Transcript - 15 mei 2024

VERSLAG VAN DE RAADSCOMMISSIE VAN GEMEENTE ZANDVOORT d.d. 15 mei 2024

1.

Opening en mededelingen De voorzitter: Ik open de commissievergadering van woensdag 15 mei 2024 en ik heet eenieder hier op de publieke tribune, thuis achter het scherm en commissieleden, portefeuillehouders hier aanwezig in de zaal van harte welkom bij deze commissievergadering. Wij behandelen vanavond twee agendapunten en ik zie dat we een goed gevulde publieke tribune hebben vandaag en het is goed dat u hier bent. Voor een goed verloop van deze vergadering vraag ik iedereen in de zaal om niet te spreken als u niet het woord heeft gekregen zodat de insprekers maar ook de leden van de commissie goed met elkaar van gedachten kunnen wisselen. Voordat we de agenda vaststellen vraag ik aan de commissieleden zoals gebruikelijk of er iemand een mededeling over belangen of betrokkenheid zou willen doen? Ik concludeer dat dat niet het geval is.

2.

Vaststellen van de agenda De voorzitter: Daarmee gaan we naar agendapunt 2 en dat is het vaststellen van de agenda. Gaat u akkoord met de agenda van vanavond? Ook daarin zie ik dat de commissie daarmee akkoord is. RUIMTE EN ECONOMIE

3.

Herontwikkeling Sandevoerde De voorzitter: Dan gaan we naar agendapunt 3, de herontwikkeling Sandevoerde. Wethouder Hendriks heeft naast mij plaatsgenomen en er hebben zich vandaag zeven insprekers gemeld. Ik ga u zo meteen een voor een de beurt geven, waarbij u drie minuten de tijd heeft om uw inspraak te doen. Ik wil u daarvoor vragen om aan het begin duidelijk uw naam te noemen zodat wij daarmee, ik ben hier goed verstaanbaar, zodat wij daarmee ervoor kunnen zorgen dat u allen ook goed verstaanbaar bent op de band voor de mensen thuis. Ik kijk eventjes of het geluid ietsje zachter kan want het lijkt nu net of ik in een voetbalstadion sta. Ik ga even testen of dat het minder is, dat is nog niet het geval. Er wordt technisch even gekeken of we daar snel iets aan kunnen doen. Volgens mij klink ik al zachter hè? Ja, zo is die helemaal prima. We beginnen bij de eerste inspreker op mijn lijst en dat is Margriet Vollenberg en Lula Mauro. U mag hier vooraan bij de microfoon plaatsnemen. Zodra u het woord neemt gaan de drie minuten in. Ja. Mevrouw Vollenberg: Zo, ja, helemaal goed. Dank u wel, voorzitter, geachte raadsleden en college. Mijn naam is Margriet Vollenberg en dit is mijn dochter Lula van 12. Sinds twaalf zomers hebben wij een caravan, een stacaravan met standplaats op Sandevoerde en ik voel me dan ook elk seizoen ook echt een Zandvoortse.

Elk jaar betalen we natuurlijk ook forensenbelasting en eind maart hebben we weer 711,30 euro overgemaakt dus dat zijn in al die jaren hele wat duizenden euro's. Ik ben dan ook blij dat deze gemeente en deze raad, dat ik hierin gehoord word en dat ik mag inspreken, ook al ben ik geen inwoner van Zandvoort. Er is al veel geschreven en gezegd maar ik vind het fijn dat we nog iets mogen zeggen als bewoners van het park. Dertien jaar geleden was ik hoogzwanger van Lula en mijn man en ik woonden op een bovenwoning in Utrecht en ik had heel erg behoefte aan buitenlucht. We konden een stacaravan op Sandevoerde overnemen en Lula is hier zo ongeveer opgegroeid. We hebben de streepjes van hoe groot ze elk jaar weer geworden is op de muur van de caravan staan. Elk seizoen gaat ze met haar beste vriendin van de camping op surfkamp en alle weekenden en alle schoolvakanties van 1 april tot eind september zijn wij in Zandvoort. En weet u wat kinderen leuk

vinden, kinderen vinden het leuk om te spelen, om te rennen, om te ravotten, om vies te worden, om te zwemmen in de zee of in het zwembad en met andere kinderen te spelen. Te rauzen, te steppen, te voetballen en dat is precies wat ze doen op de camping. Met de cavia's op het veldje spelen, kikkers vangen en de hond van de buren uitlaten of vragen of de bejaarde buurvrouw uit het dorp iets nodig heeft. Niks geen verveling, geen gezeur met een spelcomputer of gehang voor de tv. Tv, we hebben niet eens een tv op de camping. Alsjeblieft, ik moet er niet aan denken. En in de goede tijden toen de kantine nog open was, was er kinderbingo of coladisco. En denkt u echt dat ze in een stad als Utrecht of Amsterdam daarvoor terecht kunnen? Als je 8, 9, 10, 11, 12 of 13 jaar oud bent, dan vergeet het maar. Deze en volgende generaties van kinderen kan dit niet meer meemaken als dit soort plekken ons afgenomen worden. Wij hebben één kind. Nou hoor ik u denken, één kind, om daar de camping voor open te laten. Maar ik heb even geteld hoeveel kinderen de afgelopen jaren alleen al bij ons zijn blijven logeren, blijven barbecueën, zwemmen of zelfs hele vakanties hebben gevierd. En niet één keer maar elk jaar weer. Dat zijn ruim veertig kinderen geweest. Neefjes, nichtjes, vriendinnen van school, vriendinnen van de dansles, buurmeisjes en een pleegkind wat we helpen.

Maar ook het Oekraïense gezin wat twee jaar bij ons in Utrecht heeft gewoond komt regelmatig nog een weekendje langs. Niet omdat we de caravan verhuren want wij verhuren onze caravan niet maar je mag er wel gewoon gebruik van maken. Want wij zijn ongelooflijk trots en blij met ons mooie plekje in dit fantastische dorp aan zee. Elke vrijdagmiddag aan het eind van de middag zorg ik dat de tas ingepakt is en proberen we de file net voor te zijn. Het is een flink uur rijden, net was het anderhalf uur. Maar het is dan ook twee dagen lang niks, niet op de tijd hoeven te letten, niet aan werk hoeven denken, leuke dingen organiseren. Je kunt dan de kinderen geven wat je in de stad niet kan geven omdat ze hier van kleins af aan al rond kunnen rauzen en in een heerlijke omgeving. Er is een Afrikaans gezegde en dat gaat, it takes a village to raise a child. Sandevoerde is voor mij zo’n village. Het is fijn dat het college aangeeft begrip te hebben voor onze zorgen maar met alleen begrip komen we er niet. Als de camping eenmaal weg is komt deze nooit meer terug. Waarom moeten wij wijken voor het grote geld en moet er een eenheidsworst voor terugkomen? De Center Parcs en Roompotten hebben we volgens mij op nog geen twee kilometer afstand maar voor een gewone camping voor de gewone portemonnee moet je lang zoeken.

Ik ben heel blij dat ik met mijn gezin altijd in Zandvoort op de camping terechtkon en ik hoop dat er veel gezinnen en kinderen nog van mogen genieten. Nu wil ik heel graag het woord geven aan Lula. Mevrouw Lula Mauro: Hoi, ik ben Lula, ik ben bijna 13 en in maart 2021 heb ik een brief naar de burgemeester ingesproken en geschreven. Ik heb hier de ingesproken versie, die ga ik nu laten horen. Het duurt ongeveer één minuut. “Hoi burgemeester van Zandvoort, ik ben Lula en ik ben 9 jaar en ik heb een stacaravan op de camping Sandevoerde. Die camping vind ik heel leuk met allemaal vriendinnen en we kunnen dan samen naar het strand want het is heel erg dichtbij. Alleen toen heb ik gehoord dat het over twee jaar, dat we allemaal weg moeten omdat ze er dan allemaal huisjes gaan bouwen dus dat ik heel erg jammer. Alleen ik vind de camping heel erg fijn want het is dus heel erg dichtbij het strand en ik vind het ook een leuk dorpje. Dus ik vind Zandvoort ook heel leuk, ik vind het strand ook heel leuk. Dus ja. Alleen die huisjes zijn dus veel te veel geld omdat we dat niet kunnen betalen. Dus dan kan ik mijn vriendinnen niet meer zien dus dat vind ik super jammer. Er is dus ook geen andere camping waar we heen kunnen dus dat vind ik ook heel jammer. En ik vind het ook leuker voor later want misschien wil ik dan wel in zo’n strandtent werken want dat lijkt me ook wel leuk.

