CConstaterende datMaassluis
Koppel je AI →
Document · PDF

Transcript raadsvergadering d d 5 november 2024

Debat op Dinsdag 5 november 2024, gemeente Maassluis55.018 woorden

Open het PDF bij iBabs ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 5 van 6

verkrijgen die van toegevoegde waarde kunnen zijn om in wijken het gesprek aan te gaan over sociale omgangsvormen. De boa kan daarbij verbinder en handhaver zijn. Want dat is een belangrijk thema en gelukkig wordt het door velen omarmd. Het is een sociaal thema wat echt benoemd moet worden en de oplossing is echt lastig. Dat realiseren we ons terdege. Die is niet gedaan, maar we moeten beginnen met het te benoemen en dan komen we vanzelf op een oplossing. De motie van D66, cultuur, maar ook sport. Daar geldt ook die btw. En dat kan leiden tot tekorten. Maar goed, zoals ik mijn eerste termijn aangaf, eigen verantwoordelijkheid van die organisaties, daar begint het wel. Hoe kan je je omzet verhogen om te zorgen dat je die inkomstenderving kan beperken? En natuurlijk kunnen we samen met elkaar in gesprek. Maar de gemeente zal niet automatisch de pinautomaat kunnen zijn voor de problemen die in Den Haag veroorzaakt worden. In gesprek samen met de culturele instellingen en dan alle, dus de toevoeging van het CDA erbij maakt hem sterker. Zullen wij ondersteunen. Als we dan praten over de sportmotie van Maassluis Belang en de VSP, ook die gaan wij steunen. Hij is sympathiek en hij kan dus op onze steun rekenen. Het is in ieder geval voor ons belangrijk, dat we in ieder geval één sportzaal gaan realiseren in de periode.

Ik wil de gymnastiekvereniging, dat is een voorbeeld van hoe je verantwoordelijkheid ook zelf neemt. Zij kwamen met eigen initiatief ‘we gaan de huur verhogen’, ‘we gaan de lidmaatschap verhogen’, dus er is ook een positief signaal van die partij gekomen om te zorgen dat het wel kan. Daarmee vragen ze ons het laatste stapje te zijn. Dus ik wens de wethouder er succes mee als wij de motie straks aangenomen hebben, want zo ziet het er volgens mij wel naar uit. Tot zover even wat reflecties op een aantal zaken. De cultuur van D66 heb ik het over gehad, die dienen wij mede in. De realisatie van de sportzaal van VSP/Maassluis Belang dienen wij mede in. Budget themajaar 80 jaar Partij van de Arbeid gaan we op dezelfde manier mee om. Hoe gaan we met elkaar om?, die was van ons, maar die staat

daar, ook goed. Inclusiviteit in de buitenruimte, heb ik gezegd. Aan de slag met de mobiliteitsdata van de ChristenUnie, ik denk dat het een goede motie is. Een visie is een visie, maar als de dataset op enig moment achterhaald is, kan het zijn dat de visie op zich niet moet veranderen, maar wel de weg naar de visie toe. De blijvende aandacht voor de warme kamers lijkt wat ons betreft niet nodig. Het is een toezegging die de wethouder heeft gegeven. En de kringloop, daar waren we wat ambivalent in. Adviesraden CDA vinden we ook belangrijk. Goed om te evalueren. Adviesraden zijn overigens ook en zeker ook de sportraad is ook een adviesraad van ons. Dus een suggestie dat wij als raad daar ook iets over te zeggen hebben, hoort daar natuurlijk wel, want zij profileren zich als adviesraad van het college en de gemeenteraad. Actieplan Spelen, uiteraard ons logo. Laat vrijheid klinken, een evenement elk jaar, veel geld. Nee. Educatie, dan had ik ja gezegd, maar evenement/feestje, dat mag iemand anders uitzoeken. Pak de fietsendief, we zullen hem steunen. We zijn wel van mening dat het veel breder zou moeten zijn, zoals de burgemeester ook aangaf, want het is een schot met hagel; hopen dat je hem raakt. Aan de slag met fietspaden steunen we niet; daar wordt voldoende aan gedaan.

Statiegeld bij evenementen, ben even benieuwd nog hoe de wethouder het ziet, maar de wethouder heeft een toezegging gedaan over de Furieade. Er is een wettelijk kader, dus ik ben even benieuwd wat GroenLinks nog ermee doet. Dan de deelname aan fietsonderzoek van Leefbaar, had wat ons ook breder gemogen. We hadden ons aangemeld om ook mee in te dienen, we hadden ook nog een suggestie meegeven. Helaas is daar niet op gereageerd, want dan had hij misschien sterker kunnen zijn. Ook al is hij wat ons betreft nog niet in alle breedte sterk genoeg, we gaan hem wel steunen. Voorzitter: Interruptie Leefbaar. De heer Bouwer: Voorzitter, toch een klein technisch detail. U heeft geen extra bullets aangeleverd. Er is een verschil tussen zeggen van we steunen de motie en ons logo erop en mede-indienen. Mede-indienen betekent dat je mede-indient en zelf ook de motie hebt geformuleerd en eraan gezeten hebt. Dus wij, dat hebben we al eerder gezegd ook intern richting andere partijen, dat wij niet zo van het logocircus zijn, want het kost heel veel werk om dat er allemaal op te zetten, dus laten we dat gewoon een onsje minder doen als dat kan. Dat scheelt onszelf en de griffie ook wat meer werk. De heer Snoeck: Ik heb de heer Van Gastel uitstekend werk laten doen op de moties, maar ik zie uw naam ook op een van onze moties staan. Voorzitter: Dank u wel.

Komen we tenslotte bij de fractie van Leefbaar. Mijnheer Bouwer. De heer Bouwer: Voorzitter, ik ga proberen om het zo kort mogelijk te houden. We zijn blij dat er positief gereageerd wordt op de moties, zowel vanuit het college als de gemeenteraad. De meeste moties die zijn ingediend, die zullen wij ook steunen. Ik zal niet heel het lijstje langsgaan. Er zijn enkele moties die wij niet zullen steunen. En daarvan pik ik er dan even eentje uit. Want dan zit je toch weer een beetje die linksigheid aan te horen. De motie ‘Hoe gaan we met elkaar om?’, ingediend door diverse partijen. Maar volgens mij als hoofdinitiator de VVD. U zult begrijpen dat we dat natuurlijk wel een beetje ironisch vinden met twee weken terug nog in het achterhoofd. Dat je zo'n motie als PvdA indient, dat snap ik wel. Dat is de partij van bijeenkomsten, praten, theedrinken et cetera. Maar sinds wanneer vaart de VVD zo'n linkse koers? De burgemeester had het net over we moeten zelf mensen aanspreken. De heer Solleveld heeft dat in levenden lijve kunnen ervaren, die krijgt vier middelvingers in zijn gezicht toen hij tuig op fatbikes aansprak. En met alle respect voor de goede bedoelingen, maar dat soort gasten ga je niet bereiken met een bewustwordingscampagne over gedrag in de buitenruimte.

Hetzelfde voor het straattuig dat onze prullenbakjes opblaast en explosief vuurwerk laat afgaan in parken, waar veel van onze inwoners last van hebben. En het is straattuig dat inmiddels opklotst tegen de plinten van onze grote steden. Helaas hebben we

daar in Maassluis ook last van. Onze collega’s van Leefbaar Rotterdam kunnen daar ook prima over meepraten. Die publiceren ergens komende week een onderzoek over veiligheid rondom metrostations, waar ook een aantal van reacties uit Maassluis in zijn meegenomen. Die moet je geen workshops aanbieden, maar gewoon ouderwets agenten achteraan met de knuppel. Law and order, niet al dat softe geneuzel. Kansloos. Voorzitter: We zien nog een interruptie van de VSP, mijnheer Bouwer. Dus u mag weer nog even terug naar de microfoon. De heer Van der Burg: Dank u wel, voorzitter. Ik wil even terugkomen op mijn inbreng op de motie van Leefbaar Maessluys. Ik heb, moet ik zeggen, nog eens heel goed gelezen, dus beter gelezen, het wetenschappelijk onderzoek verkeersveiligheid en wij zullen de motie steunen. Voorzitter: Dank u wel. Ik begreep dat de ChristenUnie-fractie ook nog niets over een motie wilde zeggen. Mevrouw Oosterman-Feenstra: Ja, ik was in mijn termijn nog vergeten aan de wethouder te vragen om nog een keer de toezegging te herhalen over de warme kamer. Want het klonk alsof het voldoende was en dat hij met een toezegging ingetrokken kon worden, de motie. Maar misschien kan de wethouder hem herhalen. Voorzitter: Dat kan het college mooi meenemen in haar beantwoording in tweede termijn.

