorlezen van alle stukken jullie prijsvraag. Die gaat over die sportlocatie. Ik zag een gebouw voor me ergens in Zandvoort. Waar weet ik nog niet. Waar vanuit mensen, net zoals tijdens de races, allemaal mensen van heinde en ver op de fiets zagen komen naar het circuit. Ik zag allemaal mensen fietsen van de sportlocatie en het prachtige weggetje richting de manege, het achterom weggetje wat mijn dochter altijd fietst, nemen om daar, nou ja, in ieder geval ook aan sport te beoefenen. Dus niet als een andere locatie. Waarbij wel gezegd dat mocht de raad uiteindelijk overwegen om de bestemming te wijzigen van deze plek. Ik heb minimaal de verantwoordelijkheid, vind ik van

de gemeente, om een andere locatie aan te wijzen voor een dergelijke plek. Maar ook met die uitloop in de natuur, omdat ik denk dat dat heel belangrijk is. De voorzitter: Dank u, mevrouw Fischer-Maijers. Ik kijk rond. Ik stel vast dat uw bijdrage bijzonder op prijs gesteld wordt en is. En ik dank u nogmaals. En ik wens u wel thuis. Dank u. Geachte leden. Dan wacht ik nog even tot mevrouw Verheij binnenkomt. De wethouder van dit agendastuk. En dan gaan we naar de eerste termijn. Ik wil het eigenlijk niet hardop zeggen, maar het komt wel goed uit dat wij dit agendapunt goed kunnen uitbreiden en alle rechten en waarden kunnen geven. Eerste termijn voor dit agendapunt. En ik begin. Ik begin bij mijnheer De Graaf, D66. De heer De Graaf. De heer De Graaf: Ja, voorzitter. Dank u wel. Alle insprekers gehoord hebbende is voor mij de inspreker, de kleindochter van mevrouw Lindeman, eigenlijk diegene die het meest heldere is in haar betoog. Daar waar mevrouw Lindeman geen uitspraak kon of wilde doen met betrekking tot het zoeken van een partner om de stal als zodanig over te nemen en investeringen te doen om de stal weer de stal te laten zijn zoals die ooit was. Daar is geen antwoord op gekomen. Er zijn ook geen bedragen genoemd, noch door mevrouw Lindeman zelf als door haar kleindochter, wat het zou gaan kosten om de stal te renoveren. Als ik dat woord zo mag gebruiken.

Maar haar meest heldere uitspraak, en die choqueert mij toch wel een klein beetje. Hoewel, het is particuliere grond. En als gemeente heb je niet zoveel te vertellen over een particuliere grond anders dan dat je een bestemmingsplan voor die grond zou kunnen wijzigen. Doen wij dat als raad niet. Ik veronderstel mogelijkerwijs dat dat niet gaat gebeuren. Dan heb ik de kleindochter van mevrouw Lindeman goed begrepen. Dan wordt de stal eigenlijk opgedoekt en gaat de stal vervallen. Ik vraag me in dat kader heel erg serieus af wat er dan met de paarden gaat gebeuren die daar op dit moment gestald zijn. Alhoewel dat misschien niet een verantwoordelijkheid is voor de huidige eigenaren. Maar ik ben heel benieuwd wat de wethouder daarvan vindt. We hebben ook de inspreker gehoord, de voormalig huisarts of huisarts. Ik ben even haar naam kwijt, voorzitter. Excuus daarvoor. Die suggereert van: stel dat Naaldenhof wordt opgeheven. Is de gemeente dan genegen om een andere locatie te zoeken? Waarbij dan de inspreekster nog aangeeft dat het dan moet zijn in eenzelfde soort woongebied of naar buiten kunnen gaan in de duinen. En daarvoor mijn eerste termijn, voorzitter. De voorzitter: Dank u, mijnheer De Graaf. Ik heb nog een omissie voor vanavond. Ik moet ook. En ik heet ook graag welkom de heer Kokken. De voorzitter van de adviescommissie die hierin betrokken is.

En die wellicht ook nog straks een aanvullend antwoord heeft. Welkom. Ik ga verder naar mevrouw Koper, PvdA. Mevrouw Koper: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, hele indrukwekkende betogen van zowel de voorstanders van het behoud van de manege als de eigenaren van de grond. Een aantal belangen. Een maatschappelijk belang. Het gaat hier om een primair politiek besluit zei de eerste inspreker. En ook een aantal vragen als het gaat om de adviezen van de commissie. En ik heb eigenlijk wel behoefte aan antwoorden op die vragen die er allemaal gesteld zijn. Maar ik kan me zo voorstellen dat we dat niet nu in deze vergadering moeten doen. Dus eigenlijk zou ik willen voorstellen dat er een antwoord komt op de vragen die de insprekers gesteld hebben. En er zijn een aantal vragen waar ik. En die gaan niet alleen overigens over de manege, want er zijn ook vragen gesteld door insprekers over andere onderdelen van het bestemmingsplan. En die zou ik ook graag beantwoord willen zien. Eén van de vragen die wij sowieso als raad voor mij belangrijk is. Stel dat die bestemming. Wij gaan in principe niet over de grond van een ander. Die snap ik wel. Maar we gaan wel over welke bestemming geven we daar in de toekomst aan die grond. Wat voor soort woningen moeten daar komen. Vijf kapitale villa’s lossen het woningprobleem niet op zei één van de insprekers. Dat is natuurlijk juist.

Maar er is, lees ik in de. Er is ook nagedacht over wat dat doet met de omgeving. Dus dat zijn allemaal afwegingen die wij als raad

moeten maken. En nou, daar wil ik nog wel wat tijd voor nemen om erover na te denken. Maar ik heb ook behoefte aan die antwoorden. Eén van de vragen die gesteld werd was geloof ik door inspreker Hoekstra over dat de gemeente moet benoemen waarom ze afwijkt van de uitgangspunten als gesteld in de omgevingsvisie, sportnota, jaarrondvisie, et cetera. Nou, bijvoorbeeld een antwoord op die vraag ben ik wel benieuwd naar. Dan als het gaat om de bestemming Sonnemans. Het hoekje waar nu een Label, geloof ik, is de naam, is de correcte naam, zit. Dat geeft aan dat er een aantal zaken wel overeengekomen zijn, maar niet verwerkt. Nou ja, ik bedoel. Wel behandeld zijn en toegezegd. Dat beluisterde ik min of meer. Daar wil ik graag duidelijkheid over. Dan, even kijken. Inspreker Verduin, die twee vragen, twee heldere vragen, heeft gesteld. Eén over de inritten. Waarom de groenstrook. De verkeersbestemming die dreigt te ontstaan door de huidige wijze waarop de inritten zijn ingetekend. En dan de vraag waarom er niet aan de uitgangspunten in Parel aan Zee. Nou, dat is ook zo’n vraag. En dan sport en beleving. De huisarts geeft iets aan over stikstofberekening, verouderd model. Nou, al dat soort vragen die opgeroepen worden. Ik heb nog te veel vragen om hier gewoon een uitspraak over te doen. Ik zou die graag allemaal beantwoord zien.

