CConstaterende datPapendrecht
Koppel je AI →
Document · PDF

A05. 20210422 OZHZ, Jubileumnummer 2021.pdf

Commissie Ruimte Papendrecht 19 mei 2021, gemeente PapendrechtBij agendapunt: 6: Lijst ingekomen stukken en mededelingen16.239 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 2 van 2

2 3 4 5 6 7 8 10

12

13 15 16 17

Win! Heb jij de code gekraakt? Stuur je antwoord vóór 1 juli in via ozhz.nl/ puzzel en maak kans op een OZHZ-dopper!

46

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

PRIJSPUZZEL

Hoeveel weet jij van OZHZ?

Een echte hersenkraker 1 2

4

5

2

3

6

10

9

7

8 4

9 7 6

10 11

12

13

5 14

3 8

15

1 16

17 18

19

47

2011 - 2021

10 JAAR

10 JAAR OZHZ door de ogen van 3 OZHZ’ers Rian Vink, Corné Bossers en Chanda Muamba. Drie totaal verschillende mensen in totaal verschillende functies die op het eerste gezicht maar één ding gemeen hebben: ze werken bij omgevingsdienst Zuid-Holland Zuid. Rian al de volle 10 jaar. Corné relatief kort: 10 maanden. Chanda is het echte groentje: zij werkt pas 10 weken bij OZHZ. Samen blikken ze terug op hun tijd bij de omgevingsdienst en denken zij na over de toekomst van OZHZ.

48

Nog wat onwennig zitten Corné en Rian tegenover elkaar. Op ruim 1,5 meter in het verder zo goed als uitgestorven kantoor van OZHZ. Tussen hen in staat een tablet. Chanda doet namelijk mee vanuit huis, vanwege een fikse verkoudheid.

Een brutale vraag “Wat eh, wat doen jullie eigenlijk?” Corné trapt het gesprek af, met een brutale glimlach. “Ja, ik ben hier begonnen in coronatijd en ik ken nog lang niet iedereen. Dus altijd als ik een collega tegenkom die ik nog niet ken vraag ik het altijd maar gewoon.”

D R I E G E N E R AT I E S O Z H Z

Chanda Muamba 10 weken

Rian: “Ja, heel goed dat je het zegt Corné. Ik ben unitmanager. En wat doet een unitmanager? Ik zeg voor de grap weleens: een unitmanager heeft van veel dingen een klein beetje verstand, maar weet nergens echt veel van. En daar zit natuurlijk wel een kern van waarheid in. De unitmanager is wat mij betreft een soort manusje van alles die overzicht heeft op de collega’s en producten van de unit. Ik houd me bezig met allerlei verschillende dingen. En daarom vind ik mijn werk ook zo leuk.” Corné: “Welke unit doe je?” Rian: “JAO, de juridische adviezen en vergunningen bodem.” Corné, lachend: “Al die afkortingen zitten er nog niet in bij mij hoor!” Rian en Chanda lachen mee. “En wat doe jij dan, Corné?” vraagt Rian oprecht geïnteresseerd. Corné: “Ik ben inspecteur Wet natuurbescherming. Ik houd me voornamelijk bezig met jacht, beheer en schadebestrijding, stroperij en soortenbescherming. Dat betekent dus dat ik controleer of het doden of verplaatsen van dieren en nesten wel op een legale manier gebeurt. Ik ben daarvoor veel

Corné Bossers 10 maanden

buiten en dat wil ik ook graag. Bij mijn vorige werkgever had ik een binnenfunctie, maar dat is niets voor mij. En jij Chanda?” Chanda: “Ik ben vergunningverlener voor de bouw. Dus als iemand iets wil bouwen of verbouwen, dan beoordeel ik of dat mag volgens het bestemmingsplan.

De eerste werkdag Dat de drie collega’s elkaar nog niet kenden, komt natuurlijk ook door de coronacrisis. Chanda en Corné hebben het grootste deel van hun tijd bij OZHZ te maken gehad met maatregelen waardoor ze minder vaak op kantoor konden komen. Chanda: “Ik ben begonnen tijdens de lockdown, dus dat is wel heel raar. De eerste dag kwam ik in een bijna leeg kantoor. Gelukkig werd ik warm opgevangen en heb ik zelfs al twee collega’s kunnen ontmoeten. Die vertelden meteen dat het een heel hecht team is. Daardoor maakte OZHZ wel direct een hele goede indruk. Bij OZHZ word je echt gezien als mens en daardoor is er een hele fijne sfeer. Dat merkte ik al tijdens de sollicitatiegesprekken met mijn unitmanager.” Rian: “Ik heb ook nog wel een leuke anekdote over mijn eerste werkdag. Ik kwam op een 

49

2011 - 2021

10 JAAR

OZHZ is totaal geen typische stoffige overheidsorganisatie. Er zit pit in deze dienst.

