[BV25.0084] Verslag commissie Samenleving d.d. 11 september 2025
Tekst van het document
VERSLAG Commissie Samenleving BV25.0084 Datum vergadering : 11 september 2025
Aanwezig in de raadszaal Commissieleden Leefbaar 3B : Marjolein Gielis, Leon Erwich WIJ Lansingerland : Jan Alsemgeest, Abdelkarim Afalah CDA : Arnold Oosterlaan, Rita Leijendekker VVD : Marloes Draak, Boris Wezenberg, Eric Kampinga D66 : Sander Smolders, Brecht Weerheijm CU : Paul Lieverse, Annette Molenaar-Van der Beek GroenLinks : Selgei Gabin, PvdA : Valmir Xhemaili, Sonnie Biharie VOOR Lansingerland : Burgemeester Wethouders
: : Leon Hoek
Voorzitter Commissiegriffier
: Matthijs Machielse : Rianne Kokke
Afwezig Leefbaar 3B WIJ Lansingerland CDA VVD D66 CU GroenLinks PvdA VOOR Lansingerland
: : : Nelleke Bouman, Dave Bergwerff : : Ronald van der Stad : : Marko Ruijtenberg, Manon van Splunter : Hamid Azzouzi : Petrine van Olst
1. Opening en mededelingen voorzitter De voorzitter: Goedenavond. Een goedenavond, dames en heren, hartelijk welkom. Het is 11 september, het is tijd voor onze maandelijkse vergadering van de commissie Samenleving. En wat is het fijn om elkaar weer te zien na die lange zomervakantie, dat lange reces. Ik ben in ieder geval erg blij om u te zien en wil u allen, commissieleden, geïnteresseerde, ambtenaren, wethouders, namens ook onze commissiegriffier, van harte welkom heten bij deze vergadering. Wij hebben inmiddels al zeven partijen aanwezig in deze vergadering. Ik verwacht er in ieder geval acht vanavond, dus dat komt vast en zeker goed. En ik heb een bijzondere mededeling voor u. Nou, zo bijzonder is het niet voor degenen die deze week goed hebben opgelet. Maar wij gaan een experiment doen vanavond. Wij gaan ieder uur drie minuten schorsen om even de benen te strekken. Ik heb gehoord, zitten is het nieuwe roken. Roken schijnt niet gezond te zijn, dus dan zal zitten het ook wel niet zijn. Dus ik probeer dat logisch in te passen tussen de vergaderstukken. En
1/43
als het echt te lang duurt, dan gaan we gewoon even tijdens de vergadering schorsen. Maar ik wil u wel vragen om dan ook echt u aan die drie minuten te houden. Dus even de benen strekken, even een rondje lopen hier over de vierde of zo. Dat zal ik in ieder geval doen. U mag meelopen. En dan gaan we daarna weer gauw verder. Dat was dan ook gelijk mijn mededeling bij de start van deze vergadering. De griffier herinnerde mij er ook nog aan dat wij nog maximaal vijf vergaderingen van de commissie Samenleving hebben tot de gemeenteraadsverkiezingen. Dus het is een opdracht aan ons gezamenlijk om daar het maximale resultaat uit te halen voor onze inwoners. Daar gaan we dan ook gauw mee beginnen deze avond. 2. Inspreker(s) De voorzitter: Over naar agendapunt 2, de insprekers. Die zijn niet gemeld vanavond. 3. Vaststelling verslag vorige vergadering De voorzitter: Dus daarmee gaan we door naar agendapunt 3, het verslag van de vorige vergadering. Die was alweer op 26 juni, een tijdje geleden. Er zijn geen opmerkingen over binnengekomen. Mag ik dat verslag vaststellen? Ik zie instemmend geknik. Dan is dat bij deze vastgesteld. 4. Vaststelling agenda en inventarisatie rondvragen De voorzitter: Dan gaan we naar de vaststelling van de agenda. Er zijn geen rondvragen gemeld. Wij hebben vanavond één bespreekpunt en twee raadsvoorstellen, allen met reguliere spreektijd.
Is dat helemaal akkoord? Dan hebben we ook een agenda voor vanavond. 5. Bespreekpunten 5.a Werkprogramma huiselijk geweld en kindermishandeling De voorzitter: Dan gaan we gauw beginnen met agendapunt 5, de bespreekpunten. 5.a, daar beginnen we met het werkprogramma huiselijk geweld en kindermishandeling. In april 2024 stelde de gemeenteraad de regiovisie vast, samen de cirkel doorbreken. Daarin staan de hoofdlijnen voor de aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling in de regio. En het college werkt dit nu verder uit in een lokaal werkprogramma voor onze gemeente. En juist dat werkprogramma ligt vanavond ter bespreking voor. U stelt dat niet vast, maar het college hoort graag vanavond welke overwegingen of suggesties u mee wilt geven voor dat programma, zodat het definitieve programma richting einde jaar kan worden vastgesteld. Met die verwachting wil ik graag beginnen met de eerste termijn. Wie mag ik het woord geven? Dat is de heer Lieverse van de ChristenUnie. U heeft het woord. Eerste termijn De heer Lieverse: Het was niet mijn overhaaste reactie, maar ik wil best als eerste zijn, voorzitter. Een jaar geleden stonden we hier ook al om over huiselijk geweld en kindermishandeling te praten. Toen beloofde het college met een werkprogramma te komen, dat is nu anderhalf jaar later ligt er een document.
Maar helaas stellen we vast dat het is vol proceswoorden en goede bedoelingen, maar met weinig concrete resultaten waar inwoners echt iets aan hebben. Onze fractie waardeert de inzet van het college om samen met ketenpartners te werken aan een veilige thuissituatie. Maar we moeten constateren, er is nog steeds te weinig zichtbare vooruitgang. De drie uitgangspunten, tijdig signaleren,
2/43
professionals toerusten en regie voeren, zijn belangrijk, maar zonder praktische doorwerking blijven ze leeg. In april 2024 deden wij, de ChristenUnie, al concrete suggesties. We vroegen om duidelijke, begrijpelijke informatie op de gemeentelijke website. Niet met de abstracte zinnen als, als u zich zorgen maakt, bel Veilig Thuis. Maar met herkenbare voorbeelden en directe hulpnummers. Wordt er thuis geslagen of gescholden, moet jij seks hebben tegen je wil, worden er naaktfoto's doorgestuurd, moet je criminele dingen doen of met iemand trouwen tegen je wil? En zet daarbij direct de juiste nummers, niet alleen Veilig Thuis, maar bijvoorbeeld ook het Centrum Seksueel Geweld 0800-0188. De wethouder omarmde deze suggesties toen, maar de website is sinds die toezegging ongewijzigd gebleven. Dat is teleurstellend, want juist heldere taal en concrete informatie kunnen slachtoffers of omstanders helpen om hulp te zoeken. Als we inwoners alleen wijzen op Veilig Thuis, terwijl die organisatie zelf onder druk staat, laten we hen in de kou staan.
Het werkprogramma staat vol met pilots, onderzoekjes, samenwerkingsafspraken, maar waar blijven de harde afspraken? Waar is de concrete planning voor de website aanpassing? Waarom zijn er geen duidelijke deadlines voor bijvoorbeeld de uitrol van je theatervoorstellingen of het lokale netwerk? Dit noemen wij geen actieplan, maar een verzameling goede bedoelingen. Bovendien is de gemeente te afhankelijk van externe partijen. Als Veilig Thuis bijvoorbeeld, of andere gemeenten, vertraging oplopen, dan schuift Lansingerland de verantwoordelijkheid af. Dat kan niet. We zijn verantwoordelijk voor onze eigen inwoners en dat betekent regie nemen. Niet afwachten. De begroting daarbij bevat veel posten simpelweg pro memori. Dat is geen serieuze planning. Hoe kunnen we vertrouwen hebben in een programma als het college zelf niet eens weet hoeveel geld er beschikbaar is? Het contrast tussen de ambities op papier en de tastbare resultaten is te groot. Het college schrijft dat het voorover leunt en een actieve regierol oppakt. Maar wie naar de praktijk kijkt, ziet stilstand. We roepen het college daarom op om scherpe keuzes te maken. Drie punten. Geef een concrete planning voor de implementatie van de website aanpassingen. Stel harde deadlines voor de pilots en de netwerken. En communiceer erover met de raad en de inwoners.
