Woordelijk verslag Besluitronde 29 maart 2022

Ik ben, toen ik eind 2019 inviel voor mijn voorganger heb ik bij me start met me op mijn ogen uitgekeken, vooral als een soort van toeschouwer. Ik was verbaasd over alles wat ik tegen kwam. Ik had nog nooit vergaderingen meegemaakt die zo lang duurde als deze. Je kunt je voorstellen dat iedereen zijn de ideeën en zijn mening wil ventileren, maar zoveel en zo veel herhalingen dat had ik echt nooit meegemaakt. Ik had me afgevraagd waar komt dat in godsnaam door? Was het de hoeveelheid partijen, was het de ergernis van de oppositie tegen het conglomeraat van links of was het de voorzitter, of was het de camera's die maakten dat fractievoorzitters zich eigenlijk voortdurend aan hun kiezers presenteerde en daardoor het debat eigenlijk aan het tegenwerken waren? Een conclusie heb ik niet kunnen trekken en dat wil ik ook eigenlijk niet trekken op dit moment. Wel de constatering dat het niet echt een voorbeeld van efficiënt vergadering is. Als gemeentepolitiek een bezigheid is om eigen ideologie te bezigen voorzitter, dan is de gemeentepolitiek niks voor mij. Ik ben blij met pragmatische benadering, een weg door het midden en het voorkomen van scherpheid en polarisatie. Voorzitter, ik wil hier niet te veel over de politiek stilstaan. Daar is mijnperiode te kort voor geweest. Het meest verheugende moment was voor mij toch de gemeenteraadsverkiezingen.

Het leukste was dat iedereen blij was, ik ook. Bijna alle partijen hadden gewonnen en ze hadden ook en hadden ze verloren, dan hadden ze op zijn minst winst geboekt, omdat het verlies minder was dan verwacht. En iedereen die deed aan het feest mee, zelfs de lokale krantjes schreef: de grootste partij van Nijmegen is winnaar. Hij is de grootste gebleven, weliswaar twee zetels minder, maar dat werd dan niet vermeld. Over objectieve berichtgeving, gesproken. Ik was blij om dat de lokale stem het meest heeft gewonnen. De voetjes op de grond was van krampachtiger ideologische doctrines, naar mijn idee meer lokaal is de weg naar meer vertrouwen in de politiek. Geen Haagse standpunten, maar vooral Nijmeegse standpunten. Met de uitslag van deze gemeentelijke verkiezingen is deze weg de definitief, wat mij betreft ingezet. En in mijn optimisme zeg: ik zal alleen nog maar sterker worden. Ik ben een grote optimist. We hebbende plicht tot optimisme. Wie zei dat ook alweer? En optimisme is een goed kompas en wel degelijk een deugd op zich, Tobias. Mijnervaring is wisselend. Voorzitter, ik heb genoten van het woord van de helaas afscheidnemende plaatsvervangend voorzitter wie gaat hem in deze raad opvolgen? k heb geglimlacht naar de niet-aflatende herhaling van Partij voor de Dieren. Wat een volharding.

En ik heb even geglimlacht als u als gerespecteerd en standvastig voorzitter als alleemotie een heel enkele keer uitlokt tot net CompanyWebcast @ 2022/ Woordelijke verslagen- Nijmegen

Page 31 of 39

iets minder nuance, dat daar heb ik naar geglimlacht. En tenslotte voorzitter, deze periode was voor mij lastig. De eindstreep is gehaald, waarbij zowel gezondheid als corona periode met het eindeloos zoomen wat ik een de meest vreselijke periode van vergadering vind en ik hoop dat die ook nooit meer terug zou komen. Voor mij was dat geen optimale omstandigheid, voor dit in feite vreselijk mooie werk. Als afsluiting wens ik speciaal de locaties van, u zou het kunnen verwachten, van GewoonNijmegen.Nu, Paul en de fracties van de Stadspartij Nijmegen, Wendy en Jan-Paul veel sterkte, wijsheid en vooral voorspoed en groei. Ook wens ik de collega’s een mooie, nieuwe, inspirerende raadsperiode. En ik dank alle collega's voor de samenwerking en voor de fantastische ervaring. Het was mij een voorrecht. Spreker naam 1: De heer Bruls (Voorzitter & Burgemeester) Dank je wel, Frank. Dan zou ik graag het woord geef aan de heer Pieter van Megen. Spreker naam 16: De heer van Megen (Raadslid D66) We zeggen hier in dit huis weleens dat we ons aansluiten bij de woorden van onze voorgangers. Bij deze wil ik dat doen met de bedankt worden. Dus iedereen bedankt en ik ga niemand eruit lichten omdat ik bang ben dat ik niemand vergeten. Bovendien heb ik een statement voorbereid, mag ik wil welzeggen wat ik graag wil voorlezen. In 2016, werd ik beëindigd.

