CConstaterende datOpmeer
Koppel je AI →
Document · PDF

20211110_01a_Adviesrapport Woningdelen woningsplitsen en kamerverhuur Westfriesland.pdf

Besluitvormende raadsvergadering 10 november 2021, gemeente OpmeerBij agendapunt: Ingekomen stukken31.570 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 3 van 4

Om verwarring te voorkomen kan het geen kwaad om er wel mee aan de slag te gaan, maar dat is er meer op gericht dat regels gestroomlijnd moeten worden om in 2030 klaar te zijn met de ombouw van het stelsel. De gemeente kan niet nu al het beleid opstellen op grond van de Omgevingswet, met verwijzing naar de juiste artikelen uit de Omgevingswet, omdat deze wet nog niet in werking is getreden.

Conclusie De omgevingswet vormt geen belemmering voor het opstellen van beleid rondom woningdelen, woningsplitsen en kamerverhuur. De Omgevingswet biedt zelfs kansen voor meer maatwerk in de toekomst. Dat wordt besproken op de volgende pagina. 44

Bijlage 2. Randvoorwaarden (3) | omgevingswet || Kansen van de omgevingswet – decentralisatie De Omgevingswet beoogd een grootschalige decentralisatie. Het gaat hier bijvoorbeeld om onderwerpen die op dit moment vallen onder het Activiteitenbesluit, de Activiteitenregeling, het Besluit omgevingsrecht, het Bouwbesluit 2012 en de Woningwet. Bij inwerkingtreding van de Omgevingswet moet dit in het omgevingsplan geregeld worden. Door een deel van die regels op een lager niveau onder te brengen kunnen ze met meer maatwerk worden toegepast en ontstaat voor het decentrale bevoegde gezag ook meer beleidsruimte, zo is het idee. Voor onderwerpen als geur, trilling of geluid wordt bijvoorbeeld straks een minimale en maximale norm gesteld die de bandbreedte bepalen waarbinnen gemeenten zelf kunnen afwegen. Wanneer regels van het Rijk naar gemeenten overgaan moet een voorziening getroffen worden om te voorkomen dat deze regels vervallen voordat de gemeente vergelijkbare of vervangende regels heeft kunnen stellen. De tijdelijke oplossing hiervoor, bedoeld om een rechtsvacuüm te voorkomen, wordt de ‘bruidsschat’ genoemd. Door de bruidsschat in het omgevingsplan van rechtswege op te nemen wordt het beschermingsniveau in de tussentijd gecontinueerd.

Bij het wijzigen van het omgevingsplan van rechtswege zal de gemeenteraad een keuze moeten maken over hoe om te gaan met de regels in de bruidsschat. De gemeenteraad moet grofweg de keuze maken tussen het wel, niet, of in aangepaste vorm opnemen van de bruidsschat in omgevingsplan. Gemeenten hebben zo de mogelijkheid om de bruidsschatregels gebiedsgericht of themagericht te wijzigen. Daarmee ontstaat de ruimte om daadwerkelijk maatwerk toe te passen en regels toe te snijden op de lokale situatie. De gemeente moet dus goed nadenken over haar strategie en de regels uit de bruidsschat binnen dit kader bewust heroverwegen.

Kansen van de omgevingswet - maatwerk De Omgevingswet zorgt voor meer mogelijkheden voor initiatieven en voor lokaal maatwerk. Gemeenten stellen regels in hun omgevingsplan, maar kunnen er ook meer ruimte mee bieden. De uitdaging bij het maken van een omgevingsplan is om zowel ruimte als rechtszekerheid te bieden. Maatwerk kan hier een brug tussen vormen. Daarvoor is wel een goede onderbouwing nodig. Wanneer een gemeente een initiatief moet beoordelen dat in strijd is met een of meerdere regels van het omgevingsplan, kan worden overwogen te kiezen voor een maatwerkoplossing.

De doelenbenadering biedt daarbij houvast. Bij de beoordeling wordt bepaald hoe het initiatief afwijkt van de oogmerken en of kan worden aangesloten bij andere oogmerken of andere doelen van het omgevingsplan. De maatwerkvoorwaarden die verbonden worden aan het toestaan van een initiatief zorgen voor samenhang met de doelen en de oorspronkelijke regels. Onderbouw de afweging aan de hand van noodzaak, geschiktheid en proportionaliteit 45

Bijlage 2. Randvoorwaarden (4) | Provincie en het woonakkoord De Provincie Noord-Holland en het Woonakkoord 2020 – 2025

Het Woonakkoord

Bij iedere ruimtelijke ontwikkeling moet in het kader van een goede ruimtelijke Dit woonakkoord is gesloten tussen Gedeputeerde Staten van Noord-Holland, ordening aangetoond worden dat de ontwikkeling voorziet in een behoefte. De ladder ‘de Provincie’ en de colleges van burgemeester en wethouders van de bestuurlijke duurzame verstedelijking is sinds 1 oktober 2012 opgenomen in het Besluit ruimtelijke regio Westfriesland, zijnde gemeente Drechterland, gemeente Enkhuizen, gemeente Hoorn, ordening en is ingericht voor een zorgvuldige afweging en transparante besluitvorming bij gemeente Koggenland, gemeente Medemblik, gemeente Opmeer en gemeente Stede Broec, alle ruimtelijke en infrastructurele besluiten. Op deze wijze wordt getracht de ruimte in de hierna genoemd ‘de regio’. In het woonakkoord bevestigen partijen hun bestuurlijke intenties. stedelijke gebieden optimaal te benutten. De wet schrijft voor bij welke besluiten expliciet Partijen hebben met het woonakkoord geen juridisch afdwingbare verplichtingen beoogd vast te getoetst moet worden aan de ladder. Een ruimtelijke ontwikkeling die mogelijk wordt leggen. Het woonakkoord loopt tot 1 januari 2026. Het woonakkoord vervangt het Regionaal Actie gemaakt door gebruik te maken van een van de onderdelen van de kruimellijst, valt daar Programma Wonen 2017-2020. De bestaande regionale woningbouwprogrammering met het niet onder.

Maar een kruimelgeval mag niet in strijd zijn met het wettelijke criterium van afwegingskader wonen Westfriesland 2019 of diens opvolger blijven we toepassen en is een een ‘goede ruimtelijke ordening’. Dit geldt voor elke afwijking en dus ook voor een apart document bij dit woonakkoord. kruimelgeval. De ladder voor duurzame verstedelijking is in feite niet meer dan een nadere invulling van het criterium ‘goede ruimtelijke ordening’. De ladder bevordert tenslotte Het woonakkoord ziet voornamelijk op nieuwe woningbouwopgaves. Uitgangspunt bij het invullen ‘zorgvuldig ruimtegebruik’. Via de motivering van een ‘goede ruimtelijke ordening’ kunnen van de woningbouwopgave is binnenstedelijk en rond OV locaties bouwen. daarom bepaalde eisen van artikel 3.1.6 Bor aan de motivering van een kruimelgeval toch een rol van betekenis spelen. De regio heeft tot doel om de inwoners van Westfriesland naar wens en tevredenheid te laten wonen en een breed scala aan woonwensen binnen de regio te realiseren. Gezien de woningbehoefte in de regio en het feit dat er binnen de regio minder Zo kan Westfriesland tot de 10 beste woonregio’s van Nederland behoren en ook huishoudens uit aanbod aan woningbouwprojecten is dan er behoefte is, worden geen belemmeringen andere regio’s aantrekken.

De regio zet hiertoe in op: versnelling van de woningbouwopgave met voorzien met vergunningen voor woningsplitsen en woningdelen, kamerverhuur. een betaalbaar, aantrekkelijk en duurzaam woonaanbod voor iedere doelgroep; het op peil houden Bovendien past woningsplitsing goed in de visie van zorgvuldig ruimtegebruik wat de en uitbouwen van de kwaliteit en aantrekkelijkheid van de bestaande voorraad; leefbaar en Rijksoverheid en de regio Westfriesland nastreven. bereikbaar Westfriesland tot in de kern; onderscheidende en complementaire nieuwbouw producten; langer zelfstandig wonen bevorderen; werken met een flexibel kader dat de regio Rol provincie kleine woonplannen binnen BSG houvast biedt en ruimte laat voor marktinitiatieven. De provincie geeft aan zich in principe minimaal bemoeien met kleine woonplannen binnen BSG. Echter, ook deze kleine projecten tellen mee binnen de regionale capaciteit. Conclusie Daarom dienen deze kleine woonplannen ook te worden meegenomen in de regionale Gelet op de bestaande wet- en regelgeving en het woonakkoord levert de provincie Noordprogrammering, ten minste als verzamelcategorie. Hetzelfde geldt voor kruimelgevallen. Holland geen belemmering voor het opstellen van beleid voor woningsplitsen, woningdelen en kamerverhuur.

