Bijlage 8 - Toelichting bijlage 7 - Archeologisch bureauonderzoek
Tekst van het document
Door de ijzerrijke kwel die in het onderzoeksgebied aan het oppervlak uittreedt, laten de beekeerdgronden zich kenmerken door roestconcreties in de bouwvoor en sterk gevlamde, roestig oranje profielen in de top van de (matig) grofzandige, witgrijze C-horizont. Op gemiddeld 50 cm -Mv bevindt zich het grondwater, hetgeen zich vertaalde in grijze, gereduceerde bodems. Plaatselijk zijn ook brokken ijzeroer aangetroffen. Daarnaast kom en volgens de bodemkaart in deellocatie 13 vlakvaaggronden voor en in deellocatie 3 poldervaaggronden. In het veld lieten deze bodems zich echter niet onderscheiden van de eerder vermelde beekeerdgronden. Tenslotte kwam tijdens de archeologische begeleiding aan het licht dat de bodem in de deellocaties 8 en 9 aanzienlijk verstoord is, vermoedelijk ten gevolge van zandwinning. Tijdens de archeologische begeleiding zijn geen vindplaatsen of archeologische resten aangetroffen. Waarschijnlijk heeft het merendeel van de huidige wegenstructuren in het onderzoeksgebied deze functie al eeuwenlang vervuld. Op basis van resultaten van de archeologische begeleiding wordt geen vervolgonderzoek aanbevolen voor de onderzochte deellocaties in het onderzoeksgebied.
In opdracht van het Ministerie van Defensie heeft het onderzoeks- en adviesbureau BAAC bv in 2011 een archeologisch bureauonderzoek uitgevoerd voor het plangebied Vliegbasis Volkel in de gemeente Uden. Uit het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied deel uitmaakt van de Peelhorst, een gebied bestond uit een nat onontgonnen heidegebied. Vanaf het einde van de 18de eeuw is men geleidelijk begonnen dit gebied te ontginnen. Deze ontwikkeling werd versneld door de introductie van kunstmest, waardoor het plangebied in de eerste helft van de 20ste eeuw vrijwel geheel ontgonnen zal zijn geweest. Door de 19de-eeuwse ontginningen zal de top van het natuurlijke bodemprofiel in de bouwvoor zijn Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
46
opgenomen. In de Tweede Wereldoorlog heeft men een groot deel van het plangebied in gebruik genomen als vliegveld. Het gebruik als vliegveld zal er echter toe hebben geleid dat het plangebied is geëgaliseerd. De hogere zandkopjes zullen hierbij zijn afgetopt, waarna de lagere delen zijn opgevuld. Door de intensieve bombardementen die in de Tweede Wereldoorlog hebben plaatsgevonden, zal de bodem plaatselijk bovendien sterk zijn verstoord. Ook de fundering van de start- en landingsbanen en de moderne bebouwing in het plangebied zullen de bodem (afhankelijk van de funderingswijze en eventuele ophoging) hebben verstoord. Op korte afstand kunnen daardoor grote verschillen in bodemgesteldheid zijn ontstaan. Op basis van het bureauonderzoek wordt aan het oostelijke deel van het plangebied een lage verwachting voor onverstoorde archeologische waarden toegekend. Het westelijke deel heeft een hogere ligging met van nature een licht geaccidenteerd reliëf. Een dergelijk gebied vormde over het algemeen een aantrekkelijkere vestigingslocatie. Bovendien kunnen, ondanks de intensieve egalisatie van het gebied, door lokale variaties in het natuurlijke reliëf nog delen van het bodemarchief onverstoord aanwezig zijn. Op basis van uitsluitend een bureauonderzoek is het echter niet mogelijk hier een beter inzicht in te krijgen.
Derhalve wordt aan het westelijke deel van het plangebied een middelhoge verwachting voor archeologische waarden uit het Laat-Paleolithicum tot de Midden-IJzertijd (vuursteenvindplaatsen en nederzettingsresten) toegekend. Gezien de ligging van het plangebied op de locatie van een vliegveld uit de Tweede Wereldoorlog wordt aan resten uit deze periode een hoge verwachting toegekend. Deels zullen deze resten grondig zijn gesloopt, deels zijn ze nog bovengronds herkenbaar en deels zullen zij (zoals bijvoorbeeld resten van infrastructuur, afvaldumps, bebouwing, e.d.) nog in de ondergrond aanwezig zijn.
