CConstaterende datMontfoort
Koppel je AI →
Document · PDF

261110 Koers Volkshuisvesting Montfoort 2026

Commissie Ruimte 30 november 2026, gemeente MontfoortBij agendapunt: Raadsvoorstel Koers Volkshuisvesting Montfoort 202616.719 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 2 van 2

De ruimte om dergelijke initiatieven mogelijk te maken is daarmee niet alleen een gemeentelijke afweging, maar vraagt ook om goede afstemming met de provincie. Daarnaast bieden vrijkomende agrarische erven kansen voor beter benutten. In onze gemeente komen er namelijk regelmatig agrarische locaties vrij. Het VAB-beleid (Vrijkomende Agrarische Bebouwing) biedt ruimte om een vrijko- mende agrarische locatie onder voorwaarden te hergebruiken voor andere functies, waaronder wonen. Dit vraagt om maatwerk, en we houden rekening met de kwaliteit van de omgeving. Een woonbestemming voor voormalig agrarisch vastgoed kan zorgen voor knelpunten voor actieve agrarische bedrijven. Dit wordt meegenomen in de afwegingen en is een aandachtspunt dat geagendeerd wordt voor de Omgevingsvisie. Gebiedsgericht ruimte bieden aan woningdelen en woningsplitsen We bieden ruimte aan woningdelen en woningsplitsen, maar niet iedere vorm past op iedere plek. In dichtbebouwde delen van de kernen, zoals de centra van Montfoort en Linschoten, kunnen extra huishoudens sneller leiden tot par- keerdruk en gevolgen voor de leefbaarheid. In ruimere woonwijken liggen meer kansen, bijvoorbeeld bij grote wonin- gen waar parkeren op eigen terrein kan worden opgelost. Bij de mogelijkheden voor woningdelen en woningsplitsen sluiten we aan bij de woningdeelvarianten van Platform31 (zie onderstaand figuur).

We geven de voorkeur aan oplossingen die duurzaam woonruimte toevoegen, zoals bouw- kundige woningsplitsing. Deze vorm vraagt om een relatief ingrijpende verandering aan de woning, maar draagt op de lange termijn het meest bij aan het vergroten van de woningvoorraad. Hiermee ontstaan namelijk zelfstandige wonin- gen met een eigen toegang. Bij kadastrale splitsing worden deze woningen bovendien afzonderlijk overdraagbaar. Voor het vergroten van de woningvoorraad op kortere termijn zien we kansen in woningdeelvarianten, zoals hospita- verhuur en friendscontracten. Een groeiende groep inwoners, met name ouderen, beschikt over een ruime woning waarvan een deel, zoals de zolder of een volledige verdieping, niet of nauwelijks wordt gebruikt. We maken met Ca- zas afspraken over het al dan niet voortzetten van experimenten rond friendscontracten die lopen binnen deze wo- ningdeelvorm. Figuur 5.2: De 7 woningdeelvarianten Bron: Platform31

16 | Pagina Hierbij streven we ernaar om zowel het landschappelijke karakter van de gemeente als de leefbaarheid in onze buur- ten te behouden en waar mogelijk te verbeteren. Daarom werken we deze mogelijkheden gebiedsgericht uit. Ook daar wegen we de gevolgen voor de directe woonomgeving zorgvuldig mee. We zorgen voor duidelijk beleid over wat mo- gelijk is bij woningsplitsing en woningdelen, waarbij we niet alleen kijken naar fysieke regels (bouwkundige eisen, brandveiligheid, parkeren, etc.) en waar die mogelijk versoepeld kunnen worden, maar ook naar regels rond inkomen (kostendelersnorm, er zijn landelijk enkele voorbeelden van verruiming van de mogelijkheden voor mensen om een woning te delen of kamers te verhuren zonder direct gekort te worden op hun bijstandsuitkering of AOW). Het huidige beleid rondom mantelzorg- en familiewoningen en het bouwen van tijdelijke woningen op het eigen erf brengen we in lijn met de nieuwe wettelijke mogelijkheden in de Wet versterking regie volkshuisvesting. Daarnaast informeren we woningeigenaren actief over de mogelijkheden en voorwaarden voor woningdelen en woningsplitsen. Daar waar on- duidelijkheid of onwetendheid bestaat over dit onderwerp proberen we inwoners in te lichten en ze mee te nemen in de mogelijke stappen. Belangrijkste d oelen 1.

We creëren in de bestaande woningvoorraad diverser woningaanbod dat beter aansluit op de veranderende huishoudenssamenstelling en woonbehoefte. 2. We verruimen de mogelijkheden om de bestaande woningvoorraad beter te benutten door middel van wo- ningdelen, -splitsen, optoppen en flexibele woonconcepten. We richten ons hierbij op de duurzame varianten die op de lange termijn een toevoeging zijn voor de woningvoorraad. Daarbij houden we rekening met de leef- baarheid en het karakter van beide kernen. 6 | Aandachtsgroepen Een toekomstbestendig volkshuisvestingsbeleid vraagt om woningen en woonomgevingen die aansluiten bij de be- hoeften van verschillende groepen inwoners. In dit hoofdstuk richten we ons op twee samenhangende opgaven waar- voor de urgentie de komende jaren toeneemt: ouderenhuisvesting en de huisvesting van andere aandachtsgroepen. Voor ouderen gaat het om de groeiende behoefte aan toegankelijke, geclusterde en zorggeschikte woningen, in com- binatie met ondersteuning en ontmoeting in de directe leefomgeving. Voor aandachtsgroepen gaat het om inwoners die door hun persoonlijke situatie, een zorgvraag of beperkte financiële mogelijkheden niet vanzelfsprekend zelfstan- dig aan passende woonruimte komen. Voor beide opgaven geldt dat passende huisvesting niet alleen een bouwop- gave is, maar ook raakt aan samenleven, zorg, welzijn en leefbaarheid. 6.1.

| Waar staan we? | Figuur 6.1: Gemeente Montfoort. Huishoudenssa- Ouderen | menstelling 2023 en 2040 De gemeente Montfoort vergrijst zichtbaar. Waar in 2023 32% van de huishoudens 65 jaar of ouder is, zal dit naar verwachting in 2040 zo’n 40% zijn. Binnen deze groep neemt vooral het aantal 85-plussers sterk toe. Deze dubbele vergrijzing leidt tot een toenemende vraag naar wo- ningen die geschikt zijn om zelfstandig te blijven wonen, ook wanneer de zorg- of ondersteuningsvraag toeneemt. De huidige woningvoorraad sluit nog onvoldoende aan op deze verande- rende vraag. In de gemeente Montfoort staan relatief veel grondgebon- den woningen en is het aandeel appartementen beperkt. Daarbij geldt dat passend en gelijkvloers wonen niet alleen in appartementen mogelijk is, maar ook in grondgebonden woningen kan worden gerealiseerd. Te- gelijkertijd groeit het aantal kleinere huishoudens. Een groter aandeel appartementen kan bijdragen aan voldoende woonmogelijkheden voor jongeren én ouderen. Voor ouderen is vooral behoefte aan nultredenwo- ningen, geclusterde woonvormen en zorggeschikte woningen. De pro- | Bron: Primos-prognose provincie Utrecht vinciale woonzorganalyse uit 202410 laat voor de periode 2023 tot 2040 | (2023) een toename van de vraag zien van 150 nultredenwoningen.