En ik surf dan ook nog en ik vind die hartjes ook heel leuk dus ik hoop dat je er iets aan kan doen. Doei.” Wij zijn nu al drie jaar verder en nog steeds heb ik het gevoel dat we niet geholpen zijn. Wel was het vorig jaar heel spannend met de rechtszaak maar die hebben we gewonnen maar toch moeten we weer weg. Ook werd ik heel verdrietig en ook een beetje boos toen ik hoorde dat de burgemeester tegen de wethouder had gezegd dat hij maar snel op het tv-programma moest reageren, anders kwamen de zielige kindjes weer in beeld. Nou, ik ben niet zielig maar ik heb wel een vraag. Ik hoop gewoon dat onze camping in Zandvoort kan blijven

bestaan en dat jullie een goede beslissing maken. Niet alleen voor nu maar ook voor later. Wat kunnen jullie voor ons doen? Dank je wel voor jullie tijd. De voorzitter: Dank je wel. Dan kijk ik de commissie rond of er nog eventueel vragen zijn voor deze inspreker? Insprekers zelfs. Ik zie dat dat niet het geval is. Dan dank ik u voor het inspreken. En gaan we over naar de volgende inspreker en dat is op mijn lijst de heer Jan Domhof. Aan u wil ik hetzelfde vragen om aan het begin duidelijk uw naam te noemen en wanneer u uw naam noemt gaan de drie minuten in. De heer Domhof: Dank u wel, voorzitter. Mijn naam is Jan Domhof en ik woon aan de Zandvoortselaan. Ik heb een klein beetje de indruk dat het in dit dossier lijkt te gaan over de gemeente tegenover de omwonenden en de recreanten van camping Sandevoerde. Zouden we niet veel meer moeten samenwerken zodat er een goede beoordeling van het herontwikkelingsplankomt dat voldoet aan het bestemmingsplan voor kampeerterrein Sandevoerde? Is het niet zo dat de gemeente erbij gebaat is dat het plan volgens de wet en naar tevredenheid van de inwoners is? Op dit moment wil ik benadrukken dat het bestemmingsplan duidelijk omschrijft wat bedoeld wordt met het begrip chalets. Dat de huidige geplande vakantiewoningen niet passen binnen deze omschrijving is reden genoeg om dit plan te verwerpen.

De meesten van u hebben het document ontvangen van onze werkgroep dat gedetailleerd uiteenzet wat de mogelijkheden en de onmogelijkheden zijn volgens de wetgeving. Dit document is opgesteld door mensen met juridisch en gemeentelijke ervaring en vooral door belanghebbenden die er dus veel energie in stoppen om exact te kijken hoe het zit. Is het niet handig en vooral verstandig om deze kennis samen met die van u te bundelen en te komen tot een goede beoordeling van het huidige plan dat recht doet aan de wet? Het probleem hier is dat er behoorlijk wat licht zit tussen wat het college stelt in haar beantwoording van de goede vragen van de raad en wat onze beantwoording van diezelfde vraag is. Is dit niet genoeg reden om het plan even stil te leggen en investeerders te verwittigen van het feit dat er nader onderzoek gedaan wordt naar hoe het huidige plan zich verhoudt tot het bestemmingsplan voor het kampeerterrein Sandevoerde? Wellicht moet dit door een onafhankelijk juridisch bureau worden getoetst. De provincie, politiek, is het plan nu ook op afstand aan het volgen en zal, als het provinciale wetgeving betreft, zaken beoordelen en ingrijpen waar nodig.

Dit zal dus voornamelijk reactief zijn omdat de provincie eerst rapporten of vergunningaanvragen wat betreft milieu, natuur, geluid en verkeersoverlast en bescherming van het monumentaal duingebied moeten krijgen alvorens ze iets kunnen beoordelen. Zo'n situatie is dus ook al gebeurd toen de ontwikkelaars begonnen met de bouw van de showhuisjes, dat ook onmiddellijk moest worden stilgelegd. Het lijkt ons niet wenselijk dat er eerst het een en ander wordt omgeploegd in dit mooie duingebied om vervolgens de boel maanden stil te leggen. Onze vraag is dus wat de wethouder ... Nee, sorry. Onze vraag is dus, wat weerhoudt de gemeente nog om dit plan af te wijzen? Risico op een schadeclaim? Los van het feit dat dit geen reden mag zijn om een plan in strijd met de wet toe te staan is het zeer de vraag of er bij de ontwikkelaar het vertrouwen is gewekt dat dit plan door kon gaan en of er hierdoor schade is geleden. De voorzitter: Mag ik u vragen om tot een afronding te komen? De heer Domhof: Ja. Nog een heel klein stukje. Even kijken. Afgelopen zomer heeft de rechtbank zelfs nog vraagtekens gezet of het vorige plan zonder waterpartij haalbaar was? Er zijn nu zelfs nog meer vergunningen nodig en waarom is er dan eind maart van dit jaar nogmaals een juridische memo opgesteld door de advocaten van de eigenaren waardoor niet over een toezegging van een wethouder wordt gesproken.

Ze wachten uiteraard of ze een vergunning krijgen. Dus schade, als die al bestaat, kan hier niet verhaald worden op de gemeente. Het is dus van belang om dit zo te houden. Daarom is het belangrijk om de ontwikkelaars zo

spoedig mogelijk te informeren dat uit nadere bestudering van het omgevingsplan het erop lijkt dat het huidige plan geen doorgang kan vinden. De voorzitter: Ik zou u nogmaals willen vragen om af te ronden? De heer Domhof: Tot slot wensen wij de raad, het college en de wethouder heel veel wijsheid toe en beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald en we hopen op een goede uitkomst. Dank u wel voor uw aandacht. De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk de commissie rond of er nog verhelderende of verduidelijkende vragen zijn aan uw kant? Ik zie dat er een verhelderende vraag is. De heer Sukel, aan u het woord. De heer Sukel: Dank u wel, mijnheer Domhof. Dank voor het inspreken, dank ook eerdere insprekers. Fijn dat u uw hulp aanbiedt ten eerste. Het past misschien zelfs wel in het gisteren besproken participatiebeleid. Ik doe maar een suggestie. Ik heb eigenlijk wel een vraag. Wat is jullie verwachting van de toekomstige verkeerssituatie? Want daar hoor ik u helemaal niet over en u woont eraan en ik begreep dat u daar eerder een zorg over had. De voorzitter: De heer Domhof. De heer Domhof: Nou, dat is inderdaad wel een zorg want als er zoveel huisjes bij komen zoals gepland staan dan zijn er honderden meer verkeersbewegingen per dag. En dat allemaal over de Kennemerweg, dat is een aardige opstopping.

Plus het feit dat er natuurlijk een gevaarlijke situatie ontstaat daar waar de Kennemerweg de Zandvoortselaan snijdt. Daar is een fietspad wat over de weg gaat en twee weken geleden is daar ook al iemand aangereden. Dat is toch wel zorgwekkend en daar moet dus een oplossing voor komen. Het lijkt erop volgens de plannen van de eigenaren dat dat op het bordje van de gemeente komt. Ik weet niet zeker of de inwoners van Zandvoort er erg blij van worden als hun belastingcenten worden uitgegeven aan een verkeerssituatie die gecreëerd wordt door de eigenaren van camping Sandevoerde. Ook overigens wat betreft het verkeer en het parkeren is dat mensen vroeger naar een camping gingen in de enige auto van de familie, tegenwoordig zal het zo zijn dat de kinderen in hun eigen auto komen. Waar gaan die allemaal parkeren? Er komen vrienden van de recreanten aanzetten met hun eigen auto's, waar gaan die parkeren? Is dat allemaal langs de Zandvoortselaan of langs de Kennemerweg? Als er brand uitbreekt op de camping en er gaan … De voorzitter: Mag ik u vragen om tot een afronding te komen. De heer Domhof: Ja, maar het zijn toch wel belangrijke punten.

