Bijlage 2. Handboek Band II

S TRU C TU U RKAART

WAARDEKAART ondergrond

v rije kav els (v illa’ s)

beschermd monument

strokenbouw - laag

MIP-object

strokenbouw (middel - hoog)

historische buitenplaats / rijksmonument

lintbebouwing

gebiedsgrens

autonoom / v rijstaand gebouw groenstructuur

NOORD waterstructuur 250 meter

[ 82 ]

Handboek Welstand & Beeldkwaliteit

B a n d II

BEELDKAART landmark zicht-as reliëf water laan (-beplanting) bos plantsoen, park

H a n dbo e k Welstand & B ee ldkwalite it

[ 83 ]

Band II

14 Van Polanenpark / Starrenburg ligging in: Wassenaar-plaats categorie: strokenbouw, haken en hoven status: toetsing: regulier periode: ca. 1950 - 1975, incidenteel van latere datum, langs de Oostdorperweg bebouwing van eerdere datum ontwerper: Froger architecten: o.a. Van Asbeek (Messiaskerk)

buurtbeschrijving

Uitbreidingswijk uit de wederopbouwperiode aan de noordzijde van Wassenaar, uitgelegd als voorzetting van de jaren dertig uitbreidingswijk rond Den Deijl (Deijleroord). De aansluiting in stedenbouwkundig plan tussen de beide periodes verloopt vloeiend, in tegenstelling tot de aansluiting op de meer recente uitbreidingen van Weteringpark. De wijk is opgebouwd uit kleinere eenheden die al naar gelang de ontstaansperiode op verschillende manieren verkaveld zijn. De bekende stroken, samengevoegd tot haken en hoven domineren. Latere bebouwing doorbreekt in de gebogen rooilijnen het strakke patroon. De bebouwing is voornamelijk laagbouw met als uitzondering (middel)hoogbouw gesitueerd op stedenbouwkundig significante plaatsen: de noordelijke hoek, langs de Zijlwetering en op de grens van de uitbreidingswijk van de jaren dertig. De markante hoogbouw langs de Zijlwetering bestaat uit drie haken. De kaarsrechte en historische Zijlwetering is tevens de belangrijkste structuurdrager van de wijk (en een van de belangrijkste van Wassenaar). Het is een van de weteringen die strandvlaktes in Wassenaar ontwaterden naar de Oude Rijn toe. Van uit de Zijlwetering zijn de wijken verkaveld. Ook zijn aan de Zijlwetering de belangrijkste architectonische bouwwerken en de belangrijkste groenstructuur gekoppeld.

Een hiërarchische verkeersafwikkeling (wijkontsluitingsweg, buurtontsluitingsweg, woonstraat) zorgt voor een duidelijke structuur en ontsluiting van de wijk. De wijkontsluitingswegen, de doorgaande lanen, zijn gekoppeld aan landschappelijke dragers zoals de singels. Op de hoofdstructuur zijn enkele beduidende uitzonderingen. Rond de Van Hallstraat is kleinschalige bedrijvigheid gevestigd in directe relatie tot de bedrijvigheid aan het (deelgebied) Havenkanaal. Op enkele plekken zijn inbreidingslocaties met nieuwere bebouwing te vinden. Aan de westkant langs de Oostdorperweg is lintbebouwing aanwezig. (Zie ook deelgebied de Hoge Klei voor karakteristiek hiervan).

karakteristiek

De uitbreidingswijk is ruim opgezet - globaal van dezelfde grootte als heel het oude dorp met veel openbare ruimte en groen. De orthogonale structuur is beeldbepalend, ook in het bedrijventerrein. De latere invullingen zijn gemakkelijk te herkennen aan het doorbreken

[ 84 ]

