Notulen Besluitvormende Raadsvergadering 29 maart 2022

Het tweede is dat je in de gelegenheid bent om een microfoon voor je te hebben en dingen te zeggen waarvan je vindt dat ze gezegd moeten worden, zonder je af te vragen of dat misschien wel politiek opportuun is. Dat leidt mij tot twee slot opmerkingen in die geest. De eerste is deze: het brallerige gedachteloze aan machtswellust grenzende victorie-gekraai van de overwinnaars en, wat mij betreft, in gelijke mate het even gedachteloze weinig creatieve Calimero-gedrag van de verliezers heeft de afgelopen vier jaar raadsbrede samenwerking in de weg gestaan. Voor mij is democratie niet je wil opleggen aan de minderheid of wij tegen zij. Volgens mij is democratie het geïnstitutionaliseerde besef dat het ook de ander kan zijn die gelijk heeft. Ik wens u, voorzitter, en in u mijn opvolgers in deze raad toe, dat de volgende periode meer in die geest kan plaatsvinden, zodat raadsbrede samenwerking misschien wel mogelijk is. Mijn tweede en laatste slotopmerking en dan kom ik echt tot een afronding, voorzitter, leid ik in met een enkele dichtregel. Die heb ik al eens eerder uitgesproken in deze raad. Hij is vrij naar Marsman: 'Denkend aan Holland zie ik maaiende wieken in rijen in eindeloos laagland staan'. Dan komt hier mijn slotopmerking: het terugdringen van het gebruik van fossiele brandstoffen is oneindig veel belangrijker en urgenter dan het vrije uitzicht over de Eempolder.

Dank u wel. VOORZITTER: Dank u wel, meneer Adriani. Meneer Sielcken. DE HEER SIELCKEN (D66): Beste collega's, beste dames en heren. Graag deel ik met jullie enkele plussen en minnen in mijn tijd als raadslid, maar dan wel met de blik naar voren. Ik behoor tot de groep oudere raadsleden. Ik praat veel, ook al heb ik geleerd mijn mond wat meer dicht te houden, met dank aan Yolande Gastelaars. Wij ouderen willen graag meer jongeren in de raad en die zitten niet te wachten op dat vele gepraat van ons, dus hoe gaan wij het aantrekkelijk maken voor die jongeren, zodat ze in de raad gaan komen. Dan heeft mijn partij een jongere op de lijst en die wordt dan niet gekozen. Sorry, Dennis! Acht jaar in de raad en acht jaar in de coalitie, inclusief al dat 4-plus overleggen met wethouders in achterkamertjes. Leuk die voorinformatie, maar tegen welke prijs? In de raad was het, net als voor de oppositie, een enkele motie en slikken. Tegen stemmen was dan niet echt een optie. Hoe zal het zijn als wij als raad gezamenlijk meer speelruimte nemen in plaats van dat slikken of stikken? Meer gezamenlijk nadenken over oplossingen of hoe iets beter kan. Een uitdaging voor de komende periode, want hoe leuk kan het zijn samen met raadsleden uit alle fracties, de wethouder als adviseur en ambtelijke ondersteuning brainstormen.

Ik spreek over een van mijn hoogtepunten van het raadswerk, de Raadswerkgroep Omgevingswet. Over de grenzen van de politiek kijken wat goede oplossingen zijn, terwijl de raad zijn politieke autonomie behoudt om de voorstellen te beoordelen. Misschien iets om vaker te 22