De voorzitter: Ik snap helemaal dat het belangrijke punten zijn maar even … De heer Domhof: Ja, want als er brand uitbreekt op de camping en er zijn tientallen mensen die met hun auto weggaan en dus de Kennemerweg staat vol, ik ben benieuwd hoe een brandweerauto dan bij de brand kan komen. Het zijn belangrijke dingen en ik vind dat dat onvoldoende belicht is in de beantwoording van de wethouder. De voorzitter: Dank u wel voor uw antwoord. Ik zie nog een vraag. De heer Drommel. De heer Drommel: Ja, ik vind dit persoonlijk eigenlijk ook wel een heel complex dossier en ik wil me daarom eigenlijk beperken tot nu eventjes een technische vraag. Ook omdat ik, jullie hebben ook het een en ander doorgestuurd dat in ieder geval uitvoerig ook onderzoek gedaan is vanuit jullie kant. Nou, dat lijkt mij in ieder

geval heel goed. Ik hoorde u ook al noemen dat het niet past in het bestemmingsplan en daar gaat het eigenlijk voornamelijk om. Kunt u even heel kort aangeven welk punt het vooral betreft? De heer Domhof: Maar het allergrootste punt is natuurlijk de huisjes. Die worden alsmaar chalets genoemd maar even in de beeldvorming, een huis in Zwitserland is ook een chalet en die mogen daar ook niet staan. En net zo, net daarom mogen ze ook niet, mogen ook niet de geplande huisjes daar staan omdat ze niet aan de grond vast mogen gezet worden, ze mogen niet op een betonnen fundering staan. Ze moeten zoals een campingmiddel want het is een campingterrein en daar mogen alleen maar campingmiddelen staan, kampeermiddelen. Onder kampeermiddelen staat duidelijk omschreven in het bestemmingsplan dat dat gaat om een stacaravan die zich alleen maar, of de chalet onderscheidt zich alleen maar van een stacaravan door de houten omtimmering eromheen. Verder moet die in één stuk verplaatsbaar zijn op wielen over de weg en dat is met deze huisjes gewoon niet het geval dus ze mogen niet. En als dat al niet mag, dat is gewoon het punt of het onderwerp van dit hele ontwikkelingsproject. Als zij zich houden aan de omschrijving van wat op het bestemmingsplan omschreven staat, ja, dan hebben wij geen poot om op te staan.

Maar dat doen ze niet, ze gaan … Ze willen alles vastmaken aan de grond, ze willen hele graafwerkzaamheden plaats laten vinden en die mogen ook zelfs van de provincie niet. Dus er zijn vele aspecten die niet mogen. Ze zijn van plan om een vijver te maken, die is ook nu in strijd met het plan van de provincie. Dus ja, ik zie niet zo heel goed dat dit plan doorgang kan vinden dus lijkt mij een makkelijke beslissing voor de raad. De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk de commissie verder door. Zijn er verder nog verhelderende of verduidelijkende vragen? Ik constateer dat het niet het geval is. Dan dank ik de heer Domhof voor het inspreken. En gaan we door met de derde inspreker van vanavond. De heer Domhof: Dank u wel. De voorzitter: Leonore Woerdeman. U mag plaatsnemen op de plek bij de microfoon. Voor u geldt hetzelfde voor alle andere insprekers, wanneer u uw naam inspreekt zal de tijd gaan lopen. Ik wil eenieder er wel op wijzen dat ik wat strenger ga zijn op de drie minuten want we lopen nu al best wel uit de drie minuten al twee keer achter elkaar dus ik zou dat toch wel eventjes hebben willen zeggen aan de voorkant. Aan u het woord, mevrouw Woerdeman. Mevrouw Woerdeman: Dank u, voorzitter. Mijn verhaal duurt precies drie minuten. Geachte raadsleden en college, mijn naam is Leonore Woerdeman en ik woon sinds 16 jaar op de Zandvoortselaan.

Ik spreek hier ook namens twee oudgedienden, de heer Erik Meijer die woont 38 jaar op de Zandvoortselaan en mevrouw Doris Keijzer, die woont meer dan 40 jaar op de Zandvoortselaan. Ik ga het kort houden want er is maar één punt waar ik graag de aandacht op wil vestigen en dat is de wijziging van het bestemmingsplan Kostverloren en omgeving in 2015. Deze wijziging, bij deze wijziging zijn de sportvelden die aan onze achtertuinen grenzen overgegaan van een sportieve bestemming naar een recreatieve bestemming. Destijds leek dat een onschuldige wijziging en deze zal ongetwijfeld ook in de Zandvoortse Courant zijn gepubliceerd. Het is ons als bewoners dan ook niet opgevallen en wij zijn ook niet op de hoogte gebracht van de consequenties van deze wijziging. Wij hadden dan ook geen last van de bewoners van camping Sandevoerde, zij het dan één smartlappenavond per jaar. Maar die schalde dan over onze tuinen maar we konden natuurlijk ook meezingen dus dat was geen punt. Maar nu de zaak dreigt een hele andere wending te nemen. Deze wending is dat de bewoners van de Zandvoortselaan ingeklemd dreigen te worden tussen enerzijds een drukke weg met veel asociaal verkeer, waarop door de gemeente en of de politie niet of onvoldoende wordt gehandhaafd, en anderzijds een vakantiepark grenzend aan onze achtertuinen, het hele jaar open met de bijbehorende overlast.

Er wordt gezegd, alle belangen zijn afgewogen door de gemeente. Onze vraag aan de wethouder en

raadsleden is dan ook, hoe is dat dan gedaan? Dit bestemmingsplan is al vele jaren een punt van discussie geweest binnen de gemeente Zandvoort. Is er dan in al die jaren niet één keer iemand geweest die is opgestaan en heeft gezegd, laten we de omwonenden eens vragen wat zij ervan vinden? Zoals wij het ervaren zijn de belangen van de omwonenden niet meegenomen in de besluitvorming. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk de commissie rond. Is er iemand met een verhelderende of verduidelijkende vraag? Ik concludeer dat het niet het geval is. Dank u wel, u was keurig binnen drie minuten. We gaan door met de vierde inspreker, dat is de heer Herman Van der Zwet. Voor u geldt ook weer hetzelfde, op het moment dat u uw naam inspreekt gaan de drie minuten lopen. De heer Van der Zwet: Goedendag, mijn naam is Herman Van der Zwet, ik woon op de Kennemerweg nummer 7. Ik spreek mede namens een aantal omwonenden van de Kennemerweg en de Zandvoortselaan. Ik begrijp en ik ben het eens met de bezwaren van de bewoners aan de Zandvoortselaan en de huidige gebruikers van de camping. Deze mensen veroorzaken absoluut geen overlast en ik gun hen van harte dat ze daar mogen blijven. Het onderwerp wat mij nu betreft is de ontsluiting in het grote geheel. Er is net al aangegeven hoe lastig het is en zeker als er een nieuwe situatie ontstaat, hoeveel drukker het gaat worden.

Maar als ik even begin bij de Kennemerweg. De Kennemerweg is doodlopend en al 20 jaar staat er een bordje, slecht wegdek. Het wegdek is ook slecht, dat zijn ouderwetse klinkers. Die is al een paar keer is dat gerepareerd maar het barst van de kuilen. Vervolgens zit er net na de ingang van de camping wel een verhoging om de snelheid eruit te halen maar dat schijnt niet zoveel indruk te maken. Want dat is boem, boem en de snelheid is daar vele malen hoger vaak dan die 30 kilometer die is toegestaan. Nou zijn er tegenwoordig natuurlijk ook weer aardig wat elektrische auto's, die zijn een stuk stiller. Maar als die elektrische auto’s met de banden rijden op die klinkertjes, dan maakt het net zoveel herrie. Dat geeft dus veel lawaaioverlast. De weg kent verder geen scheiding tussen fietsers en ja, in het begin is er een stoep maar daarna is het één weg waar mensen en moeten lopen en moeten fietsen en moeten brommen en waar de auto's heen en weer gaan. Daardoor is het een gevaarlijke situatie voor bromfietsers en auto's en vooral het oversteken wat net ook al gezegd is bij de Zandvoortselaan. Dan moet u zich voorstellen, de golfclub is het hele jaar open, de tennisclub is het seizoen open. Nou, dat trekt enorm veel mensen en helemaal als er toernooien zijn. Nou, dan willen die mensen weer weg.