Mijn ouders staat op de tribune, mijn vader, die is er niet meer, maar mijn moeder is er gelukkig wel. Eén van de eerste woorden die ik van mijn vader herinner, was het woord: nuilen. Van mijn moeder herinner ik me het woord: foetsie. Sterker, het duurde lang voordat ik erachter kwam dat foetsie niet de gangbare naam voor een vuilnisbak is. Maar goed, nuilen dus. In Nijmegen nuilen de we niet, maar nuilen we. Bijna hetzelfde woord, precies dezelfde betekenis. Mijn vader stierven in Nijmegen, maar woonde er drie jaar. Ik woon hier bijna 24 jaar. Kan nuilen als de beste. Ik heb mijnvriendin hier ontmoet, de kinderen zijn hier geboren. Eentje zit op de tribune, te wachten tot het afgelopen is. Ik ben Nijmegenaar. Regelmatig gaat het in de stad over echte Nijmegenaren. Zij die hier geboren zijn, wordt er dan bedoeld. De rest is import. Volgens die definitie ben ik geenechte Nijmegenaar, ik met import. Net als mijn vader was, import is een scheldwoord. Het wordt ook gebruikt voor raadsleden van buiten, raadsleden op doorreis naar Den Haag. Ik beloof bij dezen plechtig dat ik me nooit zou kandideren voor de Tweede Kamer. Veel staat werk. Ik blijf in deze prachtige stad, mijn prachtige stad, de stad waarvan ik hou, de stad waarvoor ik me als raadslid heb ingezet. Dat deed ik samen met 38andere Nijmegenaren.

Alle 39 zaten we voor Nijmegen en de Nijmegenaren met ideeën die volgens ons de stadmooi hielden of nog mooier maakt. We waren niet altijd eens, kon het er achteraf altijd over hebben, dan nuilden we over het provinciebestuur in die stad, over de Waal en lachten we over de belabberde omgangsvormen in de raad van de stad. Ik ga het missen. Morgen zitten we hier weer, er zitten hier weer 39 Nijmegenaren die een stad willen dienen. Tegen die stad wil ik zeggen: nuil vooral over ze, maar behandel ze met respect dat ze verdienen. Het zijn 39mensen die het beste willen voor Nijmegen en waarin zijn in wonen. Ze kunnen er niets mee als je uitscheldt vanaf het anoniem twitteraccount of ze weg hoont als import omdat ze niet in Nijmegen zijn geboren. Ze kunnen niets voor u doen als ze niet weten wat je wilt. Dus spreek ze aan, bel ze op, stuur ze een e-mail. Ik weet zeker dat ze zullen luisteren. Alle39. Tot slot een woord voor mijn opvolgers: houdt de stad zoals ze is. Dan wil ik hier nog graag heel lang blijven, want dat maakt voor mij een echte Nijmegenaar. Of je voorouders nou, 500 jaar geleden hier kwamen of dat je als twee maanden woont. Het gaat erom dat je blijft. Wie wil hier nou niet blijven? Spreker naam 1: De heer Bruls (Voorzitter & Burgemeester) CompanyWebcast @ 2022/ Woordelijke verslagen- Nijmegen

Page 32 of 39

Dankjewel Pieter, dan geef ik het woord en Joep Bos Coenraad. Spreker naam 17: De heer Bos Coenraad (Raadslid GroenLinks) Dank u wel. Ik pak even mijn tekst erbij, want ik heb dat digitaal gedaan vandaag. Ik kom hier staan, zodat ik mijn zoon op de publieke tribune wat beter kan zien. En hij mij hopelijk ook. Juist, wat ging ik ook alweer vertellen? Een heel goed verhaal, want we hebben een feest vanavond, we nemen afscheid van een heleboel super toffe mensen! Ik hoop dat jullie mij daaronder scharen, maar ik in ieder geval de meesten van jullie wel. Als je alle verhalen zo achter elkaar hoort, dan lijkt wel bijna alsof iedereen die weggaat behalve Hans van Hooft natuurlijk. En wat hoort erbij iets een feest. Ik heb in deze tas zitten: chips. En als u kijkt naar deze zak en had ieder ander merk kunnen zijn geweest, hoor. Maar als u kijkt naar deze zaak en chips, wat valt u dan op? En een kind van drie, die kan dat u vertellen. Ze zitten in de verkeerde zakken. Hé, de paprika's chip zitten niet in de rode zaak. En dat is super raar, maar wij zijn er allemaal aan gewend geraakt, tenminste meeste van u, waarschijnlijk. En het komt omdat er ooit een verkeerde keuze is gemaakt. Er is een verkeerde keuze gemaakt en die hebben onszelf allemaal aangeleerd, dat zit in de vezels van ons systeem. Het is cultuur geworden. En chips staan daarin niet op zichzelf.

Hou ik het dicht bij huis, dan denk ik aan het elektron, voordat we wisten hoe het alle kleinste deeltje wat elektriciteit beschrijft. Voordat het deeltje gevonden werd, had men al besloten dat de elektriciteit van plus naar min stroom, maar men onderzocht verder en ontdekte het elektron en wat bleek dat apparaat ging precies de verkeerde kant op. Dus wat doen ze dan? Zegt: nou, elektron heeft niet de lading van één, maar van min één. Een hack voor in het systeem en daarmee kloppen de formules weer. Maar we zitten eigenlijk met een systeem dat net niet helemaal lekker werkt. Ja, hé, deze <...>.En op vergelijkbare wijze zijn wij opgezadeld met een tientallen getallenstelsel. We hebben. We gebruiken tien verschillende cijfers om onze getallen mee te beschrijven, maar iedere, ja, we hebben toevallig tien vinger. Zo is dat toevallige op de markt of waar dan ook ooit ontstaan. Maar iedere wiskundige, die zal je iedere te respecteren wiskundige zal u vertellen dat het een ontzettend domme keuze is om een tientallen getallen stelsel te gebruiken. Caps Lock, mensen, echt zo een belangrijke plek op je toetsenbord, zo een idiote functie. Wie gebruikt capslock? Ik niet als je <...> VI gebruikt wil, je al helemaal niet makkelijk op capslock drukken, want dan kom je er helemaal nooit meer uit. Nou ja, hals om hoofd, dank u wel.