Ik heb begrepen dat het college geen behoefte heeft aan een schorsing en meteen kan antwoorden, waarmee als eerste het woord is aan wethouder Evers. De heer Evers: Dank u wel, voorzitter. D66 noemt het financieel perspectief voor 2025 sluitend en kwalificeert dat als een gelukje. Doet me gelijk denken aan Lando Norris, die afgelopen zondagavond Max Verstappen niet feliciteerde, maar kwalificeerde als een gelukje, als je van de zeventiende plek in de stromende regen winnaar wordt en met een voorsprong van 19 seconden. Ik zal niet reproduceren wat Lando Norris naar zijn hoofd krijgt. Dat wil ik ook niet aan D66 toewensen, maar ik vind het wel een gevaarlijke uitspraak dat het financieel perspectief 2015 zuiver een gelukje is. Dat is niet alleen van het college, dat is ook van het ambtenarenapparaat. Maar ook van de raad zelf, die in de afgelopen periode terughoudend is geweest met het invullen van wensen en verlangens die niet betaalbaar zijn. Maassluis Belang vraagt wat en hoe; komt in de kadernota wel naar voren. Daar zullen we uitleggen wat de investeringen zijn, wat de financieringsbehoefte daarbij is, wat dat de kapitaallasten zijn die daaruit voortvloeien en dat leidt voortvloeiende tot een bepaalde schuldquote. En dat is een gevolg van de eerdere onderdelen van wat ik net zei.

Als GroenLinks mij oproept om vooral door te gaan met lobbyen met VNG, met de M50, met andere wethouders Financiën om de kromme plannen van de regering, die de financiële positie van alle gemeentes aantast, dan onderschrijf ik dat van harte en daar wil ik me graag voor inzetten. Als de VVD nog oproept voor solide financieel beleid, dan mag blijken uit hetgeen wat ik daarvoor heb gezegd, dat het college daar een harde voorstander van is, om zeker niet in gevaarzones terecht te komen, maar zorgvuldig die randen op te zoeken, zoals D66 zei, om het maximale mogelijk te maken. Dat was het voorzitter. Voorzitter: Dank u wel. Geen interrupties. Is het woord aan wethouder Bronsveld. Mevrouw Bronsveld-Snoep: Voorzitter, er waren nog een paar punten in mijn portefeuille. Dat begon met de adviesraden, de motie. Daar werd bij stilgestaan. Volgens mij heb ik in de eerste termijn proberen toe te lichten hoe ik de motie interpreteer. Ik ga er ook vanuit dat hij zo bedoeld is. Zo niet, dan hadden we dat, denk ik, gehoord. Maar vanuit de positiviteit dat we juist heel veel waarde hechten aan al die goede adviezen die we krijgen en we willen kijken wat we kunnen doen met elkaar, om dat in de toekomst te borgen, de

adviesraden en wat zij daarvoor nodig hebben. En daar kan uitkomen dat ze niks nodig hebben. Dat kan ook. Maar het kan ook natuurlijk zomaar zijn, dat er wel iets anders gevraagd wordt of waar er behoefte aan is. Dus dat is ook afwachten om daarmee met elkaar het gesprek aan te gaan en dat met alle adviesraden te doen. Overigens heeft u als raad natuurlijk formeel wel een rol, want het is een adviesraad vanuit het college, maar ook voor de gemeenteraad, dus het is wel een officieel ingesteld orgaan. Verder vroeg mevrouw Vrolijks, die refereerde nog aan de belemmeringen in de zorg omdat we daar een gesprek over gingen hebben. Dat was een heel goed bruggetje inderdaad wat gevonden was en dat gaan we ook nog doen. En dan kom ik bij twee andere punten die zijn ingebracht. Dat was in de eerste plaats de beheersbaarheid van de budgetten wanneer het ging over de jeugdhulp. Dat bracht de VVD in. Dat is natuurlijk ook een heel belangrijk punt. Ik wil wel de waarschuwing meegeven dat ondanks dat het inhoudelijk de goede stap is om te zetten, die ouderbetrokkenheid, dat dat zich zelden direct laat vertalen ook in een financieel effect. Maar het goede doen is soms ook gewoon voor het goede gaan en voor de meest effectieve methode. Als we dat met elkaar doen, zetten we al een hele grote stap, volgens mij.

Voorzitter, volgens mij was het laatste punt wat in mijn portefeuilles benoemt de huiskamers. Daar vroeg mevrouw Oosterman nog een heldere toezegging op, of wilde hem nog een keer herhaald hebben. In de moties staan een aantal punten aangegeven. Ik heb aangedragen dat er al veel in de stad gebeurt, dat we contact leggen met die organisaties en dat we al die plekken weer onder de aandacht brengen die meedoen als warme kamer. Maar er is sowieso veel in de stad waar mensen hun plek kunnen vinden. En dat ook weer onder aandacht brengen is goed. En ook hier het werkcafé, zoals we dat noemen, andere mensen noemen dat een kantine, maar wij noemen dat een werkcafé, dat staat uiteraard ook open voor inwoners die daar behoefte aan hebben. Dat zullen we ook zo communiceren. Ik weet niet of het exact voor 1 december is. Dat vind ik altijd een wat ingewikkelde. Maar we doen ons best. Ze doen hun best, weet ik echt heel zeker dat dat gaat gebeuren. Verder was ik totaal overvallen door heel veel woorden die in mijn richting kwamen. Ik kan er heel slecht tegen, merk ik, maar tegelijkertijd ook heel fijn om te horen. Dus dank daarvoor. Voorzitter: Wethouder Kuiper. De heer Kuiper: Voorzitter, straks staan we gelukkig wat langer stil bij het afscheid van mevrouw Bronsveld. Een aantal zaken. Bouwen en wonen. GroenLinks stond op het puntje volgens mij om iets positiefs te zeggen.

Waar zit de heer Kleijwegt eigenlijk? Daar. Bijna had hij iets positiefs gezegd en omdat hij dat dan nalaat, voel ik me toch gedwongen om zelf een compliment uit te delen aan al die mensen die in onze stad snoei- en snoeihard werken aan al die woningen die worden gebouwd. In het Wilgenrijk, op de kade, op Het Balkon, maar ook in Sluispolder-West en een heleboel andere plekken wordt er superveel gebouwd. Ik hou erg van cijfertjes, dus ik ben het nog even nagegaan. Prachtige grafieken, maar van 2012 tot 2018 werden er gemiddeld 101 nieuwe woningen toegevoegd. Met de sloop eraf netto 88 toegevoegd per jaar. 2019 tot 2023, gemiddeld 306 toegevoegd en netto 251 na alle sloop. Dus dat is een ruime verdrievoudiging van het gemiddelde over al die jaren. En als we dan daarover praten dat het allemaal te weinig is, dan denk ik, soms is het ook nooit genoeg voor u. Het is … Er wordt snoeihard gewerkt. De woningnood lossen we nooit op in een stad. Dat snap ik ook volkomen. Maar we doen als gemeente Maassluis met al onze medewerkers en al onze externe partijen, zoals projectontwikkelaars en woningbouwcorporaties, ons stinkende best. Voorzitter: Interruptie GroenLinks. De heer Kleijwegt: Voorzitter, ik twijfel er ook niet aan dat u uw best doet.

Ik zeg alleen, laten we ook nadenken over de toekomst, dat we ook in de toekomst door blijven gaan, want het gevaar is altijd … Want we stonden nu in de lijstjes van een van de snelstgroeiende steden, procentueel gezien dan, van Nederland. Dat

we dan denken, we zijn goed bezig en mijn oproep is eigenlijk, en als het anders is overgekomen, dan is dat niet zo bedoeld, maar mijn oproep is: laten we dat vasthouden en zorgen dat we ook voor de toekomst nog genoeg plannen blijven hebben en zorgen dat de stad genoeg woningen er bijkrijgt. Die zijn nog altijd broodnodig de komende tientallen jaren. De heer Kuiper: Dan zeg ik, denk ik, dank u wel alsnog. Het is een beetje zuinig. Maar nu komen we bij u terug natuurlijk. Ik heb u in eerste termijn vanuit het college aangekondigd dat de gebiedsvisie station West binnenkort bij u op de rol staat. We komen met een Kapelpolder bij u terug, dus ook onze stadsgrenzen zullen niet zo snel uitbreiden, maar binnen onze stadsgrenzen wordt er ook getransformeerd en worden er hele mooie initiatieven genomen en begeleid waarmee we ons komende jaren nog heel lang kunnen inspannen, om te zorgen voor zowel de kwaliteit van de stad, zeg ik in de richting van mevrouw Oosterman, als meer mensen een dak boven hun hoofd. Dan was er nog een vraagje over de hospitaverhuur. Ik denk dat de heer Snoeck er eigenlijk al het nodige over heeft gezegd. Er is een heleboel al mogelijk. Dat is ook echt particulier initiatief.

