[BV26.0007] Verslag Gemeenteraad van 17 december 2025

Daar wordt voornamelijk OV gebruikt, maar u zult zien dat die bypasses wel met elkaar in aanraking staan. En het zal toch niet zo zijn dat als de brand in de Gouden Zwaan uitbreekt, we eerst via de N471 moeten rijden, de Louis d'Orlaan, om daar een keertje de brandweer aan te laten komen. Dus we moeten dit wel goed met elkaar bespreken. Gebiedsontsluitingsweg is een… De voorzitter: U roept een interruptie op van de heer Ruijtenberg. De heer Ruijtenberg: In zoverre, ik wil graag de wethouder verzoeken om enigszins te concretiseren. Want dat je goed moet overleggen en dat het allemaal te maken heeft met elkaar, dat begrijpen we allemaal, denk ik. En niemand is op zoek naar de heilige graal, want niemand weet precies wat hij is. Maar Lansingerland heeft echt wel problemen qua mobiliteit, maar we zijn geen Amsterdam en in Amsterdam lukt het wel. Dus ga ik nu de vraag stellen, wanneer komt het plan concreet dan wel? Dat heeft ook de heer Crielaard aan u gevraagd. Een concrete toezegging wanneer we het kunnen verwachten. De voorzitter: Wethouder Fortuyn. De heer Fortuyn: Ik heb al van een raadslid gehoord dat je over je eigen woorden gaat, dus daar wilde ik ook maar aan vasthouden. Dus ik geef even aan dat het iets ingewikkelder is dan even zonder meer te doen. Op de vraag van ook de heer Crielaard… De voorzitter: De heer Ruijtenberg wil daar toch nog een keer op terugkomen.

Gaat uw gang.

18/33

De heer Ruijtenberg: U gaat inderdaad over uw eigen woorden en ik wil u geen woorden in de mond leggen, maar ik wil u ook herinneren dat uiteindelijk het nog steeds de raad is die bepaalt. Dus ik ga u nog een keer vragen, wanneer? De voorzitter: Wethouder Fortuyn. De heer Fortuyn: Het is mooi om te horen dat ik voor het einde van dit jaar voor de vierde keer in mijn termijn van wethouder van bijna twaalf jaar bijna, de vierde keer hoor dat de raad de baas is. Ik ga antwoorden op uw vraag. De toezegging is als volgt, dat wij de raad… En dan vraag ik me alleen even af wanneer u dat wilt, maar dat hoor ik in de tweede termijn wel, want er zijn ook verkiezingen. Wij willen graag een technische sessie met u gaan houden. Hetgeen wat ik net al aan het uitleggen was, dat zouden we dan graag wat meer beeldend willen maken en ook wat meer over de drie kernen heen laten komen. Dat is een, de technische sessie. Daar willen we, want we zien er ook toegevoegde waarde in, om met u in debat te gaan hoe u daartegen aankijkt en wat wij daar het beste rekening mee kunnen houden. Want we moeten inderdaad alles meenemen en meewegen om uiteindelijk het omgevingsprogramma op te starten, maar wel integraal. En dat moet dan daarna leiden tot een uitwerking.

Zoals ik aangaf, dat is niet morgen klaar, maar we zouden wel een technische sessie kunnen doen pakweg in het eerste kwartaal, de eerste vier maanden. Maar de vraag doet zich even voor, wil je dit al voor of na de verkiezingen? Of doe je het liever na de verkiezingen? Dat speelt er even tussendoor, maar dat is mijn concrete antwoord aan u. De voorzitter: En daarmee de afronding van uw beantwoording? De heer Fortuyn: Daar wil ik het wel bij laten op dit moment. De voorzitter: De heer Toussaint denkt daar nog net anders over. Gaat uw gang. De heer Toussaint: Ik heb heel geduldig gewacht tot het einde van uw woordvoering. Als we nu kijken naar al die verschillende programma's, omgevingsvisie 2.0 et cetera, wat u ook in de technische beantwoording heeft toegelicht. Als we alles naast elkaar zetten, want er worden nu door de gemeente projectmatige besluiten genomen. Dus per aanpak van een weg wordt gekeken wordt het 30, wordt het 50, et cetera. Als er nu een projectmatig besluit genomen zou moeten worden op de Stationssingel, als die volledig integraal moet worden ingericht, past het dan beter 30 of beter 50 in de omgevingsvisie 2.0? De voorzitter: Mijnheer Fortuyn. De heer Fortuyn: Ik denk dat ik duidelijk was, 50. De voorzitter: Dat is een concreet antwoord. Gaan wij door naar de tweede termijn. Ik vermoed dat daar behoefte toe bestaat, dus we gaan even iedereen af.

Mijnheer Toussaint, tweede termijn? Gaat uw gang, dan moet u het woord vragen. Tweede termijn De heer Toussaint: Dank voor het woord, voorzitter. Wat ik heel erg lastig vind nu in deze, is die inwoner. Die inwoner ziet dit aan. Hebben honderden en honderden handtekeningen verzameld. Hun kinderen worden continu bijna aangereden. Worden ook nog… De voorzitter: De heer Jumelet heeft een interruptie. De heer Jumelet: Voordat we nu een hele tranen trekkend verhaal krijgen, is mijn vraag toch heel concreet aan de heer Toussaint. Heeft u nu wethouder Muis goed beluisterd van wat er nu gebeurd is sinds de aanbieding van die petitie ergens in het voorjaar, januari, februari, en nu? Want u gaat daar zo makkelijk aan voorbij. Dus mijn vraag is, heeft u nu gehoord wat de wethouder zegt? En

19/33

heeft u dan andere informatie waaruit blijkt dat de maatregelen die getroffen zijn niet afdoende zijn? De voorzitter: Uw vraag is helder, denk ik. Mijnheer Toussaint. De heer Toussaint: De vraag is helder en het antwoord ook. Natuurlijk heb ik de beantwoording gehoord en de toelichting van de wethouder, maar daar gaat het nu even niet om. Waar het nu om gaat, is dat ik zelf persoonlijk als klaar-over daar op het zebrapad heb gestaan op het moment dat ouders hun kinderen naar school brengen. In levende lijve heb ik het ervaren hoe het daar aan toe gaat. De voorzitter: De heer Jumelet gaat u nogmaals interrumperen. De heer Jumelet: Een concrete vraag, was dat voor de maatregelen of na de maatregelen? Want volgens mijn informatie was dat voor de maatregelen. Maar bent u nog een keer na de maatregelen daar geweest en heeft u dan ook met ouders gesproken waaruit blijkt dat het nu nog een andere, dezelfde situatie is als voor de maatregelen? De voorzitter: De heer Toussaint. De heer Toussaint: Dank voor de vraag. Zeer zeker. De voorzitter: Gaat u verder. De heer Toussaint: Dank. Waar we voor moeten waken, is dat we zo in procedures en regels aan het verzanden zijn, dat we het zicht op de inwoners verliezen. En dat we ook nog eens vertraging accepteren op deze keus. Daar vind ik echt wat van. En ik vind dat we gewoon moeten kiezen voor onze inwoners.

Ik heb alle partijen gehoord, 30 zien we allemaal zitten. Maak het gewoon 30. Dat past ook in de omgevingsvisie, daar ben ik van overtuigd. De voorzitter: De heer Crielaard interrumpeert. Gaat uw gang. De heer Crielaard: Zou de heer Toussaint dan ook willen reageren op de toezegging die de wethouder heeft gedaan om die technische sessie te doen? En ziet hij daar dan niet de toegevoegde waarde van in om op deze manier integraal naar de volledige problematiek te kijken? En laten we alsjeblieft niet denken dat we met een pennenstreek dit voor inwoners kunnen oplossen, want de werkelijkheid is natuurlijk veel complexer. De voorzitter: We maken het tot een vraag, niet helemaal een stellingname. De heer Toussaint. De heer Toussaint: Ik vond het lastig om er een vraag in te bespeuren, maar ik heb zeker naar de wethouder geluisterd. En we hebben in april een hele concrete toezegging gehad dat het eind dit jaar op tafel zou liggen. Nu hebben we niet een concrete datum gekregen, maar eerst een technische sessie. Dus het wordt allemaal letterlijk heel erg technisch. En we hebben nog steeds geen concreet vooruitzicht. En dat was de argumentatie tijdens de commissie, waarbij heel veel partijen zich aan vasthielden, laten we het integraal behandelen. De voorzitter: De heer Crielaard, tweede en laatste interruptie.