Neem regie en zorg dat Lansingerland niet afhankelijk blijft van de traagheid van anderen. Dit werkprogramma mag geen papieren tijger blijven. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Lieverse. Dan ga ik naar mevrouw Gielis, Leefbaar 3B. Mevrouw Gielis: Dank u wel, voorzitter. Laten we vooropstellen dat leefbaar 3B kindermishandeling of een andere vorm van huiselijk geweld te allen tijde wil voorkomen en indien aanwezig vroegtijdig moet kunnen signaleren. We moeten er alles aan doen om vroegtijdige signalering te verhogen. We hebben hier al heel vaak over gesproken. De raad gaat feitelijk niet over de besluitvorming, maar we kunnen wel input geven aan het college. Maar voor ik over die input begin, wil ik eerst opmerken dat de kwaliteit van de stukken bij dit onderwerp wat ons betreft beneden de maat is en op zijn minst erg rommelig. En het is niet concreet. En voor wat dat betreft kan ik een deel van mijn woordvoering overslaan en aansluiten bij de woorden van de heer Lieverse. Daarbij ben ik van mening dat het niet juist is en veel te gemakkelijk om bijvoorbeeld Capelle als referentiegemeente te gebruiken. Onze gemeente heeft namelijk een totaal andere samenstelling en een totaal ander karakter dan bijvoorbeeld de gemeente Capelle aan den IJssel.
De vraag is, wat is hier in Lansingerland de daadwerkelijke situatie en hoe komen we tot de juiste signalering? Want als ik het heb over de kwaliteit van de stukken, dan kan ik als voorbeeld noemen dat er wordt gesteld dat er in Lansingerland, in Q4 van 2024, 147 meldingen van huiselijk geweld zijn geweest, op 100.000 inwoners. Wordt hiermee bedoeld dat er 147 meldingen zijn gedaan in Q4? Of zetten we dat af tegen 65.000 inwoners en dan hebben we het over 96 meldingen in Q4? Dat klinkt als muggenzifterij, maar het voelt als gebrek aan aandacht voor de informatievoorziening. Want op jaarbasis praten we dan wel over een verschil van ruim 200 meldingen.
3/43
De voorzitter: Mevrouw Gielis, ik heb een interruptie van de heer Afalah voor u. De heer Afalah: Dank u wel, voorzitter. Mevrouw Gielis, u heeft het over die cijfers. Maar volgens mij zijn die cijfers juist zo opgeschreven om te kunnen vergelijken met andere gemeenten. Dus ik vind het wel heel raar nu dat u gaat zeggen van, 137 op 100.000 inwoners. Het is logisch, lijkt mij, dat als je dat gaat terugredeneren, dat je naar die 65.000 gaat, dat je een ander aantal hebt. Dus ik snap niet waarom u dit nu naar voren brengt, terwijl het heel logisch is dat we gaan vergelijken met andere gemeenten. De voorzitter: Mevrouw Gielis. Mevrouw Gielis: U haalt twee dingen door elkaar. Ik vind het niet juist dat wij vergelijken met een gemeente die een andere samenstelling heeft. En we praten over 147 meldingen op 100.000 inwoners. Wij hebben geen 100.000 inwoners. Dus praten we dan over 96 meldingen of over 147. Dat verschil is 200, ruim 200 meldingen op jaarbasis. Capelle heeft meer dan 100.000 inwoners, dus bij hun is dat wel correct. Het zijn details, en ik zei het al, het is muggenzifterij, maar het is een beetje gebrek aan aandacht. Maar goed, ik ga verder. Wij worstelen een beetje met het financiële plaatje, want het gaat om bijster veel geld. Maar we willen ook zeker niet beknibbelen op zo'n enorm belangrijk onderwerp.
Want hiermee kunnen we veel leed voorkomen, en wellicht kan het beter. Want door een efficiëntere samenwerking tussen alle instanties kan er tijd en vooral verder leed bespaard worden. Dat is in ieders belang, met name voor de slachtoffers. Wij zijn van mening dat daar beter op ingezet kan worden. Ik herinner u graag aan de woorden van mijn collega Leon Erwich, die meldde dat de AVG kennelijk erg dwars ligt in het samenspel tussen alle instanties. Er is veel administratieve romslomp, en dus veel tijd kan worden voorkomen aan de voorkant. Door bijvoorbeeld bij de eerste intake, bij welke instantie dan ook je als eerste terechtkomt, te vragen of de gegevens gedeeld mogen worden met de andere instanties die eventueel nodig zijn in dit dossier. Zo gebeurt dat ook bij ziekenhuizen. Als daar toestemming voor wordt verleend, vang je drie vliegen in één klap. Er kan efficiënter, sneller en waarschijnlijk ook nog eens kostentechnisch interessanter worden gewerkt. De voorzitter: Mevrouw Gielis, zou u willen gaan afronden, alstublieft? Mevrouw Gielis: Wij adviseren het college nogmaals om met name deze aanbeveling over te nemen en bij andere betrokken partijen dit onder het voetlicht te brengen. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Gielis. Dan ga ik naar de heer Smolders, D66. Zou u de microfoon iets naar u toe willen trekken? Dank u, mijnheer Smolders. U heeft het woord.
De heer Smolders: Dank u wel, voorzitter. Ik onderschrijf de woorden van de heer Lieverse van de ChristenUnie en van mevrouw Gielis van Leefbaar 3B. Ik had een heel mooie spreektekst, maar de signalen zijn wel duidelijk. Ik probeer het meer concreet te maken. Wij zijn ook geschrokken van die cijfers en die aantallen. De cijfers op de StatLine van onze gemeente laten een forse toename zien sinds het jaar 2021. Het blijft een omvangrijk probleem waarvan er nog veel onder de radar blijft. De verbetering van signalering moet hoge prioriteit krijgen, wat de andere voorgaande partijen ook hebben aangeduid. Daarom is D66 ook blij dat het college met een werkplan komt, maar dan wel een werkplan tegen huiselijk geweld. Het is nu een werkplan huiselijk geweld, maar we kunnen toch concreet zijn door te zeggen dat we ook tegen huiselijk geweld zijn en kindermishandeling. Eén suggestie die ik mee wil geven aan het college is, pas de titel even aan. Voeg het woordje, tegen, tussen. D66 ziet dat er gehoor is gegeven aan oproepen om meer in te zetten op preventie. Er zijn ook positieve dingen natuurlijk te noemen. Kennis en kunde te delen en
4/43
te versterken en het taboe van huiselijk geweld en kindermishandeling moeten we doorbreken door het bespreekbaar te maken. D66 onderstreept het belang van de regierol van de gemeente, maar probeer het dan ook die samenwerking met de ketenpartners concreet vorm te geven. Ik wil ook nog met de permissie van de voorzitter even reageren op de verschillende actielijnen die in het werkprogramma staan. Versterk lokaal team. De ambitie en doelen zijn helder, maar hoe gaat de gemeente dit in concreto realiseren? Wat moet ik mij voorstellen van een lokaal team? Is dat op wijkniveau, gemeenteniveau, buurt of kern dus? Graag een toelichting ook op de persoonsgerichte aanpak. Wat moet ik me daarbij voorstellen? Twee, implementatievisie, gefaseerd samenwerken aan de veiligheid. Dit zijn dingen die vanuit de landelijke visie bij de gemeente worden neergelegd. En ik vind het onduidelijk wat er nou hier concreet mee gedaan wordt in dit werkprogramma. Dus graag ook hier een toelichting op. Ontwikkeling van professionals. Daar is D66 groot voorstander van, van de doorontwikkeling van professionals en daarbij ook gebruik maken van netwerken zodat men van elkaar kan leren. En de ervaringsdeskundigen, het vierde. De ambitie, doelen, acties worden door D66 onderschreven, maar ik vind het geen actielijn die je noemt ervaringsdeskundigen. Maak er een zin van.