Voor ge- clusterd wonen loopt de bandbreedte uiteen van 90 woningen in het basisscenario tot 290 woningen in de trendprognose. Voor zorggeschikte woningen gaat het om 60 woningen in het basisscenario en 30 woningen in de trendprognose. In totaal gaat het om een opgave voor ouderenhuisvesting van 300 tot 470 woningen tot 2040. Tabel 6.1: Vraagontwikkeling woonvormen voor ouderen in gemeente Montfoort Vraagont- | Totaal ouderen- wikkeling | Nultreden | Geclusterd | Zorggeschikt | huisvesting Basis | Trend | Basis | Trend | Basis | Trend | Basis | Trend 2023 - 2030 | 65 | 65 | 40 | 110 | 30 | 20 | 135 | 195 2023 - 2040 | 150 | 150 | 90 | 290 | 60 | 30 | 300 | 470 Bron: Woonzorganalyse provincie Utrecht, Companen (2024) De doorstroming van ouderen naar een passende woning in de gemeente Montfoort wordt nu regelmatig nog belem- merd door een combinatie van beperkt passend woningaanbod en psychologische drempels. Veel ouderen ervaren de overstap naar een kleinere (huur)woning als een grote stap. Tegelijkertijd is het aanbod van geschikte ouderenwo- ningen beperkt; de wachtlijsten zijn lang en de vraag is groot. De gemeente kiest ervoor om voor het aantal te realise- ren ouderenwoningen de trendprognose te hanteren als richtinggevend perspectief voor de toekomstige woningbouw- programmering. In de trendprognose zit de ambitie om sterker in te zetten op geclusterde woningen.

We zien in de gemeente dat geclusterd wonen, waaronder hofjeswonen, goed aansluit bij de behoefte van veel ouderen om zelf- standig te wonen met nabijheid van anderen en ondersteuning wanneer dat nodig is. Momenteel is er, zoals ge- noemd, onvoldoende geschikt aanbod om ouderen te laten doorstromen. Veel inwoners willen in de gemeente Mont- foort (het liefst in eigen kern) oud kunnen worden. Daarvoor moet in beide kernen voldoende passende woonruimte 10 Woonzorganalyse provincie Utrecht (Companen, 2024) 17 | Pagina 18 | Pagina beschikbaar zijn. Ook uit de online inwonersenquête ten behoeve van het Volkshuisvestingsprogramma blijkt dat de meerderheid van de respondenten uit onze gemeente bij geschikte woonsituaties voor ouderen denkt aan een zelf- standige woning, maar wel in een complex met andere ouderen en ruimte voor ontmoeting. Met deze stip op de horizon streven we naar het realiseren van zo’n 150 nultredenwoningen, 290 geclusterde wonin- gen en 30 zorggeschikte woningen in de periode 2023 – 2040. De opgave voor passende woningen voor ouderen betreft primair een nieuwbouwopgave, maar kan ook in de bestaande voorraad worden opgevangen. We verwachten dat zo’n 10% van de te realiseren geclusterde woningen gerealiseerd kan worden door aanpassingen in de bestaande voorraad. In de Woondeal is afgesproken dat van de nieuwbouw 30% in de sociale huur valt.

Het ligt voor de hand ditzelfde per- centage ook aan te houden voor toe te voegen nultredenwoningen. In de Nationale Prestatieafspraken is afgesproken dat corporaties zich inzetten voor 50% van de uitbreidingsopgave voor geclusterde en zorggeschikte woningen. Het is aan ‘de markt’ om de overige 50% te realiseren. Dit betekent dat de gemeente vanuit haar regierol in gesprek gaat met marktpartijen om te sturen op voldoende bouwplannen voor zorggeschikte en geclusterde woningen. Bij de realisatie van deze woningen is het belangrijk om niet alleen te kijken naar de woning zelf, maar ook naar de directe leefomgeving. De nabijheid van voorzieningen, de mogelijkheid om elkaar te ontmoeten en de aanwezigheid van informele netwerken bepalen mede of ouderen prettig zelfstandig kunnen blijven wonen. De realisatie van geclus- terde woonvormen is afhankelijk van samenwerking tussen gemeente, corporatie, ontwikkelaars en zorg- en welzijns- partijen. Andere aandachtsgroepen Naast de opgave voor ouderen staat de gemeente voor de opgave van de huisvesting van andere aandachtsgroepen. De gemeente streeft ernaar dat zowel inwoners als andere woningzoekenden die vanuit de regionale verdeling en het uitgangspunt van fair share op de gemeente Montfoort zijn aangewezen, goed kunnen wonen en zich thuis kunnen voelen.

De gemeente omarmt deze regionale verantwoordelijkheid en werkt er stapsgewijs naartoe om hieraan een passende bijdrage te leveren. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen aandachtsgroepen en wettelijk urgente aan- dachtsgroepen. Wettelijk urgente aandachtsgroepen zijn vaak aangewezen op betaalbare en toegankelijke woon- ruimte, in veel gevallen in de sociale huur of in kleine woningen met begeleiding of ondersteuning dichtbij. De criteria voor het verlenen van urgentie aan deze groepen zijn uitgewerkt in de huisvestingsverordening. De huisvesting van andere aandachtsgroepen is diverser. Het gaat bijvoorbeeld gedeeltelijk om maatschappelijk vastgoed (bijvoorbeeld voor personen met een beperking of psychische kwetsbaarheid) en voor een ander deel om tijdelijke woningen of an- der vastgoed zoals woonwagenstandplaatsen. Personen met een beperking De provinciale woonzorganalyse uit 2024 heeft de huisvestingsopgave van diverse doelgroepen in kaart gebracht. Voor mensen met een lichamelijke, verstandelijke of zintuiglijke beperking of psychische kwetsbaarheid wordt vanuit de lokale behoefte geen (extra) huisvestingsopgave verwacht de komende jaren.

Daarentegen is in 2026 vanuit de U16 de regionale spreidingsvisie Maatschappelijke Opvang en Beschermd Wonen (MOBW) opgesteld, waarbij MOBW-regio Utrecht West de opdracht heeft gekregen om zowel opvang als plekken beschermd wonen te realiseren Aandachtsgroepen • Ouderen • Personen met lichamelijke, zintuiglijke, verstandelijke of psychische beperking • (Dreigend) dak- en thuislozen • Arbeidsmigranten • Studenten • Woonwagenbewoners • Statushouders (via wettelijke taakstel- ling) Wettelijk urgente aandachtsgroepen • Uitstromers Beschermd Wonen en Maatschappelijke Opvang • Uitstromers vrouwenopvang en slacht- offers mensenhandel • Uitstromers jeugdzorg met verblijf • Uitstromers detentie • Medisch urgenten • Mantelzorgverleners en -ontvangers • Uitstappende sekswerkers • Dakloze gezinnen met minderjarige kinderen 19 | Pagina voor inwoners uit deze regio. Hierbij gaat het specifiek ook om personen met een beperking en/of een begeleidingsbe- hoefte. Aangezien gemeente Montfoort onder de MOBW-regio Utrecht West valt, kan er regionaal gezien wel een (ex- tra) huisvestingsopgave worden verwacht. Hoe deze opgave er precies uit gaat zien moet nog worden vastgesteld. Deze opgave wordt gezamenlijk met de andere gemeenten uit MOBW-regio Utrecht West ingevuld.

Statushouders Daarnaast is er in de provinciale woonzorganalyse in 2024 een inschatting gemaakt van de woningbehoefte voor sta- tushouders in de gemeente Montfoort. Dit is lastig, omdat de jaarlijkse taakstelling sterk fluctueert – afhankelijk van het aantal asielzoekers dat in een bepaalde periode asiel aanvraagt en een status krijgt. Toenames in de aantallen van te huisvesten statushouders hebben weinig te maken met demografische ontwikkelingen in de vestigingsge- meente. Factoren die wel invloed hebben, zijn supranationale economische ontwikkelingen en ontwikkelingen in con- flictgebieden. Om een inschatting te maken van de toekomstige woningbehoefte, zijn daarom twee scenario’s doorge- rekend.11 Om te bepalen hoeveel woningen er nodig zijn voor het huisvesten van statushouders is gerekend met een gemiddelde huishoudensgrootte van 2 personen. Voor de gemeente Montfoort zou dit leiden tot een jaarlijkse opgave tussen de 9 en 17 woningen. Binnen deze verplichting heeft de gemeente Montfoort er de afgelopen jaren voor geko- zen om, waar mogelijk, prioriteit te geven aan de huisvesting van gezinnen12. Dit past beter bij de woningvoorraad van de gemeente, die voor een groot deel uit grotere woningen bestaat. Er is daarmee in de praktijk een grotere huishou- densgrootte behaald, namelijk een gemiddelde huishoudensgrootte van 3,4.

