Transcript raadsvergadering 15 november 2022

Het niet beantwoorden van vragen van de raad en voorzitter, ik kan me voorstellen dat dat in alle drukte erdoorheen glipt, maar het kan niet zo zijn als meerdere raadsleden daar contact over opnemen met de organisatie, met de griffie, met de wethouder, van kijkt u er alstublieft nog eens naar, doet u er alstublieft nog eens na, dat het afgedaan wordt met geen technische vraag, later de uitleg daaraan gepast wordt er is geen capaciteit. Voorzitter, wij voelen ons niet serieus genomen en vinden dat het ook niet meer mag voorkomen. Als er geen capaciteit is, meld dat eerlijk. Meld wanneer het wel gedaan wordt, maar doe niet alsof het politieke vragen zijn. Het niet juist beantwoorden van vragen voorzitter, dat is voor ons ook een reden van de motie van afkeuring. U moet het zo zien, er hangt voor inwoners heel veel van af. Dan moeten de antwoorden juist zijn. Dan moet er niet aan de raad gezegd worden wij wisten het nog maar zo kort terwijl bij doorvragen de wethouder duidelijk erkent dat dit al veel en veel eerder bekend was bij de wethouder. Dus, het niet juist beantwoorden van vragen zit ons niet lekker voorzitter. Dan de onprettige omgang voor onze inwoners en dat is misschien wel de allerbelangrijkste redenen. Mevrouw Kaper ga… Belangrijkste reden, mevrouw Kaper verwees er ook al naar. Onze inwoners hebben wakker gelegen. Wakker gelegen.

Onnodig wakker gelegen van iets wat niet juist en niet correct blijkt en als de wethouder dan in de raad komt dan had ik me nog kunnen voorstellen, of in de commissie, dat de wethouder met verve zou verdedigen waarom ze deze inwoners dit teleurstellende bericht heeft moeten geven. Waarom ze deze burgers, inwoners, buikpijn heeft bezorgd, maar de wethouder deed het af met: ach ja, het staat wel in het raadsvoorstel, maar eigenlijk is het inderdaad niet zo een belangrijk argument, u kunt het ook wel weglaten. Ja, ook dat staat er in, maar ja heeft ook niet echt heel veel zin, u kunt het wel weglaten. Wethouder, nogmaals, van ons hoeft u niet weg. Zie het als een gele kaart. We weten dat u het kan. Geloof er alsjeblieft zelf in en zorg dat u op een andere wijze omgaat met de wensen van deze raad en de wens vanuit het coalitieprogramma. Dank u wel voorzitter.

De voorzitter: Ve… Mevrouw Rademaker. Mevrouw Rademaker: Ja, ik wil toch even reageren. Laten we het over een ding dan vanavond nog een keer eens zijn. De schoonheidsprijs verdient de hele gang van zaken rondom deze raadsvoorstellen absoluut niet. Maar, ik heb wel moeite met het benoemen van betrouwbaar bestuur en alsof onze wethouder onbetrouwbaar is in haar bestuur. Want, waar begint betrouwbaarheid van bestuur en waar eindigt dat? Als een wethouder constateert dat er in een plan dingen niet optimaal in orde zijn om het doorgang te laten vinden en dat wordt niet gemeld, is dat dan betrouwbaar bestuur? Als je verifieerd bij een advocaat: zie ik het nou niet goed of kan het wel gewoon doorgang vinden met een grote kans van slagen en de advocaat meldt jou: nee, er zitten de nodige haakjes om alsnog afgewezen te worden. Als een wethouder zich ervoor inspant om die dingen allemaal te benoemen, is dat dan betrouwbaar bestuur? Ja, dat denk ik wel. Want, je … Gewoon maar tekenen bij het kruisje en wachten totdat ergens in het volgende stap van het proces de boel uit elkaar knalt, sorry, dat vind ik niet wat onze inwoners van ons mogen verwachten. Ik zie allemaal handen omhoog gaan voorzitter. De voorzitter: Ja, ik vrees het ook ja. Mevrouw Kaper zag ik als eerste. Mevrouw Kaper: Dank u wel voorzitter. Ja, wat mevrouw Rademaker zegt daar heeft zij gelijk in.