doen. Ik kan wel wat items bedenken voor zo'n raadswerkgroep. In het bijzonder dank aan de bedrijfsleiding van deze raad met Rob als persoon en instituut, die pal voor zijn raadsleden staat in tijden van nood. Dank aan de griffie en in het bijzonder, Heleen en Aafje, voor jullie meedenken over de meest uiteenlopende issues die deze acht jaar voorbij zijn gekomen. 'Last but not least' onze Rien, maar die woont bij mij in de straat dus daar ga ik nog bij op de koffie. Uiteindelijk kom ik toe aan de kern van het Nederlands politiek stelsel volgens het ongeschreven staatsrecht en dat is de raadsfractie. De veilige haven om ideeën uit te broeden en aan te scherpen. Mijn D66-fractie die mijn discussiedrang heeft getolereerd en tot nieuwe moties en amendementen heeft geïnspireerd, maar bovenal vriendschap en vertrouwen heeft geboden. Dank daarvoor, Tineke Dennis, Marcel en natuurlijk Nermina. Dank u wel voor de aandacht. VOORZITTER: Ik moet de goede papiertjes meenemen. Ik heb er steeds minder over, maar dat had u al meegekregen. Het CDA, afscheid nemen van Raymond Kramer. Hoe beschrijf je nou iemand die na zijn studie teruggekomen is naar Soest, omdat hij de Soester politiek in wil? Die al vanaf 2014 vanuit de CDA-fractie duidelijk wil maken dat jongeren er in Soest ook politiek toe doen en het verschil kunnen maken. Iemand die bouwen en wonen zo ontzettend belangrijk vindt.

Die als meest begeerde vrijgezel aan de raadscarrière begon en als jonge vader eruit stapt. Die Soest gaat verlaten omdat hij hier geen passende woonruimte kan vinden. Wat heb jij fijn meegewerkt om jongeren in filmpjes te inspireren dat het echt de moeite waard was. Ik zei net, met het afscheid van Sietske, iets over vrouwen in de raad, maar jongeren zijn het andere thema. Ik werd net aangesproken door jouw buurvrouw, maar die wist niet wat ik al had opgeschreven. Jongens, laten we als raad alsjeblieft meer representatief zijn voor onze hele samenleving. Het geldt ook voor jongeren: als jullie interesse hebben in de politiek, dan maak ik er heel graag tijd voor om het uit te leggen, te begeleiden en op te leiden en maak dan je eigen keus. Het maakt me niet uit van welke partij. Het is zo belangrijk dat iedereen zich vertegenwoordigd voelt. Wat heb jij het er moeilijk mee gehad, Raymond, als het college het volgens jou echt helemaal verkeerd deed. Ik heb wel eens het vuur uit je ogen gezien. Dan weer wat positiever, de al genoemde Raadswerkgroep Omgevingswet. Je laat een erfenis achter waar wij nog veel, in positieve zin, over zullen spreken. Twee dingen: de inhoud, maar ook hoe die groep tot resultaat is gekomen. Raymond, je was een van de jongste raadsleden, maar eentje die goed en met gezag sprak.

Je wist waar je het over had en naar jouw bijdrage werd echt geluisterd, ook al haalde je niet altijd je gelijk. In ons gemeentehuis werd ook door de ambtelijke organisatie met ontzag over je gesproken. Ik spreek de wens uit dat je vanaf nu positief kunt terugkijken op een belangrijke periode, waarin jij jouw bijdrage hebt kunnen leveren en het verschil hebt kunnen maken. Ik denk dat jij als toekomstig Baarns inwoner je wellicht kunt inzetten om van het CDA weer een partij van betekenis te maken. Het talent ervoor heb je en ik hoef jou niet uit te leggen wat woekeren met talenten betekent. Dank je wel, Raymond. Peter, jij wil nog wat zeggen. DE HEER LUCAS (CDA): Ik ben aan het knopje gewend. Raymond, maar ook Alex, want het is niet alleen het afscheid van Alex, maar ook van Raymond. Van alle twee en Alex, daar wil ik mee beginnen. Negen jaar fractie-assistent voor het CDA en Alex maakte, net als Raymond, deel uit van ons CDA-driemanschap. Zo noemden we ons. Je mocht dan weliswaar niet spreken in de besluitvormende raad, je liet gelukkig wel op andere manieren van je horen: veiligheid, grondstoffen, RMN, woningbouw-TBS, om maar eens wat te noemen. Jij was letterlijk onze fractie in actie. Jij wees ons op wat je las en wat je hoorde en ik hoop dat ik je de ruimte heb gegeven te doen wat je nodig vond.