We hebben wel in besprekingen met de corporaties bijvoorbeeld, van wel welke mogelijkheden zien we in andere gemeenten en wat zijn de mogelijkheden? Tegelijkertijd moeten we ook reëel zijn, dat een deel van bijvoorbeeld de socialezekerheidswetgeving, het samenwonen onder één adres van partners met verschillende inkomensbronnen soms ook afremt. Dat zijn ook landelijke thema's die daar moeten worden opgepakt. Doorstroommakelaar, daar hebben we het volgens mij zo vaak over gehad, laten we dat op een ander moment verder bespreken. We hebben het in een commissieronde over gehad, in de richting van de heer Solleveld destijds. Er worden mooie dingen gedaan. Doorstromen gebeurt op allerlei niveaus. Dan wilde ik overgaan naar verkeer. Voorzitter: Maar heeft u eerst nog een interruptie van Maassluis Belang. De heer Solleveld: Voorzitter, nog even terugkomend op die doorstroommakelaar. Daar hebben we inderdaad een discussie over gehad. We waren het niet helemaal eens. Wat mij verbaasd heeft, is dat ik vorige week ineens gebeld werd door de doorstroommakelaar. Dus ik denk dat u ze gebeld heeft, waarvoor mijn dank. De heer Kuiper: Wij spannen ons op allerlei verschillende tafels in als college. Dus het zou zomaar kunnen zijn, dat u mij heeft geïnspireerd. Op het terrein van verkeer. Daar wil ik toch het volgende over meegeven.

Als gemeente, als college werken wij in opdracht van uw raad in lijn met de door de raad vastgestelde mobiliteitsvisie, waarin onze nieuwe richting, zeg ik richting de heer De Jong-Paalvast, ook is vastgelegd. Waarin we kiezen binnen de bebouwde kom voor een accentverschuiving naar stappen, trappen, openbaar vervoer en als laatste de privévervoer. Door te kiezen voor die auto juist minder centraal te stellen, heeft u als raad ook nadrukkelijk ruimte letterlijk geboden voor meer groen, waterberging, biodiversiteit, maar ook minder uitstoot, minder geluidsoverlast en het bevorderen van gezonde keuzes. De gemeenteraad heeft dat daarna ook een paar keer bevestigd, zowel in de wegenstructuurvisie-actualisatie, als de parkeernota, de koers op hoofdlijnen gebiedsvisie, het programma integrale duurzame stadsontwikkeling. Dus de raad is uitermate consistent bezig aan het veranderen van wat u misschien de status quo bedoelt, maar wat wij eerder zien als een versterken van de kwaliteit van de leefomgeving binnen de bebouwde kom. En dat werkt ook door in bijvoorbeeld de conceptgebiedsvisies van station West en Kapelpolder. De opmerking van de ChristenUnie dat wat minder parkeerplaatsen in de binnenstad dan ook een aantasting van de bestaanszekerheid is, dat is niet consistent eigenlijk met het beleid van de raad. Maar ook, denk ik, een overdrijving.

En in die zin heb ik ook gereageerd op de mobiliteitsdata. Ja, data gaan we toepassen en daar kan dus uit voortkomen dat er misschien aanvullende maatregelen nodig zijn om de mobiliteitstransitie te bewerkstelligen. Fietsenstalling, blijf ik weg uit alle partijpolitiek die u vanavond heeft bedreven, volgens mij

niet helemaal in lijn met de opening van heer De Jong-Paalvast over hoe het zou moeten gaan met elkaar. Laten we kijken naar wat we beogen. Dat is een mobiliteitstransitie: minder geparkeerde auto's in de binnenstad, het stimuleren van de ondernemers in de binnenstad tijdens een moeilijke periode. Dat is, denk ik, het initiatief wat er staat en het stond dus in ons uitvoeringsprogramma, stond op de rol voor komend jaar en wij zien de motie natuurlijk als een aansporing en een aanvulling daarbij, om iets te doen met die regeling met de winkeliers. Dan de schoolfietsroute naar Wilgenrijk, moeten we maar eventjes in een ander verband over doorspreken, want ik kon hem niet helemaal plaatsen. De school in Wilgenrijk wordt hartstikke mooi ingepast met een heleboel mooie routes daarnaartoe. Dan de motie van Leefbaar heb ik natuurlijk nadrukkelijk twee voorbehouden gemaakt. Als het heel veel geld kost, komen we nog bij u terug. Geen vertraging op die MFR-aanleg, maar gaan we aan meedoen. Dan sociale cohesie, de Wijk op Maat. Er kwam een negatieve tekst op. In de Zeeheldenbuurt wordt hartstikke mooi werk gedaan. We hijsen die mensen heel bewust op het podium, want het is echt een voorbeeld voor andere buurten hoe daar een klein initiatief heel groot is geworden en steeds meer mensen betrokken raken bij de eigen buurt, en eigenlijk bij de buren.

Volgens mij was het mevrouw Oosterman die even later zei van we willen niet te veel top-down en meer bottom-up. Dat is ook wat we proberen te bewerkstelligen hier. We jagen iets aan, we stimuleren, we motiveren, maar we gaan niet als gemeentelijke overheid die dingen doen. Wij proberen bewoners bij elkaar in de buurt betrokken te krijgen. Soms gaat dat heel goed, zoals in de Zeeheldenbuurt, soms resoneert dat wat minder, maar dan kunnen we ook niet daaraan blijven trekken. Daar hebben we gewoon simpelweg de mankracht niet voor. Uw geheugen was weer aan, merkten we vanavond. U begon met het gebiedsoverleg afschaffen. Dat was in 2016. Ik heb daar toen het raadslid ook het toenmalige college op aangesproken. Ik vind het een beetje vreemd, om dat nu dan te noemen. Wij hebben juist heel nadrukkelijk ingezet de afgelopen jaren met de versterking van de functie van de wijkcoördinatoren. En we zien daar hartstikke positieve reacties in alle buurten, niet alleen de buurten waar we met de Wijk op Maat bezig zijn. Met de burendag mochten we gewoon echt ik geloof meer dan 30 activiteiten in de stad bezoeken. Al die bewonerscommissies of actieve buren hebben contact met de gemeente en dat netwerk wordt steeds steviger en is wijdverspreid door de stad. Dus laten we daar ook op koesteren en ik heb juist hele grote waardering altijd, hoor ik in de stad voor onze wijkcoördinatoren.

Ik hoop dat u die ook voelt. Vanuit het college in ieder geval is die er zeer en ik hoop dat de raad dat ook ziet en ervaart. Voorzitter, tot dusver. Voorzitter: Dank u wel. Wethouder Mulder. Mevrouw Mulder-Solleveld: Dank u wel, voorzitter. Nog een paar vragen en opmerkingen in mijn portefeuille. De VVD, die was ik vergeten. De Noord- en de Zuidvliet, daar zijn wij verantwoordelijk voor. De Boonervliet ligt bij het hoogheemraadschap. Dus die hebben we niet. Een aantal jaren geleden hebben we het metselwerk in de binnenstad aangepast en een gedeelte van de damwanden. Die zouden nu weer vijftig jaar mee moeten gaan, maar dat is niet over de hele linie gebeurt. U vroeg het mij vorige keer ook. Misschien moeten we een keer komen kijken. Want u maakt zich zorgen en wij zien het niet, dus wij willen graag zien wat u ziet. Dan heb ik Maassluis Belang nog een vraag niet beantwoord. Het ging wel erg snel, burgemeester. Blijkbaar ging het te snel. Voorzitter: U krijgt een interruptie. Dat helpt. De heer Snoeck: Dank u wel, voorzitter. Ik neem uw uitnodiging aan. Ik nodig u uit en dan laat ik het zien wat ik bedoel. Maar het verbaast me wel dat u het niet ziet, want er zijn meer dan voldoende Fixi-meldingen over sikkels in het gebied met verzakkingen. En dat is echt wel een groot dingetje.