Handboek Welstand & Beeldkwaliteit

B a n d II

van de structuur. Het patroon van stroken, haken en hoven verdeelt de ruimte in publiek, semi-openbaar en privé. Door deze verdeling is het klassieke onderscheid tussen voor- en achtergevel verwaterd. De afwisseling van haken en hoven doorbreekt in stedenbouwkundig opzicht de monotonie, die in architectonisch opzicht evident aanwezig is. De uniformiteit per architectuureenheid geldt echter ook als een karakteristiek. De inrichting van de openbare ruimte maakt een duidelijk onderscheid tussen verkeersontsluitingswegen en voetgangersstraten met speelplekken en groenborders. De groenstructuur is sterk en bestaat uit lanen, singels, en plantsoenen. De belangrijkste openbare bouwwerken (en ook de seniorenwoningen) zijn aan de groenstructuur gekoppeld.

beeldaspecten bebouwing

De woonhuisbebouwing uit de wederopbouwperiode kent geen bijzondere expressieve architectonische uitingen. Dominant is de repetitie van tweelaags rijtjeswoningen met zadeldak binnen een orthogonaal verkavelingsplan. Daarnaast komen enkele bijzondere types voor zoals drive-in-woningen. De voorgevels zijn zonder onderbreking in de rooilijn, de zij - en achtergevels zijn (na verloop van tijd) vaker voorzien van aanbouwen. Bijgebouwen bestaan uit schuren en gemeenschappelijke garageblokken in de hoven. De woningen worden in materiaal veelal gekenmerkt door lichte baksteen en donkere pannendaken. Middelhoogbouw kenmerkt zich door een beton casco met prefab-gevelelementen (grote ramen) en balkons. Dit geldt ook de markante hoogbouw langs de Zijlwetering bestaande uit drie haken. Een aantal complexen van de woningbouwvereniging is gerenoveerd, waarbij de oorspronkelijke detaillering vervangen is. De latere invullingen, eveneens rijtjeshuizen, zijn meer gevarieerd (kleinere architectuureenheden). dak: dakkapellen zijn gelijk per architectuureenheid kozijnen: grote ramen met (veelal) witte kozijnen (hout) erfafscheiding: geen standaard erfafscheiding, laag aan de voorzijde oriëntatie: oriëntatie wordt bepaald door de verkaveling van de stroken, haken en hoven groenaanleg: voortuinen zijn divers ingericht maar overal kleinschalig

openbare ruimte

De openbare ruimte op wijkniveau bestaat uit een ruim opgezette groenstructuur van lanen, singels, en plantsoenen, op buurtniveau uit een ruime hoeveelheid buurtpleintjes met speelplekken en groenstroken. Op sommige plekken is het groen bewust ingezet als centraal beeldbepalend element, bijvoorbeeld als plantsoen waaromheen de bebouwing is gelegen en het groen de centrale ruimte vormt. De groenaanleg rond de St. Josephkerk en de Wethouder Huibregtseschool vormt de groene kern van de uitbreidingswijk. Alhoewel de openbare ruimte zo hier en daar aan herinrichting toe is, is de kwaliteit overal redelijk tot goed met name door het aanwezige volwassen en volle bomenbestand. Het structurerende water van de Zijlwetering draagt niet wezenlijk bij aan de openbare ruimte.

bijzonderheden • • • • • •

De Zijlwetering Politiebureau De Wethouder Huibregtseschool St. Josepkerk Messiaskerk Stadhoudersplein als niet passende structuur

gewenste ontwikkeling

Bestaande kwaliteiten en beeldaspecten moeten bewaard worden. Eventuele vervangende nieuwbouw en inbreiding binnen de orthogonale verkavelings- en bebouwingsstructuur is mogelijk. Daarbij gelden de volgende uitgangspunten: • Geschakelde bebouwing vormt samen een rechte straatwand met kleine voortuinen. • Bestaande rooilijnen aan de voorkant van de bebouwing worden behouden.

H a n dbo e k Welstand & B ee ldkwalite it

[ 85 ]

Band II

• •

Eventuele gevelritmiek (inspringen) wordt gehandhaafd. De groenstructuur is van wezenlijk belang.