Ik ben blij dat je deel uitmaakte van onze fractie, want wat we allemaal nodig hebben als raadslid is iemand die luistert naar wat er buiten deze zaal wordt gezegd. Alex, dank voor je bijdrage. Raymond, eerlijk gezegd was ik ongeveer een jaar geleden in de veronderstelling dat niet ik jou, maar jij mij zou toespreken. Dat ik zou stoppen en jij zou doorgaan. Het is anders gelopen – de burgemeester noemde het al –en dat heeft ook te maken met het probleem om in Soest geschikte woonruimte vinden. Baarn is weliswaar niet ver, een mooie woonplaats weet ik uit ervaring, maar je gaat toch een hele belangrijke grens over. Ik ga even terug in de tijd, een andere grens. Elf jaar ongeveer. René van Hal, toen onze fractievoorzitter, zei tegen ons dat hij geslaagd was in zijn zoektocht: een fractie-assistent, jong van geest en vooral jong van leeftijd. Wij waren toen allemaal tien-elf jaar jonger, maar toch al vijftigers en zestigers in de fractie. Daar kwam Raymond, een rasechte Soester, jong van geest, jong van lijf en leden en ouders wonend in Soest. Opa was raadslid in Soest geweest, kleinzoon was geïnteresseerd in politiek en in een actieve rol daarin en koos doelbewust voor het CDA. Kan je je beter wensen? Raymond, ik weet niet meer wie nerveuzer was bij onze eerste ontmoeting.

Jij, omdat je in een groepje ouwe knarren terechtkwam, tenminste vergeleken met jouw leeftijd, of wij die dachten: wat hebben wij nou zo'n jonge enthousiasteling te bieden? Al snel werd duidelijk dat onze gezamenlijke kijk op de wereld, op Soest en onze levenshouding niet aan leeftijd gebonden is. Jij paste bij ons en wij, hopelijk, bij jou. Jij werd raadslid in 2014. Ik werd fractievoorzitter en wij werden collegepartij. Jij was mede architect van het college- en het coalitieakkoord. Je koos 23

doelbewust voor ruimtelijke ordening als kerndossier en al snel werd duidelijk dat we op jouw kundige oordeel konden bouwen. Niet tegen zijn, omdat je als enig argument hebt: ik vind het gewoon niet mooi. Jij wist wat er wel en niet toe deed in het ruimtelijk domein. Je sprak over allerlei onderwerpen. De burgemeester noemde ze al: de Omgevingsvisie, over lokaal eigenaarschap bij de energieopwekking, de regio Amersfoort, bestemmingsplan Birkstraat 148 en Montgomeryweg 3. Ze gingen de afgelopen acht jaar allemaal door jouw handen en je voerde daarin een rechte en oprechte koers. Ik heb in al die jaren daarmee veel steun van jou ervaren. Dat was soms een woord, soms een blik of een gebaar en in coronatijd een appje. De 40 minuten, je hebt het al genoemd in het filmpje, heeft daar ook aan bijgedragen, dus dat was ook weer een voordeel. Je bereikte door die koers in de raad de afgelopen jaren een van de belangrijkste wensen van een raadslid: dat er naar je geluisterd wordt. Jij deed dat op een aansprekende manier, kort en krachtig met uitnodiging om in gesprek te gaan. Ik zag, dat als jij het woord voerde, de raad luisterde.