Hierdoor waren er minder woningen no- dig om statushouders te huisvesten. Met een huishoudensgrootte van 3,4 zouden er in het trendmatige scenario jaar- lijks zo’n 5 woningen nodig zijn, in het hoge scenario gaat het om zo’n 10 woningen. Tabel 6.2: Inschatting woningbehoefte statushouders in gemeente Montfoort Woningbehoefte per jaar Huishoudensgrootte 2 Huishoudensgrootte 3,4 Trendmatig scenario 9 5 Hoog scenario 17 10 Bron: Woonzorganalyse provincie Utrecht, Companen (2024), bewerking Companen Het aantal benodigde woningen is dus afhankelijk van de taakstelling en de grootte van de te huisvesten huishou- dens. We hanteren voor de opgave de volgende bandbreedte: 5 tot 9 woningen in het basisscenario en 10 tot 17 wo- ningen in het hoge scenario. Alsnog is de opgave aanzienlijk voor de gemeente Montfoort omdat er zeer weinig aan- bod is in de sociale huur. De taakstelling voor de huisvesting van statushouders is echter wel een wettelijke verplich- ting voor de gemeente. Binnen deze verplichting kiest de gemeente Montfoort ervoor om waar mogelijk prioriteit te geven aan de huisvesting van gezinnen. Dit sluit beter aan bij de samenstelling van de lokale woningvoorraad. Door meer gezinnen te huisvesten kan de taakstelling met een kleiner aantal woningen worden gerealiseerd dan wanneer voornamelijk alleenstaande statushouders worden gehuisvest.

Omdat er ook alleenstaande statushouders gehuisvest moeten worden werken we aan de realisatie van kleinere sociale huurwoningen, die, deels, op de kleine huishoudens statushouders zijn gericht, zoals op de Bleek/Valkenweide. Hiermee trekken we de beleidslijn uit de geactualiseerde woonvisie door. Om dit te kunnen behalen is het belangrijk dat de ambtelijke capaciteit die hiervoor nodig is, gelijk blijft. Arbeidsmigranten Naar schatting wonen er zo’n 230 arbeidsmigranten in de gemeente Montfoort, waarvan een deel niet is geregi- streerd13. Volgens prognoses neemt het aantal werkende en daarmee het aantal wonende arbeidsmigranten de ko- mende jaren toe in de gemeente Montfoort. We schatten een toekomstige groeiopgave en daarmee een extra huis- vestingsbehoefte van in totaal 125 arbeidsmigranten richting 2035 (periode 202314 – 2035). Binnen deze totale groei- opgave gaat het naar schatting om 55 short-stay (verblijf korter dan een jaar), 12 mid-stay (verblijf 1 tot 3 jaar) en 58 long-stay (verblijf langer dan 3 jaar) arbeidsmigranten. De daadwerkelijke ontwikkeling hangt onder meer af van de economische groei, de ontwikkeling van de beroepsbevolking en de mate waarin vacatures door andere groepen werknemers kunnen worden ingevuld. 11 Het trendmatige scenario gaat uit van een taakstelling die gelijk is aan het gemiddelde van de afgelopen 5 jaar.

Het hoge scenario gaat uit van een gemiddelde taakstelling die gelijk staat aan die in de hoogste 2 jaren sinds 2013. 12 Het inzetten op het huisvesten van gezinnen (statushouders) de afgelopen jaren was mogelijk door extra ambtelijke inzet. 13 Onderzoek onderbouwing verhuurvergunning arbeidsmigranten (Companen, 2024). 14 In het ‘Onderzoek onderbouwing verhuurvergunning arbeidsmigranten’ is een schatting gemaakt van de omvang en woonsituatie van arbeidsmi- granten in de gemeente Montfoort. Daarvoor is onder andere CBS-Microdata gebruikt. De meest recente data ten tijde van het onderzoek stamde uit 2023. 20 | Pagina Long-stay arbeidsmigranten doen beroep op woningen in de reguliere woningvoorraad. Het gaat doorgaans om een woning in de sociale huur, middenhuur of betaalbare koop. De huisvestingsbehoefte van long-stay arbeidsmigranten wordt daarmee ook meegenomen in de Primos-prognoses voor de toekomstige woningbehoefte. De gemeente Mont- foort moet hierin dus rekening houden met in totaal ongeveer 165 long-stay arbeidsmigranten in 2035. De huisvesting van short- en mid-stay arbeidsmigranten betreft vooral logies of andere niet-zelfstandige huisvesting, bijvoorbeeld via de werkgever of een uitzendbureau. Werkgevers en uitzendbureaus hebben daarbij de verantwoordelijkheid voor het bieden van goede en veilige huisvesting, in lijn met onze economische visie.

Er zijn in de gemeente signalen van slecht verhuurderschap en huisvesting op locaties die daarvoor niet geschikt zijn. Er is echter nog onvoldoende zicht op de mate waarin dit voorkomt. In 2027 gaan we aan de slag met beleid voor goede en veilige huisvesting voor deze doelgroep. Arbeidsmigranten leveren namelijk een belangrijke bijdrage aan de lokale en regionale economie en verdienen daarom een fatsoenlijke woonplek. We verbeteren de registratie en moni- toren structureel de aard en omvang van misstanden. Als daaruit blijkt dat problemen terugkeren, onderzoeken we de mogelijkheden voor passend beleid. Woonwagenbewoners De gemeente Montfoort respecteert de specifieke woonwagencultuur en de daarbij behorende woonvorm van woon- wagenbewoners. Dit uitgangspunt sluit aan bij de verplichtingen die voortvloeien uit het Europees Verdrag tot be- scherming van de Rechten van de Mens (EVRM). Daarbij wordt erkend dat het wonen in een woonwagen onderdeel kan zijn van de identiteit en culturele levenswijze van woonwagenbewoners. Op het moment van schrijven van de Koers Volkshuisvesting Montfoort 2026 staan er zeven woningzoekenden op de wachtlijst voor een woonwagenstand- plaats. De gemeente beschikt over vier woonwagenstandplaatsen en realiseert in De Bleek fase 1 vier extra stand- plaatsen. Daarmee is er een resterende opgave van drie woonwagenstandplaatsen.

We blijven de komende jaren in gesprek over het vervullen van deze resterende opgave. Daarnaast houden we zicht op toekomstige ontwikkelingen en monitoren we de wachtlijst. Cazas Wonen is de primaire partner van de gemeente als het gaat om deze doelgroep. We maken prestatieafspraken met hen en hun huurdersvereniging over zaken binnen dit onderwerp. Studenten De omvang van de groep studenten die in de gemeente Montfoort beroep doet op een studentenkamer is niet bekend. Naar verwachting gaat het om zeer kleine aantallen, waardoor er geen directe opgave lijkt te zijn. Er zijn uiteraard thuiswonende studenten, die bij verhuizing in veel gevallen gaan wonen in de stad waar zij studeren. Mochten er zich door bijvoorbeeld leegstand kansen voordoen voor het huisvesten van deze groep, dan passen we dat toe. Wettelijk urgente aandachtsgroepen Voor de urgente aandachtsgroepen is in de provinciale woonzorganalyse in 2024 een inschatting gemaakt van de be- hoefte aan zelfstandige woonruimte voor deze groepen. Het gaat hierbij om uitstromers Beschermd Wonen, Jeugd- zorg met verblijf, Maatschappelijke Opvang, detentie en forensische zorg.