Mevrouw Mulder-Solleveld: Ik ga het nog een keer navragen, maar dat had ik bij de commissie al gedaan en toen was dit de enige informatie die er was. We komen kijken en ik kom erop terug. Wat betreft Maassluis Belang, die had ook een vraag over Fixi-meldingen. Dus dan zijn we in ieder geval weer in hetzelfde onderwerp. Ik weet niet of er echt … Er zijn wel iets minder bijplaatsingen, want de eerste vijf maanden waren er rond de 160 en de laatste vijf maanden tot en met 31 oktober, want verder hebben we nog niet geteld, zijn het er nog geen 100. Wat wel echt het verschil maakt, is dat we voorheen de eerste halfjaar drie dagen nodig hadden om het op te lossen en op te ruimen en dat nu binnen 24 uur voor elkaar hebben. Dus dat maakt waarschijnlijk, hoop ik, dat wij als inwoners daar minder last van hebben. Dan heeft het CDA wat ruimte geboden in de motie Spelen, waarvoor dank. Dus dan gaan we proberen dat voor de kadernota netjes te hebben opgewerkt en bij u terug te brengen. De ChristenUnie wilde nog een aantal checkdingen of zo, denk ik. Ik zal u op de hoogte houden van het convenant toekomstgericht bouwen. We gaan kijken wat we daarmee kunnen, of dat iets toevoegt voor de stad. En dan kom ik daar op terug. Bullet 3 gaan we in gang zetten. Dat heb ik u beloofd. We gaan in gesprek over het fietspad en u had nog iets over bomen. Maar ik heb opgeschreven 3-30-300.

Ik weet zeker dat bij de heer Solleveld 3-30-300 in het kwadraat is. Volgens mij heb ik dan al mijn openstaande vragen beantwoord. Voorzitter: Dank u wel, wethouder Mulder. Zal ik zelf als laatste. De heer De Vries: Een voorrecht om het slotwoord te hebben bij de inhoudelijke behandeling van de begroting. Dat geeft mij ook de gelegenheid om enigszins reflectief terug te kijken. De heer De Jong-Paalvast vroeg mij om dat over de raad en het functioneren van de raad te doen. Daar is het hier niet de plek en de plaats voor, maar het mooie is wel, dat op een of andere manier in iedere bijdrage van iedere fractie hier in deze zaal, die slogan van ‘Samen zijn wij Maassluis’ rechtstreeks of indirect toch terugkwam in de analyse en het verhaal. Daar hebben we inderdaad heel veel mooie voorbeelden van, van onderlinge betrokkenheid, oog voor elkaar, vrijwilligerswerk, particulier initiatief om deze samenleving te maken tot wat hij is. Dus wat ik daarvan heb meegekregen in de afgelopen jaren – jaren, zo voelt het al bijna – afgelopen maanden, dat is indrukwekkend. En terecht hebben vele fracties ook zich bezorgd geuit over dat die samenleving, die zo dierbaar is en zo goed is, onder druk staat door onbehoorlijk gedrag. Mensen die niet willen meedoen, mensen die er inderdaad wel een wij-versus-zij-samenleving van willen maken.

Dus wat u ook qua achtergrond en politieke overtuiging … Er is een gedeelde zorg in deze raad over dat mooie wat we hebben, dat staat op een of andere manier onder druk. Die kop van die motie ‘Hoe gaan we met elkaar om?’ verwoordt dat gevoel. Alleen dan is de vraag: hoe bouw je dan zo’n samenleving, waarin we wel op een normale, sociale, invoelende, behoorlijke manier met elkaar omgaan? Gisteren hoorde ik en een aantal hier ook aanwezig een lezing. In die lezing werd het voorbeeld gegeven dat je kunt zeggen, ik mag mijn vrouw gewoon uitschelden. Het is niet heel aardig, komt de sfeer thuis niet ten goede, maar er is geen wet die mij dat verbiedt. Ik kan dat zelfs doen in gezelschap. Wordt het nog onaangenamer. Maar er is geen wet, die mij dat verbiedt. Geen handhaver die mij daarop kan aanspreken. Want wat is het punt? We hebben wetten en regels en handhaven. Maar daarbovenop zit nog iets anders: waarden en normen en hoe gaan we met elkaar om. Moraliteit en wellevendheid. Dus op het moment dat we ‘Hoe gaan we met elkaar om?’ enkel invullen met kijken naar de overheid en niet naar de samenleving zelf, dan krijgen we een hele schrale samenleving, waarin we een belangrijke meerwaarde van juist dat ‘Samen zijn wij Maassluis’ kwijtraken.

En daar haakte ik even op aan, bij die mooie analyse van die motie en dan vervolgens de oplossing enkel bij de overheid zoeken en bij de handhaver. En ja, zeg ik tegen Leefbaar, waar het hard moet, zullen we hard zijn. En bij een aantal incidenten die we gehad hebben, schromen we ook niet om hard in te zetten. We moeten daarnaast ook prioriteiten zetten in de beperkte middelen die we hebben. En als het dan gaat om wellevendheid en hoe gaan we met elkaar om, ligt er wel degelijk een taak om ook te praten op school en vooral om thuis op te voeden. En dat is

meer dan theedrinken. Het begint gewoon echt thuis en daar hebben we als gemeente ook een taak. Ik hoopte al dat u zou komen. Voorzitter: U heeft het woord. De heer Bouwer: Voorzitter, mooie analyse, mooi verhaal. Helemaal mee eens. Maar dat praten, dat doen we al 20, 30, 40 jaar en het wordt er niet beter op. Dus misschien moeten we dan toch eens nadenken van heeft het praten nog wel zin? En we hebben het over normen en waarden. Maar als je een hyperdiverse samenleving bent met verschillende bevolkingsgroepen die fundamenteel anders in het leven staan en over het leven denken en dus ook fundamenteel andere normen en waarden hebben, dan kan je workshops geven wat je wilt, daar ga je niet uitkomen. Dan om te eindigen met een quote van Pim Fortuyn, die u zelf ook nog gekend heeft: ‘Dan komt er een dag dat het als los zand uit elkaar valt.’ En dat moeten wij voorkomen. De heer De Vries: Ik deel de zorg, maar niet de oplossing zoals u hem voorstaat. En zeker al niet het frame wat u erbij kiest, dat dat komt door andere culturen die onze waarden en normen niet hebben. Ik betreur de belevenis van de heer Solleveld met de opgestoken vingers. Dat het ook anders kan, is dat jongetje wat mij vandaag tegemoet fietste. Over de stoep, terwijl ik daar liep. Die mij verschrikt aankeek en zei: ‘sorry, burgemeester’ en hij stapte af. Dus het kan wel.

Dus als we de moed met elkaar hier collectief opgeven dat opvoeden niet meer kan werken, en u bent allemaal voorbeelden van goed opgevoede mensen, dan zijn we, denk ik, ver afgedwaald. En dat sluit niet uit dat je kunt hard ingrijpen waar het nodig is. Mevrouw Vrolijks: Voorzitter, ik ben blij dat u ook niet meegaat in het frame dat het alleen maar gaat over workshops of praten. Want wat we met de motie samen met de VVD getracht hebben te doen, is in te zetten aan de ene kant op die handhaving en aan de andere kant juist wel op de samenleving. Met vanuit de projecten ‘Samen zijn wij Maassluis’, om daar inwoners met elkaar in gesprek te laten gaan, vanuit de Wijk op Maat en de uitbreiding daar. Dus we hebben gepoogd, zullen we maar zeggen, om juist èn de samenleving, maar ook die handhaving, die in ieder geval de stad toch ervaren wordt dat die veel onzichtbaar is, zeker als het gaat om het aanspreken op dit soort asociaal gedrag, waar het moeilijker onderling wordt om elkaar aan te spreken. En dan is een boa in welke vorm dan ook, en in welk naampje we daar aan geven, is dat natuurlijk wel de manier waarop je dat kan doen binnen deze stad. De heer De Vries: Maar ik denk dat we dan breder moeten kijken dan de boa alleen.

