20211215%20R%26I%20transcript

Ik begrijp inmiddels dat op nummer 14 mensen wonen waar vroeger de Groene Kruis zat waar je geloof ik je, nou ja, toen zou het je boosterprik geweest zijn kreeg. Nu is dat geloof ik wonen geworden, hoofdzakelijk. Dus dat is ook een soort van verkeersweggetje geworden, klopt dat? En de vraag is: zijn er dan, als dit plan zeg maar zo zou worden uitgewerkt voor die Oude Kerkweg ook nog aanvullende maatregelen nodig? Moet je daar dan nog extra verkeersmaatregelen nemen, want ik … Wat ik een beetje hoor in de discussie is aan de ene kant groen en aan de andere kant verkeer. Ja, het is, de Eemnesserweg is een drukke weg, je moet natuurlijk dan toch het weggetje in en het weggetje uit, en heeft de wethouder daar al ook over nagedacht hoe die dat zou doen? En de andere kant, dat is eigenlijk het aanzicht als je Laren binnenkomt vanaf de Eemnesserweg, dan zie je dat bankje, daar zitten af en toe wat van die jongetjes met een tasje van de Albert Heijn dingetjes te doen. Ja, laten we het maar zo noemen. Dat is nu wel een hele groene corridor, kan de wethouder iets zeggen over of dat dan ook groen blijft of kijken we dan straks als we dit plan goedkeuren tegen een wand aan met stenen en een puntdak, of ja, hoe denkt u erover om dat stukje, ja, dat aanzicht in ieder geval in stand te houden, want het is denk ik een heel structurerend element voor de entree van het dorp.

Dat waren in eerste instantie onze vragen.

Pagina 17 van 51

De voorzitter: Ik stel voor dat u de vragen verzamelt en dan daar het straks op antwoordt, of wilt u meteen antwoorden? Oké, dan is nu het woord aan de heer Van den Berg, CDA. De heer Van den Berg: Voorzitter, dank u wel. Nou, ik stak zojuist nog even mijn vinger op omdat bij een van de inbrengers ik gevraagd heb of de wethouder de inbreng van die, van de Diaconie onverkort, nou ja, als zijn verhaal overneemt. Dus dat was de reden waarom ik mijn hand opstak. Daar ga ik dus dan nu van uit, dat die inbreng een-op-een aansluit op het collegevoorstel wat hier nu ligt. Verschillende insprekers, collega heeft het al gezegd, dank u wel daarvoor. Zakelijk, emotioneel, betrokken, kan je niks anders van zeggen. Ik heb wel een paar woorden opgevangen, onzorgvuldig proces, nou, daar zou je iets van kunnen vinden. Wat ik zelf wel meen op te merken en het is nu al meerdere keren op tafel geweest maar ik ga het toch benoemen, de locatie is niet genoemd in het coalitieakkoord schuine streep in het collegeakkoord en komt inderdaad opploppen. Vraag één die je dan gewoon kan afstellen als raad: ja, als dit hier kan, waarom dan morgen niet op een andere plek? Dus als dit zo kan, lijkt het me een weg op te gaan die wij elke keer moeten gaan behandelen, want je kan niet de ene keer wel iets doen of niet iets doen.

Een van de insprekers, ik meen dat het de heer Boogaard was, was heel scherp en ik vond het bijna jammer dat hij het aanhaalde want daarmee maaide die mij een klein beetje het gras voor de voeten weg. Wij zien van de week een vol trots verhaal van ons college met bomenambassadeurs Cooper en Luuk, maar ik zou bijna gaan zeggen: dat gaat over het behouden van bomen en groen, en wij gaan tegenover de school van deze jongemannen gaan wij dus gewoon weliswaar een wand zetten van vijf, zes, zeven woningen. Dat kan een keuze zijn maar als je dan aan de ene kant daarmee naar buiten gaat is het wel zuur als je drie dagen later over datzelfde stukje groen hierover moet praten. Los van de inhoud, voorzitter, ik heb eigenlijk een aantal vragen. Er is al gezegd: de gemeente is eigenaar. De vraag die gewoon nog een keer op tafel moet liggen is: liggen er rechten of verplichtingen naar derden voor zover de gemeente bekend? En de heer Hilbrink heeft daar iets van gezegd, vanuit zijn standpunt kan ik goed begrijpen dat hij zegt van ik geloof het wel even om ze te delen, maar de vraag is die wij hier hebben: heeft de gemeente er kennis van? Ik mag toch aannemen dat de gemeente goed weet wat er met haar eigendom aan de hand is.

Vraag twee is, en die is deels beantwoord maar die ga ik toch nog een keer stellen: wie heeft dit nu dit plan bedacht? Ik heb zowel de kerkraad als de dominee gesproken en ik weet dat iedereen zoals wij hier ook bij elkaar zitten allemaal graag betaalbare woningen in het dorp willen en ook nog wel woningen willen voor sociaal ernstig zwakkeren, want zo wordt het toch gebracht. Maar dat is iets anders als wie het plan heeft bedacht. De gedachte die ik heb begrepen door de dominee en de kerkenraad is bewerkstelligd naar het college is: is hier aandacht voor? En de vraag is dus, het idee over de betaalbare woningen, dat mag ik aannemen is dan van de kerk, maar ik wil weten van de wethouder wie dit plan op deze locatie heeft bedacht en wie nu de kartrekker daarin is. Is dat nu de gemeente of dat de Diaconie? De derde vraag: wie gaat de grond kopen? Is dat de Diaconie, is dat een stichting, is dat een woningbouwcorporatie? De vraag vier, waar ook gewoon een duidelijk antwoord op moet komen: wie gaat het plan ontwikkelen? Is dat de Diaconie, is dat de stichting, is dat de woningcorporatie? Wie gaat het plan ontwikkelen? Maar nog belangrijker wordt: wie is het beoogd eindeigenaar schuine streep eindgebruiker schuine streep eindbeheerder van dit complex? Er wordt van alles over gezegd, beweerd, het is denk ik voor ons heel goed om te weten wat daar het idee over is van het college.

En dan is het ook opnieuw de heer Hilbrink die dan ook nog iets memoreert en het is vaker hier aan tafel van kun je weten of er gisteren een arrest of een uitspraak is geweest. Maar inderdaad heeft 3 december is er een arrest in Montferland geweest, dat gaat over het onderhands leveren van een overheidsgrond en daar is een beetje een bom onder het Nederlandse bestel gelegd dat dat gewoon niet kan en niet mag, zeker niet op locaties die voor anderen evenzeer interessant kunnen zijn, los van wat je daar dus wil. Dus in dat verband kan ik haast niet anders concluderen dat ik graag van de wethouder verneem, schuine streep van de ambtenaren, of zij überhaupt met dit arrest bekend zijn, of ze het arrest niet kennen zou ik het ook graag horen, en tegelijkertijd is dit arrest als je kaders wil meegeven aan het college is dit voor mij het Pagina 18 van 51

belangrijkste kader wat ik op dit moment kan meegeven, voorzitter, aan het college. En er zijn nog een heleboel andere dingen over te zeggen maar ik wilde het in eerste instantie bij deze vijf vragen laten, en ik hoop ook dat ze serieus en goed beantwoord worden en niet met een omweg. De voorzitter: Dank u zeer. Het woord is aan mevrouw Timmerman, Liberaal Laren. Mevrouw Timmerman-Hamers: Dank u wel, voorzitter. Ja, de vragen van mijnheer Van den Berg wil ik heel graag overnemen want die had ik hier in feite ook al staan. Ook dat arrest wat ik met veel belangstelling gelezen heb, dat 2 december bij mij binnenkwam, en daar staat dus inderdaad dat er als er meerdere gegadigden zijn, wat zoals ik begrepen heb toch in het verleden is gebeurd dat zelfs vorig jaar nog dat er een brief kwam van mijnheer Hilbrink dat hij in het verleden ook al belangstelling getoond had voor dit stukje bos wat het eigenlijk is, ook al heeft het de bestemming groen, en het heeft alles met het gelijkheidsbeginsel te maken dus ook wat ons betreft is dat het allerbelangrijkste kader want de gemeente mag gewoon op deze manier niet verdergaan. Dat arrest dat geldt zelfs met terugwerkende kracht, dus ik denk dat we ons nog maar eens even goed achter de oren moeten krabben met sommige andere stukjes die we hebben liggen zoals de ligweide.