Zaakidentificatie Archis Toelichting
2354973100
Zaakidentificatie Archis Toelichting
2366904100
Buro de Brug B20-427
Het Waterschap Aa en Maas is voornemens om een aantal Ecologische Verbindingszones (EVZ’s) in haar beheersgebied een kwaliteitsimpuls te geven. Dit bureauonderzoek, uitgevoerd door Arcadis in 2012, betreft de EVZ Sint‐Anthonisloop en Balkloop deeltracé Haps. De oudste bewoningsporen in het onderzoeksgebied dateren uit de Steentijd (Paleo‐ en Mesolithicum). Met de introductie van de landbouw in de loop van het Neolithicum stelde de mens geleidelijk andere eisen aan zijn landschappelijke omgeving. Vooral de hoge (en drogere) locaties in het onderzoeksgebied waren geschikt voor de landbouwers. Naast de potentiële vondsten uit het Paleolithicum, Mesolithicum en Neolithicum, worden er ook archeologische vondsten verwacht uit de IJzertijd, de Romeinse tijd, de Vroege en Late Middeleeuwen en de Nieuwe tijd. De Romeinse tijd verdient bijzondere aandacht, aangezien Cuijk ook vlak in de buurt ligt. Geadviseerd wordt om in bepaalde delen van het plangebied een archeologisch vervolgonderzoek te laten verrichten in de vorm van verkennend/karterend onderzoek (IVO‐O).
ADC ArcheoProjecten heeft in 2012 een archeologische opgraving uitgevoerd in plangebied Mill ’t Kavelt. In het plangebied is de gemeente voornemens om nieuwbouw te realiseren in de vorm van woningbouw. Archeologisch vooronderzoek had aangetoond dat in het gebied mogelijk sprake was van een erf uit de Volle en/of Late Middeleeuwen. De opgraving heeft een zeer bijzondere vindplaats uit het midden van de 13de eeuw aan het licht gebracht. Bijzonder aan dit erf of deze nederzetting is dat er sprake is van een gefaseerd aangelegd greppelsysteem dat de bewoning omsloot. In de oudste fase was enkel sprake van een omgreppeling. In de laatste fase(n) is er behalve in het noordwesten ook sprake van meerdere, dicht bij elkaar gelegen palenrijen van een palissade of mogelijke landweer. Binnen dit gefaseerd aangelegde systeem van greppels zijn vier gebouwplattegronden aangetroffen en hierbuiten twee plattegronden die opvallen door de kleine afmetingen. De exacte afmetingen van structuur 6, buiten de omgreppeling, zijn door verstoringen niet bekend, maar de overige vijf gebouwen zijn niet langer dan 9,6 m. Een duidelijk grotere plattegrond die als een eventueel hoofdgebouw zou kunnen worden aangemerkt, is niet aangetroffen. De vraag is of de structuren van Mill ’t Kavelt op basis van de kleine afmetingen als bijgebouwen moeten worden geïnterpreteerd.