Onderstaande tabel geeft deze inschatting weer per groep: Tabel 6.3: Inschatting behoefte aan zelfstandige woonruimte onder urgente aandachtsgroepen in gemeente Montfoort Urgente aandachtsgroepen Jaarlijkse behoefte aan zelfstandige woonruimte Uitstroom Beschermd Wonen 1 Uitstroom jeugdzorg met verblijf 1 Uitstroom Maatschappelijke Opvang 5 Uitstroom vrouwenopvang 0 Uitstroom detentie 0 Uitstroom forensisch beschermd wonen en forensische zorg 1 Totaal 8 Bron: Woonzorganalyse provincie Utrecht, Companen (2024) Een groep die ontbreekt in bovenstaande tabel is de groep (dreigend) dakloze gezinnen met minderjarige kinderen. Deze groep is binnen de Wet versterking regie volkshuisvesting recent toegevoegd aan de wettelijke urgente aan- dachtsgroepen. Landelijk wordt sinds een aantal jaar de ETHOS-telling uitgevoerd om de aard en omvang van dak- en thuisloosheid in beeld te brengen. In 2026 doen organisaties in de regio Utrecht voor het eerst mee aan deze tel- ling, waaronder de gemeente Montfoort. De resultaten hiervan worden eind 2026 gepubliceerd. Op basis van deze telling kan de omvang van de groep (dreigend) dakloze gezinnen met minderjarige kinderen geschat worden. Voorals- nog houden we rekening met een bandbreedte van 3 tot 25 (dreigend) dakloze gezinnen met minderjarige kinderen.

21 | Pagina Het gaat om een ruime bandbreedte; we hebben nog onvoldoende overzicht van het totaal. Wanneer de resultaten van de telling beschikbaar komen onderzoeken we nader de omvang van deze doelgroep en wat dat betekent voor de aantallen te huisvesten wettelijk urgente aandachtsgroepen. Door middel van het Regionale Afsprakenkader Aandachtsgroepen zetten we ons als gemeente in regionaal verband (regio U10) in voor een evenwichtige verdeling van wettelijke urgente aandachtsgroepen over de gemeenten in de regio. Voor de wettelijk urgente aandachtsgroepen komt de opgave voor de gemeente Montfoort neer op zo’n 10 uit- stromers die behoefte hebben aan zelfstandige woonruimte. Voor de huisvesting van statushouders wordt in het af- sprakenkader uitgegaan van zo’n 16 woningen per jaar in de gemeente Montfoort, uitgaande van het hoge scenario en een huishoudensgrootte van 2. Hierbij geldt zoals eerder beschreven dat gemeente Montfoort zich richt op het huisvesten van gezinnen. Daarmee komen we (wanneer we, net zoals in het afsprakenkader, uitgaan van het hoge scenario) uit op een bandbreedte van 10 tot 16 woningen per jaar. Voor beide categorieën gaat het dan om een jaar- lijkse huisvestingsbehoefte van ongeveer 20 tot 26 woningen.

Tabel 6.4: Regionale afsprakenkader aandachtsgroepen, cijfers aandachtsgroepen gemeente Montfoort (op basis van de provinci- ale woonzorganalyse 2024) Inwoneraantal per 1- 1-2023 Wettelijk urgenten* Statushouders Totaal 13.920 10 10** – 16*** 20 - 26 * Betreft uitstromers Beschermd Wonen, Jeugdzorg met verblijf, Maatschappelijke Opvang, detentie, forensische zorg. ** Uitgaande van scenario ‘hoog’ en een huishoudensgrootte van 3,4. *** Aansluitend op het afsprakenkader: uitgaande van scenario ‘hoog’ een huishoudensgrootte van 2. Bron: Regionale afsprakenkader aandachtsgroepen U10, bewerking Companen Deze opgave is in verhouding tot het aantal vrijkomende sociale huurwoningen in de gemeente Montfoort zeer groot. In 2024 kwamen er 40 sociale huurwoningen per jaar vrij voor een nieuwe bewoner. Dat betekent dat het beschikbare aanbod onvoldoende is om de geraamde jaarlijkse behoefte van circa 20 tot 26 woningen op te vangen, naast de re- gulier woningzoekenden die ook een beroep doen op sociale huurwoningen. Daarnaast bestaat de mogelijkheid dat het aantal woningen voor wettelijk urgenten hoger wordt wanneer er meer bekend is over de omvang van de groep (dreigend) dakloze gezinnen met minderjarige kinderen.

De beperkte omvang van de sociale huurvoorraad, de sterk opgelopen wachttijden en zoektijden en het beperkte aantal vrijkomende woningen maken dat de huisvesting van aandachtsgroepen niet los kan worden gezien van de bredere opgave om meer betaalbare, kleinere woningen toe te voegen. 6 .2. Wat willen we bereiken? We willen bereiken dat zowel ouderen en aandachtsgroepen als regulier woningzoekenden in de gemeente Montfoort passend kunnen wonen, met ondersteuning en voorzieningen dichtbij waar dat nodig is. Daarbij gaat het niet alleen om het toevoegen van woningen, maar ook om het versterken van doorstroming, ontmoeten, begeleiding en een evenwichtige spreiding over de gemeente en de regio. We werken aan een inclusieve gemeente waarin inwoners met verschillende woon- en zorgvragen volwaardig mee kunnen doen. Voldoende aanbod voor ouderen en doorstroming Ouderen in de gemeente Montfoort blijven graag wonen in onze gemeente. We zetten in op doorstroming van oude- ren naar een passende woning. Doorstroming wordt primair gestimuleerd door passend woningaanbod, ondersteund met communicatie, begeleiding en waar mogelijk stimuleringsmaatregelen. Daarom willen we het aanbod vergroten en realiseren we in de nieuwbouw meer passende woningen voor ouderen. Dit doen we zowel in Montfoort als in Linschoten, zodat ouderen in hun eigen kern kunnen blijven wonen, als zij dat wensen.

We doen dit in de vorm van appartementen, maar ook in de vorm van nieuwe en innovatieve woonvormen. Hierbij valt te denken aan bebo-wonin- gen (beneden-bovenwoningen waarbij bijvoorbeeld een oudere in de gelijkvloerse benedenwoning woont en een jon- gere in de bovenwoning), rug-aan-rugwoningen, hofjes, en andere geclusterde woonvormen. Zoals eerder beschre- ven volgen we de trendprognose als we kijken naar de behoefte aan geclusterde woningen voor ouderen. Daarmee streven we naar het realiseren van in totaal 290 extra geclusterde woningen in de periode 2023 – 2030. We werken al hard aan het realiseren van woningen voor ouderen. Door het steeds meer ‘vullen van de pijplijn’ met woningbouwprojecten staan er inmiddels woningen voor ouderen (zonder zorg t/m Wlz) geprogrammeerd in de Van Damstraat. Op de Doeldijk wordt gewerkt aan een woonmilieu gericht op ouderen. Binnen de woningbouwplannen, 22 | Pagina waar nog ruimte is voor herprogrammering kijken we naar het toevoegen van extra geclusterde woningen. Uitgangs- punt hierbij is dat de passende woonvormen die we ontwikkelen ook geschikt moeten zijn voor andere doelgroepen, zoals jongeren. Zo stimuleren we een diverse samenstelling in onze wijken. Daarnaast is samenwerking tussen ge- meente, corporatie, ontwikkelaars en zorg- en welzijnspartijen van belang om geclusterde woonvormen te kunnen realiseren.

