21-156 Bijlage 2. ingekomen stukken RM

Dat kunnen chemische gifstoffen zijn, het kunnen biologische gifstoffen zijn, het kunnen metalen implantaten zijn. Er zijn een heleboel zaken die je gevoelig kunnen maken voor de straling. Dus je moet ontgiften. Ook dat moet je weer op een heel beheerste manier doen, onder toezicht van iemand die weet hoe je dat op de juiste manier moet doen. Als je het te snel doet, word je erg ziek. Dat is niet het doel waarnaar we hier streven. Het doel is je gezond voelen en ook echt gezond zijn. Het laatste is Emotie. De 'E' in RIDE staat voor emotie. Er zijn tegenwoordig veel mensen die zich beginnen te realiseren dat ze elektrohypersensitief zijn. Iedere keer als ze een zendmast zien, kunnen ze hysterisch worden. Want je kunt denken: ik word bestraald. Zelfs als de mast niet jouw richting op staat. Iets van de schade kan dus soms ook komen door een emotionele reactie op zo'n stressor. Maar of het nu emotioneel is of fysiologisch, je lichaam kan het verschil niet weten en zal dus reageren. Het gaat dus om het onder controle krijgen van wat je denkt, het besef dat je kunt herstellen van een dergelijke schade. Om vervolgens stappen te ondernemen die je de kracht geven om het ook echt te 35

doen. Dat is wat ik denk dat er moet gebeuren. Dus emotie en eigen kracht – dat zijn de twee zaken waar de 'E' voor staat. Als je geen controle over je denken weet te krijgen, zul je niet herstellen. We hebben het hier dus over iets dat heel erg belangrijk en een erg serieus onderdeel is van deze hele situatie. Leef je eigen leven Josh: Ik zou graag willen benadrukken dat ik zelf... ik bedoel, het leven in zijn algemeenheid met al de snelheid, al de stress, wat er allemaal op ons afkomt... en dan het werkelijk begrijpen van die ontspoorde agenda's, die op winst gerichte, schadelijke agenda's. We moeten onze eigen innerlijke kracht echt zien te vinden, nietwaar? Ik bedoel, misschien moeten we omwille van dit alles nu even alleen op zielsniveau praten... Hoe belangrijk is het om een manier te hebben om je te verbinden, jezelf te bekrachtigen, of het nu door gebed of meditatie is? Iets doen met de angst die opkomt als we ons zo heel erg van dit alles bewust worden. Dr. Havas: Ja, ik moet weer zeggen dat dit niet mijn gebied van specialisatie is. Dus ik probeer geen advies te geven. Maar goed, laten we het er ook op spiritueel niveau over hebben. Weet je, misschien bedrieg ik mezelf, maar ik ben baas over mijn eigen brein, even goed als ieder ander. Ik kan tegen mezelf zeggen dat dit of dat me werkelijk helpt, dat zus of zo goed voor me is.

Wat ik zeg is dit: je denken is echt heel erg sterk, en je vertelt jezelf gewoon dat je meester over je omgeving kunt zijn. Jij bent de regisseur van je eigen film, het leven dat jij leidt. Tot op zekere hoogte kun jij bepalen hoe je dat leven zult leiden, hoe je zult reageren op wat er in je omgeving is. We hebben geen macht over wat er met ons gebeurt, maar wel over hoe we erop reageren. Als je begint die macht te ontwikkelen – of het nu door meditatie of gebed is: welke methode je ook volgt – zodra je beseft dat je op elke manier die jij zelf kiest op iets kunt reageren, dan geeft dat echt kracht. Perceptie van werkelijkheid Dr. Havas: Ik doe als expert veel getuigenissen bij rechtszaken. Ik herinner me de eerste keer dat ik bij zoiets betrokken was. De jurist die de cliënten met wie ik werkte vertegenwoordigde, zei: 'De andere kant zal je nu in de getuigenbank aanvallen. Ze zullen proberen je emotioneel van streek te maken, zodat je niet helder meer denkt. Zodra je dan een fout maakt, springen ze er bovenop en scheuren ze je aan stukken.' Ik herinner me nog precies wat hij tegen me zei. 'Als ze de wetenschappelijke kennis aanvallen: laat ze dat maar doen. Maar zodra ze jou persoonlijk gaan aanvallen, dan zul je winnen. Want jij bent in zekere zin irrelevant, je bent alleen maar de boodschapper die overbrengt welke wetenschappelijke kennis er bestaat.

Dus als ze beginnen met jou persoonlijk aan te vallen, dan weet jij dat je aan het winnen bent.' Ik was in die rechtszaal in British Columbia, Canada, en ze waren erg grof en beledigend tegen me. Ze waren bezig met proberen me van streek te maken. Maar ik ging wat naar achteren zitten, haalde adem, en zei tegen mezelf: Oké, dit is wat er normaal gebeurt, ga er gewoon in mee. Vat het niet persoonlijk op. Toen begonnen ze me echt aan te vallen. En ik dacht: We zijn aan het winnen. In plaats van dat ik van streek raakte, dacht ik: O, dit is geweldig. Dus hun macht om me aan te vallen werkte gewoon niet. Josh: Omdat je in die gemoedstoestand was, en er ook in kon blijven. Dr. Havas: Omdat ik ervan uitging dat we aan het winnen waren. Weet je: goed nieuws. Of het ook werkelijk waar was, dat was irrelevant, snap je? Want dit was hoe ik het zag. En echt, het is moeilijk om te bepalen wat nou precies jouw perceptie en wat de werkelijkheid is. Perceptie is dus heel belangrijk. Maar mijn houding was gewoon: We zijn kennelijk aan het winnen. Dat was goed, ik ontspande 36

gewoon. Wat ze probeerden te doen had geen uitwerking meer. Ik denk dat mensen deze boodschap in hun eigen leven kunnen toepassen. Weet je, een heleboel van ons worstelen elke dag met problemen wat betreft de eigen gezondheid, die van je gezin, financiële en persoonlijke problemen. Ik denk dat het gewoon belangrijk is om te zeggen: Alles wat er gebeurt, gebeurt op de manier zoals het hoort: maak er het beste van. Verander alles in iets positiefs in zoverre als je dat kunt. Ik denk dat zo'n houding daadwerkelijk helpt bij het omgaan met bepaalde negatieve zaken die je tegenkomt. Medisch en militair gebruik Josh: Zoals u zegt, Dr. Havas, het gaat allemaal over bewust worden en wat je vervolgens verkiest te doen met die bewustheid. Want je bepaalt zelf de kijk die je hebt. Maar laten we teruggaan naar de wetenschap. In hoeverre is er volgens u in medische kringen een bewustheid wat de effecten van elektrosmog betreft? Dr. Havas: Dat wisselt werkelijk van plek tot plek. Ik denk dat de Europese medische wereld voorloopt op ons in Noord-Amerika. In Rusland en de Oostbloklanden deden ze al heel lang geleden onderzoek naar de helende effecten van elektromagnetische energie. Ze deden ook onderzoek vanuit militaire belangstelling, al lang geleden. Zo waren ze zich op onderling verschillende manieren bewust van zowel de helende als de schadelijke effecten van elektrosmog.