En ik kan me voorstellen dat we dat nu niet mondeling allemaal redden. Maar dan in een raadsinformatiebrief zou voor mij ook goed zijn. Maar dat laat ik over aan mijn collega’s. De voorzitter: Dank u, mevrouw Koper, voor deze termijn. Ik kijk naar mijnheer Hendriks, VVD. De heer Hendriks: Ja, dank, voorzitter. Allereerst de suggestie van mevrouw Koper. Daar sluit de VVD zich eigenlijk wel bij aan. We zien een hoop eigenlijk openstaande vragen die we graag beantwoord zouden zien. Wat mij betreft ook een raadsinformatiebrief is daar prima in. Allereerst natuurlijk inderdaad de antwoorden op de vragen die door de insprekers zijn gesteld. Maar waar wij ook een beetje mee aan het worstelen waren is eigenlijk: de adviescommissie geeft een aantal adviezen voor nadere onderbouwing. Je mag er dan vanuit gaan: dat is in het bestemmingsplan zelf verwerkt. Maar ik zou wel graag ook daarin meegenomen dan willen zien in die raadsinformatiebrief wat er nou gedaan is aan de hand van de adviezen van de adviescommissie. Zeker op die punten waar nadere onderbouwing wordt gevraagd. Ja, voorzitter. Aan de hoeveelheid insprekers van vanavond is te zien dat dit onderwerp leeft. En wat je eigenlijk goed merkt is dat eigenlijk luisterend naar die insprekers, dat je eigenlijk bij al die insprekers wel voor kunt stellen waar het vandaan komt.

Zowel bij de beoefenaars van de ruitersport, omwonenden, die genieten van dit mooie stuk manege. Als ook bij de familie die eigenlijk gehecht is aan die grond en daar woningen zou willen bouwen of gewoon klaar is, om het plat samen te vatten, met de manege. En als die belangen kunnen wij zien, kunnen wij wegen. En eigenlijk bij iedereen die inspreekt kun je je ook wel voorstellen dat ze eigenlijk ook allemaal wel gelijk hebben. Maar vervolgens, en dat is één zinnetje in het rapport van de adviescommissie wat eigenlijk wel triggerd. Die belangenafweging is uiteindelijk een ruimtelijk juridisch planologisch besluit, een politiek bestuurlijk besluit, wat wij als gemeente moeten nemen. Welke bestemming kan daar in deze gemeente plaatsvinden. En dan is het eigendomsrecht is niet absoluut. Ik mag ook niet zomaar een verdieping op mijn huis zetten omdat ik dat wil met als argument: ik ben de eigenaar, dus ik ga erover. Wij als gemeenteraad bepalen wat op welk stuk grond mag. En wij hebben als er een voorstel ligt om die bestemming te wijzigen, dan hebben wij die belangen te wegen. De belangen van de familie. De belangen van de eigenaar. Maar ook de belangen van ons als gemeente. We hebben een sportvisie. We hebben een structuurvisie. We hebben bepaalde ideeën bij het gebied. De groene omgeving daar. Dat hebben wij af te wegen tegen elkaar.

En voorzitter, de VVD kan zich in die belangenafweging niet voorstellen dat je het bestemmingsplan manege zou wijzigen naar een andere. Dus wij zijn tegen deze voorgestelde bestemmingswijziging. Dank u wel. De voorzitter: Dank u vriendelijk, mijnheer Hendriks. Mijnheer Keuning, GroenLinks.

De heer Keuning: Ja, dank voor het woord, voorzitter. Ja, mijnheer Hendriks heeft het net al mooi verwoord. Ik heb hier ook een betoog, dus die ga ik toch nog even houden. Maar we merken inderdaad in het dorp dat er sinds de bekendmaking van dit stuk, dat er veel maatschappelijke onrust is. En dat hoor je net ook eigenlijk bij alle insprekers. En het bestemmingsplan voorziet dan ook van de bouw van vijf villa’s, van vijf tot zeven, waar nu een manege gevestigd is. En de grond is van diegene die graag het bestemmingsplan ziet veranderen. Maar een manege ziet ook op dit moment vooral een maatschappelijke vervullinde instelling. Zie hier dan ook de keus die we moeten maken. Wat zo in de maatschappij leeft. De adviescommissie legt de bal dan ook bij de raad. En dat is ook, denk ik, één van de redenen waarom dit stuk vandaag geen hamerstuk zal worden. Er is in onze ogen ook meer aan de hand. We lezen dat één van de argumenten van het college is dat de voorgestelde bestemmingswijziging past binnen de omgevingsvisie. Echter vinden wij dit argument niet helemaal valide. Wat ons dan ook brengt bij de eerste vraag aan het college. U stelt dat het één en ander past binnen de omgevingsvisie. U somt summier op waarom het wel of niet binnen de sportvisie past. Maar u zegt niets over het maatschappelijk belang.

Hoe weegt u het maatschappelijk belang dan? Is het van belang dat de grondeigenaar en de mogelijke bewoners van vijf à zeven villa’s weg te strepen zijn tegen dat van de buurt, de duizenden handtekeningen, de leden, de recreanten die van dit unieke stuk in Bentveld gebruik willen maken? Is de bouw van de villa’s dan wenselijk in het licht van al die andere visies? Is dit wenselijk in het licht van de gemeenschap in Bentveld? Dan speelde er ook nog andere zaken. Een inspreker heeft het net ook al genoemd. Maar het gaat over de stikstofberekening. Dit is volgens bronnen dan ook een verouderde en dus niet toegestane calculatie. Kan het college dit beamen of weerleggen? In hoeverre zijn hier bijvoorbeeld ook mogelijke vervoersbewegingen van de paarden in meegenomen? En kijkend naar de paarden, is in dit stuk dan ook het belang van de paarden meegenomen? Is het goed dat we de paarden bijvoorbeeld uit hun omgeving nu gaan halen en naar een andere manege sturen? We zien in Nederland en in onze omgeving steeds meer maneges verdwijnen. Los van de wenselijkheid van het verplaatsen van de dieren, kunnen de overgebleven maneges dan ook al die paarden opvangen? Hoe weegt het college dit mee in haar besluit? U merkt best wel veel punten waar wij nog heel veel vragen over hebben. En we horen het ook. Ik weet niet of u op alle vragen inderdaad vandaag al antwoord kan geven. Ja. Even kijken.