De zorginfrastructuur, nabijheid van voorzieningen en het beheer van ontmoetingsruimten in dergelijke woonvormen regelt zich niet vanzelf. Omdat verhuizen een passende oplossing biedt (mits er voldoende aanbod is), zetten we in op doorstroming in plaats van op het ingrijpend aanpassen van grote bestaande woningen. Zo komen deze woningen vrij voor andere huishou- dens en ontstaat een verhuisketen die meerdere woningzoekenden perspectief biedt. Daarbij realiseren we ons dat verhuizen voor ouderen tegenwoordig nog veel belemmeringen kent. Onvoldoende (betaalbaar) aanbod, maar ook psychologische factoren vormen een drempel om te verhuizen. Een verhuisstap zetten is in veel gevallen een stap van ‘groot’ naar ‘beter’. Hierbij hebben we oog voor de verschillen in verhuizen naar koop of huur. We gaan vroegtijdig het gesprek aan over toekomstige woonwensen en maken inwoners bewust van de mogelijkheden. Huisvesting aandachtsgroepen in balans Als gemeente onderschrijven wij het uitgangspunt van een evenwichtige verdeling van aandachtsgroepen binnen de regio. Voor iedereen in onze gemeente voelen wij de verantwoordelijkheid om in een dak boven het hoofd te voorzien. Wij willen dan ook naar vermogen bijdragen aan de huisvesting van verschillende doelgroepen, maar erkennen tege- lijkertijd dat onze uitgangspositie verschilt van die van veel andere regiogemeenten.

Bij de zorgdoelgroepen onderscheiden we twee vormen van huisvesting; de eerste vorm betreft huisvesting voor groe- pen die zorg of begeleiding nodig hebben, zoals personen met een handicap of psychische kwetsbaarheid. Voor een relatief kleine gemeente als Montfoort geldt dat veel opgaven afzonderlijk te klein zijn om voor iedere doelgroep een specifiek woonconcept of voorziening te realiseren. Daarom is regionale samenwerking belangrijk. Door binnen de regio afspraken te maken over welke gemeenten voor welke opgaven een grotere rol vervullen, kunnen woonvormen en voorzieningen worden gerealiseerd die voldoende omvang hebben om duurzaam te functioneren. Als gemeente werken we al hard aan woningbouw voor bepaalde doelgroepen. Dat doen we bijvoorbeeld in de Van Damstraat, waar woningen worden gerealiseerd voor mensen met een autismespectrumstoornis. Daarnaast willen we in regionaal ver- band afspraken maken over de rol die de gemeente Montfoort wil vervullen bij de huisvesting van mensen met een licht verstandelijke beperking, voortbouwend op het aanbod wat er al is in de gemeente (Linschoten).

Zoals eerder genoemd verwachten we ook een (extra) huisvestingsopgave vanuit de regionale spreidingsvisie Maatschappelijke Opvang en Beschermd Wonen (MOBW), waarbij MOBW-regio Utrecht West de opdracht heeft gekregen om zowel opvang als plekken beschermd wonen te realiseren voor inwoners uit deze regio. Hoe deze opgave er precies uit gaat zien moet nog worden vastgesteld. Deze opgave wordt gezamenlijk met de andere gemeenten uit MOBW-regio Utrecht West ingevuld. De tweede vorm betreft huisvesting in zelfstandige sociale huurwoningen voor de wettelijk urgente aandachtsgroepen (uitstromers uit diverse instellingen en statushouders). Voor deze huisvesting maken we in de regio afspraken door middel van het Afsprakenkader Aandachtsgroepen voor een evenwichtige verdeling over de regio. De sociale huur- voorraad in de gemeente Montfoort is zeer beperkt van omvang en bestaat bovendien relatief vaak uit grotere wonin- gen. Hierdoor sluit het beschikbare aanbod niet altijd goed aan op de woonbehoefte van bijvoorbeeld wettelijk urgen- ten of andere aandachtsgroepen die juist behoefte hebben aan kleinere, betaalbare woningen. Het is daarom op dit moment niet haalbaar om aan de opgave voor onze gemeente vanuit het Afsprakenkader Aandachtsgroepen te vol- doen. Om hier stapsgewijs naartoe te werken, richten we ons de komende jaren concreet op twee oplossingsrichtin- gen: 1.

We benutten de ruimte om binnen de subregio Utrecht-West verdiepende afspraken te maken over de verde- ling van aandachtsgroepen, uitgaande van de regionaal afgesproken aantallen. 2. Bij de huisvesting van statushouders geven we waar mogelijk prioriteit aan gezinnen. Dit sluit aan bij de rela- tief grote woningen in de gemeentelijke sociale huurvoorraad. Door grotere huishoudens in één woning te huisvesten, kan de wettelijke taakstelling voor grotere aantallen statushouders met minder woningen worden gerealiseerd dan wanneer voornamelijk alleenstaande statushouders worden gehuisvest. Omdat er ook al- leenstaande statushouders gehuisvest moeten worden werken we aan de bouw van modulaire woningen, bijvoorbeeld op de Bleek. 23 | Pagina Bij deze twee oplossingsrichtingen is het vanzelfsprekend van groot belang dat we de komende jaren sociale huurwo- ningen toevoegen. De uitbreiding van sociale huurwoningen is noodzakelijk om toe te groeien naar de regionale fair share-opgave. Dit doen we niet alleen omdat dit volgens de Wet versterking regie volkshuisvesting verplicht is, maar ook omdat we meer woonruimte willen creëren voor groepen die een beroep doen op een sociale huurwoning. We zijn al goed op weg als het gaat om de realisatie van sociale huur; we hebben de afgelopen jaren hard gewerkt aan het ‘vullen van de pijplijn’ met woningbouwprojecten.

Ook sociale huurwoningen zijn daar onderdeel van. We zetten niet alleen in op sociale huur, maar ook op middenhuur en betaalbare koop, met bijzondere aandacht voor kleinere wonin- gen die aansluiten bij de behoefte van aandachtsgroepen en andere kleine huishoudens. Met name in de middenhuur en betaalbare koop zien we nog een opgave. Naast nieuwbouw benutten we hiervoor kansen in de bestaande voor- raad, onder meer door geschikte woningen te splitsen. Ook vinden we het belangrijk dat aandachtsgroepen een zachte landing krijgen in onze gemeente. Huisvesting staat daarom niet op zichzelf: we zorgen er samen met woningcorporaties, zorg- en welzijnspartijen voor dat er passende begeleiding geboden wordt en dat er goede aansluiting is op voorzieningen. Zo zorgen we ervoor dat nieuwe inwo- ners goed kunnen deelnemen aan de samenleving. Iedereen doet mee. Belangrijkste doelen 1. We vergroten het passende woningaanbod voor ouderen: we streven naar het realiseren van 290 extra ge- clusterde woningen in onze gemeente. We voegen zowel in Montfoort als in Linschoten passende woningen voor ouderen toe, zodat zij in hun vertrouwde kern kunnen blijven wonen. 2. We stimuleren doorstroming en bewustwording over passend wonen. 3. We streven naar voldoende betaalbare woonruimte om zowel aandachtsgroepen als regulier woningzoeken- den te kunnen huisvesten. 4.

We bepalen samen met woningcorporaties en regiogemeenten welke passende en realistische bijdrage Mont- foort kan leveren aan de huisvesting van de verschillende aandachtsgroepen 24 | Pagina 7 Toekomstbestendig gemeente Montfoort Toekomstbestendig wonen gaat niet alleen over het toevoegen van voldoende woningen, maar ook over de kwaliteit van de woonomgeving: de plek waar onze inwoners wonen, elkaar ontmoeten en van waaruit zij hun dagelijkse leven binnen en buiten de gemeente vormgeven. De gemeente Montfoort wil groeien op een manier die past bij de schaal, identiteit en het landelijke karakter van de gemeente. Dat vraagt om een balans tussen woningbouw, leefbaarheid, duurzaamheid, voorzieningen, mobiliteit en sociale samenhang. In dit hoofdstuk kijken we daarom naar de vraag hoe de gemeente Montfoort ook in de toekomst een vitale, groene, gezonde en inclusieve woongemeente kan blijven. Daarbij richten we ons in de Koers Volkshuisvesting Montfoort 2026 op de onderwerpen die rechtstreeks samenhan- gen met wonen en agenderen we bredere vraagstukken voor de fysieke leefomgeving vanuit die invalshoek. Onder- werpen die primair thuishoren in de gemeentelijke Omgevingsvisie brengen we in bij de herijking daarvan. 7.1. Waar staan we? Eigen karakter van Linschoten en Montfoort De gemeente Montfoort bestaat uit twee sterke, zelfstandige kernen met ieder een eigen karakter.