Op de heenweg gaat het nog als je vanaf Haarlem komt en alleen maar rechtsaf hoeft te slaan. Dan moet je heel goed opletten op de voetgangers en op de fietsers. Op de terugweg dan ontstaat er een enorme file want op de Zandvoortselaan is zoals u weet vaak een enorme file, zowel heen als terug in een bepaalde periode. Om dan van die Kennemerweg richting Bentveld te gaan, dus over te moeten steken, ja, dat gaat niet zo makkelijk. O, er is nu een gaatje, o nee, er komt een fietser aan. O, dan ga ik nu. Nee, dat kan niet want er komt iemand aanlopen. Dat resulteert in het feit dat er soms wel twintig, dertig auto's in de rij staan te wachten om over te kunnen steken, met alle gevolgen van dien. De voorzitter: Ik wil u vragen tot een afronding te komen. De heer Van der Zwet: Bijna. Het verhaal Kennemerweg moet gewoon zo snel mogelijk opgelost worden. Dat bordje staat er al 20 jaar, dat één. Als de nieuwe situatie wel van kracht wordt, wordt het alleen maar erger. Ik ben er nog niet maar ik kan dat ook, ik kan ook wachten op eventueel een vraag want eigenlijk wil ik het hele verhaal groter zien. De voorzitter: Laten we wachten tot er vragen misschien komen uit de commissie. De heer Van der Zwet: Dan hoop ik dat die vraag komt.

De voorzitter: De drie minuten zitten er namelijk ruim op. De heer Van der Zwet: Oké. De voorzitter: Ik zie dat er een hand is van de heer Gerrits. Mijnheer Gerrits, aan u het woord. De heer Gerrits: Dank u wel, voorzitter. Een vraag aan de inspreker, hoe zou u het verhaal dan groter willen zien? De voorzitter: De heer Van der Zwets. De heer Van der Zwets: Ik heb altijd geleerd dat regeren is kijken naar de toekomst. Waar Zandvoort al jaren geleden mee bezig geweest is, een grote wens was ontsluiting van de Herman Heijermansweg naar Nieuw Noord. Om de simpele reden, we hebben de Kostverlorenstraat, we hebben de Haarlemmerstraat, we hebben straten met enorme mooie huizen, oude huizen, monumentale huizen en die worden nu alleen maar belast met al het verkeer van vrachtauto's en dergelijke. De vorige eigenaren van de camping hadden voorzien huizenbouw, is allemaal niet doorgegaan, maar hadden daardoor ook wel een ontsluiting gemaakt voor een toekomstig plan daar. Twee huizen. Nee, is een stuk grond en één huis. Huis gekocht, dat was voor de sloop. Het is allemaal verkocht aan een ander maar zij hebben daar nu twee nieuwe huizen gebouwd, daar bij de rotonde. En het huis wat gesloopt zou worden dat is inmiddels ook verkocht dus dat is moeilijk geworden. Maar als je afslaat op de rotonde richting Nieuw Unicum, dan is het een stukje rechtdoor. Daar loopt een pad langs het zeekanaal.

Dat pad, dat kan in feite helemaal door tot Nieuw Noord zonder dat daar omwonenden last van hebben. Natuurlijk is dat moeilijk met stikstof en met natuur en dergelijke maar waar een wil is, is ook een weg en daar zijn er ook weer oplossingen voor. Daarbij, als we het over stikstof en dergelijke hebben. Nou, dat haal je alleen al weg door het verkeer weg te halen uit de Kostverlorenstraat en dergelijke. Dus … De voorzitter: Mag ik u vragen om wederom tot een afronding te komen? De heer Van der Zwets: Ja, ik ga nu tot de afronding komen. De Heijermansweg is toen geprobeerd. Daar hebben ze jaren over gedaan, is niet doorgegaan. Logisch. Maar dit is een plan waar echt kansen liggen. En ik zou zeggen, kijk daar zeker naar want die ontsluiting van de Kennemerweg maar ook van de Zandvoortselaan met zoveel verkeer. Of er nou wel of niet toestemming gegeven gaat worden voor de camping, wat ik voor de camping wel hoop, die ontsluiting moet er gewoon komen. Dat wil ik de raad meegeven en dat was mijn verhaal. De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk nog eenmaal de raad rond of de commissie, sorry, en ik zie dat er verder geen verhelderende of verduidelijkende vragen zijn. Ik dank u voor het inspreken. Gaan we over naar de vijfde inspreker, Samira Lurks. U mag ook plaatsnemen op … Mevrouw Reddering: Mag Desiree Reddering eerst? Ja? De voorzitter: Wat mij betreft is het geen probleem.

Mevrouw Reddering: Oké, dank je wel. De voorzitter: Mevrouw Reddering, voor u geldt hetzelfde, als u uw naam inspreekt dan gaat op dat moment de tijd lopen. Aan u het woord.

Mevrouw Reddering: Dank u wel, voorzitter, raadsleden en college. Mijn naam is Desiree Reddering, ik ben voorzitter van de stichting Recreanten Recht. Allereerst wil ik mijn verbazing over het denigrerend de uitspraak van een burgemeester die het heeft over zielige kindjes. Ik hoor dit en ik was daar echt uiterst verbaasd over. Maar goed, laat ik beginnen met mijn indruk over de laatste vergadering. Ik ben eigenlijk wel een beetje verbaasd over dat er zo weinig kennis is over de handvatten die de gemeente ter beschikking heeft om hier überhaupt iets tegen te kunnen ondernemen. U stelt dat de eigenaren niet wettelijk verplicht zijn en niet door de gemeente verplicht kunnen worden of gedwongen kunnen worden om vergunningen allemaal tegelijkertijd aan te vragen dus faciliteert de gemeente maar de salamitactiek. U kunt het wel degelijk eisen, hoe kunt u dan anders beoordelen over schadelijke gevolgen voor het aangrenzend natuurgebied, de archeologische waarde en niet al te onbelangrijk, de stikstofdepositie. Hier is trouwens ook wel een uitspraak over geweest recentelijk over de Raad van State dat die dat verknippen van die vergunningen niet kan. Daar waar boeren kosten wat het kosten moet verdwijnen in en nabij Natura 2000-gebieden worden de recreatieondernemers met gigantische plannen geen strobreed in de weg gelegd. Dat verbaast mij.

Er wordt gretig meegedacht en meegewerkt aan de plannen, financieel belang boven maatschappelijk belang. Op de Zandvoortselaan is er een twee-woning-onder-één-kap een vergunning afgewezen in verband met stikstofdepositie. Hier blijkt het dus blijkbaar helemaal geen probleem te zijn. Een handvat zou bijvoorbeeld kunnen zijn om vast te leggen dat dat gebied voor recreatie met een laagdrempelig karakter bestempeld wordt, om het aangrenzend natuurgebied zo min mogelijk te belasten. Een stuk over grondbeschermingsgebied zegt dat dat gebied al zodanig beschadigd is door de aanleg van de Formule 1 dus hoezo denkt u er überhaupt over na om deze grootschalige plannen door te voeren? Dan nog de mogelijkheid over een Bibob-toets. Ik hoorde u laatst zeggen, wethouder, dat u daar geen uitspraken over mag doen. Maar wat u wel kunt doen is het voorbeeld van de gemeente As te volgen en de gemeente Haarlemmermeer die in hun APV hebben vast laten leggen dat een camping met meer dan 25 verhuurmogelijkheden een exploitatievergunning aan moeten vragen waarbij een Bibob-toets geoorloofd is. U heeft hier te maken met een trust fund met meer dan vijftig bv's die daaronder hangen. Helderheid en transparantie is in deze ver te zoeken. U weet niet waar het geld vandaan komt, waar de financiën vandaan komen. Als een ondernemer zou komen met dubieuze achtergrond, ik noem maar wat, een motorclub.

Zou u dan ook zeggen, ja, het is een private aangelegenheid, wij kunnen hier niks aan doen? De voorzitter: Mag ik u vragen om een afronding? Mevrouw Reddering: Ik denk dat het belang van deze zaak wel iets meer tijd ... Nou, dit speelt zich af dus in uw achtertuin, u kijkt ernaar en u doet daar klaarblijkelijk niks aan. Ook een onderzoek naar de haalbaarheid van de plannen. Als u het artikel van Andries Bruil erop nahoudt zult u zien dat de vraag naar deze vorm van recreëren afneemt. De een na grootste partij in Nederland, EuroParcs, gaat terug naar de basis, het leasen van caravans. Ik lees overal dat de plannen vergunningsvrij uitgevoerd zouden kunnen worden. Voordat ik hierover verder ga kan ik u het verschil vertellen tussen een tent, caravan, chalet of een bungalow. Een bungalow staat op een fundering met steen, waar een caravan of chalet op een chassis met wielen staat. Een caravan of een chalet is dus een mobiele recreatiewoning. Het omgevingsplan staat het plaatsen van chalets toe maar in de plannen wordt gesproken over bungalows en daar zit wel een wezenlijk verschil in. De voorzitter: Ik heb u nu … Mevrouw Reddering: Dus een omgevingsvergunning moet aangevraagd worden ... De voorzitter: Ik wil toch heel even kort onderbreken, ik heb u nu ruim vierenhalf minuut gegeven, ik zou u echt willen vragen om nu af te ronden.

