Transcript openbare raadsvergadering 28 januari 2026

Er was hier niemand. En dan is dit wat het is. En dan ben ik het met de heer Van den Berg eens. Dan moeten we daarover stemmen. En dat doet ieder naar eer en geweten. En dan zullen we zien. De uitslag is in ieder geval een uitslag die de hele raad neemt. Dat was mijn betoog. Dank u. De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk nog even naar mijn linkerhand. De heer Spaan. De heer Spaan: Heel kort nog even over die twee weken geleden dat het bekend was. Maar dat is helemaal niet waar. Het stond in het Larens Journaal al weken geleden en toen was het gewoon opvraagbaar. Dus het is gewoon zoals het is gegaan. Dat klopte volkomen. Het is weken geleden heeft het er al in gestaan. Dus of we hebben niet opgelet, of… De voorzitter: U heeft een interruptie meteen te pakken, maar dat zat er wel in. Mevrouw Timmerman. Mevrouw Timmerman-Hamers: Dat had ik eigenlijk al bij mijnheer Loeff willen doen, want die legt het bij de raad neer. Maar er is toch wel degelijk een verantwoordelijkheid voor de wethouder om dit tijdig, zeker als het zo’n belangrijk iets is midden in het historisch centrum van Laren, ons eerder onder de aandacht te brengen. En dat we niet kunnen tekenen bij het kruisje, bindend advies en ja of nee. Dat is heel onzorgvuldig. De heer Loeff: Voorzitter, misschien is dit wel een leuke procedurele, want het is oefenen met de nieuwe Omgevingswet. Die is net ingevoerd.

Volgens mij kun je gewoon als planvormer van alles doen, rondjes welstand lopen, monumentenzorg aanschrijven, adviezen opvragen. Die leg je neer bij het college. En het is niet zo dat het college moet gaan vissen of er in het dorp misschien wel plannen zijn, maar ik kan me erin vergissen. Volgens mij kun je gewoon een plan aanleveren en dat is wat het is. En als we dat anders willen, dan zullen we bij onze nationale wetgever dat anders moeten inrichten. Ik denk dat het niet anders kan, maar ik hoor graag van de wethouder hoe hij dat ziet. De voorzitter: Dat gaan we dan zo horen. Mijnheer Spaan, was u al aan een afronding toe? Ja. Dan de heer Westendorp. De heer Westendorp: Dank u wel, voorzitter. Dat stakeholdermanagement is wel belangrijk hoor, want volgens mij is dat altijd een optie. En dat kan in eerste instantie bij een initiatiefnemer liggen, maar dat ligt in tweede instantie denk ik bij het college of de wethouder. Ik denk dat we daar gewoon echt heel goed naar moeten kijken. Dat we, als we ergens horen dat er plannen worden ontwikkeld die een bepaalde maatschappelijke impact hebben, waarvan het onderbuikgevoel zegt dan moeten we de raad erbij betrekken, dat we dat ook doen. En gelukkig zijn er ook heel veel initiatiefnemers die dat zelfstandig doen.

Maar ik vind dan wel dat het college de antennes uit moet hebben staan om dat op tijd te signaleren en ons erbij te betrekken. Want stakeholdermanagement, dat is zeventig procent van de overwinning om zo dit soort trajecten snel door te loodsen. En je ziet wat er nu gebeurt. Ik wil het toch even hebben over alternatieve scenario’s. Dat die niet relevant zijn, want dit is het plan waarover gestemd moet worden. Ik snap die gedachtegang een klein beetje, maar ik snap mijn eigen gedachtegang iets beter. Want het feit dat als je informatie hebt over bepaalde scenario’s die het niet hebben gehaald, maar je weet om welke redenen ze niet gehaald zijn, dan helpt dat mij als raadslid om een mening te vormen. En op dit moment kan ik kiezen tussen A en A. En ik kan niet kiezen voor A omdat ik weet dat B, C en D inderdaad eigenlijk niet zo verstandig waren. En dat is nu net het stukje informatie, met een paar extra tekeningen erbij, die mij, en misschien wel andere raadsleden die hier zitten, kunnen overtuigen waardoor raad breed, veel breder dan nu, zo’n plan ondersteund kan worden. Dat zou echt een mooi resultaat zijn, met name in de laatste raadsvergadering van het jaar. Dus mijn pleidooi is eigenlijk nog steeds om een stemming aan te gaan om vanavond niet te stemmen, maar dat uit te stellen naar volgende maand. Dat we de tussentijd heel oprecht, heel transparant 16