Dit is allemaal nog benoemd. Nou, dan nog twee vragen. We hoorden het bij de insprekers. Dat er geen alternatief mogelijk is. Ziet de wedhoudster dit dan ook zo? Of ziet zij wel een andere mogelijkheid voor een eventuele manege? En kunt u ons ook aangeven waarom we dit nu pas willen vaststellen en niet een jaar geleden? Het proces loopt al sinds 2017. Dan hebben we ook bij de insprekers gehoord dat de manege sowieso stopt na 2028. En mijn vraag dan ook is: kunnen wij niet de huidige mensen ondersteunen met het eventueel doorzetten hiervan? Kunnen wij niet misschien, ik weet niet of het helemaal gepast is voor een gemeente, maar ook hier ondersteuning in bieden? Daar hoor ik graag meer over. Dit is voor nu even in de eerste termijn. Dank u wel. De voorzitter: U denkt nog een tweede termijn nodig te hebben, mijnheer Keuning? Mijnheer Van Tiggelen, PVV. Gaat uw gang. De heer Van Tiggelen: Ja, voorzitter. Dank u wel. Ik heb een beetje zitten strepen en krassen en schrijven in mijn oorspronkelijke spreektekst, want er zijn toch een hoop dingen duidelijk geworden vanavond. De voorzitter: Kunt u goed in de microfoon praten, mijnheer Van Tiggelen? De heer Van Tiggelen: Dat wil ik wel. Ik ben daartoe bereid, voorzitter. Ik ben de moeilijkste niet. Ik heb een grote mond hoor, dus zelfs mijn kaakchirurg vindt dat.

Eén van de dingen die ik hier had willen benoemen is het respect voor de huidige eigenaren. En het verhaal van die mensen aangehoord hebbend is dat respect toegenomen. Dat wil ik wel gezegd hebben. Echter, er is ook nogal vrij krachtig beargumenteerd van: ja, het is

klaar. Wij willen en wij stoppen ermee. Dat is allemaal prachtig. Dat mogen mensen willen. Vrijheid, blijheid. Maar ja, er zit een bestemming op dat grondstuk. En ja, mensen willen wat. Nou, dat mag. Maar ja, de maatschappelijke belangen, die zijn nogal fors. En het aantal stukken dat bij dit agendapunt staat, dat is ook heel erg fors. Ik ga ze niet allemaal benoemen en erop ingaan. Eén ding wil ik wel benoemen. Dat is het hele stikstofverhaal. Een stikstofcrisis bestaat niet. Gewoon heel simpel. Die bestaat niet. Die bestaat alleen maar in bestuurlijke zin, maar niet in de fysieke wereld. Het gaat om reactieve stikstofverbindingen die zeer schaars aanwezig zijn in de atmosfeer. En je hebt NO2 en NOX. De grootste producent dat zijn hoogovens. En vroeger kwam er heel veel van auto’s met verbrandingsmotoren. Dat is gehalveerd sinds 1999. En de productie door de landbouw is met twee-derde afgenomen. En we hebben nu nog maar, ik heb het voor u uitgerekend voorzitter, 6,7 miljardste deel van de atmosfeer qua gewicht bestaat uit ammoniak. De geur is benoemd. Ik kan het u eventueel voorrekenen hoor, als u belangstelling heeft met uw natuurkundige achtergrond. Ja, alle argumenten op een rijtje zettend. Mensen hebben duidelijk tegenstrijdige belangen en wensen. Ja, uiteindelijk gaan wij erover. Wat is de bestemming van die grond. En wat was het en waarom. En waarom zou je het wijzigen.

En eigenlijk de meest fundamentele vraag is gesteld door de derde inspreker, de heer Hoekstra. Waarom? Dat is de waarom vraag. En ja, mijn vraag aan de wethouder is van: wat willen we bereiken? En welk probleem wordt hiermee opgelost wanneer we het bestemmingsplan wijzigen? Dat is in feiten gewoon de fundamentele vraag die voorligt. En we kunnen allerlei emoties op tafel leggen en aanhoren. We kunnen naar filmpjes kijken van mensen die beginnen te huilen en weet ik wat allemaal. Maar dat is in feiten waar het om gaat. De vraag vandaag, die ligt ook nog een keer voor, maar dat lijkt me een hele makkelijke. Of het een bespreekstuk is of niet. Dat lijkt me helder, voorzitter. Dank u wel. Tot zover. De voorzitter: Dank u. Mijnheer Kramer, OPZ. De heer Kramer: Ja, voorzitter. Ook wij onderschrijven natuurlijk het maatschappelijk belang. Dat is natuurlijk ongelofelijk groot als er zoveel mensen gebruik maken van een sportfaciliteit. Maar over het voortbestaan van de manege beslist niet deze raad, maar beslist de eigenaresse. En volgens mij is de eigenaresse heel duidelijk geweest wat haar voornemen is. Wat deze raad ook besluit. Dus als ik haar goed heb begrepen is 2028 is een einddatum. En als er dan geen bestemmingsplan wijziging is, dan hebben we een stukje Naaldenveld erbij.

Persoonlijk zal ik daar tevreden mee zijn, want dan wordt het Naaldenveld wordt uitgebreid om met de hond uit te laten. Maar dat is niet de bedoeling. Vele insprekers hebben, zeg maar, kritiek geuit op procedures en onderzoeken. Wat dat betreft ondersteun ik de woorden van mevrouw Koper en de heer Hendriks om daar vanavond niet op in te gaan, maar dat te verwoorden in een raadsinformatiebrief. En of de argumenten die zij hebben aangedragen, of die ook daadwerkelijk correct zijn. Dan nog als laatste, voorzitter. Gisteren gaf de wethouder aan bij de prijsvraag jaarrond durfsport dat het gehele college achter het besluit stond om die prijsvraag te doen. Ik ben wel heel erg benieuwd of het hele college ook achter het besluit staat om deze bestemming te wijzigen. Van een aantal partijen uit deze coalitie lees ik andere geluiden dan, zeg maar, ik mag aannemen dat het college hier volledig achterstaat. Ik hoor dat graag van de voorzitter. De voorzitter: U duidt op een prijsrevolutie. Dank u, de heer Kramer. Mevrouw Kuin, gaat uw gang. Mevrouw Kuin: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, voor ons. We hebben geluisterd naar de insprekers en we hebben de stukken gelezen. Allereerst, er is alweer heel veel gras voor mijn voeten weggemaaid vanavond. Wij wachten ook graag. Wij zien graag de antwoorden tegemoet zoals gevraagd of gesteld door mevrouw Koper en de insprekers.

Ik ben zelf van oorsprong ook een paardenmeisje. Ik weet met hoeveel passie je als paardenmens, laat ik dat maar zeggen, je de sport beleefd. De omgang met de dieren en hoe fijn dat is. Ik zou eigenlijk willen zeggen: ik gun iedereen, ieder kind, gewoon een aantal jaar opgroeien op de manege door de

stallen. Dat kan helaas niet. We hebben de kleindochter ook duidelijk horen zeggen, de grootmoeder en de kleindochter, het stopt in 2028, ongedacht welke bestemming wij op die ruimte geven. Ik vraag me dan ook zeer af, zoals mijnheer Keuning zegt. Kunnen wij als gemeente de huidige pachters ondersteunen? Ik weet niet of dat nut heeft. Ik denk ook niet dat het aan ons is. Als die pachtovereenkomst stopt, dan stopt dat. Ik vraag me af: hebben wij dan enige middelen tot onze beschikking om dan onze zin, tussen haakjes, door te drijven om daar een manege te blijven doen voortbestaan? We vinden het lastig. Voor ons ook zeker een bespreekstuk. En we zien graag de antwoorden tegemoet. Dank u wel. De voorzitter: Dank u, mevrouw Kuin. Het CDA. Wie mag ik de beurt geven? Mijnheer Endstra. De heer Endstra: Ja, dank u wel, voorzitter. Nou, goed. Laat ik hier beginnen. Gisteren hebben wij het in de commissie uitgebreid gehad over gezondheid van kinderen en hoe belangrijk dit is. Nou ja, deze manege die draagt zeker bij aan de fysieke en mentale gezondheid van kinderen. Dus ja, mijn eerste vraag is eigenlijk: waarom zouden we hieraan gaan tornen? Wij zien het argument dat het privégrond is als CDA, maar wij zien twee belangrijke punten waardoor wat ons betreft de manegefunctie zou behouden moeten blijven. De maatschappelijke argumenten, die natuurlijk veel zijn benoemd.