Dat moet betrouwbaar bestuur doen en zoals mevrouw Rademaker het nu benoemt, zo heb ik het de wethouder vorige week niet horen uitleggen. De voorzitter: Mevrouw IJsbrandij. Mevrouw IJsbrandij-van Kerkhof: Dank u wel voorzitter. Ja, er is natuurlijk … U heeft gelijk, wat u zegt, maar er is natuurlijk ook nog een aanvulling op en dat is dat je consistent je bestuurlijke taken uitvoert en daarin niet afwijkt van het een of het ander. Dus, hier doelende op wanneer de welstandsnota, als u mij uit laat praten, bedoelt en ook het feit dat we hier op het last moment voor 17 november nog met dingen aan komen dragen die dan anders hadden gemoeten, dat hoort niet bij betrouwbaar bestuur ons inziens. Dank u wel. De voorzitter: Mevrouw Rademaker. Mevrouw Rademaker: Maar, gaan we consistent vasthouden aan fouten of gaan we proberen de boel optimaal aan te leveren zodat we de groots mogelijke kansen van slagen hebben? Dan hebben we het Bureau Berenschot rapport is al benoemd, over rolvastheid en dat soort zaken. Wij moeten onze controlerende taak ook serieus nemen. Als er een raadsvoorstel ligt of een plan ligt waarvan wij weten dat er dingen eigenlijk geoptimaliseerd moeten worden, dan is het onze taak om daarmee te komen en dat aan te passen en te zorgen dat een plan zo groot mogelijke kans van slagen heeft.

Dan kan je niet tegen een wethouder zeggen die gewoon zoals de naam al zegt, zich maar aan de wet de houden heeft, leuk dat je dat geconstateerd hebt wij willen het liever niet weten, want het komt een beetje ongelukkig uit. Dat de presentatie zwaar te wensen overlaat, ik geef u helemaal gelijk, dit had natuurlijk op een andere manier aangevlogen kunnen worden. Met een ja-raadsvoorstel met een enorme risico paragraaf waar we dan vervolgens mee aan de gang hadden kunnen gaan. We hadden uitgenodigd kunnen worden door de wethouder middels een RIB: jongens het zit eraan te komen, ik maak me zorgen om een aantal punten, het is aan jullie om dat te repareren. We hebben het vanavond met elkaar gerepareerd, ik heb een wethouder gehoord die zelf verdomd goed in te gaten heeft dat dit absoluut niet ideaal verlopen is, dan vind ik een motie van afkeuring, ik snap hem echt wel, maar ik vind de formulering echt niet juist, omdat hij insinueert dat een wethouder niet consistent is in het uitdragen

van het collegebeleid. Sterker nog, dat ze dat misschien wel bewust heeft gedaan. Daar neem ik geen genoegen mee. Mevrouw IJsbrandij-van Kerkhof: Voorzitter? Mevrouw Rademaker: Wij hebben in de fractie vanwege het late indienen van deze motie geen gelegenheid gehad om dit met elkaar verder te bespreken, maar als fractievoorzitter zal ik mijn fractie adviseren tegen deze motie te stemmen. De voorzitter: Ik zag dat mevrouw IJsbrandij wilde reageren eerst. Gaat uw gang. Mevrouw IJsbrandij-van Kerkhof: Ja dank u wel. Ik ben nu een aantal dingen even kwijt. Ik waardeer enorm uw bevlogenheid, die had ik dan ook wel graag eerder willen zien en ook van de wethouder eigenlijk bij het verdedigen van haar eigen voorstel. Ja, u gaat toch heel gemakkelijk voorbij en schiet nu op dit plan, maar we hebben het hier over meer plannen die voorbij zijn gekomen en waar elke keer iets wordt gezocht en dat op zo een laat moment. Mevrouw Rademaker: Ik verzet me tegen het woord gezocht. Mevrouw IJsbrandij-van Kerkhof: Hallo, ik was nog aan het woord. De voorzitter: Mevrouw Rademaker. Mevrouw IJsbrandij gaat u verder. Mevrouw IJsbrandij-van Kerkhof: Ik ben het even het laatste kwijt, dank u wel. De voorzitter: Ik ga naar mevrouw Van Rijn. Mevrouw Van Rijn: Ja voorzitter, dank u wel. Volgens mij slaat mevrouw Rademaker de spijker op de kop alleen is de uitleg niet helemaal juist.