Want na ieder groot debat dat we hier gehad hebben komt die veiligheidsvleugel de dag erna binnen en zeggen de boa’s: vertel maar, welke taak hebben we er nu weer bij gekregen? En wanneer komt u eens binnen hier met de mededeling: maar daar staat ook een extra zak geld daartegenover. Die heb ik dan helaas niet bij me. We hebben natuurlijk als het gaat om aanspreken op hufterig gedrag, is het niet alleen taak van de boa’s. Dat doen de wijkagenten evenzeer en zelfs ons netwerk van tachtig buurtpreventen speelt daar een rol in. Dus op moment dat u dan in die motie, zoals die nu is aangepast, die verbreding zou willen zoeken van de rol van de samenleving zelf en dan meer in het aanspreken ervan – boa’s, wijkagenten en buurtpreventen – dan zijn we, denk ik, een heel eind eens. Mevrouw Vrolijks: Voorzitter, daar gaan we vast nog naar kijken. En tegelijkertijd gaat het ook over focus en leggen we nu de focus op de boa en dat hoeft niet gelijk met een extra zak geld. We vragen of de boa’s duidelijker zichtbaar kunnen worden. Dat is minder een probleem bij de wijkagenten. Dus daarom hebben we die op die manier benoemd en het gaat over dat de boa's focus houden op die sociale omgangsvormen in plaats van op bijvoorbeeld foutparkeren. Ik zeg maar even wat. Of tenminste, tenzij dat leidt tot asociaal foutparkeren dan. Om hem even scherp te hebben. Dus het gaat om de focus.

De heer De Vries: Het punt is juist dat ze vaak verschillende focussen meekrijgen na ieder veiligheidsdebat. Dus daar komt nu de fietsendiefstallen. Het is nu het foutparkeren. Het is nu hoe men fietst met de telefoon in de hand of tegen het verkeer in. Het is niet een heel leger aan boa’s, dus ik begrijp de behoefte. Ik zie ook een rol, maar ik zeg ook, zij hebben ook allemaal die rol. Het zijn allemaal ook boa’s met de sociale taak zichtbaar in de wijk. Mevrouw Vrolijks: Voorzitter, om dan af te sluiten. Juist daarom vragen we of extra instrumenten nodig zijn vanuit die boa's. Misschien wilt u daar toch nog eens opnieuw naar kijken? De heer De Vries: Sowieso om het vak van de boa aantrekkelijk te houden en wij ook kans maken om boa’s te werven, is iedere nieuwe bevoegdheid die er komt van het Rijk dat een boa ook mag doen en dat werk interessante maakt, die voegen we toe, zoals we dat laatst ook juist met de verkeerswet hebben gedaan. Met rood licht, met fietsen met een telefoon. Dat behoort nu ook tot hun takenpakket. Dus ik denk dat we niet zoveel verschillen in waar je ze voor in kunt zetten. Waar ik voor wil waken, is dat we moeten voorkomen dat we er een duizenddingendoekje van maken, daardoor juist die focus versnippert en we uiteindelijk niet effectief zijn. We moeten dus verbreden met het totale pakket wat we hebben. Voorzitter: Interruptie van Maassluis Belang.

De heer Solleveld: Klopt. U heeft het inderdaad over verbreding en daar wil ik een tweetal zaken over noemen. We hebben ook iets als buurtouders en we hebben ook iets al jongerenwerkers. Want u noemt wijkagenten, boa's en buurtpreventen. Maar er zijn er meer dus. Denk daar ook aan. De heer De Vries: Helemaal eens. Het totale palet. Wat er over die ene motie en ik werd door de ChristenUnie nog aangesproken op een andere vraag. Dat gaat eigenlijk ook over dat hele netwerk in onze samenleving. Bij mijn aantreden heb ik al gezegd, een weerbare samenleving is een prioriteit. Er is vorige week in de VRR over gesproken. Vandaag kregen alle burgemeesters een brief van de NCTV dat er een taak is om die weerbare samenleving op te bouwen. Dus zijn wij ten tijde van calamiteiten en ontwrichting van onze samenleving daar voldoende op voorbereid? En het antwoord is gewoon natuurlijk nee. Omdat alles wat we hadden ten tijde van de Koude Oorlog is allemaal verdwenen. De draaiboeken dat eenieder wist waar hij moest zijn als noodlocatie en welke buurman of buurvrouw hij eventueel mee zou moeten nemen die zelf slecht ter been was, hebben we allemaal niet meer. Wie verantwoordelijk is voor een bepaalde buurt en een bepaalde wijk, welke kerken rollen hebben, welke sporthallen een rol hebben in dat plan, dat moeten we allemaal weer opbouwen.

En de zorg is dat we daar niet heel veel tijd voor hebben. Maar het is nadrukkelijk een prioriteit binnen de VRR, ook aangestuurd door de NCTV om daar werk van te maken. En ik zie dat als een belangrijke taak ook om daar zelf aan te gaan trekken. Dus helaas is mijn antwoord, zijn we al voldoende voorbereid daarop, nee. We hebben gelukkig wel veel staan. We hebben een paar grote calamiteiten gehad waar je echt verbaasd bent hoeveel er dan op de mat wordt gelegd en hoe dat samenwerkt. Maar er moet echt meer gebeuren. En daar moeten we, denk ik, allemaal vanuit de urgentie van wat er gebeurt, mee aan de bak. Daarmee heb ik de vragen die er nog lagen voor mij beantwoord. Voorzitter: Geen interrupties meer. Komen we daarmee aan het eind van de tweede termijn en is er, kijk ik even naar de raad, behoefte aan hoe lang schorsing? Ik kijk even naar de fractievoorzitters. De heer Snoeck: Voorzitter, ik vind de motie die we indienen samen met de Partij van Arbeid wel van dien belang, dat we toch wel daar elkaar helpen om iets creëren. Ik snap uw verhaal over de boa's. Elke keer is er een prioriteit 1. Het gaat ons erom, dat we wel willen weten welke instrumenten er zijn, om te zorgen dat het

wel kan. Dus als we het woord boa eruit halen, dan heeft u meer ruimte om er wat mee te doen. Voelt u zich dan comfortabeler? De heer De Vries: Zeker. De heer Snoeck: Dan gaan we daar even over in conclaaf. Voorzitter: Mag ik u meteen de vraag stellen wat de behoefte is vanuit de raad qua duur van de schorsing die nu nodig is? Half uur? Tien minuten? Partij van de Arbeid-fractie zegt tien minuten. Is dat akkoord? Vijftien? Tien minuten wordt het, want dan … Voorzitter: Als iedereen zijn of haar plek heeft ingenomen, kunnen we overgaan tot de stemmingen. Dat betekent dat we eerst over de begroting als voorstel gaan stemmen, daarna over de ingediende moties. Daarbij hou ik de nummering aan, zoals de moties die hebben gekregen. Dat betekent dus … Er was een ‘…’ van PvdA naar VVD na een motie qua indiening. Dus dan komt u iets eerder in die volgorde, omdat u al een lager nummer had gekregen. Maar we zullen het allemaal op het scherm laten zien en eventuele wijzigingen dan nog even melden of wilt u die nu op voorhand? Ik zie de Snoeck mij … De heer Snoeck: Ik denk dat dat nu het beste kan. Wij hebben overlegd.

We hebben het eerste punt van het verzoek aan het college aangepast en als het goed is, zit dat nu in de NotuBox, griffier? ‘Te onderzoeken welke aanvullende instrumenten van toegevoegde waarde kunnen zijn om in de wijken het gesprek aan te gaan over sociale omgangsvormen, waarbij zowel op verbinding als op handhaving wordt ingezet.’ Voorzitter: Er valt na te lezen in NotuBox. Dus die motie is in het dictum nu gewijzigd. Waarvoor dank. Andere punten nog naar aanleiding van de schorsing die eerst gemeld moeten worden? Niet? We gaan we als eerste over tot stemming over de begroting zelf. U kunt nu stemmen over begroting 2025. De raad is compleet. We hebben 23 geldige stemmen uitgebracht en unaniem is de begroting aangenomen. Waarvoor dank. Brengen we nu achtereenvolgens de moties in stemming. Dat was als eerste motie op stuknummer 35, de motie ‘Cultuur voor iedereen’. U kunt daar nu over stemmen. Wil de heer Van den Hoek geacht worden tegengestemd te hebben? Ja? Dan is deze motie met 22 stemmen voor en 1 tegen toch aangenomen en hebben wij net de nacht van Van den Hoek meegemaakt. Dan gaan we naar motie op stuknummer 36, ‘Onderzoek realisatie turnfaciliteiten in sportzaal Wilgenrijk’. U kunt daar nu overstemmen. Met unanieme stemmen aangenomen. Gaan we naar de motie op stuknummer 37, ‘Budget voor het Themajaar 80 jaar Vrijheid’. U kunt daar nu over stemmen.