De heer Crielaard: Ik ga proberen mijn interruptie duidelijker te maken, een duidelijke vraag te stellen. Wat is uw appreciatie op de toezegging van de wethouder? Wilt u daarop reageren? Ik zal er niet meer woorden aan vuilmaken. De voorzitter: Nee, want daar wordt het niet scherper van. Mijnheer Toussaint.

20/33

De heer Toussaint: Ik vind de inspanningen van de wethouder, die apprecieer ik uiteraard. Maar desondanks hebben we geen concrete datum gehoord wanneer die nu behandeld gaat worden. Want een technische sessie is nog niet de behandeling, dus daar wil ik echt een streep trekken. En nog steeds ligt hier een motie voor de Stationssingel, 30 kilometer per uur. We willen 30 met elkaar, daar proef ik echt een meerderheid voor. Maar om technische redenen het nu niet te gaan doen, dat vind ik niet uitlegbaar aan onze inwoners. We zijn allemaal voor 30, we zijn allemaal voor verkeersveiligheid. Laten we nu alstublieft die keus gaan maken hier vanavond. De voorzitter: U wordt geïnterrumpeerd door mijnheer Hofman. De heer Hofman: Ik wilde een poging gaan doen om u te proberen te helpen, mijnheer Toussaint. Want ik denk dat het leeuwendeel van de critici zich erop toespitsen dat ze dit niet enkel voor de Stationssingel willen laten gelden. Het wordt een beetje een motie voor de bühne als je hem omvormt naar het omzetten van elke 50 kilometer per uur weg naar een 30 kilometer per uur weg, daar waar mogelijk en daarin werk met werk maken. Dan heb je, denk ik, een motie waar iedereen zich in zou kunnen vinden. Maar dan zegt hij eigenlijk net zoveel als de omgevingsvisie. Voelt u daar iets voor? De voorzitter: Mijnheer Toussaint.

De heer Toussaint: Dat ligt nu hier niet op tafel, dus we kunnen nu met allerlei verschillende moties komen. Noem maar op. Wat er nu op tafel ligt, is de Stationssingel. Dat is wat er nu op tafel ligt. De voorzitter: Ik vraag een beetje orde in de raad, want er is allemaal meer en minder duidelijk geluid. De heer Toussaint: En ik hoor inderdaad een meerderheid, maar wel op basis van volgordelijkheid. Dus ik denk dat als we hier vanavond zo’n soortgelijke motie in gaan dienen, dat we daar geen meerderheid voor gaan krijgen. Dat we eerst die technische sessie moeten afwachten, dat we het daarna integraal moeten bekijken, wegencategorisering. Als dat niet zo is, dan stel ik heel graag in de tweede termijn aan elke partij om ook deze overweging mee te nemen vanavond. De voorzitter: We zijn in de tweede termijn. Ik ga door naar het CDA, begrijp ik. Mevrouw Leijendekker. Mevrouw Leijendekker: Dank u, voorzitter, en ook dank aan de wethouders voor de beantwoording. Zoals ik al eerder heb gezegd, heeft het CDA waardering voor de maatregelen die nu al genomen zijn rondom de 30-kilometerzone, ook uit eigen waarneming. Het is duidelijker geworden op die plek, maar daar geldt nog steeds de wens dat wij vinden dat deze weg op meer plaatsen 30 kilometer zou moeten worden. We vinden dit echt een weg door een woonwijk.

En de beantwoording door de heer Fortuyn, met de toezegging van een technische sessie in april en verdere overwegingen rondom dat als er een goed wegencategoriseringsplan moet komen, er allerlei participatiesessies en dergelijke moeten plaatsvinden, dan zien wij dit toch wel echt als iets… Want een technische sessie betekent een eerste beeldvorming. Dan gaat er ook nog per wijk geparticipeerd worden en dergelijke. Dan zien wij dit echt heel erg op de lange baan schuiven en blijven wij voorstander van toch al maatregelen nemen rondom de Stationssingel. Dus wij blijven ook de motie vreemd steunen. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Azzouzi. Wacht, er gaat eerst nog een interruptie aan vooraf van de heer Hofman. De heer Hofman: Ik hoor u zeggen, mevrouw Leijendekker, dat u op korte termijn maatregelen hier wilt nemen. Toch zegt de motie dat er werk met werk gemaakt moet worden. Hoe rijmt u dat met elkaar?

21/33

De voorzitter: Mevrouw Leijendekker. Mevrouw Leijendekker: Dat klopt. Maar dat is wel het in gang zetten van de maatregelen en het benadrukken van de ontwikkeling naar een 30-kilometerweg. En dat is wat de motie wilde uitdrukken. En dat dat dan niet overmorgen gerealiseerd is. Maar laten we wel daar op dit moment naartoe gaan werken. De voorzitter: De heer Jumelet, een interruptie. De heer Jumelet: Ik ken het CDA toch wel als een bestuurderspartij. Mijn vraag is dan ook even, wij stellen hier met elkaar beleid op, we stellen uitgangspunten vast. Op basis daarvan is de huidige wegencategorisering gedaan. Maar zegt u dan feitelijk nee, ik maak daar inbreuk op door nu dit besluit te nemen of te willen nemen? Of zegt u nee, wij moeten zelf als raad in positie zijn om de uitgangspunten et cetera te bepalen, en dat doen we dan inderdaad zorgvuldig via wellicht een wat langer proces? Dus welke koers kiest u nu eigenlijk als CDA? De voorzitter: Mevrouw Leijendekker. Mevrouw Leijendekker: In antwoord op de vraag van de heer Jumelet. Ik dank u voor het compliment dat u het CDA ziet als bestuurderspartij, dank ook voor het vertrouwen in ons. Maar wij luisteren ook heel graag naar de burgers. En we hebben ook nog een eigen waarneming. En we zien gewoon de knelpunten rond de Stationssingel.

En volgens mij worden die alleen maar groter als het ook nog een ontsluiting wordt voor de Gouden Zwaan en dergelijke. De voorzitter: De heer Jumelet gaat u nogmaals interrumperen. De heer Jumelet: Waar ik toch even op aansla, is we luisteren graag naar inwoners. Maar volgens mij heeft de wethouder heel nadrukkelijk ook uitgelegd dat er goed geluisterd is naar de inwoners en dat er juist in overleg met de inwoners maatregelen zijn getroffen. En waarvan u zelf zegt ik heb ze waargenomen, dus ergens neemt u een verkeerde afslag volgens mij. De voorzitter: Wat wordt de vraag, mijnheer Jumelet? De heer Jumelet: Neemt u niet de verkeerde afslag? De voorzitter: Een bestuurderspartij die niet te hard mag rijden, maar toch de goede afslag neemt. Dat is waar u eigenlijk naar zoekt. Mevrouw Leijendekker. Mevrouw Leijendekker: Dank u wel. Mijnheer Jumelet, nee, we blijven recht door zee gaan. Het gaat ons… Ik heb complimenten gegeven aan de wethouder voor de maatregelen die nu al getroffen zijn rondom de 30-kilometerzone. Maar zoals we eerder ook in het bespreekstuk hebben aangegeven en ook in de petitie is aangegeven, dat leidt nog steeds tot het onder druk zetten van die 30kilometerzone. Want je hebt een stukje 50 eromheen en dat betekent toch druk op die 30kilometerzone en daar is niets verder aan gedaan.

Dus wij pleiten nog steeds voor het groter maken van het 30-kilometertraject op de Stationssingel. De voorzitter: De heer Crielaard nog voor een interruptie. De heer Crielaard: Voorzitter, ik hoor dat mevrouw Leijendekker haast heeft bij de Stationssingel. Maar ik krijg ook appjes van inwoners aan de Bergweg-Noord die zeggen waarom moeten wij wachten tot 2027? Waarom kan niet morgen begonnen worden met bordjes met 30 neerzetten? Op de rol staat ook nog Julianalaan en Hoeksekade. Dus gaan we dan van het CDA ook voor al die andere wegen moties krijgen om processen te versnellen? De voorzitter: Mevrouw Leijendekker.

