Transcript bijzondere raadsvergadering 7 september 2022

Participatie kost tijd en geld, maar wij zien dat als een investering in gedragen beleid, die zich ruim terug gaat betalen. Immers, alles wat we aan de voorkant goed regelen spaart tijd, frustratie en geld aan de achterkant. Dat is efficiënt besturen en dus bestuurskracht. Wellicht met enige vertraging, maar op enig moment zult u van het Rijk de opdracht krijgen de stikstofplannen uit te voeren en dat de provincie daarna haar gemeente taken toebedeeld die wij vervolgens mogen uitvoeren. We gaan graag met u het gesprek aan hoe wij met elkaar een participatietraject aan kunnen gaan, waarmee we vanuit opwaartse kracht deze opgaven aankunnen. Dank u wel. De voorzitter: Mijnheer Van Dijk. De heer Van Dijk: Was bijna een mooie column. Dank voor uw bijdrage. Nou, dit ging natuurlijk wel weer wat dieper dan participatie, sec. Overigens, eigenlijk waren wij al bezig binnen de provincie Noord-Holland met de gebiedsgerichte aanpak, waarbij we ook onze stikstofdoelen al hadden gesteld en sterker nog, ik zit zelf de regietafel stikstof voor, waar alle partners, alle partijen, van boeren, ondernemers, terreinbeheerders, eigenlijk alles wel wat je kunt bedenken zit ook aan tafel. Industrie. Samen met de gedeputeerde en die heeft daar onder al die gebiedsgerichte aanpak en, dat zijn er 24 in Noord-Holland. Dus daar zijn we al volop bezig.

Ten aanzien van participatie sloeg u de spijker op de kop. Je kunt alles bedenken. Je kunt zo gek niet verzinnen, techniek, maar als je niet weet precies waarom je het doet en wat je ermee doet en dan sla je de plank denk ik volledig mis en dat betekent dus dat die werkgroep waar ik het over had eigenlijk de meeste tijd tot nu heeft gestopt in wat zijn onze uitgangspunten eigenlijk om participatie te willen en dat is een set van tien uitgangspunten geworden, die binnenkort in de Staten van Noord-Holland hopelijk worden vastgesteld.

Het gaat dus niet over instrumenten, want die zijn eigenlijk dynamisch. Want ik zeg al, als je een mooi instrument kan verzinnen, waardoor je mensen makkelijk kunt bereiken zou ik zeggen nou, pak hem, gebruik hem, maar die uitgangspunten gaan erover dat … En die uitgangspunten zijn vertaald in een enorme hoeveelheid vragen die ambtenaren zichzelf moeten stellen aan het begin van het proces. Wat moet er eigenlijk allemaal geregeld worden als we dat willen bereiken? En ik hoop dat bij een aantal wat grotere beleidsissues het college bij mij ervoor zou kiezen om eerst aan de staten voor te leggen en daar zelfs een statenbesluit van te maken hoe gaan we dit proces gezamenlijk aan en wie heeft welke rol maar? Want bij participatie is het ontzettend moeilijk om je rolvastheid goed te bewaken. Dus waar heb je als raad een rol en waar geef je de inwoners een rol en hou je dat dan ook vast en durf je dan ook met die uitkomst te doen wat je moet doen. Want als er een uitkomst uitkomt en waar je als raad van zegt van ja, dat komt me niet zo goed uit, dan moet je wel iets hebben waardoor je ook weer elkaar kunt aanspreken.

Dat vind ik best een interessante verkenning, want dat betekent dus eigenlijk dat je nog helemaal niet zo goed weet hoe het plan eruit komt te zien, maar je spreekt wel met elkaar af dit is de route die we gaan lopen en op bepaalde momenten willen we ook echt weten van de inwoners wat we willen. Dat kan heel erg aan het begin zijn. Dat kan ook dat je drie opties hebt waar je inbreng wil geven, maar het is best ingewikkeld. Twee jaar geleden heb ik honderdduizend Noord-Hollanders uitgedaagd. Dat was eigenlijk een beetje een grappige opmerking van nou, als jullie nou met mij delen wat je ongevraagd deelt met je telefoon. Al die apps zijn gratis, maar die zijn niet gratis, die vragen alles terug. Die weten precies waar je staat, wat je doet, wat je eet, waar je gaat, maar als wij als overheid dingen willen weten dan hebben we te maken met AGV, privacy, et cetera. Dus dan moeten we allemaal langs routes doen. Dus daar moeten we heel transparant in zijn. Is een grote uitdaging. Ik heb wel het idee dat we dat allemaal willen en dat we ook echt onze inwoners, dat we daar een start kunnen maken het onze inwoners ook te laten zien dat we het serieus menen, waar het is ook best ingewikkeld om die groepen te bereiken die niet tegen zijn of niet een specifiek eigen belang hebben, om ze toch mee te laten denken in wat we willen bereiken.