Het is gewoon stomme keuze, dat ding, we zijn eraan gewend geraakt, hij zit op die plek, je komt er niet zomaar meer van af. Formaat van boeken. Mensen kunnen we er alsjeblieft eens een keertje mee opbouwen. Al die schotse, scheven, hoog-laag, dieper, dun. Voor als je je boekenkast een beetje degelijk wil inrichten wil je het liefst gewoon allemaal Suske en Wiske hop lekker strak afgesteld. Je je kast die ziet er degelijk uit, weinig lucht, maar we hebben we hebben dat niet gestandaardiseerd, het is één grote bende. Ik kan me ook wel even doorgaan. We zitten. We leven in een wereld vol met stomme culturele keuzes en voor een aantal van die keuzes is het te laat. We gaan het elektron waarschijnlijk nooit meer positief maken, dus waarschijnlijk ook niet verstandig wat het kost ons gewoon veel te veel elektriciens en die hebben gewoon veel tijd nodig. Maar voor een aantal keuzes zijn we niet machteloos. En dat is de mens en dat is ook de politiek vooraanzet. En zo is belangrijk dat we met elkaar gaan knokken voor een wereld die niet afhankelijk is van fossiel, ook al zijn we soms gaan denken dat het niet anders kon. Zo moeten we gaan realiseren dat we steden hebben, die gebouwd zijn voor mensen en niet voor auto's. Kijk die auto's krijgen prima plekken in die steden, maar daar hoeven we onze stad niet helemaal op in te richten en zo veel ruimte aan op te offeren.

Straten in diezelfde steden, er hoeven geen steriele operatiekamers te zijn, er mogen best wel wat blaadjes liggen. Ik bedoel, het mag wel veilig zijn, maar die blad blazers die daar iedere keer toch nog altijd, helaas al die straten steriel willen maken, is een culturele opvattingen die niet meer van deze tijd is. En gisteren lagen ze dat allemaal in de krant de eikelmuis, CompanyWebcast @ 2022/ Woordelijke verslagen- Nijmegen

Page 33 of 39

voor wie hem niet kent, de eikelmuis is echt één van de gaafste zoogdieren die je zult googelen. Die wordt met uitsterven bedreigd, omdat onze bossen te aangeharkt zijn. Onze bossen zijn aangereikt en dat geldt dus ook van een heleboel dieren inde stad. Die komen gewoon niet meer aan hun trekken, omdat wij de boel te strak hebben gemaakt met elkaar. Winkeliers, ze sluiten hun deuren in de winkels, in de winter niet, kost ontzettend veel energie. Onderzoek naar onderzoek blijkt wijstuit dat het nauwelijks klandizie kost als je de deuren gewoon dicht doet, want er zit tussen onze oren. En als iets eenmaal tussen je oren zit, krijg je er niet meer zo makkelijk uit. En dat geldt ook voor deze chips zakken. Ik pak ze maar eventjes bij, voor jullie. Als we nu in één keer dat smakelijke chips in de rode zaak zouden stoppen, het zal gewoon niet kloppen. De eerste keer dat je die chips eet, ze smaken niet hetzelfde en dat komt omdat we gewoon veel te lang aangeleerd hebben dat de wereld niet is zoals die eigenlijk logischerwijs zou moeten zijn. Ik vergeet bijna een heel belangrijk ding in mij in mijn verhaal. Computers, ja, jullie zagen natuurlijk al aankomen. Moest ik nu even iets over zeggen. Computers, mensen zijn de baas over computers en niet de grote Tech bedrijven van deze wereld.

En we moeten knokken om die macht terug te pakken en als we dat namelijk niet doen, dan pak je de Tech bedrijven de macht over onze computers. En kijk maar naar de Duitse stad München, om te zien hoe het ook aan. En daarvan moeten we trouwens ook blijven samenwerken met een heleboel andere steden om ervoor te zorgen dat we daar in ieder geval bij in de buurt komen. Voorzitter, ik neem vandaag afscheid van deze geweldige raad en ik zou de dankwoorden die voor mij allemaal door iedereen gesproken zijn, heel erg graag willen herhalen. Maar dan zou ik eigenlijk hetzelfde zeggen als wat al is gezegd. De griffie, alle ondersteunende mensen, het is fantastisch hoe jullie de boel hier vier jaar draaiende hebben gehouden. Wat hadden we zonder jullie gemoeten. Ik neem afscheid van deze plek, ietsje vroeger dan gehoopt en gepland. Maar ik heb veel vertrouwen in de nieuwe raadsleden die ook de komende periode onze stad tot de mooie stad zullen maken, die dat op dit moment ook is. Ik heb daar vertrouwen in, maar mocht er toch een plekje vrijkomende komende vier jaar, dan zit ik vooraan op de reservebank. En dan ben ik nog niet klaar, dus als die kans krijg, dan zal ik vurig blijven strijden voor alle, zojuist aangestipte onderwerpen en nog heel veel meer. Lievecollega's, mooie stad, ik wil jullie bedanken voor alles. Het ga jullie goed.