Ik heb het gevoel dat in de fractie, en misschien komt dat omdat u met acht of zeven, acht volgens mij, omdat u met acht bent dat u tijd over heeft. Wij zijn met drie, wij hebben dat niet en ik hoor u zeggen, en dat heb ik ook gelezen in uw stukje, in uw nieuwsbrief op internet, van onvolmaaktheden moeten, heeft de wethouder geconstateerd en het is aan de raad om die te herstellen. Maar, mevrouw Rademaker, dat is gewoon niet waar. We hebben net een voorstel aangenomen, artikel 4, 84 van het a: Algemene wet bestuursrecht, en daar staat in: het is aan het college om af te wijken van een beleidsnorm. Het is niet aan de raad om hier een voorstel te maken, te argumenteren … Ik zou het graag even afmaken voorzitter. Om het te maken, te amenderen, daar twee weken druk mee te zijn, alle ambtenaren over de kling te jagen, de griffie daar ontzettend veel werk mee te bezorgen. Er staat letterlijk, en u heeft net als wij het ambtelijke advies gelezen, het is aan het college om af te wijzen van de norm en daar wil ik nog iets aan toevoegen, voorzitter, het kan toch niet zo zijn dat mevrouw Rademaker echt denkt dat als het college iets constateert wat niet rijmt, ik geef u het voorbeeld van een bestemmingsplan, die is misschien het makkelijkst, natuurlijk is een college daar niet bevoegd om daarvan af te wijken.

Wat gebeurt er dan? Dan komt het college met een voorstel naar de raad en die verzoekt de raad af te wijken en in te stemmen met de wijziging van het bestemmingsplan. Zo gaat dat en dat had in deze ook moeten gebeuren als mevrouw Zandbergen of het college niet zelf kan afwijken omdat ze daar niet toe bevoegd is, dan had hier ook een raadsvoorstel kunnen komen met een positieve grondhouding: wij verzoeken de raad de verklaring van geen bedenkingen af te geven, en in de risico paragraaf te zetten: wees u zich ervan bewust, er zijn zienswijzen ingediend en wij hebben afgeweken. Niet andersom. Een college kan niet hier komen en zeggen: nou het kan allemaal niet, het

maakt ons eigenlijk ook nog niet zoveel uit, maar raad herstelt u het maar. Het is gewoon echt de omgekeerde wereld en de uitleg van mevrouw Rademaker klopt gewoon niet. De voorzitter: Mevrouw Rademaker. Mevrouw Rademaker: Nou, dit is dus precies wat ik zeg. De manier waarop het aangevlogen is had natuurlijk andersom gemoeten. Een positief voorstel, ik heb het u net gezegd, met een enorme risico paragraaf die wij hadden moeten herstellen. Zo zou ik hem ook veel liever gezien hebben. Dat het plan van aanpak hier de schoonheidsprijs niet wint, ik ben de eerste die dat toegeeft, maar u kunt toch serieus niet menen dat het afwijken van de beleidsnorm tot vijf keer toe in een plan dat dat behoorlijk bestuur is? Dat is niet behoorlijk bestuur. De voorzitter: Mevrouw Van Rijn. Mevrouw Van Rijn: Nou voorzitter, dan ben ik wel benieuwd naar wat mevrouw Rademaker dan vindt van het amendement wat wij net hebben aangenomen, want dat is wat wij doen. Wij gaan als raad afwijken van de norm. Mevrouw Rademaker: Als raad. Mevrouw Van Rijn: Als raad en het is een collegebevoegdheid. U kunt artikel … Er staat een heel mooi artikel over op de online media hoe dat werkt en hoe artikel 4 punt 84 in elkaar zit. Het college kan afwijken van de beleidsnorm en kan dat voorleggen aan de raad. Sterker nog, u heeft ingestemd met de Slotlaan, exact hetzelfde. De voorzitter: Mevrouw Rademaker.