Mevrouw Reddering: Ja. U stelt dus, ik zal het heel kort houden nu, u stelt dat dit vergunningsvrij kan maar dit kan niet vergunningsvrij. Daar kunt u vragen over stellen welke vergunningen er dan nodig zijn want dat kan ik u zo opnoemen. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Reddering: Dank u wel, voorzitter. Ik kijk de commissie rond of er nog verhelderende of verduidelijkende vragen zijn? De heer Hermsen, aan u het woord. De heer Hermsen: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, ik hoorde de uitspraak nu voor de tweede keer van de uitspraak van zielige kindjes. Ik vind het toch trouwens super dapper dat Lula dat ook wilde zeggen maar wanneer heeft dat plaatsgevonden? Want dat is mij … Mevrouw Reddering: Het is naar voren gekomen na een, ik heb dat gelezen in een Woo-verzoek die is ingediend en daar kwam dat naar voren. Meerdere uitleg kan Samira geven. De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk de commissie verder rond of er nog meer verhelderende of verduidelijkende vragen zijn? Ik zie dat dat niet het geval is. Dan dank ik mevrouw Reddering voor haar inspraak. En dan gaan we nu over naar inspreker nummer vijf op het lijstje, mevrouw Samira Lurks. Dat is wat mij betreft prima. Als u beiden even de naam wil zeggen dan is het duidelijk voor de band en voor de mensen thuis. Mevrouw Lurks: Samira Lurks. Mevrouw Veje: Elvira Veje.

Mevrouw Lurks: Geacht raad, inmiddels is het overduidelijk en onderbouwd dat de plannen die er nu liggen niet concreet en niet uitvoerbaar zijn. De officiële bezwaren tegen de eerste verleende vergunning zijn inmiddels door meerdere belanghebbenden door dure advocaten ingediend. Twee jaar geleden zaten wij hier ook op dezelfde plek om in te spreken. Wij waren er toen van overtuigd dat de raad ons zou helpen. U gaf toen aan dat u diversiteit en recreëren belangrijk vond en dat iedereen zich in Nederland keurig aan de wet moet houden. Dus wij hoefden ons geen zorgen te maken. Wat voelen wij ons in de steek gelaten door de gemeente, gaan jullie dan echt alleen voor het grote geld? Hoe kan het dat we wel gehoord en geholpen worden door alle belanghebbenden, behalve door u? Tevens worden wij ondersteund door Recreanten Recht, provinciale politiek en de landelijke politiek. Maar deze steun van de meeste van u ontbreekt. Boos word ik dan ook als ik de wethouder hoor zeggen dat alles gewoon kan. En als er iets niet volgens de regels gaat hij dit natuurlijk stillegt, net zoals vorige keer met de fundering. Ik weet echt niet waarom de wethouder dit zegt. Dat heeft hij zeker niet gedaan. Wij hebben uiteindelijk een dure advocaat in de arm genomen om bezwaar in te dienen en de pers ingeschakeld. Toen de wethouder echt niet anders kon werd het stilgelegd.

Dit vind ik echt de wereld op zijn kop. U hoort toch samen met de raad hier toezicht op te houden en dit stil te leggen? U kunt toch niet alle verantwoordelijkheid bij de burgers neerleggen? Ook nu zegt de wethouder dat hij gaat handhaven als er iets niet volgens de regels verloopt. Ik kan u vertellen, dat gaat zeker gebeuren. U zult snappen dat wij hier sceptisch tegenover staan omdat de wethouder dat vorige keer niet heeft gedaan. Dus waarom zou de wethouder dit nu wel doen? Wat ons inmiddels ook in het verkeerde keelgat schiet is de vraag die we iedere keer krijgen van verschillende raadsleden, wat denkt u dat wij zouden kunnen doen? U bent gekozen om de belangen te behartigen, u hoort toch te weten wat u kunt doen? Gelukkig laten inmiddels een aantal partijen zich voorlichten over de mogelijkheden wat ze kunnen doen. Ook wij willen scherp hebben hoe dit in elkaar zit en even googelen zijn we tot de volgende opsomming gekomen van de taken van de

wethouder en de raad. Ik citeer, de wethouder wordt door de gemeenteraad gekozen en komt op voor de belangen van zijn taakgebied. De wethouder overlegt met de ambtenaren van het Rijk en de provincie, tevens hebben ze gesprekken met bewoners, bedrijven en organisaties. De gemeenteraad. De gemeenteraad geeft aan wat er in de gemeente moet gebeuren en ziet toe op het werk van de burgemeester en de wethouder. De gemeenteraad staat dus boven de wethouder en is de baas van de wethouder, zoals besloten in de Gemeentewet van 1851. Mevrouw Veje: Gezien wat er geciteerd is en gezien wat er al gezegd is de afgelopen drie jaar maar ook door alle belanghebbenden ook hier in de zaal roepen wij de raad, en wij zijn kampeerders van camping Sandevoerde maar ook de omwonenden, de raad dringend op om in te grijpen op dit dossier. Kies voor diversiteit in recreëren en doe alstublieft uw best om de laatste familiecamping en ook uw familiecamping Sandevoerde te redden en te behouden. Zorg dat er aan het bestemmingsplan wordt gehouden, stel een onafhankelijk onderzoek in en onderzoek alle gebieden zoals milieu, grondwater, stikstof, verkeersveiligheid en bouwen nabij Natura 2000-gebied en zet tot die tijd het project in zijn geheel stil. Zorg dat u beslissingen neemt die zijn gebaseerd op juiste en correcte informatie.

Verleen geen deelvergunningen totdat het hele plan duidelijk en concreet is en dat deze uitvoerbaar is, dus dat alle vergunningen rond zijn. Bepaal met elkaar wat voor gemeente u wilt zijn want deze keuze ligt geheel bij u. Wil Zandvoort wederom een groot bungalowpark of is er ook plaats voor recreatie voor de gewone burger met een kleinere beurs? Wij hopen dat u de handen ineenslaat en ons helpt om dit onrecht tegen te gaan. Gelukkig hebben we al een aantal partijen, waaronder ZEE en PVV, die dit hebben gedaan. Sta alstublieft voor ons op en ook voor uw inwoners die dit ook niet willen. Beste raad, u kunt hierin echt het verschil maken. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk de commissie rond of er nog verder verhelderende of verduidelijkende vragen zijn. Ik zie dat de heer Sukel een vraag heeft. Aan u het woord, mijnheer Sukel. De heer Sukel: Dank u wel, voorzitter. U bent niet ingegaan op een punt wat ik begrijp. Ik begrijp dat de huur weer is opgezegd recent en hoe kijkt u daar tegenaan op dit moment? Mevrouw Veje: Wij zijn in drie jaar tijd al voor de derde keer opgezegd. Onze leden voelen zich altijd gesterkt en er zijn een hoop mensen weg. Nu voor de derde keer ontstaat er weer wederom heel veel angst, stress, slapeloze nachten.