Maar ook juridische argumenten. De maatschappelijke belangen, denk aan de vijfhonderd leden, die vinden wij zwaarder wegen dan de bouw van een klein aantal villa’s. Maar ook de sportieve belangen. Maar wij zien dus ook behoorlijk wat juridische argumenten. Dus vooral de structuurvisie Parel aan Zee Plus, daar wordt geen bebouwing aangegeven op deze locatie. Ook mogen er geen kavels worden gesplitst, zoals benoemd door de insprekers. Wij zien alleen langs de rand van de Zuidlaan mogelijkheden voor functies in het groen. Deze wijziging zou dus ingaan tegen onze eigen structuurvisie. Bovendien, dat horen wij dan ook graag van de adviescommissieraad zo het antwoord op, vragen wij ons af of alle adviezen duidelijk worden verwoord in het raadsstuk. Goed. Bijvoorbeeld op pagina twaalf van het advies. Daar staan vele kanttekeningen. Denk bijvoorbeeld aan het verdwijnen van het vele groen, wat ik ook eerder is genoemd. Nou, dat zien we niet terugkomen aan het raadsstuk, in het raadsstuk. Ja, toch zouden wij ook kort nog even van de wethouder horen nu over de juridische positie van de gemeente en van de adviescommissie. Nou, voor zover de eerste termijn. Dank u wel. De voorzitter: Dank u, mijnheer Endstra. Ik kijk naar mevrouw Verheij. Mevrouw Verheij, bent u gelijk al zover met alle antwoorden? Gaat uw gang. Mevrouw Verheij: Ja, dank u wel, voorzitter.

En ook dank aan alle insprekers die vanavond de moeite hebben genomen om hier te komen. Want dit is wel eigenlijk zoals een commissievergadering zou moeten zijn. Dat eenieder de ruimte krijgt om zijn of haar mening in te brengen. Dat er een dialoog ontstaat. Dat er vragen worden gesteld. En ik ben persoonlijk ontzettend dankbaar, als is het in de schoolbankopstelling, dat die gelegenheid er vanavond was. En ik vind ook een compliment wat dat betreft aan u. Want ik vind ook dat u daar ontzettend goed mee om bent gegaan. En een aantal van u geeft ook heel terecht aan alle dilemma wat er ligt en de keuze die voorligt. Want ieder die ooit op die plek is geweest, en dat zijn er velen van u. Ik ben er zelf een aantal jaar geleden ook, nou ja, meer dan wekelijks, vaak geweest. Het is een prachtige plek. Maar lang verhaal kort is die grond niet van de gemeente. En in antwoord ook op uw vraag, mevrouw Kuin. Ik heb geen middelen om te dwingen dat de manege blijft voortbestaan. Die middelen, die zijn er niet, omdat dit particulier eigendom is. En dat maakt het niet dat het college geen belang heeft voor het maatschappelijk belang. Dat zien wij zeker. Maar ik plaats daar expliciet de kanttekening dat wij niet de middelen hebben om het af te dwingen. Want een bestemmingsplan geeft eigenlijk aan wat je er mag, maar het is geen exploitatieplicht. En die kunnen wij niet opleggen.

Immers, de grond en de manege zijn niet van de gemeente. Er is nog een aantal vragen gesteld ook specifiek.

De voorzitter: Mevrouw Verheij, u krijgt een interruptie van mijnheer Hendriks. Mijnheer Hendriks. De heer Hendriks: Dank u, voorzitter. Ja, de wethouder legt uit inderdaad: we hebben geen middelen om het af te dwingen wat er wel gebeurt. Wij gaan natuurlijk wel over het bestemmingsplan, wat er mag. En daarmee kun je indirect natuurlijk sturen. Heeft de wethouder een idee wat er met de waarde van de grond gebeurt als die wijzigt van de huidige bestemming naar een woonbestemming? De voorzitter: Dank u, mijnheer Hendriks. Mevrouw Verheij. Mevrouw Verheij: Dank u wel, voorzitter. U vraagt mij naar een berekening en dat weet ik op dit moment niet. Zeker omdat dit nog ook in de toekomst zal zijn. Omdat de overeenkomst nog met zes jaar is verlengd. Dus ik vind het lastig om dat te duiden. Mijnheer De Graaf, u vroeg van: de stal wordt opgedoekt. Hoe zit het met andere locaties? Uiteindelijk, ook indachtig wat ik zojuist aangaf, is het makkelijker als iets op gemeentegrond is, als het van de gemeente is, dan als dat niet het geval is. Maar heel formeel hebben wij geen rol in de herpositionering van paarden. Eerder is ook gerefereerd aan de sportnota bijvoorbeeld. Ook daar is niet expliciet iets opgenomen over maneges of hoe om te gaan met de paardensport. Als dat iets is waarvan u zegt: dat zou ik graag willen. Dan moeten we daar wel ook expliciet beleid eigenlijk op formuleren.

We hebben op dit moment drie maneges. Dat weet u ook. De Naaldenhof, Rückert en de Baarshoeve. En bij alle drie zijn er natuurlijk ontwikkelingen. Maar niet alle drie. Geen van allen zijn ze van de gemeente. Maar de grond, dat wisselt per locatie. Mevrouw Koper, uw suggestie om op de vragen die gesteld zijn schriftelijk in te gaan, die neem ik uiteraard over. Dus u krijgt een raadsinformatiebrief met de specifieke antwoorden die gesteld zijn. Er zijn ook een aantal vragen gesteld over het advies van uw adviescommissie. Of dat wel of niet is overgenomen. Die adviezen zijn verwerkt. Er zijn nadere onderzoeken verricht. Maar ik zal zorgen dat u in de raadsinformatiebrief dat nog overzichtelijk ook gepresenteerd krijgt. En de gemeente wijkt niet af van haar eigen beleidsstukken in deze. Een aantal keer hoor ik ook de structuurvisie voorbijkomen. Voor de goede orde, de structuurvisie is ingetrokken. Wij hebben nu de omgevingsvisie. Dus dat wilde ik wel even benadrukken. Dat dat eigenlijk het beleidskader is waar we vanaf heden op toetsen. Er is specifiek ook gevraagd bijvoorbeeld naar de situatie bij Label. Daar vinden gesprekken plaats. Maar dat vindt plaats eigenlijk in het kader ook van een omgevingsvergunning. De stikstofberekening. Mijnheer Van Tiggelen, u geeft aan dat u vindt dat er geen stikstofprobleem is.

