[BV25.0102] 2025.10.30 Gemeente Lansingerland Gezamenlijke Commissies Begroting

VERSLAG Commissies Algemeen Bestuur, Ruimte en Samenleving

Corsanummer Datum vergadering

: BV25.0102 : 30 oktober 2025

Aanwezig in de raadszaal Commissieleden Leefbaar 3B : Terry Duivesteijn, Johan Philippens, Machiel Crielaard, Jean-Paul Meuldijk, Roy Diepeveen, Marjolein Gielis, Leon Erwich WIJ Lansingerland : Mark Bik, Ton Jansen, Bianca Boonstra, Paul Zantman, Abdelkarim Afalah, Jan Alsemgeest CDA : Jan-Willem van den Beukel, Wouter de Ruiter, Job Halkes, Nelleke Bouman, Charles van Harn, Michel Krieger, Rita Leijendekker, Arnold Oosterlaan, Dave Bergwerff VVD : Nathalie van Bakel, Matthijs Machielse, Ed van Santen, Ivo de Graaf, Christiaan Toussaint, Vincent Jumelet, Marloes Draak, Boris Wezenberg, Eric Kampinga D66 : Erik Jonker, Bert Bakker, Brecht Weerheijm, Ineke den Heijer, Arjen van Berkel, Ronald van der Stad, Sander Smolders CU : Kees-Willem Markus, Bram Oostdijk, Arjen Hofman, Paul Lieverse, Annette Molenaar-van der Beek GroenLinks : Manon van Splunter, Marko Ruijtenberg, Selgei Gabin PvdA : Hamid Azzouzi, Nanno Scheringa, Sonnie Biharie, Valmir Xhemaili Burgemeester Wethouders

: Jules Bijl : Leon Hoek, Michiel Muis, Simon Fortuyn, Titia Cnossen

Voorzitter Commissiegriffier

: Jan Jumelet : Lianne van den Houten

Afwezig VOOR Lansingerland : Petrine van Olst

1. Opening en mededelingen voorzitter De voorzitter: Dames en heren, het is vijf uur. Wij gaan starten met onze gezamenlijke commissievergadering. Dus als iedereen zijn plek in wil nemen, dan kunnen we gaan starten. Welkom aan iedereen die hier aanwezig is. Op de eerste plaats de mensen op de publieke tribune. Fijn dat u er bent en gebruik maakt straks ook van uw democratische recht om in te spreken. Fijn dat er ook heel veel ambtenaren hier aanwezig in de zaal, maar ook elders in het gebouw, meeluisteren om straks het college te helpen. De commissieleden, de leden van het college en anderen die wellicht via de webcast kijken, van harte welkom. Wij hebben in ieder geval een aantal mededelingen en dat is dat afwezig is mevrouw Van Olst van VOOR Lansingerland. Wat later is de heer Oostdijk van de ChristenUnie. De heer Lieverse, die komt ook ietsje later. De burgemeester die is in

1/58

aantocht, die zag ik net al lopen, die liep net binnen. En uiteindelijk, mevrouw Cnossen is ook iets later wegens een andere afspraak. Oh, die zijn ook iets later. Er zijn nog een aantal mensen, althans, die niet op mijn briefje staan, maar die zullen waarschijnlijk zo meteen ook aan gaan schuiven. 2. Inspreker(s) De voorzitter: Wij hebben een twaalftal insprekers vandaag. Afgesproken is dat u allemaal drie minuten spreektijd krijgt. Daar ga ik u ook zoveel mogelijk aan houden, want we hebben een heel lang programma en heel de avond zal gekenmerkt worden door spreektijden. Dus in die zin ga ik u allemaal vragen om daar ook actief aan mee te werken, om u te houden aan uw drie minuten en straks ook de fracties aan hun spreektijd. Na iedere inspreker krijgt de commissie kort de tijd om verhelderende vragen te stellen. Geen politieke statements en dergelijke, maar gewoon verhelderende vragen. Graag gewoon heel duidelijk en korte vragen, zodat het ook te begrijpen is voor een ieder wat u vraagt. Ik ga starten met de eerste inspreekster. Dat is mevrouw Broos. Ik neem aan dat u er bent. Over behoud subsidie voor Tandem Volwassenen en Tandem Jeugd Humanitas Lansingerland. Als u de knop … U wordt geassisteerd hoor. Voor u, gaat uw gang, drie minuten. Inspreker 1: Geachte voorzitter, raadsleden en alle aanwezigen.

Twaalf jaar geleden stapte ik als vrijwilliger van Humanitas binnen bij een gezin. Een gezin, een alleenstaande moeder met een baby en een jong kind. Zonder netwerk, uitgeput, uitgeblust op de bank. Muren om haar heen die niet hoger konden. Als maatje kwam ik elke week bij haar langs. En elke week kwamen we weer een stapje verder. Brachten we structuur, kreeg ze wat zelfvertrouwen, hulp voor de kinderen, ze deed weer mee. Na een jaar kwam ik binnen, toen zei ze, ik heb niet zoveel tijd, want ik moet zo nog even naar de markt. Toen dacht ik, oké, nu zijn we waar we kunnen zijn en we kunnen gaan afbouwen. Tot op heden heb ik af en toe nog een lijntje met haar en het gaat goed met haar. En ze is een stabiele moeder die haar kinderen groot brengt. Dat is wat een maatje kan doen. Achter elke koppeling van Humanitas, van Tandem Jeugd en Volwassenen, schuilt wel zo'n verhaal. Een verhaal van hoop. Een kind dat wordt gepest omdat hij anders wordt gezien. Een jongere die door persoonlijke problemen dreigt uit te vallen. Of een volwassene die zich na verlies of isolement toch weer voort durft te zetten, zich durft weer te openen. Mijn naam is Lianne Broos, inmiddels voorzitter van Humanitas Lansingerland. Al 17 jaar werken wij met verschillende partners, ook in onze gemeente, met 230 vrijwilligers. Jaarlijks geven we ondersteuning aan meer dan 500 deelnemers.

Onze zienswijze hebben we met u gedeeld. Even in het kort, preventie loont meer dan herstel. Als vrijwilliger kom je vaak preventief al langs. Met vaak de uitkomst dat zwaardere zorg niet meer nodig is. Of minder nodig is. We versterken het sociaal netwerk. We lopen naast iemand mee en zorgen weer dat de sociale contacten terugkomen. Een blijvende zelfredzaamheid. De impact die we maken voor de langere termijn, mensen die weer mee kunnen doen in de maatschappij, zich niet alleen voelen. Maar ook de samenleving van onze betrokken inwoners. We benutten onze burgerkracht met onze vrijwilligers. De toekomst waar we steeds meer op moeten gaan leunen. De vrijwilligers, de mantelzorgers, ze worden belangrijk en steeds belangrijker. Onze vrijwilligers die zich wekelijks belangeloos inzetten. Ook daarvoor is Tandem Jeugd en Volwassenen belangrijk. Laten we ons vrijwilligerskorps ook niet in de kou staan. Ik wil jullie vragen om te zorgen dat we dit niet kwijtraken. Want ook dit moeten we als inwoners voor Lansingerland. Laten we samen onze Tandem Maatjes behouden. Voor onze jeugd, voor onze volwassenen en voor de inwoners van Lansingerland. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel voor uw inspraak. Ik kijk even rond of er vragen zijn. Ik zie een vraag van de heer Alsemgeest. Gaat uw gang.

2/58

De heer Alsemgeest: Voorzitter, dank u wel. En dank aan de inspreker. Even een verhelderende vraag. Hoeveel mensen heeft u op deze manier op sleeptouw? En hoe lang duurt een beetje gemiddeld zo'n traject dat u zegt van, dit gaat de goede kant op? Inspreker 1: Jaarlijks bereiken we ongeveer 500 deelnemers, waarbij je ook nog indirect weleens, mijn moeder had ook 2 kinderen en indirect ben je daar ook het Maatje voor. Dus dat is jaarlijks 500 deelnemers bereiken we. En gemiddeld, soms ben je na 4 maanden klaar, soms een jaar. Maar we proberen rond een jaar gemiddeld wel af te ronden. De voorzitter: Dank u wel. Zijn er nog andere verhelderende vragen? Mijnheer Weerheijm, gaat uw gang. De heer Weerheijm: Dank u wel, voorzitter. U gaf aan ook het belang van de preventieve werking van de Maatjestrajecten. Hoe vaak ziet u bijvoorbeeld ook mensen weer die aan een Maatjestraject hebben meegedaan ook weer terugkeren bij zo'n Maatjestraject? Of is het vaak van nadat ze het traject hebben doorlopen dat u ze dan ook niet meer terugziet op die manier? Inspreker 1: Het laatste is de bedoeling. En dat is ook waarom we rustig afbouwen, in plaats van elke week, elke twee weken, om het wel te borgen. Het kan voorkomen dat er een terugval is of dat er iets in iemands leven gebeurt waardoor toch weer een probleem naar boven komt.