22/33

Mevrouw Leijendekker: Ik heb niet meer… Dank u wel voor uw vraag, maar ik heb niet meer helemaal scherp voor ogen wat er nu precies rond de Bergweg-Noord is afgesproken. Misschien kunnen mensen mij corrigeren, maar in mijn visie is toen gezegd we gaan binnenkort, in de sessie rond de Bergweg-Noord, we gaan binnenkort met die weg aan de slag en dan wordt het waarschijnlijk integraal 30 kilometer. En daar is volgens mij niet echt een hard tijdstip aan gehangen. U kent dat tijdstip blijkbaar wel, maar ik heb daar verder geen hard tijdstip over gehoord. Maar ook daarvan waren wij echt blij om dat ook van de hand van het college te horen. De voorzitter: Dank u wel. Dan ga ik naar de PvdA, de heer Azzouzi. De heer Azzouzi: Dank u wel, voorzitter. Heel kort ons betoog. Dank voor het beantwoorden van de vragen door het college. Ons betoog is niet veranderd, we blijven de motie steunen. We zijn wel blij met de toezegging van de wethouder voor een technische sessie. Er is veel gezegd voor de verkiezingen of na de verkiezingen, dus geen april. Onze voorkeur gaat naar voor de verkiezingen. De voorzitter: Dank u wel. Is er behoefte bij GroenLinks voor het woord? De heer Ruijtenberg. De heer Ruijtenberg: Enkel om te zeggen dat ik me aansluit bij de woorden van de heer Azzouzi. De voorzitter: Dank voor deze effectieve inbreng.

Dan is op mijn lijstje WIJ Lansingerland de volgende, de heer Jumelet. De heer Jumelet: Dank u wel, voorzitter. Wij vragen wel eens vaker welk probleem lossen we nu op? En gaan we nu symboolpolitiek bedrijven of gaan we inderdaad een integraal zorgvuldig proces met elkaar door? U zult van mij horen, zeker niet het eerste, maar met name het tweede. De voorzitter: Mijnheer Toussaint. Echt? Het wordt wel veel, maar gaat uw gang. De heer Toussaint: Ik hoor continu appreciatie naar de wethouder, appreciatie naar die en die, maar niet naar onze inwoners. En de inwoners hebben met heel veel pijn en moeite honderden handtekeningen verzameld met een petitie. En het wordt nu even weggezet dat daar dan geen probleem is. De voorzitter: De heer Jumelet. De heer Jumelet: Voorzitter, hier ga ik ernstig bezwaar tegen maken. En het maakt me eigenlijk ook nog wel een beetje boos. En het irriteert me mateloos, omdat het lijkt wel op het moment dat je dus niet voor een motie bent die heel erg symboolpolitiek in zich heeft en heel erg een populistische motie is, dat je dan tegen de belangen van onze inwoners bent. Wij zitten hier met 33 mensen de belangen van onze inwoners te verdedigen en we doen dat zorgvuldig. We stellen randvoorwaarden. We proberen dat op een hele zorgvuldige manier te doen. We hebben dat gedaan ook om te komen uiteindelijk tot het huidige wegencategoriseringsverhaal.

En op het moment dat je vindt met elkaar dat het anders moet, dan heb je daar het gesprek over en de discussie over. Dan ga je niet hier cherrypicking doen door te zeggen met dat stukje… Want bewoners hebben een petitie aangeboden, jazeker. Daar hebben we ook goed naar geluisterd. Het college notabene is daar zelf naartoe gegaan, naar de scholen, naar de MR, naar de ouders. Heeft daar overleg gehad, heeft maatregelen genomen, terwijl het volgens de deskundigen geeneens nodig was. Dus om nu te zeggen dat wij niet luisteren, het college niet luistert naar inwoners, dat werp ik ver van mij. En ik vind dat echt ontzettend fout op het moment dat je dat durft te zeggen in deze raad. Want we doen het namelijk allemaal, luisteren naar onze inwoners. Maar als je je zin blijkbaar niet krijgt, dan gaan we die bewoordingen kiezen en dat vind ik echt heel vervelend. Maar ik ga verder. Wij kiezen voor een integraal zorgvuldig proces. En wij zijn blij met de toezegging van de wethouder om inderdaad zo snel mogelijk, of dat nu maart of april is, we zullen het horen, om een technische sessie te hebben, beeldvorming, om daar met elkaar van gedachten te wisselen en uiteindelijk op te

23/33

werken in de nieuwe raad naar wellicht een nieuw wegencategoriseringsverhaal. En misschien inderdaad komt eruit dat deze wijkontsluitingsweg 30 kilometer wordt. Maar dat betekent wel dat wij met elkaar heel erg goed aan de voorkant de uitgangspunten moeten formuleren wat wij vinden van de wegen die de wijken ontsluiten. En als we zeggen we trekken een cirkel om heel Lansingerland, dat wordt 30 kilometer, mag van mij. Zal mijn partij ook zeker voorstemmen. Maar dat doe je wel op basis van goede uitgangspunten en een goed gesprek, want het moet wel uitgevoerd worden. En nu zomaar een bord in de berm… De voorzitter: Mevrouw Leijendekker wil u interrumperen. Mevrouw Leijendekker: Misschien is het een beetje flauw, maar zei u dat het dan wellicht tot een wegencategoriseringsplan zou leiden. Of bedoelt u er komt toch wel een wegencategoriseringsplan of een herziening daarvan? De voorzitter: De heer Jumelet. De heer Jumelet: Natuurlijk komt er een nieuw... Als wij dat willen, dan komt dat er gewoon. En volgens mij hebben we die afspraken ook. Dus in die zin... En de wethouder heeft volgens mij ook heel duidelijk gezegd, het zit in de pijplijn. Het moet zorgvuldig. Dat kost tijd. Dus laten we dat alsjeblieft ook inderdaad zorgvuldig doen, want anders kan de volgende raad elke keer weer met moties gaan zeggen maar daar willen we dat anders. Maar ik ga even terug.

Je kan natuurlijk langs die Stationssingel een bord 30 kilometer in de berm neerzetten. Maar uiteindelijk gaat het ook om de weg zelf, de indeling daarvan. Dus in die zin, als je goed luistert naar de inwoners, dan moet je geen fopspeen geven. En dan moet je niet daar het bord 30 kilometer zetten. Want uiteindelijk levert dat wellicht een veel onveiligere situatie op dan het nu is. Maar voorzitter, u zult begrijpen van mij, wij zullen deze motie niet steunen. Is geen verrassing. Maar wij kijken met belangstelling uit naar de beeldvorming en wij zullen daar inderdaad actief ook meedenken over de uitgangspunten voor een nieuw wegencategoriseringsverhaal. Dank u wel. De voorzitter: De heer Toussaint had nog een keer een interruptie gevraagd. U hebt goed geluisterd, hoop ik. Gaat uw gang. De heer Toussaint: Om over de argumentatie te beginnen en te eindigen, bent u het met me eens dat er niet in de motie staat dat we zomaar een bordje van 30 in de berm slaan, dat het een fopspeen is voor de inwoners. Maar dat we het grondig en integraal aanpakken, met werk met werk. Dat is wat er in de motie vreemd staat. Bent u dat met mij eens? De voorzitter: De heer Jumelet, kort wat mij betreft. De heer Jumelet: Voorzitter, ik verzucht maar eventjes, want uiteindelijk is het vragen naar de bekende weg.