Dit verhaal op deze plek is ons al eerder voorgelegd door de wethouder en die heeft ons toen gevraagd: mag ik hiermee doorgaan? Een soort meningen en gevoelens peilen. Toen was de meerderheid tegen. Toen hebben wij dus gezegd nee. Vorige maand stond er op de bestuursagenda van het presidium dat dit in februari aan de orde zou komen onder het kopje meningen en gevoelens peilen, dus het zou nog een keer terugkomen. Nu krijgen we kaders voorgelegd waaronder gebouwd mag worden maar één kader is al de bouw van zeven woningen. Met andere woorden: als je hiermee akkoord gaat, dan ben je gewoon akkoord met de bouw van de zeven woningen daar en de kap van alle bomen die daar staan. Wij begrijpen eigenlijk de taak van de Diaconie niet helemaal. Als je op de website van de Diaconie gaat kijken en je gaat kijken wat hun core business is, dan is dat voorlichting over en inzamelingen van missionaire doelen, inzameling van goederen voor de voedselbank, en hulpverlening in noodgevallen, een soort Stichting Hulpfonds, dat is dan financieel. Nu willen ze zich vergelijken met Sherpa, en als je dan naar Sherpa gaat kijken, die heeft inderdaad de doelstelling van het huisvesten van kwetsbare mensen enzovoort, enzovoort, zoals wij op Postiljon dat er ook weer tien van dit soort woningen komen.

En er werd net genoemd iets van acht locaties, in deze stukken staat dat er naar meerdere locaties gezocht is maar dat die ongeschikt waren, alleen die worden niet genoemd en ik zou graag aan de wethouder willen vragen waarom niet, welke locaties waren dat en het is niet alleen Laren de Diaconie maar ook Eemnes en ik zou ook heel graag willen weten: waarom niet in Eemnes? In Eemnes hebben ze enorm veel bouwrijp bouwgrond, en als het de Diaconie Laren-Eemnes is dan zou daar ook gebouwd kunnen worden. Ik wil nog even terugkomen eigenlijk op het andere stuk dat wij in een keer gekregen hebben, met welk recht heeft de wethouder, terwijl wij hebben gezegd: u mag er niet mee doorgaan, is hij toch doorgegaan? Wij bepalen als raad en de wethouder voert uit. Wij controleren ook of dat die het goed doet. En ik kan nu al zeggen dat als wij zeggen: nee, u mag niet verder gaan, en ondergronds wordt er gewoon verdergegaan, net zoals met de padelbanen, dan hebben we daar een heel groot probleem mee. Het Diaconieproject staat, het is hier al eerder gezegd, in geen enkel project. Niet in de woningbouwnota, het coalitieakkoord, het is hapsnap zonder enige visie of samenhang. Waarom op deze plek aan de Eemnesserweg? Ik heb het al eerder gezegd, tegenover een school.

En dan kun je je afvragen: hoe haal je het in je hoofd? Er zijn daar ongeveer honderd bomen, een speelplaats van de lagere school, die daar tegenover ligt. Al die auto’s die daar op de Eemnesserweg rijden, die bomen die vangen stikstof, het is trouwens een heel ecosysteem op zichzelf geworden omdat het verwilderd is. En dan het lef hebben om in de krant te komen, twee ambassadeurtjes aan te wijzen omdat de bomen zo belangrijk zijn voor Laren. En ik wil eigenlijk vragen aan de wethouder of dat hij die twee jonge ambassadeurtjes die heel goed bezig zijn ook verteld heeft dat binnenkort alle bomen bij hen aan de overkant van de speelplaats verdwijnen. En dan wil ik Pagina 19 van 51

gelijk eigenlijk even terugkomen op mijnheer Vos die aan diverse mensen de nogal kinderachtige vraag heeft gesteld: gaan bomen boven mensen? En als ik mezelf Groen Laren zou noemen dan moet u toch op de hoogte zijn dat als je kijkt naar wat er met de bomen op deze aarde gebeurt en wat voor impact dat voor de mensen heeft, dat u het antwoord wel weet. De voorzitter: Kunt u langzaam maar zeker afronden, mevrouw, want we hebben … Mevrouw Timmerman-Hamers: Ja, ik ga afronden, ja. De voorzitter: We hebben nog meer te doen vanavond. Mevrouw Timmerman-Hamers: Er is inderdaad gezegd: het zijn waa… Het is ook al eerder gezegd, waardevolle, waardeloze bomen. Geen enkele boom is waardeloos. Overal in Europa zijn ze tiny forests aan het aanleggen met iets van honderd bomen voor de klimaatadaptie. Hier hebben we het en gooien we het zo weg. Dan nog die stichting die wordt opgericht, dat zit me ook niet lekker want dan zou je zeggen: ja, dan heb je dat al, zeker als ik hoor dat er in Eemnes al een dergelijk project is, ik heb er nog nooit van gehoord maar dat zal wel aan mij liggen. De woningbouwvereniging doet normaal de toewijzing. Natuurlijk zijn er veel eenzame ouderen maar die zijn overal en niet alleen bij de Diaconie of bekend bij de Diaconie. En de woningbouwvereniging is daar, die heeft criteria om die toewijzingen te doen en dan komen er ook woningen vrij enzovoort, enzovoort.

Waarom probeert u met een stichting eigen toewijzingscriteria te hanteren en dit te omzeilen? Ik vind dat nogal wat. En dan de opbrengst, u zegt: ja, 35.000 euro bij elkaar, zeven maal 5.000 euro. Daar moet een bestemmingsplan, allerlei milieuonderzoeken, stedenbouwkundig plan, beeldkwaliteitsplan et cetera, et cetera, van betaald worden. Nou, dan zit u dik over de ton. Dus budgettair neutraal dat … Ja, u zegt wel: ja, een aantal onderzoeken hoeft niet gedaan te worden, kennelijk weet u de uitkomst al. Maar dit is … O ja, welstand. U zegt: ja, de zes woningen zijn in de welstand geweest dus zeven zou ook wel goed zijn. Maar die zijn dus niet in de welstand geweest. De voorzitter: Mevrouw, wilt u echt afronden, want u hebt nu ongeveer … Mevrouw Timmerman-Hamers: Ik … Ja. Mijnheer de voorzitter, ik … De voorzitter: U hebt nu vijftien minuten bent u aan het woord geweest. Mevrouw Timmerman-Hamers: Vijftien? De voorzitter: Vijftien minuten, vijftien minuten. Mevrouw Timmerman-Hamers: O, dat is wel erg lang. De voorzitter: Ja. En we hebben nog meer te doen vanavond dus ik vind dat u nu echt moet stoppen. Mevrouw Timmerman-Hamers: Ik … Ik … Ja. Ik ga afronden. De voorzitter: Nee, u stopt. Het woord is nu aan vervolgens aan de heer Vos, aan de heer Faas. Mevrouw Timmerman-Hamers: Mag jij verder, Hans.

Pagina 20 van 51

De heer Faas: Dank u wel, voorzitter. Ja, het betreft hier een plan om een stuk bos in het centrum van Laren te kappen en daar een soort vinexwijkje van te maken. U hoort … Geef toe, dit heb … Ik vind het ook leuk. De heer …: Dacht even dat u het niet zelf verzonnen had. De heer Faas: U hoort aan mijn formulering al dat ik hier persoonlijk niet heel erg enthousiast over ben. Overigens hecht ik eraan om te melden dat er in mijn fractie zeer verschillend gedacht wordt over dit onderwerp dus ik spreek hier op dit moment helaas niet namens de VVD maar namens Hans Faas. Ik heb een vraag aan het college maar die moet ik wel even inleiden als u dat goed vindt, voorzitter. Ik heb hier een A4’tje vol met argumenten die tegen het nieuwbouwwijkje zijn maar die ga ik nu niet gebruiken, die moeten behandeld worden in de raad. Daar hoort het thuis en niet in de R&I-commissie. De vraag is echter wanneer deze raadsbehandeling plaats moet vinden. Jassen we het besluit er nu nog even snel doorheen of laten we de besluitvorming over aan de nieuwe raad? Dat heeft betrekking op de vraag die ik aan het college wil stellen. In het dorp houden naar mijn smaak de voor- en tegenstanders van dit plan elkaar aardig in evenwicht. Zo ook in de gemeenteraad, denk als we zo het afgelopen uur, anderhalf uur bekijken wat er gebeurt dan zien we dat er nogal anders over gedacht wordt.