Streven naar meer inzet van ervaringsdeskundigen als voorbeeld. Gewoon één woord wordt nog geen actielijn. Wordt ook niet duidelijk. Plegersperspectief, dat is iets nieuws natuurlijk waar we even aan moeten wennen. Want we zijn altijd gericht geweest op de daders. Het slachtoffer, sorry, dat was een mistake. Dus dat die pleger er ook inzichtelijk wordt gemaakt wat zijn gedrag veroorzaakt en wat voor impact die heeft, kan helpen om die cirkel van geweld te doorbreken. Dus daar zijn we inderdaad voorstander van. De begroting, daar is al wat over gezegd. Is op sommige punten erg detaillistisch, maar er zitten ook vier PM-posten in. Dus ik wil graag van het college horen wanneer die PM-posten worden ingevuld. Zodat we ook weten hoeveel geld er is om dit aan te pakken. Tot zover mijn eerste termijn. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Smolders. Dat is geen interruptie, mevrouw Biharie? Nee, dan heeft u wel het woord nu. Mevrouw Biharie, van de PvdA, voor uw eerste termijn. Mevrouw Biharie: Dank u wel, voorzitter. De drie sprekers voor mij van de drie fracties hebben al heel veel aangegeven. En wat ik bij alle drie de fracties hoor, het woord, concreet. En dat geldt voor onze fractie ook. Ik mis de concrete aanpak. Het is een werkprogramma, dan verwacht je dat het concreet is. Heldere aanpak. En dat mis ik.
Maar ik ga een stuk niet herhalen, want inderdaad, die signalen zijn afgegeven. Wat ik wel mis, het financiële plaatje. Want dan kunnen we inderdaad de juiste keuze maken en de juiste input geven. Dat is van groot belang, gezien de begrotingsplannen. Daarnaast, als ik naar het hele verhaal van het werkprogramma doorneem, dan komt het bij mij zo idealistisch voor. En dan denk ik, hoe realistisch is dat in praktijk? Want het is een werkprogramma. Wat ik daarin mis, en dat is hier meerdere keren voorbij gekomen, is de vraag aan het college, betreffende portefeuillehouder, de wethouder, als je hebt over lokale inzet van zorgprofessionals, wanneer kunnen wij verwachten dat er eindelijk wijkteams komen? En waarom is dat nog steeds niet? Die aanbevelingen zijn van diverse kanten aangedragen. Dat is een concrete vraag van mij. En als je kijkt naar werkprogramma visie, regionale visie en als je hoort, en dat is geen muggenzifterij, mevrouw Gielis, elke melding, één melding, is een melding te veel. Als je kijkt naar het werkprogramma, en dat heb ik eerdere woordvoeringen aangegeven, ik lees niks over wat de status is van de wachttijd nu. En wat is het werkprogramma concreet daarvoor? We kijken vooruit en dat is goed, maar hoe is het nu gesteld? Daar wil ik graag vanuit het college, wethouder een antwoord op.
En de rest laat ik hierbij, want de signalen zijn al, zoals gezegd, eerder aangegeven. Dank u wel, voorzitter.
5/43
De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Biharie. Dan ga ik de heer Afalah het woord geven. Leefbaar, WIJ Lansingerland. Excuus, mijnheer Afalah, ik zei bijna de partijnaam verkeerd. U hoorde het. Mijn excuses. De heer Afalah: Dank u wel, voorzitter. Ik vergeef het u. Voorzitter, we staan hier vandaag om onze zorgen en aanbevelingen te delen over het werkprogramma Huiselijk Geweld en Kindermishandeling Lansingerland. Allereerst willen wij onze waardering uitspreken voor de inzet die tot nu toe is getoond. En er zijn al mooie stappen gezet. Onder andere in het verbeteren van signalering en de bewustwording rond deze problematiek. Het voortzetten van dit goede werk is essentieel, maar we zien ook wel ruimte voor verbetering. Concreetheid en duidelijkheid. We willen benadrukken hoe belangrijk het is om zeer concrete doelstellingen en acties op te nemen in het werkprogramma. Zo zou het waardevol zijn om voorbeelden te geven van alternatieve traditionele middelen, zoals het inzetten van preventieve huisbezoeken in plaats van sancties of het aanbieden van laagdrempelige inloopspreekuren. Door deze alternatieven te vertalen naar praktische, direct toepasbare acties kunnen slachtoffers en professionals sneller en effectiever worden geholpen. Versterking van lokale teams, daar vragen wij aandacht voor.
En mijn vraag is, wanneer en op welke manier zal deze versterking plaatsvinden? Die vragen werden ook gesteld door D66. Inderdaad, gaat het om één team of gaan we een paar teams per kern? Waarvan het risico wel bestaat dat deskundigheid versnippert. Dus daar wil ik wel aandacht voor vragen. Jongerenwerk als signaalfunctie. Voor WIJ Lansingerland is dat altijd een belangrijk punt geweest. En ook hierin denk ik dat we daar best wel wat mee kunnen doen. Door meer inzet van Jongerenwerk kunnen we sneller problemen signaleren bij jongeren en uiteindelijk kunnen we ook bij zo'n gezin binnenkomen. Dus ik zie dat eigenlijk niet terugkomen in het werkplan. Ik zou dat heel graag ook daarin terug willen zien. Ervaringsdeskundigen, ik ben heel blij om te lezen dat we daar gebruik van gaan maken. Wat ik me wel afvraag, ik zie dat daar 10.000 euro voor wordt uitgetrokken. Ik vind dat best wel weinig, laat ik het zo zeggen. Ik denk, wat ga je voor 10.000 euro doen? Is dat wel voldoende om die mensen goed in te zetten? Wachtlijsten bij Veilig Thuis. Ik ben blij dat er al een begin is gemaakt om die wachtlijsten aan te pakken, door meer geld daar naartoe te laten gaan. Ik ben ook benieuwd, hoe gaat dat? Hoe gaat dat proces op dit moment? Want door die wachtlijsten ontstaan er best wel veel problemen bij gezinnen.
Dus daar ben ik wel benieuwd naar, hoe gaat dat op dit moment en zijn er al meer mensen aangenomen? De voorzitter: Wilt u ook zo gaan afronden alstublieft, mijnheer Afalah. De heer Afalah: Ja. In ieder geval, we zouden graag concrete doelstellingen en acties met duidelijke alternatieven voor traditionele middelen willen hebben. Zorg voor duidelijke structuur en snelle implementatie van lokale teams. Benut het Jongerenwerk optimaal als signaalfunctie. Versterk de inzet van het budget voor ervaringsdeskundigen. Versnel het traject om de wachtlijsten bij Veilig Thuis aan te pakken. Dat was het, voorzitter. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Afalah. Dan ga ik naar mevrouw Draak van de VVD. Mevrouw Draak: Dank u wel, voorzitter. Deze week had ik op mijn werk bij het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties een kennismakingsbijeenkomst met de SG, dus met de secretaris-generaal. Dat is Vincent Roozen, die was ooit gemeentesecretaris in Rotterdam. Hij zei iets heel inspirerends op de vraag hoe hij in zo'n grote organisatie als het ministerie voor zichzelf meet of hij iets nuttigs doet. En hij zegt, ik denk dan eigenlijk terug aan mijn tijd in de gemeente. Ik denk aan, welk probleem heb ik vandaag opgelost of heb ik deze week opgelost en wat hebben onze inwoners eraan.
En toen hij dat zei, had ik dit stuk natuurlijk al gelezen, toen dacht ik, dit is precies wat ik eigenlijk wil zeggen over dit stuk.
6/43
Ik ga mijn collega's niet herhalen, want volgens mij zijn we het best wel eens. Als je een werkprogramma leest, dan wil je graag concrete dingen lezen. En je verwacht van een gemeente dat die dan de kans pakt om inderdaad contact te maken, dichter bij je inwoners te komen, want er is een probleem waarschijnlijk dat Lansingerland vrij weinig meldingen heeft, terwijl het niet te verwachten is dat Lansingerland minder problemen heeft als het gaat om huiselijk geweld en kindermishandeling. De website is dan de eerste ingang, daar mag zeker wel wat aan gebeuren. En wat ik ook belangrijk vind, is dat er meerdere contactpersonen en meerdere contactmomenten worden gecreëerd. Want los van het feit dat we weten dat Veilig Thuis in Rotterdam grote problemen heeft, vinden mensen Veilig Thuis ook heel eng, omdat namelijk het beeld bestaat dat zodra jij je problemen eerlijk en open bespreekt, dat Veilig Thuis langskomt om je kinderen weg te halen. Dus het is juist ontzettend belangrijk dat de gemeente haar kracht gebruikt om dicht bij de inwoners te zijn. Ik lees dat hier helemaal niet. Wat ik lees, is dat er een soort projectorganisatie wordt opgezet, waarbij ik niet wil zeggen dat het niet nodig is, want alle dingen die we lezen, die zullen echt wel moeten gebeuren.