Of dat je zegt, er komt een andere hulpvraag en ze weten ons preventief te vinden. Want ze mogen zichzelf ook aanmelden. Het komt voor, maar het is ook een regel, maar grotendeels eigenlijk niet. De voorzitter: Dank u wel. Ik ga naar de heer Azzouzi voor een technische vraag. De heer Azzouzi: Dank u wel. Ik had een vraag over de kosten. Die preventieve maatregelen kunnen ook op lange termijn kosten besparen. Kunt u dat eventjes toelichten? Inspreker 1: Omdat wij vooral gericht zijn om in de preventieve schil al bij de mensen achter de voordeur te komen, ben je natuurlijk veel eerder, zeker met de huidige lange wachtlijsten, zal ook de problematiek alleen maar verergeren als je niet iemand elke week ziet. Dus daarmee kan je nooit exact toerekenen wat je voorkomt. Maar je kan wel zeggen dat wij veel sneller beschikbaar zijn door er elke week te zijn. Eigenlijk daarmee preventief zorgen dat het niet een schil verder komt richting professionele hulpverlening. Is daarmee het antwoord een beetje? De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk nog even rond. Nee. Dan dank ik u voor uw inspraak en gaan wij naar de volgende. Inspreker 1: Dank u wel voor jullie aandacht. De voorzitter: Dat is mevrouw Van den Akker over de waardevolle bijdrage van vrijwilligers voor deelnemers Tandem Maatjes Volwassenen en het effect daarvan. En u bent volgens mij een beetje gekoppeld aan inspreker 1.

Inspreker 2: Klopt, ja. Lianne is voorzitter en ik ben een coördinator, dus in de uitvoering zit ik. Dank u wel. Geachte leden van de gemeenteraad en het college en aanwezigen. Mijn naam is Monica van den Akker en ik ben coördinator Tandem Volwassenen. Ruim acht jaar geleden alweer kwam ik in aanraking met Humanitas. Een vacature voor een coördinator die bewoners helpt te ondersteunen op het gebied van eenzaamheid en sociaal isolement. Prachtig werk. Zo fijn om een glimlach op het gezicht van een deelnemer te toveren. Even

3/58

die aandacht, even iemand voor zichzelf, even het verhaal kwijt kunnen. Samen iets ondernemen, weer onder de mensen komen, even dat duwtje in de rug. In de afgelopen jaren heb ik veel deelnemers en vrijwilligers voorbij zien komen. Eentje is me toch eigenlijk altijd wel bijgebleven. Een dame van half vijftig die na een zwaar werkzaam leven en zorg alleen voor haar jongens volledig thuis kwam te zitten, geen stap meer buiten de deur kon zetten en in een hoekje zat weg te kwijnen. Een hulproep van haar zoon. Hij belde mij. Kunnen jullie mijn moeder ondersteunen met een vrijwilliger. Ze heeft het zo ontzettend nodig. Mevrouw had het zelf nooit bedacht, maar stond er zeker voor open. Jolanda, onze vrijwilliger, zag het wel zitten. Maar het viel niet mee voor onze vrijwilliger. Het was volkomen eenrichtingsverkeer van de deelnemer. Zo erg was de behoefte om haar verhaal kwijt te kunnen. Al die hulpverlening om haar heen, die er ondertussen ook was, was ook zo vermoeiend voor haar. Nu eens iemand die naar haar luisterde, in haar tempo, op haar eigen wijze. Het kostte de vrijwilliger best wel wat energie en moeite om mevrouw weer actief te krijgen. Soms moest de vrijwilliger ook zelfs op haar handen gaan zitten, want zij wilde weleens sneller dan de deelnemer aankon. Beetje bij beetje kwam mevrouw weer in haar eigen doen. Ze gingen samen dingen doen, zoals een rondje om haar huis.

Samen creatief aan de slag met kerstballen, recepten uitwisselen, op een schildercursus, noem het maar op. En langzaamaan zag mevrouw weer het zonnetje gaan schijnen. Natuurlijk met zeker de afwisselingen naar mindere momenten, maar dat mag. Ik zal mijn betoog gaan versnellen, want hoe het nu is, dat is dat ze vandaag de dag, deze zelfde mevrouw, zelf vrijwilliger is geworden bij Humanitas Tandem voor een oudere dame en gastvrouw is bij onze vriendensoos. Ze doet dus weer mee in de maatschappij en volgens mij draait het daarom. De koppeling is succesvol afgesloten. Maar Jolanda heeft zeker nog contact met mevrouw en dan is Jolanda ook weer even die zo vertrouwde praatpaal. U zult begrijpen dat ik erg geschrokken ben van het feit dat de gemeente juist op dit gebied, op deze mooie, maar vooral laagdrempelige werkzaamheden gaat bezuinigen. Hoe gaat dat nu verder met al deze mensen in Lansingerland die even een steuntje in de rug nodig hebben? In de hulpverlening? Of gewoon verder verpieteren? Beste raadsleden en college, laat deze mooie, informele ondersteuning niet verdwijnen. Het zal meer kwaad doen dan goed. Ik ben heel trots op al het werk dat wij doen voor al die bewoners van jong tot oud. Dat mag toch zomaar niet verdwijnen. Bedankt voor uw aandacht. Ik hoop met echt mijn hele hart dat wij u een trigger hebben gegeven om de bezuinigingen nog eens te heroverwegen.

Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Even het volgende, ik begrijp dat u graag uw medeleven wil uiten. Maar het is niet te doen gebruikelijk om te klappen of boe te roepen of wat dan ook. Dus dat vraag ik u. Het is misschien een beetje flauw, maar dat zijn wel de regels van het huis. Dus ik wil u vragen om dat even achterwege te laten. Omdat uiteindelijk zullen er voor- en tegenstanders zijn en we willen dat altijd zo neutraal mogelijk houden. Dus, maar goed. Inspreker 2: Applaus is voor iedereen. De voorzitter: Uiteraard. Dat begrijp ik. Ik begrijp ook de waardering voor iedereen die hier is. Maar dat zijn gewoon de regels waar we graag ons aan vasthouden. Ik kijk even rond of er technische vragen zijn. Of toelichtende vragen. Ik zie de heer Van den Beukel. Gaat uw gang. De heer Van den Beukel: Dank u wel. Inderdaad een hele technische. Ik was gewoon benieuwd hoeveel jaar eigenlijk dit type ondersteuning al wordt gegeven in Lansingerland?

4/58

Inspreker 2: Op het gebied van Tandem is dat volgens mij nu ergens 12,5 jaar. 12,5, 13 jaar. En dat geldt dus eigenlijk voor jeugd, volwassenen en ouderen. Dus dat is van alle leeftijden. Dus we hebben kinderen van 6 jaar, maar we hebben ook de oma van 104. De voorzitter: Ik kijk even verder rond. Zijn er nog anderen? Nee? Dan dank ik u hartelijk. Dan gaan wij naar mevrouw De Haan over het effect op jongeren en gezinnen wanneer subsidie op Maatjesprojecten voor informele zorg gekort en gestopt wordt. Voor u ook drie minuten. Gaat uw gang. Inspreker 3: Goedenavond, mijn naam is Joyce de Haan van Jong Perspectief. Geachte leden van de gemeenteraad en het college, allereerst een vraag aan u, wie was voor u een belangrijk persoon in uw jeugd? Voor onze ambassadeur en uw dorpsgenoot Karim Amghar was dat de wijkagent. Voor de jongeren van Jong Perspectief is dat in heel veel gevallen hun maatje of mentor. Personen die er op het juiste moment in het leven van de jongeren zijn. De jongeren zien, echt zien. En door hun aanwezigheid richting geven aan hun leven. Nu dreigen juist deze personen van het toneel te verdwijnen door de voorgenomen bezuinigingen op de Maatjesprojecten. Begrijpen doen we dat niet. In het beleidsplan Kansrijk Opgroeien lezen we over het versterken van de sociale basis. Gezinnen helpen zelf de regie te krijgen. Hun netwerk te vergroten.