Misschien dat sommige mensen nog weten dat onze ambassade in Cuba werd aangevallen. Die in China ook, en eerder ook in Moskou. Er is bewijs dat het mogelijk voor een deel om microgolfstraling ging. Dat is een fenomenaal wapen. Weet je dat wat wij voor communicatie gebruiken in die vorm ook echt een fenomenaal wapen is? En moeilijk om te ontdekken. Dokters in Europa zijn zich hier redelijk bewust van. Daar bestaan verschillende organisaties. In Noord-Amerika zijn het vooral de natuurgenezers en alternatieve genezers die zich meer dan de traditionele Westerse dokters hiervan bewust zijn. Ik denk dat dit komt doordat Westerse dokters aan handen en voeten gebonden zijn aangaande wat ze wel of niet met hun patiënten kunnen doen. Om die reden houden velen zich simpelweg aan de protocollen die ze hebben. Zo van: dit is de kwaal, en dat is de pil die je iemand aanbeveelt. Daarom krijgen wij niet de soort medische zorg die we volgens mij verdienen – de soort gezondheidszorg van de artsen die we verdienen. Natuurgeneeskundige chiropractors en nog een heleboel anderen met een alternatieve praktijk spreken veel meer met hun patiënten. Ze leren van hun patiënten, en passen vervolgens wat ze geleerd hebben toe bij de hulp aan andere patiënten. Het hangt echt af van wat voor dokter je bent en waar je je ergens in de wereld bevindt.

Terug naar Moeder Aarde Josh: We hebben het er al even over gehad, maar heeft u nog meer of andere suggesties voor hetgeen mensen kunnen doen om zichzelf te beschermen? Dr. Havas: Als je eenmaal weet waar je aan bent blootgesteld, en je minimaliseert de blootstelling, dan zijn er nog meer dingen die je kunt doen. Het klinkt misschien een beetje gek, maar een wandeling in het bos, in contact met de natuur zijn, is ontzettend belangrijk en echt verjongend. Nikola Tesla is zowat de vader van de wisselstroom. Hij is verantwoordelijk voor een aantal van de zaken die wij nu bespreken; zowel uit schadelijk als helend perspectief bekeken. Hij wandelde elke dag 15 kilometer in Central Park. Ik denk dat het daardoor is dat hij tot ver in de 80 bleef leven, terwijl er om hem heen mensen stierven die rond de 60 waren. Hij leefde echt langer dan anderen die net als hij aan veel straling waren blootgesteld. Hij zou beslist een vroege elektrohypersensitieve persoon mogen 37

heten. Wat hij deed, hoe hij zich voedde, dat hij die lange wandelingen maakte – allemaal zaken die echt belangrijk zijn. Dus in contact met de natuur zijn, echt goed geaard zijn. Ik bedoel contact met zand op het strand, met zout water, met gesteente. Dat is gewoon fenomenaal om de elektronen op een echt gezonde manier door je lichaam te laten stromen. Dat zou ik mensen ook adviseren – om dat waar en wanneer maar mogelijk te doen. Josh: Het heeft in elk geval mijn leven veranderd. Hoe vaker ik in de bossen kan zijn – recht tegenover waar ik woon, buiten bereik van mobiele telefoons – hoe beter. Hoe meer energie je hebt, des te meer vitaliteit, en des te beter voelen we ons. Het gaat echt om teruggaan naar de natuurlijke frequenties, cycli als het 24-uursritme, het natuurlijk zonlicht, de energieën in het bos, weg van al het kunstmatige. Dr. Havas: We leven tegenwoordig in een heel kunstmatige omgeving, met overal beton. Als we reizen zitten we in een metalen doos die auto heet. We wonen in huizen die vol met bedrading en van alles zitten. We zijn dus echt heel ver van de natuur weg gegaan. Ik denk dat terugkeren en vrede sluiten met Moeder Natuur en dan gewoon maar een boom omhelzen of op blote voeten lopen heel erg belangrijk is. PEMF: gepulseerde EMV's Josh: Ik sprak Wolfgang Jaksch, die de algemeen directeur en tevens oprichter van Swiss Bionic is.

Hij heeft wel met u samengewerkt. U hebt meegewerkt aan de zogeheten PEMF-techniek, die via analoge golfvormen de natuurlijke frequenties simuleert, zodanig dat je het lichaam ermee kunt ondersteunen. Ik heb daar zelf best positieve ervaringen mee. Maar hoe kijkt u naar PEMF, zoals die ligmatten van Swiss Bionic, het idee achter die techniek, namelijk EMV's gebruiken voor heilzame doeleinden? Dr. Havas: Nou, omdat ik gewerkt heb met mensen die elektrohypersensitief zijn, ben ik altijd wel op zoek naar manieren om ze te kunnen helpen. Toen ik voor het eerst van die PEMF-matten hoorde... goh, dat is echt heel wat jaren geleden. Mijn eerste reactie was: werkt het echt? Kloppen de beweringen die gedaan worden? Kunnen elektrohypersensitieve mensen dit wel gebruiken? Want ze zijn zo gevoelig. Ik kreeg toen een iMRS 2000; ik herinner me niet precies welke. De eerste test deed ik bij mezelf, een bloedtest. Ik weet het nog, een test met levend bloed. Ik bekeek een druppel bloed onder mijn microscoop. Ik zag hoe de cellen zich bij elkaar voegden, en of ze ademden, dat soort zaken. Ik weet ook nog dat ik een beetje verbaasd was over hoe ongezond mijn bloed eruitzag, hoewel ik me in een elektromagnetisch schone omgeving bevond. Toen deed ik een sessie van 10 minuten op die mat, heel laag ingesteld.

Direct erna keek ik weer naar mijn bloed en ik zag losse cellen die vrij stroomden, bloed dat er echt gezond uitzag. Toen realiseerde ik me dat de eerste keer dat ik mijn bloed bekeek... die eerste vingerprik was nadat ik op de computer had gewerkt. Dus ik was niet blootgesteld aan microgolven, maar zeker wel aan de straling die het toetsenbord en mijn computer afgeven. Ik herinner me dat ik de volgende dag dacht: Oké, ik ga nu een heel zorgvuldig experiment doen. Mijn huis is elektromagnetisch schoon; mijn lab is ook elektromagnetisch schoon. Dus ik deed het opnieuw. Toen stelde ik mezelf opzettelijk aan van alles bloot. Als ik mezelf blootstelde aan WiFi, of een snoerloze looptelefoon, of een mobiele telefoon, dan kleefde binnen tien minuten elke cel in mijn bloed in een formatie onderin samen. Dus een van de dingen die ik kan zeggen, is dat blootstelling aan PEMF-techniek je bloedcirculatie verbetert. Ik beveel mensen in feite aan: als je de hele dag achter de computer zit, doe dan een sessie van 10, 20, 30 minuten op een PEMF-apparaat en dan laad je jezelf op een positieve en niet op een negatieve manier weer op. Dus de techniek werkt. Er zijn heel veel produkten in omloop, maar ze verschillen nogal. Sommige zijn meer voor medisch 38