Het ogenschijnlijk ontbreken van een hoofdgebouw is wellicht eenvoudig te verklaren doordat meer dan de helft van het door greppels omsloten terrein niet is opgegraven, omdat dit buiten het plangebied ligt. Een andere interpretatie zou kunnen zijn dat er sprake was van aparte gebouwen voor het stallen van vee en gebouwen met een aparte woonfunctie. Als er sprake was van aparte stalling van het Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
47
vee, dan vervalt de noodzaak van een grote(re) woonstalboerderij en kunnen kleine gebouwen ook heel goed als woonhuis hebben gefunctioneerd. Behalve deze zes gebouwen zijn ook vijf vierpalige, vierkante spiekers aangetroffen. Een opvallende groep grondsporen bevindt zich langs de rand van maar wel binnen het door greppels omsloten terrein. Het betreft relatief grote en diepe kuilen met een donkere, humeuze vulling van plaggen. Uit analyse van pollenmonsters uit een dergelijke kuil komt naar voren dat er uitgestrekte heidevelden in de directe omgeving van het plangebied aanwezig waren. Het hoge percentage pollen van struikhei geeft aan dat hier voornamelijk gebruik gemaakt werd van heideplaggen. Tevens zijn in de monsters sporen van mestschimmels aangetroffen. De vulling met plaggen en mestschimmels vormen samen met de afmetingen en ligging van de kuilen aanwijzingen dat deze kuilen mogelijk als mestkuilen zijn gebruikt. Eén centraal binnen de opgraving gelegen grondspoor valt op door de bijzondere inhoud. Het betreft een greppel met enigszins onregelmatig verloop met daarin of onder enkele (paal)kuilen. In twee van deze kuilen werden in totaal ruim 6 kg aardewerk en 44 kg aan natuursteen verzameld. Van de in totaal 120 in het plangebied gevonden laatmiddeleeuwse keramiekscherven komen er maar liefst 101 uit deze twee kuilen.
Het blauwgrijze aardewerk bestaat uit kogelpotten, kannen en kommen waaronder een vrijwel complete kom en een groot deel van een kogelpot. Ook een kan van proto-steengoed is voor een groot deel compleet. Het vondstcomplex kan rond het midden van de dertiende eeuw worden gedateerd. De functie van de greppel en de mogelijke relatie met gebouw 2 zijn niet duidelijk. Een parallel voor een dergelijke vondstcontext uit deze periode is niet gevonden. In het zuidwesten zijn buiten het door greppels omsloten terrein verschillende structuren aangetroffen die eveneens door greppels lijken te worden omsloten. Met behulp van enkele aanvullende sleufjes is vastgesteld dat de vindplaats zich verder in zuidwestelijke richting uitstrekt op het hoogst gelegen deel van het terrein. De precieze aard en omvang van dit deel van de vindplaats zijn echter niet geheel duidelijk, omdat hiervan slechts een beperkt deel vlakdekkend is onderzocht. Ook is niet duidelijk welke rol de Oude Wanroijseweg hierin speelt. Ongeveer 25 m ten westen van het huidige opgravingsgebied zijn bij het proefsleuvenonderzoek twee rijen greppels gevonden die de zone van houtwallen markeren waarbinnen de Oude Wanroijseweg door het terrein liep. De exacte ouderdom is niet bekend, maar vier scherven roodbakkend aardewerk uit de 14de-16de eeuw uit één van de greppels geven wel een indicatie.
Mogelijk vormde de Oude Wanroijseweg de westelijke begrenzing van de nederzetting. In ’t Kavelt zijn uit de veertiende en 15de eeuw nauwelijks vondsten aangetroffen. Pas in het derde kwart van de 16de eeuw zijn er weer duidelijke aanwijzingen voor bewoning en landgebruik in het plangebied. De sporen uit deze periode hangen samen met de watervoorziening en bestaan uit ten minste twee waterkuilen. In één plaggenput en één waterkuil is alleen een fragment baksteen gevonden dat niet nader kan worden gedateerd dan in de Late Middeleeuwen of Nieuwe tijd. In het meest oostelijke deel van het plangebied zijn sporen van mogelijke grondverbetering aangetroffen in de vorm van strak naast elkaar gelegen lange banen. In de opvulling van deze kuilen is geen vondstmateriaal aangetroffen, maar ze oversnijden wel een plaggenput waarvan het onduidelijk is of deze uit de Late Middeleeuwen of Nieuwe tijd dateert. Duidelijke parallellen voor een dergelijke vindplaats uit het midden van de dertiende eeuw zijn vrijwel niet bekend. Vindplaatsen uit deze periode worden wel vaker aangetroffen in deze regio, maar nooit omsloten door een systeem van greppels met mogelijke palissade of landweer. Het noordelijke deel van de vindplaats valt buiten het huidige plangebied en wordt derhalve niet bedreigd.