gebruiken om die extra informatie tot ons te nemen, zodat we volgende maand kunnen kiezen. Als dat kan. Want ik wil wel van de wethouder weten kan dat, heeft dat juridische of financiële consequenties? Want dat is natuurlijk ook niet prettig. Dat zou ik wel graag even willen horen. Ik zou het helemaal te gek vinden als de initiatiefnemers daar begrip voor zouden hebben. Maar goed, die zijn nu even niet aan het woord. Dit is oprecht een mening van mij en van veel leden in de raad en mijn fractie, omdat het belangrijk is dat we dit met zijn allen doen en dat we dit dragen. En dat gevoel hebben we nog niet. Dus dat is eigenlijk mijn pleidooi. De voorzitter: U heeft een interruptie van de heer Loeff. De heer Loeff: Voorzitter, ik verbaas me er een beetje over, want dat de heer Westendorp daar nu mee komt. Hij heeft een commissievergadering gehad. In de commissievergadering kunnen vragen worden gesteld en daar ligt een plan. En als de heer Westendorp vond dat daar te weinig rondjes zijn gelopen, te weinig alternatieve plannen zijn gepresenteerd, dan is dat het gremium waar wij als democratisch besluitvormingsorgaan vragen stellen, ook aan de indieners, die zaten er. Daar had u mee kunnen communiceren. En u had ook kunnen vragen wilt u dat intrekken? Bent u bereid om? U had het zelf nog niet naar de raad kunnen sturen.

En nu, op het laatste moment dat u een moeilijke beslissing wordt gevraagd, zegt u kunnen we nog alternatieven zien? Dat is echt een fase die te laat is. En ik begrijp dat u het moeilijk vindt om een besluit te nemen. En het zal waarschijnlijk een negatief besluit worden bij u, dat proef ik een beetje uit uw betoog. Maar dat is dan wel wat het is. En ik denk dat we moeten nadenken, als we dit anders willen, dat we onze eigen route in participatie anders inrichten. De voorzitter: De heer Westendorp. De heer Westendorp: Daar ben ik het dus niet mee eens, al begrijp ik de opmerking. Daar ben ik het niet mee eens, omdat mijnheer Loeff, u kan zeggen wat u wil, maar ik heb mij behoorlijk geroerd in de commissie en dat is niet voor niks geweest. En op dat moment was er nog een veel breder draagvlak, omdat veel meer mensen nog niet helemaal konden bevatten wat dat plan nu was. En dat heeft ook te maken met het feit dat wij te laat zijn betrokken. Dat we in een keer een stortvloed van informatie krijgen, waar we heel snel een beslissing over moeten nemen. Dus dit heeft ook met dat proces te maken waar ik de hele tijd op doel. De voorzitter: U heeft een interruptie van de heer Van den Berg. U mag uw zin nog afmaken. De heer Westendorp: Maar ik wil een ding echt even kwijt, ik heb me behoorlijk geroerd in de commissie. Juist ik heb me zeer kritisch opgesteld en daar is dit uit ontstaan.