gebruik; andere meer voor thuisgebruik. Ik denk dat het echt belangrijk is dat mensen die elektrogevoelig zijn deze techniek proberen, want sommigen kunnen er iets aan hebben. Maar sommige mensen zijn nog te gevoelig en moeten eerst herstellen. Ze moeten hun immuunsysteem opbouwen, detoxificeren. Maar als je dat eenmaal tot een bepaalde mate gedaan hebt, dan kun je die PEMF-techniek proberen. En of je nu gepulste elektromagnetische velden gebruikt of lichttherapie... met lichttherapie bereik je dezelfde soort zaken. Je kunt er je lichaam enorm veel goed mee doen. Josh: En op lage sterkte gebruiken, zoals ik zei, als je gevoelig bent – als je aan de gevoelige kant bent. Als je er een neemt om aan de slag te gaan, begin dan met de lage niveaus en bouw het langzaam op. Dr. Havas: Correct. En als je je bewust bent van hoe je lichaam op allerlei zaken reageert, dan weet je of die PEMF-techniek goed voor je is of niet. Sommige mensen kunnen dat niet. Maar ben je wel zo gevoelig, dan zou je moeten kunnen merken of het goed voor je is of niet. Wit licht met veel blauw Josh: Hoe zit het met blauwlichtfilters, Dr. Havas? Ik heb een bril die niet van die oranje maar heldere glazen heeft. Ik vind dat wel fijn, want alles ziet er in wezen helder uit. Aan het eind van de dag voel ik meer energie. Maar u hebt ook zo'n bril. Dr. Havas: Ja, ik heb de mijne hier bij me.

Josh: Wat zijn uw gedachten erover? Dr. Havas: Bij de mijne zie je geen blauwe breking. Dus hij laat niet veel blauw licht door. Josh: Precies. Dr. Havas: Een van de dingen die we geleerd hebben, is dat licht heel belangrijk is... kunstlicht. Ik heb lampen uitgetest. Want elektrosensitieve mensen kunnen geen spaarlampen verdragen. Ze zeggen allemaal: 'Ik haat die dingen om wat voor reden dan ook, ik voel me niet goed bij zo een in de buurt.' Sommige LED's vallen ook in die categorie. Dus we hebben een aantal tests met lampen gedaan. Wat we zien, is dat spaarlampen radiofrequente straling afgeven; ze veroorzaken ook vuile elektriciteit. En bij sommige straalt er ultraviolet licht uit. Alleen bij die met een dubbele laag aan de bovenkant wordt het UV-licht afgeschermd, dan het is er niet meer. Spaarlampen hebben een inferieur spectrum; het is geen vol spectrum. Hoog in het blauw, echt laag in het rood, afhankelijk van het type lamp. Dus heb je koel wit licht, dan heb je echt hoge niveaus blauw. Warmer licht bevat meer rood. We weten dat te veel blauw licht vooral 's avonds niet goed voor ons is. Maar begin je de ochtend met blauw licht, bijvoorbeeld bij een winterdepressie, dan maakt wit licht met veel blauw je juist wakker. Dat is dus iets goeds. Maar 's avonds moet je dat niet hebben. 's Avonds heb je juist het tegenovergestelde nodig.

Dus ik hoop dat iemand de perfecte lamp zal ontwerpen, met een ideaal spectrum en geen van de negatieve bijverschijnselen. Zodat we binnenshuis blootstellingen aan heilzaam licht kunnen hebben. Lampen die ziek maken Josh: Zonlicht, het dag-en-nachtritme, naar de zonsopgang kijken op een heldere ochtend. Hoeveel waarde wat betreft heilzaamheid heeft dat allemaal volgens u? Dr. Havas: Ik denk dat als je naar buiten kunt om de zonsopgang te zien – je bent goed geaard en ziet de zon opkomen of ondergaan – dat is allemaal buitengewoon prima. Hoe meer tijd je buitenshuis maar dan niet in een stedelijke omgeving kunt doorbrengen, hoe beter het me lijkt voor iedereen. 39

Josh: U noemde die compacte spaarlampen, spiraallampen. Ik hoorde al meer dat die straling afgeven. Zijn ze ontworpen om uiteindelijk te passen in de 5G-netwerken? Dr. Havas: Ongelukkig genoeg ontwerpen ze nu lampen die met je mobiele telefoon communiceren. Het zijn lampen die je met je mobiel aan en uit kunt doen. Je kunt ze zelfs waar vandaan dan ook dimmen. Ik ging naar een lichtbeurs en er waren een heleboel mensen die lampen produceren op die beurs. Ik zei: 'Kan iemand me zijn beste lamp toesturen?' Gewoon een waarvan zij vonden dat die echt hun beste lamp was. En ik kreeg een lamp, maar die was radiofrequent, hij gaf microgolfstraling af. Zodra je hem erin had gedraaid en aandeed, was het of je er nog een WiFi bij had in huis. En dat enkel van één lamp; het niveau was heel hoog. Dus ik ben met de fabrikant gaan praten. Ik denk dat hij de president of algemeen directeur van de onderneming was. Ik zei: 'Dit kun je niet doen, je maakt je klanten... Mensen die je produkt kopen worden ziek van die straling.' En hij had geen idee dat het zo was. Toen zei hij: 'Helaas is dit wel de richting die iedereen op gaat.' En hij wilde niet buiten de boot vallen.

Dus ondanks het feit dat hij besefte dat er schadelijke effecten waren, was hij niet bereid te veranderen en te zeggen: 'Deze lampen gaan we niet meer produceren, want we willen geen mensen ziek maken.' Een 'perfecte storm' Josh: Er moet een veel bredere bewustheid komen, en veel meer aansprakelijkheid, niet? Ik bedoel, een heleboel bedrijven die zich met draadloze technologie bezighouden zijn onverzekerd. Ze verzekeren zich eenvoudig niet. En we weten ook dat Lloyds of Londen ze niet zal verzekeren. Swiss RE heeft een aantal rapporten laten opstellen over de risico's van draadloosheid. En over 5G. Laten we daar ook nog even naar kijken. Andere sprekers hebben het ook gehad over 5G en wat dat kan betekenen. Maar wat zijn uw gedachten? Hoeveel telt het dat we meedoen aan een verschuiving van bewustheid wat 5G betreft en in verband daarmee actie ondernemen? Hoe groot zijn de risico's van 5G? Dr. Havas: Ik persoonlijk denk dat die erg groot zijn. Dat komt doordat 5G niet enkel millimetergolven is, weet je. Ze zeiden dat ze hogere frequenties gaan gebruiken. Dat is al erg genoeg. Maar die hogere frequenties... Ik weet van geen enkele test met langdurige blootstellingen. Er is alleen getest op kortetermijneffecten; zowel therapeutische effecten als mogelijke schadelijke effecten.

Dat er antennes zullen komen – honderdduizenden antennes, bij elk derde of vijfde huis één – die deze straling zullen uitzenden zonder dat we weten wat het met de bevolking zal doen, dat is misdadig. Niet alleen is het stom; het is waarachtig misdadig dat ze dat gaan doen. Het is totaal ondenkbaar dat we de farmaceutische industrie zouden toestaan om ons te dwingen een medicijn in te nemen dat ze nooit hebben getest wat betreft de menselijke gezondheid. Maar dat is in wezen wel wat er aan het gebeuren is. We zullen hier allemaal aan blootgesteld worden. We hebben geen keus, wat voor mij een ander probleem met die technologie is. Het gaat niet alleen om millimetergolven. Wat ze in feite zullen gebruiken is 600 megahertz of 700 megahertz, afhankelijk van het land en de locatie. En ik denk echt dat een antenne voor elk derde of vijfde huis enkel maar een excuus is om nog enkele andere frequenties te gebruiken. Mensen zijn al ziek door de stralingsniveaus waar ze momenteel aan worden blootgesteld. Voeg dan die volgende laag van 600 tot 700 megahertz toe, en daar bovenop de millimetergolven. Zo krijg je een 'perfecte storm'. Er is geen plek waar je die straling kunt vermijden als je woont in een stedelijke omgeving. Woon je op het platteland, dan zul je nog een zekere tijd gevrijwaard blijven.