46

Bijlage 2. Randvoorwaarden (5) | Parkeerproblematiek Huidige situatie parkeerproblematiek regio Westfriesland Het realiseren van extra woonruimte via woningsplitsing of woningdelen/kamerverhuur, levert een extra parkeerbehoefte. Hier wordt later uitgebreider bij stilgestaan. De mogelijkheid voor het opvangen van de extra parkeerbehoefte kan een randvoorwaarde zijn bij het realiseren van extra woonruimte. Het is de vraag of dit binnen de regio Westfriesland tot problemen leidt of kan leiden.

Hoorn Bij een nachtelijk parkeeronderzoek in 2020 is de parkeerdruk per straat gemeten op het moment dat de meeste bewoners thuis zijn. Onderstaande kaart laat per straatsectie zien waar de druk hoog is. Hierbij dient rekening gehouden te worden met de parkeercapaciteit per straat. In een straat die op de kaart licht groen is kunnen 1 of 2 auto’s al het verschil maken naar een hoge parkeerdruk indien de capaciteit (bijvoorbeeld 10 parkeerplaatsen waarvan er 8 bezet zijn) ook laag is.

SED-gemeenten In de binnenstad is een parkeervergunningensysteem, met een wachtlijst. In de binnenstad mag Binnen de SED-gemeenten is er reeds enige parkeerdruk problematiek. Voornamelijk binnen de wat oudere woonwijken uit de 50-er tot 70-er jaren. Deze wijken met vaak nog je onbeperkt woningen toevoegen. Er geldt geen parkeernorm. Als je een parkeervergunning wilt, wordt je op de wachtlijst geplaatst. kleine smallere straten zonder of met beperkte parkeerruimte bieden heden ten dage te weinig mogelijkheden voor alle autobezit. In de bestaande linten speelt het probleem iets minder omdat daar in veel gevallen ruimte is voor extra parkeren op eigen terrein, alhoewel dat in plaatsen als Lutjebroek, Grootebroek en Bovenkarspel al weer veel minder het geval is (daar staan de woningen gemiddeld weer dicht op elkaar). De SED-gemeenten geven aan dat extra woningen (wonen-achter-wonen) in Lutjebroek, Grootebroek en Bovenkarspel worden afgewezen vanwege parkeerproblemen. Ook wordt de binnenstad van Enkhuizen specifiek genoemd waar woningsplitsing momenteel aangehouden wordt omdat er geen parkeermogelijkheid is. De SED-gemeenten geven aan dat de bijkomende problematiek van het parkeervraagstuk zeker als belangrijk item getackeld moet worden door extra parkeervoorzieningen te realiseren, indien de gemeente via woningdelen/splitsing het woonaanbod wenst te vergroten.

Opmeer De meeste wijken zijn destijds aangelegd met een algemene parkeernorm voor de hele wijk. Door het toenemend autobezit voldoet de norm van destijds niet meer en is deze naar boven bijgesteld. Met de nieuwe norm blijkt dat er in de meeste gevallen net wel of net niet voldoende plaatsen zijn, en in enkele gevallen zijn er in de wijk wel voldoende plaatsen, maar vanuit een bepaalde woning niet. Ook kan het zijn dat er in de wijk voldoende plaatsen zijn, maar in de logische aanrijroute niet. 47

Bijlage 2. Randvoorwaarden (6) | Parkeerproblematiek || Koggenland Binnen Koggenland verschilt het per locatie, straat en wijk en is zelfs afhankelijk van het (type) bewoners. Met name in de oudere wijken zijn er doorgaans minder parkeermogelijkheden dan in de nieuwere wijken, waar tegenwoordig al een hogere parkeernorm gehanteerd wordt dan in het verleden. Volgens de Nota Parkeernormen in Koggenland is het een harde randvoorwaarde dat de extra benodigde parkeerplaatsen op eigen terrein opgelost moeten worden. Hiermee wordt de parkeerdruk in de directe omgeving niet hoger. Als dit niet mogelijk is, dan kan er gelet op de uitzonering in de Nota Parkeernormen, gekeken worden of er dichtbij deze extra woning(en) op logische plekken voldoende openbare parkeergelegenheid beschikbaar is. Als dit ook niet mogelijk is, dan wordt er gekeken of op kosten van de aanvrager extra openbare parkeerplaatsen aan te leggen zijn. Naast dat dit ruimtelijk meestal niet mogelijk is, heeft dit ook een ruimtelijke impact. Dit is niet altijd redelijk tegenover de overige bewoners in de wijk. Ondanks dat de parkeerplaatsen openbaar zijn, en deze worden betaald door de aanvrager, kan het wel tot problemen leiden en hier wordt dan ook niet vaak voor gekozen. Medemblik De gemeente Medemblik heeft geen inzicht gegeven in de bestaande parkeerproblematiek binnen de gemeente.

48

Bijlage 2. Randvoorwaarden (7) | Arbeidsmigranten – handhaving illegale bewoningen handelen in strijd met de vergunning Arbeidsmigranten Veel bedrijven in de regio Westfriesland maken gebruik van zogeheten arbeidsmigranten. Het begrip arbeidsmigranten wordt op vele manieren gedefinieerd. De grootste gemene deler van de aangehaalde definities lijkt te zijn dat arbeidsmigranten werkenden zijn die naar Nederland komen om hier tijdelijk te werken. Arbeidsmigranten hebben daarbij dan ook tijdelijke huisvesting nodig. In 2020 heeft adviesbureau Decisio namens de zeven gemeenten binnen de regio Westfriesland onderzoek gedaan naar de arbeidsmigranten binnen de regio Westfriesland. Bij dit onderzoek werd vastgesteld dat er in 2018 circa 9660 arbeidsmigranten binnen de regio werkzaam zijn. De meeste zijn gehuisvest in Hoorn en Medemblik. Opvallend is echter dat er een forse groei van arbeidsmigranten wordt verwacht. Decisio stelt dat in 2030 circa 16900 tot 19500 arbeidsmigranten binnen de regio werkzaam zijn. Ondanks dat niet alle arbeidsmigranten langere tijd werken en verblijven binnen de regio Westfriesland brengt dit ook een opgave voor huisvesting met zich mee. Dat de huisvesting van arbeidsmigranten binnen de regio een opgave is en zal blijven is wel duidelijk.

De Westfriese bedrijvengroep heeft in 2020 een plan aan de gemeenten binnen de regio overhandigd 'Please in my backyard'. Dit plan richt zich op de huisvesting van short-stayers. Het biedt met vierhonderdvijftig wooneenheden onderdak aan vijftienhonderd tot tweeduizend arbeidsmigranten, wat ook betekent dat zo'n tweehonderd huizen die teruggaan naar de bewoners in de regio. In Hoorn werd in 2017 de ‘Beleidsnotitie Huisvesting Arbeidsmigranten’ ingevoerd. Door deze regeling werd het onder voorwaarden mogelijk om maximaal vier personen die geen gezin vormen te huisvesten in één woning. Hiervoor werden vergunningen voor vijf jaar afgegeven. In maart nam de gemeenteraad van Hoorn een motie aan om deze beleidsnotitie in te trekken en verleende vergunningen niet te verlengen. Dit voornamelijk vanwege de meldingen van hardnekkige overlast in kwetsbare buurten en vermoedens van verdringing op de huizenmarkt doordat betaalbare woningen opgekocht worden door huisjesmelkers. Op verzoek van de gemeenteraad verstrekt de gemeente met ingang van 24 maart geen vergunningen en worden lopende vergunningen (van maximaal vijf jaar) niet verlengd. Ook in andere gemeenten binnen de regio Westfriesland ligt de huisvesting van arbeidsmigranten onder een vergrootglas.

