Bijlagennotitie Strategie bedrijventerreinen

Dus misschien is het beeld wat rooskleuriger dat nu blijkt, maar waarschijnlijk blijft er wel een tekort. Ik kan de analyse die gemaakt wordt volgen, maar vind dat een aantal dilemma’s die daaruit voortkomen nog wat onder belicht zijn. De eerst is of het nog nuttig is om een strategie bedrijventerreinen te maken. Enerzijds neemt langzaam maar gestaag het aandeel werkgelegenheid op bedrijventerreinen af, terwijl beleidsmatig sterk wordt ingezet of functiemenging. Dat zou mijn inziens pleiten voor een strategie bedrijfshuisvesting (even afgezien van bedrijven die veel ruimte in de open lucht nodig hebben). Terecht wordt in de strategie gesproken over bedrijfshuisvesting, maar dan gaat het alleen over huisvesting op bedrijventerreinen. Als er wordt ingezet op functiemenging wordt het steeds belangijker te focussen op huisvesting in plaats van bedrijventerreinen. Dat past ook beter bij een ‘bedrijvenstrategie’ die blijkbaar in de maak is (pagina 8). Een dilemma wat ik wel vaker tegen kom is dat enerzijds wordt gezegd dat er bedrijventerreinen nodig zullen blijven (bedrijven zijn niet mengbaar met woningen), maar dat daar eigenlijk weinig mee wordt gedaan. Anderzijds wordt geconstateerd dat steeds meer bedrijvigheid wel mengbaar is, wat vaak een argument is om daar beleidsmatig stevig op in te zetten. Dat lees ik ook (soms tussen de regels door) in de strategie.

Wat mij daarbij bevreemd is dat er beleidsmatig niet wat duidelijker gekozen wordt voor bedrijven die niet of moeilijk mengbaar zijn. Het is nog vreemder als ik lees dat de circulaire economie ook in dit niet/moeilijk mengbare segment, een aanzienlijke vraag zal uitoefenen. Mijn vraag is dus waarom komt er geen beleid voor bedrijven die NIET mengbaar zijn? Zou je juist voor die bedrijven niet een deel van het huidige uitgeefbare areaal bedrijventerreinen moeten reserveren (of de vestiging van lage hindercategorieën op bedrijventerreinen moeilijk maken)? We kunnen ons natuurlijk blindstaren op voorbeelden als Rutte en OLAM (waar de menging met veel pijn en moeite gaat – ik wil niet zeggen ‘lukt’), maar dergelijke voorbeelden willen we toch niet opnieuw laten ontstaan? Ergo: als Zaanstad iets met de circulaire economie wil moet de gemeente daar wel een zeker perspectief voor bieden ten aanzien van vestigingsmogelijkheden op de lange termijn. Nog wat kleinere zaken:  Ik lees vaker dat gemeenten ‘inclusief’ willen zijn, maar lees niet hoe dat beleidsmatig wordt ondersteund. In de bijlage op pagina 9 lees ik wel iets over ‘werknemers met een praktische opleiding’ maar verder niets. Wat is de rol van bedrijventerreinen hier?  Zeehaventerreinen.

Vraagramingen hiervoor zijn bijna per definitie onbetrouwbaar omdat het altijd om relatief grote kavels gaat die in een lage frequentie worden uitgegeven. Een raming voor de vraag naar zeehaventerreinen in Zaanstad is niet reëel (te laag schaal niveau voor de omvang van de uitgifte).  ‘Variant huidige praktijk’ (pagina 16). Het meenemen van opties, grond aanvragen en verzoek lijkt me niet zo reëel. Het is geen geeffectueerde vraag. Welk deel daarvan wordt uiteindelijk echt uitgegeven aan de betrokken bedrijven? Let ook op dat met het gebruiken van opties en grond in reserve houden, intensief ruimtegebruik niet bevorderd wordt. 89





Uit eigen onderzoek onder bedrijven die gingen verhuizen is duidelijke geworden dat veel bedrijven allereerst proberen ruimte gebrek op de huidige vestigingslocatie op te lossen en dan pas gaan denken over verplaatsing. Bedrijven groeimogelijkheden bieden op hun huidige locatie, is dus een mogelijkheid om ruimte intensiever te benutten. Of het intensiever handhaven van bestemmingsplanvoorschriften dan heel nuttig is, valt te betwijfelen. Misschien moeten bestemmingsplanvoorschriften wat flexibeler worden waardoor er ‘op locatie’ meer groei mogelijkheden voor bedrijven komen. Mogelijks kan de omgevingswet hier iets betekenen (maar heb daar onvoldoende kennis van). Een nadeel van intensivering is dat onherroepelijk de prijs gaat stijgen. Bedrijfshuisvesting zal duurder worden en/of zal het onderspit delven ten opzichte van woonbestemmingen. Als de gemeente ruimte wil bieden om te experimenteren en te pionieren (pagina 19) dat wordt dat steeds moeilijker voor beginnende bedrijven.

Algemeen. Ik juich beleid toe dat het zuiniger aan doet met bedrijventerreinen. In het verleden hadden we gewoon te veel aanbod. Nu moeten we oppassen dat we niet precies het tegenovergestelde gaan doen. Een kleiner aanbod bedrijventerreinen vraagt om veel duidelijker keuzen, wat we met het overblijvende areaal gaan doen. Functiemenging en intensivering van ruimtegebruik kan een deel van de ruimtevraag van bedrijven oplossen, maar er ergens is een grens. Ik hoop dat je iets aan deze bespiegelingen hebt. Als er behoefte aan is wil ik er best nog een keer met je over sparren. Succes en vriendelijke groet, Erik Louw

90

Maak Zaanstad Gerry Ruijsink Ik zou nog wel graag de strategie die we willen voeren in de Kogerveldwijk wat explicieter benoemd zien, relatie met knooppuntontwikkeling /Kantoornota en het behoud van de zone onder de hoogspanningsmast als binnenstedelijk bedrijventerrein terwijl in Hofwijk en Boerenjonkerbuurt de nadruk op transformatie ligt. Verder mis ik aandacht voor de verkeer en logistiek ten gevolge van intensivering/uitbreiding en parallel daaraan het belang van een goede OV ontsluiting van bedrijventerreinen, om woonwerk autoverkeer te voorkomen. Wat ik ook mis bij de beoogde intensivering van bedrijventerreinen de gewenste voorzieningen die voor meer levendigheid kunnen zorgen. Met name horeca en ontmoetings/vergaderruimtes en betere inrichting. Misschien ook goed om voorbeelden en referenties op te nemen om duidelijk te maken wat je bedoelt.

91