Wij merken binnen het bestuur dat onze telefoon dan echt roodgloeiend staat en dat ze zeggen, nou, is het dan nu voorbij? Nee, het is niet voorbij. Ja, dat levert veel stress op. Maar ook in deze opzegging zijn we het niet eens. Zoals ook de uitspraak van de Geschillencommissie van de Recron en de rechter die ons toen ook in het gelijk hebben gesteld. Dus ja. Mevrouw Lurks: Ik heb nog een kleine aanvulling daarop. Het plan was toen niet concreet en uitvoerbaar en met alles wat er nu ligt kan ik me niet voorstellen dat het nu wel concreet en uitvoerbaar is. Het is volgens mij nog een grotere chaos als daarvoor. Dus de rechtbank of de Geschillencommissie of de Hoge Raad of waar we ook allemaal weer terecht gaan komen, het is niet concreet en uitvoerbaar. Waar ik me gewoon echt heel boos om maak en eigenlijk alle leden en ik denk ook de omwonenden is dat dan wij vervolgens een advocaat in de arm moeten nemen en wij moeten bewijzen dat iets wat voor iedereen duidelijk is dat het niet concreet en uitvoerbaar is, dat dat niet kan. Ja, en daar word ik echt gewoon echt niet goed van. De voorzitter: Ik kijk … Mevrouw Veje: Ja, u moet ook weten, kijk, het heeft ons inmiddels …

De voorzitter: Rond u af. Mevrouw Veje: … aan advocaatkosten 40.000 euro gekost. En dat gaat, wij zijn maar gewone kampeerdertjes maar we zijn wel vasthoudend omdat we het niet eerlijk vinden en onrechtig vinden. Maar we worden continu op kosten gejaagd en dat vinden we ook niet oké. Mevrouw Lurks: En de pot raakt leeg. We moeten iedere keer met de pet rond, de pot raakt leeg. De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk de commissie verder rond of er nog verder verhelderende of verduidelijkende vragen zijn aan de kant van de commissie. Ik concludeer dat dat niet het geval is. Dank ik u beiden hartelijk voor het inspreken. Mevrouw Lurks: U ook bedankt. Ja. De voorzitter: En dan gaan wij verder met de bespreking van dit agendapunt. De fractie van GroenLinks heeft met steun van diverse andere fracties verzocht om agendering van dit onderwerp, waarna de agendacommissie het college heeft verzocht een raadsinformatiebrief op te stellen voor de bespreking in deze commissie vanavond. Daarnaast zijn door het CDA ook nog schriftelijke vragen gesteld die door het college zijn beantwoord met een raadsinformatiebrief. Gelet op de betrokkenheid van de gehele commissie bij dit onderwerp stel ik voor om de bespreking van deze twee raadsinformatiebrieven iets anders te doen dan dat wij gewend zijn bij het bespreken van raadsinformatiebrieven.

Wat ik u wil voorstellen is deze raadsinformatiebrieven te behandelen als een gewoon raadsstuk, oftewel met twee termijnen aan uwer kant en ook aan de kant van het college. Ik kijk de commissie rond of de commissie daarmee akkoord zou kunnen gaan? Ik concludeer dat die wijze van behandelen van vanavond de wijze is die wij gaan doen. Ik begin daarmee bij de fractie van GroenLinks. GroenLinks heeft het als eerste geagendeerd dus mevrouw Van Essen, aan u het woord. Mevrouw Van Essen: Ja, dank u wel, voorzitter. En dank voor alle insprekers, veel duidelijke informatie. We snappen ook heel goed dat de mensen die al zolang gebruikmaken van camping Sandevoerde, daar praktisch opgegroeid zijn, daar veel herinneringen hebben liggen, zich uitspreken tegen de plannen die er nu liggen en die mogelijk uitgevoerd gaan worden voor dit gebied. We zijn het ook zeker eens met de vraag die ook gesteld is waar de gewone kampeerder nog terecht kan in Zandvoort. Wij vinden dat wij inclusief moeten zijn dus dat we ook die kampeerders een plek moeten bieden. Ook begrijpen we de zorgen van de omwonenden die al meerdere malen in de commissie, ook al was er niks geagendeerd over Sandevoerde, hebben ingesproken en hun bezwaren hebben medegedeeld, goede argumenten hebben aangedragen tegen dit plan. Ik denk zeker dat alle argumenten bekeken moeten worden, ook de juridische punten.

Want ja, daar hebben ook mensen naar gekeken die er verstand van hebben. In de raadsinformatiebrief wordt aangegeven dat de vergunningen niet in één keer aangevraagd hoeven worden. Een van de insprekers had het daar ook over. In theorie is dat natuurlijk prima als alle mootjes bij elkaar één plus één plus één plus één is. Maar als er bijvoorbeeld in totaal vijf vergunningen voor nodig zijn waarbij er vier gegund zijn, ja, dan zou het schandalig zijn als de ontwikkelaars dat als leverage gebruiken om die vijfde vergunning die misschien niet zo rechttoe rechtaan is erdoorheen te drukken. Zo van, ja, jullie wisten altijd al wat ons plan was, dit was altijd al het idee. Ja, dus waarom hebben jullie niet eerder ingegrepen? Dat zou heel kwalijk zijn en hoe wil de portefeuillehouder dat gaan borgen? Er is ook gesproken over de mobiliteit en over de verkeersstromen. En dat er in de raadsinformatiebrief wordt gesproken over dat er met een dergelijke situatie rekening is gehouden in het omgevingsplan, is dat ook daadwerkelijk zo voor deze specifieke situatie? Er wordt gesteld van, nou ja, hè, er zijn geen vaste wisseldagen dus dat geeft geen problemen en dat ook geeft ook geen problemen bij andere

vakantieparken. Maar deze parken zitten niet aan een zijstraat van een van de twee toegangswegen naar Zandvoort. Als het niet goed inpasbaar zou kunnen zijn, dan krijg je gewoon dikke file op de Zandvoortselaan en dat lijkt me niet wenselijk. Dat één plek waar je kan recreëren uiteindelijk invloed heeft op de hele bereikbaarheid van Zandvoort. Ja, hoe kijkt de portefeuillehouder, de wethouder ertegenaan hoe die situatie op deze specifieke plek geborgd kan worden? Er hebben al een aantal insprekers aangegeven dat het nu al knelpunten geeft. Ja, wat nou als daar nog meer mensen gaan rijden? En ja, is het ook inderdaad mogelijk, zoals een van de insprekers ook aangaf, om wel af te dwingen om die vergunningen in één keer in te dienen? Zodat de ontwikkelaar gedwongen wordt om echt een concreet en duidelijk plan neer te leggen nu al. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van Essen. Dan gaan we door naar het CDA, de heer Stephan zie ik een beweging maken. Aan u het woord. De heer Stephan: Dank u wel. Dank ook voor de insprekers. Als hele korte reactie op de betrokkenen wil ik toch wel zeggen, ik denk dat het feit dat wij dit onderwerp voor de derde keer in zo korte tijd behandelen, dat geeft toch wel aan dat het toch wel heel serieus wordt genomen ook door uw vertegenwoordigers. Dat wil ik toch even gezegd hebben.

Dan dank ik ten tweede het college voor de beantwoording van onze vragen, en ook de redelijk snelle beantwoording moet ik zeggen. Ik kom eigenlijk terug op twee specifieke vragen waar we nog eventjes een aanknoping, een nadere toelichting zouden willen. Of in ieder geval daar de aandacht voor zullen vragen hoe we daarmee omgaan. Het zit met name op de vragen, en het gras is een beetje voor de voeten weggemaaid door de insprekers maar dat is alleen maar goed want we denken dus hetzelfde daarover. En het voornamelijk de vraag als ik hem kort mag voorlezen, de vraag was, kan het college toelichten waarom er een verschil in opvatting bestaat tussen de ontwikkelaars die stellen dat er vergunningsvrij gebouwd kan worden en anderzijds de recreanten die het tegendeel beweren? Daar hebben we gevraagd om een gedetailleerde onderbouwing. Het antwoord is erop aan de ene kant begrijpelijk, aan de andere kant ook weer een beetje teleurstellend. We kunnen aansluitend het standpunt van het college weergeven want u gaat natuurlijk niet over de standpunten van anderen. Dat begrijpen wij ook. Maar wat wij een beetje misten en daarom vraag ik daar nog even aandacht voor is, wat wij begrijpen vanuit de posities is dat de specificaties van die chalets, het is ook aangehaald, de een noemt het chalet maar een ander zegt, het is een … Ja, een chalet in Zwitserland is ook een chalet.

Nou, daar heb ik andere ideeën bij dan een chalet op de camping. Maar de vraag is eigenlijk dan, wat ons betreft wordt het hem dan toch juridisch. U geeft aan, u heeft hiernaar gekeken, naar bouwtekeningen en specificaties, daar heeft het college naar laten kijken. Maar zouden wij toch hier graag een aanvullend onderzoek misschien ook, dat deel ik ook met de insprekers, wellicht ook door de advocaat, huisadvocaat of een andere externe laten toetsen op de juridische kwalificatie van het bestemmingsplan? Want er staan een aantal definities, onder andere de stacaravan. En valt nou eigenlijk wat hier in tekeningen dus bekend zijn, die dus nagekeken zijn, valt het eigenlijk onder die definities die wij hebben te scharen? En zo nee, wat betekent dat dan voor de bekende plannen? Want wij weten ook, zolang er niks gebeurt kun je ook niet handhaven dus dat moeten we ons ook realiseren. Maar ik denk dat het goed is om eerst even scherp te hebben van, hoe kwalificeren we nou die plannen aan de hand van de definities? Dus dat is nou een aanvullende vraag. Even kijken. Ik denk dat dat ... Nou ja, ja, en de tweede vraag eigenlijk die er dan vervolgens komt, maar dat heb ik eigenlijk al gezegd hè van, hoe verhoudt zich dat dan juridisch tot de instrumenten? Maar dat horen we dan wel, ja. Dat was hem voor nu. Dank u. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Stephan.