Spreker naam 1: De heer Bruls (Voorzitter & Burgemeester) Hij neemt de chips toch mee? Dan geef ik het woord aan Jouke Osinga. Spreker naam 2: De heer Osinga (Raadslid GroenLinks) Ja, dank u wel, voorzitter. Ik zal Joep wel het meest missen in onze fractievergaderingen. Ik wil graag hier wat zeggen tegen jullie allemaal, op plekken waar ik iedere raadsvergadering zat met Willem Alexander in mijn nek. Vier jaar geleden ben ik hier begon als raadsleden die ging als een officier van justitie van de rechtszaal naar de raadzaal. En ik was naar de raadszaal gekomen, omdat ik op zoek was naar inhoud en ik was al een beetje klaar met het eisen van straffen. En ik was op zoek naar echte problemen, van Nijmegenaren, ik was opzoek naar oplossingen, inhoudelijk debat en doortimmerde besluiten. En tot mijn verbazing kwam ik in een criminele en bloederiger wereld terecht, dan waar ik vandaan kwam. We stopten met strooien op gladde straten of steile straten. Eigenlijk spreek ik dan toch op een poging tot zware mishandeling. Misschien wel doodslag. Het onterecht maaien van een bermen of tiny forest, minstensvernieling, volgens sommigen wel meervoudige moord. De verhoging van de prijs van de plasticzakken met vijf cent, pure oplichting met het samenweefsel van verdichtsels. De versmalling van de Graafseweg, grootschalige deelname aan een criminele organisatie.

En de wethouder heeft eigenlijk nog een zwaarder dan de gemiddelde verdachte, hij heeft geen zwijgrecht. Hij heeft een spreekplicht, hij moet als het ware zijn eigen hoofd in de strophangen. Maar gelukkig heeft de wethouder CompanyWebcast @ 2022/ Woordelijke verslagen- Nijmegen

Page 34 of 39

wel een advocaat. Dat is de coalitie. Ten minste, als ze het onderling eens zijn. De oppositie trekt een strijd als een echte officier van justitie. Ze zetten alle wapens en opsporingsmiddelen in, maar een interpellatiedebat is toch een stuk minder dan de inzet van een criminele burgerinfiltrant. Een motie van wantrouwen, is natuurlijk n, wel een beetje een equivalent van levenslang, maar de motie van treurnis lijkt toch wat mij betreft de veel op een voorwaardelijke werkstraf. Gelukkig hebben we ook een soort rechter in de raad, dat is de burgemeester, is al een paarkeer vanavond over gegaan. Maar ik vind het toch wel verwarrend, want ik dacht dat die hele tijd dat die toch weer sheriff was. Dus ik zal de moraal van de raadzaal missen en ik zal ze ook zeker missen in de rechtszaal. Want als een advocaat een pleidooi aankondigt van ander halfuur, zal ik met weemoed denken aan de spreektijd van maximaal twee minuten. Ik denk dat de efficiency van de rechtspleging daar wel echt van zou opknappen. Het zou me ook echt leuk lijken om met zijn allen stickers te plakken op een vonnis van de rechter. Ik kan me ook wel voorstellen dat als een rechter een moeilijke beslissing moet nemen, dat die dan kiest voor een stadspeiling, bijvoorbeeld bij <...>.Hoewel ik natuurlijk dan niet weet hoe de SP daar dan weer in de zit.

Ik ben, meneer de voorzitter, ik ben de afgelopen vier jaar met hart en ziel raadslid geweest. Ik heb met iedereen in de raad wel een keer samengewerkt. Ik zal de gesprekken in de stad, de incidenten binnen en buiten de bubbel, de gezellige fractievergaderingen en natuurlijk ook best het wel inhoudelijke raadswerk eigenlijk missen. Daarom wil ik jullie allemaal, de griffie, de ambtenaren op het stadhuis, mijn favoriete fractie en natuurlijk alle Nijmegenaren met wie ik heb gesproken hartelijk danken. Toen ik als raadslid begon, merkte ik het bewust door de stad liep en ik denk dat ik dat blijft doen. Dank jullie wel. Spreker naam 1: De heer Bruls (Voorzitter & Burgemeester) Dank u wel. Dank je wel, Jouke. Dan geef ik het woord aan Nick de Graaf. Spreker naam 18: De heer de Graaf (Raadslid VVD) Tien jaar geleden kwam ik eigenlijk per toeval in Nijmegen terecht. De studie die ik wilde doen was namelijk alleen hier te vinden, opleidingskunde aan de Had. Ik had al een paar mislukte studies achter de rug. Ik had gewerkt en gereisd en ik ging een nieuw avontuur aan hier in Nijmegen. En ik was verliefd op het eerste gezicht. Ik was verliefd op de ligging aan de Waal, op het glooiende landschap en de hoogte verschillen op alles wat er te doen was op de pleinen, parken, de cafés en restaurant. Nijmegen is gewoon net even anders en daar hou ik wel van.