Zelfs zo dat ik uit betrouwbare bron heb dat een raadslid aangaf: "Ik wachtte vaak tot Raymond had gesproken, want dan kon ik met een gerust hart zeggen: wat de heer Kramer van het CDA zegt en hoe hij het formuleert daar ben ik het geheel mee eens." De afgelopen vier jaar hadden we een andere positie dan daarvoor. We konden als driemanschap misschien wat makkelijker de raadsvergadering in en misschien kwamen we er wat ongemakkelijker uit. Het is net al genoemd: de tweedeling oppositie/coalitie en ik denk dat we daarvan af moeten. Jij hebt daar flink van gebaald, zal ik maar zeggen. Ik kan me voorstellen dat het ook geldt voor nieuwe raadsleden. Daar bedoel ik mee dat jij hebt aangegeven dat ik nog altijd kan sparren met jou over onderwerpen. Dat bedoel ik met: ik kan aanvoelen dat het ook voor nieuwe raadsleden geldt. Misschien een tip voor het inwerkprogramma van de raadsleden: vraag Raymond om te vertellen hoe je als raadslid al die bestemmingsplannen moet beoordelen, hoe je ermee om moet gaan, hoe je er een oordeel over vormt en wat je wel en niet meeneemt in je besluit. Raymond kan het als geen ander en ik kan het weten. Vraag het wel snel, want over een paar weken kun je hem, denk ik, niet meer verleiden met een zienswijze op een bestemmingplan.

Raymond, zijn vrouw AnneFleur en Boris verwachten een tweede, een broertje of een zusje, en ik denk dat daar vast alle aandacht naar uit zal gaan. Raymond tot slot, ik heb veel van je geleerd en als ik straks wat ga zeggen in de raad over een onderwerp waarop jij het woord voerde zal vast gedacht en misschien wel gezegd worden: "Die Raymond kon het toch echt veel mooier zeggen" en dan moet ik maar bedenken: Raymond heeft de lat, voor ons als raadsleden, hoog gelegd. Raymond, Anne-Fleur en Boris, het ga jullie goed in Soest en later in Baarn. VOORZITTER: Meneer Kamer. DE HEER KRAMER (CDA): Lange avond, hè jongens? Gelukkig gaat de burgemeester niet zo meteen vragen of we op vrijdagmiddag door willen gaan, alhoewel ik denk ik wel weet wat de uitkomst van die stemming zou worden, zoals die altijd werd. Laat ik beginnen om te zeggen – meneer Adriani begon er ook al over –dat je vooral moet aankondigen dat je weggaat, want je krijgt daarna alleen maar complimenten en aardige woorden. Dus voor de goed verstaander: jongens, kondig het een keer aan, ga een keer weg en ontvang die mooie woorden. Dank jullie wel beiden. Het is voor mij een periode van elf jaar geweest. Voor sommigen is dat een beperkte periode, maar voor mij is dat een derde van mijn leven.

Het waren raadsleden René van Hal, Annet Oostrom, wijlen Gert Nijhoff en natuurlijk Peter Lucas, die mij hier introduceerden in dit gremium. Als je begint kijk je heel erg op tegen dat soort mensen. Zoals het hoort, zou ik eigenlijk willen zeggen. Dat is niet zozeer vanwege het werk wat ze in de raad doen, maar juist ook vanwege het werk en alle liefdadigheid die ze onbezoldigd en zonder dat iemand het weet, buiten de raad doen. Het is vooral daarom dat ik altijd heel trots ben geweest om deel te mogen uitmaken van zo'n groep mensen, van deze groep CDA'ers. De laatste jaren heb ik mogen genieten van mijn samenwerking voornamelijk met Peter en Alex, het driemanschap. Peter, je weet dat sommigen van ons zeggen dat we heel erg verschillen. Ik denk zelf dat het wel meevalt, maar als het zo zou zijn dan is dat de basis voor onze uitstekende samenwerking geweest. Ik ben er echt vreselijk trots op dat jij de komende vier jaren het CDA weer wilt aanvoeren en ik heb er alle vertrouwen in dat je dat goed doet. Weet, ik heb dit vaker tegen je gezegd, dat er hier wat partijen zijn die uit de schoot van het CDA zijn voortgekomen en dat hebben we de afgelopen jaren gelukkig af en toe mogen merken, dus voel je geen eenpitter, kijk om je heen en zoek die samenwerking. Heel erg bedankt. Dan kom ik bij Alex.