Mevrouw Rademaker: Doe ik hem weer uit, sorry, excuus. Nee, dat ben ik met u eens dat een college daar gebruik van kan maken, maar het is toch zeker niet de bedoeling dat wij hier raadsvoorstellen krijgen waarvan het college tot vier keer of vijf keer toe gebruik moet maken van de mogelijkheid die ze heeft om af te wijken? Dan deugd je raadsvoorstel ook niet. Het is aan de raad. Wij zijn het hoogste orgaan. Het college kan voorstellen af te wijken van de norm, wij gaan daarover. Ik zou het uitermate beroerd bestuur vinden als ik alsmaar raadsvoorstellen kreeg waar het college alsmaar van zijn bevoegdheid gebruik maakt om af te wijken van de beleidsnorm, want wat zitten wij hier dan te doen? De voorzitter: Mevrouw Van Rijn. Mevrouw Van Rijn: Nou, ja voorzitter, dan houd ik op. Dat is dus precies wat ik probeer aan te geven, maar wat denk ik niet helemaal duidelijk wordt, dus ik doe nog een poging. Dat gebeurt aan de lopende band. Het college komt hier met voorstellen om af te wijken van een bestemmingsplan, van de parkeernorm. Het is de raad die daarmee moet instemmen, dus u, en dat heb ik net met u meegeschreven, u zegt wij moeten afwijken, ja, maar laat alsjeblieft het college het voorwerk doen en zo zou het moeten gebeuren en dan scheelt het heel veel tijd, heel veel slapeloze nachten voor onze inwoners en ik vermoed ook voor onze ambtenaren.

De voorzitter: Ik ga met an… Is het goed als ik even met de anderen doorga? Ja? Ik zag eerst mevrouw IJsbrandij en dan ga ik naar mevrouw Wind. Ja.

Mevrouw IJsbrandij-van Kerkhof: Ik had … Ik zou toch nog graag aan u willen vragen, mevrouw Rademaker, u gaf even aan van wij nemen nu op het laatste moment notitie van deze motie. Toch meen ik dat we onmiddellijk contact hebben gezocht de dag na de commissievergadering met u, dus u had ook mee kunnen denken. U geeft ook aan, ja u lacht, maar u geeft toch zelf ook aan dat u er niet helemaal achter staat hoe dingen zijn gelopen en verwoord en gepresenteerd, dus het had zeker gekund. Hoe had u graag, hoe had u uiting willen geven aan wat er dus hier niet goed handelen wordt genoemd of niet correct informeren van de raad? Had u daar bijvoorbeeld een gele kaart voor willen geven of een motie van treurnis in willen dienen? Had dat meer gepast? Hoe ziet u het? Want, u wilt er toch uiting aan geven denk ik. De voorzitter: Mevrouw Rademaker. Mevrouw Rademaker: Nou, volgens mij hebben we daar uitgebreid de gelegenheid voor als we hier in de raad bij elkaar komen en een amendement neerleggen. Dan kan je van je spreektijd gebruik maken om uit te leggen, en volgens mij heeft u daar ook beide gebruik van gemaakt mevrouw Van Rijn en uzelf, om uit te leggen waarom je dit amendement maakt en hoe zuur je ervan bent dat je het amendement moet maken en wat je daarom afkeurt aan het handelen van de wethouder. Dat heeft u gedaan.