Ik vond overal altijd al wel wat van en volgende vanaf mijn jeugd ook al wel het nieuws en de politiek. Maar in Nijmegen voelde ik mij voor het eerst vrij genoeg om daar daadwerkelijk ook iets mee te doen en om daarvoor uit te komen. Ik werd lid van de VVD en raakte op een AOV in gesprek met Inge van Dijk, die later mijn politiekinhoudelijke mentor zou zijn. Zij nodigde mij uit om eens te kijken hier op het stadhuis en ik viel van de ene in de andere verbazing. Van de verbazing van miljoenen naar een musea waar geen hond kwam, naar de verbazing dat Nijmegen zo een beetje de enige stad-in Nederland is waar ouders niet in vrijheid voor de best de basisschool van hun kind kunnen kiezen. Ik werd hierdoor strijdbaarder dan ooit en vier jaar geleden had ik de enorme eer om hier als raadslid toe te mogen treden tot deze gemeenteraad, misschien wel de best de gemeenteraad van Nederland. Want ondanks dat het er nog best weleens wat fout gaat, heeft deze raad wat mij betreft de essentie van politiek perfect te pakken. Wij zijn met respect, hart op de inhoud en lief voor elkaar. En zo hoort het. Iedereen die voor zijn of haaridealen durft uit te komen, verdient alle lof en respect. Dus best de collega's jullie verdienen alle respect en lof die er te krijgen zijn. En hartelijk dank voor de samenwerking de afgelopen jaren.

Maar deze verkiezingsuitslag, voelde toch een beetje alsof Nijmegen de verkering met mij had uitgemaakt, terwijl ik dacht dat het wel lekker ging. De uitslag van deze verkiezing was, niet wat ik hoopte en niet alleen omdat wij CompanyWebcast @ 2022/ Woordelijke verslagen- Nijmegen

Page 35 of 39

een zetel kwijtraakten, maar voornamelijk omdat bijna de helft van de kiezers niet kwam opdagen. Er zijn veel analyses op te maken, maar het enige wat ik kan concluderen is dat stemmen niet meer gemeen goed is geworden. Een mening, de wereld inslingeren zit onder de beweging van je vinger, maar stemmen voor de gemeenteraad is er voor de helft van de inwoners niet meer bij. En allemensen in deze zaal verdienen beter. Wij werken ons uit de naad om vanuit idealen weloverwogen beslissingen te nemen die het best te zijn voor onze stad. Het stoorde mij dan ook enorm de afgelopen weken dat je in talkshows op TV is genoeg BN-ers hoort praten over de problemen in de jeugdzorg, klimaatverandering en de belastingen. Hun oordeel over de politiek en de bijbehorende figuur schuiven we ze niet onder stoelen of banken, soms wat positiever en soms wat negatiever, helaas tegenwoordig vaker dat laatste. Maar waar zijn diezelfde BN-ers als wij hier de nieuwe aanbesteding voor de jeugdzorg behandelen of onze duurzaamheidsagenda presenteren? Of de belastingverordening vaststellen? Precies, helemaal nergens. Ze komen niet inspreken laten niets van zich horen en op een uitzondering na zijn ze geen lid van een politieke partij. Laat staan dat ze er vooruit durven te komen, op wie ze op wie ze gestemd te hebben. En daar vind ik dan weer iets van.

Het raadslidmaatschap in Nijmegen was de grootste eer voor mij tot nu toe. Vanuit de politiek leden, stad nog zoveel beter kennen en dat gun ik iedereen die verliefd op Nijmegen. Ik ben trots op de dingen die ik bereikt heb. Zo kan ik genieten van het idee dat de sporthal Noord straks geschikt is voor zowel breedte als topsport en wordt bij elke keer als ik een BOA zie je met een body cam. De weg naar de politiek heb ik zelf genomen. Maar mijnstiefvader, maar die, deze was er nooit geweest zonder mijn stiefvader. Mijn stiefvader heeft mij van jongs af aan kritisch leren denken. Hij prikkelde mij altijd in de vele discussies die we thuis hadden. Hij liet mij op een andere manier kijken naar de wereld, naar processen en naar mensen. Dit alles heeft ervoor gezorgd dat ik niet alleen een betere politicus was, maar ook een beter mens en daarom ben ik hem eeuwig dankbaar voor. Als raadslid sta je er gelukkig niet helemaal alleen voor, velen hebben jullie er al vele van jullie hebben er al aan gerefereerd. Je wordt geholpen door de stille superkracht achter de raad, de griffie. Ik zou de nieuwe raad, dat is nog niet zo vaak gezegd. Ik zou de nieuwe raad en ook sterk adviseren om vaak van hun hulp gebruik te maken. Je moties, amendementen en argumenten snijden meer houdt dus luisteren, vooral naar hun adviezen. Sandra, Renée Coen, Sjors, Inge, Julia, Marjolein, bedankt voor alles.