En ik weet wel wat er straks natuurlijk uiteraard verschijnt na deze raad en ik ga daar niet op in. Maar ik heb gezegd wat ik gezegd heb. Dank u wel. De voorzitter: Daarvan akte. Dan ga ik door naar de ChristenUnie. De heer Hofman. De heer Hofman: Voorzitter, toen ik hier vanavond naartoe ging, toen ging ik hier naartoe met het idee om bij deze motie er misschien een paar zinnen aan te wijden en te vermelden dat we tegen waren. Ik vond dat ik in de tweede termijn richting de heer Toussaint toch wel aardig over mijn eigen schaduw heen stapte door zelfs nog een voorstel te doen om de motie een kant op aan te passen, waardoor die misschien aanneembaar is. Als daar dan verder geen gebruik van wordt gemaakt, dan blijven we gewoon bij het eerdere standpunt. We zijn tegen de motie. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dan ga ik door naar D66. Mevrouw Den Heijer.

24/33

Mevrouw Den Heijer: Dank u wel. Bedankt aan het college ook voor de handreiking die is gedaan. Lijkt me hartstikke goed. Het maakt ons niet uit of we het voor of na de verkiezingen doen. Dat heeft ook weer alles te maken met de ambtelijke capaciteit, lijkt me. Die hoeven we ook niet helemaal over de kling te jagen. En zo’n aanpak past ook meer bij de aanpak die wij als D66 voorstaan om dat gewoon toch even in alle zorgvuldigheid goed te doen en goed af te wegen. En niet dit met een motie erdoorheen te doen. Want, zo is ook al eerder gezegd, zo zijn er nog meer wegen die we zouden willen aanpassen. Dus dan gaat het gewoon niet de goede kant op. En voor de korte termijn zijn er gewoon echt maatregelen genomen en dat is ook naar aanleiding van wat er door de inwoners en door de ouders van de school is gezegd. En wat de heer Muis ook aangaf, die maatregelen zijn gewoon nu goed gedaan. Daar is geen vervolg opgekomen. Dat betekent dus dat het heel afdoende is. En dan is het ook volgens mij best wel een discussie waard of een 50- of 30kilometerzone dan heel veel gaat uitmaken in de veiligheid. Het gaat er gewoon om dat het gedrag ook bij de ouders van die scholen… Dat daar ook een kwartje valt dat het heel erg anders moet. Dus ook dat betreft is dat nog een discussie waard of je er heel erg veel mee wint om die stukjes nog van 50 naar 30 te gaan verzetten.

Dus wij zullen ook niet meestemmen met deze motie. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Van Olst, VOOR Lansingerland. Mevrouw Van Olst: Dank u wel, voorzitter. Ik wil graag positief beginnen, want wat goed dat dit onderwerp dus vanavond de aandacht krijgt. Daarvoor dank aan de VVD, want er moet naar dat brede integrale plan gekeken worden. Maar over deze motie, de wethouders hebben wat mij betreft een goede toelichting gegeven. Er is gekeken naar de verkeersveiligheid, de gevaren zijn erkend, er zijn maatregelen genomen en ik vind dus dat het grote vervolg integraal bekeken moet worden. En daarom stem ik, helaas voor de VVD, tegen. De voorzitter: Dank u wel. Dan heb ik nog een fractie te gaan. De heer Crielaard zit al klaar. Gaat uw gang. De heer Crielaard: Dank u wel, voorzitter. In het belang van alle inwoners van Lansingerland, dus ook de omwonenden rond de Stationssingel, kiezen wij voor een integrale aanpak. De wethouder vroeg nog naar een termijn voor de technische sessie. Ik gaf in eerste termijn aan, wat ons betreft zo snel mogelijk. Dus dat kan voor ons ook gewoon in Q1 zijn. Het zal niet verbazen, wij stemmen tegen deze motie. De voorzitter: Dank u wel. Zullen we dan overgaan tot besluitvorming en daarna schors ik, omdat we het uur wel ruim overschreden hebben… Sorry, nee? Andere wethouder ook niet? Ik denk dat daar niet veel veranderd is.

Dan gaan wij naar besluitvorming en we zijn nu inmiddels, sinds de heer Machielse is aangeschoven, een lid meer. Dus dat biedt allerlei kansen. Gaat u voort.

Stemming Motie Vreemd M2025-020 Stationssingel 30 km/u De voorzitter: Dan is de stemming nu afgerond. Er zijn 20 stemmen tegen de motie uitgebracht en 12 voor, waarmee de motie is verworpen. Dan schorsen we voor 3 minuten was de afspraak, dacht ik. En ik heb de kerstbellen, dat weet u. Schorsing 9. Hamerstukken

25/33

De voorzitter: Als iedereen wil gaan zitten, dan kunnen wij vervolgen. Neemt u alstublieft uw plaatsen in. Als iedereen zit, dan gaan wij door met nu nagenoeg iedereen aan boord, behalve de afwezige, de heer Van den Beukel. Dan komen wij bij de hamerstukken. We hebben er nogal wat. Het gaat uitsluitend om stemverklaringen. Is er ergens een stemverklaring? Dat is niet het geval. Dan zijn ze bij deze gepasseerd en aangenomen: 9.a Controleverordening 2025 9.b Normen- en toetsingskader rechtmatigheid 2025 9.c Afwijking parkeernormen de Wildert 9.d Aanpassing bindend adviesrecht 9.e Het bouwen van een nieuw bedrijfsgebouw en een nieuwe regulier woning op een braakliggend perceel ten noorden van de Noordeindseweg 57 te Berkel en Rodenrijs 9.f Afvalstoffenverordening 2026 + Uitvoeringsbesluit 9.g Slotwijziging 2025 9.h Vaststellen leges- en belastingverordeningen en bijbehorende tarieven 2026 9.i Verordening financieel beleid beheer en organisatie Lansingerland 2025 10. Ontbinding Vertrouwenscommissie en afscheid van waarnemend burgemeester Bijl De voorzitter: En dan komen we in de knuffelhoek, zo noem ik het maar even. Is even een overgang, dus de schorsing was misschien ook wel goed eventjes daartussen. En de heer Jumelet zit er klaar voor, maar die moet toch nog even wachten. Want de eerste die het woord heeft gevraagd aan mij is mevrouw Draak.

Die wil ik dat uiteraard graag verlenen. Gaat uw gang. U moet bijna dan aan deze kant komen, lijkt… Daar bent u. Gaat uw gang. Mevrouw Draak: Dank u wel, voorzitter, dat u mij de gelegenheid geeft om even het woord tot de griffie te richten. En om dat te doen wil ik eigenlijk Karin en Lianne vragen om daar te gaan zitten, want ik vind het wel fijn als ik iedereen even kan zien, in plaats van dat jullie in mijn dode hoek zitten. Ik geef mijn plaats vrijwillig weg, maar mijnheer Van den Beukel heeft misschien spijt dat hij er niet is nu. Lieve griffie, daar ga ik mee beginnen. Zo vlak voor het kerstreces wil ik deze gelegenheid nemen om jullie namens de hele gemeenteraad even in het zonnetje te zetten. Dat is namelijk echt nodig, want wat een jaar was dit. Drie burgemeesters in een jaar. Welke raad kan dat zeggen? We namen afscheid van Pieter, daarna heeft de griffie hard gewerkt om Jules welkom te heten en in te werken en de griffie heeft ook enorm hard gewerkt om onze nieuwe burgemeester te vinden, waar we morgen een feestje voor vieren. En ik kan dat in drie zinnen vertellen, maar dit heeft met name Lianne en Eveline… Of Rianne en Eveline, ik ga gelijk al struikelen over alle letters, enorm veel werk gekost. En dat heeft natuurlijk ook weer gevolgen gehad voor de griffie en de andere medewerkers. De griffie, dat is ook echt onze griffie.