Maar als ik dan de vraag wil beantwoorden, welk probleem lossen we hier op? Niet het probleem wat we op moeten lossen volgens mij, want we willen graag bijdragen aan preventie en voorkomen, dat is hetzelfde, van huiselijk geweld en kindermishandeling, maar ondertussen zijn we alleen maar bezig om allerlei zaken op te zetten. Ik verbaas me erover dat er niets gebeurt en ik ben er ook van geschrokken. Het meest concrete hoofdstuk vond ik de scholing van professionals. Dat is eigenlijk een stukje waar wel concreet wordt ingevuld, ook bijvoorbeeld met acties op basisscholen, wat je daar zou willen doen. Maar ook daar wil ik toch kritisch over zijn. Je zou toch verwachten dat dat niet in een actielijn hoeft te staan, maar dat dat al in volle kracht bezig is of al klaar was geweest. Dus, u kent mij als een normaal positief gestemd raadslid en commissielid, maar ik vind dit stuk echt zorgelijk en administratief. En ik hoor graag van de wethouder welk probleem hij nu gaat oplossen en wat onze inwoners er nu aan hebben dat we dit stuk hebben geproduceerd. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Draak. Mevrouw Gabin, GroenLinks. Mevrouw Gabin: Dank u wel, voorzitter. We hebben het werkprogramma doorgenomen en zien dat er duidelijke uitgangspunten zijn geformuleerd, zoals vroegtijdig signaleren, investeren in professionals en een actieve regierol voor de gemeente.
In onze gemeente zijn relatief weinig meldingen vergeleken met buurgemeenten. Dat klinkt misschien positief, maar waarschijnlijk is dat niet of dat hoeft niet per se dat te betekenen. Het wijst eerder op een taboe of schaamte en het feit dat signaleren niet altijd herkend of gemeld worden. En dat heb ik ook in andere bijdragen gehoord. GroenLinks wil daarom dat we stevig inzetten op bewustwording in de samenleving. Bijvoorbeeld door scholen, sportverenigingen en huisartsen actief te betrekken hierin. En de pilot met theatervoorstellingen op basisscholen is een prachtig voorbeeld, maar laten we die ambitie breder trekken. De actielijnen over deskundigheidsbevordering en samenwerking zijn goed. Wij vragen het college om ervoor te zorgen dat professionals in het sociaal domein niet alleen kennis hebben, maar ook mandaat voelen om in te grijpen wanneer dat nodig is. Want signaleren zonder durven handelen is niet goed en dat hebben we ook vaak in de praktijk gezien. Het is vaak verkeerd gegaan. Professionals moeten signaleren en handelen. De vraag is dus, hoe zorgt het college ervoor dat zij niet alleen kennis, maar ook het mandaat en de rugdekking krijgen om daadwerkelijk in te grijpen.
En wat doet de gemeente om de samenwerking tussen zorg en veiligheid praktisch te versterken, zodat signalen niet blijven hangen? De overige punten zijn al eigenlijk benoemd, over ervaringsdeskundigen, duurzame veiligheid. We zien dat Lansingerland bewust kiest voor een actieve rol. Dat is positief. Dat past bij onze samenlevingsvisie. En dat willen wij dus ook, de regie willen wij graag benadrukken. Het werkprogramma is een goed begin. Work in progress. Maar mist scherpte op meetbaarheid, urgentie en evaluatie. Dus complimenten voor de heldere opzet en
7/43
tegelijkertijd vragen we om duidelijke prestatie indicatoren en vooral ook monitoring. Zodat wij als raad ook onze controlerende rol beter kunnen vervullen. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Gabin. Dan ga ik tot slot naar u, mijnheer Oosterlaan, van het CDA. De heer Oosterlaan: Dank u wel, voorzitter. Van onze kant een wat milder geluid als we van andere partijen gehoord hebben. Voorzitter, het voorliggende werkprogramma huiselijk geweld en kindermishandeling is opgesteld om een meer lokale en concrete invulling te kunnen geven aan problemen die zich hier voordoen. Mede naar aanleiding van het gegeven dat 90 procent van de bevolking, zestien jaar of ouder, in Lansingerland hiermee te maken heeft gehad of slachtoffer is geweest. Alles moet in werking worden gesteld om dit tegen te gaan. Vandaar dit werkprogramma. Niet alleen, maar samen met inwoners, partners in dit, moet er gewerkt worden aan een ideale samenleving. Dat er in de Lansingerland minder meldingen zijn dan elders is een goed teken voor wat betreft de samenleving al hier ten opzichte van omliggende gemeenten. Voorzitter, er wordt gerefereerd aan 2024. Nu zijn we een jaar verder. Is daarin iets nog veranderd wat vermeldens waard is door de wethouder? Voorzitter, de ambitie is hoog. Er is overleg geweest met diverse interne en externe stakeholders. Het college komt nu met drie uitgangspunten en vijf actielijnen.
Dit geeft een duidelijke richting aan, maar gaat ook meer eisen stellen aan het lokale team. En dan zijn we ook heel nieuwsgierig naar hoe de uitvoering zal kunnen zijn. Ook in andere beleidsplannen wordt daarover gesproken. Een zware last voor hen en zij moeten duidelijk maken waartoe zij in staat zijn. Is de uitvoering voldoende onder controle? Dat vragen we ons dan ook wel af. Er wordt onder andere gesproken over samenwerking aan veiligheid en ontwikkeling, professionals. Mijn vraag is, hoe kijken de stakeholders daar zelf naar? Wat gaat goed en wat gaat niet? Of kan het beter? Ontwikkeling van professionals is denk ik de verantwoordelijkheid van instanties zelf. Actielijn 3 is naar mijn mening best bijzonder en ambitieus voor wat betreft wat men allemaal gaat organiseren en in welke verbanden. Daar gaat erg veel tijd in zitten en is de tijd dan ook goed besteed? Richt de aandacht op datgene wat de eerste prioriteit heeft. Wat ons als CDA zorgen baart zijn de financiële financiën die hiermee gemoeid zijn. Kan de wethouder iets melden over de stand van zaken wat de gevolgen zijn in dit wat de financiën betreft? Nogmaals, de ambitie is hoog en het CDA hoopt dat het werkprogramma voldoende handvaten zal bieden om duurzaam een veilig gevoel te geven aan gezinnen, huishoudens in Lansingerland. Dank u wel.
De voorzitter: Mijnheer Oosterlaan, ik heb nog een interruptie voor u van de heer Lieverse. De heer Lieverse: Op twee punten zou ik graag de heer Oosterlaan horen iets uit te leggen. Hij zegt, er zijn minder meldingen dan in sommige andere gemeenten. Kunt u erop reflecteren dat dat zou kunnen zijn omdat de instanties die ermee te maken hebben of heel erg onzichtbaar zijn, of met zulke wachtlijsten te maken hebben dat mensen denken, melden, wat heeft dat voor zin? Vergelijkbaar met iets als fietsendiefstal melden, als je weet, daar wordt heel weinig mee gedaan. De tweede vraag die ik heb, u zegt financiële zorgen, wat bedoelt u daar precies mee? Dat is de tweede vraag. De voorzitter: Mijnheer Oosterlaan. De heer Oosterlaan: Dat lijkt me duidelijk, om bij het laatste te beginnen, dat ik daar zorgen om heb. Het is in vele gevallen een beetje een open eind situatie. Want je weet nooit wat er allemaal op ons af gaat komen, wat ermee gemoeid gaat worden. Er worden wel ten tijde van de begrotingsbehandeling allerlei dingen vastgesteld, maar het is nooit zekerheid of dat voldoende is. Met andere woorden, de zorgen die zijn wat ons betreft hier
8/43
duidelijk aanwezig. Alleen we kunnen nu nog niet duiden wat het precies zal zijn en wat het gaat worden, waar het naartoe zal leiden. De voorzitter: Antwoord ook nog even op vraag één, dan kom ik bij u, mijnheer Lieverse, voor het vervolg. Mijnheer Oosterlaan, nog even het antwoord op de eerste vraag. De heer Oosterlaan: Over de cijfers die ik gebruik. Ik ben uitgegaan van de gegevens die tot mijn beschikking zijn, ik heb geen andere gegevens. Dus ik ben daar van uitgegaan als zijnde, dat is dat waar wij van uitgaan. De voorzitter: Mijnheer Lieverse nog, vervolginterruptie. De heer Lieverse: Ik zal niet reageren op de laatste stelling, want dat zal ik in mijn eigen spreektijd doen, maar wel over de financiën. U zegt, u legt die zorgen niet voor mij goed uit. Want vindt u dat er te veel of te weinig geld nu uitgetrokken wordt in dit plan, ondanks al die PM-posten? De voorzitter: De heer Oosterlaan tot slot nog. De heer Oosterlaan: Ik geef aan dat ik niet de financiële deskundige ben van onze fractie. Wat dat aangaande kan ik niet helemaal gedetailleerd aan u ontluisteren en ontfutselen wat er allemaal onze zorgen zijn. Maar dat daar een zorgplaatje aan vast zit over de zorg en de hulpverlening huiselijk geweld, dat is wel duidelijk. Dat is niet vandaag voor het eerst, niet dit jaar voor het eerst, maar dat is al menig jaren een bijzonder financieel probleemsituatie.