Die hield ons in spanning. Maar ook deze unaniem aangenomen. Waarvoor dank. Dan komen we op de gewijzigde motie 38, ‘Hoe gaan we met elkaar om?’ Deze motie is met 18 stemmen voor en 5 tegen aangenomen. Dan komen we op motie op stuknummer 40, ‘Aan de slag met mobiliteitsdata’. Ik mis 39 in mijn stapeltje. Excuus. ‘Inclusiviteit in de buitenruimte’. Met 23 stemmen unaniem aangenomen. Dan alsnog stuknummer 40, de motie ‘Mobiliteitsdata’. Ook unaniem aangenomen. Motie onder stuknummer 41 is ingetrokken. Dat was de motie ‘Warme huiskamers’. Datzelfde geldt voor motie onder stuknummer 42 over kringloopcontainer. Kunt u dus ook niet meer over stemmen. Dan komen we bij motie 43 over adviesraden. U kunt daar nu over stemmen. Motie met 15 stemmen voor en 8 tegen aangenomen. Motie onder stuknummer 44, ‘Actieplan Spelen’. Unaniem aangenomen. Motie onder stuknummer 45, ‘Vrijheid klinken in Maassluis op 5 mei’. Met 5 stemmen voor een 18 tegen verworpen. Komen we bij motie onder stuknummers 46, ‘Pak de fietsendief’. Unaniem aangenomen. Dan komen we bij de motie onder stuknummer 47, fietspaden. Met 5 stemmen voor een 18 tegen verworpen. Komen dan bij 48 over statiegeld bij evenementen. 19 voor, 4 tegen; motie is aangenomen. Motie onder stuknummer 49, ‘Vlietlocatie ondersteuning fietsers en ondernemers’. Unaniem aangenomen. Motie onder stuknummer 50,

‘Ouderbetrokkenheid binnen de jeugdhulp’. Unaniem aangenomen. En tenslotte motie onder stuknummer 51, ‘Deelname aan onderzoek fietsveiligheid op rotondes’. Ook unaniem aangenomen. 5.

Raadsvoorstel tot vaststellen Oktoberbrief 2024 Komen we vervolgens bij de stemming over het raadsvoorstel tot het vaststellen van de Oktoberbrief. Ook deze is unaniem aangenomen. Waarvoor dank. Dat was het eind van de stemmingen.

6.

Afscheid wethouder Bronsveld-Snoep Voorzitter: Dat betekent en dan kijk ik even naar de CDA-fractie of dat inmiddels kan? Ja? Komen we bij het volgende agendapunt, het afscheid van wethouder Bronsveld. De dag waarvan je wist dat die zou komen. Hem zelf besloot, maar er toch niet naar uitkeek. We hebben drie sprekers die jou willen toespreken, Corine. Dat is als eerste de nestor van de raad, Dick. Dat is vervolgens de wethouder Sjoerd Kuiper. Dat is iemand met wie je lang heb samengewerkt. We hebben dat goed afgestemd. Sjoerd kent veel meer leuke verhalen over jou dan ik dat inmiddels ken. Dus maak dat ook waar, Sjoerd. Vol verwachting klopt ons hart. En natuurlijk vanuit het CDA vertrekkend fractievoorzitter, inkomend wethouder Martijn. Jij krijgt ook het woord. En ongetwijfeld wil Corine daarna ook nog iets tegen ons zeggen, kleine vermaning. Als eerste het woord aan de nestor van de raad, Dick Snoeck. Microfoon. De heer Snoeck: Ik weet wat te doen. Ik zei net, ik zal het AI weer aanzetten en dan gaan Corine en ik een borreltje drinken. Want je zag al in de eerste cadeautjes van Klarie, dat ze zich daar niet heel erg prettig bij voelt. Maar je zal er even doorheen moeten, Corine. Want we gaan afscheid van je nemen. En dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Toen je belde denk ik o jee, daar hebben we weer wat te bespreken over de coalitie.

Maar je kwam met een andere boodschap en je vroeg of ik het nog even onder de pet wilde houden, want zoals je dat terecht zei: Ik wil eerst dat aan iedereen vertellen met wie ik heel intens heb samengewerkt in de afgelopen bijna zesenhalf jaar als wethouder voor Maassluis. En dat start al voor 2006. De exacte datum kon ik niet achterhalen, maar als steunraadslid, waarna je vanaf 2006 raadslid werd, opgevolgd tot fractievoorzitter van het CDA en daar heb je in geroerd. Je was zowel oppositie als coalitie, dus je hebt aan alle fronten heb je op het front gestaan. En in die drie periodes als raadslid heb je je vol overgave ingezet voor de Maassluise samenleving en daarnaast als wethouder ben je daar met alle energie mee doorgegaan. En Corine, ik heb je leren kennen als een zeer betrokken en ook gedreven politicus. Je denkt altijd drie stappen vooruit en dat maakt je tot een waardevolle partner in de politiek en in het debat. Je hebt een positieve benadering. Je gaf me af en toe even een sneer. ‘Dick, dat is te negatief. Draai het om. Maak er een positief verhaal van.’ En ik denk dat dat iets is waar jij met uitstek mee bezig was, een positieve boodschap, ook al was die minder mooi, je wist het goed te brengen en dat is knap. En met die positieve benadering van problemen heb je heel veel uitdagingen verlicht en je hebt ook sterke verbale kwaliteiten.

En die heeft je ook dan weer vaak geholpen om ons te overreden om toch mee te gaan met de plannen die je had. Je was om die reden ook een persoon om rekening mee te houden. En ik kan me nog mijn eerste debat herinneren in 2014. Ik was een rookie en ik mocht in mijn maidenspeech Stroomopwaarts verdedigen. Nou, dat heb ik geweten. Want zij deed niet aan de maidenspeech. Ik had waarschijnlijk iets gezegd wat te rechts was. Leefbaar zou nu zeggen, het is veel te links. Maar goed, als je wat ervarener bent, dan is het geven en nemen. Dat heb ik, denk ik, ook wel van jou geleerd. Ik heb toen al je leren kennen en het werd wel duidelijk dat er niet met je te sollen viel. Ik kan me ook herinneren hoe nerveus je was tijdens de verkiezingen. Je knaagde je duim er ongeveer vanaf. Overigens een eigenschap die ik niet meer zie. Dus dat is overwonnen. Ik kan me ook nog herinneren hoe opgelucht je was en het ongeloof dat je had, toen bleek dat je de grootste partij was geworden. En dat is, denk ik, ook een beloning voor jou op dat moment. Wij waren wel teleurgesteld, maar ik kan me voorstellen dat het euforie geeft. En

dan denk je, ja, dat is toch een beloning voor gevoerd beleid. En dat is mede dankzij een hele mooie campagne van het CDA destijds ook, heeft dat geresulteerd in het zetelaantal wat jullie nu hebben. En dus de beloning voor het wethouderschap. Er kwam daarmee wel gelijk een nieuwe rol. Je werd ook voorvrouw van de coalitie, voorzitter van dat gremium. En daar heb je af en toe ook je stempel op gedrukt en af en toe dacht je ook ‘Jongens, kom op, loop niet zo te zeuren. Ik moet naar huis, het is 23.00 uur. De bode staat te wachten. Iedereen wil weg.’ Maar goed, dat heb je ook meegemaakt, dus je hebt eigenlijk heel allround het hele politieke veld in Maassluis meegemaakt. En ik denk dat dat voor jou waardevol is in je volgende baan, waar ik de raadsleden van Dordt aanraad om vooral gewoon met je in gesprek te gaan en de ervaringen van jou op te zuigen. Het is wel jammer dat we je hier niet tot het einde meemaken. We hebben een coalitieakkoord ingezet, we hebben een programma neergezet en dan zou het leuk zijn, als je het kan uitmaken. Ik snap je overwegingen, maar ik zeg van mijn kant, dat het jammer is dat je vertrekt. Soms zeg ik dat ook niet hoor, maar dan is het meer omdat ik je niet meekreeg. Dan denk ik, het is maar goed dat je weg bent. Dan wordt het misschien wat makkelijker. Maar goed, dan heb ik aan de andere kant weer partijen die maken het ook weer moeilijk.