Want de griffie is niet in dienst van de gemeente, de griffie is in dienst van de gemeenteraad. En daarmee zijn zij hele belangrijke collega’s voor ons. Ze hebben ook een bijzondere baan gekozen, want zij werken niet van negen tot vijf. Wij werken als raad in de avonduren. Dat doet de griffie ook. Ze krijgen daar gewoon salaris voor. Dat weten we allemaal. Maar welke griffie sleept de raad op de fiets door allerlei kernen of staat in de kou op een braderie met ons aan de inwoners te vertellen wat de raad allemaal doet? Dat is gewoon echt bijzonder. Ik wil jullie allemaal even bij naam noemen. Nathalie, ik ben superblij dat jij er bent. Ik noem jou bewust als eerste, want omdat jij administratief en qua agenda’s en alles zo goed op orde houdt, kan de griffie draaien en kunnen wij draaien. Dat is onwijs belangrijk en bedankt daarvoor. We hopen dat je daar nog lang mee doorgaat. Christian is er niet, die is pas net begonnen. We wensen hem heel veel werkplezier in dit superteam. We hebben ook sinds kort twee trainees. Die zijn ook vanavond niet, dus ik hoop dat ze dit later terugkijken. Christian en Lise. Nee, ik ga het even goed zeggen. Sander en Lise. Met al die namen, ik moet

26/33

gewoon op mijn spiekbriefje kijken. Sander en Lise. Sander werkt een volle werkweek voor ons, voor de griffie. Hij doet heel veel tijd besteden aan de werkgroep Wat doet de raad voor u? Hij is bezig met een overdrachtsdocument voor de nieuwe raad. Hij doet dat supergoed. En Lise, die werkt maar vier uurtjes in de week voor de griffie. Zij heeft eigenlijk een ander traineeship, maar ze vond de griffie zo leuk dat ze daar ook graag wilde meekijken. En wij hopen dat deze twee trainees net zoveel liefde voor de raad krijgen als Eveline, zodat ze uiteindelijk ook een sticker op hun laptop zullen plakken met I love de raad. Dan Annemarie. Je bent nog niet zo lang bij ons en jij hebt maar een parttimecontract. Maar wat heb jij al veel bereikt voor ons in deze uren voor de raad. Jouw enthousiasme is zo aanstekelijk dat de hele griffie meeprofiteert van de communicatie die jij voor de raad naar buiten brengt. En ze dus inderdaad ook met jou mee kramen opbouwen, op de fiets gaan, dat is echt geweldig. Dan noem ik drie dames in een adem, Karin, Lianne en Rianne. Jullie zijn onze drie commissiegriffiers en jullie zijn alle drie heel verschillend. Jullie hebben een eigen stijl, jullie hebben een eigen kennispakket, maar jullie zijn echt zo belangrijk voor de raad, voor de commissies. Wij kunnen jullie alles vragen, jullie zijn sparringpartners voor Eveline.

En juist in het afgelopen jaar, waarin Eveline ontzettend druk is geweest met het vinden van een nieuwe burgemeester en alles wat daaromheen hing, waren jullie haar achtervang. Jullie hebben werk opnieuw verdeeld. Dat klinkt misschien vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Het is gewoon super dat jullie als team voor elkaar alles opvangen. Is er iemand ziek, dan is er met een glimlach iemand anders achter de desk. Veel waardering daarvoor van ons allemaal. En dan last but not least, Eveline. Jij bent een rots in de branding voor ons als raad, voor de voorzitter van de raad en je was dat ook voor de vertrouwenscommissie. En je bent dat voor je team. Dat is echt een woord dat bij jou past. In het zoekproces van de nieuwe burgemeester hebben we echt jouw kwaliteiten kunnen zien. Helaas mogen wij niets vertellen over wat er allemaal heeft plaatsgevonden tijdens de selectieprocedure. Maar een klein dingetje kan ik wel verklappen, Eveline laat niets aan het toeval over. Maar toeval is niet te schrappen uit je leven. Er gebeurde dus wel iets toevalligs en Eveline schrok. Ze heeft hoogstpersoonlijk gezorgd dat het toeval onmiddellijk weer in een kast werd geduwd en werd gebarricadeerd. Daaraan konden we echt zien, je had het helemaal in de vingers. En dat dit proces zo goed is verlopen, is voor een belangrijk deel aan jou te danken.

Uiteraard ook voor Rianne, die daar veel tijd in heeft gestopt. Je hebt door dit drukke jaar veel tijd moeten missen met je man en met je kinderen en de kerstvakantie is jou echt enorm gegund. Dan ten slotte. De werkgeverscommissie heeft in de afgelopen jaren eigenlijk… Bestaande trouwens, voor wie het niet weet, uit Jan-Willem… Kees-Willem, sorry, het gaat niet goed met mij. Ik ben ook aan kerstvakantie toe. We spoelen het bandje terug, we doen het opnieuw. Kees-Willem, Marko en Johan. Wij hebben eigenlijk de gewoonte ontwikkeld in de afgelopen jaren om rondom het zomerreces en rondom het kerstreces een kleinigheidje cadeau te doen aan de griffie. De griffie krijgt hetzelfde kerstpakket als wij allemaal krijgen in het gemeentehuis, de ambtelijke organisatie en ook de raadsleden. Maar uiteindelijk vind ik het belangrijk dat wij als werkgever echt persoonlijk waardering uiten aan onze eigen medewerkers voor het werk dat ze doen. En dat kleinigheidje stelde echt niet zo heel veel voor. Dus ik trok de stoute schoenen aan en ik dacht voor dat laatste kerstreces wat we als deze raad voor de griffie kunnen doen, durf ik wel te vragen om een kleine bijdrage. Dat heb ik geweten. Ik voelde me net Giro555. Er was gelukkig geen ramp gebeurd. Hartverwarmend was het wel, dat moet gezegd worden.

Dus ik moest echt ook een spaarpotje aanmaken in mijn bankrekening, want ik raakte het overzicht kwijt met al die Tikkies. Maar het gevolg daarvan is wel dat we jullie, griffie, een echt kerstpakket aanbieden namens de gemeenteraad als dank voor het afgelopen jaar, maar natuurlijk ook alvast voor de hele raadsperiode. Wij zijn echt dankbaar voor het werk en de tijd die jullie in ons stoppen. Nogmaals, ook al is het jullie baan, het is een bijzondere baan. Het is op rare tijdstippen. Enorm bedankt namens ons allemaal voor jullie inzet.

27/33

De voorzitter: Dank voor deze welgemeende woorden. Mijnheer Jumelet, dan moet u toch nog een keer wachten. Ik denk ik speel het spelletje even. De heer Duivesteijn heeft ook nog het woord gevraagd voorafgaand aan u. Mijnheer Duivesteijn. Hij zal zo wel oppikken. Dat gebeurde daarnet ook, hoop ik. Gaat uw gang. De heer Duivesteijn: Dank u, voorzitter, leden van de raad, leden van de vertrouwenscommissie en de toehoorders. Beste mijnheer Jumelet, of Jan, mag ik hopelijk zeggen. Namens de vertrouwenscommissie mag ik namelijk het woord na dit gekke, lange politieke jaar tot jou richten. En als je het goed vindt, zou ik dat consequent met je en jij doen. Iets waar je zelf nog wel enorm mee worstelde tijdens onze gesprekken met kandidaten voor het burgemeesterschap. Want het besluit van de vertrouwenscommissie om elkaar en de kandidaten met je en jij aan te spreken, dat ging eigenlijk tegen jouw natuur in. Niet een keer, niet twee keer, maar eigenlijk regelmatig viel jij terug op jouw natuurlijke gedrag om mensen die mogelijk burgemeester wilden worden met respect en eerbied met u aan te spreken. En dat siert je. Dat betekent dat je de juiste man op de juiste plek was. Jan, het afgelopen jaar zal jij, net als wij, vast niet snel vergeten. Want het politieke jaar kende natuurlijk een ongekend hoog tempo hier in Lansingerland.

Maar voor de leden van de vertrouwenscommissie was misschien die inspanning nog een stukje hoger. En vandaag staat dan ook de ontbinding van de vertrouwenscommissie op de agenda. En voor velen leek dat misschien een voetnoot of een hamerstuk. Maar dat moment willen we niet zomaar laten voorbijgaan zonder een dankwoord aan jou. Want het bedankje is zeker niet misplaatst. En waarom? Dat leg ik graag uit voor degenen die er niet bij betrokken waren. Voordat ik jou bedank, Jan, wil ik ook de andere commissieleden en de adviseurs nog even bedanken natuurlijk. Misschien ga je dat zelf ook nog even doen. En ook nog een klein beetje misschien Hamid, want die was er ook nog bij. Jan, je werd uit ons midden gekozen tot voorzitter. En dat is een enorm eervolle klus, maar misschien heb je daar ergens stiekem achteraf al spijt van. Want ik denk niet dat je van tevoren echt beseft hebt hoeveel tijd het jou zou gaan kosten. Mensen, ik heb geteld en ik werd er echt tureluurs van. Want wie van buiten kijkt naar het proces, heeft kunnen tellen dat er een profielschetsvergadering is geweest, dat er een burgemeester is gekozen in een geheime vergadering en dat de burgemeester morgen wordt geïnstalleerd.