“ tweepersoonskamer te zitten en een van de eerste reacties van mijn collega was zo ongeveer: o dus je bent geen dame? Er was bijna een soort teleurstelling, omdat hij had gerekend op een dame terwijl nu een man tegenover ‘m kwam zitten.” “Ja zoiets onthoud je wel,” lacht Corné. “Ik vond mijn eerste dag heel prettig. Het was vooral lekker praktisch. Gericht op wat ik nodig heb om hier te werken. Dat was precies wat ik op dat moment nodig had.”

Deskundig en menselijk Ondanks het verschil in dienstjaren, kijken Chanda, Corné en Rian op dezelfde manier naar OZHZ. Ze zien een hele menselijke organisatie die bulkt van de gedrevenheid en passie voor het vak. Rian: “Ik zie dat onze collega’s 100% voor hun vak gaan. Ze zijn ook echt trots op wat ze doen. Voor mij is dat echt een verschil met 10 jaar geleden. Toen waren we meer bescheiden. Ik vertelde in die tijd ook veel minder vaak over mijn werk op bijvoorbeeld verjaardagen. Dat is nu wel anders. Dat komt ook doordat OZHZ totaal geen typische stoffige overheidsorganisatie is. Er zit pit in deze dienst.” Chanda: “Voordat ik hier kwam werken, had ik niet echt een beeld van de omgevingsdienst. Ik ging er alleen vanuit dat de organisatie iets deed met de omgeving. Maar ik had nooit geweten dat er zoveel expertise zou zijn. En dat is ook echt zo.”

50

Corné: “Ik zie ook zoveel kennis in deze organisatie. Het is typisch OZHZ dat iedereen gerespecteerd wordt vanwege zijn of haar specifieke kennis. Soms is dat ook wel lastig. Als ik bijvoorbeeld in gesprek ben met collega’s over brandveiligheid, kunnen ze zomaar plotseling de diepte in gaan. En dan snap ik er in één keer niks meer van!” Hij zegt het met een brede lach. “Maar het is ook typisch OZHZ dat die specifieke kennis ingezet wordt voor de organisatie. Zo heb ik vanuit mijn vorige functie best wat kennis over boten. En er ligt al een aantal jaren een besluit op de plank om voor OZHZ een boot te vervangen. Nu mag ik daarmee aan de slag gaan en zorgen dat die boot er komt. Terwijl dat helemaal niet bij mijn functie hoort.”

Rian Vink 10 jaar

D R I E G E N E R AT I E S O Z H Z

Corné: “En hoe zie je dat verder gaan de komende tien jaar?”

Omgaan met de buitenwereld Corné: “Door de decentralisatie van overheidstaken naar lagere overheden moeten organisaties vaak dezelfde onderwerpen uitwerken, en implementeren. Je krijgt dus ruimte om zelf nieuwe dingen te bedenken. Dat is aan de ene kant heel fijn. Maar soms maak ik me er ook wel een beetje zorgen over. Dan vraag ik me af: kan het niet efficiënter? Dan zit ik hier iets uit te vinden en bel ik mijn collega van de Regionale uitvoeringsdienst Zeeland en die zegt: ‘o, dat hebben wij vorige maand gedaan’. Dat is wel een gemiste kans, vind ik.” Rian: “Dat heeft natuurlijk alles te maken met hoe we als OZHZ omgaan met de buitenwereld. Ik heb de afgelopen 10 jaar een enorme ontwikkeling gezien op dat gebied. In het begin waren we veel meer op onszelf gericht. De cultuur was ook recht toe recht aan. Als ergens iets niet klopte ging er bij wijze van spreken direct een sanctie op. Of er ook andere oplossingen waren, had toen veel minder onze aandacht. Nu werken we veel beter samen met onze omgeving. Met onze opdrachtgevers en bestuurders en met andere ketenpartners. Soms is dat ingewikkeld maar zeker ook uitdagend. Tegenwoordig gaan we gewoon in gesprek.”

Rian: “Ik denk dat deze ontwikkeling nog niet klaar is. We kunnen nog steeds meer halen uit een betere samenwerking met andere organisaties. Nóg beter begrijpen waar een gemeente, of provincie, waterschap of veiligheidsregio behoefte aan heeft en daarop inspelen. Kijk ook naar de Omgevingswet. Die vraagt nog meer integraliteit en samenwerking van ons. En jullie Chanda en Corné, hoe hopen jullie dat OZHZ de komende jaren zich ontwikkelt?” Chanda: “Dat vind ik moeilijk te zeggen, omdat ik er nog maar zo kort zit. Maar ik zie wel dat er in mijn vak een structureel probleem is waar OZHZ een oplossing voor zou moeten vinden. Er komt binnen vergunningverlening namelijk altijd een moment dat er te veel werk is voor het aantal mensen dat er werkt. Nu wordt die drukte opgevangen met inhuurkrachten. Maar ik vraag me af of dat echt een structurele oplossing is. Dus ik hoop dat we daar iets aan kunnen doen.” Corné: “Ik hoop vooral dat mijn werk stabiel blijft. Dat er niet al te veel verandert door politieke beslissingen. Ik zie namelijk wel dat opdrachtgevers zoals de provincie best wel veel invloed hebben op ons werk. Maar wij moeten daar onze kennis en trots tegenover zetten. Zodat we kunnen blijven doen waar we goed in zijn.” 

