Ecologische beoordeling stikstof ZW380 kV Oost [DEEL B] incl bijlage - D10016847

Figuur 44 Toename van de stikstofdepositie als gevolg van het project op habitattype H9160A in de Loonse en Drunense Duinen & Leemkuilen.

Ondanks de matige kwaliteit en overbelasting, is de trend wel stabiel. De matige kwaliteit hangt samen met factoren zoals het beperkte areaal, verdroging en beheer (naaldbomen) en het daardoor ontbreken van bepaalde typische plantensoorten. De toename als gevolg van de aanleg van Zuid-West 380kV Oost is zeer beperkt en leidt op zichzelf niet tot een wezenlijke verandering van het habitattype in deze situatie of een grotere inspanning voor herstel. Effecten als gevolg van de tijdelijke toename van stikstofdepositie door de aanleg van Zuid-West 380kV Oost zijn uitgesloten. Uitbreiding en verbetering worden niet belemmerd door de tijdelijke stikstofdepositie.

Onze referentie: D10023833:10 - Datum: 10 februari 2021

98 van 148

ECOLOGISCHE BEOORDELING STIKSTOFDEPOSITIE [DEEL B]

6.3.3.6

H9190 - Oude eikenbossen

Informatie in onderstaande paragrafen is afkomstig uit het beheerplan (Provincie Noord-Brabant, 2017), tenzij anders aangegeven. Ecologische beschrijvingen habitattype: Uit profieldocument (LNV, 2008): Het eiken-berkenbos van dit habitattype komen voor op leemarme bodems met een oude boomlaag en/of bosgroeiplaats. De bossen zijn te vinden op kalkarme, zeer voedselarme, vochtige tot droge zandgronden, meestal met een duidelijk podzolprofiel. Dit zijn stuif- en dekzanden die door de wind zijn afgezet of in het verleden door gletsjerijs opgestuwde en verspoelde zanden. Doordat de bodem wordt gevoed door alleen regenwater treedt uitspoeling van mineralen naar de diepere ondergrond op. In de boomlaag van dit habitattype domineren zomereik en ruwe berk. Wilde lijsterbes, sporkehout en ratelpopulier zijn te vinden in de ijle struiklaag. Doordat de bodem arm is, is ook de ondergroei soortenarm en komen hier zuurminnende dwergstruiken, grassen, mossen en paddenstoelen voor. Mantel- en zoomgemeenschappen van dit bostype zijn van belang voor de soortensamenstelling van het habitattype. Oude eikenbossen ontstaan in het algemeen in het heide- en stuifzandlandschap en hebben van de vorm van strubbenbossen. Hiermee onderscheidt het habitattype zich van de bossen op de rijkere zandgronden (H9120).

Oude eikenbossen die op de duinen voorkomen zijn onderdeel van het habitattype duinbossen (H2180) Landelijke staat van instandhouding Matig gunstig Instandhoudingsdoelstelling Behoud kwaliteit en oppervlakte Referentiesituatie: Huidige situatie stikstofdepositie Het habitattype is zeer gevoelig voor stikstofdepositie. De kritische depositiewaarde is vastgesteld op 1.071 mol N/ha/jaar. In Figuur 45 is de overschrijding van de KDW voor het habitattype H9190 in het gebied Loonse en Drunense Duinen & Leemkuilen weergegeven. De in Aerius opgenomen achtergronddeposities zijn hier gecombineerd met de in Aerius opgenomen vlakken waarin het habitattype H9190 voorkomt. Uit Figuur 45 blijkt dat in het grootste deel van het habitattype H9190 sprake is van overschrijding met meer dan 426 mol N/ha/j. In het midden van de duinen liggen ook delen van het habitattype waar sprake is van overschrijding met minder dan 426 mol N/ha/jr en op een enkele plek is er geen overschrijding van de KDW.

Onze referentie: D10023833:10 - Datum: 10 februari 2021

99 van 148

ECOLOGISCHE BEOORDELING STIKSTOFDEPOSITIE [DEEL B]

Figuur 45 Mate van overschrijding van de KDW in de huidige situatie op H9190 in de Loonse en Drunense Duinen & Leemkuilen

Huidige omvang en kwaliteit van het habitattype Oude eikenbossen (circa 162 ha) komen verspreid in de Loonse en Drunense Duinen voor. Ook op plekken met een intensief recreatief gebruik. De oppervlakte staat niet onder druk, maar lokaal gaat de kwaliteit achteruit door erosie als gevolg van betreding door wandelaars en gebruik door mountainbikers. Ten aanzien van kwaliteit is de trend daarom negatief. De huidige kwaliteit van de bossen is gemiddeld goed. Alle typische soorten komen in het gebied voor, al wil dat niet altijd zeggen dat ze ook werkelijk in het habitattype voorkomen. Door verzuring is de bodemkwaliteit sterk verslechterd. De verzuring zorgt ervoor dat de chemische en biologische samenstelling in de bodem verandert, waardoor wortels van de bomen afsterven. Ook het overgroeien door dennen en (in geringe mate) erosie zorgen ervoor dat de bodemkwaliteit afneemt. De oude eikenbossen van de Loonse en Drunense Duinen liggen vooral op de zogenaamde randwallen van het zandverstuivingscomplex. Daarnaast zijn enkele geïsoleerde delen van dit habitattype aanwezig midden in het stuifzandcomplex. Dat zijn relicten van hakhoutbeheer of mogelijk deels aangeplant om de toenmalige verstuiving te remmen. Veel eiken hebben zich al vele honderden jaren weten te handhaven. Daardoor zijn stabiele oases ontstaan waar bodemvorming langzaam maar gestaag verder kan gaan.

De kwaliteit is goed maar staat onder druk door recreatie en aanwezigheid van dennenbomen. In de gebiedsanalyse is aangegeven dat het habitattype een goede kwaliteit heeft en dat de trend voor oppervlakte en kwaliteit stabiel is. Overige knelpunten • Relatief hoge recreatiedruk • Inwaaiing van zand en windwerking • Lokale aanwezigheid van Amerikaans krentenboompje en Amerikaanse vogelkers Regulier beheer • Beperken en controleren recreatie Onze referentie: D10023833:10 - Datum: 10 februari 2021

100 van 148