Maar naast deze drie publieke momenten zijn er voor de vertrouwenscommissie vijftien extra momenten geweest, op avonden, middagen en zelfs twee weekenden, op een geheime locatie elders in het land. Zo geheim dat natuurlijk heel de raad weet waar dat was. Ik vraag me af, Jan, of ze thuis nog steeds geloven dat jij en Kees-Willem twee weekendjes gingen vissen. Naast die achttien momenten waren er ook nog momenten ingelast voor korte afstemming en momenten voor gesprekken met stakeholders, maar ook nog heel veel voorbereiding. Maar die twintig momenten of meer hebben zichzelf niet geregeld. De vergaderagenda’s moesten natuurlijk worden afgestemd en voorbereid, samen met Eveline en natuurlijk ook Rianne. Maar je onderhield ook contacten met de provincie. Belletjes, appjes, mailtjes. En je moest ook diverse keren nog naar het provinciehuis. En eerlijk gezegd schrok ik vorige week toen ik Eveline vroeg hoe vaak jullie nog extra samenkwamen. Zij zei misschien nog wel een factor vier. Dat vind ik echt schrikbarend. Dat maakt het voor ons des te belangrijker dat we er vanavond even bij stilstaan. Als vertrouwenscommissieleden en adviseurs hebben wij een uniek en enerverend traject achter de rug. Vanaf het opstellen van de vragenlijst, het maken van een prachtige profielschets met dank aan de griffie, uiteindelijk de sollicitaties en de voordracht van de nieuwe burgemeester.

Daarbij hebben we heel veel goede gesprekken gevoerd, soms stevige discussies gehad, maar ook veel gelachen en heel veel vertrouwen onderling opgebouwd. Maar dat proces gebeurt niet zomaar. Daarvoor heb je een goede voorzitter nodig. En dat proces, de route naar de installatie van de nieuwe burgemeester, Jan, dat heb jij kundig en rustig begeleid. Nu is het goed dat ik voor dit praatje geen spreektijd heb meegekregen. Dat kregen onze burgemeesterskandidaten namelijk wel in hun sollicitatiegesprekken. En die tijd heb jij heel goed bewaakt. Alle gesprekken werden binnen de tijd afgerond. En niet alleen op de inhoud en techniek

28/33

deed je het goed, ook op de zachte kant was je alert. Zo zorgde je voor een attentie voor Eveline en Rianne om hen te bedanken voor het voortreffelijke werk en de inzet in dit proces. En ook dat hoort bij een goede voorzitter zijn. Mensen, dat je elkaar dan vaak ziet heeft leuke en minder leuke kanten. En het leuke van zoveel samenzijn is dat je elkaar op een andere manier leert kennen. Zoals ontdekken wat jouw bijzondere hobby’s zijn en wat je allemaal verzamelt. Zo leest Jan bijvoorbeeld graag over christelijke iconen en de geschiedenis van de kerk. Maar voor wie een avondvullend programma zoekt, moet hem eens vragen over Volkswagenfolders. En het minder leuke van zoveel samenzijn is dat je elkaar op een andere manier leert kennen. Zo hebben wij bijvoorbeeld heel veel stopwoordjes van jou leren kennen. En als je ze eenmaal kent, kun je nooit meer terug. En daarom zal ik ze niet benoemen. En misschien denkt de rest nu wel gut, doe niet zo fout. Jan, maar ook Eveline en Rianne, jullie hebben samen ontzettend veel tijd gestoken in de zoektocht naar de nieuwe burgemeester. Nu had Eveline niet heel veel keus, zij moest immers wel. Maar voor jou, Jan, kwam het vanuit jouw grote hart voor de democratie en vanuit je respect voor het ambt. En het is gelukt. Het zit er eindelijk op. Daar mag je met trots op terugkijken, Jan.

En omdat je nu zoveel vrije tijd om handen hebt, hebben we een klein cadeautje voor je meegebracht om die tijd mee te vullen. En namens de leden en adviseurs van de vertrouwenscommissie, maar ook namens de rest van de raad denk ik, hartelijke dank. De voorzitter: Nu ik begrepen heb dat u zo goed tijd kunt houden, wordt het wel tijd om u dan ook maar het woord te geven, denk ik. De heer Jumelet: Voordat ik bij jou kom, Jules, wil ik Terry heel hartelijk bedanken. Ik heb het inderdaad met heel veel liefde en verantwoordelijkheidsgevoel gedaan. Ik denk dat we het met elkaar gedaan hebben en uiteindelijk ook een mooi resultaat. Morgen gaan we het zien. Wij zijn in ieder geval gisteren, Eveline, Michiel en ondergetekende, getuige geweest dat onze nieuwe burgemeester afscheid heeft genomen in Dordrecht. Dat was wel bijzonder en ook wel een beetje een symbolische afronding van ons proces. Maar morgen is het voor het echt, om het maar even zo te zeggen. Bijzondere periode geweest als vertrouwenscommissie. En ik denk dat we met elkaar een ontzettend mooi proces hebben doorgemaakt. En wat jij ook zei, Terry, het is inderdaad niet alleen inhoudelijk, maar ook heel erg op persoonlijk terrein. En ik denk dat we daar stuk voor stuk toch als rijkere mensen uit zijn gekomen. Maar inderdaad ook wel met elkaar, met het hart voor Lansingerland.

En dat vind ik wel belangrijk om dat toch nog even te benadrukken, dat we het inderdaad niet voor eigen eer of wat ook, maar echt voor Lansingerland hebben gedaan. Dat brengt me bij mijn moment voor jou, Jules. Want uiteindelijk is het ook een bijzondere avond. Ik heb het maar op papier gezet, want anders verlies ik mezelf misschien in de emotie. Dat kan mij zelfs overkomen. Maar het is wel fijn dat er twee sprekers voor me geweest zijn, dus dan is het allemaal weer een beetje geluwd. Maar uiteindelijk mogen we best op de bal maar niet op de man, wat dat betreft. Beste Jules, vanavond nemen we afscheid van je. Je bent drie kwart jaar lang onze burgemeester geweest. Na het vertrek van Pieter van de Stadt was in het begin van dit jaar de grote vraag van onze raad, wie wordt de waarnemend burgemeester? We kregen vrij vlot van de commissaris van de Koning te horen, Jules Bijl. Wie is Jules Bijl, dachten we toen. Het eerste wat ik heb gedaan is wat googelen en je leest dan al heel snel het is een Rotterdammer van geboorte. Zoals jij ook als gentleman niet de leeftijden van onze wethouders meldde, zal ik dat ook bij jou niet doen. Nederlands ambtenaar, diplomaat, politicus en bestuurder. In een van de vele publicaties staat ook, Jules doet het niet om promotie te maken.