Ik heb vandaag kerstpakketten rond mogen brengen en ik heb daar gebruik van gemaakt om een niet-representatief onderzoekje te doen, en ik kan u verzekeren dat weliswaar onder de doelgroep tachtigplussers er buitengewoon weinig draagvlak is voor dit plan. Kortom: we kunnen vaststellen dat het plan de gemoederen zeer bezighoudt en controversieel is. En de vraag is dan ook: is het verstandig om het nu vlak voor de verkiezingen nog even door te duwen? Ik denk dat los van of u nou voor of tegen het plan bent, dat de koninklijke weg is om het aan de volgende raad over te laten, dat zou ik dan ook graag willen voorstellen. Dit had ik al bedacht om dat zo te zeggen maar gaande deze bijeenkomst vandaag zijn daar nog twee argumenten bijgekomen. Het arrest van de Hoge Raad, ik neem aan dat de implicaties daarvan goed bekeken moeten worden voordat wij kaders gaan stellen, besluiten gaan nemen en wat dies meer zij. En tweede argument is van mijnheer Peels die heeft geroepen dat we toch wel een erg gebrekkige inspraak hebben gehad, en ook dat moet gerepareerd worden naar mijn smaak, dat moeten we eerst op orde hebben voordat er kaders gesteld kunnen worden. Ik kom toe aan mijn vraag, voorzitter, want ik zie u al bedenkelijk kijken dat ik ook te veel tijd neem.

De vraag aan de wethouder of aan het college is: gaan er vreselijke dingen gebeuren zoals rechtszaken, schadeclaims en andere narigheid als wij de besluitvorming een paar maanden uitstellen? En ik hoor graag, wellicht in tweede termijn, van mijn collega-commissieleden of zij met mij eens zijn dat dit plan niet rijp is om nu door te leiden naar de raad. Dank u wel. De voorzitter: Dank u zeer. Het woord is aan de heer Vos, Groen Laren. De heer Vos: Ja, dank u wel voorzitter. Ja, allereerst natuurlijk de insprekers. Met een roerende, ontroerende bezorgdheid over de aanstaande bewoners en de huidige bewoners. Dat stemt heel plezierig dat er zo voorzichtig omgegaan wordt met deze mensen, dat er nagedacht wordt dat het niet te veel meters zijn en dat ze dat allemaal goed voor elkaar krijgen en dat ze goed kunnen parkeren en zo, dus dat is, dat stemt gelukkig, moet ik eerlijk zeggen. Dan werd mij verweten, ja, Groen Laren, groen staat niet alleen voor bomen, groen staat ook met name voor duurzaamheid en duurzaamheid staat ook voor een duurzame samenleving waarin we op een goede manier met elkaar omgaan. En dat gaat niet alleen voor bomen, dat geldt met name voor mensen. En ik denk met name oudere mensen, en in die zin vindt mevrouw Timmerman mijn vraag misschien kinderachtig maar het is wel de essentie. Want het gaat immers om mensen die hier wonen.

En dan doet het soms pijn in het hart maar laten we eerlijk zijn, het is, het zijn een stel bomen, zeker, ze zijn groen, zeker, ze luisteren ook naar de naam kweek, zeker. Tenminste, dat wordt in volksmond gezegd. Maar dan roep ik u eventjes in gedachten terug naar een aantal jaren geleden toen mevrouw Klingenberg zich enorm opwond, en

Pagina 21 van 51

zij was toen volgens mij nog deelgenoot van de fractie van het CDA en nog niet van Liberaal Laren, maar zich enorm opwond over het bebouwen van een klein stukje grond, nou, laten we zeggen wat toen nog Tussen de Bogen heette. En ik heb mij daar toen zeer laatdunkig, nou, toen mocht ik ook nog uit, deel uitmaken van een andere fractie, van mijn gewezen vrienden aan de overkant. En toen mocht ik heel laatdunkend dit bosje van bramen en brandnetels aanduiden als het Klingenburgerwoud, en dat dreigt nu ook een beetje te gebeuren. Er is hier geen sprake van een bos. In tegendeel, er staan bomen, zeker, er staan bomen, en die zijn jarenlang met medeweten van de gemeente ernstig verwaarloosd en daarom ziet het eruit zoals het er nu uitziet. En als je wat wilt, en als je dat echt serieus neemt, dan moet je daar geld in steken en dan niet roepen dat die ambassadeurtjes straks gaan huilen als dat verwilderde stukje groen plaats moet maken voor een vinexwijk, heb ik hier naast me al horen zeggen. En een wijkje. Ik vind dat werkelijk een hele rare voorstelling van zaken, want als je nu in het Klingenbergerwoud gaat kijken dan staan daar huizen en dat vind ik echt razend knap en daar wil ik echt met terugwerkende kracht de wethouder voor complimenteren, dat op dat kleine vlekje een hartstikke mooi stukje gebouwd is.

En volgens mij zijn de mensen die daar wonen daar buitengewoon tevreden over. Dus ik zou daar toch graag een lans voor willen breken. En kinderachtige vraag of niet, mevrouw Timmermans, ja, u mag hem ook beantwoorden van mij maar u heeft makkelijk praten want u heeft ruimte genoeg en u maakt zich druk over sparren bij de buren terwijl ik het druk heb over bomen die eventueel wijzen, wijzen voor mensen die ruimte nodig hebben. Ik werd uitgenodigd door een oudere mevrouw hier in het dorp en die zei: mijnheer Vos, ik wil graag een keer met u praten want ik zit hier in een groot huis, mijn man is overleden, mijn kinderen wonen zelfstandig en ik zit hier gevangen in dit huis. Want ik kan geen andere woonruimte vinden. En ik denk dat dat precies de situatie is waar we nu voor staan, want er zitten mensen gevangen in te groot huis. U kunt uw hand opsteken, mevrouw Timmerman, maar dat lijkt me niet verstandig want nu ben ik een kwartiertje aan het woord. De voorzitter: Nee, nee, geen kwartier, dat zou ik u niet willen geven. De heer Vos: Nou, maar dat ga ik toch misschien wel doen, mijnheer de voorzitter. De voorzitter: Nee, nee, dat lijkt me niet. De heer Vos: Nee hoor, nee, dat was gekscherend. De voorzitter: Laten we nu zakelijk blijven. De heer Vos: Nee, ik maak maar een grapje. De voorzitter: Ja, zakelijk graag. De heer Vos: Nee, maak maar een grapje.

Er werd al gesproken over locaties, nou ja, mijnheer Hilbrink die gaat ze ter hand stellen aan de wethouder naar mijnheer Hardenberg dus die worden met gejuich ontvangen, en ik ben heel benieuwd welke andere mensen nou weer op gaan staan die roepen: het is een heel goed idee maar niet hier. De afkorting NIMBI dringt zich de hele tijd bij mij op, en ik hoop dat iedereen zich realiseert waar de afkorting voor staat. Ik vind dat geen mooie Larense gewoonte. Een gevalletje misgunnen, noem ik het soms weleens. NIMBI klinkt wat ingewikkelder en wat salonfähiger. Ik heb wel twee vragen, mag dat, mijnheer de voorzitter? De voorzitter: Als u …

Pagina 22 van 51

De heer Vos: Ik zal ze niet te lang maken. De voorzitter: Nee, ik vind dat u nu zelfs moet afronden. De heer Vos: Dat vindt u? O, maar dat vind ik niet helemaal eerlijk want sommige mensen waren veel langer aan het woord. De voorzitter: Gaat uw gang, mijnheer Vos. Gaat uw gang, mijnheer Vos. De heer Vos: Goed, dank u wel, mijnheer de voorzitter. Ik heb al één vraag gesteld aan mijnheer de wethouder dus die heeft hij opgeschreven en die gaat hij mij zo direct nog denk ik antwoorden, hoe het kan dat de heer Peels het ontgaan is dat er van alles en nog wat speelde, dus dat gaat over de inspraakprocedure. Nou, daar heeft hij het antwoord al klaar voor liggen, denk ik. En de tweede vraag, en daar ga ik een beetje mensen mee op de stang jagen, aan de wethouder: wanneer gaat de eerste spaan de grond in, daar ben ik heel nieuwsgierig naar. De voorzitter: Dank u wel. Het woord is aan het college. U wilde nog wat toevoegen namens de VVD begrijp ik? De heer De Bondt: Ja, de VVD heeft ook een mening. De voorzitter: Dus we hebben eerst de heer Faas gehoord, begrijp ik, die spreekt voor persoonlijke rekening. En nu is er een tweede woordvoerder, die spreekt niet namens die personen maar die spreekt namens de fractie, begrijp ik. De heer De Bondt: Ik spreek namens de meerderheid van de fractie, voorzitter.