Op enkele plekken kan ingezet worden op nieuwe beeldbepalende gebouwen met bijzondere architectuur, als landmark in de wijk gekoppeld aan de groen- en openbare-ruimtestructuur (kruisingen van lanen en/of singels). Gezien de waarde die de Zijlwetering als historische structuurdrager vertegenwoordigt, dient deze als uitgangspunt voor planologische ontwikkelingen. Het opstellen van een oeverplan en een gebiedsvisie (beplanting, zichtlijnen en zichtbaarheid, aansluiting op de omringende buurten) verdient aanbeveling. De Zijlwetering kan gaan fungeren als openbaar gebied met langzaam-verkeersroutes, aansluitend op het Weteringpark aan de noordzijde en de verschillende plantsoenen en singels in Deijleroord - Van Polanenpark.

toetsingscriteria

1. Algemeen: • De bestaande beeldkwaliteit van het gebied is het kader voor welstandstoetsing. • Uitgangspunt voor nieuw-, aan- en verbouw is het behoud van de beeldkwaliteit en de karakteristiek van het deelgebied door aan te sluiten op de aanwezige bebouwing in typologie, massa, materialisatie en detaillering. • Uitgangspunt voor aan- en verbouw is tevens het behoud van de beeldkwaliteiten en de karakteristieken van het bouwwerk op zich zelf. 2. Positie en context: • Relatie binnen het stedenbouwkundig ensemble is van belang. 3. Massa en uitstraling: • De woning is deel van een collectief vormgegeven bebouwing (rijtje) in de grotere architectuureenheid. • Bij alzijdig ontworpen bebouwing is de ritmiek van de gevelwanden maatgevend. • Dakopbouwen zijn geen accent maar onderdeel van de architectuur van het blok. • Nieuwbouw op een beeldbepalende locatie is expressief en bijzonder, met speciale aandacht voor vorm (accentuering in relatie tot de openbare ruimte), uitstraling en geleding van de gevelopbouw.

4. Materiaal en detaillering: • Materiaal en detaillering sluiten aan en zijn gelijk of gelijkwaardig aan het materiaal en de detaillering van de kenmerkende bebouwing binnen de architectuureenheid. • Bij aan- of verbouw aan de voorzijde zijn materiaal en detaillering gelijk of gelijkwaardig aan het materiaal en de detaillering van het hoofdgebouw. Gezamenlijke beeldaspecten aan de voorzijde per bouwblok (identieke kozijnen, uitbouwen, kleur en materiaal) worden behouden. Aan de achterkant is individuele expressie in kleur en detail mogelijk. • Materialisatie en detaillering op beeldbepalende locaties is opvallend doch niet overheersend.

[ 86 ]

Handboek Welstand & Beeldkwaliteit

B a n d II

14 V an Polanenpark/Starrenburg

WAARDEKAART

Legenda Voor de legenda zie bladzijde 29 . H a n dbo e k Welstand & B ee ldkwalite it

[ 87 ]

Band II

S TRU C TU U RKAART

[ 88 ]

BEELDKAART

v rije kav els (v illa’ s)

landmark

strokenbouw - laag

zicht-as

strokenbouw (middel - hoog)

reliëf

lintbebouwing

water

autonoom / v rijstaand gebouw

laan (-beplanting)

groenstructuur

bos

waterstructuur

plantsoen, park

Handboek Welstand & Beeldkwaliteit

B a n d II

H a n dbo e k Welstand & B ee ldkwalite it

[ 89 ]