49

Bijlage 2. Randvoorwaarden (8) | Arbeidsmigranten – handhaving illegale bewoningen handelen in strijd met de vergunning ||

Advies aan de regio Westfriesland Naast dat rekening houden met arbeidsmigranten als aandachtspunt terugkomt bij het opstellen van de beleidsregels betreft de handhaving van illegale huisvesting van arbeidsmigranten ook een randvoorwaarde voor het slagen van dit beleid. Zoals is toegelicht is het weren van arbeidsmigranten op basis van de beleidsregels niet mogelijk. Het is dus raadzaam om rekening te houden met initiatiefnemers die de beleidsregels gebruiken voor het huisvesten van arbeidsmigranten. Dat hiermee potentiële overlast en ophef in de buurt wordt verwacht is voorstelbaar. Echter, met een (tijdelijke) omgevingsvergunning en eventuele vergunningvoorschriften zoals; een voorgeschreven maximaal aantal bewoners, minimale verblijfsduur in de woning, verplichting tot het bijhouden van een nachtregister en het opstellen van na te leven huisregels kan veel sturing worden gegeven aan de huisvesting van arbeidsmigranten. Illegale situaties of situaties in strijd met een verleende omgevingsvergunning zijn niet te controleren en niet te sturen. Het is daarom ons advies om te investeren in capaciteit voor handhaving. Wanneer een initiatiefnemer voldoet aan de beleidsregels, en dus rekening houdt met alle aandachtspunten, zal de te verwachten overlast voor de omgeving minimaal zijn, of in elk geval niet anders dan bij personen, niet arbeidsmigranten zijnde.

Wanneer het beleid goed rekening houdt met alle aandachtspunten dienen alsnog illegale situaties én excessen te worden gehandhaafd. Enerzijds kan dit middels politieoptreden (geluidsoverlast), maar anderzijds door bestuursrechtelijk handhaven (illegale bewoning, een teveel aan bewoners op een te kleine ruimte of handelen in strijd met de omgevingsvergunning). Wanneer er wordt gehandeld in strijd met de verleende vergunning, of een illegale woonsituatie die niet vergund is, zal stringent moet worden opgetreden om de werking van de beleidsregels te borgen. Met de aandachtspunten voorkom je misbruik van de beleidsregels, middels handhaving voorkom je excessen en overlast.

50

Bijlage 3. Wooninitiatieven (1) | Kansrijk Wonen

Kansrijk Wonen Initiatief | Woningdelen Organisatie

benadering wordt toegepast binnen Kansrijk Wonen. Dit maakt dat de regie bij de jongere blijft liggen. Ook wordt het netwerk van de Stichting Kansrijk Wonen zet zich in voor jongeren die jongere betrokken in de aanpak. Het doel is dat de jongeren na 12 tot risico lopen om te gaan zwerven of dreigen uit te vallen. De stichting biedt ondersteuning middels het bieden van woonruimte 18 maanden weer mee kunnen doen in de maatschappij. 80% van de jongeren heeft gemiddeld na een jaar weer zijn/haar leven op de rit. in combinatie met coaching en netwerkondersteuning. Stichting De betrokkenen bij de woningen zijn een mix van vrijwilligers en Kansrijk Wonen is ontstaan vanuit een samenwerking tussen professionals. De hoofdbewoner van het huis is één van de gemeenten, woningcorporaties en zorgorganisatie Profilazorg. Gemeenten faciliteren financiële middelen, woningcorporaties een jongeren. Vaak een student of iemand met een baan. De hoofdbewoner bewaakt de sfeer in huis en is aanspreekpunt. De geschikt huis en de zorgorganisatie regelt de backoffice. hoofdbewoner kan voor een langere periode in het huis wonen. De coach is een vrijwilliger die wekelijks contact opneemt met de Doelgroep jongere. De coördinator is iemand die ervaring heeft met het Jongeren van 17 tot 23 jaar die hun grip op het leven zijn kwijtgeraakt. Ze hebben moeite om mee te doen in de samenleving jongerenwerk.

De coördinator werft jongeren, voert intakes uit en coacht de coaches. De coördinator onderhoudt contact met relevante vanwege relationele, financiële en/of psychosociale problemen. instanties als CJG, schoolmaatschappelijk werk en straatwerk. De Ze hebben geen indicatie voor hulp en beschikken niet over een projectleider zorgt voor rapportages, financiën en communicatie en vaste woon- of verblijfplaats. De jongeren zijn niet in staat om onderhoudt contact met gemeenten, woningcorporaties en andere zonder hulp structuur aan te brengen in het leven. Echter beschikken ze wel over een redelijke mate van zelfstandigheid. Ze contacten op beleidsniveau. '

'

'

'

Voor wie is dit een oplossing?

'

'

'

'

'

'

'

dienen een vorm van dagbesteding te hebben of bereid te zijn om daginvulling te vinden.

Waar wordt het initiatief al uitgevoerd?

'

Gemeenten Putten, Ermelo, Harderwijk, Nunspeet, Wezep en Kampen. '

Omschrijving

'

De jongeren wonen met gemiddeld vier personen in een huis in een Meer informatie: normale woonomgeving. De samenstelling van de huizen is qua https://kansrijk-wonen.nl inwoners variabel. Zo is er een huis gericht op jongeren vanuit de maatschappelijke opvang en wordt er nagedacht over een huis gericht op 16-/17-jarigen met extra ondersteuning. De Eigen Kracht '

'

'

Sjoerd Koolhaas

Bijlage 3. Wooninitiatieven (2) | Friendswoning

Friendswoning Initiatief | Woningdelen Organisatie

'

Gemeente Leiderdorp, woningcorporatie Rijnhart Wonen en zorgpartij de Binnenvest. '

Doelgroep

'

Bij jongeren onder de 21 jaar speelt beschikbaarheid over financiële middelen een belangrijke rol. Bij het bepalen van de huurprijs is hier rekening mee gehouden. Het vinden van een match tussen drie jongeren onderling blijkt in praktijk belangrijker dan vast te houden aan de op voorhand geselecteerde leeftijdscategorie. In de pilot hebben ze uiteindelijk onzelfstandige wooneenheden toegewezen aan drie jonge vrouwen met leeftijden van 25, 24 en 21 jaar. '

Voor wie is dit een oplossing?

De pilot Friendswoning maakt het voor jongeren uit de maatschappelijke opvang mogelijk om, onder begeleiding, gezamenlijk te leren om zelfstandig te wonen. Maar de definitie ‘jongeren’ is breed. Welke leeftijdscategorie gekozen wordt, bepaalt Waar wordt het initiatief al uitgevoerd? Gemeente Leiderdorp. ook de hoogte van de huurprijs, de hoogte van een eventuele uitkering, et cetera. Voor de Binnenvest was het belangrijk dat de Friendswoning toegankelijk is voor jongeren onder 21 jaar. Juist deze Meer informatie: doelgroep kan de stap naar een dak boven het hoofd maar moeilijk https://www.platform31.nl/uploads/media_item/media_item/146/99/2 maken. 00901_Friendswoning_Leiderdorp_-_evaluatieverslag1604335270.pdf '

'

'

'

'

Omschrijving

'

Het idee van de pilot is om drie jongeren uit de Maatschappelijke Opvang gezamenlijk te huisvesten in een eengezinswoning. Zo kunnen zij elkaar ondersteunen en van elkaar leren, als Friends, bij het verder ontwikkelen. Binnen een periode van twee jaar kunnen de jongeren uitstromen naar een zelfstandige woning. De zorgpartij zal idealiter bewoners selecteren van wie verwacht wordt dat deze niet gelijktijdig doorstromen naar een zelfstandige woning. Het is namelijk wenselijk dat twee van de drie huidige bewoners de nieuwe bewoner op weg kunnen helpen. Dit gezamenlijke aspect is namelijk één van de kenmerken van een Friendswoning: het gezamenlijk wonen, het leren en helpen van elkaar. '

Sjoerd Koolhaas

Bijlage 3. Wooninitiatieven (2) | Woningsplitsen naar voorbeeld van de Huischmeesters

Woningsplitsen naar voorbeeld van de Huischmeesters Initiatief | Woningsplitsen Organisatie

'

Waar wordt het initiatief al uitgevoerd?

'

De Huischmeesters houdt zich sinds 2012 bezig met Gemeente Eindhoven. maatschappelijk leegstandbeheer. De Huischmeesters exploiteert en beheert leegstaand vastgoed voor diverse gemeenten, Meer informatie: woningcorporaties en zorgpartijen. De Huischmeesters start en https://www.dehuischmeesters.nl/transformatie-woonhuisonderhoudt meerdere wooninitiatieven bedoeld voor onder andere eindhoven/ kwetsbare doelgroepen die een tijdelijke woning nodig hebben. I Am One is een zorgorganisatie die zich richt op (jong)volwassenen vanaf 18 jaar met diverse problematiek. Zij ondersteunen hen om hun leven weer op de rit te krijgen. Zij bieden zorg op het gebied van ambulante begeleiding, dagbesteding en woonbegeleiding.\ '

'

'

'

'

Voor wie is dit een oplossing?