Dus Corine, ik wil je danken voor je inzet voor Maassluis. In jouw functies als wethouder heb je je met name hard ingezet voor de jeugdzorg en de Wmo en de oprichting van Mevis, een gedurfde stap om uit die GRJR te gaan. En dat heeft al jouw signatuur, altijd met het doel om het welzijn van onze inwoners te verbeteren. Je was en bent altijd alert dat de boodschap positief is, dat negativiteit niet helpt om tot oplossingen te komen. Je directe contact met iedereen in onze gemeente getuigt van je oprechte betrokkenheid en je streven naar verbetering en hou dat vast. Je gaat de politiek nu verlaten en je gaat je ervaring in het veld gebruiken als adviseur van de gemeenteraad in Dordt. Een nieuwe uitdaging als plaatsvervangend griffier, aan de andere kant van het spectrum. En het CDA verliest daarmee een waardevolle voorvrouw en collega. En de overige partijen verliezen een geduchte opponent. Als iemand blij is met je vertrek, kan dat alleen maar zijn, omdat je er in het gemeentebestuur en de politiek toe deed en je moeilijk te pareren was. Je scherpe analyses en onverzettelijke inzet maakte je tot een waardige bestuurder en politicus. Corine, wij wensen je heel veel succes in je nieuwe rol. Dank voor je inzet voor Maassluis. Je bent een Maassluise en daarmee altijd een deel van onze gemeenschap.

En als dank wil ik je namens de gehele gemeenteraad een aandenken geven van een van toch wel de mooiste plekjes van Maassluis. Mevrouw Bronsveld-Snoep: Dank je wel. Dat is echt heel mooi. ‘…’ Ik wil hem er niet uit halen, want dan gaat het stuk. Voorzitter: Dat lijkt me een mooi bruggetje naar jou, Sjoerd. De heer Kuiper: Prachtig. Geachte leden van de raad, overige aanwezigen. Ook vooral de jongens natuurlijk. Maar bovenal Corine. Aan mij even de eer om vanuit het college je toe te spreken. Ik zal me inhouden qua sappige details en anekdotes, Jack. Het wordt uitgezonden en het is naleesbaar. Maar bij de borrel gaan we gewoon verder. In deze zaal waar jij zoveel tijd hebt doorgebracht en waar je uiteindelijk heel vaak op je stoel zat te draaien, omdat je wel vond dat het echt wel lang genoeg had geduurd. En het lag natuurlijk echt niet aan de raad. Nooit. Maar juist omdat we hier om 21.00 uur al waren begonnen met de collegevergadering op zo’n dinsdag, dan is zo'n dag soms best wel lang. Dus het is dan toch een soort karma dat je dan ook na zo'n lange dag en zo'n langste debat van het jaar dan toch je afscheid plant. Kan je nog even zitten te draaien. Ik zal proberen het kort te houden. Maar jullie kennen me. Volgens mij hou je daar ook helemaal niet van. Dick zei dat ook al. Volgens mij heb je het zo bewust gekozen.

Maar vanuit college willen we het ook niet zomaar laten passeren. Dick zei het, je hebt ons ook overvallen met je aankondiging om te vertrekken. Je ben de leider van de grootste fractie, de grootste partij, onze eerste loco en naast alle formele rollen, je bent een belangrijke sfeerbepaler. Met je humor, je bulderende lach over de gang. Sommige mensen komen stilletjes binnen, maar

dat is niet bij Corine het geval. Maar door die lach en soms nuchtere insteek kon je ingewikkelde of beladen besprekingen ook soms wat meer ontspanning geven. En daardoor is ook een heleboel in goede banen geleid. Hoe je dat dan deed, Dick zei het al, iedereen was je keurig aan het informeren, ook ons, netjes eerst de burgemeester, ons allemaal gebeld, daarna eerst je naaste medewerkers, dan de collega's in de regio. Alles maar om netjes te zorgen dat iedereen het keurig wist voordat het openbaar werd. Je had het keurig netjes uitgestippeld. En wat mij betreft tekent jou dat ook. Je hechtte eraan dat zaken netjes en correct gebeuren en daarom wilde je dat zelf ook zo doen. Want van je handschrift tot je hakken, je nagels, jij houdt van tot in de puntjes verzorgd. Ik had natuurlijk helemaal niet verwacht dat wij hier vanavond afscheid zouden nemen van jou. Toen onze voorganger stopte, zei je, over een aantal jaren doen we dat gewoon met zijn allen gezamenlijk, dus diep teleurgesteld. Aan de andere kant had ik ook nooit gedacht, toen wij als jonkies, als jongste raadsleden in 2006 begonnen, dat we hier in deze rollen zouden staan. Dick zei al over je lange geschiedenis hier in de raad, drie periodes, maar daar hebben we veel meegemaakt. Jonkies, jonge fractievoorzitters, presidium, agendacommissies, met de voormalige griffier. Veel gelachen en gebruld.

Maar in die tijd ook veel persoonlijk contact. In die tijd trouwde je Peter. Die halfvolwassen kerels daar, ik ben op de kraamvisite thuis geweest en ook tijdens die kraamvisites zat je gewoon de raad te volgen. Je had wel zwangerschapsverlof, maar je volgde alles tot op de voet. En volgens mij ben jij ook zo opgevoed qua arbeidsethos. Thuis, maar ook politiekbestuurlijk door onze voorgangers. Hard werken, korte vakanties, lange weekenden doorwerken, nachten, soms mailtjes half twee, twee uur 's nachts. Jij wilde het niet anders en jij vindt ook dat het erbij hoort bij je werk als volksvertegenwoordiger. Maar die twintig jaar waren wel natuurlijk heel veel avonden in de week thuis weg. Eerst voor het CDA, toen voor de raad, daarna voor de gemeente, voor de samenleving allemaal. En niet te vergeten ook die uren dat je wel misschien thuis was, maar dat je uiteindelijk die stukken zat door te akkeren. Dus dank ook aan Peter, je man en de kinderen, die jou ook die ruimte hebben gegeven om je zo in te zetten. Ook niet te vergeten je moeder en je helaas veel te jong overleden vader, die jou en jullie gezin zo vaak hebben geholpen om dit werk te kunnen doen. En omdat ik je heel goed ken, zeg ik daar meteen bij, dat geldt dus voor iedereen in het college en de raad, mannen en vrouwen, iedereen heeft een thuisfront en dat is voor iedereen net zo belangrijk. Maar ook lachen en serieus.

Want dat was het. Jij bracht reuring mee in alle vergaderingen waar je was. Dick zei het net ook al een beetje. Niet alleen bij de collegevergaderingen, waar je vaak altijd net iets te laat binnenkwam. We keken altijd even uit het raam. Is de auto er al? Want Corine heeft een fiets, maar daar is ze heel zuinig op. Ik heb hem één keer gezien. Kwam ze binnen met een hoop bombarie en gooide ze de tas op de tafel en een keycord met die sleutelbos, want anders was hij altijd kwijt. En die tas puilt dan uit van stukken en opladers, snoeren en een fles Zwitsal. Moet je maar eens een keer anders vragen waar het over gaat. Om meestal heel opgeruimd de dag te beginnen en de toon te zetten, maar soms ook als de toon niet zo positief was, ontwapenend eerlijk dat ook aan te geven. Die aanwezigheid, verwar je niet, Corine was gedegen. In alle overleggen waar ik jou heb meegemaakt, was je ook tot in de puntjes voorbereid. Alles gelezen, iedere fout uit de stukken halen en altijd politiekbestuurlijk scherpe vragen stellen in het college of in de raad. Ook het geheugen van Corine, daar is er maar één van. Juist omdat je die dossiers altijd netjes op orde wilde hebben, met een uitkomst van een navolgbaar proces, stond je erop dat het allemaal klopte. Want anders organiseren we onze eigen teleurstelling. Dat is een van jouw tegeltjeswijsheden.