Mocht dit deel van de vindplaats in de toekomst ooit alsnog worden opgegraven, dan zou dit kunnen leiden tot aanpassing of herinterpretatie van de hier gepresenteerde resultaten.
Zaakidentificatie Archis Toelichting
Buro de Brug B20-427
2402762100 In opdracht van Waterschap Aa en Maas heeft BAAC bv in 2013 een archeologisch bureauonderzoek uitgevoerd voor het plangebied Achterdijk-RWZI te Haps. Het plangebied betreft een riooltracé. Voor delen van het plangebied geldt op basis van het bureauonderzoek een hoge of middelhoge archeologische verwachting, daarnaast doorkruist het tracé een beschermd rijksmonument. Ter plaatse van het rijksmonument is planaanpassing noodzakelijk, bodemingrepen zijn hier niet toegestaan. Indien dit niet mogelijk is, dient een vergunning aangevraagd te worden bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Ter plaatse van de middelhoge en hoge archeologische verwachtingszones wordt een verkennend booronderzoek aanbevolen, in verband met mogelijk reeds aanwezige bodemverstoringen. Ter plaatse van de lage archeologische verwachtingszones en de door middel van archeologisch onderzoek reeds vrijgegeven Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
48
gebieden is vervolgonderzoek niet noodzakelijk. Voor de delen van het tracé waar het riool wordt aangelegd door middel van boringen op grote diepte is vervolgonderzoek niet noodzakelijk. De leidingen zullen hier worden aangelegd op een diepte waarop geen archeologische resten meer worden verwacht.
Zaakidentificatie Archis Toelichting
2445133100
Zaakidentificatie Archis Toelichting
4020964100
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek uitgevoerd door Econsultancy BV in 2014 voor de Volkelseweg 57 te Mill. Geen rapportage beschikbaar.
In opdracht van Royal Haskoning DHV heeft Vestigia Archeologie & Cultuurhistorie een archeologisch bureauonderzoek verricht in het kader van de voorgenomen realisatie van een turborotonde op het knooppunt N264 Oude Dijk door de provincie Noord-Brabant. Uit het bureauonderzoek is gebleken dat het plangebied deel uitmaakt van de Peelhorst, een gebied waar vanaf het begin van het Holoceen onder lokale natte omstandigheden veengroei aanving. Dit veen heeft zich met name vanaf het Mesolithicum over een groot gebied uitgebreid. Vanwege de hoge ligging van het plangebied op een dekzandrug is het plangebied daarbij echter niet of nauwelijks met veen bedekt geweest. Desondanks maakte het plangebied lange tijd deel uit van een nat onontgonnen heidegebied. Dit werd vermoedelijk veroorzaakt door de arme bodem, waardoor ook de drogere delen van het plangebied al vrij snel na de introductie van de landbouw niet meer geschikt waren als akker. Pas vanaf het einde van de 18 de eeuw is men geleidelijk begonnen dit gebied te ontginnen. Deze ontwikkeling werd versneld door de introductie van kunstmest, waardoor het plangebied in de eerste helft van de 20 e eeuw vrijwel geheel ontgonnen zal zijn geweest. Door de 19de-eeuwse ontginning zal de top van het natuurlijke bodemprofiel hoogstwaarschijnlijk in de bouwvoor zijn opgenomen.