'

Doelgroep

'

Het wooninitiatief is bedoeld voor mensen met diverse soorten problematiek. Per huis kan gefocust worden op mensen met een bepaalde kwetsbare achtergrond. Voorwaarde is dat zij de huur kunnen betalen van de studio. '

Omschrijving

Kees de Groot

'

Een woning in de wijk wordt gesplitst naar drie zelfstandige studio’s. Binnen de woning is er nadrukkelijk gekozen de zorg en het wonen te scheiden, zodat er een optimale woon- en zorgbegeleiding ontstaat. I Am One verzorgt alle zaken rondom de zorg en De Huischmeesters verzorgen alle zaken rondom het wonen en de begeleiding ervan. De bewoners kunnen ambulante hulpverlening ontvangen van de zorgorganisatie I Am One die specifiek bij dit huis betrokken is '

Leeftijd Geslacht Functie Burg. staat Woonplaats Huidige verblijfsituatie

25 Man Leerwerkplaats Ongehuwd Hoorn Beschermde woonvorm

Bijlage 4. Aandachtspunten bij beleidsregels en initiatieven (1) | Ruimtelijke en stedenbouwkundige aandachtspunten Aandachtspunten Bij de beoordeling van een initiatief wordt allereerst gekeken naar het reeds Het realiseren van extra woonruimte via woningsplitsing of woningdelen/kamerverhuur, vastgestelde beleid. Ten aanzien van de toename van de parkeerbehoefte van levert een extra parkeerbehoefte, extra verkeersbewegingen en mogelijk ook de behoefte (motor)voertuigen en fietsen moet worden getoetst aan het geldende parkeerbeleid van tot het maken van extra inritten. de verschillende gemeenten (paraplubestemmingsplan en parkeernota’s). Er vindt een verrekening plaats met de norm uit de situatie vóór omzetting/splitsing. Als daaruit een Extra parkeerbehoefte tekort blijkt, kan het initiatief voorgelegd worden, waarbij bijvoorbeeld de initiatiefnemer Bij het realiseren van extra woningen of woonruimte ontstaat er een extra parkeerbehoefte een parkeeronderzoek/-balans aanlevert waaruit eventueel ook blijkt wat van (motor)voertuigen en fietsen. de bezettingsgraad is van parkeerplaatsen in de nabije omgeving. Op basis daarvan kan Alle gemeenten binnen de regio hebben reeds regels opgenomen dat een verandering van het college overwegen om de vergunning te verlenen.

Indien parkeren op eigen terrein een bouwwerk, dan wel het gebruik van een bouwwerk, niet mogelijk is indien de te als vereiste wordt opgenomen in het beleid , moet de fysieke ruimte er zijn om in de verwachten behoefte aan het parkeren of stallen van auto's, (motor)fietsen in voldoende extra parkeerplaatsen te kunnen voorzien op eigen terrein. Indien deze ruimte er niet is, mate verzekerd is en in stand gehouden kan worden. Bij een aanvraag bijvoorbeeld in de dicht bebouwde kernen, kan dit leiden tot toepassingsproblemen. Met omgevingsvergunning voor het woningsplitsen, woningdelen of kamerverhuur zal worden een verwijzing naar de gemeentelijke regelgeving omtrent parkeren wordt de colour locale beoordeeld of sprake is van voldoende parkeergelegenheid aan de hand van de normen behouden. die zijn vastgesteld in de verschillende parkeernormennota's. Bijvoorbeeld het parkeren op eigen terrein of op een andere geschikte wijze in de parkeergelegenheid wordt voorzien Daar waar het autogebruik hoog is zal in het algemeen het fietsgebruik lager zijn en (omgeving). omgekeerd. De fietsenberging is opgenomen in het Bouwbesluit 2012.

Daarom zijn er Het is derhalve niet nodig om bij het beleid parkeernormen op te stellen, want bij de vaak geen parkeernormen voor de fiets voor de functie wonen opgenomen met beoordeling van een aanvraag omgevingsvergunning zijn er reeds regels voor de uitzondering voor de niet grondgebonden woningen. Echter, de fietsenberging zal niet parkeervoorzieningen. Echter, de toename aan parkeerdruk betreft gelet op de huidige altijd berekend zijn op de extra woning/woonruimte en parkeerbehoefte van de fiets. situatie binnen de regio Westfriesland wel een groot aandachtspunt. Voor eventuele nieuwe ontsluitingen op de openbare weg geldt dat een afweging gemaakt moet worden. Extra verkeersbewegingen De eventuele toename van voertuigen levert ook meer verkeersbewegingen op. Deze Een vraag die gesteld kan moet worden: dient iedere woning/woonruimte een eigen zullen van dusdanige aard zijn dat dit naar verwachting objectief gezien niet zal leiden tot ontsluiting/oprit te hebben, of kan of moet een ontsluiting/oprit gedeeld worden? capaciteitsproblemen op bestaande wegennet. De aanvraag voor een nieuwe inrit/uitweg zal beoordeeld moeten worden, en bij goedkeuring, uitgevoerd worden door de gemeentewerken.

De weigeringsgronden zijn Stalling motorvoertuigen en inritten limitatief opgesomd in de verschillende APV's van de desbetreffende gemeente binnen de Indien een woning gesplitst wordt, en er is fysieke ruimte voor het stallen van regio. Het delen van ontsluitingen kan als ruimtelijk voordeel worden gezien zodat geen motorvoertuigen op eigen terrein, zal eventueel de wens ontstaan om per woning één inrit aanpassingen in het openbaar gebied nodig zijn en er minder verstening plaatsvindt. te realiseren. Men mag niet zomaar een inrit of uitrit maken naar de openbare weg. Op grond van de Algemene Plaatselijke Verordening heeft men hier in de meeste gevallen een 54 omgevingsvergunning voor nodig.

B4.1. Verkeer en parkeren

Bijlage 4. Aandachtspunten bij beleidsregels en initiatieven (2) | Ruimtelijke en stedenbouwkundige aandachtspunten Advies voor de regio Westfriesland * Indien het huidige parkeerbeleid in de gemeente niet toereikend is dan kan er worden gekozen voor het opnemen van regels voor het parkeren van (motor)voertuigen en fietsen. * Zorg bij woningdelen en kamerverhuur dat er voldoende ruimte is op eigen terrein voor het stallen van fietsen. * Daar waar het autogebruik hoog is zal in het algemeen het fietsgebruik lager zijn en omgekeerd. In het buitengebied en ruimere woonwijken zal er waarschijnlijk een hogere behoefte zijn aan parkeren van (motor)voertuigen dan in dorp- en stedelijk gebied. • Indien parkeren op eigen terrein gerealiseerd moet worden bestaat de kans dat de behoefte ontstaat voor een eigen uitweg. Deze eigen uitweg kan ten koste gaan van een openbare parkeerplaats of openbaar groen. Houdt hier rekening mee.

B4.2. Woon- en leefklimaat Het toestaan van woningsplitsing en woningdelen kan de diversiteit van de woningvoorraad in de regio Westfriesland vergroten. De woningvoorraad wordt dan immers aangevuld met kleinere, (on)zelfstandige woningen. Dit spreekt mogelijk de in dit onderzoek centrale doelgroep aan: alleenstaanden, ouderen, jongeren (met of zonder zorgvraag) en jonge gezinnen. De leefomstandigheden waaronder het wonen plaatsvindt moeten vanzelfsprekend wel aanvaardbaar zijn en blijven voor de nieuwe bewoners en de omgeving. Samenstelling buurt en verandering woonmilieus De samenstelling van de buurt verandert van woonmilieus voor gezinnen naar 1- of 2persoonshuishoudens. Doordat het aantal (on)zelfstandige woningen toeneemt en daarmee het aantal bewoners toeneemt ontstaat een toename van de 'sociale druk' in buurten. De samenhang in de buurt neemt af wanneer er minder gezinnen en meer 'eenlingen' wonen die vaak weer sneller verhuizen. In dergelijke woonmilieus is er, door het grote verloop, over het algemeen sprake van minder zorg en aandacht voor de leefomgeving in vergelijking met gemengde wijken of woonmilieus met veel gezinnen.

Door het woningsplitsen en woningdelen kunnen (delen van) straten zich eenzijdig ontwikkelen en kan de leefbaarheid onder druk komen te staan. Er moet rekening gehouden worden met de cohesie in de wijk en de eventuele ophef van de bestaande bewoners van de buurt. Naast dit effect op de woonkwaliteit gelden ook technische en milieukundige aspecten die van invloed zijn op het woon- en leefklimaat, zoals akoestische eisen, brandveiligheid en eisen aan de woonvoorzieningen en afvalvoorzieningen.

