Inspraakreactie Jos Kersten Inspraakreactie brug 16 februari.odt

Inspraakreactie Jos Kersten, directeur ZRCN over ‘Onderzoek toegankelijkheid brug Waalhaven’, 16 februari 2022 Bij de voetgangersbrug over de Waal staat een brugwachter. Hij beoordeelt wie fysiek in staat is de brug over te steken en wie niet. De oversteek begint tenslotte met het overbruggen van een hoogteverschil van vijf meter via trappen. Dat is een flinke klimpartij. “U heeft een energiebeperking door reuma? Sorry, ik kan u niet doorlaten. Een conditiehandicap vanwege hartklachten? Het spijt me. U maakt gebruik van een rollator, u van een rolstoel, u heeft een scootmobiel: wat denkt u zelf? U bent gewoon slecht ter been. Jammer, u bent met velen, maar ik kan niets voor u betekenen. Ik kan alleen maar doorlaten wie gezond van lijf en leden is en fit! Vader en moeder met kinderwagen? Nee, sorry, dat gaat ‘m ook niet worden.” Hoe lang gaat het nog duren, 50 jaar na het debacle met het cultureel centrum De Lindenberg dat met zijn speelse trappartijen ontoegankelijk werd opgeleverd, dat we voor iedereen gaan ontwerpen: design for all. Vanaf de start. Dat we die les gaan trekken. Nu bestaat er het risico, een halve eeuw na dato, dat er weer een bouwwerk ontoegankelijk wordt opgeleverd, in dit geval een brug, en dat een meerderheid in de raad daarmee instemt. Er staat in de brief aan de raad dat de brug is ontworpen conform het Handboek Nijmegen Toegankelijk.

Twee opmerkingen daarbij: •

Op het kaartje van het Handboek wordt het gebied van de Waalhaven als kwaliteitsniveau ‘basis’ aangemerkt. Daarvoor geldt en ik citeer: “Overal moet de inrichting van de openbare ruimte zo zijn dat mensen met een functiebeperking ervan gebruik kunnen maken. In deze gebieden moeten looproutes daarom toegankelijk gemaakt worden voor mensen met een beperking.”

•

Verder staat er niets in het Handboek dat verwijst naar deze brug. Sterker nog, bij de evaluatie van dit Handboek pleiten wij er juist voor om het proces aan de voorkant veel duidelijker te beschrijven, zodat bijvoorbeeld ervaringsdeskundigen en deskundigen op het gebied van toegankelijkheid in een vroeg stadium worden betrokken.

Tijdens een tussentijdse voorlichting werden ons drie scenario’s gepresenteerd: 1 Een ontoegankelijke burg 2 Een toegankelijke brug 3 Geen brug, maar het opknappen van het voetgangersgebied rond de Waalhaven. Wij kunnen prima leven met scenario 3: het opknappen van het voetgangersgebied rond de Waalhaven. Het verbaast ons dan ook te lezen in de brief aan de raad dat er sowieso geen geld is om de alternatieve route om de Waalhaven op te knappen. Deze discussie gaat over de fundamentele vraag hoe wij onze samenleving willen inrichten. Is de beperking van een persoon het probleem of zit het probleem in de manier waarop we onze samenleving inrichten? Kiezen we ervoor mensen uit te sluiten of wordt toegankelijkheid de norm?

U bent aan zet. Wilt u als partij de rol van brugwachter vervullen, die beschikt over: u mag door, u sluiten we uit? Of ziet u af van de brug als die -om verschillende redenen- niet goed toegankelijk gemaakt kan worden? Tuurlijk, dat doet een beetje pijn. Maar soms moet iets pijn doen om er lessen uit te trekken voor de toekomst.