Dat mag u vinden, maar er zijn wel allerhande regels over stikstof waar eenieder aan heeft te voldoen. Waaronder ook elk initiatief voor welk bouwplan dan ook. Die berekening is gedaan en die wordt getoetst ook door de provincie. Even spieken. Ja, mijnheer Keuning. U had ook een aantal specifieke vragen. Bijvoorbeeld ten aanzien van het advies van de adviescommissie en de relatie met de omgevingsvisie en de sportvisie. Nou, ja. Het voorstel is in lijn met die beleidsstukken. En het maatschappelijk belang, dat zien wij ook. Maar voor de goede orde. Op het moment dat de manege stopt door een besluit van derden, dan is dat een andere situatie. U vroeg ook van: is er een alternatief, wel of niet? Nou, daar heb ik al iets over gezegd ook in antwoord op de vraag van de heer De Graaf van D66. En u vroeg: kunt u de huidige mensen ondersteunen? En als u bedoelt met de huidige mensen de huidige eigenaren, die hebben expliciet aangegeven te willen stoppen. Als het gaat om de pachters heb ik daar inderdaad mee gesproken om te kijken waar er nog ruimte is. Maar voor de goede orde. Het gaat wel om twee hectaren. En die liggen hier niet voor het oprapen, om het zo maar te zeggen. En eigenlijk geldt dat voor elke ontwikkeling in Zandvoort. We zullen ten alle tijden moeten afwegen: waar is ruimte voor welke ontwikkeling. Ja, mijnheer Van Tiggelen.

U gaf aan ook uw waardering voor de inbreng van de insprekers. Maar u gaf ook aan: waarom zouden wij het beëindigen? Maar wij beëindigen eigenlijk de manege niet. Dat doen de eigenaren zelf. En de gemeente, specifiek u, de gemeenteraad, gaat over de bestemmingen. Gaat over het bestemmingsplan. En u gaat ook over de specifieke bestemming per locatie. En mijnheer Kramer. U geeft dat heel terecht aan. Dat het al dan niet wijzigen van de

bestemming is geen garantie dat de manege blijft voortbestaan. Dat is echt het primaat van de eigenaar om dat te doen. En of het dan een verlengstuk van het Naaldenveld wordt, ja, dat zullen we zien. De middelen die de gemeente heeft in deze zijn zeer beperkt. U vroeg ook: staat het hele college achter het besluit? Het antwoord daarop is ja. Het is niet een voorstel van mij als wethouder. Dit is een voorstel van het college aan u als raad om daarover te besluiten. En mevrouw Kuin. Ik herken uw woorden als u zegt van: ik gun ieder kind om, nou ja, vrij te scharrelen, zou ik bijna zeggen, op zo’n mooie plek en in zo’n omgeving. Dat ben ik van harte met u eens. En daarom ben ik ook blij bijvoorbeeld met het speelbeleid dat we hebben ontwikkeld. Juist om meer plekken ook voor kinderen te creëren om lekker buiten ook te rommelen. Maar u geeft ook aan: hebben wij de middelen überhaupt tot onze beschikking? En het antwoord daarop is nee. En dat heeft alles te maken met deze specifieke situatie. En ja, mijnheer Endstra. U gaf aan twee belangrijke punten. De maatschappelijke aspecten. Ik denk dat die onderkend zijn. En u gaf ook een aantal juridische argumenten aan. Ten aanzien van de structuurvisie heb ik al aangegeven dat dat nu de omgevingsvisie is. En de adviezen van de adviescommissie zijn verwerkt. En ik ben niet op al uw specifieke punten en vragen ingegaan.

Ook niet van de insprekers. Maar ik zeg u toe dat ik dat schriftelijk zal doen in de vorm van een raadsinformatiebrief. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u vriendelijk, mevrouw Verheij. Ik kijk de ruimte rond voor een eventuele tweede termijn. Is er behoefte aan een tweede termijn? De heer De Graaf: Ik zie mezelf in beeld al. De voorzitter: Ik neem gewoon dezelfde volgorde, want ik zie de gretigheid op uw gezicht. Mijnheer De Graaf, gaat uw gang. De heer De Graaf: Ja, voorzitter. Dank u wel. Dat heeft u goed gezien. Die gretigheid is bij mij zeker aanwezig. Dank voor de beantwoording, wethouder, van de vragen. Ik blijf met de prangende vraag zitten. Althans, niet met een prangende vraag, maar met de opmerking van de kleindochter van mevrouw Lindeman. Het gaat sowieso stoppen. Dan kunnen wij hier een raadsinformatiebrief tegemoet zien met allerlei soorten argumenten. Ik denk niet dat dat zoveel zin heeft. Maar dat is even mijn mening. Wat veel meer van belang op dit moment is, is dat de kleindochter heeft aangegeven. Nogmaals, voorzitter. Ik ben even de naam van deze mevrouw kwijt. Het gaat stoppen. En mijn aanvullende vraag is: dan komt de stal in verval. En aansluitend daarop ben ik heel erg benieuwd wat de gemeente kan doen om dat verval tegen te gaan.

Heeft de gemeente een pressiemiddel om de eigenaresse te dwingen om de stal te onderhouden dan wel niet levensgevaarlijk te laten zijn voor de levende have die daar gestald wordt? Daar wil ik het in de tweede termijn even bij laten. Dank u. De voorzitter: Dank u vriendelijk, de heer De Graaf. Mevrouw Koper, denk ik. Mevrouw Koper: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, zeker. Ik ben blij met de toezegging van de beantwoording van ook de meer technische vragen die eronder liggen. Het dilemma is helder. De argumenten zijn best wel duidelijk. Het algemeen maatschappelijk belang en de eigendomssituatie van de grond. De positie van de gemeente. En de heer De Graaf zei het net al: wat zijn de gevolgen van de bestemmingen? Dat is, denk ik, voor ons de belangrijkste afweging die we moeten maken straks. Wat gebeurt er als het voorstel gevolgd wordt. Wat gebeurt er als de oude bestemming blijft staan. En dat is, denk ik, de situatie die we heel goed met elkaar inzichtelijk moeten krijgen. En de insprekers hebben echt wel bijgedragen aan verduidelijking van die posities. Ik zie dat, volgens mij, de voorzitter van de adviescommissie ook aanwezig is. En ik vroeg me af of hijzelf nog iets heeft in te brengen aan de hand van de vragen in deze situatie. Wellicht is dat ook nog verhelderend.