Ik snap niet waarom dan het nog een keer nodig is om die motie in te dienen. Dat snap ik serieus niet. De voorzitter: We gaan naar, dan ga ik naar mevrouw Wind. Mevrouw Wind: Ja en ik zal afsluiten met het laatste punt wat mevrouw Rademaker maakt, want dat gaat over hoe wil je met elkaar omgaan, maar ik ga eerst wat andere dingen zeggen. Want, met name mevrouw Van Rijn nodigt ons daarvoor uit. Laat ik zeggen dat wij met enige bescheidenheid de gang van zaken gevolgd hebben omdat juist onze, nee ik moet het anders zeggen, omdat juist PvdA-GroenLinks een vacature had en daardoor veel werk terecht kwam op het college en wij de afgelopen maanden wel gedacht hebben van nou dan is het in ieder geval aan ons om enigszins bescheiden te zijn. Dat gezegd hebbende waren wij vorige week op een aantal punten, waarvan in er vier zal noemen, buitengewoon ongelukkig en ontevreden. Dat was de gang van zaken, dat was de inhoud, dat was de presentatie en dat was de taakverdeling tussen college en raad. Die was naar ons idee niet oké. In die zin begrijp ik heel goed wat er gezegd wordt en volgens mij heeft mevrouw Rademaker dat net ook aangegeven. Daar doet niks aan af. Waar het om gaat is hoe ga je dan verder? Daarin heeft iedereen een keuze en over die keuze zou ik het willen hebben.

Ik noem zoiets een bedrijfsongeval en dat is heel vervelend en dat kan gebeuren en wat doe je dan, dan ga je met elkaar in gesprek. Dat is ook wat wij gedaan hebben, want ik ga natuurlijk, kan ik namens onze factie zeggen, niet zitten wachten tot een openbare raadsvergadering. Als er zoiets gebeurt ga je eerder met elkaar in gesprek en dan vraag je: wat is er gebeurt, hoe kan het dat dit gebeurt, gaan we verder en hoe gaan we verder? Dat is breed besproken. Ik kan vertellen dat we de ramen en deuren dicht gedaan hebben tijdens dat gesprek en zo hoort dat ook. Vervolgens pak je denk ik de draad weer op en ik ben blij dat ik de indieners van de motie heb horen zeggen u hoeft van ons niet weg, we willen verder. Ik denk dat dat na een zo een ervaring ook de meest gepaste reactie wordt, want anders komen we wel heel erg in een afrekencultuur terecht en ik ben blij dat ik de indieners hoor zeggen dat we dat niet moeten doen. Ik denk eerlijk gezegd dat we onderhand ons ook niet kunnen permitteren. Ik denk dat de wethouder en het college dat ook niet verdienen. Ik denk naar de toekomst toe dat we dat ook niet moeten gaan doen, want ik zou niet willen dat wij bij de komende vreselijk moeilijke besluiten die we met elkaar over de toekomst van onze gemeente het huis op orde krijgen te maken hebben dat we dan steeds gaan kijken wie in het verleden een fout heeft gemaakt.

Dat is niet de cultuur die we moeten doen en ik zou zeggen laten we daarmee beginnen. De uitspraken zijn gedaan. Rechters houden wel eens rekening met wat er in de pers is gebeurd. Ik zou de collega’s willen vragen van nou dat is echt niet fijn

als dat over je geschreven wordt. U heeft gezegd wat u vond, mevrouw Zandbergen heeft denk ik aan het begin van deze vergadering het boetekleed aangetrokken en dat heeft op mij indruk gemaakt. Ik vond het ook nodig, maar ze heeft het ook gedaan en ze heeft het buitengewoon zorgvuldig en deemoedig, zou ik bijna zeggen, gedaan en ik zou vinden, als we dan als volwassen raad met elkaar omgaan en weten wat ons te wachten staat, dat we zeggen: beste Alette, beste wethouder, beste college, wij hebben het gehoord, dus het is duidelijk dat dit anders moet, point taken, lees de motie en misschien, misschien is het mogelijk om met elkaar in een cultuur te werken waarin je na zo een avond niet nog zo een motie hoeft in te dienen en die oproep doe ik aan de collega’s. Verder gaat de oppositie er helemaal zelf over. De voorzitter: Was dat een zwaai dat u iets wilde zeggen mijnheer De Kruijff of was het gewoon een … Ja, dat is mijn vraag. Wilt u iets zeggen? Oké, het was een beetje onbe… Nou ja, goed, oké, mijnheer De Kruijff. De heer De Kruijff: Even voor de kijkers thuis, ik zwaaide met mijn hand, maar het werd niet … Ik zwaaide met mijn hand voor de kijkers thuis inderdaad, die ons niet kunnen zien. Moeten we ook wat aan doen. Maar goed, dat is iets anders. Voorzitter, ik denk dat mevrouw Wind het niet beter had kunnen verwoorden.