Dames en heren, over Alex Strengholt kan ik heel kort zijn: dat is het beste gemeenteraadslid wat Soest nooit heeft gehad. Dat vind ik echt. Alex brengt nuchterheid en gezond verstand en volgens mij is dat iets wat we allemaal af en toe kunnen gebruiken. Dus dank jullie wel, heren. Toen ik elf jaar geleden begon, trof ik een gemeenteraad aan waar de persoonlijke verhoudingen niet al te best waren. Volgens mij, zeg ik voorzichtig, zijn we er wel met elkaar in geslaagd om dat de afgelopen jaren te verbeteren. De eerlijkheid gebiedt ook te zeggen dat ik elf jaar geleden een raad aantrof waar nogal wat cynische mensen onderdeel van uitmaakten. Ik nam mijzelf toen twee dingen voor. Eén: ik zal nooit die persoonlijke verhoudingen 24

teniet doen. Die zijn heel belangrijk en die mogen mijn werk nooit frustreren. Twee: als ik zelf ooit een cynische oude man zou worden, dan zou ik vertrekken. Dat oud worden is nog niet helemaal gelukt, maar we zijn er bijna, inderdaad, maar u heeft misschien de afgelopen periode aan mij kunnen merken dat ik er een beetje klaar mee was. Dus toen jullie twee weken geleden op verkiezingsdag in spanning zaten heb ik taart gehaald, omdat ik ten eerste vind dat je moet vieren dat de democratie een feest is, een feest wat gevierd moet worden. Ik heb de traditie gestart dat, op elk moment dat wij met zijn allen naar de stembus mogen, u bij mij thuis taart kunt komen eten, want dat feestje moet gevierd worden. De tweede reden was om echt te vieren dat het voor mij erop zat. Laat ik helder zijn, dat ik er klaar mee ben heeft niets te maken met het college. Het geweldige college, Rob. Het heeft ook niets te maken met de collega-raadsleden, de ambtelijke organisatie of onze fantastische griffie. Jullie wil ik allemaal heel erg bedanken, want aan jullie heeft het niet gelegen. Zoiets moet je altijd bij jezelf zoeken en in die zoektocht kwam ik erachter dat het voor mij goed zou zijn om de lokale politiek te verlaten. Het mag bekend zijn, ik ga verhuizen naar Baarn, maar ook al had dat nieuwe huis in Soest gestaan dan was ik er alsnog mee gestopt.

Tegelijkertijd moet mij van het hart dat, hoewel het cynisme bij mij –ik denk ook bij onze samenleving – over de politiek toeneemt, ik denk dat de oplossing daarvoor hier ligt. Hier bij ons in de gemeenteraad, want als ik de afgelopen jaren weer eens op een feestje kwam en er werd mij gevraagd: wat is dat nou, raadslid zijn en onderdeel uitmaken van de gemeenteraad? Dan kwam ik altijd uit op: we gaan overal over, maar we gaan eigenlijk nergens over. Ik geloof dat de politiek die dichtst bij de inwoner staat de meest eerlijke politiek is. Ik geloof in een gemeenteraad die opkomt voor alle inwoners, die kan samenwerken als het nodig is en die kan debatteren om de verschillen duidelijk te maken. Dat gevecht tegen het cynisme betekent voor mij de wens voor meer gemeenteraad en daarmee bedoel ik meer bevoegdheden, meer impact, meer echte keuzes, meer debat, meer budget, meer ondersteuning en meer controle. Dus ik blijf jullie volgen, lieve gemeenteraad, ik blijf jullie ambassadeur en ik kijk uit naar de fusie met Baarn. VOORZITTER: Ik las vandaag al zoiets. Ik werd er gisteren door een collega op aangesproken. Misschien een ontboezeming, maar toen ik hier ooit begon had ik nog geen huis en mijn collega in Baarn ook niet, dus ik stelde voor: er is een Baarnse- en een Soester vleugel aan het paleis. Een kleine grenscorrectie had dat probleem opgelost, maar hij zag er niks in.