B4.2.1 Leefbaarheidstoets Vaak wordt in beleid voor woningsplitsen en kamerverhuur een leefbaarheidstoets opgenomen. Een leefbaarheidstoets is deels te objectiveren, maar de uiteindelijke afweging blijft subjectief. De gemeente heeft een ruime beslissingsbevoegdheid bij de beoordeling van de effecten van woningsplitsen, woningdelen en kamerverhuur op de leefbaarheid. Uit jurisprudentie blijkt dat de uitkomst van een leefbaarheidstoets in veel gevallen niet stand houdt bij de Raad van State. Dit komt omdat de Raad van State de gegevens die ten grondslag liggen aan het oordeel van de gemeente in veel gevallen onvoldoende objectief en/of foutief acht. Er ligt dus een grote bewijslast bij de gemeente om een omgevingsvergunning te weigeren op grond van de leefbaarheidstoets. Daarom is een norm te verkiezen boven een subjectieve woon- en leefklimaat toets. Mede vanuit het oogpunt van helderheid en eenvoudigheid.

B4.2.1. Advies voor de regio Westfriesland Het is raadzaam om een leefbaarheidstoets in je beleidsregels op te nemen door deze objectief te maken. Dit doe je door het opnemen van verschillende beleidscriteria en voorschriften. Wij raden af om een algemene leefbaarheidstoets op te nemen in het beleid, dit is erg subjectief en op welke gronden weiger je dan een vergunning? 55

Bijlage 4. Aandachtspunten bij beleidsregels en initiatieven (3) | Ruimtelijke en stedenbouwkundige aandachtspunten B4.2.2 Spreiding/clustervorming

B4.2.3 Technische eisen woning

Het is onwenselijk dat er clustering van gesplitste woningen, woningdelen en kamerverhuur plaatsvindt. Van clustering is sprake als er meerdere panden gesplitst worden in een straat of in een wijk. Dit om de druk op de bestaande omgeving niet onnodig te vergroten. Bij iedere aanvraag voor splitsing wordt afgewogen wat de effecten voor de omgeving zijn. Mocht er sprake zijn van clustering dan dient op basis van de effecten op de omgeving beoordeeld te worden of toevoeging van nog meer woningen of kamers wenselijk is. Hierbij spelen leefbaarheid en ruimtelijke kwaliteit een rol. Hier is van belang dat wordt bekeken welke vergunningen al zijn verleend. Andere gemeenten werken veelal met richtafstanden voor kamerverhuur. Daarnaast is het voorstelbaar dat gebieden, per gemeente, gebieden worden aangewezen waar woningsplitsen, -delen en kamerverhuur ongewenst is. Er kan bij het aanwijzen van deze gebieden ook aansluiting gezocht worden bij de bestaande parkeerdruk. Hierbij moet wel rekening gehouden worden met het zogeheten 'waterbed-effect'. Wanneer in de ene wijk of buurt geen toestemming wordt verleend kan de vraag bij omliggende buurten toenemen, en eventueel de druk toenemen.

Een bouwwerk mag geen gevaar opleveren voor bewoners, gebruikers en omgeving. Daarom heeft de overheid in het Bouwbesluit 2012 voorschriften voor veiligheid, gezondheid, bruikbaarheid, energiezuinigheid en milieu vastgelegd. Een bouwwerk moet altijd voldoen aan die voorschriften. De eisen uit het Bouwbesluit 2012 betreffen minimale eisen. Er zijn eisen voor 'bestaande bouw', 'verbouw' en 'nieuwbouw'. De eisen voor nieuwbouw zijn het strengst, de eisen van bestaande bouw zijn vaak erg minimaal.

B4.2.2. Advies voor de regio Westfriesland

Bij woningsplitsen, en het bouwkundig ingrijpen, gelden de verbouw eisen uit het Bouwbesluit 2012. Voor geluid en brandveiligheid zijn er verbouw eisen, maar voor ventilatie niet. Staan er geen eisen omtrent verbouw dan gelden de eisen van bestaande bouw. Bij woningdelen, zonder bouwkundige ingrepen, zal er ook sprake zijn van de bestaande bouw eisen. Kamergewijze verhuur staat apart beschreven in het Bouwbesluit 2012, maar bij kamerverhuur bestaande woningvoorraad betreffen de eisen ook het verbouw niveau. Het is raadzaam om de aanvraag omgevingsvergunning uitgebreid te toetsen aan het Bouwbesluit 2012. Aangezien eisen voor bijvoorbeeld geluidswerende maatregelen, goede ventilatie, daglicht en bergingsruimte bijdragen aan een goed woon- en leefklimaat is het mogelijk om (gedeeltelijk) de wooneenheden te laten voldoen aan de door de gemeente gewenste eisen. Het is dus mogelijk om andere minimale eisen in je beleid te stellen aan de te realiseren woning. Dit met het oog op het voorkomen van woningen met onvoldoende daglicht, ventilatie, of onvoldoende geluidwerende maatregelen.

In bepaalde gebieden is het minder wenselijk om woningsplitsing, woningdelen en kamerverhuur mogelijk te maken. Het is mogelijk om gebieden aan te wijzen in de beleidsregels, door markering van een kaart, waar woningsplitsen wordt uitgesloten. * In wijken waar de leefbaarheid nu reeds onder druk staat of gebieden waar de parkeerdruk reeds tot overlast zorgt is het raadzaam om woningsplitsing, woningdelen en kamerverhuur te weigeren of te minimaliseren. * Voorkomen van clustervorming kan ook door een limiet te stellen aan het af te geven vergunningen binnen bepaalde stralen en/of afstanden. Bijvoorbeeld door quotum of afstandscriteria per vergunning.

Het Bouwbesluit stelt ter voorkoming van overbewoning dat een woonfunctie niet mag worden bewoond door meer dan één persoon per 12 m² gebruiksoppervlakte. Daarmee is ook een absolute grens gelegd voor het aantal personen dat in één woning mag wonen. Een zelfstandige woning heeft een vloeroppervlakte van ten minste 18 m2 aan niet-gemeenschappelijk verblijfsgebied. Omdat het Bouwbesluit minimale eisen bevat kan het beleid grotere woningen/kamers afdwingen door minimale oppervlaktes als criterium op te nemen in het beleid. Hiermee kan worden voorkomen dat woningen tot zeer kleine (on)zelfstandige woningen worden opgesplitst.

56

Bijlage 4. Aandachtspunten bij beleidsregels en initiatieven (4) | Ruimtelijke en stedenbouwkundige aandachtspunten Door het hanteren van een maximaal aantal personen dat woonachtig mag zijn in één woning (woningdelen en kamerverhuur), en andere technische eisen aan de woonruimte, kan een goed woon- en leefklimaat voor de huurder en leefomgeving gegarandeerd worden en huisjesmelkerij worden voorkomen.

Overigens kan het bevoegd gezag op grond van artikel 13 van de Woningwet geen eisen stellen die hoger zijn dan de nieuwbouweisen uit Bouwbesluit 2012.

Het uitgangspunt bij verbouw was voor de wijziging volgens art. 1.12 van het Bouwbesluit 2012 dat moet worden voldaan aan de nieuwbouwvoorschriften “tenzij in de afdeling van een voorschrift anders is bepaald.” In de praktijk is bij nagenoeg alle onderwerpen een ander (lager) B4.2.3 Technische eisen woning – verdieping Het Bouwbesluit 2012 bevat voorschriften over (ver)bouw van bouwwerken, over de staat niveau aangegeven: het rechtens verkregen niveau. Aan art. 1.12 is toegevoegd dat een hoger niveau van voorschriften dat eventueel volgt uit een handhavingsbesluit op grond van artikel 13 en het gebruik van bouwwerken, open erven en terreinen, over sloop en over veiligheid Woningwet meegenomen moet worden bij het beoordelen van een bouwplan. Hoe dit specifieke tijdens bouwen en slopen. De wettelijke grondslag voor het Bouwbesluit 2012 is de voorschrift in de praktijk zal gaan werken is lastig te voorspellen. Als een gemeente bij een Woningwet. Deze wet vormt de basis voor de bouw- en gebruiksvoorschriften uit het Bouwbesluit 2012 en de Regeling Bouwbesluit 2012. Het doel van de Woningwet was om verbouwing een hoger niveau wil voorschrijven dan moet dat via en handhavingsbesluit en kan bouw en bewoning van slechte en ongezonde woningen onmogelijk te maken en de bouw het niet worden meegenomen als weigeringsgrond voor een bouwaanvraag. van goede woningen te bevorderen.