Ik sluit, de VVD-fractie sluit zich daar helemaal bij aan. Wij waren ook niet tevreden over het optreden van de wethouder vorige week. Mevrouw IJsbrandij had het over bevlogenheid en mijnheer Roosenschoon had het over signaal afgeven. Ik denk dat zowel Partij van de Arbeid-GroenLinks als De Lokale Partij als de VVD die bevlogenheid en dat signaal duidelijk vorige week in de commissievergadering hebben laten zien. Vind ik in ieder geval wel, misschien dat de meningen daarover verdeeld zijn. Ik denk dat er een duidelijk signaal is afgegeven. Ik was heel erg blij, ik weet dat mijn fractiegenoot Sorrel Hidding thuis meeluistert en, dat heb ik ook begrepen, erg onder de indruk waren van de reflectie die de wethouder toe straks toonde. Dat was inderdaad ook zeker nodig. Ik hoorde daar een, zoals ik al zei, een reflectie. Een antwoord aan de raad van ik heb u gehoord, ik heb u begrepen, ik ga mijn uiterste best doen om dit beter te doen. Ik denk dat dat daarmee een motie van de oppositie overbodig maakt om die in te dienen omdat die reflectie is gegeven. Wij hebben natuurlijk ook gezegd: we willen natuurlijk niet dat dat nog een keer gebeurt. Maar, met de reflectie van de wethouder net heb ik er alle vertrouwen in, hebben wij er alle vertrouwen in dat dat niet gaat gebeuren. Dan moeten we ook gewoon door en weer verder met de orde van de dag.

Dus, de VVD-fractie zal de motie van afkeuring daarom ook niet steunen. Sorry? Ik verst… Oké, pardon. Ik zou daar alleen aan willen toevoegen, vroeger werd er altijd gezegd van haal geen oude koeien uit de sloot, ik ga het toch denk ik misschien doen. Ik vind dat dat voor de VVD toch wel nodig is. Er zijn partijen die het hadden over durfkracht en ik ben in ieder geval blij om te zien dat die partijen ook zelf gereflecteerd hebben, want als we nou een, op een moment durfkracht hadden moeten laten zien dan was dat bij Nederhorst-Noord en, ja, dat wilde ik toch nog even benoemen, ik heb er heel lang over getwijfeld, maar ik wilde het toch even benoemen. Misschien open ik daarmee weer een nieuwe discussie of weer een discussie die we al gevoerd hebben. Mevrouw Van Rijn: Mijnheer De Kruijff. Kent u de uitdrukking: bij twijfel niet doen. De heer De Kruijff: Ja, nou ik heb het toch gedaan en ik denk dat ik … Ik sta er zeker achter, maar ik wilde het toch even benoemen en dat was mijn punt. Nogmaals voorzitter, want het gaat over de motie van afkeuring die we bespreken, de VVD-fractie zal die niet steunen en ik heb daar net de redenen voor gegeven. Dank u wel. De voorzitter: Mevrouw IJsbrandij, u wilde nog … Mevrouw IJsbrandij-van Kerkhof: Dank u wel voorzitter. Mag ik nog een reactie geven op de bijdrage van mevrouw Wind?

De voorzitter: Ja zeker. Mevrouw IJsbrandij-van Kerkhof: Mevrouw Wind sprak over een bedrijfsongeval en in het geval van een bedrijfsongeval wanneer er doden dreigen te vallen dan maak je toch echt, en in dit geval dus het niet bouwen van huizen in meerdere keren dan een ongeval, dan maak je dus echt wel serieuze aanpassingen of je doet je bedrijfsvoering wijzigen of noem maar op. Dus, een bedrijfsongeval, ja daar kan je nog, daar gaat je hele gedachte wel van op hol. Ik vind het iets meer dan een bedrijfsongeval. Dank u wel. De voorzitter: Mevrouw Wind. Mevrouw Wind: Ja, als ik een … Ik vind het ook heel erg en ik weet niet welk woord en welke vergelijking we moeten doen. Dus, als ik een zwaar … Ik vind een be… Als een ander woord beter was geweest, ik wil niks afdoen aan uw gevoel, ik ben het ook met u eens dat u zegt van ja dit was gewoon niet oké en ik heb vier punten genoemd waarop het niet oké was en dat is duidelijk zat. Ik heb denk ik ook aangegeven van nou we hebben erover gesproken en als het college in de persoon van de wethouder niet de zelfreflectie en plein public, want ik vind het stoer, had gedaan, dan was ik misschien minder vergevingsgezind geweest.