Kinderen helpen steviger in hun schoenen te staan en hun sociale en emotionele vaardigheden te vergroten. Zorg dragen voor kansengelijkheid en voorzien in laagdrempelige informele ondersteuning. Dat is wat Jong Perspectief doet en is. De reden van het stopzetten van de Maatjesprojecten, zo wordt genoemd, zijn bezuinigingen. Wij begrijpen dat er bezuinigd moet worden. Maar deze keuze begrijpen we niet. De kosten voor maatjesprojecten vallen namelijk in het niet bij de enorm hoge kosten van de jeugdzorg. Zoals een oud-wethouder uit de buurgemeente zei, gemeenten zitten met de Maatjesprojecten voor een dubbeltje op de eerste rij. Om een idee te geven, vier jaar geleden gaf een Nederlandse gemeente gemiddeld ruim 10.000 euro uit per jeugdige met jeugdzorg. En waar moeten schoolmaatschappelijk werker, de JOS’er, de jeugdconsulent, het CJG naar verwijzen als er geen Maatjesprojecten zijn? Er is juist een beweging in gang gezet om niet alleen maar naar specialistische duurdere hulp te verwijzen, maar juist het netwerk erbij te betrekken. Door het stopzetten van Maatjesprojecten wordt de druk op jeugdzorg alleen maar groter. En zoals gezegd, de kosten alleen maar hoger. Jong Perspectief komt bij mensen thuis en we krijgen daardoor een goed beeld van wat er speelt binnen gezinnen. Doordat we dichtbij zijn, zien we vaak al vroeg als er iets mis dreigt te gaan.

Wanneer het nodig is, schakelen we professionele hulp in, zodat gezinnen op tijd de juiste ondersteuning krijgen. Door deze samenwerking tussen informele en formele zorg, voorkomen we dat problemen groter en de hulp zwaarder en duurder worden. Dat is goed voor de gezinnen en voor de samenleving. En dan hebben we het niet eens over het aspect dat Maatjesprojecten ervoor zorgen dat mensen naar elkaar omkijken in Lansingerland. Het zorgt voor verbinding in de samenleving. Juist in deze tijd van polarisatie zo belangrijk. Verschillende doelgroepen en culturen ontmoeten elkaar en vriendschappen ontstaan. Ik ga naar de laatste alinea, voorzitter. Ik zie u kijken. Er zijn verschillende Maatjesprojecten in Lansingerland actief. Ik ben er trots op dat we nauw met elkaar samenwerken. We hebben allen onze eigen expertise en vullen elkaar aan, verwijzen door naar elkaar, alles om ervoor te zorgen dat we gezinnen, kinderen en jongeren zo goed mogelijk kunnen ondersteunen. Ik vraag u, geachte raadsleden en college, om dit bezuinigingsvoorstel te herzien. Wij denken graag met u mee, door bijvoorbeeld te kijken naar mogelijkheden van inzet van Rijkssubsidies. Maar laten we de kwetsbare medeburgers, en dat kan een ieder van ons zijn op een bepaald moment in het leven, niet aan hun lot over of het noodgedwongen gebruik te laten maken van onnodige specialistische hulp.

Bedankt voor het luisteren en ik hoop van harte dat we ons mooie en zinvolle werk van Jong Perspectief kunnen blijven voortzetten in Lansingerland.

5/58

De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk even naar, ik zie de heer Alsemgeest. Gaat uw gang. De heer Alsemgeest: Voorzitter, dank u wel. Dank, inspreker. Ik zou graag eens van u horen. Ik wil u eerst heel hartelijk danken voor al het werk wat u doet. Heel belangrijk binnen onze gemeenschap. Maar hoeveel tijd besteedt u hieraan per week, per vrijwilliger? Inspreker 3: Hoe vaak vrijwilligers bij de gezinnen komen? Er wordt wekelijks afgesproken, of één keer in de twee weken. En je ziet ook dat de vrijwilliger een jaar lang ook met het kind en het gezin optrekt. Maar nog belangrijker, en dat hoorden we net ook al van de vorige insprekers, er ontstaan vriendschappen voor het leven. We bestaan dit jaar twintig jaar, Jong Perspectief. En we zien ook vriendschappen die al zo lang bestaan en een heel leven met elkaar meegaan. De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk even verder. Mijnheer Van den Beukel. De heer Van den Beukel: Dank u wel voor uw inspraak. Ik heb twee vragen. Ten eerste, in deze systeemwereld, zoals we dat noemen, van papier in dit gemeentehuis, hebben dingen een nummer op de lijst van potentiële bezuinigingen. Weet u toevallig welk nummer dan Jong Perspectief onder valt? Want dat is een andere term dan intern wordt gebruikt. Dat is mijn eerste vraag.

Mijn tweede vraag is, als ik die meteen mag stellen, ziet u ook mogelijkheden voor andere financieringsbronnen als de steun van de gemeente zou wegvallen? Inspreker 3: We merken, Lansingerland financiert niet voor 100 procent onze projecten. Wij doen ook aan cofinanciering en we maken ook gebruik van fondsen, landelijk en regionaal. Daar maken we ook de laatste jaren al meer gebruik van. Maar we zien ook Rijksgelden, bijvoorbeeld rond mentale gezondheid, waar bijvoorbeeld ook onze projecten onder kunnen vallen. Want dat is het onderwerp waar wij ons mee bezighouden. Over de nummering, we vallen onder 2 nummers. Het is me eerder gevraagd deze week, ik weet dat het in ieder geval 102 is en 94 of 96. 96. De voorzitter: Dan is dat mysterie ook opgelost. Ik kijk even verder, mijnheer Hofman. De heer Hofman: Mevrouw De Haan, u gaf een hele mooie financiële duiding van hoe u, uw organisatie, tegenover de gemeente staat, toen u zei, de gemeente zit voor een dubbeltje op de eerste rang. Stel dat u daar nou niet meer zit. Er zit straks de jeugdconsulent en de zwaardere jeugdzorg en misschien zelfs mensen uit de criminaliteitsketen, voor hoeveel zitten die nou op de eerste rij? Inspreker 3: Ik noemde eerder al een bedrag in mijn inspreektekst, dat dat rond de 10.000 euro per jaar zal zijn per jeugdige. Dus dat is een vertienvoudiging zo'n beetje. De voorzitter: Dank u wel.

Mevrouw Biharie. Mevrouw Biharie: Dank u wel, voorzitter. Dank voor uw inspreektekst. Ik hoorde u zeggen van, u komt bij de mensen thuis. Houd dat in, kunt u even dat kort toelichten? Want de zorgprofessionals hebben problemen om achter de voordeur te komen. Hoe zit het bij uw organisatie? Inspreker 3: Bij Jong Perspectief komen de vrijwilligers bij de gezinnen thuis. Daardoor zien ze al best snel wat er ook aan de hand is en signaleren soms ook problemen die meer hulp vragen. Daarom ben ik ook blij dat we nauw samenwerken met de informele zorg, maar ook met de formele zorg in Lansingerland. Er zijn korte lijnen en we kunnen dus op die manier

6/58

snel schakelen. Dat kan ervoor zorg dragen dat er niet duurdere trajecten in hoeven gezet, omdat je er op tijd bij bent. De voorzitter: Ik zie dat de heer Van den Beukel nog een derde vraag heeft. Als het kort is, dan graag. De heer Van den Beukel: Dank u. De korte vraag is, die me net even was ontschoten, u heeft aangegeven dat de wethouder heeft gezegd, er moest worden bezuinigd. Is er ook een inhoudelijke reden gegeven naar u door het college of door het ambtelijk apparaat waarom eigenlijk deze bezuiniging wordt voorgesteld? Inspreker 3: Daar kan ik kort over zijn, nee. De reden is bezuinigingen en niet waarom deze keuze is gemaakt. De voorzitter: Ik kijk even verder of er nog vragen zijn. Nee? Dan dank ik u hartelijk. Dan ga ik nu naar mevrouw Van der Helm over de subsidieaanvraag voor VTV over ‘26. Ook u, drie minuten. Gaat uw gang. Inspreker 4: Dank u wel. Geachte voorzitter en raadsleden en andere aanwezigen, mijn naam is Esmé van der Helm van stichting VTV. Samen met vele vrijwilligers ondersteunen wij al jarenlang inwoners van de gemeente Lansingerland met een beperking. Kinderen, jongeren en volwassenen. Wij maken meedoen mogelijk, iets wat voor velen niet vanzelfsprekend is. De gemeente wil de subsidie van onze 3 diensten stoppen. Deels in 2026 en deels of geheel in 2027. Het gaat hierbij om Thuismaatjes, groepsactiviteiten en de vriendengroep samen.