En in een andere publicatie, of ik geloof dezelfde nog zelfs, het is toch een leuke functie erbij, op zijn toch al indrukwekkende cv. Mijn conclusie was al vrij snel veel ervaring, degelijk en Lansingerland is inderdaad een mooie plek om na zo’n loopbaan rustig af te bouwen. Dat heeft Jules geweten. Er was niet veel rust in Lansingerland. Op zijn lauweren rusten was er niet bij. Jules was nog niet binnen of Lansingerland werd opgeschrikt door een ernstig schietincident in Bergschenhoek. Vervolgens kenden we

29/33

bijvoorbeeld in het voorjaar voor het eerst een demonstratie voor het gemeentehuis tegen asielopvang in onze gemeente. En als klap op de vuurpijl hadden we vorige week een extra ingelaste raadsvergadering op vrijdagavond. Dat was voor jou ook een novum, heb je gezegd. Dus dat heb je ook weer meegekregen. Dan heb ik het nog niet over de momenten dat Jules zijn vaardigheden en ervaring moest aanspreken binnen en voor onze raad bij soms lastige onderwerpen, bijvoorbeeld de omgevingsvisie, waar de emoties hoog opliepen. Kortom, het was in tegenstelling tot andere jaren een bewogen jaar. Een jaar waar Jules het hoofd koel hield en onze gemeente en raad loodste naar waar we nu staan. Gelukkig zagen we je ook regelmatig in de krant om ook een ander deel van je corebusiness te vervullen. Je was een graag geziene gast op menig huwelijksjubileum. Jules, we hebben je leren kennen als een degelijke bestuurder met veel ervaring, maar ook als een mens met veel humor en relativering. Maar wellicht nog veel belangrijker, je bent een aardige en innemende kerel. Een man waar het goed mee samenwerken is. Ik mag namens onze raad dan ook de dankbaarheid uitspreken voor je inzet voor onze gemeente en voor onze gemeenteraad.

Ondanks dat de verwachtingen aan jouw kant wellicht iets anders waren, heb je Lansingerland en ons in al die woeligheid in het afgelopen jaar op voortreffelijke wijze leiding gegeven als burgemeester, maar ook als burgervader. Dank daarvoor. Nu je periode in Lansingerland ten einde komt en wij onder jouw leiding morgen onze nieuwe kroonbenoemde burgemeester, Rik Van der Linden, mogen gaan begroeten, breekt vanaf vrijdag voor jou een periode van relatieve rust aan. Je bent inmiddels voorzitter geworden van het Jenevermuseum en je gaat komende maand weer naar het voor jou zo geliefde Curaçao. Een land binnen ons Koninkrijk waar je de klok hebt, maar de lokale bevolking de tijd. En waar je aan de rand van het zwembad of de tennisbaan kan genieten van de zon, de ontspanning en het goede eten. Je gaat ook naar een deel van het Koninkrijk waar het in de regio onrustig en onvoorspelbaar is. Wij hopen dat de situatie aldaar niet zal escaleren en verder onvoorspelbaar wordt. Immers, dat zal ten koste gaan van velen, ook met name op deze ABCeilanden. Uitgaand en hopende dat de rust bewaard wordt voor en op Curaçao, heb je echter wel als boegbeeld van Lansingerland nog een opdracht. Lansingerland moet nog verder op de kaart gezet worden. En daar kun jij ons een handje bij helpen. We hebben een paar kleine, specifieke en persoonlijke aandenkens aan onze mooie gemeente.

Enerzijds om ons niet te vergeten en anderzijds om Lansingerland mondiaal te promoten. Het is met name bedoeld om te gebruiken in dat deel van het Koninkrijk waar de zon immer schijnt en jij je rust kunt pakken. Jules, we mogen morgen nog eenmaal onder jouw leiding vergaderen. Voor nu nogmaals hartelijk bedankt. Het gaat je goed en geniet straks van het goede des levens. Graag een groot applaus voor Jules. De voorzitter: Die knoop lijkt wel een beetje op de gemeenteraad. Het is wat gordiaans. Een handdoek is dit. Een zwembroek. Er was ooit een zanger, maar… Strandtas. Hebben nog wat plastic erin ook. Dat zijn placemats denk ik. En voor wie de rotondes niet begrijpt, ook de vierkantjes zitten erbij. Zeer bedankt. Ik doe het petje toch weer even af. En er wordt nog een kort woordje aan toegevoegd door de heer Fortuyn. Of moeten we eerst een plaspauze doen? De heer Fortuyn: Nee hoor, mijnheer de voorzitter. Beste Jules en ook geachte raadsleden. Ik zal me aan de tekst houden. Ik heb hetzelfde gedaan als Jan en ik denk dat het toch wel even belangrijk is om daar even goed bij stil te staan. En ik heb van vanavond weer gehoord dat ik het bij het thema moet houden. Dat ga ik dan doen. We hebben van Jules als college inderdaad vorige week eigenlijk al afscheid genomen. En ik kan u in ieder geval verzekeren, hij houdt niet alleen van jenever, maar ook van whisky.

Daar hebben wij ook een aftrap voor gegeven. Jules, je startte inderdaad op 1 maart 2025 als waarnemend burgemeester van Lansingerland, opvolger van Pieter van de Stadt. En vannacht, je hebt nog denk ik twee uur, geef je het stokje over aan Rik van der Linden als nieuwe burgemeester. En morgen hebben we het feest met de formele overdracht. En dat doe je in vrijwilligheid en onbezoldigd. Dat is ook wel eens een keer prettig. Je keerde terug op bekend terrein, want je kende de drie kernen al vanuit je werk bij de provincie Zuid-Holland in de

30/33

jaren tachtig. Zo lang is het alweer geleden. Maar de drie kernen zijn er nog steeds, maar lang niet meer zoals het toen was. Inmiddels is het nu de gemeente Lansingerland met haar eigen dynamiek. En ik kan me zo voorstellen dat in het gesprek in februari, maart, wat zal het geweest zijn, met de commissaris van de Koning, de vraag aan jou was of je tijdelijk als waarnemer op de winkel wilde passen. Niets was minder waar, want die winkel was behoorlijk in beweging hier. Want je kwam kort na je start gelijk voor een uitdaging te staan, een aangekondigde demonstratie tegen mogelijke azc-locaties. Maar met jouw ervaring, rust en rustige karakter ging je die uitdaging wel aan. Met als kenmerkende voorwaarde, de veiligheid van iedereen staat voorop tijdens de avond. Tijdens de avond verplaatste je je tussen de menigte, en dat was best nog wel eventjes een dingetje om dat wel of niet te doen, en je ging hier persoonlijk in gesprek met inwoners. En dat werd wel gewaardeerd. En daar kunnen we best wel een applausje voor hebben, want ga er maar tussen staan. Want je bent zelf ook niet zo groot. De voorzitter: Weet dat ik nog antwoord ook. De heer Fortuyn: Dat zou fijn zijn, ook als je dan de zwembroek erbij aantrekt. Nog wat hoogtepunten van de afgelopen maanden.

Want inderdaad, het werd zojuist ook al gezegd, er zijn best wel wat turbulente dingen gebeurd, maar er zijn ook wel hele mooie dingen gebeurd. Onder andere, je woonde de Veteranendag bij en ging mee naar Hotel Oranje als blijk van respect voor onze lokale veteranen. Je was ook zichtbaar aanwezig tijdens de Koningsdag in de verschillende kernen. Je trad ook kordaat op bij de voortijdige beëindiging van het huttendorp, toen de situatie daarom vroeg en stelde een onafhankelijk onderzoek in. En zojuist ook al gememoreerd, je bezocht niet alleen de 60-, maar ook de 65-jarige huwelijksjubilea en feliciteerde de paren altijd persoonlijk en namens ons allen. Maar je nam ook deel aan de intocht voor Sinterklaas, waar je als burgervader midden in de feestelijkheid stond. De uitreiking van de lintjesregen, waarbij je inwoners in het zonnetje zette die zich hebben ingezet voor de gemeenschap. En je reikte ook het predicaat Hofleverancier en het predicaat Koninklijk uit. Allemaal bijzondere momenten voor lokale bedrijven. En ik denk dat dit inderdaad een aantal dingen zijn die je nog nooit hebt meegemaakt en die je juist hier weer in je rugzakje meeneemt naar wellicht een volgende job. Maar ook werkte je achter de schermen actief aan het versterken van veiligheid en ondermijning in onze gemeente, zowel bestuurlijk als in samenwerking met partners.