Daarnaast wil ik ook de bodes, beveiligingspersoneel en het restaurant bedanken voor hun ondersteuning in alle goede zorgen. En het laatste dankwoord wil ik uitspreken naar mijn eigenfractie, voorzitter. Het was een feestje de afgelopen zeven jaar om met jullie te mogen samenwerken. Afsluitend wil ik zeggen: dat ik hier het hoogst haalbare eigenlijk al bereikt hebben. Ik heb hierop het stadhuis namelijk iets gevonden wat ik zeker niet had verwacht. De burgemeester refereerde er al aan de liefde. Zoals de meesten van jullie hier ondertussen, mede dankzij de burgemeester, ook al welweten, heb ik zonet vorige week ten huwelijk gevraagd. Maar wat sommigen van jullie weten en ik denk de meest niet, is dat wij dat wij ook burgemeester Bruls gevraagd hebben om ons te trouwen. En ik ben dan straks misschien geen raadslid meer, maar wij zouden het nog steeds een enorme eer vinden om door onze burgervader getrouwd te worden, hier op de plekwaar wij elkaar hebben leren kennen. Ik hoop op een toezegging, voorzitter. Ik neem afscheid met een laatste wens. En ik wens namelijk de nieuwe raad veel wijsheid toe, om de best de beslissingen te nemen voor de mooiste stad van Nederland. Het was me een eer en een waar genoegen. Spreker naam 1: De heer Bruls (Voorzitter & Burgemeester) Ja, ik zeg maar ja. Maar, dat dat had ik al gezegd, een man, een man, een woord, een woord, komt goed, Nick.

We hebben nog twee sprekers te gaan en de eerste van hen is Jasper Konijnenbelt.

CompanyWebcast @ 2022/ Woordelijke verslagen- Nijmegen

Page 36 of 39

Spreker naam 19: De heer Konijnenbelt (Raadslid PvdA) Ja, voorzitter, dank u wel. Voordat ook ik aan mijn tsunami van dankbetuigingen begin, wil ik graag aftrappen met een tweetaluitspraken van groot denkers over de democratie en het lokaal bestuur. En de eerste luidt: politieke activiteit is de hoogste expressie van vrijheid in een democratie. Laat het maar even <...> werken. En de tweede uitspraak is: gemeenteraden in Nederland bestaan uit een immense waaier van halvegaren. Iedereen die weleens een stoeptegel over een stoeptegel is gestruikeld begint een eigenpartij. Eén van beide uitspraken is van Hannah Arendt en de andere las ik op de Maarten van Rossum scheurkalender op toilet bij mijn moeder. Jullie mogen raden welke uitspraak bij wie hoort en iedereen, ogen voor zichzelf bepalen welke i het meest bij zichzelf in passen en welke van beide benadert de waarheid het dichtst? Bij zoveel zaken denk ik dat daar ook die waarheid in het midden ligt en wellicht zijn we allemaal ooit de politiek in gegaan om onze hemelbestormende waarde om te zetten in actie. Maar we hebben ook allemaal ondervonden dat er geen mooiere politiek is dan politiek die je kunt aanraken, soms bijna letterlijk, zoals die stoeptegels en dat dat is lokale politiek.

De enige arena waar je de dagelijkse beslommeringen, grote en kleine problemen, uitdagingen en wensen van onze stadgenoten kunt aanpakken en gedreven door je politieke idealen zo ver kon brengen tot er een resultaat is, soms zo concreet datje het kan vastpakken. En die stoeptegels staat dan ook symbool voor mij, voordat vast dat tastbaar, voor de wijken waarin we leven, het dak boven ons hoofd, het buurthuis waar we elkaar ontmoeten, de sporthal waar we samen sporten voor de kroeg op de hoek en de lucht die we inademen als we 's ochtends de voordeur achter ons dicht trekken. En daar hebben ons de afgelopen jaren samen voor mogen inzetten en daar ben ik dankbaar voor. En allereerst ben ik dank verschuldigd aan alle inwoners van Nijmegen voor hun stem, zonder wiens kennis, verhalen en ervaringen we niet zouden zijn. Onze onvolprezen griffie voor de ondersteuning, dagelijks, 's avonds en in het weekend en ook die ene keer toen bedacht een interpellatiedebat aan te vragen en de vakantie en Renée Waumans soortrolberoerte moeten blijven. Want hoe ging dat ook alweer? De laatste keer was immers sinds 1923.Nee, er zat er nog eentje tussen. Het was over die malafide Schouwburg houder in 2000 nog wat, ja. Dank aan het college, ook.

En de ambtelijke organisatie, natuurlijk voor het bestuur van onze stad, het antwoorden op onze litanie van vragen en het voeren van het politieke debat over datgene wat ons allen aan het hart gaat, onze stad en onze inwoners. En dan denk ik dat in deze bijzondere tijd ook wat extra aandacht gegund is aan onze primus interpares, onze burgemeester, die niet alleen dat hoogte van het stadsbestuur stond in deze vergadering, maar ook aan dat van de nationale veiligheidsraad. En moest bestieren en in die hoedanigheid denk ook mee heeft geholpen aan het terugdringen van het virus en hoewel ook mijn favoriete Hubert Bruls hoogtepunt inderdaad die ene keer is dat die het plein leeg veegde met een paar agressieve boeren. Prachtig moment, als u blieft was wat het ook al weer? De quote. Als we hier allemaal niet kunt komen, kunt u ook allemaal niet... precies. De sheriff inderdaad, de heer Osinga had het wel over. Denk ik dat nogmaals dat dat een groot compliment waard is. Bedankt tevens voor het binnen de perken houden van onze raadsvergadering en dan met name als het ging om de duur ervan. Zo wist u dus zelf die ene keer toen ik dacht een debat aan te vragen zonder spreektijd, hé dat interpellatiedebat, nog te zeggen, toen ik na 15 minuten uiteindelijk een beetje warmgedraaid was, dat ik toch echt moest beginnen met het interpelleren, als ik dat zo graag wil. Dank daarvoor.