Dus het is ook niet in één ding te regelen, met één zaaltje en zeker in grote processen waar je belangrijke besluiten gaat nemen als gemeente, kan ik me voorstellen dat je dus in dat begin heel erg met elkaar en nadenkt van dat je dus meerdere wegen nodig hebt om dat gevoel uit de samenleving te halen waar willen we eigenlijk naartoe. At the end kan het nooit in de plaats komen van waarvoor u hier zit. Dat is namelijk dat u uiteindelijk wel als gekozen volksvertegenwoordiger moet durven beslissen en dat zie ik ook wel eens gebeuren en dat ondermijnt ook wel een beetje vertrouwen, is dat we om het besluit uit te stellen nog een commissie, nog een dit, nog en dat. Nee, nog even, gaan we aangeven dat uitzoeken. Nee, uiteindelijk moet er wel een keer een besluit worden genomen. Hoe moeilijk het ook is. En ik denk dat bijvoorbeeld zo’n proces waarin je dat van tevoren met elkaar afspreken en daar ook zelfs een besluit over neemt, dat dat kan helpen om daar waar het moeilijk wordt nee, jongens, maar dit hebben we twee jaar of drie jaar of misschien wel vier jaar geleden met elkaar afgesproken. Dit is het proces. Dat betekent niet dat je blind bent voor ontwikkelingen, want als er tussentijds iets gebeurt, zoals stikstof of Oekraïne, een oorlog die zo dichtbij, zo verschrikkelijk is, dat het ook invloed heeft of de energie.

Kijk naar de problemen die we nu hebben met energie en alles samengesteld levert een recessie op, op dit moment, waarbij geplande investeringen in één keer twee keer zo duur worden. Daar moet je dan ook … Dat is waar je dan tussentijds met elkaar wel de route bijstelt, maar ik hoop dat dan participatie ook weer wat serieuzer wordt, maar het is best ingewikkeld en dat is ook weer zo’n proces dat altijd beter kan. Want hoe mooi je dit ook inricht, dat zal altijd weer de vraag nodig hebben het moet beter. We hebben binnen de provincie nu ook daar medewerkers voor vrijgemaakt, zelfs voor aangenomen. Mensen die er alles van weten. We hebben met expertgroeps gesproken, want uiteindelijk kom je toch op instrumenten uit. Hoe ga je dat dan doen? Is dat een burgerberaad of een panel of een dit of een dat en er zijn overal plussen en er zijn overal en minnen. Nou, in dat proces zit nu de provincie, dus binnenkort zullen die uitgangspunten publiek zijn en dan is het misschien

interessant om er gewoon eens naar te kijken want het is best denk ik ook, ze zijn ook toepasbaar op de gemeenten. De voorzitter: Ja, volgens mij was het ook een van de kernen van de inbreng, daar waar wij als overheden samen aan zet zijn, dat is dan samen dan ook samenwerken, maar ook de participatie daarin doen. Maar dat volgens mij heeft u dat enigszins beaamt dat het ook wel de opzet is van de provincie. Goed. Mevrouw Kaper. Mevrouw Kaper: Dank u wel, voorzitter. Ja, ik mocht korte tijd deel zijn van de Statenwerkgroep Burgerparticipatie en wat me daar heel erg opviel was dat het altijd dezelfde groep mensen is die komt inspreken op bepaalde avonden, als je gewoon kijkt naar leeftijd, achtergrond. Dat zijn betrokken mensen die ook vaak de tijd hebben om hele dossiers te lezen en dan met stapels aantekeningen naar deze avonden komen. Wat natuurlijk fantastisch is dat inwoners dat doen. Ja, ik wilde u eigenlijk vragen kunt u iets vertellen over hoe het nu gaat met de werkgroep, wat daar de bevindingen zijn, maar het heeft u net ook al gedaan. Het scheelt tijd. Ja, dat denk ik ook aan. Maar u zei net even de uitkomsten van de werkgroep die worden gedeeld met ambtenaren en ik vroeg me af, komt er ook een handreiking voor college en gemeenteraad.