51

2011 - 2021

10 JAAR

Zo belandde Zuid-Holland Zuid al in 2018 in quarantaine

52

P

S A F P BODEMADVIES

Enkele maanden voordat de pandemie losbarstte en Nederland in ‘intelligente lockdown’ ging, zaten we met een hele andere crisis. Een crisis die ervoor zorgde dat op 30 oktober 2019 het Malieveld in Den Haag volstond met boze bouwers en baggeraars. Zij waren boos over het landelijk beleid rondom PFAS. Want dat beleid zorgde ervoor dat de bouw zo goed als stil kwam te liggen. In Zuid-Holland Zuid was dit probleem toen al voor het grootste deel opgelost. Ruud Hakkeling, bodemadviseur bij OZHZ, vertelt hoe.

Too big to cure “In 2004 hoorde ik voor het eerst dat er op het terrein van DuPont sprake was van een grote PFOAverontreiniging in het grondwater,” vertelt Ruud. DuPont is de voorloper van Chemours, een bedrijf in Dordrecht dat chemicaliën produceert zoals Teflon. In die tijd werd Teflon gemaakt met PFOA. “Op het terrein van DuPont was in het verleden water met PFOA de grond in gelekt vanuit kapotte riolen. Op dat terrein was ook al een andere verontreiniging aanwezig

PFOA PFOA is één van de leden van de PFASfamilie. PFAS is een verzamelnaam voor een groot aantal stoffen. Die stoffen hebben een paar belangrijke voordelen: ze zijn onverwoestbaar, vet- en waterafstotend en relatief goedkoop. Maar het grote nadeel is: ze zijn giftig.

die werd beheerst met een grondwaterbeheersysteem. Die verontreiniging was too big to cure: het kon daar niet worden weggehaald. En dan beheers je het. Je pompt het water uit de grond, zuivert het en loost het. Zo zorg je ervoor dat de verontreiniging op het terrein blijft. Dit is een normale gang van zaken voor dit soort verontreiniging die onder controle was.” 

53

2011 - 2021

Follow the money We maken een sprong van dik 10 jaar door de tijd. In 2015 kwam journalistiek platform Follow the Money met een verhaal over DuPont in Amerika. Vanuit de hoofdfabriek in Virginia was een zeer grote PFOA-verontreiniging ontstaan met serieuze gevolgen voor de gezondheid van de werknemers en omwonenden. “Follow the Money zette het onderwerp in Nederland op de politieke agenda. Er kwam binnen OZHZ een task force om te onderzoeken hoe erg het hier in Dordrecht was. Daar bleek dat de PFOA niet alleen in het grondwater zat, maar ook uit schoorsteen de lucht in ging. En toen begon het bij mij te knagen. Want PFOA blijft mogelijk niet in de lucht hangen. Dat slaat misschien wel neer op de grond. Maar waar precies? Dat was nog helemaal onduidelijk. Dat kon de directe omgeving zijn, maar ook veel verder weg.”

10 JAAR

daar waren geen stortplaatsen en daar kon het grondwater uit de fabriek nooit heen stromen. Als je daar wat zou meten, dan kon het alleen maar via de lucht zijn gekomen. En daar vonden we het inderdaad. Verder onderzoek liet zien dat er tot in

Tot in Utrecht werden verhoogde concentraties PFAS gemeten

“

“Ondertussen was er onderzoek uitgevoerd rond voormalige stortplaatsen waar DuPont mogelijk afval met PFOA erin had gestort. We maten inderdaad PFAS in het grondwater, maar vaak rond de stortplaats even hoog of zelfs hoger dan in de voormalige stort. En ook op plaatsen waar het grondwater uit de stort helemaal niet heen kon lopen. Dat kon maar één ding betekenen: de PFAS in het grondwater kwamen niet van de stort maar uit de lucht.” “Dit was voor mij het eerste bewijs dat het geen plaatselijke verontreiniging was. Toen begonnen we te meten aan de andere kant van de rivier. Want

Utrecht verhoogde concentraties aan PFAS in de bodem zaten, en misschien ook nog wel verder. Allemaal uit de schoorstenen van Chemours.” Stand still Het was inmiddels duidelijk dat de bodem van een groot deel van regio Zuid-Holland Zuid verontreinigd was met PFOA. “In Nederland hebben we voor de bodem een beleid dat in goed Nederlands het stand still-beleid heet. Dat houdt in: grond die schoon is, moet schoon blijven en grond die licht verontreinigd is, moet niet viezer worden. Iedereen begrijpt dat. Maar als meer dan de helft van de regio ‘vies’ is, dan moet je daar wat mee. Daarom hebben wij al meteen in 2017 voorlopig beleid gemaakt, om in elk geval binnen de regio weer grond te kunnen gebruiken.” “Maar buiten de regio kon je nog steeds nergens heen met de grond uit de regio. Hierdoor zaten wij begin 2018 al, dus lang voor

54

BODEMADVIES

corona, in quarantaine: niemand wilde grond uit Zuid-Holland Zuid hebben. Zelfs grondreinigers niet. Dat was oneerlijk, want toen was al duidelijk dat PFAS bijna overal in

Niemand wilde grond uit Zuid-Holland Zuid hebben.