Op één vlak zijn we denk ik oneens geweest en had ik sterk de indruk dat je geen grote liefhebber was van het digitaal vergaderen, terwijl ik juist vind dat als raad daar hebben kunnen laten zien dat we ook onder uitzonderlijke omstandigheden onze democratie draaiende kunnen houden. Hoewel het niet altijd even gemakkelijk was, heb ik het idee dat we er niks blijvend aan overgehouden hebben, afgezien van die aanblik van die akelige pop achter Maarten Sweep, die altijd zo kwaadaardige over zijn schouder in de camera keek. Ik denk dat we daar allemaal nog weleens wakker van worden. Tastbaar, dus. Zo hebben we mogen inzetten voor CompanyWebcast @ 2022/ Woordelijke verslagen- Nijmegen

Page 37 of 39

het werk en inkomen van onze inwoners, onze ateliers en cultuur, ruimte, onderwijs, onze binnenstad, onze energievoorziening en was daar natuurlijk het dossier van de luchtkwaliteit. Ten besluit, mijn grootste dank gaat uit naar mijn vrouw, mijn kinderen en mijn ouders, die dat zou voor iedereen hier herkenbaar zijn, al die keren dat er weer AD-Hoc vergaderd moest worden en werkbezoeken van actie was, thuis ondermijn moesten stellen. Het moment dat ik besloot om te stoppen was toen mijn dochter zei: papa, nu spelen we dat ik aan het bellen bent en jij mij stoort. En dat deed ze zo verschrikkelijk goed na, door namelijk mij te negeren en volgens ook weg te lopen toen ik zeg maar bleef aandringen dat ik dacht: elders is mijn is mijn taak. Voorzitter, ik rond af. Ik heb in mijn werkende leven in alle lagen van ons politiek stelsel mogen werken, van het toch iet wat comateuze boekhoud politiek van provinciale staten tot aan het dagelijks gekkenhuis van de Tweede Kamer in Den Haag aan toe. Maar nergens, zo weet ik inmiddels, is de politiek zo tastbaar als in de gemeenteraad. Om je eigen stad, die we vanavond natuurlijk allemaal terecht bezien als de allermooiste ter wereld, je te mogen houden, met de problemen, de oplossingen, de uitdagingen en kansen en de dromen van de Nijmegenaren. Je daarvoor mogen inzetten, is de allerhoogste eer.

Het is mij iedere dag en eer geweest het met jullie te mogen delen. Dank jullie wel. Spreker naam 1: De heer Bruls (Voorzitter & Burgemeester) Dank je wel, Jasper, tenslotte Erik van Zanten. Spreker naam 20: De heer van Zanten (Raadslid VVD) Schors voor het omkleden. Kan dat allemaal. Zo, daar staan we dan. En de vorige keer dat ik hier stond, hield ik een verhaal, overeen veel te grote baby. En nu wordt het oppassen geblazen dat het niet huilen wordt als een baby. Maar als het huilen wordt, dan wel van het lachen en niet van verdriet. Want ik sta hier niet, treuriger. Eerder blij, gelukkig en trots. En ik ben ook blij, gelukkig en trots, Want ondanks dat je het niet mogelijk kon houden, ben zelfs ik in de afgelopen vier jaar nog gegroeid. Niet in lengte natuurlijk, maar gewoon als mens. En het groeien heb ik niet alleen gedaan, ieder van jullie heeft daaraan deelgenomen. En dat is bijzonder en daar wil ik jullie allen voor bedanken. Het waren leerzame jaren. Zo hebben bijvoorbeeld van collega Hans van Hoofdgeleerd dat een slecht voorbereide speech inderdaad een slechte speech is. Maar tegelijk ook hoe je creatief om kunt gaan met spreektijd door gewoon de knop van je microfoon niet in te drukken. Hans, bedankt daarvoor.

En alhoewel de raad als constructief wordt gezien en geloof me, dat is politieke taal voor gewoon veel te liefzijn voor elkaar, mag het soms best wel wat harder op de inhoud. En toch wil ik dan ook mijn grote dank uitspreken aan de echte Nimweegse nuilers. Jean Paulnatuurlijk, die gewoon overal een lift of roltrap aanplakt, van niet nuilen gewoon bouwen, bouwen, bouwen. Of onze surrogaat Joh Frank, die zelfs het plaatje van een titelblad van een bijlage bij raadsvoorstel bijna wist te amenderen. En niet te vergeten mijn nuil maat, Paul. Paul is zo een goede Nimweegse, dat hij zelfs al begint te nuilen over wat je gaat zeggen als je het nog niet eens gezegd hebt. Maar ik ben ervan gaan houden en k ga het enorm missen. Deze Nimweegse nuilers, zij maken van de Nijmeegse raad een Nimweegse raad en dat is goed voor onze stad. En overigens ben ik daarom ook heel blij voorde Stadspartij. Ze hebben met de verkiezingen een prachtig resultaat neergezet en daarom ben die maak het beleid van onze stadminder links, want dat verdient Nijmegen. Maar ik dwaal af. Sorry. Terug naar de goeie. Er is veel gegroeid in de afgelopen vier jaar en ik wil één ding daar uitlichten, want daar ben ik in het bijzonder dankbaar voor. Dat zijn namelijk de vriendschappen, de diepe banden die ik afgelopen vier jaar zijn ontstaan en daar wil ik heel veel mensen voor bedanken.