De voorzitter: Interruptie heer Van den Berg. De heer Van den Berg: Dat is nu eigenlijk het aardige. De interruptie van de heer Loeff wordt dan niet door de heer Westendorp omarmd. Nu kan ik mij ook voorbeelden heugen van mezelf dat ik iets vind in een commissie dat niet gehoord wordt in de raad. Dit is wel democratie en dit is het bestuur, mijnheer Westendorp. Kennelijk heeft u zich goed geroerd. Ik heb het niet in de krant gelezen overigens. Het is gewoon op een gegeven moment kiezen of delen, voor of tegen. Want nogmaals, uitstel of een maandje verder, dat lost niks op in de zin van er ligt een bindend advies voor. Dus ik denk inderdaad wat de heer Loeff zegt, en ik zal niet meer in die raad zitten, maar de volgende raad moet dan maar nadenken of zij altijd het laatste woord wil hebben in de participatie. Want dat is eigenlijk de vraag die voorkomt. En ik zou nogmaals willen pleiten in een interruptie naar de heer Westendorp, u kunt het van harte oneens blijven met de heer Loeff, maar het is zoals het is en het is gewoon kiezen.

17

De voorzitter: We hebben een rondje interrupties. Mevrouw Van Dorst en dan de heer Spaan. Mevrouw Van Dorst-Brakel: Dank u wel. Ook ter interruptie. De voorzitter: Misschien handig dat u luistert naar uw interrupties, mijnheer Westendorp. Mevrouw Van Dorst-Brakel: In de commissie zijn vragen gesteld, heel veel vragen gesteld. En een van de dingen die ik ook al heb gezegd, niet op alle vragen zijn antwoorden gekomen waar we iets mee konden. En daarbij zijn er vanuit vragen uit de commissie ook weer andere vragen die je zelf ook later ontwikkelt, waar je ook antwoorden op wilt hebben. En daar is te weinig tijd voor. Want op zich, de vraag wordt volgens mij wel breed gedragen, de vraag van de protestantse gemeente om een aanbouw te mogen doen, daar is niemand op tegen. Maar de manier waarop en het voldongen feit, daar heb je als raad meer moeite mee. Daar wil je echt gedegen op voorbereid zijn, ben je voor, ben je tegen… De voorzitter: Interrupties zijn kort en bondig. We gaan nu alle kanten op. Mevrouw Van Dorst-Brakel: Goed, ik hou op. Dat was mijn interruptie. De voorzitter: En dit was niet zozeer een interruptie voor de heer Westendorp, maar meer voor de heer Van den Berg volgens mij. De heer Spaan en dan de heer Grunwald. En dan ga ik weer terug naar de heer Westendorp.

De heer Spaan: Zoals ik al eerder zei, heel veel antwoorden staan gewoon in alle stukken die aangeleverd zijn. En als zegt we gaan dit opschuiven voor weken, dan wil je eigenlijk ook zeggen we gaan opnieuw ontwerpen. We gaan eigenlijk op de stoel van de architect zitten met zijn allen. Dat werkt niet. Kan niet, zo werkt het niet. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Grunwald, en dan weer de heer Westendorp. De heer Grunwald: Dank u wel, voorzitter. Ik hoorde de heer Westendorp zeggen dat er in de commissie dus breed gedragen standpunten zouden zijn voor een bepaalde zienswijze over dit onderwerp. Hij bedoelt daarmee natuurlijk zijn eigen zienswijze. Dit gevoel had ik helemaal niet, want we hebben daar helemaal niet gestemd of zo. We hebben vragen gesteld en ook niet met elkaar gedebatteerd. Dus ik weet ook niet waar hij dat vandaan haalt… De heer Westendorp: Interruptie. De heer Grunwald: Tegelijkertijd vraagt hij dus eigenlijk uitstel van het besluit om inderdaad zo’n breed gedragen besluit te krijgen. Maar dat is dus eigenlijk vragen van ik wil uitstel, want ik wil dat jullie dus met mij... De voorzitter: U heeft uw punt gemaakt, dus ik ga u onderbreken en ik ga… De heer Grunwald: Dus ik snap dat eigenlijk niet… De heer Westendorp: Dit is interruptie op de interruptie, mijnheer Grunwald.