Ik geloof niet dat hij van mening is veranderd en bovendien is het paleis verkocht, maar dat allemaal geheel ter zijde. De laatste in de reeks, de CU-SGP. Mirjam Roose-Verdam, zeg ik altijd. Wat kon jij het mij moeilijk maken. Je nam geen genoegen met een inspanningsverplichting van mijn kant. Smart moest het integraal veiligheidsplan zijn en mensenhandel – we zagen het op het filmpje– daar moest ik vooral hard mee aan de slag. Mirjam, met vier kinderen en tal van andere activiteiten kan jij het niet meer combineren en ik heb daar veel respect voor. Ik sprak net Sietske toe hoe mooi het is dat jij samen met Margriet die gender-balans hier goed hebt gebracht, maar ik wil het vooral hebben over hoe positief en scherp jouw bijdrages waren. Ik kan je toezeggen, dat is een harde toezegging, dat we de mensenhandel echt nooit zullen vergeten. Het staat op de agenda bij ons in Soest, in het basisteam van de politie in het Eemdal en veel breder in de eenheid. Jij hebt de druppel op de steen gelegd, de druppel die de steen uitholt, je hebt de druppel tot stroom gebracht en jouw ongeduld heeft ons opgejut. Overigens niet alleen omdat jij ons hebt opgejut, maar vooral omdat je gelijk hebt.

Het valt in het domein Veiligheid niet altijd mee om keuzes te maken en het is ontzettend mooi dat juist jij dit onderwerp naar voren heb gebracht over niets ontziende criminelen die mensen, ook in onze samenleving, vaak buiten het zicht, maar misschien ook wel in het zicht uitbuiten. Daar moeten we echt de ogen voor openen. Het is jouw thema en ik weet dat je daar nog mee verder gaat en dat vind ik heel mooi. We gaan elkaar ongetwijfeld op dit onderwerp nog treffen, maar ik wil je graag bedanken voor jouw inbreng op dit onderwerp, Margriet, jij wil vast nog wat zeggen. MEVROUW ROOSE (CU-SGP): Lieve Mirjam, 'laat liever het recht stromen als water en gerechtigheid als een altijd voortvloeiende beek.' Dat komt uit de bijbel uit Amos 5 vers 24 en daaronder schreef jij: 'God heeft passie voor gerechtigheid. Het staat hoog op zijn agenda. Er is zoveel onrecht om ons heen. Ons samen inzetten om daar wat aan te doen, dat heeft mijn hart.' Dat is de tekst die je voor jezelf uitzocht om jezelf te introduceren als onze nummer vijf op de lijst. Toen ik de tekst vandaag nog eens las, dacht ik: dit heeft jou de afgelopen vier jaar gedreven als raadslid. Een betrokken hart voor kwetsbaren, bewogen met de medemens. Vandaag nemen we als raad en fractie afscheid van jouen dat is jammer.

Vier jaar geleden werd je, in eerste instantie, beëdigd als fractie-assistent, maar toen wede coalitieonderhandelingen begonnen moesten wij als fractie gaan nadenken. Een verschuiving van plekken moest er plaatsvinden en na de sprong in het diepe, zoals wij het alle drie noemden, kwam je naast mij als gemeenteraadslid. Twee nieuwkomers met een positieve mind om ons te gaan inzetten voor ons mooie Soest en Soesterberg. Maurits had jou aan het begin het advies gegeven, zo vertelde je mij: "Wees een OEN. Open, eerlijk en nieuwsgierig. Sta open voor de ander, wees eerlijk in hetgeen je duidelijk wil 25