Dan gaan we naar de fractie van de PVV, de heer Van den Oever.

De heer Van den Oever: Ja, dank u wel, voorzitter. Ook bedankt de insprekers van vanavond. Wij zijn voorstander van een divers recreatieaanbod voor iedereen en voor elke beurs. Gebruikers van campings worden op steeds meer plaatsen weggejaagd en wij zitten in de raad niet alleen voor de inwoners van Zandvoort en Bentveld maar ook voor de miljoenen gasten die wij hier jaarlijks ontvangen. Heeft het college niets beter te bieden dan helaas? Hebben wij echt zo weinig te zeggen hetgene gebeurt binnen onze gemeentegrenzen? Wij hebben een aantal vragen aan de portefeuillehouder betreffende de camping Sandevoerde. Waarom gaat het college niet in op het feit dat dit gebied al in 2004 is aangewezen door de provincie als waardevolle duin- en zandgronden en heeft zij de vergunning infrawerkzaamheden desondanks verleend? In omgevingsplan Kostverlorenstraat en omstreken zegt men hier alleen kampeermiddelen mag plaatsen op standplaatsen, dus geen vakantiewoningen. Kampeermiddelen zijn onder andere caravans, tenten en chalets. Deze zijn alleen, allen zijn verplaatsbaar. Caravans, kampeerauto's en chalets zijn allen voorzien van wielen. Ook worden de te bouwen chalets c.q. vakantiewoningen bevestigd aan de grond dus niet in een geheel te verplaatsen. Waarom gaat het college niet in op het standpunt dat deze chalets c.q.

vakantiewoningen geen kampeermiddelen zijn en dus niet zijn toegestaan op grond van het omgevingsplan? Wij zouden hier graag antwoord op krijgen. Tevens willen wij weten hoe het college het verkeersprobleem rond de Kennemerweg, Zandvoortselaan gaat aanpakken? Wij zien hier in de toekomst grote problemen ontstaan met het oog op de verkeersveiligheid voor de bewoners en de bezoekers van Zandvoort. Ook zijn er enkele maanden collega-raadsleden vragen gesteld over de funderingswerken, deze zijn niet vergunningsvrij. Er wordt continu verteld dat er vergunningsvrij gebouwd mag worden maar bouwtechnisch moet hier toch wel degelijk een vergunning voor worden aangevraagd. Hoe is dit geregeld met de 30 dagen beperking van verhuur eigen woning? Vakantiewoningen zijn ook woningen, mogen de eigenaren daar permanent wonen indien zij dat willen? Dat is toch niet toegestaan? Wij hebben nu te maken met de partij betreffende ontwikkeling van dit project. Straks worden de vakantiewoningen verkocht en hebben wij te maken met 240 nieuwe eigenaren, het uitponden. Hoe gaat het straks met handhaving? Want de eigenaren zijn zelf de meeste tijd niet aanwezig dus kans op verloedering. Wij zijn voorstander van een divers recreatieaanbod voor iedereen en voor elke beurs. Voor velen niet bereikbare eenheidsworst van vakantiehuisjes en woningen zijn wij dus tegen. Geen Saint-Tropez aan de Noordzee.

Gebruikers van campings worden op steeds meer plaatsen weggejaagd. Onder de gebruikers van Sandevoerde zitten mensen die dit al driemaal is overkomen. Wij zitten in de raad niet alleen voor de inwoners van Zandvoort en Bentveld maar ook voor de miljoenen gasten die we hier jaarlijks ontvangen. Is de wethouder het met ons eens dat hier sprake is van een ongewenste ontwikkeling die niet past in ons beleid? Heeft het college aan de belanghebbenden echt niets beter te bieden dan helaas? Hebben we echt zo weinig te zeggen over hetgene gebeurt hier? Wij dringen er bij het college op aan om assertiever op te treden en minder fatalistisch. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we verder met de volgende partij en dat is in dit geval Jong Zandvoort. Mevrouw Göransson, aan u het woord. Mevrouw Göransson: Ja, hij doet het toch. Dank u wel, voorzitter. Ook dank aan de insprekers die langsgekomen zijn om hun zorgen te uiten van zowel de camping als de omwonenden. Op dit moment zijn de vragen die wij hebben al reeds gesteld door anderen en hebben wij geen verdere inbreng. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Göransson. Dan gaan we over naar de Partij van de Arbeid, mevrouw Koper. Mevrouw Koper: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, ook namens de Partij van de Arbeid, dank aan alle insprekers en de standvastigheid waarmee zij dit grote belang ook hiernaartoe brengen.

En dat begrijp ik heel goed want

mijnheer Van den Oever zei het net ook al, er zijn mensen die zijn al drie keer verplaatst want dit is echt de laatste familiecamping. En wij zitten hier als raad een beetje van, ja, wat kunnen we hiermee, al een tijd. Dus het is goed dat we dit geagendeerd hebben en ik denk ook dat we vanavond ergens op tafel de uitslag naar de raad moeten krijgen van, wat … Duidelijkheid kunnen krijgen in dit dossier en tot nu toe hebben we die duidelijkheid niet. De vragen die CDA heeft gesteld en ook de vragen die door GroenLinks zijn gesteld, daar ben ik heel benieuwd naar de uitkomst daarvan. Te meer ook omdat we het gisteren over participatie hebben gehad en hoe kunnen we dat verbeteren? Want het gaat niet altijd om, kunnen we iedereen zijn zin geven maar het kan niet zo zijn dat we onduidelijkheid laten in het proces of het proces wel goed verlopen is. Want dan staan mensen inderdaad aan de kant van, hé, heb ik hier nu rechten gehad en heb ik die rechten niet kunnen halen? Daar zijn wij wel verantwoordelijk voor om te zorgen dat dat proces goed verlopen is. We weten dat we het niet iedereen naar de zin kunnen maken maar we moeten wel ons uiterste best doen. Als het gaat om slaapplekken voor de mensen met de kleinste beurs, dan vindt de Partij van de Arbeid dat hartstikke belangrijk.

Volgens mij hebben we in de toeristische visie ook niet gezegd dat we alleen maar luxe onderkomens willen dus dat is echt wel iets waar we ons als gemeenteraad druk over kunnen maken. Ik was erg aangetrokken tot de bijdrage van de mijnheer die zegt van, waarom staan we nou eigenlijk tegenover elkaar? Waarom trekken we in dit proces niet samen met elkaar op? Dat is natuurlijk wat je zou willen, dat je samen met je bewoners en mensen die hier zo lang wonen, dat zijn ook onze vaste bewoners, dat je daar tegenover elkaar staat maar dat je niet samen optrekt. Wat de bewoners van de Zandvoortselaan en de Kennemerweg zeggen over die weg en die route. Ja, dat is natuurlijk ook iets wat we al jaren weten, dat dat niet goed in elkaar zit. Dus dat we daar met elkaar verantwoordelijkheid in dragen, nou, dan moeten we daar ook dan maar stappen in nemen. Kortom, ik ben ontzettend benieuwd naar de antwoorden straks. En het voorstel van het CDA over juridische toetsing, dat zou ik graag willen steunen. Op de een of andere manier als daar nog wat mee gedaan moet worden, dan vindt u mij aan die zijde. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Koper. Dan ga ik over naar de fractie van ZEE, de heer Sukel. De heer Sukel: Dank u wel, voorzitter. Nou, ik dank alle insprekers natuurlijk ook. Dat hoort zo dus bij deze. We spreken vandaag Sandevoerde.