De voorzitter: Ik vind het een merkwaardig figuur, dat moet ik even bekennen, maar gaat uw gang. De heer De Bondt: Ik begrijp dat het u overrompelt en vreemd voorkomt want dat gebeurt uiterst zelden. En nog zeldener is het dat de heer Faas en ik het niet met elkaar eens zijn. En dat heeft te maken met de aard van het voorstel. Het is een afweging inderdaad die best lastig is te maken en waarvan je enerzijds kan kiezen voor het groen wat aanwezig is, let wel, ik noem het niet een bos. En anderzijds de belangen van de huisvesting van de doelgroep die door de Diaconie zo goed is beschreven. En voor de meerderheid in mijn fractie valt die vooralsnog uit ten gunste van het bouwen voor die doelgroep. Wat wij wel belangrijk vinden, ik heb het ook al opgemerkt in de richting van de insprekers, is dat aan die criteria, aan die kaders, wordt toegevoegd het element zodat mogelijk is, en anders hoor ik graag een juridische toelichting waarom dat niet zou kunnen, dat zij uitsluitend beschikbaar worden gesteld voor Laarders die woonruimte achterlaten. En dan formuleer ik het wat ruim. Voorzitter, een nieuw element in de discussie vanavond dankzij de inspraak waren die locaties.

Acht stuks welteverstaan, en ik zou dus ook aan de wethouder die al even heeft gereageerd en ongeveer gezegd heeft van ze zijn mij niet bekend, maar wel in de stukken gaat duiken, toch willen aanmoedigen om dat vooral te doen maar dan moet het wel om vergelijkbare locaties gaan. Vergelijkbaar dat wil zeggen in het centrum, u had het daarstraks, mijnheer Van den Berg, over het coalitieakkoord, ik vind het altijd wel leuk dat u dat ons daaraan herinnert en in de gunstige zin van het woord. Maar zo’n coalitieakkoord is natuurlijk geen limitatieve opsomming. Als er situaties zich voordoen waar de beide coalitiepartners het over eens kunnen worden, kunnen daar best dingen aan toegevoegd worden. Er kunnen ook eventueel dingen afgehaald worden met beider instemming, zo is dat nou eenmaal. En ja, ik weet zeker dat ze de woningnood niet alleen in Nederland Pagina 23 van 51

maar ook in Laren zodanig is dat als wij locaties zouden kunnen vinden in het centrum waar voor senioren gebouwd kan worden, met name Larense senioren, dat wij niet al te veel moeite zullen hebben om elkaar te overtuigen. Voorzitter, op zich vind ik dat het plan er aantrekkelijk uitziet en daarom mag het binnen die kaders die gesteld zijn wat de meerderheid van de fractie betreft uitgewerkt worden. Dat is natuurlijk geen definitief groen licht, en misschien ook, maar ik heb het natuurlijk ook in andere momenten aan de heer Faas gezegd: dit plan wordt niet vastgesteld voor de gemeenteraadsverkiezingen. Ook de nieuwe raad zal zich daarover kunnen buigen aan de hand van een aantal uitwerkingen die waarvoor wij wel graag, de meerderheid althans, groen licht geven. En tenslotte een paar opmerkingen, ik heb, en dan rond ik af, parkeerproblemen, bouwen tegenover de school, we moeten natuurlijk niet alles uitvergroten en opblazen hè. Het gaat om zes woninkjes die bewoond worden en drie à vier auto’s. Nou, dat kan Laren wel hebben. De voorzitter: Oké, het woord is aan het college om de verschillende vragen en opmerkingen daarop commentaar te geven. Het woord is aan de heer Stam. U hebt al gesproken, mevrouw Timmerman. Nee, nee, nee, nee, nee, we zijn nu toe aan een antwoord van het college. De heer Stam: Dank, mijnheer de voorzitter.

Fracties, de fractiewoordvoerders allemaal bedankt voor de inbreng natuurlijk. Ik doe het maar in toch in de volgorde waarin gesproken is en waar nodig zal ik wat extra dingen aan toevoegen. Mijnheer Loeff heeft een aantal vrij specifieke vragen gesteld over hoe zit het met de stoep en het behoud van de linden. Nou, ik kan hem toezeggen dat die stoep niet verbreed zal worden, linden zullen behouden blijven. Dan de Oude Kerkweg zoals u het noemt, fiets- en wandelpad wat daar is. We zijn overigens op dit moment bezig om in overleg met Binkhorst, de Sint Jan, om te kijken of we daar een schoolzone wat duidelijker kunnen gaan aangeven, ook in overleg met de directie van de school. En dat pad wat daar loopt dat moet natuurlijk absoluut fiets- en wandelpad blijven en niet uitnodigen tot autoverkeer en dat is ook helemaal de bedoeling niet. Er is inderdaad staat één huis wat oorspronkelijk van ik geloof het groen-witte kruis was als ik het goed zeg en dat is op dit moment een bedrijf en daarboven wordt inderdaad gewoond. Dat brengt me ook gelijk op het punt van verkeer.

Kijk, we hebben, we menen nu dat als de doelgroep inderdaad de doelgroep is die wij voor ogen hebben, namelijk, en de Diaconie voor ogen heeft, tachtigplus mensen die wel bij elkaar willen wonen maar toch niet in al te kwieke toestand meer zijn, dan, en dat doen we op Crailo bijvoorbeeld ook, dan hanteren we en dan passen we, dan hanteren we normen die op een wat andere manier toegepast kunnen worden en we denken dan dat als we te maken hebben met zes woningen waar gewoond zal worden dat we met laten we zeggen rond een half, een halve auto bestaat natuurlijk niet, maar dat we in staat zijn met drie, vier parkeerplaatsen heel goed uit de weg te kunnen. Waarbij het natuurlijk wel zo is dat mensen die daar mantelzorg moeten uitoefenen, familie, wij zullen proberen duidelijk te maken dat ze beter dan op Plein ‘45 kunnen parkeren. Het behoud van het plantsoen dat kan ik ook toezeggen, dat zal niet veranderen want daar komen we niet aan. Dan de vragen van mijnheer Van den Berg, is dit nou een initiatief van de Diaconie of van het college, als ik het zo mag noemen. Het is natuurlijk een initiatief geweest van het college dat we zorgvuldig hebben geprobeerd af te wegen, waarbij er nogal wat gesprekken zijn geweest hoe we dat het beste zouden kunnen invullen, waarbij we gekeken hebben naar andere plekken, ik heb ze niet kunnen vinden.

Ik geloof ook niet dat we die acht plekken ooit genoemd hebben gekregen en als je die toetst aan de, zoals mijnheer De Bondt ook zegt, aan de eisen die we daarvoor hebben, graag dicht bij het centrum, rollatorafstand, dan zijn er ook niet veel plekken die in … Want dat is een punt dat ik nog eens graag wil maken, niet in eigen … En dat heb ik in mijn inleiding ook al gezegd, het gaat natuurlijk om stukken grond die in eigendom van de gemeente zijn, want daar hebben we buitengewoon weinig stukken nog van over. Mijnheer Van den Berg maakt een punt wat ook door anderen wordt gemaakt, twee, twee jongens van de Binkhorst Sint Jan die wij, die ons hebben laten weten dat ze heel groot belang in bomen stellen en die wij staande de vergadering ook tot bomenambassadeur hebben benoemd. En dat staat Pagina 24 van 51

toch wel in schril contrast tot het opruimen van de Larense kweek om het zo te zeggen. Waarbij je natuurlijk kunt zeggen: het zijn bomen, het is zonde dat het gebeurt, ik zag mijnheer Hilbrink al maten aangeven die mij verbaasden, maar goed, misschien heeft hij veel gevist. Ik zie daar eigenlijk niet zo’n enorme tegenstelling in. Kijk, wij zijn jaren geleden ook weer begonnen met de bomenfeestdag te organiseren, we hebben biodiversiteitsafspraken gemaakt met de imkerverenigingen, de bijenverenigingen. Ik heb al eens eerder gezegd, we hebben net een nieuw kapbeleid, komt vanavond ook weer aan de orde. Er worden in als je kijkt naar het aantal bomen wat wij kappen per jaar in Laren dan praat je over 200, 250 bomen maximaal. We hebben 80.000 bomen in Laren en ik ben er echt van overtuigd dat minstens zoveel bomen als er gekapt worden ook worden geplant. Als degene die het Larens Journaal uitspellen, en ik neem aan dat mevrouw Timmerman dat regelmaat doet, dan ziet ze ook dat herplantplicht meer regel is dan uitzondering. Dus ik vind het een tegenstelling die interessant is en wat populistisch klinkt, moet ik eerlijk zeggen, maar ik vind: je moet ook naar de werkelijkheid kijken. Dan vragen in de zin van zoals mijnheer Van den Berg die stelt over wie heeft het plan bedacht, heb ik een antwoord op gegeven.