Ik wilde eigenlijk interrumperen om te voorkomen dat de heer Grunwald nog een paar minuten doorging. Dat is gelukt. Ik ben niet mijn mening aan het doordrukken. Op het moment dat wij de commissie ingingen, heb ik van tevoren een rondje gemaakt om te kijken hoe staan jullie er een beetje in? Omdat ik een beetje verbaasd was dat alles op groen stond en midden in het dorp deze impact zou gaan plaatsvinden. Dus ik heb een rondje gemaakt en de meerderheid 18

was voor het voorstel op dat moment. En toen ben ik gewoon kritisch de commissie ingegaan. Dus mijnheer Grunwald, u heeft mij helemaal verkeerd gelezen. En dat heeft te maken met mensenkennis, denk ik. De voorzitter: U was klaar, mijnheer Westendorp? Met uw betoog? Want u kreeg alle interrupties en vervolgens… De heer Westendorp: Ik weet niet meer waar ik was. Maar de vraag die ik stelde was aan de wethouder of er inderdaad als wij een maand uitstellen en zeker hele relevante informatie nog tot ons kunnen nemen die wellicht ons doet besluiten om het te steunen, want zo sta ik erin. Dan zou ik daar echt absoluut voorstander van zijn. Want dan heb je een breder gedragen en een zorgvuldiger besluit. Want het proces is gewoon niet helemaal gegaan zoals we willen en dat wordt best breed gedragen. Dus dat zou mijn voorstel zijn. Maar ik wil wel even weten van de wethouder of er consequenties zijn, ja of nee. Dat is het. De voorzitter: Dat was hem? Een momentje… De heer Loeff: Voorzitter? Ik wil heel graag weten van de heer Westendorp welke relevante informatie hij dan mist, gewoon in één zin. De heer Westendorp: Meer tekeningen en context en achtergrond over waarom andere scenario’s het niet gehaald hebben. Dat gaat helpen om dit scenario beter te begrijpen. De voorzitter: Dat was hem. Mevrouw Timmerman, u had uw tweede instantie al gehad, dus ik ga eigenlijk naar de wethouder nu.

Gaat uw gang. De heer Rood: Dank u, voorzitter. Ik loop zo direct de individuele vragen langs, voor zover die dus niet al beantwoord zijn. Maar ik wil eerst een aantal, eigenlijk een inzicht doen landen wat te maken heeft met opmerkingen zoals voldongen feit, tussen A en A kiezen, exact hetzelfde voorstel en tekenen bij het kruisje. Want dat beschrijft eigenlijk goed de procedure die de wetgever bedoeld heeft. En dat is dus de bedoeling. En natuurlijk kun je tussendoor eens informeel de koppen bij elkaar steken en zeggen er zijn wel plaatjes, allemaal nog niet definitief. De commissie moet er nog wat van vinden. En ik heb in eerste termijn in de beantwoording aangegeven dat ik dat misschien met wijsheid achteraf graag gedaan had. En ik beluister ook bij de fracties dat ze dat zeker op prijs hadden gesteld. Maar de procedure is wel de procedure. En de wetgever heeft bedoeld om steeds meer, en dat is in een aantal stappen gebeurd, de laatste natuurlijk de Omgevingswet, maar dat was al een langere trend, steeds meer initiatief, maar ook steeds meer verantwoordelijkheid neer te leggen bij initiatiefnemers. Dus die moeten nu zelf participatie doen of aangeven dat ze daar niet voor gekozen hebben. Die moeten zelf onderbouwingen aanleveren. En het enige wat de gemeente eigenlijk nog te doen heeft, is reageren op aanvragen.