Nieuwe ontwikke- lingen moeten daarom niet uitgaan van één uniforme aanpak, maar aansluiten bij wat iedere kern ruimtelijk en sociaal bijzonder maakt. Linschotenaren die deel hebben genomen aan de enquête en/of aan de inwonersbijeenkomst omschrijven. Linscho- ten als een kleinschalig, groen dorp met een historische kern en een directe relatie met het omliggende landschap. Rust, natuur, ruimte en een herkenbare dorpse schaal worden door inwoners als belangrijke kwaliteiten genoemd. De woningvoorraad bestaat relatief vaak uit ruime grondgebonden, twee-onder-één-kap- en vrijstaande woningen. Het dorp is sterker dan Montfoort georiënteerd op Woerden, de regio en de Randstad. Verenigingen, de supermarkt, het dorpshuis en andere ontmoetingsplekken spelen een belangrijke rol in het dagelijkse contact. Een bijzondere kracht is het grote vrijwilligersnetwerk: veel inwoners zijn actief bij een vereniging of zetten zich op een andere manier voor het dorp in. Inwoners van Montfoort die deelgenomen hebben aan de enquête en/of aan de inwonersbijeenkomst omschrijven waarderen de rust, het groen en de natuur, maar ook de nabijheid van voorzieningen. De woningvoorraad is meer gevarieerd dan in Linschoten, terwijl het karakter als kleine stad behouden blijft. Sociaal kenmerkt Montfoort zich door sterke lokale binding, een ‘ons-kent-ons’ cultuur en verenigingen.

Ook hier zijn veel vrijwilligers actief. De gemeen- schap kan worden getypeerd als praktisch en ondernemend: harde werkers en een sterke ontwikkeling richting de maakindustrie en lokaal ondernemerschap. Duurzame en kwalitatieve leefomgeving De Omgevingsvisie geeft hiervoor duidelijke richting. Nieuwe ontwikkelingen moeten aansluiten bij de landschappe- lijke en cultuurhistorische kwaliteiten van de gemeente Montfoort. Ook kiest de gemeente voor vitale, leefbare en in- clusieve kernen, waarin inwoners prettig kunnen wonen, elkaar kunnen ontmoeten en gebruik kunnen maken van toe- gankelijke voorzieningen. Woningbouw, gezondheid, duurzaamheid, leef- baarheid en landschappelijke kwaliteit moeten daarbij in samenhang wor- den bekeken. Dit betekent dat nieuwbouw niet alleen moet bijdragen aan het oplossen van de druk op de woningmarkt, maar ook aan de kwaliteit van de woonomgeving. Uit de online inwonersenquête komt naar voren dat inwoners in de ge- meente hun woonomgeving vooral verbinden met groen en natuur, voor- zieningen en veiligheid. Ook noemen zij rust, ruimte en het dorpse ka- rakter als belangrijke kwaliteiten van de gemeente. Sociale samenhang en leefbaarheid Naast de kwaliteit van de fysieke leefomgeving is ook de sociale samenhang een belangrijk onderdeel van een toe- komstbestendige gemeente Montfoort.

Inwoners waarderen de betrokkenheid tussen bewoners, het actieve vereni- gingsleven en de onderlinge verbondenheid binnen de kernen. Een passend woningaanbod kan eraan bijdragen dat jongeren, starters en gezinnen in de gemeente blijven wonen. Dat is niet alleen van belang voor de leefbaarheid, maar ook voor de lokale arbeidsmarkt, het ondernemerschap en de continuïteit van lokale bedrijven. Het behouden

25 | Pagina van jongeren in de gemeente kan bijdragen aan de continuïteit van familiebedrijven, de beschikbaarheid van perso- neel en de betrokkenheid bij lokale verenigingen en ondernemersnetwerken. De bevolkingsontwikkeling over de periode 2012 − 2024 voor de gemeente Montfoort laat zien dat het binnenlands migratiesaldo al lange tijd negatief is (met uitzondering van de jaren 2015, 2016 en 2018). Dit is te zien in de ontwik- keling van de grijze lijn in onderstaande grafiek. Dit betekent dat er in deze periode gemiddeld meer personen ver- trokken naar andere Nederlandse gemeenten dan dat personen uit andere Nederlandse gemeenten zich vestigden in onze gemeente. Er is een relatief sterke verhuisrelatie met de gemeente Utrecht en Woerden. Personen uit deze ge- meente vestigen zich in de gemeente Montfoort, maar inwoners uit de gemeente Montfoort trekken andersom ook naar deze gemeente. Vertrek naar Woerden en Utrecht betreft gedeeltelijk jongeren die vanwege studie, werk, beter woonaanbod of stedelijker willen wonen, de gemeente Montfoort verlaten. Figuur 7.1: Bevolkingsontwikkeling gemeente Montfoort 2012 - 2024 Bron: CBS, 2024 Dit is een belangrijk signaal voor de sociale samenhang in de gemeente Montfoort. Een evenwichtige bevolkingssa- menstelling draagt bij aan sterke sociale netwerken, informele ondersteuning en een levendig verenigingsleven.

In Linschoten vormt het sterke vrijwilligersnetwerk een belangrijke basis voor het dorp, maar door de vergrijzing kan dit netwerk in de toekomst steeds meer onder druk komen te staan. Tegelijkertijd zien we dat met name jonge starters moeite hebben om een passende woning in de gemeente te vinden, waardoor zij soms genoodzaakt zijn elders te gaan wonen. Het behoud van jongeren is belangrijk om het vrijwilligerswerk en het verenigingsleven ook op langere termijn vitaal te houden. 7.2. Wat willen we bereiken? Kernkwaliteiten als uitgangspunt voor ontwikkeling Bij het realiseren van nieuwe woningen, zowel via nieuwbouw als via de bestaande voorraad, houden we zoveel mo- gelijk rekening met de kernwaarden en kwaliteiten van Montfoort en Linschoten die uit de online inwonersenquête naar voren zijn gekomen. Dat doen we door per gebied te bepalen welke vorm van bouw of verdichting passend is. In de compacte centra van Montfoort en Linschoten zijn we terughoudend met woningsplitsing als daardoor de parkeer- druk toeneemt, groen verdwijnt of de leefbaarheid onder druk komt te staan. In ruimere woonwijken bieden grote wo- ningen en percelen meer kansen voor splitsing, mits de woning daarvoor geschikt is, parkeren zoveel mogelijk op ei- gen terrein wordt opgelost en de gevolgen voor omwonenden aanvaardbaar zijn.

Bij transformatie van bestaande ge- bouwen en locaties kiezen we voor plannen die niet alleen woningen toevoegen, maar ook de ruimtelijke kwaliteit ver- beteren en waar mogelijk groen, veilige routes en ruimte voor ontmoeting toevoegen. Woningtransformatie in de bin- nenstad mag daarbij niet de vitaliteit van de binnenstad aantasten. Ook mobiliteit is een belangrijk aandachtspunt bij het toevoegen van woningen, onder andere voor ouderen en andere aandachtsgroepen. Openbaar vervoer en fiets- gebruik is niet voor iedereen een volwaardig alternatief. Daarom moeten nieuwe woonlocaties veilig en toegankelijk worden verbonden met voorzieningen en vervoer, met aandacht voor voetgangers, rollators en scootmobielen. Op nieuwbouwlocaties reserveren we vanaf het begin voldoende ruimte voor groen en water, spelen en bewegen, en ontmoetingsplekken voor verschillende leeftijden en behoeften. In Linschoten hebben we oog voor het voorzieningen- niveau dat steeds verder onder druk komt te staan. Het behoud van de voorzieningen in Linschoten is van belang voor de vitaliteit en sociale samenhang van het dorp.