En dan de vragen over is het gemeentelijk eigendom, wij hebben geprobeerd, en ik heb een aantal keren met mijnheer Hilbrink gesproken, overigens in redelijk goede verstandhouding had ik de indruk in ieder geval, alhoewel we het niet met elkaar eens waren. Maar we hebben hem keer op keer gevraagd: hoe is het nou met uw recht op een optie die u zou hebben om de grond te verwerven? Daar heeft hij om hem moverende redenen geen antwoord op willen geven. Wij hebben daar uitgebreid archiefonderzoek naar gedaan en we komen, wat wij tegenkomen duidt op geen enkele manier op een optierecht die die zou hebben. Nou, ik, wij hebben dat ook aan hem duidelijk gemaakt. Ik heb geen enkele reden om aan te nemen dat die optie er ook werkelijk is. En als dat wel zo is, dan is ook vanavond aan mijnheer Hilbrink gevraagd: kom er dan mee. Wie gaat het kopen en wie gaat het ontwikkelen, dat zal, de antwoorden daarop zijn vrij simpel, dat is Gooi en Om, de woningbouwvereniging, en de eindgebruiker zal de stichting zijn die samen met, dat zijn natuurlijk de huurders plus de stichting die dan gebruikmaakt van die ene woning. Dan het Montferland-arrest, daar weet Karin Loman veel meer van dan ik.

Kan daar wel twee dingen van zeggen, volgens mij zegt de Hoge Raad: je moet het goed motiveren en het gaat om private partijen, en misschien een voorschotje daarop, het kan natuurlijk niet zo zijn dat als wij grond hebben, een beetje grond in een gemeente om wat te kunnen doen, dat, en we willen graag sociale woningen bouwen, dat we dat vervolgens zouden moeten aanbieden aan private partijen. Maar mevrouw Loman gaat er nog wel even op in. En dat is ook een vraag van mevrouw Timmerman, hoe zit het met dat arrest? En de toewijzing, vraagt mevrouw Timmerman ook wat. Kijk, waarom zetten we de stichting … We hebben aangedrongen op het feit dat er een stichting komt. Dat heeft een paar redenen, in de eerste plaats: ik snap heel goed dat de Diaconie die dat overigens, die het overigens wil toewijzen aan, dat heeft hij geloof ik ook gezegd, aan kerkelijke en niet-kerkelijke mensen, dus het zo neutraal mogelijk dat zou willen blijven doen. Dat de toewijzing in een bepaalde, op een bepaalde manier kan blijven binnen de kring die die oorspronkelijk, die Diaconie en die op zichzelf ook het college wel graag zou willen. En dat is, en dat kun je doen doordat je in overleg met de woningbouwvereniging hebben we dat natuurlijk juridisch onderzocht, dat kun je alleen maar doen op het moment dat er een soort groepsvorming ontstaat in de, in zo’n gemeenschap van ouderen die daar wonen.

En dan ben je in staat om de toewijzing te blijven doen aan de oorspronkelijke doelgroep. Als we dat niet regelen betekent dat inderdaad dat, en dat is, dat zie je vaak bij de wat oudere mensen die er dan komen wonen, dan zul je vrij snel gaan zien dat er anderen via de Woningnet-structuur kunnen reflecteren op die woningen die dan vrijkomen en dat is dan precies wat we niet willen. Ja, ik kan me niet herinneren, mevrouw Timmerman, dat de raad heeft gezegd: u mag daar verder helemaal niks meer mee doen. Dat is een interpretatie die u eraan geeft. Net zo goed zegt u als het college het doet, maar net zoals bij de padelbanen is gebeurd, nou, daar hebben we een hele discussie over gehad, dat was een mandaat van het college waar gebruik van is gemaakt en waar we een uitgebreide discussie over hebben gehad. En het lijkt me niet nuttig om die discussie opnieuw te voeren. Ik vraag nu alleen aan het college om hiermee door te gaan en de kaders te stellen om Pagina 25 van 51

daarmee verder te gaan, dat leidt me ook onmiddellijk tot de vraag van mijnheer Faas. Waarom doen we … Gebeuren er nou vreselijke dingen als we het uitstellen? Ja, volgens mij gebeuren alleen vreselijke dingen als er wereldoorlogen uitbreken en dat soort dingen, of vreselijke ziektes die we, waar we mee te maken hebben. Maar hier ligt natuurlijk een voorstel op tafel de kaders te bepalen, als raad die vast te stellen en dan pas gaan we allerlei onderzoek doen. Ik denk niet, ik heb helemaal niet gezegd, mevrouw Timmerman, dat we een heleboel onderzoeken niet … Dat is blijkbaar al klaar, we doen gewoon de onderzoeken die ons wettelijk voorgeschreven worden. Ja, nou ja, u leest altijd, en u spreekt altijd andere dingen … Ik hoor altijd andere dingen dan u zegt, volgens mij. Maar waarom daar, ja, kijk, ik zeg niet dat het waardeloze bomen zijn, dat heb ik ook helemaal nooit gezegd.

Ik zeg alleen maar: dit is een voortdurende afweging en ik denk dat mijnheer Vos dat ook zegt, het is een voortdurende afweging tegen de ene kant waar een raad tegen het college zegt: probeer nou ook zo veel mogelijk als je kunt sociale woningen te bouwen en dat probeer je te doen door te kijken naar de weinige plekken in het dorp die beschikbaar zijn en ik heb al gezegd, die zijn alleen maar beschikbaar op het moment dat je, dat ze van de gemeente zijn, want overigens alle andere plekken zijn onbetaalbaar. Dan de vraag van de inspraak waar mijnheer Vos naar vraagt, naar de heer Peels, ja, kijk, ik, wij hebben in de eerste plaats aan de Diaconie gevraagd: ga met mensen praten die daar wonen en kijk eens of je daar het eens kunt worden over een, over hun opvattingen daarover. Wij hebben zelf, ik heb zelf een aantal gesprekken gevoerd, in de eerste plaats al enige tijd geleden met mijnheer Boogaards, mijnheer Boogaard, en mijnheer Hilbrink. Ik heb daarna nog een aantal gesprekken, nog tweetal gesprekken met mijnheer Hilbrink gehad, zelfs in zijn tuin een keer. Ik ging ervan uit, en ik denk dat het ook zo gegaan is, dat ook mijnheer Hilbrink die mij toen al vertelde dat er heel veel mensen hem steunden in zijn verzet, wat op zichzelf zijn goed recht is, ik ontneem hem dat recht totaal niet, heeft gezegd van … En ik ging er ook van uit dat die gesprekken wel gevoerd zouden worden.

We hebben inderdaad niet de hele buurt, de hele Eemnesserweg daarvoor uitgenodigd. Dan wanneer gaat spade grond in, ja, ik vraag alleen maar kaders vast te stellen en we komen pas, en mijnheer Faas weet dat ook, pas in de nieuwe raad natuurlijk terug als ik aan mijn derde termijn ben begonnen om met hoe we dan verder zullen moeten gaan met dit plan, want dat heeft te maken met allerlei onderzoeken die we nog moeten doen en dan zullen we, en is goed om dat nog even te melden, natuurlijk ook langs de welstand moeten die daar ook nog wat van moet vinden tegen die tijd. Mijnheer De Bondt vraagt belangrijk punt vindt hij uitsluitend aan de mensen toe te wijzen die woningen achterlaten. Ik ben op zichzelf daar met hem, ik ben het daar met hem in principe over eens. Ik vind ook dat er moeten nog, heeft mijnheer Hardenberg ook gezegd, er moeten nog criteria precies ontwikkeld worden maar ik vind wel dat een belangrijk punt zou kunnen zijn dat mensen die in sociale woningen wonen, te groot zijn omdat ze daar in hun eentje achter zijn gebleven, een prachtige kans krijgen om nu te verkassen naar een kleinere woning dicht bij het centrum. En ik vind wel degelijk dat dat ook in de criteria zou moeten worden opgenomen en ik vind dat dat ook in overleg met de Diaconie tot stand zou moeten komen.