Dus u zegt net, kijk even wat er uitkomt, maar ik kan me ook zo voorstellen dat er ook een vertaling mogelijk is echt voor de gemeenteraad en de colleges. De voorzitter: Mijnheer Van Dijk. De heer Van Dijk: Yes. We hebben natuurlijk het programma Democratie in actie, maar dat was eigenlijk al, dat is door coronatijd niet helemaal uit de verf gekomen. De idee was zo dat we een congres zouden organiseren samen met gemeenten om ook wat wij doen en wat gemeenten doen, om dat weer bij elkaar te brengen. Die uitgangspunten, dat moet u echt zien als waar je afrekenbaar op bent ook als staten door de inwoners. Als dat uw uitgangspunten zijn voor participatie dan houden we u er ook aan. Dat is niet het instrument, want dat kan per omgeving verschillen. Ik denk dat nou, het woordje maatwerk is gevallen. Ik denk dat je heel erg goed moet kijken waar op welke plekken in de provincie je welk instrument inzet. De vertaalslag van die uitgangspunten voor de organisatie van de provincie, dat levert een groot aantal vragenlijsten op voor ambtenaren van denk nou eens aan het begin van zo’n proces over al die vragen na en leg nou bij die bestuurder neer hoe hij zo dichtbij mogelijk al die uitgangspunten kan komen. Dat is eigenlijk de idee. Dat is allemaal transparant. Dat kunnen we ook allemaal delen.

Idee was, wat ik toen had, is van nou, als we er nou een soort van congresje organiseren, want iedereen is hiermee bezig. Alle gemeenten zijn hier tijd en energie aan het instoppen. Laten we in ieder geval proberen om van elkaar te leren. Ik wil niet zeggen dat u dit per se moet kopiëren, maar we kunnen wel van elkaar leren en goed dat de burgemeester nog even aangaf. Ja, er zijn ook een aantal trajecten waar we ook vooral gezamenlijk moeten optrekken, zodat ook helder is voor de inwoner dat we dat als één overheid doen, ondanks het feit dat het soms een boodschap is die niet altijd even prettig is. Maar ik zal in ieder geval zorgen en dat neem ik ook mee, is dat zodra ze zijn vastgesteld door de Staten, dat we ze ook gaan delen. Nou, goed u heeft natuurlijk zelf daar ietsje dichtbij gezeten en de vervolgstap die wij nu gaan maken binnen de Staten is dat er nu echt gekeken gaat worden naar de instrumenten die we willen gaan inzetten en ook daar willen we ons goed laten informeren.

Dat we niet alleen maar omdat iets heel sexy klinkt iets gaan inzetten, maar dat we ook echt willen kijken van bereik je daar dan ook echt meer mensen mee? Want dat is ook, uw zorg is mijn zorg, namelijk dat we niet alle mensen en ik snap ook dat niet alle mensen zin hebben om mee te doen, maar het is soms wel eens een beetje frustrerend dat je altijd dezelfde geluiden gehoord en dat is niet natuurlijk wat heel Wijdemeren denkt of de hele provincie.

De voorzitter: Ik kijk nog even rond. Is er nog behoefte aan inbreng voor het gesprek rondom participatie? Is het helder voor iedereen? Durft niemand nu meer? Komt het door mij. Ja. Nou, als dat niet het geval is … Nou, voordat ik de vergadering formeel sluit dank ik de commissaris voor zijn komst. Ik vond het een zeer aangenaam bezoek. We hebben veel thema’s besproken met elkaar. We hebben wel wat kunnen laten zien van onze prachtige gemeente. Ik zou zeggen doe het nou niet één keer in de zes jaar, want we hebben nog veel meer te laten zien, dus kom vaker langs, maar ik weet dat dat agenda technisch moeilijk is voor u, maar wij zien u graag. Wij zien de mensen sowieso van de provincie graag, maar we zien u zeker graag en wij hopen goed contact met de provincie te houden op allerlei terreinen. Maar nogmaals dank voor uw aanwezigheid, dank voor uw bezoek. Sluiting van de bijzondere raadsvergadering De voorzitter: Dank aan alle ondersteuning ook van u en de assistent of plaatsvervangend kabinetschef en zo meteen even een persmoment, maar voor nu sluit ik de vergadering. Dank u wel allemaal. Nog een fijne avond ook.