Maar overheden en de industrie zeggen dat het overal uitgerold zal worden en dat ze niemand in de kou 40

zullen laten. Hoewel sommigen van ons maar wat graag in de kou zouden blijven. Ik vind dus dat het onverantwoordelijk is om zo'n grote populatie bloot te stellen aan een technologie waarvan we totaal niet weten wat die met de menselijke gezondheid zal doen. Liever niet doemdenken Josh: Heeft u nog laatste gedachten die u mee wilt geven? Dr. Havas: Ik maak me oprecht zorgen om de volgende generatie. We hebben jonge mensen die in scholen aan straling worden blootgesteld. Ze staan bloot aan WiFi, slimme meters, en thuis ook nog weer een heleboel technologie. Ik denk dat we het vele malen beter moeten doen, wat betreft het beschermen van onze kinderen en jongeren. Als we ze niet beschermen, zullen we geen toekomst hebben. Ik heb er een hekel aan een soort van doemdenker te zijn. Ik heb juist een heel positieve instelling wat betreft alles. Ik geloof echt dat we uiteindelijk zullen winnen en dat deze technologie een heel eind teruggedraaid zal worden. Zo gauw er almaar meer en meer mensen ziek worden, zal men niet meer kunnen ontkennen dat er verband is. Maar ik denk vooral dat we het veel en veel beter moeten doen wat betreft het beschermen van de kinderen. Ik zou scholen, schoolbesturen, ouders echt willen stimuleren goed op hun kinderen te letten en veiliger gebruik te maken van de technologie. Let wel, niet geen technologie, maar wel veilig gebruik van technologie.

We moeten een beetje van die verslaving af komen, en nog wat andere zaken waar we tegenaan lopen. De volgende generatie beschermen, weet je.

41

ZORY'S 6000 DOCUMENTEN

''Begin april 2010 stuurde een bevriend iemand me een gescand document met de titel 'Bibliografie van gerapporteerde biologische verschijnselen (''effecten'') en klinische manifestaties toegeschreven aan microgolf- en RF-straling'. De eerste verschijningsdatum van het document was 4 oktober 1971, en wat ik had gekregen was de tweede druk met herzieningen, verbeteringen en toevoegingen, gedateerd 20 april 1972. Het was een Onderzoeksrapport (Project MF12.524.05-0004B, Rapport no. 2) in opdracht van het Medisch Onderzoeksinstituut van de Amerikaanse Marine, en de auteur was Zorach ('Zory') R. Glaser, PhD, LT, MSC, USNR. Op bladzijde 4 van dit document van 106 bladzijden stond een veiligheidsclassificering met 'vrijgegeven', en een verspreidingsverklaring met: 'Dit document is goedgekeurd voor openbare uitgave en verkoop; verspreiding zonder beperking.' Tot mijn verbazing zag ik dat het per 1971 meer dan 2300 verwijzingen bevatte naar documenten die de biologische effecten beschreven van RF- en microgolfstraling van verschillende technologieën, waaronder radar en mobiele communicatie, navigatieapparatuur, en fysiotherapeutische apparaten voor warmtebehandeling (diathermie) met micro- en kortegolven.

Wat een verbazingwekkende vondst, vooral omdat de Wereldgezondheidsorganisatie en de mobieletelecomindustrie alsmaar blijven verkondigen dat er geen geloofwaardig onderzoek bestaat dat aantoont dat niet-ioniserende, niet-thermische microgolfstraling schadelijk is bij niveaus die onder onze bestaande thermische richtlijnen liggen. Terwijl ik door het rapport en de vermeldingen bladerde, vond ik honderden verwijzingen naar vertaald werk uit Tsjechische, Russische, Duitse en Poolse laboratoria; verwijzingen naar werk van de Amerikaanse marine, het leger en de luchtmacht; naast rapporten en documenten van de overheid, waaronder veel ongepubliceerd en nooit eerder in de literatuur vermeld materiaal. Wat een schatkist vol onderzoeken naar de effecten van microgolfstraling op de biologie en de

gezondheid! Ik vroeg me af of Dr. Glaser nog leefde, en/of nog altijd actief was op het gebied van de biologische effecten van RF (radiofrequentie) en microgolven, want ik had geen idee hoe oud hij destijds in 1972 was. Dus zocht ik op het Internet naar hem, vond een telefoonnummer, en belde. Ik kreeg een antwoordapparaat met de stem van een jonge vrouw, en liet een bericht achter met dat ik Dr. Glaser wilde spreken en, als dit het juiste telefoonnummer was, of hij zou willen terugbellen. (Naar zou blijken had ik het nummer van Dr. Glaser's volwassen dochter.) Ik wilde Dr. Glaser bedanken voor het opmerkelijke werk dat hij had gedaan door zoveel verwijzingen over dit onderwerp bijeen te brengen. De volgende dag (zaterdag) belde Dr. Glaser me, en we hadden een lang, geanimeerd gesprek over zijn onderzoek van de afgelopen tientallen jaren en over het onderzoek dat mijn belangstelling had, en die bleken opmerkelijk overeen te komen. Hij liet me weten dat hij negen aanvullingen op de oorspronkelijke bibliografie had verzorgd, en dat hij nu ruim meer dan 6000 studies vermeld had staan over de effecten van RF- en microgolfstraling op de biologie en de gezondheid.

En een aantal hiervan waren studies die aantoonden dat blootstelling aan RF/microgolfstraling in staat was om, onder bepaalde voorwaarden/omstandigheden, veranderingen te veroorzaken, waarvan sommige als gevaarlijk beschouwd moesten worden (zelfs bij lage niveaus waar zulke blootstelling geen opwarming van het lichaam gaf). Hij zei dat hij me kopieën zou sturen of verwijzingen naar de aanvullingen die in zijn bezit waren. Voor wie nieuw is op het gebied van de gevaren van RF/microgolfstraling: de landelijke richtlijnen in Canada, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Japan, Nieuw-Zeeland, en de richtlijnen die door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) worden geadviseerd, zijn gebaseerd op de thermische effecten. 'Maakt het je niet warm, dan laat het je 42

koud,' wordt er gezegd. Deze landen/organisatie ontkennen dat elektromagnetische velden (EMV's) onder de thermische drempel voor microgolfstraling biologische effecten veroorzaken. Landen als Rusland, Bulgarije, Hongarije, Polen, de Tsjechische Republiek, Zwitserland, China, Italië, Luxemburg, en m.n. Salzburg in Oostenrijk geloven dat niet-thermische microgolfstraling je kan schaden, en daarom hebben ze veel behoudender veiligheidsrichtlijnen voor mensen. Dr. Glaser wordt nog altijd beschouwd als een van de internationale experts op het gebied van biologische effecten van RF/microgolven, en ik was erg onder de indruk van zijn kennis, zijn inzichten, en zijn historische blik op het geheel. Net voordat we ons lange telefoongesprek vol inkijkjes op de carrières van ons allebei beëindigden, vroeg ik hem, toevallig, of hij nog papieren exemplaren had van alles waar hij naar verwees. Dr. Glaser zei: 'Grappig dat u het vraagt. Ik heb ze in feite allemaal. Ik bewaarde de rapporten in mijn huis (de kelder, de zolder en de garage) gedurende een aantal jaren na mijn afscheid bij de FDA. En daarna verhuisde ik ze naar een grote huurruimte voor opslag. Door de jaren heen heb ik ze (in totaal zo'n 45 tot 50 grote dozen) aangeboden aan wetenschappers die onderzoek op dit terrein doen, en aan de overheid en universiteitsbibliotheken, maar niemand leek ze te willen hebben.