“

Nederland in vaak lichte gehalten in de grond zaten. Niet allemaal vanuit Chemours, want er zijn meer PFAS-bronnen.” Deal with it Dat voorlopige beleid was wel het begin van de oplossing. Dit beleid bedacht OZHZ natuurlijk niet alleen. “Het geld voor grootschalig onderzoek kwam eind 2017 en vlak voor de kerst hadden we de eerste resultaten. Toen heb ik in de kerstvakantie een dag naar die resultaten zitten staren om te bedenken: hoe gaan we hier beleid van maken dat werkt? Dat was niet makkelijk. Gelukkig hebben we daar heel veel hulp bij gehad. Van gemeenten, de provincie, de waterschappen, het ministerie, DCMR, GGD ZHZ, het Expertisecentrum PFAS, RIVM en drinkwaterdeskundigen van Evides en Oasen. Ook kregen we feedback van verschillende partijen uit de markt. Ik vat het nu in een paar minuten samen, maar hier zit in totaal honderden uren werk in van al die mensen. En de uitkomst is: je hebt het liever niet, maar het zit er. Dus deal with it. Dat betekent: onder een bepaalde drempelwaarde vinden wij het acceptabel als het in de grond zit. Die grond kan worden

toegepast. Alleen voor grond met meer PFOA moeten we een oplossing bedenken. Maar dat is dan niet zo veel meer. Nu, twee jaar later, geldt voor heel Nederland beleid dat lijkt op wat wij al in 2018 hebben opgesteld. Daarom lezen we er nu al minder over in de media. Negentig procent van de Nederlandse grond zit namelijk onder de drempelwaarde. We kunnen weer bouwen.” Ruud is trots op de voortrekkersrol van OZHZ: “Voor PFAS zijn we een voorloper in Nederland. Ik hoop dat we onze expertise in de toekomst nog meer kunnen delen. We weten waar we het over hebben. We hebben deskundige mensen in dienst. Daar kunnen we anderen mee helpen, in Nederland en desnoods daarbuiten.” 

55

2011 - 2021

10 JAAR

Een echte OZHZ’er Je loopt het gebouw aan de Johan de Wittstraat 140 binnen en komt in de hal. Je desinfecteert je handen, gaat door de dubbele deuren en dan meteen rechts. Volg de pijlen richting de receptie. En dan zie je hem. Ondanks het donkere montuur van zijn bril zie je de twinkeling in zijn ogen. Vriendelijk lachend heet hij je welkom. Je bent terechtgekomen onder de warme vleugels van Ton Mulder. Ton is het soort man aan wie je je hele levensgeschiedenis wil vertellen, terwijl je ‘m nog maar net ontmoet hebt. Toen OZHZ’ers nog op kantoor konden werken, kwam het dan ook geregeld voor dat mensen even naar beneden kwamen. Om even hun hart te luchten. Om advies te vragen. Ton staat dan ook altijd voor je klaar. Dat vindt hij logisch: “OZHZ is echt een mensenorganisatie. De mensen zijn als een familie voor me. Zo voel ik dat echt. Als ik thuis zit, dan mis ik m’n werk.” Het typeert de warme, positieve energie die Ton uitstraalt.

56

Eindigen waar hij begon “Kijk eens, ik heb nog iets leuks gevonden,” zegt hij ineens. Grijnzend houdt hij drie foto’s voor zich. “Kun je het zien? Dit was het postkantoor. En dit ben ik!” Op twee foto’s is het gebouw aan de Johan de Wittstraat te zien in sepiakleuren. Het is hetzelfde gebouw als waar hij nu zit, maar toen was het nog van de PTT. Op de derde foto staat Ton zelf, gehuld in PTT-kleding, naast een kar vol post. “Het mooie hiervan is: ik ben in 1977 hier begonnen, en ik hoop hier ook te eindigen!” Vijf jaar geleden had de ervaren receptionist nog niet kunnen denken dat hij nu hier zou zitten. Hij werkte toen bij Servicecentrum Drechtsteden en voelde zich “een echte SCD’er”. Maar het noodlot sloeg toe. Er kwam een reorganisatie en Ton moest vertrekken. “Daar ben ik een tijd letterlijk ziek van geweest. Maar ik had het geluk dat ze bij OZHZ meteen vroegen of ik daar wilde komen werken. Ik kende OZHZ al wel, want in die tijd waren de

mijn coronatest’. Verdwaalde telefoontjes die bij ons terecht komen. Maar ik vind het niet erg hoor. Je hoort ze even aan en dan zet je ze door. Ik laat ze nooit zweven. Als ik zelf niet weet waar de vraag thuishoort, dan zoek ik het voor ze uit.” Ton is nooit te beroerd om even een handje te helpen. “Er kwamen een keer twee bedelaars binnen. Er zaten hier een paar OZHZ’ers te vergaderen en die kijken meteen een beetje paniekerig. Zo van: ‘wat gaat hier gebeuren?’ Maar ik ben daar niet van onder de indruk hoor. Die mensen moet je gewoon helpen. Ik luister naar ze en geef ze even een bakkie koffie. Als ik ze kan helpen gaan ze toch weer tevreden weg. Je kan natuurlijk ook de zaak hard spelen. In wezen hoef ik ze niet te helpen. Ik kan ze naar de gemeente sturen, want daar hoorde hun vraag thuis. Maar zo werkt het niet. Probeer je te verplaatsen in de persoon. Hoe zou jij geholpen willen worden?”