maken en ben oprecht nieuwsgierig naar de ander." Dat was een goed advies voor ons beiden. De onderwerpen die jou na aan het hart lagen, daar heb je veel tijd en energie ingestoken. Uren bracht je door in de raadskamer, want dat was voor jou een rustige plek om te werken. Alles tot in de puntjes te weten willen komen. Dat was voor mij soms wel lastig, want ik ben meer van de grote lijnen. Soms lekker eigenwijs, maar dat bracht ons als fractie verder. Het waren mooie, oprechte gesprekken. Opkomen voor onrecht kwam duidelijk naar voren in je betoog over het scheiden van mensenhandel en prostitutiebeleid. Jij hebt dit duidelijk op de agenda gezet in Soest, zoals Rob dat ook al vertelde, en als het goed is komt er dit jaar duidelijk beleid. Helaas maak je het eindresultaat niet meer mee, maar je blijft op deze onderwerpen meedenken in de fractie en daar zijn we super blij mee. De tentoonstelling Open Je Ogen van Co Menshais nog niet in Soest geweest, maar als hij komt, gaan we jou daar zeker bij betrekken als fractie. Vanavond zitten we voor het eerst weer eens naast elkaar en dat is er de afgelopen twee jaar weinig van gekomen. Helaas werden we door corona gedwongen om te vergaderen met Zoom of Teams en dit was voor jou soms best een uitdaging om de rust te vinden in huis en dan ook nog internet.

Goede herinneringen heb ik aan de avonden dat we samen zaten te Zoomen bij mij thuis. Overleggen tijdens een vergadering over de app is toch wat lastiger dan gewoon als we samen zitten. Twee weken geleden waren we samen voor het laatst aan het flyeren en toen gaf je aan dat je het wel jammer vond om te stoppen, maar dat het het beste is voor jou en je gezin, want al die avonden weg ging je opbreken en is een van de belangrijkste redenen waarom je gaat stoppen. Gelukkig blijf je verbonden aan ons als fractie en blijf je meedenken. Ook jullie oudste dochter heeft zich van haar beste kant laten zien en wie weet wordt zij straks, over vier jaar, de jongste kandidaat op de lijst. Mirjam, ik heb de afgelopen vier jaar genoten van onze samenwerking en ga je missen. Wij gaan je missen. Voor jou staan er nieuwe uitdagingen te wachten en daar wensen we je als fractie veel succes mee. Een mooie tekst die daar als afsluiting bij past, is een tekst uit The Message, Mattëus 6 vers 33: 'Houd je niet bezig met alles wat je wilt ontvangen, zodat je je kunt richten op wat God je wil geven. Dompel je onder in het leven dat gebaseerd is op Gods realiteit, Gods initiatief en Gods voorzienigheid.' Dank je wel. VOORZITTER: Mevrouw Roose-Verdam, u heeft dat woord. Bedankt Rob en Margriet voor de mooie woorden.

Beste voorzitter, collega's en luisteraars, een van de eerste lessen die ik leerde als raadslid was dat je altijd een woordje klaar moet hebben. Wat heb ik lopen stuntelen en stotteren die allereerste keer dat het hier over de regionale energiestrategie ging, maar gelukkig vele keren daarna en ook nu een paar voorbereide woorden. Ik ga het hier missen. Er liggen vier mooie jaren achter me. Nu afscheid nemen voelt dubbel. Het avontuur begon voor mij in december 2017 toen Harrie Dijkhuizen me uitnodigde voor een kop koffie en de interesse was gewekt. Vervolgens was het plan om als fractie-assistent achter de ruggen van doorgewinterde raadsleden de kunst af te kijken. Dat liep anders. Na een krappe drie maanden startte ik als gemeenteraadslid. Ik vond het een voorrecht om me op deze manier te mogen gaan inzetten voor de prachtige dorpen en haar inwoners. Met een enorme steile leercurve ben ik de afgelopen vier jaar ingewerkt in het ambacht raadslid. Ambacht, zo noemde onze voorzitter dat tijdens onze kennismaking en daar ben ik het van harte mee eens. Ambachtslieden leveren maatwerk. Ze werken met passie en streven naar perfectie van hun werk. Vakbeheersing, niet alleen uit boeken, maar juist ook in de praktijk. Ik kan zeker niet zeggen dat ik het ambacht volledig beheers. Dat vergt echt veel tijd en dat is dan ook precies de reden dat het dubbel voelt voor mij.