26 | Pagina Gezonde en klimaatbestendige leefomgeving Vanuit de Omgevingsvisie werken we aan een groenere, gezondere en veiligere leefomgeving en bouwen daarnaast met aandacht voor de thema’s uit het Convenant Toekomstbestendig Bouwen. Daarbij zetten we in op klimaatadapta- tie, onder andere door het onderhoud en de uitbreiding van groen, waterberging en biodiversiteit. Binnen ruimtelijke ontwikkelingen hanteren we gezondheid, veiligheid en milieukwaliteit als belangrijke uitgangspunten. Deze uitgangs- punten nemen we vanaf het begin mee in de planvorming. Daarbij zorgen we dat de woonomgeving bruikbaar en toe- gankelijk is voor uiteenlopende doelgroepen, van jong tot oud en met of zonder beperking. Ook de warmtetransitie vormt een belangrijke opgave. In de Transitievisie Warmte beschrijven we hoe we tussen nu en 2050 stapsgewijs toewerken naar een duurzame warmtevoorziening zonder fossiele brandstoffen. Daarbij wordt ingezet op een gebiedsgerichte aanpak, die rekening houdt met verschillen tussen buurten, woningtypen en de be- hoeften van inwoners. Een belangrijke eerste stap is het verbeteren van de energieprestatie van woningen door mid- del van isolatie. Goede isolatie verlaagt de energievraag en draagt tegelijkertijd bij aan wooncomfort, lagere energie- lasten en een gezonde woning.

Voor het daadwerkelijk aardgasvrij maken zien we Zuid-Oost Linschoten, Keizerrijk en Noord-West Hofland als kansrijke buurten om vóór 2030 aan de slag te gaan met een aanpak voor aardgasvrij-ready of aardgasvrij. Met name in de woningen gebouwd vóór 1980 is in de komende jaren wellicht onderhoud nodig. Een goede graadme- ter is het aantal woningen met een energielabel van D of lager. In de binnenstad van Montfoort en in de omgeving van de dorpsstraat in Linschoten zien we onder andere een relatief hoger aandeel E, F of G labels. Dit zijn gebieden met relatief veel oude woningen, veelal van vóór 1920. Bij deze woningen is naast verduurzaming ook op termijn mogelijk onderhoud nodig om te zorgen dat ze in goede staat blijven. Voor het corporatievastgoed maken we hierover afspra- ken met Cazas in de prestatieafspraken. Hierin is onder andere afgesproken dat Cazas in 2030 een gemiddelde ener- gie-index van ≤ 1,2 (label A) heeft in de gemeente Montfoort. Figuur 7.2: Aandeel woningen met een E, F of G label in Linschoten en Montfoort Bron: VRO De kwaliteit van woningen en van de woonomgeving heeft ook effect op de leefbaarheid. Een relatief groot deel van de respondenten van de online inwonersenquête geeft bijvoorbeeld aan dat het dorpscentrum van Linschoten verou- derd en dat dit effect heeft op de leefbaarheid. Het gaat onder andere om dorphuis de Vaart en bijbehorende gebou- wen.

Inwoners uit Montfoort geven aan dat ze de leefbaarheid zien afnemen in het noorden van buurt Tabakshof (ten noorden van Roelof de Roverlaan), voornamelijk door overlast en verminderde veiligheid. Om zowel fysiek als sociaal toekomstbestendig te zijn is het belangrijk dat we vanuit een integraal perspectief kijken naar wijken en woningen die toe zijn aan vernieuwing of verbetering. Dit vraagt om een gebiedsgerichte uitwerking en agenderen we daarom voor de actualisatie van de Omgevingsvisie. Ontmoeting stimuleren Ontmoeting ontstaat niet altijd vanzelf. Daarom nemen we dit vanaf het begin mee als uitgangspunt bij woningbouw en de inrichting van de woonomgeving. We zorgen voor toegankelijke plekken binnen en buiten die aansluiten bij de samenstelling en behoeften van een buurt, zoals een gezamenlijke ruimte, plein, speelplek, wandelroute of ontmoe- tingsplek nabij voorzieningen. Bij geclusterde woonvormen voor ouderen en andere woonconcepten besteden we ex- tra aandacht aan gemeenschappelijke ruimten en aan activiteiten die het gebruik daarvan stimuleren. Daarbij richten we ons niet alleen op de doelgroep ouderen, maar ook op de toegankelijkheid voor de hele samenleving. Het breder

27 | Pagina benutten van zo’n plek bevordert op deze manier ontmoeting tussen verschillende leeftijdsgroepen. We betrekken toekomstige bewoners en andere betrokken partijen, zoals zorg en welzijn, zodat duidelijk wordt wat op die plek nodig en haalbaar is. Daarbij kijken we niet alleen naar de aanleg, maar ook naar structureel beheer en financiering vanuit publieke middelen. Het concreter uitwerken van het stimuleren van ontmoeting in de buitenruimte agenderen we voor de actualisatie van de Omgevingsvisie. Belangrijkste d oelen 1. We behouden en versterken de vitaliteit van onze kernen. 2. We werken aan een groene, gezonde en klimaatbestendige woonomgeving 3. We werken toe naar een duurzame woningvoorraad 4. We versterken de sociale samenhang in de gemeente en zetten in op gevarieerd woonaanbod voor jongeren, gezinnen, ouderen en aandachtsgroepen. 5. Ontmoeting is een belangrijk uitgangspunt bij zowel woningbouw als de ontwikkeling van de woonomgeving. 28 | Pagina 8 Te agenderen onderwerpen voor actualisatie Omgevingsvisie In dit laatste hoofdstuk geven we kort weer welke punten we vanuit en naast de ‘Koers Volkshuisvesting Montfoort 2026’ agenderen voor de actualisatie van de Omgevingsvisie. Het gaat om onderwerpen die samenhangen met wo- nen, maar daarbij een bredere, integrale afweging vragen binnen de fysieke leefomgeving.

De te agenderen onder- werpen zijn in de hoofdstukken al grotendeels aan bod gekomen, en worden hier per thema weergegeven. Nieuwbouw • Het aanwijzen van eventuele nieuwbouwlocaties, omdat bij het aanwijzen van locaties wonen moet worden afge- wogen met andere functies die ruimte vragen. Beter benutten bestaande voorraad • Het gebiedsgericht uitwerken van kansen voor woningdelen en -splitsen, met onder andere aandacht voor par- keernormen. • De gevolgen van woonbestemmingen op voormalige agrarische locaties voor de ontwikkelingsmogelijkheden van actieve agrarische bedrijven afwegen. • Hoe om te gaan met de kwaliteit van het buitengebied bij de wettelijke verruiming van de mogelijkheden voor het realiseren van mantelzorg- en familiewoningen. Toekomstbestendig • Vanuit een integraal perspectief kijken naar de vernieuwing van wijken die daaraan toe zijn. • Ontmoeting stimuleren in de buitenruimte. • Mobiliteit: aandachtspunten voor de mobiliteitsvoorzieningen, bijvoorbeeld omdat we meer voor ouderen en an- dere aandachtsgroepen gaan realiseren. Mobiliteitsgebruik in relatie tot deze groepen moet goed bekeken wor- den. • De huisartsenpraktijken (en ook de andere (para)medici) zitten momenteel aan hun max qua behandelcapaciteit. Met de nieuwe woningen moeten er praktijken bijkomen. Mogelijk geldt dit ook voor bijvoorbeeld scholen.