De nu voorliggende wijziging lost dit probleem op door te bepalen dat bij verbouw moet worden voldaan aan de verbouwvoorschriften en aan een besluit op grond van artikel 13 van de Het Bouwbesluit 2012 bepaalt de eisen aan het bouwwerk Woningwet. De praktijktoepassing zal nog wel wat hoofdbrekens gaan kosten, te meer omdat Het Bouwbesluit 2003 eiste bij verbouw altijd de nieuwbouweisen. Dit wijzigde met de introductie van het Bouwbesluit 2012. Vanaf dat moment golden bij een verbouwing niet bouwen naar aanleiding van een besluit op grond van artikel 13 van de Woningwet een vergunning vrije bouwactiviteit is (artikel 2, onderdeel 2, van bijlage II van het Besluit langer de nieuwbouweisen als uitgangspunt, maar dat het in een gebouw aanwezige kwaliteitsniveau niet verslechterd mag worden. Dit wordt aangeduid met de term ‘rechtens omgevingsrecht). verkregen niveau’, wat impliceert dat het beginsel van verworven rechten voorop staat. Misschien is de verduidelijking die met deze wijziging is beoogd wel een belangrijker gegeven Een gemeente heeft bij een aanvraag omgevingsvergunning voor bouwen geen keuze in het van toepassing zijnde veiligheidsniveau. Er geldt een limitatief-imperatief systeem: als dan de wijziging zelf. De wijziging geeft slechts aan hoe de samenloop van artikel 13 van de Woningwet met de verbouwvoorschriften precies gaat.

Maar veel belangrijker is dat deze er voldaan wordt aan het Bouwbesluit 2012 moet de vergunning verleend worden. wijziging duidelijk maakt dát artikel 13 van de Woningwet bij verbouw zeer wel toegepast kan worden, ruimhartig, en ongeacht een met een omgevingsvergunning verworven rechten! Dus Artikel 13 Woningwet aanschrijving en de recente wijziging van 1 juli 2020 Op grond van de Woningwet (artikel 13) kan het bevoegd gezag voor nieuwbouw hogere voor een bestaand, ongewijzigd gebouw is er al helemaal geen reden voor terughoudend gebruik van deze bevoegdheid. Deze aanpassing zou daarom wel eens een nieuwe periode in kunnen eisen stellen dan de eisen voor bestaande bouw, ook als er aan het gebouw niets wordt luiden: een periode waarin artikel 13 van de Woningwet niet terughoudend meer toegepast gaat veranderd. Het bevoegd gezag kan dit echter alleen doen indien het kan motiveren waarom dit specifiek voor het betreffende gebouw noodzakelijk is. Voor de toepassing van worden. artikel 13 van de Woningwet kan een gemeente beleidsregels opstellen om dit voorschrift consistent toe te passen. Een generiek beleid voor bestaand bouw, waarin een bepaald minimumniveau (anders dan niveau bestaande bouw) is vastgesteld, is niet toegestaan. 57

Bijlage 4. Aandachtspunten bij beleidsregels en initiatieven (5) | Ruimtelijke en stedenbouwkundige aandachtspunten Conclusie verdieping Het Bouwbesluit 2012 stelt de eisen aan de (ver)bouw van een woning door bijvoorbeeld splitsing. Het college kan echter van mening zijn dat in bepaalde gevallen het 'verbouw' 'van rechtens verkregen' niveau niet voldoende is. Het kan dan middels artikel 13 Woningwet een eigenaar aanschrijven om te voldoen aan (maximaal) de nieuwbouweisen. Bij de beoordeling van het bouwplan mag ingevolge artikel 1.12 Woningwet nu rekening gehouden met een artikel 13 Woningwet besluit. Het lijkt voorstelbaar dat een gesplitst pand een artikel 13 Woningwet besluit krijgt voor wat betreft geluidseisen of eventueel daglichteisen.

B4.2.3. Advies voor de regio Westfriesland ❑ Bij woningsplitsen en in sommige gevallen woningdelen en kamerverhuur wordt vergunningplichtig bouwkundig ingegrepen. Belangrijke technische eisen zijn dan bijvoorbeeld: brandwerendheid, geluidwerendheid, elektrische-, gas-, en waterleiding installatie, Riolering, Ventilatie woonkamers en slaapkamers en technische eisen aan het sanitair. ❑ Het is raadzaam om in het beleid op te nemen dat omtrent deze onderwerpen een goede onderbouwing moet volgen, naast de vereiste toets aan het Bouwbesluit 2012. Een technische onderbouwing van het plan. ❑ Het is raadzaam om elke aanvraag goed te toetsen aan de eisen uit het Bouwbesluit 2012, en daarnaast minimale eisen te stellen aan te nemen geluidwerende maatregelen, ventilatie en oppervlakte van de woonruimte. De eisen die de gemeente stelt mogen in beginsel strenger zijn dan het Bouwbesluit 2012 voorschrijft, mits dit zeer goed wordt onderbouwd. Gemeente Utrecht hanteert bijvoorbeeld de regel dat de te vormen woonruimte moet voldoen aan de normen van NEN 5077 (Bouwbesluit nieuw) voor luchtgeluidsisolatie voor woning scheidende constructies (horizontaal/verticaal) van gebruiksruimten. ❑ Mede op grond van het Bouwbesluit 2012 is ons advies om een minimale oppervlakte te hanteren voor het mogen splitsen van een woning.

Uit onderzoek naar andere gemeenten wordt vaak 110m² gehanteerd, dit is mede op basis van het Bouwbesluit 2012 en de bijpassende NEN-norm. Dat betekent dat het splitsen van een woning slechts mogelijk is indien de gebruiksoppervlakte van het bestaande gebouw gelijk is aan of groter is dan 110 m². Tevens hanteren andere gemeenten ook wel een minimale eis aan de gebruiksoppervlakte ná splitsing, van bijvoorbeeld 50m² of het gebouw niet opgedeeld wordt in meer dan één onzelfstandige wooneenheid met minder dan18m2 aan gebruiksoppervlakte. Zo wordt het splitsen van (kleine) woningen in hele kleine woningen voorkomen. ❑ Het aantal bewoners van een bepaalde woning of kamer kan ook gereguleerd worden. Bijvoorbeeld dat niet meer dan één persoon per 18m² gebruiksoppervlakte bewoond mag worden.

58

Bijlage 4. Aandachtspunten bij beleidsregels en initiatieven (6) | Ruimtelijke en stedenbouwkundige aandachtspunten B4.2.4 Participatie en verantwoordelijkheid Omdat door kamerverhuur de cohesie van de buurt verandert en eventueel bezwaren ontstaan in de omgeving zien sommige gemeenten de noodzaak om een participatieplan op te vragen bij de aanvrager van de omgevingsvergunning. Van de initiatiefnemer wordt dan een participatieplan gevraagd waarin aandacht is voor; A: hoe de aanvrager de omwonenden actief betrekt bij zijn plannen; B: een protocol over hoe met overlastsituaties wordt omgegaan waarbij in ieder geval een aanspreekpunt of contactpersoon aangewezen is die 24 uur per dag bereikbaar is voor vragen en klachten van zowel omwonenden als huurders; C: welke huisregels er gelden met bijbehorende sancties. Andere gemeenten noemen het een beheerplan, waarbij de eigenaar inzichtelijk maakt hoe de huisvestingsgelegenheid adequaat beheert wordt (huishoudelijk regelement). Daarnaast wordt vaak gevraagd om een aanspreekpunt, een soort beheerder, die verantwoordelijk is voor het leefbaar houden van het pand en de omgeving. Vanzelfsprekend is dit niet aan de orde bij woningsplitsing en woningdelen, echter is het niet ondenkbaar dat de initiatiefnemer aantoont hoe de omgeving is betrokken bij het initiatief. Mede gelet op de nieuwe participatiekoers van de Omgevingswet.

B4.2.4. Advies voor de regio Westfriesland Het is raadzaam om bewoners van de wijk te betrekken bij de besluitvorming. Deze participatie kan je ook bij de initiatiefnemer leggen. Daarover wordt bij de sociale aandachtspunten stilgestaan.