In 4 zinnen wat dat betekent. 1. Geen Maatje meer voor 25 kwetsbare en overbelaste gezinnen. Wat voorkomt dat ze in zwaardere jeugdzorg belanden, wat we al eerder hoorden. 2. Mensen met een verstandelijke beperking raken hun hobby's en hun sociale netwerk kwijt. Onze groepsactiviteiten zijn vaak de enige plek waar ze vrienden hebben, creatief bezig kunnen zijn of gewoon zichzelf zijn. Stoppen betekent isolement. 3. Kinderen met autisme en/of een verstandelijke beperking verliezen hun veilige plek waar ze zichzelf kunnen zijn. De wekelijkse vriendengroep Samen werd op verzoek van ouders en organisaties en in samenwerking met de gemeente gestart, omdat er geen aanbod was voor deze groep kinderen. In 2,5 jaar is een hechte groep ontstaan en die zou nu over twee maanden alweer abrupt verdwijnen. 4. We bezuinigen op preventie, in plaats van er juist op te investeren. Dit beleid leidt tot forse bezuinigingen op preventie, terwijl de gemeente ook aangeeft juist te willen inzetten op preventie, normaliseren en sterke netwerken. Dat is precies wat wij bij VTV doen. Onze vrijwilligers bieden ook steun voordat zwaardere zorg nodig is. Bovendien, binnen al deze 3 onderdelen zijn vrijwilligers uit Lansingerland actief. Zij dragen de sociale basis waar we als gemeente zo trots op zijn.

Waarom zouden we dat afbreken terwijl we juist moeten investeren in wat werkt? Deze bezuiniging raakt mensen die het hardst onze steun nodig hebben. En het druist in tegen het VN-verdrag handicap dat gemeenten oproept ervoor te zorgen dat iedereen kan meedoen. Wij vertrouwen erop dat u niet wilt dat de meest kwetsbare inwoners nu de rekening gaan betalen. Wij vragen u daarom om dit besluit te heroverwegen en de voorzieningen van VTV te behouden in 2026 en daarna. Want dit gaat niet over cijfers, maar over mensen. En niemand kan dat beter vertellen wat dat betekent dan onze deelnemers zelf. Dus daarom wil ik mijn collega Petra vragen om de reactie van enkele ouders en deelnemers voor te dragen. Het is kort, want de ouders konden zelf niet aanwezig zijn. Inspreker 5: De ouders geven allen aan dat het voor hun kind heel erg moeilijk is om in de eigen buurt aansluiting te vinden vanwege het feit dat hun kind naar het speciaal onderwijs gaat. Dat is meestal niet in de buurt. Eén ouder zegt: het project Samen leek ons een ideale gelegenheid voor Roan om alsnog vriendjes in de buurt te maken en sociale vaardigheden op

7/58

te doen. Nu dit project, Samen, wegbezuinigd dreigt te worden, zal Roan waarschijnlijk nog verder in een isolement raken, met alle gevolgen van dien. Het kan toch gewoon niet zo zijn dat kinderen met een beperking de rekening moeten gaan betalen voor deze bezuinigingen. Dat is echt een oproep uit de tenen van de ouders. Een deelnemer van Thuismaatjes, die ook deelnemer is van de vriendengroep Volwassenen, heeft niet aangeboren hersenletsel en zij heeft de moeite genomen om toch een paar woorden op papier te zetten. Zij zegt: ik heb VTV vrijwilligers nodig om sociaal te zijn en als dat stopt, dan zit ik thuis. De overheid zegt toch dat iedereen mee moet doen in de wereld? Een andere ouder, ook van het project Thuismaatjes, geeft aan: dankzij VTV Thuismaatjes is er een match gevonden met een gezin met twee jonge meiden. Wij hebben zelf een dochter die in Den Haag op school zit vanwege haar handicap en zij mist daardoor aansluiting in de buurt. Bij dit gezin met twee jonge meiden klikt het van beide kanten enorm goed. Ze zien elkaar als vriendjes en één keer per maand spelen ze een dag bij elkaar. Voor ons als ouders is het enerzijds enorm fijn om te zien hoe blij zij is dat zij ook vriendinnetjes heeft en anderzijds dat wij als gezin even een moment ontzorgd worden. Het zou voor ons echt een groot gemis zijn als een organisatie als VTV wordt opgeheven.

Zij zetten zich in om mensen bij elkaar te brengen die elkaar anders nooit hadden ontmoet. Net als heel veel andere Maatjesprojecten overigens. De voorzitter: Ik ga u onderbreken, want ik ga nu toch ook een klein beetje streng worden, want anders lopen we heel erg uit de tijd. Inspreker 5: Ik begrijp het. De boodschap is overgekomen, denk ik. De voorzitter: De boodschap is, denk ik, heel helder. Dank u wel. Ik ga toch even kijken of er toelichtende vragen zijn. Mijnheer Van den Beukel, gaat uw gang. De heer Van den Beukel: Dank u wel. Een beetje een herhaling van zetten, maar dank u wel voor uw inspraak. Ik heb ook aan u twee vragen. Hoeveel jaar verleent u al uw diensten aan de gemeente Lansingerland? Ten tweede, heeft u een inhoudelijke reden gekregen waarom de bezuiniging wordt voorgesteld? Inspreker 4: Dank u wel voor de vragen. Allereerst op vraag 1 antwoord te geven, VTV is ongeveer 20 jaar actief, maar ook met eerdere namen, Praktische Thuishulp hebben we nog geheten. Maar ongeveer 20 jaar in Lansingerland. En de stichting zelf bestaat ongeveer 65 jaar. En op antwoord op vraag 2, nee. De voorzitter: Dan kijk ik, mijnheer Alsemgeest, gaat uw gang. De heer Alsemgeest: Voorzitter, dank u wel. Dank aan de inspreekster. Als ik het eens bekijk, dan gaat u in ieder geval meer dan 50 procent van de centjes inleveren die u altijd gekregen heeft.

En zeker op het project vriendengroep Samen, daar krijgt u helemaal niks meer. Hoe gaat u nu uw werk doen? Gaat u dat geld wat u nog krijgt, gaat u dat toch verdelen over die drie punten? Of zegt u van, dat vrienden Samen moet helemaal stoppen en de andere projecten gaan door? Inspreker 4: Ons is eigenlijk verteld dat de vriendengroep Samen eigenlijk per januari dan zou stoppen. Dus dat was ook geen keuze. Dus eigenlijk de twee andere diensten zou 25 procent van afgaan en het jaar daarna op nul. En vriendengroep Samen moet dus eigenlijk al over twee maanden geheel stoppen. Dat is een wekelijkse vriendengroep, dus dat is een grote impact.

8/58

De voorzitter: Ik kijk even verder rond. Geen andere vragen? Dan dank ik u hartelijk. Even kijken, dan gaan we naar mevrouw Pruisers. Is er nog niet? Nee, die is iets later. Die hadden we als nummer vijf staan, maar die gaat dan iets later aan de orde komen. Dan gaan we naar mevrouw Slinger over de dienstverlening in de preventieve Jeugdgezondheidszorg CJG Rijnmond. Voor u uiteraard ook drie minuten. Gaat uw gang. Inspreker 6: Dat ga ik proberen. Geachte aanwezigen, ik spreek vandaag namens CJG Rijnmond, dat zich inzet voor de preventieve Jeugdgezondheidszorg in Lansingerland. Het CJG biedt een breed scala aan diensten. Waaronder het wettelijk verplichte basispakket Jeugdgezondheidszorg, het Rijksvaccinatieprogramma, zwangerschapsgesprekken en het aanvullende preventieve pakket. Het betreft een taak van de gemeente om zorg te dragen voor de gezondheid en het welzijn van kinderen en jongeren en hun ouders. Het is niet alleen belangrijk voor de gezondheid van de jeugd, maar ook voor het voorkomen van toekomstige problemen. Wat uiteindelijk de belasting van andere hulpverlening kan verminderen. Met de aangekondigde bezuiniging op het aanbod vanaf 2027 zullen we echter een aanzienlijke terugslag ervaren in de effectiviteit van ons werk. De bezuiniging betekent dat we in 2026 15 procent minder gezinnen in kwetsbare omstandigheden kunnen helpen met de diensten in dit aanbod.