Nou, ik heb al over de aantallen percelen gepraat en ik ben het geheel met u eens dat natuurlijk is het coalitieakkoord niet in beton gegoten, komen soms andere mogelijkheden langs waar we serieus naar kijken. Mevrouw Loman wil ongetwijfeld nog een aantal dingen toelichten. De voorzitter: Ja, mevrouw Loman. Mevrouw Loman: Ja, het arrest van begin deze maand. Dat is het privaatrechtelijk, speelde in Montferland, gemeente Didam, en die dachten van nou, we gaan inderdaad verkopen aan de koop maar daar kwam de Albert Heijn tegen in verzet. En hier is het toch wel een andere situatie want wij willen hier sociale woningen, Gooi en Omstreken realiseert. Dat kan niet iedere privaatrechtelijke partij, dus vandaar denk ik, maar we gaan dat natuurlijk ook verder nog wel uitzoeken, dat Gooi en Omstreken gewoon een goede partij is waar we mee kunnen ontwikkelen, want die realiseert het ook. Dan heeft mevrouw Timmermans gezegd van nou, die Pagina 26 van 51

35.000 euro die zijn we gemiddeld straks wel kwijt aan de bestemmingsplanprocedure en de onderzoeken. Gemiddeld is dat niet zo, zo’n procedure kost ongeveer 10.000 euro, dus een stuk goedkoper dan 35.000 euro. Dan heeft u gevraagd van waarom geen projecten in Eemnes en kunnen dan inderdaad de Larense mensen naar Eemnes. We hebben hier te maken helaas met twee verschillende regio’s. Als je al sociaal, een sociale huurwoning wil hebben moet je je inschrijven, Woningnet Gooi en Vechtstreek of Woningnet Eemvallei. Dus de mensen die een woning zoeken in Laren kunnen alleen in Laren terecht en kunnen niet zomaar naar een sociale woning in Eemnes. De Diaconie is ook bezig hier in Eemnes met een locatie. Ja, die is eigenlijk net zo ver als dit plan. Het is nog niet, nee, ook daar zijn ze in gesprek met het college en als ze met het college eruit zijn is de volgende stap richting de nieuwe gemeenteraad. Dat zal niet in de oude gemeenteraad behandeld worden. Is de verwachting, want de aanlevertermijnen zijn daar al voor geweest. De voorzitter: Dat is het? Mevrouw Loman: Denk het wel. De voorzitter: Dat is het. Dames en heren, ik stel voor … Ja, u kunt natuurlijk een tweede ronde, begrijp ik heel goed. Maar het zijn nu half tien, en we zijn nu aan het eerste punt van de agenda. En uw voorzitter kunt u zeggen is niet van plan om na twaalf uur nog te vergaderen.

Dus ik denk dat we eigenlijk een beetje discipline aan de dag moeten leggen en mijn voorstel is dat we nu de insprekers nog de gelegenheid geven om nog een tweede toevoeging doen voor zover daar behoefte aan hebben. Volgende week is een raadsvergadering, dan kan uitvoerig op de zaak worden teruggekomen. Het lijkt mij niet in het belang van de andere punten die vanavond op de agenda staan om nu nog weer te eisen een tweede ronde. De heer Van den Berg: Onbestaanbaar. De voorzitter: Mijn voorstel is, en u kunt daar ‘…’, u kunt daar een andere mening over hebben. Mijn voorstel is … Ik zeg: mijn voorstel is, mijnheer Van den Berg, mijn voorstel is om geen tweede ronde te houden en nu ons te beperken tot het gelegenheid te geven aan de insprekers. Wenst de commissie een andere mening dan hoor ik dat van de commissie. De heer Van den Berg is van mening dat het onbestaanbaar is om geen tweede ronde te houden, begrijp ik. De heer Van den Berg: Ja, omdat … De voorzitter: En wat is mevrouw Timmerman ‘…’ mening? De heer Van den Berg: Voorzitter, voorzitter. Ik stel u een vraag. De voorzitter: Ik heb een orde … Ik heb een ordevoorstel en ik vraag nu aan de commissieleden wat zij van dat ordevoorstel vinden. U vindt het een slecht voorstel, begrijp ik. De heer Van den Berg: Maar ik wilde daar nog iets bij zeggen. De voorzitter: Dat hoor ik dan straks.

Het voorstel is aan … Mevrouw Timmerman is aan het woord, bent u het eens met het voorstel? Mevrouw Timmerman-Hamers: Ja, dank u wel voorzitter. Nou, ik wil graag een tweede ronde. De voorzitter: Oké. Goed. Pagina 27 van 51

Mevrouw Timmerman-Hamers: In het presidium hebben wij het hierover gehad. De voorzitter: Oké. Mevrouw Timmerman-Hamers: Dat we in tijdnood zouden komen als het Diaconieproject, want het is er zo ingeschoven en nog bij zou komen. De voorzitter: Oké. Oké, goed. Dus u bent het niet eens met het voorstel. De zijde van de heer Vos. De heer Vos: Nou, het lijkt mij als u eerder weg wil gaan dat we een andere voorzitter aanwijzen want volgens mij gaat de kwaliteit van de beraadslaging altijd ‘…’ tijd. De voorzitter: Oké, het voorstel, ook niet eens. De heer Vos: Dus het lijkt mij goed dat we dit gewoon voortzetten. De voorzitter: De heer De Bondt. De heer De Bondt: Voorzitter, ik ben het van harte met u eens. De voorzitter: Het voorstel van de heer Loeff. De heer Loeff: Ik vind dat de insprekers recht hebben op een tweede termijn, ik heb geen behoefte aan een tweede ronde qua behandeling en ik zou willen voorstellen om het naar de raad door te schuiven ‘…’. De voorzitter: Het voorstel is niet aangenomen en dus gaan we naar een tweede ronde. De heer Van den Berg: Voorzitter. Voorzitter, ik heb nu toch een vraag aan u. De voorzitter: Het voorstel is niet aangenomen en de tweede ronde is nu aan zet en het woord is aan mevrouw Timmerman. De heer Van den Berg: Dan ga ik naar huis. Als ‘…’ het woord wil vragen, voorzitter.

Nu staat de fractie van de VVD voor om tweeërlei te spreken, het lijken bijna CDA-toestanden van drie jaar geleden, dan vind ik nu dat de heer Faas ook moet mogen zeggen wat hij vindt. Want u gaat nu alles door elkaar laten lopen, en ik snap best dat u op tijd naar huis wil, dat willen we allemaal, maar het gaat ook over ordentelijke besluitvorming en daar kan ‘…’. De voorzitter: Ik heb gevraagd op het ordevoorstel, dat heb ik in stemming gebracht en de meerderheid is tegen mijn voorstel, en dus komt er een tweede ronde. Het woord is aan mevrouw Timmerman. Mevrouw Timmerman-Hamers: Dank u wel, voorzitter. In eerste instantie nog even die Hoge Raad, want dat verschil in positie van een overheidslichaam en een private partij dat geldt alleen maar voor degene die de grond in bezit heeft. Dus u draait de zaken behoorlijk om. En er moet bovendien van tevoren voordat er iets überhaupt mag gebeuren moet er heel veel informatie openbaar beschikbaar zijn en ik heb het goed bestudeerd en ik heb er zelfs iemand bijgehaald, dus ik zou het college maar vragen om daar maar eens even heel goed naar te kijken. En dan wat de wethouder, die zei ja, ik heb niet gezegd, hij trok mijn woorden in twijfel die ik uit het voorstel haalde over waardeloze bomen. Als er staat: het stukje heeft geen bijzondere Pagina 28 van 51

groene waarde en kan benut worden voor de bouw van woningen, dan is dat ongeveer hetzelfde. En u zegt ook: alleen maar kaders, maar in die kader daar staat dat dus die, dat dat groene bosje voor woningbouw benut kan worden, dat is het eerste kader. En dan heb je dus al een beslissing genomen. En die andere kaders die hangen daar aan vast van hoe hoog, enzovoort, enzovoort. Dus het zijn wel degelijk, en u bagatelliseert het allemaal, wethouder, van de kaders, ach, het zijn maar kaders en we kunnen nog alle kanten uit. Nee, dan hebben we al beslist namelijk dat daar woningbouw komt. Dank u ‘…’. De voorzitter: Het woord is nu in de tweede ronde aan de heer Van den Berg. De heer Van den Berg: Ik heb een vraag aan u. De discussie ging net over een tweede ronde en u wilde geen tweede ronde. Is er nu wel een tweede ronde? De voorzitter: Ja natuurlijk, ik heb wel ‘…’, ik heb al geconstateerd dat mijn voorstel niet is aanvaard, dus een tweede ronde komt. De heer Van den Berg: Dan wacht ik mijn beurt af. De voorzitter: En het woord is nu aan de heer Van den Berg. De heer Van den Berg: Was mevrouw Timmerman klaar? De voorzitter: Dat bepaal ik, voorz… U hebt nu het woord. U hebt nu het woord. U hebt nu het woord. De heer Van den Berg: Ja, ik … Ik kom terug bij een aantal vragen die dan wel deels onbehandeld zijn.