Band II

15 Zijlwatering ligging in: Wassenaar-plaats categorie: strokenbouw, haken en hoven status: toetsing: regulier periode: ca. 1950 - 1975, incidenteel van latere datum, langs de Oostdorperweg bebouwing van eerdere datum ontwerper: Froger architecten: o.a. Van Asbeek (Messiaskerk)

buurtbeschrijving

Uitbreidingswijk uit de wederopbouwperiode aan de noordzijde van Wassenaar, uitgelegd als voorzetting van de jaren dertig uitbreidingswijk rond Den Deijl (Deijleroord). De aansluiting in stedenbouwkundig plan tussen de beide periodes verloopt vloeiend, in tegenstelling tot de aansluiting op de meer recente uitbreidingen van Weteringpark. De wijk is opgebouwd uit kleinere eenheden die al naar gelang de ontstaansperiode op verschillende manieren verkaveld zijn. De bekende stroken, samengevoegd tot haken en hoven domineren. Latere bebouwing doorbreekt in de gebogen rooilijnen het strakke patroon. De bebouwing is voornamelijk laagbouw met als uitzondering (middel)hoogbouw gesitueerd op stedenbouwkundig significante plaatsen: de noordelijke hoek, langs de Zijlwetering en op de grens van de uitbreidingswijk van de jaren dertig. De markante hoogbouw langs de Zijlwetering bestaat uit drie haken. De kaarsrechte en historische Zijlwetering is tevens de belangrijkste structuurdrager van de wijk (en een van de belangrijkste van Wassenaar). Het is een van de weteringen die strandvlaktes in Wassenaar ontwaterden naar de Oude Rijn toe. Van uit de Zijlwetering zijn de wijken verkaveld. Ook zijn aan de Zijlwetering de belangrijkste architectonische bouwwerken en de belangrijkste groenstructuur gekoppeld.

Een hiërarchische verkeersafwikkeling (wijkontsluitingsweg, buurtontsluitingsweg, woonstraat) zorgt voor een duidelijke structuur en ontsluiting van de wijk. De wijkontsluitingswegen, de doorgaande lanen, zijn gekoppeld aan landschappelijke dragers zoals de singels. Op de hoofdstructuur zijn enkele beduidende uitzonderingen. Rond de Van Hallstraat is kleinschalige bedrijvigheid gevestigd in directe relatie tot de bedrijvigheid aan het (deelgebied) Havenkanaal. Op enkele plekken zijn inbreidingslocaties met nieuwere bebouwing te vinden. Aan de westkant langs de Oostdorperweg is lintbebouwing aanwezig. (Zie ook deelgebied de Hoge Klei voor karakteristiek hiervan).

karakteristiek

De uitbreidingswijk is ruim opgezet - globaal van dezelfde grootte als heel het oude dorp met veel openbare ruimte en groen. De orthogonale structuur is beeldbepalend, ook in het bedrijventerrein. De latere invullingen zijn gemakkelijk te herkennen aan het doorbreken

[ 90 ]

Handboek Welstand & Beeldkwaliteit

B a n d II

van de structuur. Het patroon van stroken, haken en hoven verdeelt de ruimte in publiek, semi-openbaar en privé. Door deze verdeling is het klassieke onderscheid tussen voor- en achtergevel verwaterd. De afwisseling van haken en hoven doorbreekt in stedenbouwkundig opzicht de monotonie, die in architectonisch opzicht evident aanwezig is. De uniformiteit per architectuureenheid geldt echter ook als een karakteristiek. De inrichting van de openbare ruimte maakt een duidelijk onderscheid tussen verkeersontsluitingswegen en voetgangersstraten met speelplekken en groenborders. De groenstructuur is sterk en bestaat uit lanen, singels, en plantsoenen. De belangrijkste openbare bouwwerken (en ook de seniorenwoningen) zijn aan de groenstructuur gekoppeld.

beeldaspecten bebouwing

De woonhuisbebouwing uit de wederopbouwperiode kent geen bijzondere expressieve architectonische uitingen. Dominant is de repetitie van tweelaags rijtjeswoningen met zadeldak binnen een orthogonaal verkavelingsplan. Daarnaast komen enkele bijzondere types voor zoals drive-in-woningen. De voorgevels zijn zonder onderbreking in de rooilijn, de zij - en achtergevels zijn (na verloop van tijd) vaker voorzien van aanbouwen. Bijgebouwen bestaan uit schuren en gemeenschappelijke garageblokken in de hoven. De woningen worden in materiaal veelal gekenmerkt door lichte baksteen en donkere pannendaken. Middelhoogbouw kenmerkt zich door een beton casco met prefab-gevelelementen (grote ramen) en balkons. Dit geldt ook de markante hoogbouw langs de Zijlwetering bestaande uit drie haken. Een aantal complexen van de woningbouwvereniging is gerenoveerd, waarbij de oorspronkelijke detaillering vervangen is. De latere invullingen, eveneens rijtjeshuizen, zijn meer gevarieerd (kleinere architectuureenheden). dak: kozijnen: erfafscheiding: oriëntatie: groenaanleg:

dakkapellen zijn gelijk per architectuureenheid grote ramen met (veelal) witte kozijnen (hout) geen standaard erfafscheiding, laag aan de voorzijde oriëntatie wordt bepaald door de verkaveling van de stroken, haken en hoven voortuinen zijn divers ingericht maar overal kleinschalig

openbare ruimte

De openbare ruimte op wijkniveau bestaat uit een ruim opgezette groenstructuur van lanen, singels, en plantsoenen, op buurtniveau uit een ruime hoeveelheid buurtpleintjes met speelplekken en groenstroken. Op sommige plekken is het groen bewust ingezet als centraal beeldbepalend element, bijvoorbeeld als plantsoen waaromheen de bebouwing is gelegen en het groen de centrale ruimte vormt. De groenaanleg rond de St. Josephkerk en de Wethouder Huibregtseschool vormt de groene kern van de uitbreidingswijk. Alhoewel de openbare ruimte zo hier en daar aan herinrichting toe is, is de kwaliteit overal redelijk tot goed met name door het aanwezige volwassen en volle bomenbestand. Het structurerende water van de Zijlwetering draagt niet wezenlijk bij aan de openbare ruimte.

bijzonderheden

De Zijlwetering Politiebureau De Wethouder Huibregtseschool St. Josepkerk Messiaskerk Stadhoudersplein als niet passende structuur

gewenste ontwikkeling

Bestaande kwaliteiten en beeldaspecten moeten bewaard worden. Eventuele vervangende nieuwbouw en inbreiding binnen de orthogonale verkavelings- en bebouwingsstructuur is mogelijk. Daarbij gelden de volgende uitgangspunten: • Geschakelde bebouwing vormt samen een rechte straatwand met kleine voortuinen.

H a n dbo e k Welstand & B ee ldkwalite it

[ 91 ]

Band II

• Bestaande rooilijnen aan de voorkant van de bebouwing worden behouden. • Eventuele gevelritmiek (inspringen) wordt gehandhaafd. • De groenstructuur is van wezenlijk belang. Op enkele plekken kan ingezet worden op nieuwe beeldbepalende gebouwen met bijzondere architectuur, als landmark in de wijk gekoppeld aan de groen- en openbare-ruimtestructuur (kruisingen van lanen en/of singels). Gezien de waarde die de Zijlwetering als historische structuurdrager vertegenwoordigt, dient deze als uitgangspunt voor planologische ontwikkelingen. Het opstellen van een oeverplan en een gebiedsvisie (beplanting, zichtlijnen en zichtbaarheid, aansluiting op de omringende buurten) verdient aanbeveling. De Zijlwetering kan gaan fungeren als openbaar gebied met langzaam-verkeersroutes, aansluitend op het Weteringpark aan de noordzijde en de verschillende plantsoenen en singels in Deijleroord - Van Polanenpark.

toetsingscriteria

1. Algemeen • De bestaande beeldkwaliteit van het gebied is het kader voor welstandstoetsing. • Uitgangspunt voor nieuw-, aan- en verbouw is het behoud van de beeldkwaliteit en de karakteristiek van het deelgebied door aan te sluiten op de aanwezige bebouwing in typologie, massa, materialisatie en detaillering. • Uitgangspunt voor aan- en verbouw is tevens het behoud van de beeldkwaliteiten en de karakteristieken van het bouwwerk op zich zelf.