Ik liep eraan te denken om ze weg te doen, want ik ben nu toch echt met pensioen, en de opslag ervan is vrij kostbaar.' Dr. Glaser zei nog dat een aantal advocaten, en wat personen die voor de mobiele-telecomindustrie werkten, hem om delen van zijn verzameling hadden gevraagd. Maar hij had daar nee tegen gezegd, omdat hij het gevoel had dat de informatie onder de grond zou verdwijnen. Hij gaf aan dat hij wilde dat de verzameling beschikbaar kwam voor het publiek. Voor ik wist wat ik zei, vroeg ik of ik ze mocht hebben. Ik zou ze als pdf digitaliseren, online zetten, en via het Internet voor het publiek beschikbaar maken. Hij dacht er een lang ogenblik over na, en zei ten slotte 'ja', met het voorbehoud dat ik ze zou ophalen, of zou betalen om het te

laten doen. Voor een universitair wetenschappelijke onderzoeker als ik was dit een kans die gelijk stond met het winnen van de loterij! Ik vernam dat hij in Maryland woonde (tussen Baltimore en Washington, DC), en toevallig zou ik eind april lezingen geven over de gezondheidseffecten van microgolfstraling op het Johns Hopkinsinstituut voor Volksgezondheid (zijn universiteit waar hij in 1990 zijn MPH-graad behaalde), en we besloten elkaar te ontmoeten. Hij kwam naar mijn lezingen, en werd er feitelijk zelfs deel van door mee te doen, op mijn verzoek. Hij beantwoordde bepaalde vragen die gesteld werden door studenten en professoren, en deelde zijn expertise met de aanwezigen, vanuit de hoop dat de zorgen over de mogelijke gevaren van blootstelling aan RF/microgolfstraling door het publiek in overweging zouden worden genomen. Later bezochten we de gehuurde opslageenheid, die afgeladen vol stond met allemaal dozen met duizenden rapporten en uitgeprinte documenten. Dr. Glaser zei zelf dat hij een hamster was, hij bewaarde echt alles. Na snel even wat van deze schatkamer vol kennis te hebben ingekeken – ik zag een studie die onder slechts negen mensen was verspreid en over gezondheidsaanbevelingen ging die werden genegeerd – besloten we dat ik de documenten na het sorteren en uitschiften van ongerelateerd materiaal zou komen ophalen.

Een paar maanden later vloog ik naar Baltimore, huurde een verhuisbus, en bracht de dozen die uitpuilden van de rapporten en geprinte documenten mee terug. Het plan was om de documenten te laten scannen (te beginnen met degene die het moeilijkst te vinden waren, waaronder rapporten van de overheid en vertalingen van buitenlandse technische artikelen) als pdf-bestanden om te doorzoeken, en ze beschikbaar te maken op mijn website. Dat zou uiteraard een hele tijd in beslag gaan nemen. Ik sorteerde de verzameling en vond een heel aantal 'juweeltjes'. Ik maakte uittreksels (desgewenst) en zette samenvattingen in lekentaal op mijn website. De reeks is te vinden onder de kop 'Uit Zory's archief'. Het allereerste document dat ik samenvatte (en 43

beschikbaar maakte) was het document dat het werk van Dr. Glaser voor het eerst onder mijn

aandacht bracht, zijn bibliografie uit 1971/1972.'' – Magda Havas

[Overgenomen met toestemming van de auteur. Zie verder ZORYGLASER.COM.]

44

3. GEVAREN VAN 5G VOOR DE GEZONDHEID VAN KINDEREN Robert F. Kennedy Jr. Robert F. Kennedy Jr. (1954) is een advocaat, activist, natuurliefhebber, valkenhouder en schrijver. Hij stelt zich op aan de kant van het milieu, het recht, gezondheid en minderheden, en keert zich deels ook internationaal demonstratief tegen overheden, het leger en industrieën vanwege wangedrag in die sectoren. Kennedy begon zijn carrière als assistent van de openbare aanklager in New York. Van 1986 tot 2017 was hij hoofdjurist van de Natural Resources Defense Council (NRDC), een nonprofit-organisatie. Naast vele andere functies was hij 30 jaar lang adjunct-professor Milieuwetgeving aan de Rechtenfaculteit van de Pace-universiteit. Kennedy voerde campagne voor Presidentskandidaat Al Gore en President Obama en schreef veel kritische artikelen en meer dan 10 boeken, waaronder kinderboeken. Hij heeft een woelig levenspad belopen en wordt enerzijds gezien als een held, 'de Kennedy die ertoe doet', anderzijds worden sommige van zijn inzichten zeer bekritiseerd. Josh: Meneer Kennedy, ik hoef uw werk en achtergrond niet te introduceren. Iedereen zal u ongetwijfeld kennen. U bent een telg van de meest vooraanstaande familie in de Verenigde Staten en bent niet bang om uit de gratie te vallen.

U durft een knuppel in het hoenderhok te gooien, met name voor de gezondheid en de rechten van kinderen, en bent bereid machthebbers de waarheid te zeggen. Voor we het gaan hebben over uw kijk op 5G, wil ik u om te beginnen een vraag stellen. Is er een keerpunt in uw leven geweest, of is het geleidelijk gebeurd, of is het misschien genetisch bepaald dat u uw huidige rol van vrijheidsstrijder hebt aangenomen, en bereid bent om een vuist te maken voor wat u als gerechtigheid ervaart? Snelste vogel ter wereld Robert Kennedy: Ik kreeg als heel klein jochie al te maken met milieuproblematiek. Ik was het liefst buiten, ik hield van rivieren, beekjes en dieren. Van jongs af aan was ik enorm bezig met de natuur. Ik was me bewust van de vervuiling. Dat was in de late jaren '50 en vroege jaren '60. In Washington DC waren cementfabrieken die rook uitbraakten en het roet daalde neer op je kleren. In die tijd was er veel luchtvervuiling in ons land, waar jaarlijks tienduizenden mensen aan overleden. Ik was me erg bewust dat er diersoorten verloren gingen. In 1963 hield ik me intensief bezig met roofvogels, valken, die richtte ik al heel jong af. Een min of meer iconische vogel voor mij was onze oostelijke variant van de slechtvalk [Falco peregrinus anatum of duck hawk], de meest spectaculaire roofvogel ter wereld. Die was zalmroze met prachtige witte veertjes boven de snavel.