De voorzitter: Wij gaan de eerste termijn hiermee beëindigen. Dank u wel, mijnheer Oosterlaan. Daarmee gaan we over naar de eerste termijn van het college. Wethouder Hoek, bent u zover? Ik zou de rechterknop proberen, dat gaat u helpen. Mijnheer Hoek, u heeft het woord. Dat gaat helemaal niet goed nog. Even kijken, dit gaat beter. Mijnheer Hoek. Beantwoording college De heer Hoek: Dank u wel. Voor ons ligt de regio, nee, we hebben het nu over de wettelijke taak die wij hebben met betrekking tot huiselijk geweld en kindermishandeling. We hebben, de cirkel doorbreken, die hebben we goed gekeurd, dat is een regionaal plan. En dat is een visie op hoofdlijnen en nu zijn wij dus bezig met het finetunen en het aangeven van de kaders. Het lokale werkprogramma is meer een concrete invulling van deze ontwikkelopgave. We gaan nu overwegingen meegeven richting focus en aanpak op hoofdlijnen. En dat vraagt natuurlijk om een verdere uitwerking en daarvoor is deze avond en deze bijeenkomst ook bedoeld. Voor het eind van het jaar wordt het definitieve werkprogramma aan u gepresenteerd. Samen met Krimpen en Capelle aan den IJssel is dit tot stand gekomen. Vandaar wellicht ook dat de cijfers uit Krimpen en Capelle er ook in staan, maar wat mij betreft kunt u ook zeggen, ik kijk sec naar de cijfers van Lansingerland, want dat geeft mij duiding, dan vind ik het ook goed.
Het werkprogramma bestaat uit drie kernboodschappen en vijf actielijnen. En alle zaken zijn intern en met externe stakeholders besproken en die zijn erbij betrokken. In mijn optiek, maar daar verschillen we kennelijk van mening, vind ik het een redelijk duidelijk werkprogramma. Waarom? Omdat er steeds gesteld wordt waarom deze actielijn, wat is onze ambitie, wat zijn de doelen en welke acties komen hieruit voort, wat loopt er en wat gaan we nog doen. Ik vond dat een hele duidelijke methodiek. Dus wat dat betreft, en als u dat niet duidelijk en rommelig vindt, dan raak ik een beetje in verwarring. Het is niet zo dat we uit de vorige
9/43
beeldvormingen niks hebben meegenomen. Ik weet nog heel goed dat we het hebben gehad over bijvoorbeeld ervaringsdeskundigen, door Leefbaar 3B. Is nu een feit. Daaruit voortvloeiend ook bij Leefbaar de theatervoorstellingen, hebben we van de week overleg over gehad. Gaat door. Het doorsturen van de monitorbrief, zoals die nu gewoon regelmatig aan jullie verstuurd wordt. De website, daar heeft u een punt, daar kom ik straks op terug. Aandacht voor het melden, daar is aandacht voor geweest. De Loverboy-problematiek, daarvan hebben we gesteld dat dat geen huiselijk geweld is, maar veiligheid. Dat hebben we wel ook met onze ketenpartners besproken. Maar Loverboy-problematiek is nou eenmaal geen huiselijk geweld en is op een andere tafel belegd, bij een andere organisatie, veiligheid. Wat overigens niet wegneemt, dat op het moment dat wij in een gezin komen waar het aan de orde is dat we niet daaraan de juiste aandacht besteden. Dat zou natuurlijk absoluut niet goed zijn, vooral ook vanwege de ketenaanpak die wij voorstaan. Het aanbieden van trainingen, netwerkbijeenkomsten is aan de orde geweest en het CDA had ook toen de aandacht voor de pleger. En volgens mij zit die ook goed in het hele verhaal. We besluiten nu niet. Het gaat meer over het weergeven van zaken, het meegeven van zaken.
En uiteindelijk stelt het college dit programma vast en zal aangeven waarom zaken wel zijn overgenomen of niet zijn overgenomen. Dat brengt mij bij de vragen van de verschillende partijen. De ChristenUnie geeft aan dat ze het weinig concreet vinden. Ik heb daar juist op gereageerd dat ik het wel concreet vind. In die zin, de aanpak met de verschillende hoofdstukken die wij behandelen. Even kijken hoor. De website, daar heeft u een punt. Ik vond juist de vragen die u toentertijd stelde erg goed. Het zal ergens, ik vermoed dat dit tussen de wal en het schip geraakt is. Maar ik ben het met u eens, daar moeten we aandacht voor hebben. Het zal meegenomen worden in het werkprogramma en wellicht ook bij het organiseren van de toegang. En over het organiseren van de toegang en de wijkteams, daar zal ik het straks ook over hebben. U heeft het over harde afspraken maken. In die fase zitten we nu ook. En volgens mij hebben we dat ook redelijk in de verschillende categorieën aan de orde gesteld. Als ik het heb over de categorieën die ik zojuist noemde, vanwaar deze actielijn, wat is ons doel, waar staan we, dat soort zaken. De theatervoorstelling, daar heb ik net van gezegd, daar hebben we van de week overleg over gehad. Dat wordt geregeld. De PM-posten, dat ben ik met u eens.
Maar dat heeft allemaal te maken dat wij nu juist met het oog op de bezuinigingen heel veel gesprekken voeren met subsidiekrijgers van de gemeente. Dus dat betekent dat we daar nog geen volledig beeld van hebben. Maar uiteindelijk proberen we dat natuurlijk wel voor de begrotingsbehandeling op orde te hebben. Dus dat komt ook naar u toe. Leefbaar 3B, hetzelfde, niet concreet. Capelle als referentie, daar heb ik zojuist van gezegd, dat heeft te maken met dat wij dit plan samen met Capelle en Krimpen hebben gemaakt. Dus bent u daarin niet geïnteresseerd in de cijfers van Capelle en Krimpen, prima, laat ze voor wat het is. Het was ook wel om een stukje vergelijking te geven. De heer Afalah heeft al aangegeven die 147 op 100.000, die hebben we er juist in gezet omdat dat het enige objectieve beeld geeft en een handige vergelijking, dat je daar een handige vergelijking mee kunt maken. Leefbaar vroeg ook… De voorzitter: Wethouder, voordat u daarmee verder gaat, mevrouw Gielis, een korte interruptie. Mevrouw Gielis: Voorzitter, dan geeft de wethouder nog steeds geen antwoord op de vraag of het dan om 147 meldingen gaat in Q4 van 2024 of om 96. De voorzitter: De wethouder. De heer Hoek: Nee, het gaat om 147 op 100.000. Dus u moet de rekensom maken en dan terugrekenen naar het inwoneraantal van Lansingerland. Dat klopt. Dan de gegevens delen.
Dat is een soort terugkerend item van Leefbaar 3B. Ik heb al meerdere keren gezegd dat dat
10/43
absoluut mag op het moment dat er problemen en zorg zijn. Dus ik hoop daar nu een heel duidelijk antwoord op te geven. Het mag zodra er zorg is en problemen zijn. Overigens, het vergelijken van getallen, daar is het net ook al aan gerefereerd, zegt niet altijd iets met betrekking tot hoe groot de meldingsbereidheid is. Want ik ben het wel eens met degene die dat net stelde. Het kan wel eens zo zijn dat wij het een stuk minder doen, ondanks het feit dat we minder meldingen hebben, omdat de bereidheid om te melden minder groot is. En dat is uiteraard ook een aandachtspunt van ons. Daar moeten we achter zien te komen. En dat is best ingewikkeld, want dat is hier net ook aan de orde geweest, een hele hoop mensen, en zeker vanuit de oude methodiek, dat als je je meldde en je kinderen werden uit huis gehaald, dat is nog steeds de angst die er een beetje in zit. Vandaar dat we nu ook een nieuwe aanpak voorstaan, de ketenaanpak. En juist in het gezin kijken, waar komen de problemen vandaan? Het kind moet het niet ervaren als, papa en mama liggen in een vechtscheiding en nou word ik uit huis geplaatst. Juist vanwege deze werkelijkheid wordt er heel sterk gekeken naar het gezin, de keten en hoe kunnen we daar op een goede manier acteren, zodat het gezin uiteindelijk weer adequaat een gezin kan zijn. Even kijken, D66, de titel aanpassen.