Door de intensieve bombardementen die in de Tweede Wereldoorlog hebben plaatsgevonden, zal een deel van de bodem plaatselijk sterk verstoord zijn. Ondanks de intensieve egalisatie van het gebied kunnen door lokale variaties in het natuurlijke reliëf nog delen van het bodemarchief onverstoord aanwezig zijn. Derhalve wordt aan het plangebied een middelhoge verwachting voor archeologische waarden uit het Laat Paleolithicum tot de Midden IJzertijd (vuursteenvindplaatsen en nederzettingsresten) toegekend. Tevens wordt aan het centrale deel van het plangebied (tussen de Rouwstraat en de N264) een middelhoge archeologische verwachtingswaarde toegekend voor het voorkomen van archeologie betreffende de Tweede Wereldoorlog (afb. 20). Uit het explosievenvooronderzoek is naar voren gekomen dat in dit deel van het plangebied militaire infra heeft gestaan. Mogelijk zijn hiervan nog resten in de bodem aanwezig. Het is niet bekend in hoeverre de huidige begroeiing (bomen) dan wel de aanwezigheid van conventionele explosieven deze resten verstoord zouden kunnen hebben. Verwacht wordt dat binnen het huidige ruimtebeslag van de N264 (tussen beide bermsloten), de Oudedijk en de Rouwstraat eventuele archeologische resten door de aanleg van deze wegen en ondergrondse infra grotendeels verloren zal zijn gegaan. Aan deze zones wordt derhalve een lage archeologische verwachtingswaarde toegekend.
Indien bodemingrepen worden uitgevoerd die dieper reiken dan 0,3 m –mv en die buiten het huidige ruimtebeslag van de N264, de Oudedijk en de Rouwstraat vallen adviseert Vestigia Archeologie & Cultuurhistorie deze vooraf te laten gaan door een archeologisch vooronderzoek. Voorgesteld word om in eerste instantie door middel van een inventariserend veldonderzoek (verkennende boringen) de bodemkwaliteit in kaart te brengen. Gezien de aard van de mogelijke archeologische resten uit de Tweede Wereldoorlog is een verkennend booronderzoek niet de juiste methodiek voor het opsporen van dergelijke resten. Indien ter plaatse van dze zone bodemingrepen worden uitgevoerd die dieper reiken dan 0,3 m –mv wordt geadviseerd een inventariserend veldonderzoek door middel van proefsleuven uit te voeren. Tevens blijft de algemene meldingsplicht bij het aantreffen van archeologische toevalsvondsten van toepassing. In reactie op het concept rapport hebben de provincie en de gemeente Uden aangegeven niet in te stemmen met bovenstaand advies van Vestigia; een vervolgonderzoek door middel van een verkennend boor- en/of proefsleuvenonderzoek wordt niet noodzakelijk geacht. Afgesproken is om een archeologische inspectie door de Heemkundekring Uden te laten uitvoeren van het uitgraven van de oostelijke bermsloot ten noorden van de N264. Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
49
Afbeelding 29. Inventarisatie van de sporen uit de Tweede Wereldoorlog aan de westelijke zijde van deelgebied 1 (groene kader, uit: Weerheijm & Vissinga 2017).
Zaakidentificatie Archis Toelichting
4032141100 Proefsleuvenonderzoek door Econsultancy BV, geen rapportage beschikbaar.
2.6.4 Samenvatting bekende archeologische waarden Direct boven deelgebied 1 is voor het westelijke deel van het vliegveld een middelhoge verwachting geformuleerd voor het Laat-Paleolithicum tot de Midden-IJzertijd (2348493100). Hier kunnen vuursteenvindplaatsen en/of nederzettingen aanwezig zijn. Ook is bekend dat op en rondom het vliegveld veel is gevochten aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. Het meest westelijke deel van deelgebied 1 maakte onderdeel uit van de verdedigingswerken rondom het vliegveld (4020964100).36 Op ca. 350 m ten noordwesten van deelgebied 3a is in 2011 een middeleeuwse nederzetting uit de periode 1000-1300 aangetroffen (2301285100 en 2366904100). Meerdere gebouwen en de bijbehorende infrastructuur van greppels, waterputten, kuilen en palen zijn aangetroffen.
36
De Boer 2011.