2. Positie en context • Relatie binnen het stedenbouwkundig ensemble is van belang. 3. Massa en uitstraling • De woning is deel van een collectief vormgegeven bebouwing (rijtje) in de grotere architectuureenheid. • Bij alzijdig ontworpen bebouwing is de ritmiek van de gevelwanden maatgevend. • Dakopbouwen zijn geen accent maar onderdeel van de architectuur van het blok. • Nieuwbouw op een beeldbepalende locatie is expressief en bijzonder, met speciale aandacht voor vorm (accentuering in relatie tot de openbare ruimte), uitstraling en geleding van de gevelopbouw. 4. Materiaal en detaillering • Materiaal en detaillering sluiten aan en zijn gelijk of gelijkwaardig aan het materiaal en de detaillering van de kenmerkende bebouwing binnen de architectuureenheid. • Bij aan- of verbouw aan de voorzijde zijn materiaal en detaillering gelijk of gelijkwaardig aan het materiaal en de detaillering van het hoofdgebouw. Gezamenlijke beeldaspecten aan de voorzijde per bouwblok (identieke kozijnen, uitbouwen, kleur en materiaal) worden behouden. Aan de achterkant is individuele expressie in kleur en detail mogelijk. • Materialisatie en detaillering op beeldbepalende locaties is opvallend doch niet overheersend.

[ 92 ]

Handboek Welstand & Beeldkwaliteit

B a n d II

15 Z ijlwatering

WAARDEKAART

Legenda

Voor de legenda zie bladzijde 29 .

H a n dbo e k Welstand & B ee ldkwalite it

[ 93 ]

Band II

S TRU C TU U RKAART

[ 94 ]

BEELDKAART

v rije kav els (v illa’ s)

landmark

strokenbouw - laag

zicht-as

strokenbouw (middel - hoog)

reliëf

lintbebouwing

water

autonoom / v rijstaand gebouw

laan (-beplanting)

groenstructuur

bos

waterstructuur

plantsoen, park

Handboek Welstand & Beeldkwaliteit

B a n d II

H a n dbo e k Welstand & B ee ldkwalite it

[ 95 ]

Band II

16 Deijleroord ligging in: Wassenaar-plaats categorie: rijtjesbuurt status: toetsing: regulier periode: 1930, v.a. 1960 (div. fasen) ontwerper: Mutters, Dudok, Froger architecten: onbekend

buurtbeschrijving

De wijk is een geplande dorpsuitbreiding, aanvankelijk meer grootschalige van opzet, maar pas later tot ontwikkeling gekomen. De eerste planopzet is van Dudok, daarbij gebruik makend van een eerste aanzet van het uitbreidingsplan van Mutters. Het plan, dat uitgaat van gesloten bouwblokken, verloopt vloeiend naar de naoorlogse, meer open structuur van de uitbreidingswijk uit de wederopbouwperiode (Froger). De eerste invulling dateert uit de jaren dertig (en aansluitend), terwijl de gesloten bouwblokken in aansluiting op het na-oorlogse plan in die periode zijn gerealiseerd (voornamelijk jaren ’60 en later). De tussenliggende bouwblokken dateren overwegend uit de jaren ’40 tot en met de jaren ’70. De bouwblokvormen geven blijk van een esthetische opvatting van de stedenbouw, onregelmatig gevormd en de doorgaande lijnen sterk gebogen. Kenmerkend is de ruime opzet en de aandacht voor het groen in de buurt.

karakteristiek

Centraal planmotief is de ‘ganzenvoet’ ontsluiting (Rozenplein), van waaruit de straten straalsgewijs de verbindingslijnen lopen. De bouwstenen van het plan bestaan voornamelijk uit laagbouw, in de vorm van rijtjeshuizen. De architectuureenheden zijn uniform en vaak (middel)lang, hetgeen tevens een kwaliteit van het straatbeeld is. De ruime profielen in de openbare ruimte zijn groen van karakter en worden versterkt door de aanwezigheid van voortuinen.