We zullen het in ieder geval meenemen, maar ik denk dat u een punt heeft. Dus wat dat betreft snap ik hem helemaal. Het lokale team, daar heeft u naar gevraagd. Het lokale team, dat ligt bij mijn collega-wethouder Cnossen. En dat is uiteindelijk op gemeentelijk niveau. Hoe dat eruit gaat zien, daar zijn we nu druk mee bezig. Dus wat dat betreft hopen we daar richting jaarwisseling met u op terug te komen met een uitgangspuntennotitie van, wat beogen wij daarbij en hoe zal dat eruit gaan zien. Dat is nog wel een proces waar we hier regelmatig over terug zullen komen. U had een vraag over de persoonsgerichte aanpak. Dat is de aanpak die we hebben met de verschillende ketenpartners. Dus wat dat betreft is het niet zo dat dat sec de persoon is, maar dat er juist gekeken wordt naar de problematiek van een persoon, zijn netwerk, zijn gezin en dat er met andere instanties ook integraal wordt gekeken, wat is hier aan de hand en hoe kunnen we daar op een adequate manier op inspelen? Streven naar meer deskundigheidsbevordering, dat is het plan. Daar zijn al een aantal bijeenkomsten voor geweest. We hebben hier onlangs een bijeenkomst gehad over inderdaad de rol van de pleger en hoe we daar adequaat mee om kunnen gaan. Dus wat dat betreft voeden de verschillende gemeenten elkaar daarin ook en wij hebben daarvoor het initiatief genomen.
Dit soort deskundigheidsbevorderingen die worden regelmatig in de regio gehouden, juist ook om klaar te zijn als het hele werkplan operationeel gaat. En ook voor de huidige tijd natuurlijk. Daar heb ik al iets over gezegd. Er staan een aantal zaken PM in de stukken. Dat klopt, omdat we nu die gesprekken voeren met betrekking tot de subsidieaanvragers. Uiteindelijk straks in de begroting gaan we ervan uit dat die getallen wel voorhanden zijn. Maar juist ook met betrekking tot op handen zijnde bezuinigingen vinden wij het eerlijk en ook correct om met alle instanties die subsidie aanvragen gesprekken daarover te voeren, zodat we ze niet verrassen op het moment dat het straks daadwerkelijk zo is. De Partij van de Arbeid heeft een vraag gesteld. Die vond het in ieder geval redelijk idealistisch. Of in ieder geval dat was een beetje de afdronk. Ik vind dat juist, gezien de aanpak van, waarom deze actielijn? Wat is het doel? En wat ik net ook vertelde, vind ik het juist redelijk met je voeten op de grond staan van, wat is er nog nodig? Waar staan we nu? En wat moeten we nog uitrollen? De wijkteams, daar heb ik zojuist al iets over gezegd. De voorzitter: Voordat u verder gaat, wethouder, een interruptie van mevrouw Biharie. Mevrouw Biharie: Dank u, voorzitter. Ik wachtte juist op mijn beantwoording over de wijkteams.
Is het zo dat ik moet begrijpen, de lokale teams is de wijkteams? En zo ja, want u zei het net, maar ik wil dat even scherp hebben. Kunt u aangeven wie, welke discipline, we hebben over jongerenwerk, de huisartsen. Heeft u een beeld wie er allemaal in zo'n lokale teams, als het hetzelfde is als wijkteams, deelnemen?
11/43
De voorzitter: De wethouder. De heer Hoek: De wijkteams, de lokale teams, dat is een initiatief, dat ligt bij mijn collega. Ik weet wel dat in die wijkteams het de bedoeling is dat er zoveel mogelijk expertise aanwezig is. En hoe we dat gaan organiseren uiteindelijk, of dat per kern is, of dat één wijkteam wordt, dat wordt nu allemaal bekeken, daar wordt hard aan gewerkt. En mijn collega, mevrouw Cnossen, komt daar bij u op terug. De voorzitter: Mevrouw Biharie nog. Mevrouw Biharie: Even een verduidelijking, want we hebben het al best wel lang over die wijkteams met aanbevelingen. Is er een, en uw collega mevrouw Cnossen gaat erover, is er een zicht op wat voor termijn? Want het is een werkprogramma en daar gaat het om. De voorzitter: De vraag is helder. De wethouder. De heer Hoek: Zoals ik net al zei, ik ken alle termijnen niet uit mijn hoofd. Maar ik zal straks even ruggespraak, misschien kunnen we dat u in de tweede termijn nog mededelen. Maar in ieder geval is het zo dat voor het eind van het jaar we met een uitgangspuntennotitie komen met betrekking tot de inrichting van die lokale teams. De voorzitter: Gaat u verder, wethouder. De heer Hoek: WIJ Lansingerland, kunt u voorbeelden geven? Dat is natuurlijk, in een werkplan hoort dat niet echt thuis. Dat zou eigenlijk meer voor een beeldvorming, denk ik, zijn en die krijgen we niet meer, dus dat wordt ingewikkeld.
Maar in ieder geval, de behoefte om in het vervolg wat meer met voorbeelden te werken of een casus hier voor te leggen, die zal ik zeker meenemen. Jongerenwerk, ik snap wat u zegt, dat heeft een hele belangrijke signaalfunctie. En het Jongerenwerk zit al in de lokale netwerken. Dus die worden bij alle bijeenkomsten uitgenodigd. En ook als er een stakeholderbijeenkomst is, wordt ook regelmatig bevraagd op wat zij tegenkomen. De 10.000 euro, die betalen wij aan de GRJR. En dat is een soort… Sorry? Oh ja, aan de centrumgemeenten. Sorry, ik werd even gecorrigeerd. Dank u wel. Dat is eigenlijk een bedrag waar, en uit die pot kunnen wij ervaringsdeskundigen een beroep op doen. Dus het wordt in de regio ook op die manier uitgezet. Ik weet niet of 10.000 euro voldoende is. Ik weet wel dat, ik heb zelf ook wel eens met ervaringsdeskundigen gewerkt. Het gaat vaak om een vergoeding. Als we daar aan tekort komen, dan zal dat blijken en kom ik vanzelf bij u terug. De wachtlijsten, de situatie, dat is best een punt. Er is verschillende keren al naar gevraagd. U weet, we hebben wachtlijsten. En die wachtlijsten zijn de afgelopen tijd toegenomen. U bent daar ook over bijgepraat met betrekking tot de extra injectie, de financiële injectie die wij hebben gegeven aan Veilig Thuis in die zin. Ik meen in februari 1,5 miljoen en onlangs weer een bijdrage van 4 miljoen.
En ik ben het met de heer Oosterlaan eens, die zei, je kan het ook niet doen. Maar het gaat wel om onze kinderen. De wachtlijsten zijn ontstaan door dat de problematiek is toegenomen. De complexiteit is toegenomen. En Veilig Thuis heeft de hele tijd te kampen gehad met het niet kunnen krijgen van het juiste personeel, heeft heel veel met ZZP'ers gewerkt. Wat een hele dure optie is, dat weten ze zelf ook. En nu wordt er echt een inhaalslag gemaakt met betrekking tot het wegwerken van de wachtlijsten met deze financiële injectie. Is dat nou een incidentele financiële vergoeding? Dat is de grote vraag. Maar laten we heel eerlijk wezen, ik denk, en het staat morgen ook op de agenda van de GRJR zal het ook ter sprake komen, ik vermoed dat we dat voorzichtig wel in de meerjarenbegroting moeten meenemen, gezien de problematieken. Dus wat dat betreft moet ik wel heel eerlijk zijn en zal dit extra geld gaan kosten. Maar het gaat tenslotte ook om onze eigen kinderen en we willen ook dat die adequaat geholpen worden. Dan de VVD,
12/43
welk probleem heb ik opgelost? Dat vind ik nogal een ingewikkelde. Als we straks met elkaar hier vertrekken dan hoop ik dat we toch weer wat dichterbij een realistisch werkprogramma zijn. En hoop ik ook dat we, nee, dat hoop ik niet, dat zeg ik u toe, de zaken die u heeft ingebracht zullen wij op zijn meritus beoordelen en kijken of we daar een plekje voor kunnen vinden in het werkprogramma. We zullen u beargumenteerd mededelen van, dit hebben we wel overgenomen of dit hebben we niet overgenomen. Of we hebben dit op een andere manier belegd. Dus ik hoop wel dat deze discussie daar in ieder geval de kiem voor is geweest. En u heeft gezegd, probeer ook te kijken naar het contact maken dichterbij de inwoners. Dat nemen we in ieder geval mee om te kijken van, kunnen we daar vorm en inhoud aan geven? Ik denk dat het lokale team daar natuurlijk ook een antwoord op gaat geven, omdat dat een hele overzichtelijke constructie is. Omdat, je gaat naar het wijkteam en daar zit heel veel expertise is daar aanwezig. Maar in ieder geval, we zullen hem meenemen. De scholing van professionals. U zegt, dat had toch al lang van de grond kunnen zijn. Ik heb daar net iets over gezegd. We hebben verschillende bijeenkomsten gehad en om de beurt wordt er zoiets georganiseerd.