Ik ben in 1977 hier begonnen en hoop hier ook te eindigen!

Een echte OZHZ’er Ton is nu 64 en stiekem kijkt hij al naar de toekomst. Over drie jaar moet hij met pensioen, maar daar zit hij niet op te wachten: “Ik heb al een signaal gegeven: ik wil nog helemaal niet thuiszitten. Als ik de gezondheid heb, dan ga ik gewoon door. Maar dat zit er waarschijnlijk niet in. Als je de pensioengerechtigde leeftijd bereikt hebt, dan moet je eruit. Maar weet je, het gaat niet om mij. Het gaat om de omgevingsdienst. Die staat bij mij hoog. Ik ben een echte OZHZ’er. En ik doe er alles aan om de dienst zo positief mogelijk naar buiten toe uit te stralen. Dat is mijn ding.” 

“

medewerkers van de omgevingsdienst mijn klanten. Maar het voelde toen al meer als collega’s.” Hoe zou jij geholpen willen worden? Toen Ton in 2016 begon, wist hij niet waar hij terecht zou komen. Uiteindelijk kwam hij bij de receptie terecht. Daar krijgt hij te maken met allerlei mensen. “We krijgen hier aan de telefoon allerlei vragen. Niet alleen over vergunningen. Maar ook gewoon burgers die bellen, bijvoorbeeld met vragen over incontinentiemateriaal. Of ze bellen met de vraag: ‘ik wil graag de uitslag weten van

57

2011 - 2021

10 JAAR

IK ZIE IK ZIE

Beste OZHZ, Elke dag krijgt OZHZ vragen, opmerkingen, klachten en meningen! Daarom speciaal voor OZHZ 10 jaar: een kijkje in de vragenbox.

Hallo OZHZ,

Goedemiddag,

Mijn buren steken in hun voortuin zo gauw het droog is hun vuurkorf aan. Zelf tijdens de hittegolf afgelopen jaar, met gevolg dat wij met dichte ramen moesten slapen. Nu is het 1 dag lekker weer en ja hoor weer de vuurkorf aan. Ze verbranden alles wat ze maar kunnen vinden en de rookoverlast is heel erg. Praten met de buren heeft geen zin, want ze vinden ons een stel zeikerds die maar op een hutje op de hei moeten gaan wonen. Welke stappen kunnen we nu ondernemen?

Ik wil mijn bedrijf verduurzamen, maar ik vind het lastig. Waar te beginnen? Zijn er subsidies, activiteiten enzovoort? Ik vind het allemaal heel onduidelijk. Ik hoop dat u mij verder kunt helpen en antwoord kunt geven.

Geachte heer, mevrouw, Wij wonen in de Bouwmanlaan en geregeld kleurt de sloot voor de deur erg oranje. Dit lijkt te komen uit een buis aan de kop van de sloot. Wij wonen op de hoek, dus vlak bij de sloot en merken vaak, dat als dit het geval is, dat het dan bij ons binnen naar rioollucht gaat stinken. Of dit ook echt met elkaar te maken heeft, weten we niet, maar het is wel toevallig dat dit meestal tegelijk is. Ik heb een foto van de sloot die ik eventueel kan mailen? Kunt u mij vertellen wat dit kan zijn?

Beste OZHZ, Voor een project waarbij meerdere tunnels worden onderzocht heb ik een erg grote hoeveelheid bodeminformatie opgevraagd bij de Omgevingsdienst Zuid-Holland Zuid. Ik heb de bodeminformatie ontzettend snel ontvangen en ik ben erg goed geholpen door alle medewerkers. Ik wil jullie graag bedanken voor deze fijne service.

58

Hallo, Er zijn hier plannen om 30 eiken te kappen. Onder deze eiken zitten struiken waar diverse vogels hun nestjes bouwen. De planning is dat ze deze willen gaan kappen over een week of drie dus dit valt samen met het broedseizoen. Er is nergens melding gemaakt van de kap van deze bomen. In de struiken onder de bomen zitten o.a. mussen, koolmeesjes, pimpelmeesjes, roodborstje, merels en ongetwijfeld nog andere vogels. Dit mag toch niet?