beeldaspecten bebouwing

De typologie van de woning is binnen het gebied voor het overgrote deel gelijk, maar kent verschillende architectonische expressies. De bebouwing uit de periode van de eerste aanleg overheerst in beeldkwaliteit (niet in kwantiteit: Crocusstraat e.o.), rijtjeswoning onder kappen in langsrichting. Ook de woningen uit de na-oorlogse periode volgen dit type, echter vanaf de jaren ’60 minder gedetailleerd in de architectonische uitvoering. Per periode zijn karakteristieke details en specifiek materiaalgebruik te herkennen. De uniforme bebouwing wordt sporadisch doorbroken door niet passende wijzigingen binnen het gevelbeeld of het dakvlak.

[ 96 ]

Handboek Welstand & Beeldkwaliteit

B a n d II

gevel: dak: kozijnen: erfafscheiding: oriëntatie: groenaanleg:

baksteen in kleuren (donkerrood/bruin als lichtgeel) zadeldak met pannen, al dan niet met dakkapel (aan de voorzijde uniform per bouwblok) merendeel hout, incidenteel staal wisselend, met name in de periode van de eerste aanleg stenen muurtje in stijl van de woning nokrichting evenwijdig aan de straat, georiënteerd op de eigen voortuin diverse invullingen van de voortuinen

openbare ruimte

De openbare ruimte maakt deel uit van het stedenbouwkundig plan, waarbij de inrichting is aangepast aan de veranderende eisen van de moderne tijd. Het Rozenplein is stedenbouwkundig in de openbare ruimte niet sterk verbijzonderd. De rotonde is verkeerstechnisch vormgegeven.

bijzonderheden -

gewenste ontwikkeling • • • • •

Geschakelde bebouwing vormt samen een rechte straatwand met kleine voortuinen. Behoud van de bestaande rooilijnen aan de voorkant van de bebouwing. Eventuele gevelritmiek wordt gehandhaafd. De groenstructuur is van wezenlijk belang. Het effect van verkeersmaatregelen domineert de gewenste integrale kwaliteit van de openbare ruimte. Bijzondere aandacht hiervoor is wenselijk. • Mogelijke ontwikkeling landmarks in relatie tot de structuur vande openbareruimte.

toetsingscriteria

1. Algemeen • De bestaande beeldkwaliteit van het gebied is het kader voor welstandstoetsing. • Uitgangspunt voor nieuw-, aan- en verbouw is het behoud van de beeldkwaliteit en de karakteristiek van het deelgebied door aan te sluiten op de aanwezige bebouwing in typologie, massa, materialisatie en detaillering. • Uitgangspunt voor aan- en verbouw is tevens het behoud van de beeldkwaliteiten en de karakteristieken van het bouwwerk op zich zelf.

2. Positie en context • 3. Massa en uitstraling • De woning is deel van een collectief vormgegeven bebouwing (rijtje) in • de grotere buurtcompositie. Bebouwing kent een horizontale accentuering. • Onderscheid tussen een formele voorkant aan openbare straat of groen, en een informele achterkant gericht op een privé- of collectieve ruimte. • Dakopbouwen zijn geen accent maar onderdeel van de architectuur van het blok. 4. Materiaal en detaillering • Materiaal en detaillering sluiten aan en zijn gelijk of gelijkwaardig aan het materiaal en de detaillering van de kenmerkende bebouwing binnen de architectuureenheid. • Bij aan- of verbouw aan de voorzijde zijn materiaal en detaillering gelijk of gelijkwaardig aan het materiaal en de detaillering van het hoofdgebouw. Gezamenlijke beeldaspecten aan de voorzijde per bouwblok (identieke kozijnen, uitbouwen, kleur en materiaal) worden behouden. Aan de achterkant is individuele expressie in kleur en detail mogelijk.

H a n dbo e k Welstand & B ee ldkwalite it

[ 97 ]

Band II

16 D eijleroord

WAARDEKAART

Legenda Voor de legenda zie bladzijde 29 . [ 98 ]

Handboek Welstand & Beeldkwaliteit