En het bijzondere van het raadswerk is dat je de hele stad voor je allesweten te vinden, van terras uitbreidingen tot tippelzones van een vastgereden vrachtauto, onder een viaduct CompanyWebcast @ 2022/ Woordelijke verslagen- Nijmegen

Page 38 of 39

tot op een goede manier Nijmegenaar aan het werk krijgen. En dat houd je bezig en laat je dus niet los. Tegelijkertijd is het soms lastig om al die Nijmegenaren mee te nemen in hoe beleid en het stadhuis juist werkt, of eigenlijk net zo vaak hoe we het niet werkt. We kunnen nou eenmaal niet alle problemen van de wereld in het stadhuis oplossen, al zouden we dat soms wel willen, bijvoorbeeld met gratis drugs vooriedereen of het afsluiten van de Waalbrug voor een picknick. Geloof me, hoe graag je het ook wil, dat los dus nul problemen op. Maar gelukkig heb je je collega's en die zitten in hetzelfde schuitje. En dan maakt het niet zoveel uit van welke partij ze zijn. Je doet dezelfde dingen. En al is het soms met een ander doel voor ogen. Je kunt elkaar en die dingen en hoe je dat overbrengt aan die Nijmegenaar steunen en helpen en dat gebeurt in deze raad en dat is bijzonder. Ik hoef geen namen te noemen, diegene weten waar ik het over heb en ook daar bedankt. En afsluitend heb ik nog wat speciaal woord van dank. Voor Hubert, de meest fantastische burgervader die ik in mijn raadslidmaatschap heeft gekend. Mocht er nog een bingotje zijn, u weet vast te vinden. En uiteraard de griffie van ontelbare keren dat ze mij geholpen hebben met vragen, moties en amendementen en noem maar op. De bodes en de keuken, die weer op een andere manier aan mijn goede heeft bijgedragen.

En het best heb ik voor het laatst bewaard, mijn lieve fractiegenoten van de VVD. Hen wil ik bedanken voor alle gesprekken, discussies, debatten, bitterballen, borrels, uitjes, maar vooral voor hun constante, toegewijde inzet aan de stad en aan elkaar. Het is bijzonder om deel uit te maken van zo een mooi en hecht team. En daar staan we dan. Het was genieten. Het is tijd om de touwtjes van de mooiste stad van de wereld uit handen te geven aan de volgende raad. Een nieuwe generatie politici. En ik wens jullie allemaal, het beste, alle geluk, veel succes en wijsheid, maar ook vooral nogmaals heel veel dank vooralles in de afgelopen vier, bijzonder jaren. Bedankt, Nijmegen. Spreker naam 1: De heer Bruls (Voorzitter & Burgemeester) Dank je wel, Erik. Ja, daarmee komen we inderdaad aan het einde van deze vergadering en daarmee ook een de einde van deze laatste vergadering van de periode 2018-2022.Dank voor ieders inzet, niet alleen de mensen die afscheid vandaag nemen, maar het geldt natuurlijk voor alle 39 raadsleden en ook al degenen die tussentijds raad zijn geweest en zich hebben laten opvolgen en vooral degenen die voorlopig althans definitief let op die twee woorden, in combinatie afscheid nemen, wens ik een hele mooie toekomst toe, waar dan ook en zeker als het in onze stad is, maar ook elders.

En tot gauw en dat tot gauw gaan we heel snel doen, want naafsluiting van de vergadering is er nog een heuse, ik mag het zelfs geen receptie noemen, geen borrel, maar feest. Jawel. Nou, dat moet dan wel wat gaan worden, denk ik zo. Dat zal allemaal ons bedrijfsrestaurant zijn. Iedereen krijgt een blijvende herinnering mee voor het raadslidmaatschap, dus niet alleen degenen die afscheid nemen, ook diegene die morgen weer geïnstalleerd worden. Waar ik nu ga lezen heb ik zelf ook even drie keer moeten lezen. Ik zeg dat gaan we dan niet meemaken. We gaan tegeltjes uitdelen. Jawel we gaan het tegeltjes met een afbeelding van Nijmegen uitdelen, dus geentegeltjeswijsheid, maar een afbeelding van Nijmegen. En wat heel erg mooi is, is een mooi boek vol herinnering en dat doet een warme aanbevelingen geven en daarmee die worden zo uitgedeeld. Iedereen die hier is, kan uiteraard zo mee gaan naar het restaurant en daarmee zijn we aan het einde gekomen aan deze raadsvergadering. Bedankt voor ieders inzet nogmaals en op naar het restaurant. Dank je wel, vergadering is gesloten!

_--VERGADERING AFGESLOTEN---

CompanyWebcast @ 2022/ Woordelijke verslagen- Nijmegen

Page 39 of 39