Ik vind wel, het is gebeurd, ze heeft vorige week gedaan wat ze gedaan heeft, ze heeft vandaag gedaan wat ze gedaan heeft en over vandaag ben ik buitengewoon tevreden en nu gaat het over hoe gaan wij met elkaar om? En, natuurlijk, ik bedoel u gaat … Mevrouw Kaper zei: we hebben geen keus. Dan zeg ik nou dat vind ik een beetje eenvoudig. Natuurlijk heb je een keuze, je hebt de keuze om door te zetten met de motie, je hebt de keuze om in gesprek te gaan, het kan allemaal. Uiteraard steunen wij de motie niet, maar ik geloof niet dat iemand daar ook maar rekening mee heeft gehouden. Alleen, mijn oproep is: hebben we het nou nog nodig zo een motie? En, mijn antwoord is, het is gezegd, excuses zijn gemaakt en laten we verder gaan. Dat zou ik groots vinden en dan ga ik trotser naar de borrel dan wanneer hier gestemd wordt en verder, het is niet mijn motie, ik ga er niet over. De voorzitter: Goed, volgens mij zijn de standpunten wel helder. Mevrouw Kaper, komt u maar. Mevrouw Kaper: Dank u wel voorzitter. Ja, ik wil toch even reageren op mevrouw Wind dat ik wel een keuze heb of dat wij als raad of als indieners van deze motie een keuze hebben om een motie wel of niet in te dienen.

Dat ben ik met u eens, maar als u de motie leest en wat daar in staat en u weet inderdaad wat er vorige week gebeurd is en u geeft zelf ook die vier punten aan, dan vind ik dat ik als raadslid geen keuze heb op dit moment. Dank u wel. De voorzitter: Oké. Dan denk ik dat alle standpunten nu helder zijn. Voordat we gaan stemmen. De heer Goetheer: Ja, dank u wel voorzitter. Wil ik graag om een schorsing vragen. Ik denk dat tien minuten meer dan voldoende is. De voorzitter: Oké, is goed. Het is nu tien over half tien. Ik schors te vergadering tot tien voor tien. Goed dames en heren. Ik heropen de vergadering en ik geef het woord aan de heer Goetheer. Mijnheer Goetheer. De heer Goetheer: De schorsing is meer dan voldoende geweest. Dank u wel. De voorzitter: Nou hebben we ons allemaal afgevraagd hier in deze zaal waarvoor is de schorsing, maar helaas, er komt geen antwoord op. Goed. Volgens mij hadden we al geconstateerd dus dat inderdaad geen behoefte meer was aan beraadslaging, dus dan zullen we overgaan naar de stemming. Ik heb geen bericht ontvangen

van de indieners dat er iets wijzigt? Nee, oké. Is er behoefte aan een stemverklaring? Nee? Goed. Wie is voor deze motie? Dat zijn de fracties van het CDA, fractie van DorpsBelangen, fractie van ChristenUnie en fractie van D66 en hiermee is de motie verworpen. Sorry? Zeven stemmen voor en elf stemmen tegen. Juist, dank u wel griffier. 15. Sluiting De voorzitter: Hiermee zijn we aan het einde gekomen van deze raadsvergadering. Ik wil u bedanken voor uw zeer constructieve houding naar elkaar toe. Ik denk dat u als raad heel mooi heeft samengewerkt en als burgemeester ben ik daar ook best wel een beetje trots op dat u het zo hebt gedaan vanavond. Ik wens allen een veilige en fijne reis naar huis. Blijf gezond allemaal en we zien elkaar … Ja, de griffier geeft al aan bij de borrel. De borrel. Niemand vergeet de borrel mevrouw de griffier. Goed, fijne avond allemaal.