En in 2027 zelfs 60 procent minder. Dit heeft serieuze gevolgen voor kwetsbare gezinnen in Lansingerland. Zowel voor de ouders die de ondersteuning nodig hebben rondom de opvoedvaardigheden en hechting, de producten die binnen dit aanbod vallen, zoals groepsgerichte voorlichting, shantala babymassage en het product Stevig Ouderschap, zijn juist de interventies voor deze gezinnen van groot belang. Ze zorgen ervoor dat ouders de juiste ondersteuning krijgen in de cruciale eerste jaren van het ouderschap. Wat niet alleen de gezondheid en ontwikkeling van kinderen ten goede komt, maar ook bijdraagt aan een gezonde, stabiele samenleving op de lange termijn. Graag loop ik de diensten binnen dit aanbod met u door. Groepsgerichte voorlichting. Minder voorlichtingsbijeenkomsten betekent dat ouders minder ruimte hebben om hun ervaringen en tips met elkaar te delen. Dat zal leiden tot een grotere druk op individuele zorgmomenten, die uiteindelijk hogere kosten zullen hebben op langere termijn. Shantala babymassage. Het afbouwen van dit aanbod betekent dat kwetsbare ouders minder mogelijkheid hebben om een gezonde hechting met hun kinderen te ontwikkelen. Dat kan leiden tot langdurige hechtingsproblemen die de ontwikkeling van het kind op de lange termijn kunnen beïnvloeden. Prenataal en de andere vorm van Stevig Ouderschap.

Dit aanbod biedt ouders in kwetsbare omstandigheden de steun die ze nodig hebben om met vertrouwen hun ouderschap vorm te geven. Zonder de ondersteuning missen de ouders de pedagogische kennis en vaardigheden die ze nodig hebben voor een kansrijke start voor hun kinderen. Als CJG Rijnmond maken we ons zorgen dat door de bezuinigingen het risico op latere problemen groter wordt. Niet alleen voor de gezinnen zelf, maar voor de gemeente als geheel. Aangezien er een grotere kans bestaat dat deze gezinnen later terugvallen op intensievere en duurdere jeugdhulp. Tot slot willen we benadrukken dat het flexibele aanbod van CJG Rijnmond volledig aansluit bij de doelen van het beleidsplan Jeugd in Lansingerland. Het plan richt zich juist op het kansrijk opgroeien en het versterken van de sociale netwerken. Het afbouwen van deze diensten zou juist de verkeerde signalen afgeven en het realiseren van deze belangrijke doelstellingen in gevaar brengen. Ik verzoek u dan ook dringend om deze bezuiniging te heroverwegen, zodat wij de kwetsbare gezinnen in Lansingerland kunnen blijven ondersteunen met de hiervoor besproken diensten. Dank u wel voor uw aandacht. De voorzitter: U ook bedankt. Ik kijk even rond. Ik zie dat de heer Hofman een toelichtende vraag heeft. De heer Hofman: Dank u wel. U beschrijft uw flexibele diensten.

Volgens mij heeft het CJG ook wettelijke taken die we moeten uitvoeren. Betreft dit dan bovenwettelijke taken? Kunt

9/58

u dan toelichten waarom deze flexibele diensten dan misschien niet in dat wettelijke pakket horen? Inspreker 6: Dat is een vrij complexe vraag. Ik probeer het simpel te beantwoorden. We hebben inderdaad een wettelijke taak om de Jeugdgezondheidszorg beschikbaar te maken in de regio Rijnmond als geheel. Daar maken we regionaal dan ook afspraken over met elkaar. Daarnaast hebben we al een jarenlange traditie dat we met elkaar kijken, wat is er in de specifieke gemeente eigenlijk bovenop dat wettelijke pakket nodig voor de specifieke inwoners van die gemeente? En dat stuk vatten we in een product wat we dan noemen, aanvullend preventief pakket. Wat we al een aantal jaren ook, vanaf het begin van CJG Rijnmond uitvoeren, ook in Lansingerland. De voorzitter: Ik zie een vraag van de heer Van den Beukel. De heer Van den Beukel: Dank voor uw inspraak, ook over het regionale perspectief. Hoe zou deze bezuiniging zich verhouden tot het aanbod wat u wel kunt doen in andere gemeenten? Dus gaan we hiermee enorm afwijken, in andere woorden? Valt dat mee? Inspreker 6: Ik maak even de brug naar de vorige vraagsteller ook. We maken dus individuele afspraken met gemeenten over wat er nodig is in de verschillende gemeenten. In Lansingerland ben ik blij dat we dit flexibele aanbod hebben, wat maakt dat onze professionals ook per jaar kunnen inschatten wat er op dat moment nodig is.

De vergelijking met andere gemeenten, er zijn heel veel gemeenten in ons gebied die Stevig Ouderschap hebben. Is ook een product wat wetenschappelijk onderbouwd is en misschien niet in alle gemeenten in dezelfde omvang is, maar wel in de meeste gemeenten aanwezig is. De voorzitter: Ik ga naar de heer Azzouzi. Gaat uw gang. De heer Azzouzi: Dank u wel, voorzitter. Dank u wel voor uw inspraak. Deze bezuiniging betekent 60 procent minder kwetsbare gezinnen helpen. Wat betekent dat concreet? Inspreker 6: In aantallen bedoelt u? De heer Azzouzi: Nee, niet in aantallen, maar ook de gevolgen als wij die 60 procent niet helpen. Inspreker 6: Het betreft hier producten die we aanbieden aan kinderen en gezinnen in kwetsbare omstandigheden op dat moment. Op het moment dat we het aanbod niet hebben, dan ondersteunen we ze dus niet in die cruciale eerste periode van het leven van een kind en soms het bestaan van een gezin. We weten met elkaar dat die eerste duizend dagen van een kind ontzettend cruciaal zijn. Dus op het moment dat we op dat moment die ondersteuning niet kunnen bieden, we hebben allemaal geen glazen bol, maar dan heb je niet de basis die je zou willen hebben voor de rest van het leven van het kind en van het gezin op dat moment. De voorzitter: Ik kijk even verder rond. Zijn er nog anderen? Nee? Dan dank ik u hartelijk. Inspreker 6: Dank voor de aandacht.

De voorzitter: Dan ga ik naar mevrouw Anemaat over het belang voor mentale gezondheidspreventie. Voor u uiteraard ook drie minuten. Gaat uw gang.

10/58

Inspreker 7: Geachte voorzitter, geachte raadsleden, dank u wel dat ik vandaag hier mag inspreken. Mijn naam is Nadia Anemaat en ik ben directeur van Avant Sanare. Dat is een GGZ-preventieorganisatie. Ik wil graag uw aandacht vragen voor iets wat in de begrotingen vaak slechts een voetnoot lijkt, maar in werkelijkheid het fundament vormt van een sterke, gezonde samenleving. Preventie op het gebied van mentale gezondheid. Mentale gezondheid speelt een cruciale rol in vrijwel elk aspect van het leven. Sociale relaties, studie, werk en levenskwaliteit. Wanneer het goed gaat met het hoofd en hart, kan de rest ook meebewegen. We merken echter een groeiende druk in de samenleving. Jongeren ervaren stress en prestatiedruk, ouders zoeken naar balans en steeds meer volwassenen vallen uit door spanning of zorgen. Preventie is geen luxe. Het gaat over veerkracht, over mee kunnen doen over signaleren en over samen een samenleving creëren waarin ondersteuning dichtbij is en mentale gezondheid een vanzelfsprekend onderdeel is van het dagelijks leven. Dat lukt alleen als er een samenhangend preventief netwerk is. Gericht op de preventie piramide. Waarin we universeel, selectief en geïndiceerd inzetten. En waarin door de gemeente ruimte wordt geboden aan innovatie en nieuwe initiatieven.

Als we dat doen, dan signaleren we vroeg, bieden we steun dichtbij en voorkomen we dat lichte krachten uitgroeien tot complexe problematiek. De problematiek die wij nu terugzien in druk op de zorg. Ik realiseer mij ook dat preventie iets is wat moeilijk meetbaar is. Hoe toon je aan wat nooit is ontstaan? Het onderzoek van het RIVM laat zien dat wanneer het mentaal welbevinden van 1 miljoen volwassenen met slechts 5 procent verbetert, dat een maatschappelijke besparing van ongeveer 144 miljoen per jaar oplevert. En achter dat bedrag schuilt meer dan geld. Het betekent minder eenzaamheid, minder uitval, minder kinderen die in de zorg belanden en meer bewoners die zich gezien, gehoord en geholpen voelen. En toch zien we dat juist op preventie wordt bezuinigd. Op papier lijkt dat logisch, het zijn geen wettelijke taken. Maar in de praktijk is preventie de meest duurzame en kosteneffectieve zorg die we kennen. Wie nu snijdt in preventie creëert later meer zorgvragen, langere wachtlijsten en hogere maatschappelijke kosten. De begroting voor 2026 is een moeilijke. Maar juist in zo'n jaar is het belangrijk om te investeren in de voorkant, in preventie, in veerkracht en in versterken van wat werkt. Lansingerland heeft een sterke basis van betrokken professionals, scholen en inwoners. Laten we die basis vasthouden en juist verder versterken.