Want ik denk dat we nog wel wat huiswerk hebben om na te denken over welke besluit we met elkaar gaan nemen. Ik hou dat nog eventjes. Ik ben nog niet zover om daar een hele duidelijke uitspraak over te doen. Dank u wel. De voorzitter: Mevrouw Koper, dank u voor uw voorzet. Maar ik heb dat in beraad en ik ga daarover nadenken. Maar ik denk dat ik u straks kan zeggen dat na het afsluiten van de tweede termijn, voor het antwoord van de wethouder, ik, de voorzitter, die gelegenheid ga geven. Mag ik u ook de gelegenheid. Mijnheer Keuning. Nee. Ja, het beste paard. De heer Hendriks. De heer Hendriks: Dank, voorzitter, voor het woord en voor het compliment. Ja, voorzitter. De wethouder heeft meerdere insprekers eigenlijk en meerdere commissieleden gaven eigenlijk aan van: ja, wij beëindigen manege niet. En ook wat de wethouder zei van: als we het bestemmingsplan niet wijzigen, dan is dat geen garantie dat die manege blijft bestaan. En dat klopt natuurlijk. Het is toelatingsplanologie. Wij kiezen alleen maar wat er wel mag en niet wat er niet mag. We kiezen niet wat er moet. We kiezen alleen wat ergens mag. En inderdaad, het niet wijzigen van een bestemming is geen garantie dat de manege blijft bestaan. Maar het omgekeerde is wel waar. Als wij de bestemming wijzigen in woningbouw weten we zeker dat de manege daar op deze plek onmogelijk is.

En het zat eigenlijk al een beetje in de vraag die ik net in de interruptie aan de wethouder stelde. Het wijzigen van het bestemmingsplan als zodanig doet iets met de waarde van die grond. En die maakt het eventueel opkopen door een nieuwe manege of door een nieuwe stal onhaalbaar. En ik denk dat we dat ook mee moeten wegen in onze afweging om wel of niet mee te gaan met deze voorgestelde wijziging. Ik twijfel even of ik daarop in moet gaan. Het argument van een eigenaar die zegt van: dan laat ik het braak liggen. Ik vat het even platter samen dan wat er gezegd is. Als we daarin meegaan of daar de discussie heel erg over voeren, dan voelt dat voor mij ook heel erg alsof we meegaan met een vorm van chantage. Terwijl wat wij eigenlijk moeten doen is gewoon sec wegen welke belangen er zijn en wat voor ons als gemeenteraad de doorslag geeft. Wat vinden wij passend op deze locatie. Vinden wij vijf villa’s belangrijker. Het belang van eigenaren. Of vinden wij een manege met groen en dat soort dingen belangrijker. Dat is de weging die we moeten maken. En voorzitter, ik zie de raadsinformatiebrief van de wethouder graag tegemoet. En voor de volledigheid: het is inderdaad geen hamerstuk, voorzitter. Dank u wel. De voorzitter: Mijnheer Hendriks, ik neem aan dat u de vorm van chantage wel erg beeldend bedoelt en niet doelt op de inspreker? De heer Hendriks: Uiteraard, voorzitter.

Ik probeerde mij heel bewust te formuleren dat het zo kan voelen. En het is niet. Ik bedoelde het absoluut niet als een beschuldiging. Ik snap ook dat het ongetwijfeld een onbedoeld effect is. Maar de manier waarop het argument voelt, bij mij komt het op die manier binnen. Dank u wel. De voorzitter: U nuanceert het zeer duidelijk. Dank u, mijnheer. Mijnheer Keuning. De heer Keuning: Ja, dank, voorzitter. En ik begrijp dat de wethouder terugkomt op bepaalde specifieke vragen. Misschien dat ze nu nog niet overal het antwoord op heeft. Maar ik ben nog wel benieuwd of er een verouderde berekening is gebruikt bij de stikstofuitstoot. En eigenlijk mis ik ook nog wel een terugblik op het dierenwelzijn. Hoe ziet de wedhoudster dat in dit hele beeld, in deze hele discussie? Welke kant heeft welke effecten daarbij? Dat was hem voor nu. De voorzitter: Dank u, mijnheer Keuning. Mijnheer Van Tiggelen, mag ik u in de tweede termijn de gelegenheid geven? Als u daar behoefte aan hebt.

De heer Van Tiggelen: Dank u wel voor de gelegenheid, voorzitter. Aan de woorden van mijnheer Hendriks heb ik eigenlijk niet al te veel toe te voegen op dit moment. Dank u wel. De voorzitter: Dank u vriendelijk. Mijnheer Kramer, tweede termijn. De heer Kramer: Ja, dank u wel, voorzitter. Nou, ik ben het niet helemaal eens wat de heer De Graaf aandraagt. Dat we kunnen stoppen. Ik vind niet dat we kunnen stoppen, want er zijn voldoende argumenten aangedragen door de insprekers waarom zij denken dat procedureel of onderzoeken niet correct zijn uitgevoerd. Laat ik het zo maar even zeggen, in hun woorden. En dat om die reden de woningbouw daar niet gerealiseerd zou kunnen worden. Dus wat dat betreft wacht ik met spanning af wat er in de raadsinformatiebrief daarover gezegd wordt. Dan een vraag nog aan de wethouder. Is er overleg geweest met de eigenaar om te kijken of er een alternatief is? En u gaf net al aan dat het gaat over een behoorlijk aantal vierkante meters grond wat de manege bestrijkt. Ik zou me zo kunnen voorstellen om een win-win situatie te creëren. Dat er twee woningen zouden worden gerealiseerd plus een gedeelte een wat kleinere manege. De twee woningen voor beide dochters. Dat ze ook op de plek kunnen wonen waar hun moeder en hun oma zijn grootgebracht en vervolgens er nog steeds een manege gerealiseerd kan worden.

Zo niet, dan zou ik de wethouder willen vragen om voorafgaand aan de raadsvergadering daar nog eens een keer het gesprek over te voeren. Dan, zeg maar, even het verhaal van de heer Hendriks. Ik vind het een prachtverhaal als hij zegt dat deze bestemmingswijziging een financieel voordeel zal hebben voor de eigenaar. Dat is geheel terecht. En die zal ook niet, zeg maar, klein zijn. Maar ik wil hem er ook op wijzen dat ieder bestemmingsplan wat gewijzigd wordt wat te maken heeft met vastgoed een waardevermeerdering zal hebben. Dus het is wel heel erg kort door de bocht om te zeggen van: hier doen we het niet vanuit de waardevermeerdering. En vervolgens bij andere geven wij als raad wel onze goedkeuring aan bestemmingswijzigingen van vastgoed. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Helder, dank u. GBZ, mevrouw Kuin. Mijnheer De Graaf, een interruptie naar mijnheer Kramer? De heer De Graaf: Naar mijnheer Kramer, ja. Ik begrijp, mijnheer Kramer, dat u het niet met mij eens bent als ik heb gezegd dat de inspreker, de kleindochter van mevrouw Lindeman, wel heel duidelijk is geweest in haar bewoordingen. Dat ook al gaan wij die bestemmingswijziging niet goedkeuren, dat de manege sowieso niet wordt voortgezet.