Een paartje van die vogels nestelde op de toren van een oud gebouw in Washington DC. Als ik naar mijn vader ging die procureur-generaal was, of naar mijn oom in het Witte Huis, verheugde ik me altijd enorm. Want daar kon ik over Pennsylvania Avenue uitkijken en in de verte het oude postkantoor zien met die vogels er bovenop. Het waren de snelste vogels ter wereld. Ze haalden bijna 390 kilometer per uur, en ik kon ze met die ongelooflijke snelheid door Pennsylvania Avenue zien aankomen en recht voor het Witte Huis, zo'n 15 tot 20 meter boven het dak, duiven uit de lucht zien plukken. Dat vond ik spannender dan het bezoek aan mijn oom in het Witte Huis. Maar in 1963, hetzelfde jaar waarin mijn oom werd vermoord, stierf ten gevolge van DDT deze vogel hier uit. Toen ik opgroeide kon ik vanwege de vervuiling niet in de Charles of de Potomac of de Hudson zwemmen. Ik herinner me dat in 1969 de Cuyahoga-rivier in brand stond. Ik herinner me de olieramp in het Santa Barbara-kanaal, en dat Lake Erie – de grootste visgrond, goed voor de helft van alle vis in het Grote Merengebied – dood werd verklaard. En dat in 1970 daar 20 miljoen mensen voor de straat op gingen. Ik was toen zestien en ging naar New York om mee te demonstreren. 45

Mijn betrokkenheid bij het milieu begon al jong. Op mijn achtste schreef ik mijn oom de President of ik met hem in het Witte Huis over de vervuiling mocht komen praten. Hij nodigde me uit en we zaten een poosje in het Oval Office. Daarna regelde hij een afspraak voor me met Rachel Carson [auteur Dode lente, 1962], die me thuis in Hickory Hill kwam opzoeken. Zij was iemand die in die tijd door hem in bescherming werd genomen tegen aanvallen van Monsanto, zijn eigen Ministerie van Landbouw, en de minister van Binnenlandse Zaken. Ik ben er altijd bij betrokken geweest. Advocaat en milieurecht Toen ik advocaat werd, begon ik eerst voor vissers van de Hudson die vervuilers aanklaagden. Ik werkte mee aan de oprichting van de Waterkeeper Alliance, die nu met 350 waterwachters in 44 landen de grootste waterbeschermingsliga ter wereld is. Ik ben tegen heug en meug in de vaccinatieproblematiek getrokken. Destijds procedeerde ik namens diverse waterwachters in de Verenigde Staten en Canada tegen, naar ik meen, 38 kolencentrales en cementovens door heel NoordAmerika, hoofdzakelijk vanwege kwiklozing. Dat is waar we op gericht waren. De Food and Drug Administration (FDA) had juist een onderzoek gedaan waaruit bleek dat 100 procent van de zoetwatervis in de Verenigde Staten een gevaarlijk hoog kwikgehalte bevatte, merendeels veroorzaakt door de kolencentrales.

Terwijl deze rechtszaken liepen, reisde ik het land door om toespraken daarover te houden. Maar overal waar ik kwam, zaten er vrouwen op de eerste rij die naderhand op me af kwamen – heel keurige dames. De meeste waren mensen met een beroep: apothekers, artsen, juristen, en er was ook een psychiater bij die Sarah Bridges heette. Ze boden me steevast wetenschappelijke rapporten aan en zeiden: 'Als u oprecht bezorgd bent over de blootstelling van kinderen aan kwik, dan moet u ook naar het kwik in vaccins kijken.' Maar ik ging dat lange tijd uit de weg. Toen kwam iemand me thuis in Cape Cod opzoeken. Zij had een kind dat autisme had gekregen door een vaccin en had een schadevergoeding via de rechtbank ontvangen, die erkend had dat het autisme door het vaccin was veroorzaakt. Ze zei: 'Ik ga niet weg voordat u deze studies hebt gelezen.' En ze overhandigde me een hele stapel wetenschappelijke rapporten. Ik ben het lezen van wetenschappelijke teksten wel gewend. Als kind wilde ik wetenschapper worden, dat is ook een van de redenen waarom ik hierin verzeild ben geraakt. Vrijwel al mijn zaken, en ik heb er honderden gehad, bevatten een of andere wetenschappelijke controverse. Voor mij is wetenschappelijke teksten lezen dus geen punt.

Toen ik ervoor ging zitten, trof me onmiddellijk de enorme kloof tussen wat de gevestigde wetenschappelijke en medische orde over vaccins en kwik naar buiten bracht en wat individuele wetenschappers er zelf over zeiden. Die discrepantie zoog me een wormgat in. Dat heeft in menig opzicht tot een kentering in mijn loopbaan geleid en me weggevoerd van wat ik eigenlijk liever doe, namelijk watervervuilers aanklagen en me met energie- en milieuproblematiek bezighouden. En veel meer tijd in de gezondheid van kinderen steken. Children's Health Defense Josh: Toen u zag hoe de schadelijke aspecten van vaccins toegedekt werden, hebt u de organisatie Children's Health Defense opgericht. Hoe past 5G in dat initiatief? Robert Kennedy: Children's Health Defense komt op voor de gezondheid van kinderen en ageert met name tegen de blootstellingen aan giftige stoffen, waaronder pesticiden zoals glyfosaat. Wij hebben een beslissende rol gespeeld in de zaak en de procesvoering rond Roundup. En PFAS, en andere pesticiden, en fluoridering. 5G sluit dus goed aan bij waar we mee bezig zijn. 46

Onze kinderen lopen en zwemmen tegenwoordig rond in een toxische soep. We zien al veel ontstekingen en andere reacties met synergetische gevolgen door allerlei verschillende oorzaken. 5G kan daar een verergerende factor in worden. We weten dat elektromagnetische golven kinderen hard treffen, en sterker inwerken op foetussen en kinderen dan op volwassenen. We weten dat ze immuunactivatie en ontsteking veroorzaken. De Wereldgezondheidsorganisatie heeft bepaald dat ze 'waarschijnlijk' kankerverwekkend zijn. Het gaat om de mobiele telefoons die iedereen bij zich draagt, die met 2,4 GHz werken, en al bij zwak vermogen de genen ontregelen en de elektrische stroompjes in ons lichaam verstoren. Wij maken ons ernstige zorgen omdat onze toezichthoudende instantie, de Federal Communications Commission (FCC), aan de leiband van het bedrijfsleven loopt. Het is zo'n beetje het prototype van een door het bedrijfsleven geannexeerd overheidsorgaan. De telecomindustrie met zijn vele biljoenen dollars is zeer machtig. En dan heb je ook nog de militaire betrokkenheid, wat het nog eens stukken lastiger maakt. Op bepaalde punten zijn ze onschendbaar. Het is moeilijk ze te vervolgen. Ze zijn lastig onder de democratische discipline te brengen. Ze zijn in sommige situaties bij voorbaat vrijgesteld van aansprakelijkheid voor effecten op de volksgezondheid.