Kijk, opmerkingen, ik dacht inderdaad dat ik in een fractievergadering van de VVD was terechtgekomen, ik ga dat nu even laten voor wat het is. Kort en bondig voor de vragen, ik laat ook nog even achterwege dat mij populistische opmerkingen worden verweten. De kritische vraag was: de gemeente is eigenaar en de wethouder heeft net gezegd ik mag daaruit concluderen, ik zie dat graag bevestigd en daarom herhaal ik het, er liggen voor zover de gemeente bekend in ‘…’ archiefonderzoek geen optieverplichtingen of anderszins, dat is gewoon het standpunt van de gemeente dus daarmee is dat denk ik ook behoorlijk hard voor ons hier om dat aan te horen, dat dat zo is. Dan wordt er vervolgens gezegd over het plan bedacht, ik hoor dan nu zeggen dat het plan bedacht is door toch wel door de gemeente, het initiatief, de gemeente. Ik had begrepen dat het initiatief, het idee van het plan, van een plan om betaalbaar te wonen van de Diaconie kwam maar ik hoor nu toch dat de wethouder zegt dat het plan dan toch van de gemeente komt. Ik vind dat wel relevant want we hebben nog iets hier als een trias politica in Nederland dus wij hebben kennelijk als gemeente de Diaconie verzocht om op zoek te gaan naar locaties. Dat stel ik alleen maar vast maar ik zie, dat hoor ik namelijk, dat trek ik, die conclusie trek ik uit de verschillende inbreng.

U zegt: we gaan bouwen, kopen en bouwen en ontwikkelingen gaan Gooi en Omstreken doen. En vervolgens gaat de stichting het uiteindelijk kopen, een nader te noemen op te richten stichting. Die is altijd privaat, dus in dat verband komt dan toch weer het kader van het arrest binnenboord, gaat dan Gooi en Omstreken alleen maar als ontwikkelaar werken, alleen maar als tussenpersoon en uiteindelijk is het beoogde einddoel de stichting die het gaat overnemen en die dan ook nog alleen als doel heeft om toch invloed uit te oefenen op wie daar komt wonen of hoe we daar kunnen komen en wie daar komt te wonen. Dat is een kritische vraag want uiteindelijk is de eindgebruiker de stichting, zo luister ik het, en een stichting is per definitie volgens mij privaat want ik kan me niet voorstellen dat de gemeente in die stichting gaat zitten. Dan is niks is wat het lijkt en niks is onmogelijk, maar wat mij toch wel van het hart moet, voorzitter, wij hebben er niet voor gekozen om deze agenda vanavond zo vol te maken. Het is een ingewikkeld onderwerp, dan doet een zeer gewaardeerd collega-raadslid vanuit de coalitie een verzoek Pagina 29 van 51

om het gewoon naar de volgende raad te schuiven, ik wil het eigenlijk nog verder aanscherpen. Waarom maken wij het elkaar hier zo moeilijk als wij binnenkort aanstaande verkiezingen hebben om dit na de verkiezingen op een ordentelijke manier gewoon verder, überhaupt verder te bepraten, en het volgende week niet naar de raad door te geleiden want nogmaals, er zijn te veel open einden, het is onvoldragen, het is niet rijp en dat is voor de CDA-fractie vooral niet het moment om nu iets in een raad te gaan besluiten. En nog één opmerking naar de heer Vos, het zullen lollige opmerkingen zijn maar ik duid het maar even als toch, ja, badinerende linkse taal dat u de insprekers die er zijn die vanuit die motie maar ook zakelijk de vraag voorgelegd krijgen uit deze commissie waar ik ook deel van uitmaak, dat ze moeten kiezen tussen groen of bomen. Of groen, bomen en mensen. Ja, ik vind dat gewoon eigenlijk niet dat wij dat hier kunnen doen, voorzitter, dus daar distantieer ik me … Het zijn de woorden van de heer Vos van Groen Laren maar ik wil ze niet herhalen en ik vind het jammer dat ze gezegd zijn. De voorzitter: Het woord is aan de heer De Bondt, VVD. Dank u zeer. Het woord is aan de heer Vos. Of de heer Faas wil graag misschien iets toevoegen op persoonlijke titel. Op persoonlijke titel, begrijp ik. De heer Faas: Zeker, dank u wel.

Ja, inhoudelijk heb ik al aangekondigd dat ik mijn kruit graag droog houd voor de raadsvergadering. Alleen de vraag die nog op tafel ligt is: is dat de raadsvergadering van aanstaande woensdag of is dat de raadsvergadering van een woensdag ergens in april? En een aantal collega’s hebben aangegeven hoe zij daarin zitten en ik zou graag de overigen ook even horen hoe die daarin zitten. De voorzitter: Ik kan daar een formeel antwoord op geven. Het is geagendeerd voor de raad. Het staat dus op de agenda van de raad volgende week, het is aan de raad volgende week om de agenda eventueel te wijzigen. Het is niet aan de commissie om te bepalen wat er op de agenda komt, de agenda van de raad is al in principe gearresteerd via het presidium. Het is volgende week aan de raad, als de agenda in orde is, om eventueel die agenda te wijzigen. Dat is de formele stand van zaken. Het woord is aan de heer Vos. De heer Vos: Ja, dank u wel voorzitter. Ik wil niet flauw doen maar ik ben niet erg te spreken over de gang van zaken met betrekking tot de leiding van de vergadering. Daar wou ik het graag bij laten, en daar heeft de heer Van den Berg al iets over gezegd. Inhoudelijk, ik denk dat mijn vraag misschien badinerend klinkt in de oren van mijnheer Van den Berg, maar het is wel een essentiële keus. Een hele essentiële keus. En wat dat betreft is die geenszins badinerend bedoeld, in tegendeel.

Het is een hele serieuze, principiële vraag die je moet gaan beantwoorden. Laat ik daarmee beginnen. En dan heb ik nog als opmerking voor mijnheer Loeff: vandaag waren er op dat veldje jongelui met onduidelijke dingen bezig. Maar onder toezicht van een boa, dus ik denk dat het goed komt in die zin. Dus dat is wel heel erg plezierig. Nog wel een opmerking naar aanleiding van de gemiste informatie voor mijnheer Peels. De voorzitter, of de wethouder zegt: ja, daar weet ik niks van, dat heeft mijnheer Hardenberg heeft waarschijnlijk contact gehad. Dus misschien mag ik dan via de wethouder mijnheer Hardenberg zo dadelijk vragen of die daar iets over wil zeggen over de contacten met omwonenden, want dat prikkelde mijn nieuwsgierigheid. En dat was het, mijnheer de voorzitter. De voorzitter: Dank u zeer. Het woord is aan mevrouw Timmerman. O nee, die heeft al gehad. Nee, u hebt al gehad. Nee, klopt. Juist, excuus. Het woord is aan het college. De heer Stam: Nou, ik zal het zo kort mogelijk houden, ik denk toch dat er … Ik zal voornamelijk even ingaan op de punten van mijnheer Van den Berg. Ik heb, er is blijkbaar toch een soort misverstand of ik heb het onduidelijk gezegd, het plan is niet bedacht door de gemeente. De Diaconie heeft een plan bedacht en daar hebben we met elkaar uiteindelijk een oplossing voor gevonden. En wat dat, wat de trias politica, dat ontgaat me nu helemaal.

Maar dat is wat ik heb gezegd en wat ook bedoeld is, en als ik dat verkeerd heb uitgedrukt, Pagina 30 van 51

mijnheer Van den Berg, dan is dat bij dezen dus gecorrigeerd. De stichting is geen eigenaar, heb ik ook uitgelegd, het is G&O die de grond koopt, G&O die ontwikkelt en de stichting is met name daar waar ze aanwezig om die toewijzing waar ik, wat ik uitvoerig heb uitgelegd, mogelijk te maken. En dan wat mevrouw Timmerman zegt, ja, kaders, volgens mij is volgende week in de raad wat mij betreft gewoon dat aan de orde wat er op de rol staat, namelijk: wilt u de kaders die wij aan u voorstellen amenderen, veranderen of als zodanig vaststellen of niet? En dat lijkt, dat laat ik graag aan de wijsheid van de raad over. De voorzitter: Dank u zeer. Dan stel ik nu de gelegenheid aan de insprekers als ze daar behoefte aan hebben voor een eventuele korte toevoeging ‘…’ aan de heer Peels. Gaat uw gang. U hebt nog twee minuten. De heer Peels: Dank u wel, mijnheer de voorzitter. Ja, ik vind het wel bijzonder, overigens in de eerste plaats om nog even in te gaan op de bomen voor mensen, volgens mij kunnen we dan het klimaatakkoord overboord gooien en dan kunnen we hier een marathonvergadering van maken, maar volgens mij is dat niet de bedoeling.