We bespreken dus met elkaar wat we van de ontwikkelingen vinden en hoe we eigenlijk vinden dat er verder moet worden gegaan. Het lijkt een ingewikkelde zaak maar dat is in de ogen van ZEE eigenlijk helemaal niet. CDA, PvdA, GroenLinks en PVV hebben net hun woorden gesproken en volgens mij vragen we allemaal om nadere onderzoeken. Ik kom daarop terug. Ik heb drie hoofdpunten, het omgevingsplan en de vergunningen, behoorlijk bestuur en de rol van de raad. Ten eerste het omgevingsplan, tot verleden jaar bestemmingsplan geheten. Zoals jullie wellicht weten is mijn eigenlijke vak planoloog. In een van de eerste lessen leer je dat het bestemmingsplan het enige burgerbindende ruimtelijke plan is. Ik citeer even onze eigen website, iedereen moet zich aan het omgevingsplan houden, inwoners, bedrijven en instellingen maar ook de gemeente zelf. Daar gaat het in onze ogen nu mis. Zoals ik al zei, het lijkt ingewikkeld maar dat is het niet. Wat de ontwikkelaar wil mag simpelweg niet volgens het omgevingsplan. Er kunnen geen huisjes komen zoals de ontwikkelaar die voorstaat omdat het niet in het omgevingsplan is geregeld. Er is al vaker gezegd wat onder kampeermiddel wordt verstaan en sterker nog, dat is in de Raad van State meerdere malen uitgesproken.

Ik citeer een uitspraak uit 2015, gelet hierop heeft de rechtbank terecht overwogen dat het college kon aansluiten bij hetgeen in het algemeen spraakgebruik onder kampeermiddel wordt verstaan. Het gaat hier dus over wat er wordt verstaan onder een chalet. In het algemeen spraakgebruik wordt daaronder verstaan, een caravan, tent of ander onderkomen bedoeld voor recreatief nachtverblijf dat gelet op zijn constructie, omvang en vorm geschikt is om te worden vervoerd. Let vooral op dat laatste. De wethouder schermt met het feit dat er nu een omgevingsplan is en dat daarmee de regels voor vergunningsvrij bouwen zouden zijn veranderd en dat er nu een nieuw plan ligt en dus nieuwe regels gelden. Ook hier is de Raad van

State duidelijk, er geldt overgangsrecht en zaken die al voor 2024 speelden dienen conform het oude recht, lees het geldende bestemmingsplan, te worden behandeld. Dat er een nieuwe eigenaar is met aangepaste plannen doet niets af aan het feit dat de campingbewoners al veel eerder aan de bel trokken. Dat is ook al een paar keer gezegd en keer op keer worden we gewezen dat het bestemmingsplan geldt en dat dit niet kan. Omdat het daarmee een en dezelfde zaak is zijn de nieuwe regels ook daarom niet van kracht in onze ogen. Even voor de duidelijkheid, de eerste perikelen begonnen, voor ik goed geïnformeerd ben, in 2020. Ik citeer weer en nu uit de toelichting op de Omgevingswet. De betrokken bouwwerken zijn dus alleen maar vergunningsvrij als aan alle overige regels over het bouwen in stand houden en gebruiken uit dit omgevingsplan wordt voldaan. Als op grond van die andere regels een vergunning nodig is of als het bouwwerk of het voorgenomen gebruik in strijd is met andere regels uit dit omgevingsplan moet toch een vergunning worden aangevraagd. In onze ogen zouden we dus in ieder geval een vergunning moeten aanvragen. We kunnen wel een antwoord van de heer Hendriks terughalen op een vraag van de heer Deen in de commissie van ongeveer een jaar geleden, uit 8 maart 2023. Daarin stelt hij dat het voorgenomen activiteit vergunningsplichtig is zoals wij hadden verwacht.

Dus tot die tijd ligt de bouw stil waar die nu ligt en moeten zij of hun plannen aanpassen of een vergunning aanvragen. Nogmaals een bewijs dat de zaak al langer speelt en dat het vergunningsplichtig zou zijn. Een vraag aan collega's, wat zouden we ervan vinden als Amsterdam ineens de Waterleidingduinen zou volzetten met allerlei huisjes? Ze kunnen er niks mee maar het is vergunningsvrij dus het zou mogen. We zouden raar opkijken. Daarmee kom ik op het punt van de bedoeling van dit bestemmingsplan. Nergens kan ik terughalen in verslagen, besluiten of in het omgevingsplan zelf dat het de bedoeling is dat camping Sandevoerde een bungalowpark wordt. Nergens. En dat is al eerder opgemerkt door onder andere PvdA maar ook door PVV, het is een camping en laten we dat ook zo houden. Voorzitter, mede raads- en commissieleden, ZEE kan niet anders concluderen dat in onze ogen de wethouder een ernstige ‘…’ maakt hiermee. Nu over de vergunningen. De mevrouw van stichting Recreatie Recht geeft aan dat de Raad van State heeft uitgesproken dat opknippen van vergunningen niet mag. Vind ik een interessante. Ik kende die niet nog niet dus daar ben ik blij mee dat u dat zegt. Want ZEE is in ieder geval van mening dat er een integraal beeld moet zijn op het totale pakket aan vergunningen en dat deze ook integraal moet worden afgewogen. Pas dan weten we ook of het plan uitvoerbaar is.

De omgevingsvergunning die op 11 maart is afgegeven door de ODIJmond is al opmerkelijk omdat niet alle onderzoeken hebben plaatsgevonden. Archeologische indicatoren zijn niet onderzocht, flora en fauna is niet onderzocht en er staat ook dat deze werkzaamheden gestart zullen worden om riolering en elektra te vervangen. Het gekke is dat ze starten op het oude sportveld waar op dit moment helemaal geen riolering of elektra aanwezig is. Dus hoezo vervangen? Dan moet u ook nog weten dat dit oude sportveld als wateropvang dient en bij zware regenval onder water staat. Er mag dus niet worden afgegraven of opgehoogd in dit gebied. Er is geen onderzoek gedaan naar wat het betekent voor de grondwaterstand. Afgelopen maandag is bij motie van de SP het vergunningentraject ook in Provinciale Staten behandeld. Er was veel sympathie voor de motie maar omdat de gemeente erover gaat heeft de motie het niet gehaald. Maar zo ook al meer is aangegeven door diverse insprekers, ook provinciaal heeft het aandacht en ik begrijp inmiddels dus ook landelijk.

Wat bijvoorbeeld wel naar boven kwam, en dat sluit aan op mijn opmerking dat we er integraal naar moeten kijken, is wie nu over de feiten gaat? Is het een vijver, is het een afgraving? Gaat het dan om de Omgevingsdienst Noordzeekanaalgebied, Noord-Holland Noord, Omgevingsdienst IJmond? Wie is bevoegd? Weten we dat zelf wel? Allemaal vragen die het geheel niet overzichtelijker maken. Even kijken, ik ben nu even de draad … Ja. De bewoners hebben in onze ogen terecht bezwaar aangetekend deze vergunning. Daarbij moeten er dus nog meer vergunningen worden aangevraagd waarbij in het licht van deze vergunning de vraag is hoe zorgvuldig ermee wordt omgegaan als deze al zoveel vragen oproept? De gevoeligheid van dit onderwerp vraagt om grote bestuurlijke aandacht. En overigens deze vergunning is dus aangevraagd in 2023 dus moet volgens het oude geldende bestemmingsplan worden beoordeeld. Daarmee kom ik op mijn tweede punt. Het is een lang

betoog, excuses, maar ik heb mij erin verdiept. Algemene beginselen van behoorlijk bestuur. We weten dat dit in principe ongeschreven regels zijn, ook al zijn er boekwerken over volgeschreven, maar er is wel een lijn te vinden en het is een toetsingskader voor ons bestuur en in ultimo de rechter. Het gaat om vertrouwen, om rechtszekerheid, om zorgvuldigheid en om gelijkheid. ZEE merkte al eerder op dat de wethouder een zorgplicht heeft. ZEE is van mening dat de wethouder ook hier een ‘…’ maakt. Het feit dat de vergunningverlening zo slordig gaat. Het feit dat er geen integraal en goed te beoordelen plan ligt, iets wat notabene in de contractvoorwaarden van de staanplaatshouders op Sandevoerde staat en dat er moet zijn alvorens de huur kan worden opgezegd. Het feit dat licht wordt gedacht over de verkeerssituatie, ook al eerder aangemerkt door diverse collega's van ons. Ik heb ook goed geluisterd naar de inspreker over de verkeerssituatie. Willen we een Center Parcs file daar zo? De vragen van de omwonenden over de afstand, de toenemende drukte achter hun huis die ineens zonder overleg dreigt te komen, het zijn allemaal zaken die geen blijk geven van behoorlijk bestuur. De bewoners van Sandevoerde en de omwonenden zitten met een stuk onzekerheid die inmiddels al enkele jaren duurt. Mensen zijn uit angst weggegaan van de camping, dat kan niet en dat mag niet.