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
50
3
Archeologische verwachting en selectieadvies
3.1
Archeologische gespecificeerde verwachting
Deelgebied 1 ligt geheel op een humuspodzolgronden, waarbij in principe bewoning mogelijk was vanaf het Laat Neolithicum tot de Late IJzertijd. Deze gronden waren echter arm en daarmee weinig geliefde vestigingsplaatsen. Na de Late IJzertijd is het gebied naar verwachting niet in gebruik geweest tot de introductie van kunstmest in Nieuwe Tijd. Op basis van de bodem geldt binnen plangebied 1 een lage verwachting voor vindplaatsen uit alle perioden vóór de 19de eeuw. Het meest westelijke deel van deelgebied 1 maakte onderdeel uit van de verdedigingswerken uit de Tweede Wereldoorlog rondom het vliegveld. Naast bomkraters worden er geen gebouwde of infrastructurele zaken uit deze periode binnen het plangebied verwacht.37 Deelgebied 2 ligt voornamelijk op een horstplateau en humuspodzolgronden. Zoals hierboven genoemd zijn dit arme gronden waardoor de verwachting op bewoningsresten laag is. Het westelijke deel van het tracé doorkruist een uitloper van enkeerdgronden (zie afb. 19). Deze gronden hebben een hogere verwachting voor archeologische resten vanaf het Neolithicum tot aan de middeleeuwen. Echter, waar deze enkeergronden zijn aangegeven zal er minimale bodemverstoring plaatsvinden. Dit is namelijk niet op de locatie van een rotonde of de beoogde fietsoversteekplaatsen. Eventuele archeologische resten zullen niet onevenredig worden aangetast.
De westelijke helft van deelgebied 3a (ca. 80 m1) ligt op een moderpodzolgrond. Hierop wordt bewoning verwacht vanaf het Laat Neolithicum en ontstonden ook vaak de laatmiddeleeuwse esdekken. Om deze reden geldt binnen het westelijke deel van deelgebied 3a een middelhoge verwachting voor vindplaatsen uit de periode Laat Neolithicum – Middeleeuwen. Hier kunnen resten van nederzettingen worden aangetroffen. Ca. 350 m ten noordwesten van deelgebied 3a is een laatmiddeleeuwse nederzetting opgegraven. Op basis van het historisch kaartmateriaal is geen aanwijzing gevonden dat het deelgebied 3a in de Nieuwe of Nieuwste Tijd in gebruik was. Deelgebied 3b valt vrijwel geheel binnen de beekeerd- en gooreerdgronden. Deze geven vrij natte, laaggelegen zones aan binnen de zandgronden aan. Om deze reden geldt binnen deelgebied 3b een lage verwachting voor vindplaatsen uit de prehistorie tot en met de Middeleeuwen. Op basis van het historisch kaartmateriaal is ook geen aanwijzing gevonden voor gebruik van het gebied in de Nieuwe of Nieuwste Tijd. Enkel de locatie van een historische brug/voorde is van waarde op de beleidskaart; het is echter zeer waarschijnlijk dat de sporen van deze brug bij de aanleg/vernieuwing van de huidige weg al ernstig zijn verstoord. Om deze reden kan de waarde naar beneden worden bijgesteld.
Binnen alle deelgebieden, maar vooral bij deelgebied 1, zal een zekere mate van verstoring door bomkraters uit de Tweede Wereldoorlog aanwezig zijn. Eventuele archeologische resten worden overal vrij direct onder de bouwvoor verwacht.
37
Weerheijm & Vissinga 2017.
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
51
3.2
Selectieadvies
Binnen het gehele plangebied geldt alleen binnen deelgebied 2 op de locatie van de enkeerdgronden en binnen deelgebied 3a (westelijke helft) een (middel)hoge verwachting voor archeologische resten. Het betreft ca. 180 strekkende meters. Binnen deelgebied 2 zullen op die locaties geen grote bodemverstoringen plaatsvinden. Alhoewel nog onbekend is hoe omvangrijk de bodemingreep binnen deelgebied 3a wordt, ligt het niet in de verwachting dat het realiseren van een parallelconstructie over 80 m een dermate grote ingreep zal betekenen dat eventuele archeologische resten onevenredig worden geschaad. Buro de Brug adviseert de voorgenomen ingreep binnen het gehele tracé vrij te geven m.b.t. het aspect archeologie. Indien tijdens de werkzaamheden resten worden aangetroffen waarvan redelijkerwijs kan worden aangenomen dat deze resten van cultuurhistorische waarde zijn, geldt een wettelijke meldingsplicht conform artikel 5.10 van de Erfgoedwet. Bovenstaand advies dient beoordeeld te worden door de bevoegde overheid.