Dag OZHZ, Ik ben ingeloot om een tiny house te plaatsen. Ik ben momenteel druk bezig met het ontwerpen en bouwen van mijn huisje, maar ik heb daar een vraag over. Mijn huisje mag ‘op een aantal punten van het Bouwbesluit afwijken’, zoals de maatvoering. Zaken als brandveiligheid en duurzaamheid mogen niet worden aangepast. Door middel van de

WAT JIJ NIET ZIET (1) zogeheten gelijkwaardigheidsbepaling zou ik af mogen wijken van het Bouwbesluit, mits ik kan aantonen dat het huisje voldoet aan de prestatie-eisen. Voor mij is het Bouwbesluit daardoor een beetje onduidelijk geworden. Hebben jullie iets van een document/overzicht met minimale afmetingen, etc.? Eventueel kan ik een paar voorlopige schetsen naar jullie sturen, dat jullie daar alvast naar kunnen kijken.

Hallo OZHZ, Wij kampen al dagen met een enorme overlast van vliegen. Ik mep er dagdagelijks een stuk of 15 dood in mijn woning. Om buiten in de tuin nog maar te zwijgen. Daar kan ik blijven meppen als ik zou willen. Waar komen ze vandaan?!

Geachte heer/mevrouw, Ik zou graag willen weten of de bodem in mijn tuin vervuild is. Het perceel is niet terug te vinden op bodemkaarten. Kan ik een test laten doen? Ik wil weten of ik een moestuin kan beginnen op de grond of beter niet.

Beste, De gemeente is begonnen met werkzaamheden in verband met de instandhouding van de monumentale fabriek. Ik ben bang dat de aanwezige vleermuizen ernstig verstoord zullen worden. Ze willen op zeer korte termijn een groot gedeelte van het dak te verwijderen, maar ik ben er vrij zeker van dat er vleermuizen onder de leien daktegels verblijven. Treed op!

Goedemorgen, Ik ga in december een cafetaria overnemen in Alblasserdam. Momenteel draait de cafetaria nog. De eigenaar blijft de verhuurder van het pand . Nu moet ik natuurlijk een exploitatievergunning aanvragen maar nu zag ik dat daar 8 weken voor stond. Nu was mij vraag kan ik dan wel in december gaan draaien?

Beste lezer, Voor mijn moeder wil ik misschien een Bingo- of spelletjesavond organiseren. Voor haar flat. Is dit mogelijk? Moet ik hier een vergunning of iets dergelijks voor hebben? We houden rekening met het toegestane aantal vanwege Corona. Graag hoor ik van u.

Hallo OZHZ, Ik woon vlakbij een terras in het centrum en doordat de terrassen nogal uitgebreid zijn, heb ik hier last van als ik met mijn fiets naar binnen wil. Het is niet een groot probleem maar ik wil graag weten wat hierover in de vergunning staat van dit soort bedrijven. Waar kan ik dit vinden?

Dag, Mijn buurman zingt heel veel en speelt de hele dag muziek. Gitaar en piano enzo. Het leidt echt tot overlast. Mag dat zomaar? Ik heb er veel last van en weet echt niet waar ik dit moet melden.

59

2011 - 2021

60

10 JAAR

DIRECTIE

Dus dit is hoe de directie erover denkt Ronald Visser is niet zomaar een directeur. Hij is de pater familias van OZHZ. Vanaf het allereerste begin was hij erbij. Adjunct-directeur Marloes Tolsma is the new kid on the block. Ze zit ruim een half jaar bij OZHZ en dus: nieuw, met een frisse blik. Hoe kijken Marloes en Ronald tegen OZHZ aan? Wat gaat er goed, wat kan er beter? Lees mee voor een uniek inkijkje in de hoofden van de dagelijkse leiding van OZHZ. Veranderingen Marloes begint het gesprek met een makkelijke vraag, om er in te komen: “Ronald, jij zit nu al sinds het begin bij OZHZ. Wat is nou de grootste verandering die je hebt meegemaakt?” Ronald: “Ja, dat klopt. Ik werk hier al vanaf 1 januari 2011. Eerst als adjunct-directeur, met Leo de Jong als directeur. Toen ik het van hem overnam was OZHZ een goed geoliede machine. Hij had de dienst strak georganiseerd. Dat moest ook wel, want hij moest twee organisaties samenvoegen: de milieudienst en een afdeling van de provincie. Maar na een tijdje merkte ik dat de jas van Leo begon te knellen. Medewerkers hadden behoefte aan meer zelfstandigheid en meer verantwoordelijkheid. Daar hebben we aan gewerkt door een aantal managementlagen weg halen. Dat is ons als management goed bevallen, en de medewerkers zelf ook.