Bijlage 1 • | Sociale huur: een huurwoning met een aanvangshuurprijs onder de grens, bedoeld in artikel 13, eerste lid, onder a, van de Wet op de huurtoeslag; die bij aanvang van de huurovereenkomst wordt verhuurd aan huur- ders met een inkomen onder de inkomensgrens, bedoeld in artikel 1, eerste lid, van de Woningwet; en met een verzekerde instandhoudingstermijn van ten minste vijfentwintig jaar; of een huurwoning in beheer bij een toegelaten instelling. De bovengrens voor sociale huurwoningen in 2026 ligt bij 143 punten en bedraagt € 932,93. Na indexering per 1 januari 2027 bedraagt de bovengrens voor sociale huurwoningen | € 959,71. • | Middenhuur: een huurwoning met een aanvangshuurprijs van ten hoogste de maximale huurprijs behorende bij 186 punten op grond van de waardering van de kwaliteit als bedoeld in artikel 10, eerste lid, van de Uitvoe- ringswet huurprijzen woonruimte; en met een verzekerde instandhoudingstermijn van ten minste tien jaar. Huurcontracten die op of na 1 januari 2026 beginnen, vallen onder gereguleerde middenhuur als ze: een huurprijs hebben die hoger is dan € 932,93 en tenminste 144 WWS | -punten, en maximaal 186 punten hebben en/of een huur die niet hoger is dan € 1.228,07.

Huurcontracten die op of na 1 januari 2027 beginnen, vallen onder gereguleerde middenhuur als ze een huurprijs hebben die hoger is dan | € 959,71 en tenminste 144 WWS-punten, en maximaal 186 punten hebben en/of een huur die niet hoger is dan € 1.263,32. • | Betaalbare koop: een koopwoning met een koopprijs van ten hoogste de geïndexeerde bovengrens, bedoeld in artikel 1, derde lid, van de Huisvestingswet 2014; en een verzekerde instandhoudingstermijn van ten minste een jaar. In 2026 ligt de bovengrens op € 420.000. Na indexering bedraagt in 2027 de bovengrens voor een betaalbare koopwoning € 435.000. • | Nultredenwoningen: nultredenwoningen zijn zelfstandige woningen die zowel intern als extern toegankelijk zijn. Dit houdt in dat je de woningen kan bereiken zonder trap te lopen (extern toegankelijk) en dat woonka- mer, keuken, badkamer, toilet en minimaal 1 slaapkamer zonder trappen te bereiken zijn (intern toegankelijk). Deze woningen zijn toegankelijk bij oplevering van nieuwbouw of verbouw en behoeven geen grotere aanpas- sing meer. Bijvoorbeeld, een reguliere eengezinswoning die wordt aangepast met een traplift is geen | nultre- denwoning. • | Geclusterde woonvormen voor ouderen: geclusterde ouderenwoningen zijn woningen die voldoen aan de definitie voor nultredenwoningen in een geclusterde woonvorm.

Geclusterd betekent dat deze woonvormen ingericht zijn op het bevorderen van sociaal contact en gemeenschapsgevoel, waardoor eenzaa | mheid wordt tegengegaan en samenredzaamheid wordt bevorderd. Er moet daarom een ontmoetingsruimte inpandig aan- wezig zijn of op loopafstand voor ouderen (bijvoorbeeld circa 100 meter). Die ruimte moet gericht zijn op ont- moeting van bewoners en eventueel buurtbewoners en op een open en transparante basis te gebruiken zijn. Landelijk wordt bij clustering uitgegaan van een schaal van minimaal 12 woningen. Voorbeelden van geclus- terde woonvormen kunnen onder andere hofjeswoningen, serviceflats, aanleunwoningen en seniorenflats zijn. In dit type woning kan onder voorwaarden (Wlz) zorg geleverd worden. Het advies is om geclusterde woon- vormen zoveel mogelijk dementievriendelijk in te richten. • | Zorggeschikte woningen: zorggeschikte woningen zijn zelfstandige nultredenwoningen waarin Wlz | -zorg ge- leverd kan worden voor bewoners en die onderdeel zijn van een geclusterde woonvorm (zie definitie nultre- denwoningen en geclusterde woningen). Om alle vormen van zorg te kunnen leveren dienen deze wooneen- heden en de woonvorm rolstoeltoegankelijk te zijn, met voldoende ruimte om zorg te verlenen. De woningen zijn dementievriendelijk ingericht. Woningen die vallen onder de categorie BAT 4 3 of 4 en Woonkeur 5 6 val- len binnen deze definitie.

• | Aandachtsgroepen voor het Volkshuisvestingsprogramma (volgens art. 8.2a omgevingsregeling-nieuw): a. | personen van 65 jaar en ouder; b. | wettelijk urgent woningzoekenden (volgens de Huisvestingswet); c. | personen met een lichamelijke, verstandelijke of zintuigelijke beperking of psychische kwetsbaarheid; d. | personen die dreigen dakloos te worden, waaronder begrepen woningzoekenden die buitenslapen, wo- ningzoekenden in niet-conventionele woonplekken en woningzoekenden die uit nood verblijven bij familie of vrienden; e. | personen tussen 18 en 23 jaar die een voorziening voor pleegzorg verlaten; f. | arbeidsmigranten; g. | studenten (HBO en WO); h. | personen uit een woonwagengemeenschap; i. | vluchtelingen met een verblijfsvergunning | . 29 | Pagina 30 | Pagina • Wettelijk urgent woningzoekenden (volgens art. 12 lid 3 van de Huisvestingswet-nieuw): a. die mantelzorg verlenen of ontvangen; b. die vanwege ernstige en chronische medische redenen dringend woonruimte nodig hebben; c. aan wie in ieder geval vanwege dakloosheid een voorziening voor opvang is verleend; d. aan wie vanwege huiselijk geweld of mensenhandel een voorziening voor opvang is verleend en deze opvang verlaten; e. die een voorziening voor Beschermd Wonen verlaten; f. die een GGZ-instelling verlaten; g. tussen 18 en 23 jaar die een accommodatie of gesloten accommodatie voor jeugdhulp verlaten; h.

die (jeugd-)detentie verlaten; i. die duurzaam uitstappen als sekswerkers en deelnemen aan DUUP-regeling; j. die onderdeel zijn van een huishouden met één of meer minderjarige kinderen, zonder vaste woon- en verblijfplaats. • Arbeidsmigranten: onderdaan van een andere lidstaat van de Europese Unie die zijn hoofdverblijf niet in Nederland heeft en in Nederland verblijft om tijdelijke werkzaamheden te verrichten, als bedoeld in artikel 1 van de Wet goed verhuurderschap. • Woonwagenbewoners: personen die willen wonen in een woonwagen en voor wie het wonen in een woon- wagen onderdeel uitmaakt van diens culturele identiteit doordat deze persoon zelf of zijn ouders of grootou- ders in een woonwagen hebben gewoond. • Bruto plancapaciteit: het totale aantal nog te realiseren woningen dat is toegelaten op grond van een omge- vingsplan of een omgevingsvergunning, of waar een voornemen is om een omgevingsplan vast te stellen en dat is voorzien in gemeentelijk beleid. • Netto plancapaciteit: het verschil tussen de bruto-plancapaciteit en de voorziene onttrekking van woningen door sloop, transformatie of samenvoeging in dezelfde periode. • Harde plancapaciteit: plancapaciteit waarvoor een omgevingsplan is vastgesteld door de gemeenteraad of een omgevingsvergunning voor is verleend. • Zachte plancapaciteit: bruto plancapaciteit die niet als ‘hard’ gedefinieerd is (initiatief, visie).

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://montfoort.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/8115b159-c131-4360-aec2-8e12eb244f93?agendaItemId=43103a83-1040-440d-896c-3a4704de870d