Dus nu zijn er tussendoor natuurlijk best stappen, als je het niet langs de commissie ruimtelijke kwaliteit krijgt omdat die zeggen dat moet je zo niet doen met die baksteentjes, want dan is er onvoldoende verschil tussen oud en nieuw. Dan pas je de tekening aan en hoop je dat welstand… Dan lees je goed wat daar gezegd wordt en dan hou je daar rekening mee en dan hoop je dat de welstand enthousiast wordt. Dat is allemaal gebeurd. Zijn nog andere dingen. Maar er is ook een soort safety knop. En dat is dat in sommige gevallen de raad, en daar is de wetgever nog vrij ruim in, of eigenlijk juist vrij beperkt in, dus dat hoeft allemaal niet per se van de wetgever, een bindend advies kan geven. Maar dat is dan dus echt ja en nee. En de rest is meer aan het college en de ambtelijke ondersteuning uiteraard en de adviescommissies om te beoordelen of dat past. Dan zit er helemaal aan het eind wel of niet nog een bindend advies. In dit geval hebben we in Laren gekozen dat er, als sprake is van impact en we zijn het 19

denk ik snel over eens dat dat in dit voorstel zo is, dat bindend advies ook altijd gevraagd wordt standaard. Dus dat hebben we met elkaar afgesproken en dat is gewoon staand beleid. Maar het blijft wel een bindend advies. En ik denk dat dat niet in alle vragen blijkt dat dat voldoende al doorgedrongen is. En het is natuurlijk ook allemaal nieuw, een relatief nieuwe wet. Dus ja, beantwoord ik mevrouw Timmerman van Liberaal Laren, als we over een maand hierover zouden beslissen, dan ligt daar exact hetzelfde voorstel inhoudelijk, met dezelfde onderbouwing en hetzelfde voorstel qua hoe dat dan gebouwd wordt. En D66 vroeg nog als er een verandering plaats zou vinden bij de Ontmoetingskerk, wordt de raad dan betrokken? Ja. En welke procedure dat kan ik u nu niet zo spontaan vertellen. Maar de raad is dan zeker aan zet om te kijken wat kan daar gebeuren. Die ideeën worden vanavond wel geopperd, maar dat heeft natuurlijk geen enkele waarde. Nu is de bestemming maatschappelijk. Zou daar een woonbestemming op moeten, dan moet je dat aan de raad vragen. De fractie van Liberaal Laren noemde het onzorgvuldig. Dat is dus eigenlijk niet zo. Maar ik heb ook, en ik zeg het nu voor de derde keer, terugkijkend hadden we best eerder informeel met u van gedachten kunnen wisselen.

De VVD had een interessante vraag, mag de raad eigenlijk… Kan dat wel? Dus de beraadslaging naar volgende maand verschuiven. Mijn inschatting is, maar ik heb daar natuurlijk vanavond geen ambtelijk advies op kunnen inwinnen, dat dat niet zomaar oké is. Want een initiatiefnemer die heeft wel veel meer verantwoordelijkheden gekregen, maar heeft uiteindelijk natuurlijk ook rechten. Dat er antwoorden komen op de vraag als ik dan al die onderzoeken gedaan heb, mag ik dan ook horen of ik door mag? Een stap is dat het college er positief over is en zegt oké, ik ga dit langs de raad brengen. Dat is natuurlijk gebeurd. Anders lag het hier vanavond niet. En ik heb in de beraadslaging ook weinig kunnen ontdekken wat nog omissies zouden zijn in onderbouwingen ruimtelijk. Want uiteindelijk moet u toetsen op evenwichtige toedeling van functies, heet dat dan. Past daar… Is er meer ruimte voor zo’n kerkfunctie op die plek verantwoord? Dat is eigenlijk uw verantwoordelijkheid om die toets nog een keer te doen. Dus is de participatie goed verlopen, is eigenlijk daar geen onderdeel van. Daar kunt u eigenlijk niks van vinden. En dan heb ik denk ik de vragen, voor zover nog niet beantwoord, alsnog beantwoord. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dat betekent dat we in twee instanties hebben beraadslaagd.