Mensen als proefkonijnen Robert Kennedy: Big Data is tegenwoordig overal. Er zijn in de samenleving zo veel machtige belangen die willen dat 5G er komt. De grote techjongens in Silicon Valley zoals Elon Musk en Amazon, die al die satellieten lanceren. Telecomgiganten, het Pentagon, de CIA, en allerlei andere belanghebbenden slaan onze data op. En dan speelt ook dat we moeten concurreren met de Chinezen, de Russen, en andere wereldmachten. Dit systeem kan als wapen worden gebruikt, het kent militaire toepassingen. Het wordt er zonder veel na te denken doorgedrukt. Een paar maanden geleden kwamen een paar CEO's uit de telecomindustrie voor de Senaat en hun werd gevraagd: 'Hebben jullie ooit enig gezondheidsonderzoek inzake 5G gedaan?' Ze zeiden: 'Nee.' 'Hebben jullie dan geld gereserveerd voor gezondheidsonderzoek?' Ze zeiden: 'Nee.' Dat lijkt nogal vreemd, want we weten dat er echt duizenden collegiaal getoetste publicaties over dit onderwerp zijn die aantonen dat niet alleen 5G, maar ook al 4G schadelijke gevolgen heeft voor de ontwikkeling van foetussen en pasgeborenen, en voor jonge kinderen.

Hersentumoren en andere vormen van kanker, DNA-schade, veranderingen in de genexpressie, neurologische effecten, cognitieve stoornissen, verminderde werking en kwaliteit van het sperma, veranderingen in de stofwisseling, hart- en vaatziekten, leer- en geheugenstoornissen, en nog tal van andere zaken. 4G en 5G kunnen beide het hele ecosysteem op zijn kop zetten. Dat heeft nog niemand bestudeerd. Niemand weet wat voor uitwerking het zal hebben. Maar intussen volgt het zijn eigen logica en wordt het zonder enige belemmering of discussie door het politieke proces heen geloodst. Het is een kolossale nachtmerrie, een wereldwijd experiment waarin mensen worden gebruikt als proefkonijnen. Effecten van straling Josh: De Brusselse minister van Milieu en Stadsvernieuwing heeft gezegd: 'De Brusselaars zijn geen laboratoriumratten. Ik kan 5G hier niet toelaten.' Maar ik wil nog even op het milieu doorgaan, op de gevolgen van 5G voor het milieu. Dus bestuivende insecten, dieren, de bodem. Ik weet dat daar bepaalde studies over bestaan. Wat kunt u ons vanuit uw perspectief van milieuadvocaat vertellen over die kant van de 5G-kwestie? Robert Kennedy: Wetenschappelijk gezien bezit ik onvoldoende kennis. Maar ik ken iemand die Allan Shope heet, een beroemd architect en een koploper op milieugebied. Hij heeft ook een bijenstal bij zijn 47

huis in Millbrook, New York, met heel veel korven. Tien jaar geleden bezocht ik hem thuis en hij zei: 'Ik wil je wat laten zien,' en hij pakte mijn mobiele telefoon. Hij legde de zijne, die op trilfunctie stond, op een van de bijenkorven en belde daarna met de mijne. Toen zijn telefoon ging, vlogen alle bijen de korf uit, inclusief de koningin. Ik zei: 'Allemachtig, dat heb ik nog nooit meegemaakt.' Ik heb in mijn leven veel bijen gezien. Maar zoiets had ik nog nooit meegemaakt. Er moet heel wat gebeuren wil de koningin de korf verlaten. Ik vroeg: 'Waarom heeft dit zo'n effect?' Hij zei: 'Geen idee waarom dit gebeurt.' Ik weet niet of iemand hier iets over weet, maar het is verontrustend. Het feit dat iets dergelijks zo'n empirisch waarneembaar gevolg heeft. Dat ik het met mijn eigen ogen kan zien. Het feit dat wij toelaten dat 20.000 satellieten dit op alles en iedereen af gaan sturen. In Standing Rock protesteerde ik mee tegen de pijpleiding. Ik ben zelf niet geraakt, maar ze hadden daar een elektronisch stralingswapen. Ik werd wel aangevallen met een geluidswapen dat ze gebruikten. Josh: Wauw! Robert Kennedy: Ze hadden ook waterkanonnen. Andere mensen die wel blootgesteld zijn aan die elektromagnetische wapens, of wat het dan ook zijn, hebben het beschreven. Ze zeiden dat het voelde alsof hun huid verschroeide en dat ze alleen nog maar weg wilden vluchten.

Een ander probleem is dat zelfs de laaghangende satellieten zich bevinden in de ionosfeer. Maar dat is een uiterst kwetsbaar onderdeel van het fysiologische ecosysteem van de aarde. We hebben geen idee wat er gebeurt als we de ionosfeer op deze manier verstoren. Er zijn nog zo veel onbeantwoorde vragen, en het is zo'n onmetelijk groot experiment. Er is geen plek ter wereld waar je eraan zult kunnen ontsnappen. Een positief punt is dat er mensen en plekken op aarde zijn, zoals je al aangaf, waar ze zeggen: 'We willen die antennes hier niet. Laten we eerst maar eens afwachten wat wetenschappers hierover zeggen.' Mensen stellen zich te weer, er is een heel aantal gemeentes dat zich verzet. En die slag hebben ze gewonnen. Maar het gaat om een zeer machtige industrie en dit zijn maar kleine eilandjes. Straks zullen ze het van iedereen winnen, ook in de ruimte, en hebben we niets meer te kiezen. De macht van industrieën Josh: U was een van de voortrekkers in de aanklacht tegen Monsanto bij die eerste grote rechtszaak.

Wat is uw visie op wat u in het geval van Monsanto ziet gebeuren en hoe dat bedrijf wellicht zal sneuvelen? Allereerst, denkt u dat Monsanto ten onder gaat? En ten tweede, als er een vergelijking valt te maken met wat we bij de telecomgiganten zien, zullen die dan ook op termijn ten onder gaan? Hoe ziet u dat in grote lijnen, eerst voor wat betreft Monsanto, en dan voor de grote telecombedrijven en 5G? Robert Kennedy: Ik was betrokken bij alle drie de Monsanto-zaken. Je zou kunnen zeggen dat het vergelijkbaar is. Het is een heel machtige industrie met een gekaapte overheidsinstantie, de FDA. Monsanto heeft 40 jaar lang onder één hoedje kunnen spelen met gekaapte regelgevers binnen die instantie, waar het ging om onderzoek naar de veiligheid van hun pesticiden en bestrijdingsmiddelen. Wij hebben daadwerkelijk toegang tot die instantie gekregen en de argumentatie kunnen bestuderen. Daaruit kwam glashelder naar voren dat er mollen in de FDA zaten, die voor Monsanto en niet voor het Amerikaanse volk werkten. Als gevolg daarvan kregen wij met z'n allen het best werkende en meest gebruikte pesticide in de geschiedenis van de mens. Inmiddels is het alom aanwezig in vrijwel al ons voedsel, in ons water en in de lucht. Dit was een grootscheeps en wereldwijd experiment op de hele mensheid. Het heeft een duidelijk effect op bestuivende insecten en overige soorten.

Het heeft effect op het microbioom, op het 48

macrobioom, op alle overlevingssystemen van de mens. Maar het kon ze niets schelen, want ze verdienden er geld mee. Ze logen over de wetenschappelijke kennis. In de telecomindustrie staan miljarden op het spel, het gaat niet om miljoenen maar om biljoenen dollars. Deze industrie heeft vriendjes in de top van de Republikeinse partij en binnen andere politieke partijen over de hele wereld. Dit zou wel eens een heel moeilijk te bevechten tegenstander kunnen zijn, omdat ze politiek zo veel macht hebben. Juridische mogelijkheden Josh: Er is een jurist in Tasmanië, Australië, die ik ook voor deze Top heb geïnterviewd: Raymond Broomhall. Hij heeft in Australië en Tasmanië het voortouw genomen door een procedure aan te spannen, met als positief resultaat dat 2500 kleine 5G-cellen werden tegengehouden. Het is een heel nieuwe ontwikkeling. Hij zorgde ervoor dat 1600 opstellingen er niet kwamen. En 900 stuks zijn door het telecombedrijf ontmanteld, nadat Broomhall samen met gemeenten aangifte van een strafbaar feit had gedaan, op grond van medische attesten van artsen betreffende individuele patiënten. Mogelijk hoort u voor het eerst hierover. Wat vindt u van dit resultaat en deze procedure? Misschien dat we ook na dit gesprek contact hierover kunnen blijven houden. Ik stel uw oordeel erg op prijs.