Ik vind het wel bijzonder als ik eventjes mijn betoog en de antwoorden die zijn gegeven op de vragen naar aanleiding daarvan samenvat, ik ging in op het proces en het gaat hier ook over het proces, dat is door de voorzitter ook aangegeven, het is een technische vergadering en als u akkoord gaat met de kaders dan geeft u wel degelijk akkoord op een locatie, op een parkeernorm en alles wat daar verder onderdeel van uitmaakt. En ook op het gevoerde proces. En daar ging ik op in. En als ik het nu zo hoor dan deel ik het gevoel wat hier al is bewoord dat het plan is gemaakt door de Diaconie en de gemeente heeft de Diaconie op pad gestuurd met de vraag: gaat u nou eens even met de omwonenden praten. Dat is misgegaan, want ik gaf u net al aan dat direct omwonenden, we hebben het niet over de hele Eemnesserweg, we hebben het over mensen die onderdeel uitmaken van de buurt. Het perceel 12C, ik heb het niet alleen over mijzelf maar ook over mijn buren, het perceel 12C komt enkele malen voor in het voorstel. En die zijn niet betrokken. En dat is volgens mij een taak van de gemeente, dat gaat gewoon mis in het proces.

Volgens mij is het goed gebruik bij dit soort voorstellen dat er naar draagvlak onder omwonenden wordt gezocht en dat is volgens mij een technisch aspect op basis waarvan uw commissie zou kunnen en moeten zeggen: doe dat nog eens over voordat wij akkoord geven op deze kaders. Ik kan nog heel veel andere dingen zeggen over wat er is gezegd maar ik respecteer uw tijd die u ook nodig heeft voor andere agendapunten, dank u wel. De voorzitter: Dank u zeer. Het woord is aan de heer Hardenberg. De heer Hardenberg: Dank u wel, mijnheer de voorzitter. Er werd mij gevraagd in hoeverre de omwonenden zijn betrokken bij dit plan. Dat is al in een heel vroegtijdig stadium gebeurd, met een van de sprekers. We hebben vervolgens hebben wij van een van de aanwonenden een mailinglijst gekregen van mensen die direct bij het project woonden. We hebben mails gestuurd met alle documentatie die ons toen voorhanden was, en daar hebben we nul komma nul reactie op gehad. De voorzitter: Dank u zeer. Het woord is aan de heer Hilbrink. Nee, het woord is aan de heer Hilbrink. Oké, dan is het woord aan de heer Boogaard. Het woord is aan de heer Boogaard. Het woord is aan de heer Boogaard. De heer Boogaard: Namens mijn mede-inspreker, de heer Peels, die mails zijn niet ontvangen. En ik kan ook beamen dat, ik heb één keer een gesprek gehad met de heer Hardenberg, en daar is het bij gelaten.

Dus daar wordt niet de waarheid gesproken. Daarnaast voel ik hier een, zit ik hier in een vergadering met een hele hoop emotie en die emotie voel ik zelf ook, en dat gaat juist om het proces. En het proces dat in omgekeerde vorm wordt gehanteerd. Ik merk ook in de besluitvorming die hier plaatsvindt, ik zie de emotie hier aan tafel, ik zie het ook bij de voorzitter die moeite heeft om de boel in de gaten te houden of in ieder geval gecontroleerd te houden. Ik zie het in de opmerkingen van de heer Vos, de kleinerende toch richting de insprekende op een Pagina 31 van 51

bepaalde toon die gevoerd wordt. Dat schept geen vertrouwen dat hier serieuze, goede besluiten worden genomen. Daarom stel ik voor dat dit toch een zeer, ja, zwaar dossier lijkt mij, meegenomen wordt in de verkiezingsronde van 2022 en laat de burger lekker het besluit nemen. De nieuwe raad zal dan een oordeel kunnen geven, kan daar ook op politieke wijze zijn campagne op voeren en op basis daarvan zal de nieuwe raad daarop besluiten nemen. De voorzitter: Dank u zeer. Dan kunnen we constateren dat dit punt voor volgende week geagendeerd staat voor de agenda van de raad. En ik heb de indruk dat het niet als A-punt kan worden betiteld, met andere woorden, het is geen hamerstuk. Het wordt dus volgende week is het voorwerk van discussie in de raad, althans, tenzij de raad volgende week zal besluiten om het van de agenda af te halen. Maar vooralsnog staat het geagendeerd en moet ik namens de commissie aan de raad adviseren om te bepalen of ze het verder wensen te behandelen. Wat betreft de commissie is het in ieder geval geen hamerstuk. Dat is de conclusie van de zijde van de commissie. Ik dank alle insprekers voor hun voortreffelijke en constructieve bijdrage, evenzeer als mevrouw Loman voor haar interessante opmerkingen en natuurlijk het college en de commissieleden. Dan sluiten we dit punt af.

6.5 Besluit op bezwaar geheimhouding grondexploitatie 2020 + risicoanalyse Crailo en brief van de GEM Crailo d.d. 14 mei 2020 De voorzitter: En komen we bij punt 6.2 van de agenda, te weten besluit op bezwaar geheimhouding grondexploitatie en risicoanalyse Crailo en brief van de GEM Crailo van 14 mei 2020. Mag ik aannemen dat de wethouder hier een nadere toelichting op wenst te geven? Wethouder, het punt 6.2, besluit op bezwaar geheimhouding grondexploitatie … De heer Stam: Ik zou … Ik durf hier niks voor te stellen alsof het een hamerstuk zou zijn want het is een belangrijk onderwerp, maar ik zou het u wel in overweging willen laten geven. De voorzitter: Oké. Dat is het advies van de zijde van het college. Heeft de commissie behoefte aan een nadere discussie? De heer Sakkers. De heer Sakkers: Dank u wel, voorzitter. Voor onze fractie is de afweging eigenlijk heel eenvoudig, wij staan bij het bestuur van dit dorp voor zo veel mogelijk transparantie en openheid. En dat betekent dat wij in overweging willen nemen dat bij deze geheimhouding slechts over de grondpositie dingen worden weggelaten of geheim worden gehouden maar dat de rest van het document wel openbaar wordt. En dat betekent dat we eigenlijk een aanpassing van dit voorstel willen. De voorzitter: Oké, hebt u de intentie om een amendement daarvoor in te dienen eventueel? De heer Sakkers: Als het nodig is zeker, ja.

De voorzitter: Dat is dan voor de raad bedoeld. Andere opmerkingen van de zijde van de commissie? De heer Vos. De heer Vos: Ik ben in verwarring, mijnheer de voorzitter. Volgens mij 6.2 staat bij mij in de agenda Verordening BEL, dus ik ben tamelijk verrast. De heer …: We schieten op vanavond.

Pagina 32 van 51

De heer Vos: Ja, maar welk punt, welk punt, 6.2 … De voorzitter: We hadden bepaald bij het begin van de agenda om te beginnen bij … De heer Vos: 6.5 besluiten bezwaar. De voorzitter: Bij Diaconie, en vervolgens ‘…’ punt 2 te doen, het Crailo-punt. Dat was de overeenstemming die we hadden met betrekking tot de agenda. En dan komt punt 6.3 en dat is dan de ambtelijke, dat is de wijziging van de verordening 2020 naar aanleiding van het kapbeleid. Dus we zijn nu bij punt 6.2 en dat was oorspronkelijk 6.5. Dat is de overeenstemming die we hadden bij het begin van de vergadering. En dus hebt u daar, hebt u opmerkingen met het betrekking tot het punt wat nu punt 6.2 is? De heer Vos: Nee. De voorzitter: Hebt u niet. Mag ik aannemen dat de wethouder nog niets wil toevoegen? De heer Stam: Nee … Ja, mevrouw Loman heeft ongetwijfeld een verstandige ‘…’. De voorzitter: Mevrouw Loman. Mevrouw Loman: Mijnheer Sakkers doet een voorstel maar daar wil ik even op reageren want de raad heeft eerder bij besluit op 30 juni 2021 besloten juist om de geheimhouding in stand te laten en het verzoek af te wijzen. En nu is het, ja, nu is het verzoek besluit op bezwaar en ook de bezwarencommissie geeft ons daar gelijk in. De voorzitter: Oké. Ik neem aan dat we dit in de raad aan de orde kunnen stellen en het is vooralsnog geen hamerstuk, begrijp ik.