En als laatste wist je als raadsvoorzitter direct je stempel te drukken door een strakke structuur, zonder daarbij de toegankelijkheid te verliezen. En je deed dat ook met het nodige gevoel voor humor. En je zorgde ook in korte tijd voor stabiliteit, wat ook niet onbelangrijk is, en continuïteit binnen de gemeente, maar voornamelijk ook in het college. Dit is natuurlijk maar een korte opsomming, maar weliswaar allemaal gedaan in een tijd van negen tot tien maanden. Chapeau ervoor en voor alles wat jij de afgelopen maanden voor Lansingerland hebt betekend. Jules, ik wil je als locoburgemeester namens het hele college ontzettend bedanken, ook namens de raad, voor je inzet de afgelopen periode. Dankzij jou zijn wij in staat geweest om bestuurlijk door te bouwen aan de grote opgaven die er in Lansingerland liggen. Dank, Jules. En fijn om kennisgemaakt te hebben. De voorzitter: Ik heb nog een paar uur, maar die ga ik niet volmaken hoor. Maak je geen zorgen. Toen Van Oldenbarnevelt het schavot beklom in Den Haag bij de Gevangenpoort, zei hij tegen de beul: maak het kort. En daar ging zijn kop het mandje in. Dus ik wilde het ook maar in feite proberen kort te houden. Ik snap, Jan, dat als er een naam in de lucht komt, Google het eerste instrument is. En AI tegenwoordig heeft ook hele mooie verhalen trouwens over iedereen.

En dat je dan denkt wat krijgen we nu precies? Maar de proof of the pudding is always in the eating. En je moet toch ook een beetje het met elkaar zien uit te vinden. We hebben een mooi kennismakingsgesprek gehad. Daarin heb ik wat dingen gezegd over wat ik van de raadsvergaderingen vond en dat we daar wat aan moesten doen. En dat vonden jullie ook. Maar toen het gebeurde, was het soms toch ook wel weer een beetje lastig. Maar zo gaan die dingen. Ik

31/33

denk, gisteravond terugkijkend in het presidium daarop, dat we toch wel een mooie weg hebben bereikt waar onze nieuwe burgemeester mee verder kan. En zo heb ik hem dat ook vandaag gezegd. Een aardige kerel, dat is leuk. Je zegt ook zo’n ambt, met toch wel ook enig aanzien. Ik herinner me een paar weken geleden dat ik een broodje döner ging halen, omdat ik geen tijd meer had om in Den Haag te gaan eten thuis. En ik kwam in een zaakje waar ze dat spul verkopen. Ik zag er niet direct uit als de gemiddelde klant, moet ik eerlijk zeggen. En daar kwam van achter de toonbank een man in een trainingspak met prachtige sneakers. Die keek mij eens een beetje schattend aan en zei: ja broer. En daarop heb ik geantwoord wat ik wilde hebben. En het smaakte goed. Jenever en Curaçao, dat is wel genoeg voor een rijk leven wellicht. Maar ik weet niet of dit mijn laatste klus was. Het hoeft niet per se wat mij betreft, maar ik zou er ook mee kunnen leven als het wel zo zou gaan overigens. Maar dat ligt in de toekomst verscholen. Ik zal bukken als Trump overvliegt, maar ik wijs er wel op dat we hier kennelijk ook niet meer vrij zijn van allerlei gedoe. Dus waar je ook zit tegenwoordig, er is altijd wel iets te bedenken of te bekijken. In dat licht bezien, dat had ik later willen zeggen, maar dat neem ik dan nu toch maar even mee, heeft u natuurlijk ook allemaal een prachtig kerstpakket gekregen.

We kregen zo’n anderhalve week geleden een heel teleurstellende e-mail dat het kerstpakket van dien omvang was dat je gewoon op de fiets kon komen. En ik had zo’n Ford Transit besteld bij Europcar. Ik denk die moet ik dan maar annuleren. Dan zal het ook wel in dat wagentje van mij passen. Dus u hebt een beetje een chique noodpakket. Ik zou er niet te lang mee wachten om er echt in te kijken, want dan is de helft bedorven, denk ik. Simon, college, wij hebben inderdaad al apart ook even bij mijn vertrek stilgestaan. Op de winkel passen. Dat was niet helemaal de verwoording, maar het was me ook niet verteld dat het een SRV-kar was die voortdurend overal heen reed. Ik heb jullie gezegd ik heb ooit eerder een flipperkastcollege gehad. Dan ging het ook allemaal zo. En die dynamiek hebben wij ook wel een beetje met elkaar gehad, maar we zijn er ook altijd wel goed uitgekomen. En er waren best ook momenten dat er druk op stond. En dat hebben we goed met elkaar opgelost. Net zo goed als er inderdaad in de gemeente en in de dingen die voorbijkwamen verrassingen zaten. Maar goed, ik ben niet zo gauw onder de indruk. Dat hebben jullie natuurlijk ook wel door inmiddels. En dat was misschien ook wel een van de redenen waarom ik uiteindelijk ook hier een poosje mocht besturen. Het is een eervolle functie om te doen. Ik probeer het altijd gelijk goed te doen.

Ik heb ook gezegd toen in het kennismakingsgesprek, je krijgt geen stagiaire, je krijgt een burgemeester. Ik ga zitten en ik ga aan het werk. En ik ben blij ook dat u mij dat vertrouwen gegeven hebt om dat te kunnen doen. Werd het me weer gevraagd, dan zou ik het ook zo opnieuw doen. Maar uiteraard hoop ik dat die vraag niet komt. Dat zou een heel slecht teken zijn. Een echte doe gemeente, zo blijf ik het toch maar zeggen. Maar ook wel in de stap naar een beetje een denk gemeente, ook vanwege de omvang die het een en ander inmiddels gekregen heeft. De insiders weten wel dat ik heb aangedrongen op een andere samenstelling van het presidium. En ik heb begrepen dat het presidium ook de cadeaus uitzoekt. Dan begrijpt u wel waarom ik om een andere samenstelling heb gevraagd. Want in die zwembroek op Curaçao daar zeggen ze geen hé broer, maar hé brada. Ik denk dat ik daar wel een opmerking over krijg dan. Dat hoedje misschien, in het Christoffelpark. Daar zie je toch niet zoveel mensen. Maar ik moet het even rustig uitpakken verder thuis. Er staat druk op ons. Vanavond hadden we natuurlijk ook weer een debatje dat ik denk zo gaat dat dus ook in Lansingerland. En dat mag ook. Moet het ook een beetje zien, denk ik, in de tijd waarin we zijn op dit moment. En ik probeer daar inderdaad maar een beetje mee om te gaan. Dingen toch een klein beetje strak te houden.

Beetje charmeren, beetje krabben en bijten. Het hoort er allemaal bij om het toch ook gewoon op een nette tijd aan het eind te krijgen. Ik vind dat er hard gewerkt wordt op alle fronten in deze organisatie. Dat is zojuist ook door anderen gezegd. Ik vind ook dat de raad hard werkt, overigens. Ik geef het je te doen naast een baan. De griffie heeft van alles moeten ondersteunen en er komt nog meer. In maart hebben we toch ook wel weer het een en ander voor de boeg. Maar ook het college werkt elke dag keihard om in Lansingerland goede bestuurlijke voorstellen naar u toe te brengen. En ook de organisatie die daarachter zit, die doet dat ook met al zijn… Is een organisatie

32/33

mannelijk? Vrouwelijk. De raad is mannelijk. Met haar volle vermogen. En met wat uitspattingen zo links en rechts gaat de zaak wel gewoon rustig vooruit. En dat is het perspectief. Nog heel veel woningen erbij, heel veel inwoners erbij, ook wel heel veel verbinding noodzakelijk. En ik denk dat dat een hele mooie klus is. Ik heb inmiddels de nieuwe burgemeester twee keer mogen spreken. Alle vertrouwen in dat hij dat keurig gaat doen met jullie. En in dat licht wens ik de gemeente Lansingerland het allerbeste. Dank jullie wel. 11. Sluiting De voorzitter: Even nog een laatste opmerking bij het sluiten, want we gaan natuurlijk richting de kerst. Dat heeft u gezien. Er staat een half bos hier in het gemeentehuis en er hangen nog wat ballen in de lucht. Maar dat doen we via een borrel, bubbels en een gezellige nazit. Ik wens jullie allemaal een prachtig reces. Kom goed en gezond terug in januari en dan gaan we weer knallen. Dank je wel.

Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 29 januari 2026,

Griffier,

Voorzitter,

Eveline Hamelink-van Rens

Rik van der Linden

33/33