En we hebben volgens mij aardig wat tegeltjes uiteindelijk bij elkaar gehaald van alle collega's. Uiteindelijk, wat ook zo knap was, als er dan fouten in stukken zaten of opmerkingen die echt anders moesten, heb jij de onwijs mooie gave om dat helder aan te geven en ook nog eens hartstikke vriendelijk. Kan ik alleen maar met jaloezie naar kijken. Ook je optredens in deze raad of in het publiek waren altijd tot de puntjes verzorgd. Je was altijd goed voorbereid of wilde dat in ieder geval zijn. En voor uitnodiging was de wedervraag meteen: wat moet ik doen, wat wordt er verwacht, wat is er voorbereid? Ik ga niet zomaar ergens naartoe. En die professionaliteit zocht je altijd in de organisatie, maar die legde je jezelf ook op. Ook voor zo’n begroting, in ieder geval de eerste jaren. Alles doornemen, alle mogelijke

vragen bedenken die er zouden kunnen worden gesteld en dan van tevoren al het antwoord erbij zoeken. En de helft van je voorbereide werk had je niet nodig, want die vragen werden helemaal niet gesteld. Maar dat is wel waarom je hier zo vriendelijk, duidelijk en helder stond en zo op orde was, zoals je dat noemt. Jij had ook een neus voor fijne portefeuilles kiezen. Want ondanks dat jullie de grootste fractie waren geworden in 2018, hield je meteen al rekening met wat de VVD, de Partij van de Arbeid belangrijke portefeuilles zelf vonden. En zonder morren pakte jij de Wmo, jeugdzorg en cultuur op. Portefeuilles die toen nog eruitzagen van nou, prima op orde. Dat lag natuurlijk niet aan jou. Het lag aan het abonnementstarief of aan de ontwikkeling in de jeugdzorg. Maar op al die dossiers was er best wel ingewikkeldheid en iedere keer nam je ons in het college uitgebreid mee van alles wat er aan de hand was in de Wmo, over wat we konden doen. En ook de raad kreeg hele keuzeprocessen en zelfs eentje die heb ik onthouden. Het was, geloof ik, een raadsconsultatie over een heel pakket van mogelijkheden waar ze zelfs de wettelijk niet toegestane mogelijkheden waren uitgeschreven, wat we zouden kunnen doen om de boel financieel op orde te krijgen. Jeugdzorg idem dito. Dick zei het al, je hebt daar enorm veel tijd in gestoken.

We zaten onderdeel waar we helemaal met een gemeenschappelijke regeling waar we 1,2 procent belang in hadden, weinig zeggenschap. En je hebt echt een bestuurlijk avontuur aangegaan en daar ons allemaal in meegenomen als college, maar ook als raad, om uiteindelijk in de MVSregio voor een heel belangrijk deel onze jeugdzorg zelf in de greep te krijgen. Dat was best spannend. Tot aan de minister aan toe zijn er gesprekken over geweest. Maar jij hebt dat allemaal heel vakkundig gedaan en ons daarin meegenomen. En ook cultuur. Corine zei bij de onderhandelingen: iedere wethouder heeft dan een hoofdportefeuille. Maar je moet ook wat ernaast hebben, want als het bij de ene een beetje ingewikkeld is, heb je nog iets anders leuks. Dus cultuur. Maar toen kwam corona, werd cultuur ook ingewikkeld. En toen was het museum van, laten we afstand nemen van die collectie. Daar was dan uiteindelijk een deel van de vrienden weer tegen. Dus er was altijd wel weer reuring. Maar uiteindelijk heb je daar ook weer met heel veel gesprekken en een mooi proces opgetuigd, om dat weer verder te gaan. Maar je hebt ook heel veel belangrijk werk achter de schermen gedaan. Je was wethouder Volksgezondheid en eerste locoburgemeester tijdens de coronacrisis. Jij zat namens het college samen met de toenmalige burgemeester in al die crisisorganisatieteams, gemeentelijke beleidsteams.

En de GGD's die zorgden voor alle vaccinaties en testencentra, waar je ook in het bestuur zat. En toen je opnieuw werd benoemd als wethouder, koos je ook voor de portefeuille P&O. En er moest heel veel gebeuren. Heel belangrijk voor de organisatie. En je hebt daar heel veel voor mensen het verschil gemaakt. Door een luisterend oor te bieden aan medewerkers, maar ook de ambtelijke leiding. Door maatregelen te nemen om de kwaliteit te vergroten in de organisatie, maar ook om actief te werken aan een plezierig werkklimaat met meer aandacht voor de omgangsvormen en ook de sociale veiligheid. Je werkt daarin heel precies en tot in de puntjes voorbereid in al je dossiers, juist omdat het ook over mensen ging. En dat heeft soms echt heel veel van je gevergd. Maar als medewerkers uiteindelijk in tranen bij ons op de etage staan, omdat je je vertrek hebt aangekondigd, dan heb je dat gewoon keigoed gedaan. Voorzitter, Corine is altijd de eerste om te zeggen dat je niet iets alleen bereikt. Daarin heeft ze volkomen gelijk. Als leden van zo’n college hebben wij altijd de organisatie, het college, de raad, maar ook nog heel veel mensen in de samenleving nodig om dingen te verbeteren in onze stad en daar zijn we voor aangesteld. Maar hoe jij je hebt ingezet, heb je zeker minimaal medeverantwoordelijk, een paar hele belangrijke dingen bereikt. En ik wil er toch een paar noemen.

De polikliniek waar we vorige week gingen kijken met je verre voorgangster Gré van Eck. Het is niet vanzelfsprekend dat een ziekenhuis miljoenen investeert, zo dicht bij haar hoofdvestiging in een buitenpoli. Maar het is mede dankzij jouw lobby en het werk van Franciscus en DSW, dat het een hele mooie polikliniek is geworden, waar heel veel inwoners in Maassluis medische behandelingen kunnen doen en niet naar Schiedam of verder hoeven gaan. Maar ook het behoud van het ROG voor Maassluis. Toen ze krap in hun jasje zaten en Maassluis dreigden te verlaten, hebben we uiteindelijk met heel veel inzet het oude politiebureau gekocht en gezorgd dat de ROG zich daar ging vestigen. En jij hebt het ook toen wel met je collega's van Schiedam en Vlaardingen rechtgebreid om te zorgen dat het

voor elkaar kwam en dat deze medewerkers ook voor Maassluis bleven behouden en dat gebouw een nieuwe invulling kreeg. MVS jeugdmodel heb ik ooit iets over verteld. Maar ook ‘Samen zijn we Maassluis’. Enorm succes. Waar het ooit als een bezuiniging van wat potjes bij elkaar schuiven was, werd het een fantastisch succes. Wijk op Maat, eenzaamheid, integratie. Uiteindelijk vele, vele en echt vele en vele mensen hebben eraan getrokken. Maar wat je nou de afgelopen maand weer hebt gezien in de Koningshof en in de Koningshoek, maar ook in al die organisaties, dat is iets waar jij energie van kreeg en waarvan wij zeggen: dit is nu echt wat we bedoelen. En de burgemeester zei het net al bij de begroting. Last but not least, nu er eindelijk weer een warme maaltijd bij de begrotingsraad is geserveerd, ben je toch al je laatste wensen in vervulling zijn geweest. Stop op je hoogtepunt. Corine, je bent een bepalende factor geweest in het college, de organisatie en de raad. Jouw levendigheid, je humor en je scherpte gaan we missen. Het hele college wil je bedanken voor je enorme inzet en de fijne samenwerking met ons allemaal. Je mag trots zijn op wat je hebt bereikt, voor onze inwoners en in de organisatie. We wensen je alle goeds qua werk in Dordrecht, maar natuurlijk vooral gewoon als mens in Maassluis, waar we je nog heel vaak kunnen zien.

Wij kijken dankbaar terug, want dat moeten we altijd zeggen, in de tijd dat we met jou hebben mogen werken. Zo stelde Corine zich altijd voor. Ik mag wethouder zijn in Maassluis. Je neemt heel veel politiekbestuurlijke bagage mee naar Dordrecht. Maar we hopen dat je in Dordrecht echt niet meer zo die tas op tafel gaat gooien. En daarom hebben we een nieuwe tas voor je gekocht, passend bij je schoenen. En die wil ik je namens het hele college aanbieden. De heer Kroonen: Lieve Corine. Donderslag bij heldere hemel. Hier heb ik geen woorden voor. Ik schrik hiervan. Zomaar wat teksten die voorbijkwamen in onze lokale CDA-app toen jij bekendmaakte dat je zou gaan stoppen. Gelukkig kwamen na die schrikreacties wel felicitaties ook uiteindelijk en gelukwensen, maar het geeft goed aan hoe belangrijk je bent voor het CDA Maassluis en dat al ruim 22 jaar. We zouden dit verhaal heel snel af kunnen ronden – dat zou je heel graag willen, denk ik – met de opmerking van iemand uit onze Whatsappgroep: ‘Ik zal altijd ons scherpe, ervaren, deskundige, humorvolle en representatieve boegbeeld gaan missen.’ En wij kunnen dat alleen maar beamen. Maar we gaan er toch nog wat woorden aan toevoegen. Want ik ga beginnen met het maken van mijn excuses aan iedereen in de zaal en thuis, want dit verhaal zal kwalitatief gezien een stuk minder zijn dan u van ons gewend bent.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij iBabs is leidend. Bron: https://api.notubiz.nl/document/14837614/1