B4.2.5 Afvalstofberging en overige bergingsruimte

B4.2.5. Advies voor de regio Westfriesland Sinds de wijziging van het Bouwbesluit in 2003 is het niet meer verplicht om woningen te voorzien van individuele (buiten)bergingen. Wij raden aan om een minimale oppervlakte aan bergruimte te eisen omdat met name in de stedelijke gebieden meer van de fiets gebruik wordt gemaakt dan in en niet stedelijke omgeving. Ook hier ligt een link met leefbaarheid. Indien een woning niet over een berging beschikt zullen fietsen op het trottoir tegen gevels, bomen en straatmeubilair worden geplaatst. Ditzelfde geldt voor afvalcontainers en tuinmeubels. Dit leidt tot een rommelig straatbeeld en bemoeilijkt de doorgankelijkheid van de openbare ruimte. De gemeente Zwolle weigert een vergunning indien er per woning minder dan 5 m² bergruimte, niet zijnde de gebruiksoppervlakte voor wonen, beschikbaar is ten behoeve van het stallen van fietsen, afvalcontainers, tuinmeubels e.d.

B4.2.6 Arbeidsmigranten – niet weren maar maatwerk Behoudens wettelijk geregelde uitzonderingen mag de gemeente niet de persoon van de aanvrager of de specifieke gebruikers van een woning bij afwegingen betrekken. Wanneer er op grond van de aanwezige ruimtelijke situatie en het beleid een vergunning kan worden verleend voor onzelfstandige bewoning dan doen persoonskenmerken of gedragingen van deze personen er voor wat betreft de vergunningverlening er verder niet toe. De vergunning is niet gericht op personen, maar op de locatie. Beleid specifiek gericht op het weren van arbeidsmigranten is vaak in tegenspraak met het Europese recht. Het dient dus aanbeveling om rekening te houden met deze groep van personen bij het vaststellen van het beleid voor woningsplitsen, -woningdelen en kamerverhuur in de regio.

Bij kamerverhuur (en woningsplitsing en woningdelen in mindere mate) moet aandacht worden besteed aan het in goede orde af kunnen voeren van huishoudelijk afval. Meer bewoners levert meer afvalcontainers. Daarnaast moet rekening worden gehouden met ruimte ten behoeve van het stallen van fietsen, afvalcontainers, tuinmeubels e.d. 59

Bijlage 4. Aandachtspunten bij beleidsregels en initiatieven (7) | Ruimtelijke en stedenbouwkundige aandachtspunten B4.2.6 Advies voor de regio Westfriesland Het verdienmodel van huisjesmelkers, en het huisvesten van arbeidsmigranten, is de massa. Veel mensen op een kleine ruimte, weinig onderhoud en slechte voorzieningen. Door middel van de aandachtspunten, met name omtrent de technische eisen aan een woning, spreiding en het voorkomen van clustervorming, participatie en verantwoordelijkheid, wordt sturing gegeven aan een aanvaardbare vorm van woningdelen, woningsplitsen en kamergewijze verhuur, ook als arbeidsmigranten gebruik maken van de mogelijkheid. Het is daarnaast raadzaam om bij het verlenen van een omgevingsvergunning goed na te denken over de voorschriften behorende bij de omgevingsvergunning, zoals bijvoorbeeld een maximaal aantal bewoners, een minimale of maximale verblijfsduur vaststellen, het laten bijhouden van een nachtregister en huisregels. Tevens dient het aanbeveling om inschrijving in het BRP te vereisten en hier ook op toe te zien. In zeer ongewenste gevallen kan het college van burgemeester en wethouders op grond van artikel 4:84 Algemene wet bestuursrecht goed gemotiveerd afwijken van het beleid en de omgevingsvergunning voor het woningsplitsen, woningdelen of kamerverhuur ten behoeve van arbeidsmigranten weigeren.

De (grootschalige) huisvesting van arbeidsmigranten valt verder buiten de reikwijdte van dit onderzoek

Zwolle kiest ervoor om bepaalde gebieden woningsplitsen en kamerverhuur niet meer toe te staan. Door parkeerproblemen, te veel fietsen, geluidsoverlast, meer troep op straat wil ook de Haagse gemeenteraad een rem op het splitsen van woningen. Bovendien kwamen mensen steeds dichter op elkaar te wonen, waardoor er eerder sprake is van burenoverlast en mensen klaagden dat de sociale cohesie in een wijk achteruitgaat, als er steeds minder gezinnen met kinderen in een wijk wonen. De gemeente Purmerend heeft woningsplitsing geremd via een aanpassing van de huisvestingsverordening. Bij nieuwe 'woningvorming' geldt voortaan een minimale maat van 40 m². Naast de eis dat te vormen woningen minimaal 40 m² groot moeten wordt elk initiatief getoetst op de gevolgen voor de leefbaarheid van de buurt. De gemeente Schiedam heeft bepaalde wijken waar de leefbaarheid onder druk staat aangewezen waar woningsplitsing niet meer wordt toegestaan, om overlast door meer auto's, fietsen, zwerfvuil en andere soorten afval te voorkomen. Bij het vaststellen van de criteria voor het toestaan van woningsplitsing, woningdelen en kamerverhuur is het raadzaam om middels de criteria een ongereguleerde groei te voorkomen.

B4.2.7. Advies voor de regio Westfriesland B4.2.7 Voorkomen van ongereguleerde groei, voorkom de rem erop. Andere gemeenten kiezen ervoor om woningsplitsing, woningdelen en kamerverhuur te remmen. Bijvoorbeeld de gemeente Zaanstad kiest ervoor om beleid op te stellen om de vele aanvragen voor splitsen en kamerverhuur wat af te remmen omdat de druk op de openbare ruimte, de kans op overlast en de verbinding in de buurt te sterk afnam door een te groot aantal vergunningen voor woningsplitsing en kamerverhuur. Ook in Zwolle gaat de rem erop. Doordat bestaande woningen opgesplitst zijn in vier of vijf wooneenheden is de kwaliteit en het karakter van de woonomgeving in het gedrang gekomen. 'Want je krijgt er ook vier, vijf fietsen en evenzoveel vuilnisbakken bij', aldus wethouder Anker.

Het is raadzaam om goed inzichtelijk te krijgen en te houden waar omgevingsvergunningen zijn verleend voor het woningsplitsen, woningdelen en kamerverhuur. Het is ook raadzaam om klachten goed bij te houden, zodat inzichtelijk wordt dat het woon- en leefklimaat in bepaalde gebieden of wijken onder druk komt te staan. Daarnaast is het een mogelijkheid om een splitsingsvergunning te vereisen, en daarbij voorschriften en criteria op te nemen, via de Huisvestingsverordening. Echter, de gemeenten binnen de regio hebben deze Huisvestingsverordening niet dus wordt niet als voor de hand liggend beschouwd. 60

Bijlage 4. Aandachtspunten bij beleidsregels en initiatieven (8) | Ruimtelijke en stedenbouwkundige aandachtspunten B4.3. Invloed op omliggende (agrarische) bedrijven Splitsing dient milieu hygiënisch uitvoerbaar te zijn. Dit is een overkoepelend begrip voor milieuaspecten zoals geluid, bodem, geurhinder, luchtkwaliteit, externe veiligheid et cetera aan welke bijbehorende wettelijke kaders getoetst dient te worden, onder andere zodat omliggende bedrijven niet in hun bedrijfsvoering worden belemmerd. Het realiseren van woningen in een niet voor bewoning bestemd pand dient milieutechnisch op haalbaarheid getoetst te worden. Omliggende functies mogen niet beperkt worden. Hierbij dient in ieder geval rekening te worden gehouden met: • de effecten van en op bedrijven in de omgeving (milieuzonering); • geluidhinder van omliggende inrichtingen (functies) en (spoor)wegen; • geurhinder van omliggende functies; • externe veiligheid. Omdat het in dit onderzoek gaat om het breder inzetten van de bestaande woningvoorraad zijn hier geen aandachtspunten. Een (agrarische) onderneming die in de buurt een hinderlijke activiteit uitvoert kan als gevolg van de splitsing worden geconfronteerd met een extra woning binnen een gevoelige afstand van haar activiteit.

De splitsing heeft geen verdergaande beperking voor diens bedrijfsvoering tot gevolg dan de reeds bestaande beperking als gevolg van de aanwezigheid van de oorspronkelijke woning. De invloed op omliggende (agrarische) bedrijven is niet van toepassing bij woningdelen en kamerverhuur.

B4.3. Advies voor de regio Westfriesland Mogelijk kan in het beleid worden opgenomen dat de woningsplitsing milieu hygiënisch uitvoerbaar moet zijn.