Er zijn natuurlijk ook opleidingen om straks, wanneer we met de lokale teams gaan werken, om medewerkers ook meer adequaat toe te richten op die nieuwe taak. En ook, daar hebben we het ook over gehad onlangs, als de verordening sociaal domein van kracht gaat, en de volgende raadsvergadering is dat wellicht zover, gaan we ook medewerkers trainen in gesprekstechnieken. Want dat worden soms heftige gesprekken. Want je moet soms tegen ouders zeggen, maar daar moet u eerst zelf mee aan de gang. Of, nou ja, dat. Dus daar komen we ook op terug. Maar dat heeft wel raakvlakken. GroenLinks. Die theatervoorstellingen heb ik al iets over gezegd. U zegt, en dat vind ik een terechte, hoor, want op het moment dat we die wijkteams gaan inrichten en we gaan soms ook wat meer terugdrukken, dan mag je ook wat weerstand verwachten. Dan hoop ik ook dat de commissie en ook een wethouder zijn rug recht houdt en achter zijn personeel gaat staan. Dus als we mandaat krijgen om dit uit te rollen, en het levert soms weerstand op, dat moeten we ons ook met zijn allen realiseren. En ik ben het helemaal met u eens, dan moet je dat commitment aan de voordeur wel afgeven. U zegt, het werkprogramma is een goed begin, een heldere opzet. En u heeft het nog over de controlerende rol. Uiteraard wordt dit plan ook gemonitord. Het is gewoon een wettelijke verplichting.
We komen met regelmaat in de P&C-cyclus ook bij u terug om aan te geven wat de stand van zaken is. Het CDA, even kijken, hoor. De financiën hebben we het over gehad. Wat is er, nee, u stelde de vraag, is er nou het afgelopen jaar zijn er nog zaken gebeurd die ik moet weten? We hebben u daarvan in kennis gesteld, maar dat is wel de meest ingrijpende ook, dat Veilig Thuis natuurlijk met een behoorlijke financiële uitdaging te maken heeft gekregen en dat wij daar als GRJR tegemoet zijn gekomen aan de extra kosten om ervoor te zorgen dat kinderen niet de dupe worden van dit verhaal. En als wachtlijsten oplopen dan worden kinderen natuurlijk al de dupe. Laat dat ook duidelijk zijn. En dat is nou juist wat we willen voorkomen. U gaf aan, de uitvoering van de lokale teams. Daar heb ik al heel veel over gezegd. Zijn we voldoende in controle? Wat gaat goed? Wat gaat minder goed? Ik vind het moeilijk om, we zitten natuurlijk in een soort transitiefase. Er gaat ook heel veel goed, ook met de oude methodiek, laat dat duidelijk zijn in die zin. Wat mij wel zorgen baart is het oplopen van alle wachtlijsten, omdat je dan uiteindelijk weinig te bieden hebt, terwijl problemen wel kunnen oplopen. En ik ben ook blij dat de GRJR de moed heeft gehad om eigenlijk zonder heel veel gemor zijn portemonnee te trekken om ervoor te zorgen dat die wachtlijsten snel teruglopen.
Het goede nieuws is wel, tussen aanhalingsteken, is dat crisismeldingen altijd op de juiste manier afgehandeld worden. Dus daar vindt triage plaats. Binnen 24 uur wordt er gekeken, is dit een crisis of is dit geen crisis? En is het een crisis, dan wordt daar met de juiste mensen en de juiste energie op ingestoken. Die 4 miljoen, is dat nou een open eindsituatie? Dat was ook een vraag van het CDA. Ik vermoed, ik ben geen helderziende, maar ik vermoed dat er zeker geld bij moet de komende jaren willen we het product op een goede manier aanbieden. We hebben nu een soort incidenteel die 4 miljoen ter beschikking gesteld, maar
13/43
ik vind het wel reëel om er ernstig rekening mee te houden om dit ook meerjarig wellicht op te nemen. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, wethouder Hoek. Het is toch knap, wethouder, dat u ongeveer exact zoveel tijd nodig had voor de beantwoording als de commissie voor de input. Maar daarmee hoop ik wel dat veel van de vragen en punten zijn beantwoord. Daar gaan we nu eens drie minuten goed over nadenken met elkaar. Ik schors de vergadering voor drie minuten en dan gaan wij hier weer verder. Schorsing De voorzitter: Neemt u alstublieft allemaal weer plaats. Wethouder ook. Neemt u alstublieft allemaal weer plaats, dan gaan wij ogenblikkelijk verder. Dames en heren, hartelijk welkom terug. Ik heropen de vergadering van de commissie Samenleving en wij zijn nog bij agendapunt 5.a en wij gaan gauw over naar de tweede termijn van de zijde van de commissie. Dan begin ik even bij u, mijnheer Lieverse. Tweede termijn De heer Lieverse: Dank u wel, voorzitter. Ik heb de wethouder een heleboel belangwekkende dingen horen zeggen die prettig zijn om te horen. Zoals over de website, dat daar werk van gemaakt gaat worden om de verschillende suggesties die gedaan zijn, ook in het verleden, om die een plaats te geven waar het ook passend is. Ik ga geen discussie nu voeren, voorzitter, over wat bedoeld wordt met het niet concreet zijn in dit stuk.
Maar om het toch iets te verduidelijken, dingen als onderzoekjes, heeft de regierol, netwerkvorming, dat noem ik proceswoorden, dat zijn geen actiewoorden. En daar ben ik naar op zoek gegaan. Overigens heb ik begrepen van de wethouder dat hij de verschillende suggesties die ook nu weer gedaan zijn en die ook bij de beeldvorming eerder aangereikt zijn, meeneemt in een definitief werkprogramma en dat het eind van het jaar klaar is. Graag de toezegging dat we dat dan ook opnieuw in de commissie kunnen bespreken en daar ook onze visie op kunnen geven. Wat betreft de financiën, daar werden ook een aantal opmerkingen over gemaakt. Ik vind het juist aan de zuinige kant wat er in het plan staat. Want het leeuwendeel van het geld dat er staat, is in feite al lopende subsidie voor Veilig Thuis, die we al sinds jaar en dag uitgeven. En als dat dan aangepast wordt met slechts 10.000 voor ervaringsdeskundigen, en er zijn nog een paar van die posten, dan vind ik dat niet een royale begroting. Dus ik hoop dat bij de begroting die we dit jaar nog gaan vaststellen, dat op dit punt niet te zuinig gedaan wordt. Ik heb mevrouw Gabin niet geïnterrumpeerd omdat het te veel werk zou vragen. Ik zou mijn hele spreektekst dan bijna moeten herhalen, want ik vond het teleurstellend wat gezegd wordt. Ik kan het niet in mijn resterende spreektijd aangeven.
Van WIJ, omgekeerd, vond ik juist heel veel behartenswaardige zaken naar voren komen. Ook het noemen van jongerenwerkers als ook een monitor. Aan de andere kant, het noemen op de website van ook een Center voor Seksueel Geweld, bijvoorbeeld, weet u, huiselijk geweld en kindermishandeling is zo'n eenzame pijn. Vrouwen met een man die losse handjes heeft, een kind wat in de knel zit, die moet je uitweg bieden op alle manieren die maar ter beschikking staat. En daar zullen we voor blijven pleiten. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Lieverse. Een korte correctie, mevrouw Gabin, of een interruptie? Want de heer Lieverse kan er niet meer op reageren, dat is natuurlijk wel gevaarlijk. Mevrouw Gabin: Ik vind het teleurstellend dat de heer Lieverse mijn bijdrage met moeite heeft aangehoord of moeite had met de bijdrage, maar niet concreet aangeeft op welke punten, want anders zou ik kunnen reageren.