Ik geloof dat we samen een gemeente kunnen blijven waarin welzijn de norm is. Waarin we niet wachten tot problemen groot worden, maar de kracht van bewoners vroeg herkennen en juist die versterken. Mijn oproep aan u is daarom eenvoudig, maar wezenlijk. Geef preventie een structurele plek in beleid en begroting. Blijf investeren in wat werkt. Geef ruimte aan ontwikkeling. En bouw verder aan een netwerk waarin inwoners, scholen en professionals elkaar weten te vinden. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk even rond of er verhelderende vragen zijn. Mijnheer Weerheijm, gaat uw gang. De heer Weerheijm: Dank u wel, voorzitter. Bedankt voor uw inspraak. Zijn er bepaalde specifieke posten die u nu heeft gezien die in het voorstel van de begroting worden bezuinigd waarvan u zegt, dat zijn nou vanuit onze ervaring de meest belangrijke dingen die eigenlijk die solide basis vormen voor preventie? Inspreker 7: Als ik het even richt op mijn eigen organisatie, dan zie ik dat wij nog steeds een vrij breed aanbod hebben. Maar wij kunnen niet inspelen op de signalen die we zien. We zijn veel op scholen, we zien veel bewoners waarin we bepaalde problematiek zien en daarop zouden kunnen inspelen, maar daar dus de ruimte niet voor hebben. De voorzitter: Mijnheer Van den Beukel.

11/58

De heer Van den Beukel: Dank. Twee vragen. We hebben het over de begroting, dus we moeten het ook even over de centen hebben. Wat is de omvang van de bezuiniging die u is aangekondigd? En is daarbij ook een reden genoemd, behalve bezuinigen? Inspreker 7: Nee, de reden is vooral de bezuiniging. Ik moet wel erbij vermelden, wij werken op dit moment voornamelijk met een aanbesteding en hebben onze subsidie wat kleiner. Dus daarin merken we dat niet direct. Wat we wel merken, en dat gaf ik eigenlijk bij de vorige vraag ook al aan, is dat we problematiek signaleren waar we heel graag wat mee zouden willen en kunnen doen en daar niet de mogelijkheid toe hebben nu. De voorzitter: Ik kijk even verder rond. Mijnheer Alsemgeest. Gaat uw gang. De heer Alsemgeest: Dank u wel, voorzitter. Dank voor het inspreken. Even een verhelderende vraag. U zegt dat het onderzoek van het RIVM zegt, als 1 miljoen volwassenen, 5 procent verbetert, dan besparen we daarmee 144 miljoen. Hoe moet ik dat zien in verhouding naar Lansingerland? Inspreker 7: Dat heb ik niet specifiek voor deze gemeente uiteraard. Helaas, had ik dat maar. Wel kan ik u het onderzoek toesturen, mocht dat verhelderend zijn. De voorzitter: Ik zie nog een vraag van de heer De Graaf. De heer De Graaf: Dank u wel, voorzitter. Dank u wel voor uw inspraak. Ik heb een vraag.

Kunt u een beetje kleur geven aan het verhaal door wat voorbeelden te geven wat voor soort casuïstiek naar u doorverwezen wordt. Welke gevallen worden naar u doorverwezen? Inspreker 7: We hebben momenteel een breed aanbod rondom preventieve SEV-trainingen, sociaal-emotionele vaardigheden, waarbij we voornamelijk veel echtscheidingsproblematiek tegenkomen. Daar hebben we parallel een aanbod voor ouders voor, wat eigenlijk bijna verplicht zou moeten zijn, als je kijkt naar het gehele systeem. Maar daar helaas niet op dit moment op kunnen inspelen. De voorzitter: Ik kijk nog een keer rond. Nee? Dan dank ik u hartelijk. Dan gaan wij naar mevrouw Tromp van MEE Rotterdam Rijnmond. Ook u drie minuten, uiteraard. Inspreker 8: Dank u wel. Goedenavond, allemaal. Ik ben Angelique van Zijl en ik ben moeder van een zoon met Downsyndroom van 16 jaar. En ik ben ook nog docent op een speciale onderwijsschool, VSO-school, en coach van het TOGB G-team. Ik ben hier dus namens stichting SportMEE en Sport op weg. Of MEE op weg, sorry. Ik weet dus als geen ander hoe het is voor kinderen met een beperking om uit een isolement te komen. En sport is daar dus een onderdeel van. Maar ook zelf autonomie nemen voor deze kinderen. Het zelf reizen naar school of zelf reizen naar een sportclub is dus heel erg belangrijk voor deze doelgroep. MEE neemt dat echt heel erg serieus.

En de resultaten uit mijn werkgebied zijn sowieso heel erg positief. Kinderen met een beperking hebben ook weinig te kiezen. Ouders die een regulier kind hebben, die kunnen gewoon als er een school gekozen wordt overal naartoe. Kind met een beperking niet. En dat geldt zeker ook voor sportclubs. Hoe erg is het eigenlijk als je als kind weggestuurd wordt als je een beperking hebt, omdat je niet bij de doelgroep past door je beperking. SportMEE helpt dus eigenlijk altijd wel deze kinderen uit hun isolement, door contact te zoeken met de sportclubs die in deze gemeente zijn. En dus ook kijken of de kinderen op hun plek zijn. Zich veilig voelen, of de groep bij het kind past. Hierdoor krijgen we dus heel snel kinderen op de juiste plek door samen te werken met SportMEE. SportMEE neemt dus ook een stukje van ouders over. Omdat we al heel veel moeten regelen als ouder met een kind met een beperking is het dus super fijn om een

12/58

organisatie te hebben die bekend is met syndromen, stoornissen en weten wat er verwacht kan worden bij een sport. Of het nu om voetbal gaat, zwemles, Outdoor Valley, korfbal. Een van de voorbeelden die in de gemeente Lansingerland allemaal zijn door SportMEE. Deze gemeente heeft helaas heel veel kinderen, of misschien juist heel fijn, met een beperking. Maar ook volwassenen. En dat uit zich eigenlijk ook in mijn voetbalteam, waar je ziet dat kinderen tussen de 10 en de 65 jaar in één team zitten en het enorm naar hun zin hebben. Eigenlijk door SportMEE is er dus dit team uitgegroeid tot 23 spelers. En we kunnen elkaar heel makkelijk vinden. Ouders komen heel makkelijk kijken. De consulent van SportMEE loopt mee met deze ouders, begeleid ze. En uiteindelijk hebben we weer een nieuw lid voor ons sportteam, voetbalteam. En het is niet alleen met het voetballen, maar ook bij Outdoor Valley, korfbal en wat ik al zei, de zwemles. Waar wij zelf als persoon heel lang aan het zoeken zijn geweest om de juiste plek te zoeken en uiteindelijk via MEE in mijn eigen gemeente, Lansingerland, terecht kwamen. Terwijl wij echt heel erg zoekende waren. De voorzitter: Ik ga u vragen om af te gaan ronden. Inspreker 8: Ja, dat ga ik ook doen. Ik nodig jullie gewoon echt een keertje uit om eens een keer te komen kijken bij mijn sportteam.

Zodat jullie weten welke doelgroep we hier hebben en dat er door SportMEE gekomen is. Ik hoop echt dat jullie goede keuzes maken. Want eigenlijk staat SportMEE voor alle thema's die jullie belangrijk vinden in de gemeente Lansingerland. Ik hoop dat ik daar weer trots op kan zijn. Dank u wel. De voorzitter: Bedankt. Ik ga even kijken of er toelichtende vragen zijn. Ik zie dat heer Azzouzi een vraag heeft. Gaat uw gang. De heer Azzouzi: Dank u wel, voorzitter. Ik had een vraag over de aantallen die niet geholpen worden als wij deze bezuiniging gaan doorvoeren. Inspreker 8: Kinderen komen thuis te zitten uiteindelijk. Want als ouder zijnde ben je echt zoekende van, welke sportclub kan mijn kind aansluiten? Want ze hebben allemaal een stoornisje waar je rekening mee moet houden. En dan spreek ik weer uit eigen ervaring, mijn kind is heel vaak afgewezen of na een tijdje toch, sorry, het gaat niet. Dan moet je weer een huilend kind mee naar huis nemen. Ik ben een ouder die het er niet bij laat zitten. Maar ik kan me voorstellen dat je op een gegeven moment als ouder zegt, ik ben gewoon moe geslagen. Ik weet het niet meer. Hier heb je je iPad, succes ermee. De voorzitter: Dank u wel. Even wachten, want u krijgt van mij één minuut, maar dan moet u even aan de microfoon, want anders is het buiten alles om.