Mocht nog steeds de behoefte zijn bij de heer Westendorp om een ordevoorstel te doen om het voorstel aan te houden, dan is nu het moment. De heer Westendorp: Ik zou heel even willen schorsen voordat we dat doen. De voorzitter: Dan schorsen we eerst. Dank u wel. De voorzitter: Dames en heren, gaat u uw plaatsen weer innemen alstublieft. Ik heropen de vergadering. En wie mag ik het woord geven? Mijnheer Westendorp. De heer Westendorp: Dank u zeer, voorzitter. We hebben beraadslaagd en wij denken dat we dit voorstel in stemming moeten brengen. De voorzitter: Dan gaan we dat doen. En dan ga ik u vragen… U wilt een hoofdelijke stemming? En een stemverklaring? Ik maak een rondje voor de stemverklaringen. Mevrouw Timmerman als eerste. Mevrouw Timmerman-Hamers: Dank u wel, voorzitter. Wij gaan tegen stemmen. En eigenlijk omdat dat niet anders kan. Ik heb het net de wethouder ook horen zeggen, ja of nee. En wij hebben te weinig informatie. En op deze wijze willen wij niet de verantwoordelijkheid voor dit voorstel nemen. Dank u wel. 20

De voorzitter: De heer Westendorp, stemverklaring. De heer Westendorp: Dank u wel, voorzitter. Verdeeldheid alom. Proces, uitvoering, participatie, allerlei dingen waardoor het voor mij als raadslid heel lastig is om echt een weloverwogen beslissing te nemen. Ondanks het feit dat ik prima begrijp waar de initiatiefnemers naartoe willen, is het voor mij op dit moment onmogelijk om voor te stemmen. En laat het ook een signaal zijn naar het college om echt die antennes aan te zetten. Dat op het moment dat er dingen voorbij komen die maatschappelijke impact hebben, of waarvan alleen al een twijfel is of daar de raad bij betrokken wordt, dat dat in ieder geval even besproken wordt. Want ik denk dat we daar veel meer een betere besluitvorming mee gaan krijgen. De voorzitter: Dank u wel. De heer Koldenhof, stemverklaring. De heer Koldenhof: Dank u wel, voorzitter. Ik sluit me aan bij mijn voorganger, maar wel met een andersom besluit in dit geval. Ik zal voor stemmen. Ik vind dit op zich een mooi plan, maar ik vind wel dat het college in die zin eerder de raad had moeten betrekken. De wethouder heeft dat weliswaar ook zelf bevestigd, dus dat is voor mij voldoende om wat mij betreft nu over te gaan tot stemming en daarbij zal ik voor stemmen. De voorzitter: Ik kijk even verder naar stemverklaringen. De heer Vos. De heer Vos: Dank u wel, voorzitter.

Gelukkig dat hier aan tafel normaal gesproken kon gaan worden over voors en tegens. En ik heb heel veel argumenten heel vaak gehoord. Dat is dan wel weer jammer. Dat hadden ze misschien dan even vooraf moeten doen. Maar ik denk dat het de voorkeur verdient om voortaan dat soort vooroverlegjes en achterafkamertjes heel erg achterwege te laten, want dat past niet in een volwassen democratie. Dus daar moet men snel mee stoppen. Overigens erg mooi voorstel. Het is jammer dat het geen katholieke kerk is, maar goed. Dat is dan weer jammer, maar je weet het niet. De voorzitter: De heer Hurink, stemverklaring. De heer Hurink: Dank u wel, mevrouw de voorzitter. U moet weten, ik ben niet tegen uitbreiding an sich van de Johanneskerk. De weg die de protestantse gemeente gekozen heeft, is hun keuze. En daarom stemmen we nu. Maar ik heb wel mijn twijfels over het massa-aanzicht wat we gaan krijgen. En ik ben natuurlijk geen welstandscommissie of wat dan ook, maar zoals zovelen Larens, want ik heb het mede mogen volgen op social media, het ontplofte. En over de aanbouw die geprojecteerd werd. Dus ik ga tegenstemmen. Excuses. De voorzitter: De heer Van Goozen. De heer Van Goozen: Dank u wel, voorzitter. Het was kort en bondig? De voorzitter: Dat is wel een uitdaging vanavond. De heer Van Goozen: Nee hoor, helemaal niet. Ik ga ook tegen stemmen, puur omdat ik het geen mooi plan vind.