De tijd en ook de tijdstippen gingen knellen in combinatie met mijn gezin. Wat ik heb kunnen doen, deed ik met veel plezier. Ik gaf het al aan in het filmpje: ik vond het mooi om Soest van binnenuit te hebben mogen leren kennen en mijn steentje bij te dragen. Trots en dankbaar ben ik vooral op het feit dat er dit jaar – het is al genoemd – een beleidsaanpak komt tegen mensenhandel in Soest. Jullie hebben gemerkt dat ik zeer strijdbaar ben op dit thema en vanaf de zijlijn zal ik het dan ook zeker blijven volgen. Waar ik echt van kon genieten is de diversiteit aan mensen in dit huis. Zo balen dat we een groot deel achter een schermpje moesten doorbrengen en het persoonlijk contact minder werd. Gelukkig breekt er, wat dat betreft, een andere tijd aan. Raadsuitjes kunnen bijvoorbeeld weer, zoals die aan het begin van deze raadsperiode plaatsvonden en dat was echt mooi. Zowel om Soest op een unieke manier te leren kennen, als ook de collega's. Het leverde naast input ook onvergetelijk hilarische momenten op. Weten jullie nog? Allemaal in zo'n gek pakje achter de schermen bij Keune, zeker heerlijke team-building. Dat wens ik de nieuwe raad van harte toe. Dat het mag werken als een team, één team voor Soest. Ik moet denken aan wat Gert-Jan Segers eens zei.

Het kan ingewikkeld zijn om op een goede manier met elkaar politiek samen te werken en zijn les was: "Houdt altijd oogcontact." Gelukkig hoeft dat niet meer via een schermpje, dus zie elkaar. Zie elkaar echt. De mens achter de overtuiging. De mens achter het politieke standpunt in het belang van het beste voor Soest en haar inwoners. Tenslotte bedankt. Ik bedank Rob voor zijn bezielende leiding aan deze club; Harrie, die me de politiek binnen loodste; Margriet, met wie ik alle hoofdlijnen en details besprak; de griffie voor de fijne ondersteuning; alle fractiegenoten en collega's voor het sparren en samenwerken en 'last but not least' mijn man Maurits voor zijn steun 26

en de vele avonden dat hij in zijn eentje vier kinderen naar bed bracht. Als laatste bid ik de nieuwe raadsleden en het college van harte Gods zegen toe bij dit mooie ambacht in deze nieuwe raadsperiode. Het ga jullie goed. Bedankt. VOORZITTER: Dames en heren, vier jaar, ze zitten erop. We hebben mooie woorden gewisseld en mooie overtuigingen gehoord. Het is goed om hier en daar naar al die woorden terug te luisteren, vooral van de raadsleden die afscheid genomen hebben en raad geven aan de raadsleden. Ik vond het mooi en ik heb genoten van al die bijdrages en ik denk jullie met elkaar ook allemaal. Ik ga zo de vergadering sluiten en nadat ik dat gedaan heb –als jullie dan nog even willen blijven zitten – kan ik op een mooie manier de huisjes uitdelen. Jullie mogen allemaal een bloem pakken, zoals je weet. Je mag daarna ook nog een borrel pakken, trouwens. U kiest de volgorde zelf uit. Als je het huisje wat je van mij krijgt niet mooi vindt, dan is het een goed moment om je nog eens met elkaar te verdiepen om te kijken of je een ander kan overtuigen om huisjes te ruilen. Ik kijk daar al naar uit. Je hebt altijd van die voetbalplaatjes die je spaart en dit kan je natuurlijk ook met elkaar doen. Neem het als een mooie herinnering aan het feit dat wij allemaal vanuit onze eigen huisjes in de afgelopen jaren digitaal ons raadswerk hebben moeten doen.

Het symboliseert ook dat en ik wens u al het beste. Ik wil jullie bedanken namens de inwoners van Soest voor alle bijdrages die jullie hebben geleverd en de offers die je privé heb gebracht om deze gemeente verder te helpen. Dank jullie wel. Het ga jullie allen goed. Ik kan niet overal overheen klimmen. Ik zou zeggen: jongens, pak een bloem en de borrel staat klaar. Dank jullie allemaal en voor een deel, tot morgen.

27