En dat is ook één van de redenen dat ik aan de wethouder heb gevraagd van: welk pressiemiddel, als ik dat zo mag verwoorden, heeft de gemeente om aan de familie af te dwingen om de manege in goede staat van onderhoud te laten zijn. Dus ik begrijp niet heel erg goed op welke punt u het niet met mij eens bent. De voorzitter: Een hele lange interruptie, mijnheer De Graaf. Dank u. Mijnheer Kramer, heeft u behoefte om te reageren? De heer Kramer: Nou, op zo’n lange interruptie zeker. De voorzitter: Als jullie veel tijd krijgen, dan gebruiken jullie het ook. De heer Kramer: Ik vind het altijd wel prettig om mijnheer De Graaf op deze manier te spreken. Nee, mijnheer De Graaf. Ik ben, zeg maar, in mijn eerste termijn duidelijk geweest dat er gewoon heel helder is verwoord van: wij stoppen 2028, punt. Maar ik had begrepen dat u vervolgens in de tweede termijn zei van: ja, we kunnen nog allerlei onderzoeken nakijken of die goed zijn uitgevoerd, want het heeft toch geen zin. Ze stopt. Nou, als u dat bedoelt. Daarop heb ik gereageerd door te zeggen van: nee, laten we alsjeblieft kijken. Want als

de insprekers gelijk hebben, dat het bestemmingsplan niet kan wijzigen naar wonen, dan is het probleem natuurlijk in die zin op dat punt afgerond. De voorzitter: Helder. Dank u. Helder, mijnheer De Graaf? Mevrouw Kuin, gaat uw gang. GBZ. Mevrouw Kuin: Op dit moment geen verdere vragen. We wachten het nog even af. Dank u. De voorzitter: Dank u, mevrouw Kuin. Mijnheer Endstra, CDA. De heer Endstra: Ja, dank u wel, voorzitter. Nou ja, wederom als laatste is in principe al het gras een beetje voor mijn voeten weggemaaid. Maar ik had wel nog toelichtende vragen aan de wethouder. Want die geeft eigenlijk aan dat de structuurvisie Parel aan Zee Plus een verouderd document is. Dat we nu praten over een omgevingsvisie. Voor zover ik begrijp wordt in de omgevingsvisie zeker nog wel verwezen naar de structuurvisie Parel aan Zee en is dat nog een levend document in deze. Nou ja, en verder zijn wij erg benieuwd naar de adviescommissieraad. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u. U krijgt gelijk antwoord op uw nieuwsgierigheid. Adviescommissie, mijnheer Kokken. Gaat uw gang. Mag ik de bode vragen om de microfoon te activeren? Ja. Dit is allemaal om u wat voor te bereiden. De microfoon van mijnheer Kokken, die kan niet. De heer Kokken: Voorzitter, ja. De voorzitter: Gaat uw gang. De heer Kokken: Het werkt.

Nee, zelfs als ik niks hoef te zeggen deze avond is het toch wel een aardige avond om bij te wonen. Deze discussie die u met elkaar heeft. De voorzitter: Een waardeoordeel, mijnheer Kokken? De heer Kokken: Wat zegt u? De voorzitter: Is dat een waardeoordeel? De heer Kokken: Nee, ik meen wat ik zeg. Even een kleine correctie, voorzitter. U duidde mij aan als voorzitter. Laat ik dat heel even kort uitleggen. We hebben in onze commissie vier leden. En wij hebben een roulerend voorzitterschap. Per bestemmingsplan dat bij ons aankomt, of ontwerpen bestemmingsplan moet ik eigenlijk zeggen, kiezen wij uit ons midden een voorzitter. En zo gaat dat, zeg maar. Voor dit bestemmingsplan, voor dit ontwerp bestemmingsplan, ben ik geen voorzitter. Dat was mevrouw Els Akkers. Haar naam ziet u ook onder het advies staan. Zij was vanavond helaas verhinderd. Vandaar dat ik hier zit. Ja, ik ga geen uitgebreide toelichting geven zo op het advies zoals we dat hebben gegeven. We hebben er ons over gebogen. Dat is ook al best wel weer een tijd geleden in dit geval. We hebben de hoorzitting gehouden in februari vorig jaar. Het advies is uitgebracht in april, dus dat is best een tijdje terug. Ik heb eigenlijk van u één concrete vraag gehoord. Dat is van de heer Endstra. Ik kan mij vergissen, maar dat is mij bijgebleven. Echt een concrete vraag ook aan de adviescommissieraad.

En die kwam er, als ik het goed heb genoteerd, eigenlijk op neer van: in hoeverre is het advies dat de commissie heeft uitgebracht verwerkt in feiten in wat nu het raadsvoorstel is tot vaststelling van het bestemmingsplan? En dat is een hele begrijpelijke vraag, maar tegelijkertijd ook een vraag waar de adviescommissie eigenlijk niet goed op kan ingaan. Want de adviescommissie heeft het advies uitgebracht. Daarmee is eigenlijk het werk klaar van de commissie. Daarmee bent u geïnformeerd en bent u geadviseerd

over het ontwerp zoals dat er lag. En dan is ook gebruikelijk vervolgens dat wij nog aanwezig zijn, en vanavond ben ik dat dan, bij de bespreking in de commissie om eventueel nog onduidelijkheden die in dat advies zitten, om die nog weg te nemen en vragen daarover te beantwoorden. Maar uw vraag gaat eigenlijk iets verder. Dat is dan de vraag vervolgens van: hoe is dit vertaald, zeg maar? Hoe is dit uitgewerkt terug op de tekentafels van de ambtelijke organisatie en het college? En hoe presenteren zij dat vervolgens weer aan u? Dat is eigenlijk een vraag die volstrekt logisch is, maar waarvan ik zou moeten zeggen: ja, dat is vooral echt aan u om na te gaan in hoeverre u leest dat ons advies van de adviescommissieraad is verwerkt en vertaald in het raadsvoorstel zoals dat er nu ligt. En dat speelt in dit geval inderdaad ook nog even mee. Ik hoor net de wethouder zeggen inderdaad: bijvoorbeeld die structuurvisie is inmiddels alweer vervangen door een omgevingsvisie. Ja, dat is dan vervolgens inderdaad ook nog iets om rekening mee te houden. Daar kan ik eigenlijk op dit moment ook niet veel over zeggen. Of ik kan natuurlijk nagaan of dat klopt, zeg maar. Maar ja, dat ligt eigenlijk dan inderdaad bij u die bal. Dus er zijn gewoon ook door tijdsverloop na dit advies zijn dat ontwikkelingen waar je dan nu weer met een iets andere bril naar moet kijken misschien.