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
52
4
Bronnen
4.1
Digitale bronnen
http://legendageomorfologie.wur.nl https://archis.cultureelerfgoed.nl https://beeldbank.cultureelerfgoed.nl https://monumentenregister.cultureelerfgoed.nl https://zoeken.cultureelerfgoed.nl www.ahn.nl www.dinoloket.nl www.gahetna.nl www.geologievannederland.nl www.hisgis.nl www.nationaalgeoregister.nl www.pdok.nl www.rijksoverheid.nl www.ruimtelijkeplannen.nl www.sikb.nl www.topotijdreis.nl Brabants Historisch Informatie Centrum www.bhic.nl
4.2
Literatuur
Bakker, H. de/J. Schelling, 1989: Systeem van bodemclassificatie voor Nederland. De hogere niveaus , Wageningen (PUDOC). Barends, S., et al., 1993: Het Nederlandse landschap: een historisch-geografische benadering, Utrecht. Berendsen, H.J.A., 1997: Landschappelijk Nederland, Assen. Berendsen, H.J.A. / E. Stouthamer, 2001: Palaeogeographical development of the Rhine-Meuse delta, the Netherlands, Assen. Berendsen, H.J.A., 2004: De vorming van het land. Fysische geografie van Nederland, Assen. Berendsen, H.J.A., 2011: De vorming van het land. Inleiding in de geologie en geomorfologie, Assen. Boer, E.A.M. de, 2011: Gemeente Uden. Plangebied Vliegbasis Volkel. Archeologisch bureauonderzoek, BAAC rapport V-11.0393, ’s-Hertogenbosch. Keunen, L.J., E.H. Boshoven & S. van der Veen, 2011: Archeologisch erfgoed van Peelhorst en Maasdal, Een archeologische waarden- en verwachtingskaart en beleidsadvieskaart van de gemeente Sint Anthonis, Mill en St. Hubert, Grave en Landerd, RAAP Kortlang, F.P., 2017: Nota archeologiebeleid 2017 Uden, ArchAeO-rapport 1702, Eindhoven. Mulder, E.F.J. de /M.C. Geluk /I.L. Ritsema / W.E. Westerhoff / Th.E. Wong, 2003: De ondergrond van Nederland, Groningen/Houten. Onbekend, 2009(?), Archeologisch beleidsplan Gemeente Cuijk.
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
53
Water, A.E.M. van de & F.P. Kortlang, 2012a: Nota Archeologie gemeente Landerd. De implementatie van de Wet op de archeologische monumentenzorg in het gemeentelijke beleid, ArchAeO-rapport 1103, Eindhoven. Water, A.E.M. van de & F.P. Kortlang, 2012b: Nota Archeologiebeleid Mill en Sint Hubert. De implementatie van de Wet op de archeologische monumentenzorg in het gemeentelijke beleid, ArchAeO-rapport 1105, Eindhoven. Weerheijm, W.J. & A. Vissinga, 2017: Archeologisch vooronderzoek ten behoeve van de reconstructie van het kruispunt Oudedijk/Nieuwe Dijk (N264) te Odiliapeel, gemeente Uden. Ruimtelijk advies op basis van bureauonderzoek, Vestigia rapport V16-3233, Amersfoort.
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
54
Bijlage 1 Beleidskaart gemeente Uden (deelgebied 1)
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
55
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
56
Bijlage 2 Dubbelbestemming gemeente Uden (deelgebied 1)
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
57
Bijlage 3 Beleidskaart gemeente Landerd (deelgebied 1 & 2)
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
58
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
59
Bijlage 4 Beleidskaart gemeente Mill en Sint Hubert (deelgebied 3a en 3b)
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
60
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
61
Bijlage 5 Dubbelbestemming gemeente Mill en Sint Hubert (deelgebied 3a)
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
62
Bijlage 6 Dubbelbestemming gemeente Mill en Sint Hubert (deelgebied 3b)
Buro de Brug B20-427
Bureauonderzoek N264 Odiliapeel – Sint Hubert
definitief
63