B4.4. Straatbeeld (verstening)

De uitstraling van het pand kan door een interne verbouwing flink wijzigen. Kamerverhuur, woningdelen en -splitsing leidt ook tot een toename van het aantal woonruimtes in een pand. Dit kan lijden tot een toename van het aantal (dak)ramen, buitendeuren, zonneschermen, Een gebruikswijziging gaat daarbij soms ook gepaard met een gewenste uitbreiding van volume, bijvoorbeeld een dakkapel of een extra aanbouw. Deze uitbreiding kan gevolgen hebben voor de bezonning en de lichtinval van naastgelegen panden. Er kan ook spanning ontstaan als gevolg van aantasting van de privacy, omdat (nieuwe) woonruimtes mogelijk worden gemaakt op de korte afstand van het erfperceel. Daarnaast zal bij woningdelen en woningsplitsing over het algemeen extra behoefte zijn om aanen bijgebouwen te bouwen. De mogelijkheden van vergunningsvrij bouwen zijn momenteel erg ruim, dat voor aan- en bijgebouwen over het algemeen geen vergunning benodigd is. Afhankelijk van de omvang van het perceel, mag maximaal 150 m² aan bijgebouwen worden gebouwd. Woningsplitsing zal dan ook leiden tot meer bebouwing op percelen.

B4.4. Advies voor de regio Westfriesland Bij het wijzigen van uiterlijke kenmerken aan het gebouw (de woning) wordt getoetst of de verbouwing voldoet aan de redelijke eisen van welstand. Daarnaast kan de stedenbouwkundige binnen de gemeente toetsen of een woningsplitsing, of interne verbouwing voor woningdelen/kamerverhuur onwenselijk is. Het is mogelijk om dit te betrekken in het beleid, door te stellen dat het plan stedenbouwkundig akkoord moet zijn bevonden door de stedenbouwkundige. Daarnaast is het mogelijk om uitbreiding of vergroting van de woning ten behoeve van de woningsplitsing of woningdelen uit te sluiten door bijvoorbeeld te eisen dat het creëren van één of meer extra woningen binnen de bestaande contouren van een hoofdgebouw vereist is.

Bij het aanpassen van de bestaande woningvoorraad door woningsplitsen, woningdelen en kamerverhuur wordt ook de stedenbouwkundige opzet van de woning/buurt verandert. 61

Bijlage 4. Aandachtspunten bij beleidsregels en initiatieven (9) | Sociale aandachtspunten B4.5. Huurrecht en huurbescherming In Nederland heeft een huurder, op enkele uitzonderingen na, recht op huurbescherming. Deze valt uiteen in enerzijds huurprijsbescherming en anderzijds huuropzegbescherming. Huurprijsbescherming Huurprijsbescherming zorgt ervoor dat, een tussen partijen overeengekomen huurprijs, altijd binnen de eerste zes maanden van een huurovereenkomst door de Huurcommissie op redelijkheid kan worden beoordeeld op grond van art. 7:249 BW. De huurprijsbescherming geldt alleen voor woonruimten in de sociale sector en voor alle onzelfstandige woonruimten, dus ook voor kamerverhuur. Waarbij moet worden opgemerkt dat ook huurders van een vrije sector huurwoning zich binnen de eerste zes maanden van de huurovereenkomst tot de Huurcommissie kunnen wenden om hun huurprijs te laten toetsen op grond van art. 7:249 BW. Huurprijsbescherming bij woningdelen door samenhuur Bij woningdelen wordt door verhuurders vaak geprobeerd de huurprijsbescherming te ontwijken door de groep één huurovereenkomst te bieden voor een zelfstandige woonruimte (samenhuur). De eigenaar verhuurt de woning aan meerdere huurders die ieder als huurder in de huurovereenkomst zijn opgenomen. De huurders hebben samen het gebruik van de woning.

Ieder van hen is (doorgaans) hoofdelijk aansprakelijk voor betaling van de gehele huursom. De samenhuurders hebben als groep huurbescherming tegenover de verhuurder. Deze vorm van huur komt bijvoorbeeld voor bij vrienden/vriendinnen die een woning delen. In plaats van iedere huurder een aparte huurovereenkomst aan te bieden voor de betreffende onzelfstandige woonruimte (waarvoor altijd huurprijsbescherming geldt) wordt de groep één huurovereenkomst voor een zelfstandige woonruimte aangeboden (die als vrije sector woning en dus zonder huurprijsbescherming verhuurd wordt). Dit kan dus leiden tot een hoge huurprijs. Dit probleem wordt voorkomen indien de verhuurder met elke huurder op zichzelf een huurcontract heeft waarbij rekening wordt gehouden met de maximale huur gelet op het puntensysteem voor onzelfstandige woonruimte. Dit zou dus iets kunnen zijn wat de gemeente stimuleert, zodat er eerlijke huurprijzen blijven.

Huurprijsbescherming bij onderhuur Een andere constructie voor woningdelen of kamerverhuur is onderhuur. De eigenaar verhuurt de woning aan de hoofdhuurder. Deze hoofdhuurder verhuurt een of meer kamers (onzelfstandige woonruimten) aan één of meer onderhuurders. De verhuurder heeft geen huurovereenkomst met de onderhuurder. De onderhuurder betaalt zijn deel van de huur aan de hoofdhuurder; deze hoofdhuurder is gehouden de volledige huursom aan de verhuurder te voldoen. Onderhuur van een deel van de woning is op grond van de wet toegestaan. Die bevoegdheid van de huurder kan in de huurovereenkomst worden verruimd of uitgesloten. De onderhuurder van een gedeelte van een woning heeft in beginsel geen huurbescherming tegenover de verhuurder maar slechts richting de hoofdhuurder. Deze vorm van huur komt bijvoorbeeld voor wanneer één of meer kamers in een woning aan één of meer onderhuurders worden verhuurd. Een huurder mag zijn woonruimte alleen onderverhuren als de verhuurder daarmee akkoord gaat. Een uitzondering is hospitaverhuur (het verhuren van een deel van de woning, bijvoorbeeld een kamer, terwijl de huurder zelf ook in de woning woont). Dit mag, tenzij het in het huurcontract is uitgesloten. In deze situaties heeft een onderhuurder ook huurbescherming, al zijn bij hospita de eerste negen maanden een proeftijd waarbij de verhuurder zonder reden de huur mag opzeggen.

Aandachtspunten bij onderhuur Een onderhuurconstructie zoals beschreven is een risico voor kwetsbare doelgroepen. De hoofdhuurder is namelijk verantwoordelijk voor het betalen van de huur aan de huurbaas. Als hij/zij dit niet op tijd doet, brengt dit ook een risico voor de andere huurders met zich mee. Hetzelfde ziet de woningcorporatie bij energie- en internetcontracten. Per woning is er dan één energiecontract en één internetcontract welke betaalt dienen te worden door één persoon. De andere huurders hebben er last van als dit niet gebeurt. In de praktijk blijkt dit vaak een bottleneck te zijn. De woningcorporatie adviseert voor kwetsbare inwoners dan ook liever zelfstandige woonvormen, in plaats van woningdelen middels onderhuur. Huuropzegbescherming De huuropzegbescherming beschermt een huurder tegen het zonder reden opzeggen van de huurovereenkomst door de verhuurder. Huuropzegbescherming geldt voor huurders van alle 62 woonruimten, dus zowel zelfstandige en onzelfstandige woonruimten.

Bijlage 4. Aandachtspunten bij beleidsregels en initiatieven (10) | Sociale aandachtspunten Opzegging is in beginsel slechts mogelijk op grond van de limitatief genoemde redenen in art. 7:274 e.v. BW. Denk aan het niet betalen van de huur of het veroorzaken van overlast. Een opzegging die niet op één van deze gronden is gestoeld is nietig. In geval van instemming met deze nietige opzegging door de huurder is sprake van een beëindigingsovereenkomst die tot gevolg heeft dat de huurovereenkomst toch eindigt. Huurbescherming bij tijdelijke huur Sinds 1 januari 2016 heeft de wetgever tijdelijke huurovereenkomsten mogelijk gemaakt. Het is dus mogelijk om een huurovereenkomst voor korte tijd af te sluiten, waarbij in het contract de duur van de huurperiode staat. Met een maximum van twee jaar voor zelfstandige woningen en vijf jaar voor onzelfstandige woningen. Commerciële verhuurders zijn geheel vrij om woningen op basis van deze contracten te verhuren, dus dit kan een punt zijn om particulieren te stimuleren hun woning deels te verhuren of een kamer te verhuren. Zij zitten hier dus niet zomaar eindeloos aan vast. Privaatrechtelijk kunnen afspraken gemaakt worden over de type huurovereenkomst die ingezet wordt. Zie kopje 6.10.6. We adviseren dit alleen te doen met een grote partij als een woningcorporatie, niet per particulier. Dit brengt namelijk veel werk met zich mee.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=Opmeer&id=c8ae5ffa-115a-4d16-9e5f-d0dad5f6bcf0