Maar het is zeker zo dat wij in dit advies op een aantal onderdelen wel hebben geadviseerd om nader te motiveren, nader te onderbouwen. Bijvoorbeeld ook in het kader van omgevingsverordeningen Noord-Holland 2020. Bijvoorbeeld van: past dat daarin, zeg maar, deze ontwikkeling. Kan best hoor. Maar dat hebben we dan bijvoorbeeld niet gelezen. En ja, aan u om te beoordelen of u dat nu daar wel in leest. En ik hoor ook een discussie over de raadsinformatiebrief. Dus als u het er nu niet in leest, dan leest u het er misschien straks in. Maar daar gaan wij niet over. Dank u wel. De voorzitter: Dank u vriendelijk voor deze inkadering van uw verantwoordelijkheden. Duidelijk. Mevrouw Verheij, bent u zover met de beantwoording? Dan geef ik u nu de gelegenheid. Mevrouw Verheij: Dank u wel, voorzitter. Mijnheer De Graaf, u zei dacht ik: in hoeverre heeft de raadsinformatiebrief nog zin? Ja, in die zin zit ik daar redelijk simpel in. Er is behoefte aan, dus het heeft zin. En er zijn specifieke vragen nog gesteld. En ik wil die graag ook beantwoorden. U gaf aan: wat nou als de stal in verval raakt. Is er dan nog een pressiemiddel om onderhoud af te dwingen? Ik vind dat een wat speculatieve vraag, omdat ook beslist zou kunnen worden om de gebouwen te slopen. Ik weet dat niet. Dat hangt echt van de situatie af straks als de overeenkomst tussen beide partijen afloopt.

Dus ik vind het lastig om daarop in te gaan, omdat vanuit de veronderstelling dat de gebouwen zouden blijven staan. Maar dat weet ik ook niet. En uiteraard is het zo dat, maar dat geldt voor eenieder die eigenlijk panden heeft in zijn bezit. Of dat nu een woning is of anderszins. Dat het geen gevaarlijke situaties of iets dergelijks mag opleveren. Ja, mevrouw Kopen. U gaf ook aan: wat zijn de gevolgen van de bestemmingen? Ik heb geprobeerd uit te leggen: een bestemming geeft aan ook wat je er mag en niet zo zeer wat je er moet. Dus als de bestemming manege zou blijven, betekent dat niet dat er een exploitatieplicht op rust. Sterker nog, dan is het scenario zoals de heer Kramer dat schetste een realistische. En anderzijds, als de bestemming wonen wordt, dan gelden de kaders zoals we die met elkaar hebben afgestemd op het terrein van wonen, waaronder bijvoorbeeld ook de woonvisie. Ja, mijnheer Hendriks. U stelt ook van: wat vinden wij passen op deze locatie? Dat is inderdaad bij bestemmingsplannen de vraag. Wat hoort waar? Maar het is ook altijd goed om te kijken, zelfs wettelijk vereist ook om te kijken, naar de uitvoerbaarheid en de haalbaarheid. En op het moment dat het ophoudt, in hoeverre is het dan nog actueel bestemd. En ik begrijp uw vraag ook naar het financiële aspect. Maar voor de goede orde: dat is niet het wettelijk kader waaraan wij mogen toetsten.

Dus ik begrijp uw vraag, maar heel formeel zit dat anders in elkaar. Mijnheer Keuning, er is geen verouderde berekening. Er is een actuele berekening met de laatste AERIUS Calculator om specifiek te zijn op grond van de regeling natuurbescherming. U vroeg ook naar dierenwelzijn. Ik vind in alle eerlijkheid dat een ingewikkelde vraag. Want er zijn ook bewegingen die vinden dat je überhaupt geen dieren zou moeten stallen. Ik heb me daar niet genoeg in zowel

de standpunten van de één als de standpunten van de ander in verdiept. De manege voldoet aan de wettelijke eisen voor wat betreft dierenwelzijn. Al onze maneges. En meer wil ik daar eigenlijk ook niet over zeggen. Mijnheer Kramer, u vroeg ook nog naar alternatieven. Nou, voor wat betreft de eigenaar zijn die er niet. Voor wat betreft de pachter, die is daarnaar op zoek. En wij hebben daar ook, proberen elkaar daarin te ondersteunen. En we hebben daar ook al eerdere gesprekken met haar over gehad. Ja, en meer Endstra. U vroeg nog naar de structuurvisie. Nabij het vaststellen van de omgevingsvisie in november is de structuurvisie ingetrokken. Maar het klopt dat er elementen uit de structuurvisie inderdaad doorvloeien als het ware en zijn overgenomen in de omgevingsvisie. Maar de omgevingsvisie is het kader waaraan wij nu toetsen. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u vriendelijk, mevrouw Verheij. Dan stel ik hiermee vast. Mijnheer Kramer, interruptie naar mevrouw Verheij? De heer Kramer: Ja, een hele korte. De voorzitter: Gaat uw gang. De heer Kramer: U heeft gesproken met de eigenaresse hierover om eventueel een alternatief voor een gedeelte wonen en een gedeelte manege? De voorzitter: Helder. Dank u. Mevrouw Verheij, gaat uw gang. Mevrouw Verheij: Ik heb met de eigenaar van de. Nee, ik moet het goed zeggen.

Ik heb met de pachter gesproken over een alternatieve voortzetting. De eigenaar heeft heel expliciet aangegeven dat het plan zoals ze dat vanavond heeft toegelicht voor haar het doel is. En ze heeft geen enkele belangstelling om de manege voort te zetten. De voorzitter: Dank u. Helder. Mijnheer Van Tiggelen, een interruptie? De heer Van Tiggelen: Nou, nee. Eigenlijk een vraag. Mag dat ook? Is het de wethouder bekend hoeveel van die vijf villa’s zou die familie zelf willen gaan bewonen? Is daar zicht op? De voorzitter: Dank u. Mevrouw Verheij. Mevrouw Verheij: Ik probeer even te graven in mijn geheugen van wat mevrouw Van Walsem zojuist zei, maar ik heb dat niet scherp op dit moment. Ik kan daar nu geen antwoord op geven. De voorzitter: Is ook buiten de orde natuurlijk. Maar, goed. Een legitieme vraag. Het antwoord ook. Ik stel hiermee vast dat het een bespreekstuk is. Ik kijk u nog even aan. Het is een bespreekstuk. En we kijken met vol verwachting uit naar de raadsinformatiebrief. En dan stel ik hiermee vast dat dit doorgaat naar de eerstkomende raad. Dank u vriendelijk. 9.

Sluiting De voorzitter: Dan zijn we hiermee gekomen aan de sluiting van de laatste commissievergadering van de huidige raadssamenstelling. En waarde leden, beste collega’s. Graag dank ik u natuurlijk mede namens mijn collega voorzitters en vooral ook mede namens mijn collega’s van de agendacommissie. En in het bijzonder dan natuurlijk moet ik even graag bedanken de heer Hendriks en de heer Mettes voor de voorzitters die hier

gezeten hebben. En wij danken u dan in het bijzonder voor het in ons gestelde vertrouwen. Want zonder dat vertrouwen en ook het tegengas en soms ook enige kleine sneer, maar eigenlijk toch heel vaak ook de duw in de goede richting, werkt het niet voor de voorzitter en ook niet voor u. Wij danken in het bijzonder ook natuurlijk het college. Ik dacht dat die net achter mij stond, maar dan natuurlijk de voorzitter van het college. En dan ga ik daarbij niet voorbij aan de bodes en ons team van de griffie. Want zonder dat is niets mogelijk. Laat u dat duidelijk zijn. Nogmaals, ik wens u allen wel thuis en hartelijk dank namens ons. Het ga u goed en het gaat Zandvoort beter. Dank u.