Inspreker 9: Het is alleen, de moeder van Morten, wij hebben haar gevraagd om in te spreken. Dat is heel erg fijn, dank je wel. En als er technische vragen zijn, ik ben van MEE Rotterdam. Dus ook de technische vraag, hoeveel mensen of jongeren kunnen dan niet sporten? Dus de bezuiniging is in eerste instantie voor ‘26 een kleine 5000 euro. Maar wij helpen op jaarbasis 25 kinderen aan sport en bewegen. Dat is dus echt individuele bemiddeling, zoals de moeder van Morten beschrijft. We geven ook informatie en advies. Dus verenigingen of aanbieders kunnen ons ook bellen, of ouders, als je een vraag hebt. En dan wordt het gewoon telefonisch gedaan. We kunnen ook sportclubs of aanbieders helpen als ze aanbod hebben en denken, wij zijn wel open om ons aanbod ook toegankelijk te maken voor deze doelgroep. SportMEE, het team heeft echt expertise van alle soorten beperkingen en dat er heel veel mogelijk is qua sporten en bewegen. En wat je dan aan kleine aanpassingen kan doen om de activiteit geschikt te maken voor dit soort deelnemers.

13/58

Inspreker 8: Dat is echt uitzonderlijk, vind ik, dat mensen verstand hebben van stoornissen en van kinderen met een beperking. De voorzitter: Even voor het verslag, want dan bent u mevrouw Tromp waarschijnlijk? Inspreker 9: Dat is mijn collega. Het spijt me, het is een beetje verwarrend. Ik ben de manager bij MEE Rotterdam. De voorzitter: Wat is uw naam? Inspreker 9: Liesbeth Nicolas. Ik ben de leidinggevende, zowel van het SportMEE team, als ook de andere activiteiten van MEE op weg. De voorzitter: Helder. Ik kijk even verder rond of er nog andere toelichtende vragen zijn. Nee? Dan was het heel duidelijk wat u aangegeven heeft. Dank u wel. Dan ga ik naar de volgende inspreekster, dat is mevrouw Togni, als ik het goed uitspreek, over de korting op begroting bibliotheek Oostland. Voor u ook drie minuten. Gaat uw gang. Inspreker 10: Dank u wel. Geacht college, geachte raadsleden. Voor wie mij niet kent, mijn naam is Petra Togni en ik ben directeur van de bibliotheek. Ik sta hier omdat u voornemens bent om te korten op de begroting van de bibliotheek. Hoewel ik het heel goed begrijp waar u als gemeente voor staat, namelijk bezuinigen, en ook mijn steentje daaraan bij wil dragen, wil ik u wel een winstwaarschuwing geven. En waarom doe ik dit? Als er 95.000 euro gekort wordt op de bibliotheek, heeft dit onherroepelijk grote consequenties.

Dit bedrag is sowieso te groot om in een jaar op te hoesten. Dat is onmogelijk. Afgelopen jaren zijn we, net als de meesten van ons, geconfronteerd met een enorme inflatie. Omdat niet de gehele indexatie werd toegepast door de gemeente, hebben we, ongemerkt voor u, dus eigenlijk al heel veel bezuinigd, grote projecten geschrapt en zijn we met minder medewerkers en nog meer vrijwilligers gaan werken. Er is een avondopenstelling geschrapt en bij de Stampioendreef is de wijkfunctie geschrapt. Maar nu nog deze bezuiniging daarbovenop. Dit is geen reëel bedrag. Dit kunt u niet verwachten van ons, dat we dit binnen een jaar kunnen realiseren. Want wat zouden consequenties kunnen zijn? Korting op openingstijden. Ik noem maar wat. Is het wenselijk om meteen Casa Cadanza een aantal dagdelen dicht te doen, nog voor de opening? Moet Bergschenhoek dicht? Of Bleiswijk? Eigenlijk ook geen optie. En waarom niet? Er is een nieuwe Bibliotheekwet in de maak, waarin een aantal normen worden aangegeven waaraan een bibliotheek moet voldoen, hoeveel vestigingen er per hoeveelheid inwoners moet zijn en hoeveel professionele openingsuren een bibliotheek moet hebben. Dan heb ik het niet alleen over de uitlening. Want we doen natuurlijk nog veel meer, maar ik neem aan dat ik dat u zo langzamerhand niet meer hoef te vertellen.

We kunnen dus wel een vestiging sluiten, maar nog afgezien van opzegtermijnen van huurovereenkomsten en andere contracten, de kans is groot dat u volgend jaar genoodzaakt bent om dit weer op te bouwen vanuit de wet. En dat we dus nu iets weg gaan bezuinigen wat u volgend jaar weer moet gaan bouwen. En als u het mij vraagt, ik weet even niet meer waar ik het vandaan moet halen. We weten natuurlijk al enige tijd dat de gemeente Lansingerland in zwaar weer komt. En afgelopen jaar hebben we na goede gesprekken met de ambtenaar van de gemeente al het een en ander geschrapt waar dit kan. Iets wat ook komend, dit jaar een positief resultaat op onze jaarrekening zal laten zien. Ook zijn we zeer actief aan het fondsen werven om projecten nog even in de lucht te kunnen houden om ze netjes af te ronden. En natuurlijk hebben we hebben we voor Casa Cadanza via fondsenwerving ook een mooi bedrag gekregen voor de jeugdhoek. Die jullie volgens mij zo heel graag wilden. En die door de jeugd, overigens, zelf is ontworpen. Heel uniek in Nederland. Kortom, we denken en werken echt wel graag met u mee. De landelijke overheid heeft grote bedragen ter beschikking gesteld, de zogenaamde decentralisatie

14/58

gelden. Om toe te werken naar de Bibliotheekwet om bibliotheken gereed te maken voor de wettelijke taken die eraan komen. Het gaat daarbij om circa 2 ton per jaar over de jaren 2025 en 2026. Het voert te ver om de wet aan u uit te leggen. Ik zal hem gaan afronden. Ik ben bereid uiteraard om dit in een andere setting nogmaals te gaan doen. Tot op heden heeft de bibliotheek van Lansingerland deze gelden nog niet ontvangen. Aan de kant van Pijnacker-Nootdorp wel. Hoe het verder moet, ik zei het al, ik weet het even niet meer. We delen onze ruimtes zo optimaal mogelijk met andere partners en sluiting heeft ook voor hen gevolgen. Ik vraag u dus om goed stil te staan bij de beslissing over deze bezuiniging en de begroting van de bibliotheek, omdat dit in de toekomst mogelijk grote gevolgen kan hebben en zelfs meer geld kan kosten dan het in eerste instantie oplevert. Ik dank u voor uw aandacht en ik wens u veel wijsheid toe. De voorzitter: Dank u wel. Maar ik ga eerst, ik zie al, mijn scherm loopt al vol met allerlei mensen die verhelderende vragen willen gaan stellen. Mijnheer Hofman. De heer Hofman: Dank u wel, mevrouw Togni, voor uw inspraak. Wij waren ons niet heel erg bewust van een hele grote bezuiniging op de bibliotheek die in onze begroting stond. We hebben even tijdens uw inspraak hard opgezocht.

Er staat een begrotingsknop in onze begroting waarin bezuinigd wordt op de bibliotheek, maar die wordt niet ingezet. Op welke bezuiniging doelt u precies? Inspreker 10: Het is de bezuiniging op de decentralisatie gelden. Dat staat bij overige subsidies in onze begroting. Dat zijn de landelijke gelden die doorgezet zouden gaan worden. De voorzitter: Ik denk dat dat even nog wat uitzoekwerk. Ik ga toch nog even naar de heer Hofman. Gaat uw gang. De heer Hofman: Misschien kunt u ons een beetje helpen, want hij staat blijkbaar verstopt. Hebt u een indicatie van het bedrag waar het om gaat? Inspreker 10: Dat gaat om die twee ton per jaar. Waarvan de helft al in Casa Cadanza is gestoken voor het bibliotheekwerk. Maar waarvan de andere helft nu nog niet doorgezet is en komend jaar nog eens twee ton zou gaan komen. De voorzitter: Mocht het nou zo zijn dat u er niet uitkomt, er zijn genoeg ambtenaren in huis die daar volgens mij enigszins wel wat licht in dit verhaal kunnen brengen, mijnheer Hofman. Maar ik ga naar de heer Azzouzi. De heer Azzouzi: Dank u wel, voorzitter. Dank voor uw inspraak. Ik had een kort vraagje. U was verrast door het bedrag van twee ton. Ik ben benieuwd naar het proces.