Daarnaast vond ik het een grote en pijnlijke verandering dat de rijksoverheid in 2017 besloot om de grote, chemische bedrijven die vallen onder de Brzo (Besluit risico’s zware ongevallen, red.), onder te brengen bij de DCMR. Hierdoor raakten we belangrijke kennis kwijt, die we niet zo makkelijk meer terugkrijgen. Maar voordeel is weer wel dat onze samenwerking met de DCMR hierdoor sterk

is verbeterd. En dat wij nu de bouwtaken voor die bedrijven mogen doen in opdracht van de DCMR. Zo heeft ieder nadeel zijn voordeel.” Een warm bad Marloes: “Wat is het voorval dat je persoonlijk het meest heeft geraakt de afgelopen 10 jaar?” Ronald: “Op persoonlijk vlak was dat toch wel het overlijden van twee collega’s. Allebei aan de gevolgen van kanker. Dat raakte me toch wel enorm. Ik was zo verbaasd over de positiviteit van deze collega’s tijdens hun ziekte. En het was heel mooi om te merken dat alle collega’s meeleefden en elkaar steunden. Er wordt weleens gezegd dat OZHZ een warm bad is voor collega’s. Nou, dat heb ik toen ook wel gezien.”

Het is ongelooflijk wat er hier allemaal gebeurt aan verbinding en betrokkenheid bij elkaar.

“

Marloes: “Dat heb ik zelf ook ervaren toen ik hier kwam werken. De Brabantse omgevingsdienst waar ik zat, voelde echt als een warme familie. En voordat ik hier kwam, dacht ik: ‘In Zuid-Holland zal dat wel anders zijn’. Maar het is ongelooflijk wat ik hier heb meegemaakt en wat hier allemaal gebeurt aan verbinding en betrokkenheid bij elkaar. Echt dat warme bad waar mensen het over hebben.” Toch niet zo nieuw Helemaal nieuw is Marloes dus niet. Ze heeft haar strepen verdiend. Ze was directeur bij de

61

2011 - 2021

Omgevingsdienst Zuidoost-Brabant (ODZOB) en secretaris van Omgevingsdienst NL - de overkoepelende vereniging van alle 29 omgevingsdiensten. Vanuit die ervaring kan zij goed analyseren wat er goed en minder goed gaat bij OZHZ. Natuurlijk is Ronald daar benieuwd naar: “Als je OZHZ nou vergelijkt met andere omgevingsdiensten, wat valt je dan op?”

Het vertrouwen wat we krijgen van de opdrachtgevers is heel groot.

“

Marloes: “Allereerst het vertrouwen dat we hier krijgen van de opdrachtgevers. Dat is heel groot. En dat merk je meteen in de ruimte die er is om nieuwe dingen te doen. Ook financieel krijgen

62

10 JAAR

we die ruimte. Daardoor kunnen we investeren in kwaliteit, in innovaties en in nieuwe thema’s, bijvoorbeeld rondom duurzaamheid. Veel andere diensten zitten nog steeds in de klassieke rol van vergunningverlening, toezicht en handhaving. OZHZ is al stappen verder.” Meer samenwerken Tevreden glimlachend leunt Ronald naar voren: “Dat klinkt heel positief. Zie je ook punten waar we het nog beter kunnen doen?”, vraagt hij oprecht geïnteresseerd. Marloes weet wel raad met die vraag: “Een belangrijk punt is de samenwerking met andere diensten en organisaties. Als ik nu even de vergelijking maak met ODZOB, daar deden we dat veel meer. Bijvoorbeeld het agrarisch toezicht. Dat doen alle omgevingsdiensten in Brabant met dezelfde digitale tool. De data uit die tool komt in een prachtig mooi dashboard, waar elke gemeente dezelfde soort gegevens uit kan halen. Dit hebben we samen ontwikkeld. Ook werkten we nauw samen met de universiteit Wageningen om kennis te delen.”

DIRECTIE

“Daar heb je gelijk in,” valt Ronald haar meteen bij. “Samenwerking is een belangrijk punt voor de toekomst. Dat zie je ook terug in het rapport van de commissie Van Aartsen. Die samenwerking kan bijvoorbeeld goed op het gebied van data. Alle vijf de omgevingsdiensten in Zuid-Holland hebben veel data. En we zijn alle vijf bezig met de vraag hoe we daar het best gebruik van maken. Dat moet je op een slimme manier vormgeven. Nou denk ik dat al die vijf diensten, stuk voor stuk te klein zijn om dat op een hele efficiënte en effectieve manier vorm te geven. Maar met z’n vijven zou dat heel goed kunnen. Verder zijn er natuurlijk nog meer diensten die zich bezighouden met de leefomgeving. Denk aan de veiligheidsregio en de dienst gezondheid en jeugd. Ik denk dat we daar nog meer mee gaan samenwerken. De Omgevingswet geeft daar ook alle aanleiding toe. De belangrijkste thema’s in de wet zijn toch veiligheid, gezondheid en milieu.” De droom voor komende tien jaar Nu beginnen Marloes’ ogen te schitteren: “Dat is

nou echt mijn droom voor over tien jaar. Dat we gewoon alle informatie waarop we zitten kunnen delen om de slimste aanpak te kunnen bepalen. Dat moeten we doen in Nederland, maar ook in Europa. Grenzen vormen nu te veel een belemmering voor samenwerking. En ik hoop echt dat we dat over tien jaar beter kunnen doen. Wat is jouw droom voor over tien jaar?” Ronald lacht: “Punt één ik hoop dan met pensioen te kunnen zijn in goede gezondheid! Dat in ieder geval, hoewel ik het nog enorm naar mijn zin heb hoor.” Marloes lacht mee. Als ze uitgelachen zijn, gaat Ronald verder: “Ik denk dat er over 10 jaar een dienst staat die niet meer weg te denken is in de maatschappij. Dat als een gemeente of provincie een ruimtelijke opgave heeft, ze meteen denken: wat vindt OZHZ daarvan? Hebben we al input van OZHZ gehad? Zo’n positie moeten we willen. Maar zo’n positie moet ons ook gegund worden. En die wordt je alleen maar gegund door goed te blijven aanvoelen wat onze opdrachtgevers van ons nodig hebben.”