Robert Kennedy: Ik denk dat er op lokaal niveau veel juridische mogelijkheden zijn om 5G aan te vechten. Zoals gebruik maken van wetten als de NEPA, de Wet nationaal milieubeleid. Dat is een wet die verplicht tot een effectrapportage betreffende het milieu, en in alle staten zijn gelijksoortige versies van kracht. Daar zie ik goede kansen. Ze hebben zo weinig wetenschappelijke kennis, ze kunnen geen kosten-batenanalyse laten zien. Want die is nooit gemaakt, ze beschikken niet over de kennis om die te maken. Ze willen de zaak alleen maar bespoedigen en ze gebruiken politieke invloed om dit door te duwen. Volgens mij zijn er dus mogelijkheden om ze aan te vechten en eilandjes te creëren waar ze niet kunnen komen met hun handel. Het probleem is, als ze de ruimte ingaan, kun je er nergens en op geen enkele manier meer aan ontkomen. Niet te verzekeren risico Josh: U raakt aan een uniek aspect van 5G en draadloze infrastructuur of apparatuur. Voor zover bekend is geworden, verzekeren de grote verzekeringsmaatschappijen geen apparaten, technologie of zendmasten die elektromagnetische straling produceren. Het schijnt dat de branche zichzelf moet verzekeren. Ik weet dat Lloyd's of London heeft geweigerd.

De grote verzekeraar Swiss Re heeft een verklaring uitgebracht waarin met zoveel woorden staat dat 5G en elektromagnetische straling in de hoogste lange termijn valt, hun hoogste risicocategorie. Hoe denkt u over dat verzekeringsaspect van de zaak? Robert Kennedy: De verzekeringsbranche is de ultieme beoordelaar van risico. Het zijn geen hippies in zelfgeverfde T-shirts die zeggen: 'Oh, dit is nieuwe technologie die veel te gevaarlijk is.' Dit zijn mannen-in-pak van Wall Street en Fleet Street die zeggen: 'We hebben deze technologie bestudeerd en als de mogelijkheid bestond daar als verzekeraar aan te verdienen dan hadden we die wel gevonden. Maar dit is zo riskant, dat we alles wat we eraan verdienen tien- of twintigvoudig kunnen verliezen. Dat gaan we niet doen.' Met de kernindustrie ging het ook zo. De kernindustrie kan niet worden verzekerd, dus ging de industrie naar het Congres en werd er midden in de nacht dankzij een smerige juridische truc de PriceAnderson-wet aangenomen. Die ontslaat kerncentrales en de nutsbedrijven waaraan ze toebehoren de facto van aansprakelijkheid voor schade door straling in het geval van een lek of een ongeluk. Ze zijn 49

dus onverzekerd, maar het Congres heeft de weg naar financiering vrijgemaakt. Aanklagen kan dus inderdaad. Behalve wanneer ze een list bedenken – zoals de vaccinindustrie heeft gedaan door vrijstelling van aansprakelijkheid te verkrijgen – zullen ze denk ik ook aangeklaagd worden en veel geld moeten betalen. We leven tegenwoordig in een beangstigende wereld, want grote spelers als de kernindustrie en de vaccinindustrie hebben het Congres gewoon kunnen kopen, zodat aan hen vrijwaring van aansprakelijkheid is verleend voor aan mensen toegebracht letsel. We zullen moeten zien of dat de telecomindustrie ook lukt. Zwakke plekken onderzoeken Josh: U hebt het nu over juridische immuniteit. Ergens in het begin van ons gesprek merkte u op, of leek u te suggereren, dat daar misschien wel een weg tussendoor te vinden valt, zelfs in het vaccinverhaal. Ze zijn dus misschien wel minder onschendbaar dan gedacht. Zoals u weet staat in de Telecommunicatiewet van 1996, artikel 704, dat gemeentebesturen de plaatsing van zendmasten niet op grond van milieuoverwegingen kunnen weigeren. Maar die toekenning van immuniteit wordt nu ook doorgelicht. Mensen realiseren zich dat die misschien niet zo dichtgetimmerd is als ons werd voorgespiegeld.

Hoe ziet u dit – of het nu gaat over het vaccinverhaal en de vaccinfabrikanten, of over de regelgevers en aanbieders van telecom en 5G? Robert Kennedy: Ik geloof niet dat ik de vraag begrijp. Josh: De vraag is deze: hebben ze echt volledige juridische immuniteit of denken wij dat alleen maar? Robert Kennedy: Ze genieten zeker een beperkte immuniteit, als een gemeente probeert om ze tegen te houden. Een gemeente kan geen verordening tegen zendmasten aannemen op grond van het risico dat die vormen voor de volksgezondheid. Maar ik weet niet hoeveel verder die wet reikt. Houdt die in dat je ze niet kunt dagvaarden op grond van de Wet nationaal milieubeleid, om ze te dwingen tot een milieueffectrapportage die duidelijk is over de gezondheidsrisico's? Dat lijkt me niet. Dat is iets waar ze volgens mij niet onderuit komen. Ik denk dat we verzet moeten organiseren en echt overal juristen bij moeten zien te betrekken. We moeten de muren van het fort gaan onderzoeken op zwakke plekken, juridisch zwakke plekken. En dan vervolgens doen wat ons te doen staat, via alle mogelijke uitingen, alle door Martin Luther King genoemde middelen om onze zaak te bepleiten: ageren, regelgeving, procederen. En ik zou daar nog aan toe willen voegen: innoveren. Al deze zaken tegelijk. We zullen ons als tegenbeweging moeten laten horen en ons verzet daaromheen opbouwen.

Een leger van lobbyisten Josh: Hoe belangrijk is het dat we onze gekozen bewindslieden informeren en verantwoordelijk houden? Robert Kennedy: Ook de burgers! Josh: Ja. Robert Kennedy: Mensen hebben geen idee dat dit gaande is. Ze zijn zich hier volstrekt niet van bewust. En dat komt de bedrijfstak wel goed uit, denk ik, want niemand stelt vragen. We moeten veel meer moeite doen om het publiek en de bewindslieden voor te lichten, en om echt goede bondgenoten in het Congres te krijgen, die de juiste vragen stellen, die getuigen oproepen en hoorzittingen organiseren, zodat burgers het gaan begrijpen. Josh: Ik sprak Patrick Colbeck, voormalig Senator van Michigan. Hij gaf enig inzicht in hoe onze vertegenwoordigers denken en hoe er op dat niveau verandering te bewerkstelligen is. Hij zei dat 20 procent van de gekozen bewindslieden met onwrikbare standpunten aan de ene kant staat, 20 procent 50