Brief HKV 2024 inspraakreactie - ZeesterNijmegen

Gijs Hak A/b ms Zeester Lindenberghaven 1d 6511XT Nijmegen info@zeeternijmegen.nl

Aan Gemeente Nijmegen Tav de Gemeenteraad Potbus 9105 6500HG Nijmegen

Nijmegen, 6 mei 2024 Onderwerp: Ontwerp Haven- en Kadeverordening 2024

Geachte leden van de Raad, Ik ben eigenaar van de Zeester, een historische kustvaarder uit 1926, die ik exploiteer voor culturele en recreatieve evenementen in de Lindenberghaven. Concreet betekent dit dat wij aanboord kleine theateracts presenteren zoals cabaret, muziek, spokenwords en deelnemen aan de kunstnacht en in het verleden de Armada mede organiseerden. Daar naast verhuren wij het schip voor bedrijfsuitjes en allerlei prive feesten zoals bruiloften en jubilea. Ik drijf deze onderneming sinds 1995, aanvankelijk met ontheffingen van de horecawet maar vanaf 2002 met een horecavergunning van de gemeente Nijmegen . De invoering van de ontwerp HKV 2024, zoals die nu gepland staat, heeft voor mijn bedrijf en voor ons prive rampzalige gevolgen. Dat zal ik u hieronder laten zien, maar eerst een korte geschiedenis. Ik ben met de Zeester op 29 november 1991 in Nijmegen komen liggen in de Waalhaven, ruim voor de later gehanteerde peildatum van 1 augustus 1994. Deze datum is later gehanteerd bij de legalisering van de woonschepen in de Waalhaven door de gemeenteraad in 2001. Een schets van Willem den Breejen, toenmalig havenmeester, voor de ligplaatsplanning heb ik bij gevoegd, aangezien mij is medegedeeld dat het archief van de havendienst nogal onvolledig is. Hierdoor had de Zeester een ligplaats als woonschip in de Waalhaven.

Echter voor bedrijfsmatige activiteiten moest ik steeds verplaatsen naar een bij de havendienst gereserveerde plek aan de Waalkade. Na het vertrek van de Mississippi Queen uit Nijmegen kon ik gebruik maken van steiger 1, waar het schip ook langere tijd kon blijven liggen. Na de reconstructie van de Lindenberghaven in 2016 werd besloten er een haven voor historische en museale schepen te maken met een horecahoek, waarin de Zeester mede een beeldbepalende invulling aan geeft. De Zeester staat ingeschreven in het register Varende Monumenten. In het voorjaar van 2017 kreeg ik het al zolang toegezegde ligplaatsvergunning van de Gemeente Nijmegen toegestuurd. Ik heb aan Jeroen Jansen, die de herinrichting van de Lindenberghaven

namens de gemeente begeleide, wat opmerkingen door gemaild oa dat ik mijn rechten op een ligplaats als woonschip in de Waalhaven had opgegeven voor een ligplaats in de Lindenberghaven, maar nu niet meer aanboord zou mogen wonen. Dat was maart 2017 en ondanks de vele telefoontjes daarna niets meer ontvangen. Ik ben inmiddels 75 jaar en wil wat rustiger aan gaan leven. Daarom probeer ik al vijf jaar het schip te verkopen. Naast de vertragingen door corona stuitte ik steeds op het probleem ligplaatsvergunning. Bij elke aspirant-koper was de eerste vraag over de vergunning . Elke keer naar de havendienst, elke keer konden zij geen vorderingen in de vergunningverlening melden. Ondertussen lijkt duidelijk waarom de vergunningverlening zo vertraagd is. De nieuwe HKV wil de ligplaatsen voor horecaschepen voor maximaa 15 jaar verloten. Dat heeft grote gevolgen voor de Zeester en daarom maak ik ernstig bezwaar tegen die bepalingen, die de duur van de vergunning beperken en wel om de volgende redenen : - Het schip wordt onverkoopbaar. Geen bank zal aan een aspirant-koper een hypotheek verstrekken als na 15 jaar het bedrijf ophoudt te bestaan en het schip en alle investeringen voor een sloopprijs van de hand kunnen worden gedaan. - Het schip is ook de woning van ons (Adriana Beintema-Hak en Gijs Hak). Verlies van schip betekent ook verlies van onze woning.

Wat dat met de huidige woningschaarste betekent is wel duidelijk. - Bij uitloting kan het bedrijf niet worden voortgezet. Naar een andere plaats of plek varen om de horeca-activiteiten voort te zetten is een illusie. Zoals Nijmegen heeft elke gemeente zijn voorschriften en vergunningen, die horeca-activiteiten strak reguleren. - Geen perspectief voor bedrijf en schip leidt ook tot minder investeringen en achterstallig onderhoud, wat de uitstraling van schip en Lindenberghaven niet bevordert. - Het vertrek van beeldbepalende schepen uit de historische haven, zoals Zeester en Opoe Sientje, is een verlies van de beeldkwaliteit van de haven en stad. - Het bedrijf is een belangrijk deel van ons pensioen. Door de onverkoopbaarheid van bedrijf wordt ons dat zo door de neus geboord. Gezien de hierboven aangevoerde bezwaren en gevolgen van een ongewijzigde invoering van de HKV verzoek ik u de termijn van 15 jaar te schrappen of in ieder geval een uitzonderingspositie te creëren voor de historische schepen in de horecahoek in de Lindenberghaven. Natuurlijk heeft elke overheid het recht om regels en plannen te veranderen. Echter als dat leidt tot schade bij particulieren of bedrijven, dient die overheid met een ruime schadeloosstelling over de brug te komen. Niet alleen als een juridische maar vooral als een morele verplichting. Vergelijk het met onteigeningen en met de stikstofboeren.

Ik hoop u voldoende duidelijk te hebben gemaakt wat voor belangen er voor ons op het spel staan. Met vriendelijke groet, Gijs Hak