63

2011 - 2021

10 JAAR

Taart! Geel en groen zijn de kleuren van OZHZ. Dat was 10 jaar geleden al zo. Ter ere van het jubileum en onze mooie huisstijl een speciale OZHZ-taart! Smikkel je mee? Joey heeft een speciaal recept geselecteerd. Het origineel is van foodblogger Francesca kookt, met een kleine OZHZ-twist! Bereidingstijd: 15 minuten Wachttijd: 30 minuten Oventijd: 75 minuten

64

benodigdh eden Voor de k orst • 200gr bl oem • 125gr k oude boter in blokjes • 1/2tl zou t • 1tl gemal en citroeng ras • 50ml ijsk oud water (zet het wa ter 4 uur va n te voren in de koelkas t)

RECEPT

Italiaanse citroentaart met knapperige korst

In Italië zijn ze koning op het gebied van citroentaart bakken. Dat snappen ze daar dus echt. De ultieme knapperige bodem gevuld met een romig citroenmengsel waarbij geen enkele concessie wordt gedaan aan de hoeveelheid room of suiker. Daar word ik blij van en het werd tijd om mijn eigen variant te maken. Gelukt! In de korst van deze Italiaanse citroentaart heb ik nog een kleine verrassing gestopt, benieuwd wat jullie daarvan vinden. Meng de bloem, boter, zout, water en citroengras in een kom. Meng met de deeghaken van de keukenmachine tot een compact deeg of doe het met de hand. Maak er een plak van, pak in huishoudfolie en laat 30 minuten rusten.

benodigdheden Voor de vulling • 6 eieren er • 200gr fijne suik • 250ml slagroom n • rasp van 1 citroe nen • sap van 3 citroe OM TE SERVEREN • poeder suiker

vorm snijd je het deeg netjes aan de bovenkant af. Prik met een vork gaatjes in de bodem. Bekleed je bodem daarna met bakpapier en steunvulling (rijst of gedroogde bonen) en zet de vorm circa 15 minuten in de oven. Haal daarna de steunvulling er voorzichtig uit en bak nog 5 minuten door als de bodem nog een beetje bleekjes ziet. Kijk wel goed dat de korst niet te bruin wordt. Haal de springvorm er anders direct uit.

Verwarm de oven voor op 200 graden en vet een hoge springvorm of een quichevorm in (maat rond de 26cm en dan zit je wel goed). Rol je lap deeg uit en bekleed hiermee de springvorm. Bij een hoge springvorm bekleed je ‘m een beetje ‘slordig’ tot ongeveer het midden van de rand. Bij een quiche-

Terwijl de korst bakt, kun je de vulling maken. Doe de eieren, suiker en slagroom bij elkaar in een 

65

2011 - 2021

10 JAAR

kom en klop kort door elkaar. Klop daarna de citroenrasp en -sap erdoor. Als je bodem iets is afgekoeld, schenk je de vulling erin. Draai de oven terug tot 160 graden en bak de citroentaart in circa 60-75 minuten gaar. De vulling is dan net gestold, maar nog wel romig. Test het door even op het midden te drukken met je vinger of lepel. Als het midden gestold is, maar wel mee veert dan zit je goed. Check vast vanaf 60 minuten en laat verder bakken als het midden nog te zacht is. Laat de citroentaart volledig afkoelen. Bestrooi met poedersuiker voordat je gaat serveren. Hier hoort een goede, straffe espresso naast!

Heel OZHZ bakt! Ben jij een kei in bakken én versieren? Doe dan mee met de taart-bak-en-versier-wedstrijd. Weet jij deze OZHZ-taart op z’n mooist vast te leggen? Upload vóór 1 juni je foto via ozhz.nl/taart en wie weet win jij het boek ‘Een leven op onze planeet’ van David Attenborough.

66

Zoekt OZHZ jou? Wil je samen met ons de leefomgeving beschermen? Of weet je iemand die goed bij ons past?

Wij zoeken regelmatig nieuwe collega’s! • Check ozhz.nl/zoektjou • Volg ons op LinkedIn • Geef dit blad door

67

2011 - 2021

10 JAAR

Scan de QR code voor onze speciale pagina!

Maak iemand anders blij! Vind jij onze verhalen het delen waard? Geef het magazine door. Of deel het online ozhz.nl/10jaar

Werken en wonen in een veilige, gezonde en duurzame leefomgeving

68

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://raad.papendrecht.nl/api/v1/meetings/265/documents/5059