De voorzitter: Ik kijk nog even of er verder behoefte is aan stemverklaringen. Mevrouw Van Dorst.

21

Mevrouw Van Dorst-Brakel: Dank u wel, voorzitter. Ik heb al begrepen dat voor of tegen niet zoveel uitmaakt, er zal voor gestemd worden. Ik vind het heel jammer dat door de nieuwe regelgeving eigenlijk deze verwarring is ontstaan. En dat is denk ik het meest belangrijke. Het college heeft ons inderdaad veel en veel te laat meegenomen. Want allemaal zijn we het erover eens dat een uitbouw prima kan. Maar potverdikkie, we zijn er niet blij mee zoals het gelopen is. Wij kunnen inderdaad alleen maar ja of nee zeggen, terwijl we zoveel dingen erop hadden willen navragen. Helaas zal ik toch om deze reden ook nee stemmen. De voorzitter: Verder nog stemverklaringen? Geen stemverklaringen? Dan breng ik het voorstel in stemming. Mag ik de vingers omhoog zien van de leden van de raad die voor dit voorstel stemmen? Dat zijn mevrouw Niekus, de heer Van den Berg, de heer Loeff, de heer Jacobse, de heer Spaan, de heer Vos, de heer Grunwald, de heer Merckx en de heer Koldenhof. Dan kijk ik even naar de griffier. We gaan het niet overdoen. Dat is 9-7 volgens mij. Voorstel is aangenomen met 9 stemmen voor en 7 stemmen tegen... 6, excuus. Ik heb uw raad meteen groter gemaakt. Sorry, excuus. 9.

Sluiting De voorzitter: We zijn aan het eind gekomen van deze vergadering. Er staat een borrel klaar en een hapje. Ik denk dat we dat best kunnen gebruiken na vanavond. Ik zie u zo hiernaast. Ik sluit de vergadering.

22

Agendapunt 1 (stijl: kop 1) De heer Jansen: Inbreng van de spreker. Inbreng van de spreker. Inbreng van de spreker. Inbreng van de spreker. Inbreng van de spreker. Inbreng van de spreker. Inbreng van de spreker. Inbreng van de spreker. Inbreng van de spreker. Inbreng van de spreker. Inbreng van de spreker. (stijl: standaard) In de handleiding voor transcribenten lees je hoe je het sjabloon, de namenlijst en het automatisch transcript gebruikt. Opmaak agendapunten: -

-

-

Neem de agenda van jouw vergadering over van de website van de gemeente https://laren.raadsinformatie.nl/ en https://laren.bestuurlijkeinformatie.nl/calendar. Selecteer de juiste datum om de betreffende agenda te openen. Agendapunten worden als volgt opgemaakt: • Stijl kop 1 wordt gebruikt voor de hoofdpunten (meestal weergegeven in de agenda in cijfers 1 tot en met .. ) • Stijl kop 2 gebruik je om een andere categorie dan een agendapunt aan te geven, bijvoorbeeld aanvullende punten en hamerstukken. Zij hebben een afwijkend nummer in de agenda, bijvoorbeeld AP1. • Stijl kop 3 gebruik je voor subagendapunten. Zij zijn dus onderdeel van een agendapunt en hebben vaak hetzelfde cijfer gevolgd door een letter of Romeins cijfer. Bijvoorbeeld 4.a of 4 IV. Je start met het transcript. Je gebruikt alleen Stijl ‘Standaard’.

23