Hoe is dat nou vanuit de gemeente naar jullie, met jullie afgestemd? Inspreker 10: Wij hebben dat vorige week gehoord en we hebben met de ambtenaar afgesproken dat we hier nog over zullen gaan praten, want de betreffende ambtenaar was ziek op dat moment. Maar ik vond het wel netjes dat ze het ons wel hebben meegedeeld, alleen we weten nog niet hoe we dit moeten gaan invullen. De voorzitter: Ik kijk even verder rond. Ik zie, toch wel, mijnheer Van den Beukel. De heer Van den Beukel: Collega Azzouzi stelt een goede vraag. Ik zou daar graag even op doorgaan. Volgens mij is er intensief overleg tussen de gemeente en de bibliotheek, onder andere in het context van Casa Cadanza. De ontwerpbegroting is al een hele poos geleden

15/58

bij ons gepresenteerd door het college. Dus waar heeft u voor het laatst contact gehad met de gemeente? En is er toen ook geen gewag van gemaakt? Inspreker 10: Ik zit hier zo'n beetje twee keer per week op dit moment. Dat heeft alles met de nieuwbouw te maken. Vandaag nog van half één tot half vijf. Dus het was even rennen vanavond om hier weer te komen. Dus ik spreek ze wekelijks, maar niet per se over de exploitatie. Dat gaat echt over het totaalpakket of de bibliotheek. Ik heb vorige week nog met de wethouder gezeten, de week daarvoor. Maar ik spreek de gemeente wel. Ik kom hier bijna dagelijks, laat ik het zo zeggen. De voorzitter: Ik kijk even rond. Geen verdere toelichtende vragen? Ik dank u hartelijk voor uw inspraak. Dan ga ik over naar de heer Kervezee van de Zeeverkennersgroep Argonauten. U ook drie minuten, gaat uw gang. Inspreker 11: Dank u wel. Scouting. Scouting valt eigenlijk altijd een beetje tussen van alles en nog wat in. Tussen sport en tussen cultuur. Het heeft van alles en nog wat. Nou is het zo dat mijn mooiste herinneringen en mijn beste vrienden komen eigenlijk allemaal uit scouting. En dat komt omdat je als klein ventje daar binnenkomt en je groeit mee. Je leert allerlei vaardigheden. Je haalt insignes. Daarmee verrijk je je leven. Je krijgt nieuwe vaardigheden. Je leert kaart lezen. Je leert zeilen. In ons geval, ook namens mijn collega's.

Het is een lastige beslissing die jullie voorstaan, de begroting, bezuiniging. Alleen, als scouting, wij hebben alleen de weekendactiviteit voor de jeugd. Daarbij zijn ze soms dagdelen bij ons. Afhankelijk van de leeftijd ook. Soms de hele dag. En ze gaan mee op zomerkamp. Andere kampen. En daar zie je ze verrijken, die jongeren. Je ziet dat ze daar vrienden maken. Ze komen het huis uit. Ze komen uit hun isolement. Dat is het sterke eigenlijk, vind ik, van scouting. Scouting zit niet helemaal los in elkaar. Er zit een heel systeem achter. Vanuit Scouting Nederland is het helemaal opgesteld dat we gaan voor normen en waarden. Dat is belangrijk bij de scouting. Hoe gaan we om met elkaar? Hoe gaan we om met de maatschappij? Het andere stukje zit hem in, zorg dat de jongeren opgeleid worden door de ouderen. Niet door de volwassenen, maar leer in groepjes van elkaar. Zo proberen we met de scouting eigenlijk de kinderen zelf elkaar te leren. Je ziet het tegenwoordig ook veel vaker in scholen geadopteerd worden. Bij de scouting is dat al een gebruik sinds het begin. Deze bezuiniging, ik snap dat het heel moeilijk is. Maar voor de bedragen die we als scouting krijgen denk ik dat we een hele mooie activiteit kunnen plegen altijd voor de jeugdleden. Het zou heel erg een versobering worden van onze activiteiten als die bezuinigingen door zouden gaan. Dat hopen wij te voorkomen.

Dus hierbij mijn pleidooi. De voorzitter: Dank u wel. Ik zie dat de heer Bik een vraag heeft. Gaat uw gang. De heer Bik: Dank u wel, voorzitter. Dank u wel, mijnheer Kervezee, beste René. We hebben vorige week uitgebreid met elkaar gesproken. Kun je aangeven hoeveel van het bezuinigingsbedrag op jullie betrekking heeft? En hoeveel procent dat van jullie totale budget is wat je nodig hebt? Inspreker 11: Wij krijgen ongeveer 1600 euro per jaar en dat is een 10 procent van onze begroting. De voorzitter: Ik kijk naar de heer Van den Beukel. De heer Van den Beukel: U bent actief, dank u wel voor uw inspraak, in diverse gemeenten. Volgens mij ook in Rotterdam onder andere. Kunt u de voorgenomen bezuinigingen in

16/58

Lansingerland een beetje afzetten tegen de ondersteuning die u krijgt in de gemeente Rotterdam of in andere gemeenten? Inspreker 11: In de gemeente Rotterdam is er nog geen bezuiniging voor handen. Dat is alleen in Lansingerland. De voorzitter: Ik kijk even verder. Geen verdere toelichtende vragen? Nee. Dank u hartelijk. Dan ga ik over naar, ik denk een collega van u. Dat is de heer Sloot van de Scouting Craenenborghgroep uit Bleiswijk. Voor u ook uiteraard drie minuten. Gaat uw gang. Inspreker 12: Dank u wel, geachte voorzitter en raadsleden. Ik spreek vandaag namens Scouting Craenenborghgroep uit Bleiswijk. Onze scoutinggroep bestaat al bijna tachtig jaar en wij vinden dat scouting een hele belangrijke rol vervult, een sociale rol vervult in Bleiswijk en in de maatschappij in het algemeen. We bieden kinderen en jongeren van vier tot achttien jaar een plek waar ze kunnen groeien, samenwerken en verantwoordelijkheid leren nemen. En vanaf zestien jaar bieden we ook de kans, zoals net al werd gezegd, dat ze dus aan elkaar gaan leren. Dus ze starten op een jonge leeftijd met elkaar leiding leren geven en met elkaar leren begeleiden. Wij zien in Nederland steeds vaker dat mensen tegenover elkaar komen te staan, dat de polarisatie toeneemt en dat de gemeenschap onder druk staat.

Juist daarom hebben wij plekken nodig in Nederland, waar jongeren samen leren werken, leren samenwerken en elkaar helpen de verschillen te overbruggen. Dat is precies waar wij als scouting voor staan en wij als scouting Bleiswijk naartoe proberen te werken. Onze bijdrage aan scouting gaat verder dan alleen binnen onze eigen groep. Wij zetten ons jaarlijks in, vrijwillig, voor lokale evenementen zoals de Dodenherdenking, Koningsdag, de Sinterklaasintocht en helpen bij Huttendorp ook mee. We doen dit met veel plezier en zonder vergoeding, maar de subsidies helpen daar wel bij om dat voor ons fijn te maken. Onze subsidie zorgt er ook voor dat scouting voor alle kinderen in Lansingerland toegankelijk blijft. Onze contributies zijn relatief laag en bij het wegvallen van de subsidie zijn wij wellicht genoodzaakt om deze contributies te verhogen, waardoor juist de jongeren die het zo hard nodig hebben, worden uitgesloten van onze activiteiten. Daar komt bij dat onze jaarlijkse vaste lasten, zoals de huur, voor ons terrein blijven stijgen. Die worden door de gemeente jaarlijks geïndexeerd, terwijl onze subsidies niet meegroeien en nu dus dreigen helemaal weg te vallen. Geachte raadsleden, de Scouting Craenenborghgroep is meer dan een jeugdvereniging. Wij zijn een plek waar jong en oud samenkomen, waar we bouwen aan vertrouwen, verantwoordelijkheid en verbondenheid.

Dat zijn precies de waarden die onze samenleving nu hard nodig heeft. We vragen u daarom dringend om het besluit te heroverwegen en te blijven investeren in een organisatie die helpt om onze gemeenschap sterk, sociaal en verbonden te houden. Dank u wel. De voorzitter: U ook bedankt uiteraard. Ik ga weer naar de heer Bik voor een toelichtende vraag. De heer Bik: Dank u wel, voorzitter. Ook goed om te zien dat de jeugdleden van jullie groep aanwezig zijn om voor hun scouting op te komen. Simpele vraag, hoeveel uur ongeveer denkt u dat de gemiddelde vrijwilliger kwijt is per week aan de vereniging? Inspreker 12: Ik denk dat dat voor de gemiddelde vrijwilliger zo'n vijf tot zes uur per week is. Vaak is het een zaterdag en ben je doordeweeks een beetje bezig met voorbereiden. En zaterdagmiddag ben je weer thuis. De voorzitter: Ik ga naar de heer Van den Beukel.