14/43
De voorzitter: Ik heb begrepen dat de heer Lieverse u dat graag na deze vergadering nog wil toelichten, mevrouw Gabin. Wij gaan op dit moment in deze tweede termijn verder met mevrouw Gielis, Leefbaar 3B. U heeft anderhalve minuut, mevrouw Gielis. Mevrouw Gielis: Dank u wel, voorzitter. Dank ook aan de wethouder en ook aan alle andere partijen, want door alle input denk ik dat we met zijn allen toch ergens gaan komen. Ik kreeg de indruk dat de wethouder iets wilde vertellen aan Leefbaar 3B bij de interruptie door PvdA. Want hij begon zijn zin met, Leefbaar 3B en toen werd hij geïnterrumpeerd en ging hij vervolgens verder met WIJ Lansingerland. Ik denk dat dat gaat over onze vragen om mee te nemen over de AVG, de informatievoorziening. En ik hoop dat dat zo is. Zo niet, dan hoop ik dat de wethouder daar alsnog op ingaat. Toch even dank voor de duidelijkheid over de cijfers. Maar dat betekent als er in één kwartaal 96 meldingen zijn gedaan door ons en door Capelle 244, dat dat cumulatief op jaarbasis ruim 590 meldingen verschil zijn en dat roept wel vraagtekens op. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Gielis. Dan ga ik naar de heer Smolders, D66. In tweede termijn nog behoefte? U heeft het woord. De heer Smolders: Dank u wel aan de wethouder voor het beantwoorden en reageren op wat hier besproken is en gevraagd.
Ik denk dat we met zijn allen het programma wel scherper krijgen en concreter op deze manier. Ik wil nog een paar dingen meegeven. De fasering van de aanpak is over twee jaar verdeeld. Ik zou zeggen, maak een mijlpalenoverzicht, maar dan ook 2027 erbij, want die staat niet ingevuld. En dan werk je per kwartaal wat je wilt bereiken in je actielijst. Daarmee maak je het ook concreter en ook afrekenbaar. Het tweede wat ik mee wil geven is de evaluatie stating het einde van 2026. Is dit dan een tussentijdse evaluatie of een eindevaluatie? Of meegeven, dat is een vraag eigenlijk. En het derde, er is volgens mij nog geen aandacht besteed aan een opkomend probleem van huiselijk geweld en dat is het geweld van mensen op hoge leeftijd, waarvan een partner bijvoorbeeld dementeert en stemmingswisselingen krijgt, dan wel agressief gedrag gaat tonen, waardoor het ook huiselijk geweld is en die mensen daar ook niet direct een weg in vinden om het op te lossen. Is er iets van bekend in Lansingerland of dit ook speelt? De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Smolders. Zeg ik correct dat dat het einde is van uw termijn, mijnheer Smolders? U maakte het nog even spannend. Mevrouw. Zeker, wethouder. Een punt van orde zou nog kunnen. De heer Hoek: Punt van orde. De laatste vraag van de heer Smolders heb ik gemist en daar wil ik wel antwoord op gegeven.
De voorzitter: U kunt de heer Smolders niet interrumperen, maar dit mocht. Mijnheer Smolders, kunt u uw laatste vraag herhalen? De heer Smolders: De laatste vraag gaat dus over mensen op hogere leeftijd, in ieder geval twee partners, waarvan bijvoorbeeld dementie een rol speelt. Mensen met dementie kunnen stemmingswisselingen krijgen tot zelfs agressief gedrag laten zien. Er is laatst in Rotterdam zelfs een incident geweest met een dodelijke afloop, geloof ik. Is daar een beeld van in Lansingerland en krijgt het ook aandacht in het werkprogramma? De voorzitter: Helder. Dank u wel, mijnheer Smolders. Dan gaan we nu verder met mevrouw Biharie van de PvdA. Nog in deze tweede termijn, mevrouw Biharie?
15/43
Mevrouw Biharie: Dank u wel, voorzitter. Ik had twee vragen voor de wethouder. En in de eerste termijn beantwoording van een deel van mijn vragen. Dank daarvoor. Maar ik heb nu begrepen, lokale team is het dus hetzelfde als wijkteam. Dan zou ik mee willen geven, want omdat we daar iedereen op die wijkteams en invulling willen wachten, waarom wordt dat dan niet wijkteams? Als lokaal is, denk ik, het is niet regionaal. Dus even dan betekenis van het woord. En we zitten op wijkteams te wachten. Dus ik zou dat graag zien veranderd hebben, gewijzigd hebben in het werkprogramma. En daarnaast, we moeten nu over die werkprogramma praten en input. Nu begrijp ik van de wethouder dat het naar wethouder Cnossen is en dat we eind van het jaar daar pas inhoudelijk vragen over kunnen stellen. Dus dat vind ik wel een gemiste kans vanavond, terwijl we over het werkprogramma hebben. En mijn tweede, en wat ik nog eentje wilde hebben. Ik hoorde de wethouder vertellen over de financiële input aan Veilig Thuis. Er was een personeelskrapte. Goed om te horen dat er financiële tegemoetkoming is voor de wachtlijsten. En zoals u zei, de wachtlijsten worden, de wachtenden worden de zorg complexer.
Als je een financiële steun geeft aan een organisatie, en dan gaat het weer over concreetheid, dan kan de wethouder antwoorden, is er een compleet plan van aanpak over de wachttijd in beeld? En is er een indicatie, of men zicht heeft op wat voor termijn? Een indicatie of die wachtlijsten weggewerkt kunnen worden, aangezien de wachttijden toenemen? Dat was het, voorzitter. Dank u. De voorzitter: Dat was het nog niet helemaal, want ik heb een interruptie voor u van de heer Afalah. De heer Afalah: Dank u wel, voorzitter. Het ging over de wijkteams. Ik wilde graag aan mevrouw Biharie vragen, want ze wil die aanpassingen hebben. Maar beseft mevrouw Biharie dat als, in Rotterdam heb je wijkteams. Alleen een wijk in Rotterdam is 50, 60, 70 duizend mensen. Dus je hebt daar een wijkteam met alle expertise erin. Is mevrouw Biharie niet bang dat als wij hier ook wijkteams gaan inrichten in plaats van één lokaal team, dat dan die expertise versnippert? Want wij zijn niet zo groot als Rotterdam, dat wij meerdere wijkteams kunnen opzetten. En om meer gebruik te maken van Jongerenwerk in plaats van per se wijkteams. De voorzitter: Mijnheer Afalah, ik vind het een zeer interessante discussie, maar die heeft weinig te maken met het werkprogramma wat vanavond op de agenda staat.
Ik begrijp dat de punten die mevrouw Biharie aandraagt en de vragen die ze stelt mogelijk leiden tot zulke interrupties. Maar ik wil de discussie wel echt houden bij het werkprogramma. We zitten hier voor wensen en bedenkingen mee te geven aan het college. Deze discussie kunt u in isolatie voeren, voelt u vrij een bespreekpunt te agenderen, geldt ook voor mevrouw Biharie. U kunt technische vragen stellen, u kunt een bespreekpunt maken. Maar voor de discussie vanavond wil ik het wel hebben over het werkprogramma. Dan ga ik nu verder naar WIJ Lansingerland. Dat bent u dan ook weer, mijnheer Afalah. Maar wel over het werkprogramma, alstublieft. De heer Afalah: Ik dacht dat dit echt over het werkprogramma ging, voorzitter, sorry. Maar goed, wij moeten dingen hier meegeven, aanpassingen. En ik hoop dat PvdA met ons meegaat om één lokaal team hier op te richten in plaats van wijkteams. Dat is wat ik probeerde, om haar mee te krijgen daarin. Voor de rest wil ik de wethouder bedanken voor de beantwoording. Bepaalde dingen zijn best wel duidelijker geworden. WIJ Lansingerland, is best wel positief hierover. Wij hebben onze overwegingen meegegeven. Ik dank ook de rest van de commissieleden. En wij wachten op de uitkomsten hiervan. Ik ga er niet vanuit dat we het in de commissie gaan behandelen hier. Dat is volgens mij van tevoren was dat duidelijk.