[BV25.0011] Verslag Commissie Ruimte d.d. 14 jan 2025

VERSLAG Commissie Ruimte

Datum vergadering

: 14 januari 2025

BV25.0011 Aanwezig in de raadszaal Commissieleden Leefbaar 3B : Jan Pieter Blonk, Machiel Crielaard, Jean-Paul Meuldijk WIJ Lansingerland : Jan Jumelet, Bianca Boonstra, Paul Zantman CDA : Rita Leijendekker, VVD : Ivo de Graaf, Vincent Jumelet D66 : Ineke den Heijer, Arjen van Berkel CU : Arjen Hofman GroenLinks : Marko Ruijtenberg, PvdA : Nanno Scheringa, Valmir Xhemaili, VOOR Lansingerland : Wethouders

: Michiel Muis, Titia Cnossen en Leon Hoek

Voorzitter Commissiegriffier

: Nelleke Bouman : Karin Koemans

Afwezig CDA VVD GroenLinks PvdA VOOR Lansingerland

: Charles van Harn, Michiel Krieger : Christiaan Toussaint : Manon van Splunter : Hamid Azzouzi : Petrine van Olst

1. Opening en mededelingen voorzitter De voorzitter: Dames en heren, het is acht uur geweest en ik heet u allen namens de commissiegriffier een heel hartelijk welkom op de eerste vergadering van de commissie Ruimte van 2025. Welkom aan de commissieleden. Ik zie dat bijna alle fracties vertegenwoordigd zijn. En een hartelijk welkom aan de collegeleden, de ambtenaren die ik her en der gezien heb. En ook een welkom aan de belangstellenden en de insprekers op de publieke tribune en de kijkers die aangesloten zijn op de webcast voor vanavond. 2. Inspreker(s) De voorzitter: Ik ga over naar punt 2, want mededelingen zijn er verder niet. En er hebben vanavond zich vijf insprekers gemeld over de herontwikkeling op de locatie aan de Lies Frankenweg. Het onderwerp staat ook als bespreekpunt op de agenda. Ik zei al, vijf insprekers en ik verzoek de eerste inspreker naar voren te komen. Dat is de heer Van Malde. Mijnheer Van Malde, u krijgt vijf minuten van mij. En ik heb gezien dat er een notitie van uw hand voor de commissieleden bekend is. Even kijken. U krijgt…Ja, u bent nu verstaanbaar. Gaat uw gang. Inspreker 1: Aanwezigen, beste raadsleden, mijn naam is Herman van Malde. Ik spreek hier namens de werkgroep Partij voor de Dieren Lansingerland. Biodiversiteit, oftewel de variëteit in onze ecosystemen, krijgt steeds meer aandacht. En terecht in onze ogen.

Het is van groot belang voor dieren en mensen. Denk bijvoorbeeld aan voedselzekerheid. Pas was Nederland hierover in het nieuws. We zijn kampioen biodiversiteitsverlies. In Zuid-Holland maken veel mensen zich zorgen over de biodiversiteit en natuur. Zuid-Holland is in vergelijking met andere provincies de provincie met veruit het minste aantal meters groen per inwoner. Een van de oorzaken van de vermindering van biodiversiteit is de verandering van landgebruik en verstedelijking. Hierdoor staan de leefgebieden van icoonsoorten als egels, merels en mussen meer en meer onder druk.

1/36

Het steeds meer kleine stukjes afsnoepen van de natuur voor woningbouw is een bedreiging. De provincie geeft hier wel aandacht aan en kan met bepaalde subsidies gemeenten helpen. Onze economische en politieke systeem werkt in de instantie altijd met financiële kaders en financiële haalbaarheid. Er worden veel onderzoeken gedaan, maar een ecologisch onderzoek voor natuur, dieren en biodiversiteit hobbelt hier altijd ver achteraan. Afgelopen jaar is de werkgroep betrokken geraakt bij de ontwikkelingen rondom Lies Frankenweg 1. De werkgroep Partij voor de Dieren staat hier naast en achter de bewoners die bezwaren hebben tegen onnodig saneren, onnodig kappen van bomen, onnodig leefgebieden vernielen en dieren, et cetera. Ik heb afgelopen november ingesproken en gepleit voor een ecologisch onderzoek voor de Lies Frankenweg, naast de andere onderzoeken zoals bodemonderzoeken, bouwkundige onderzoeken en verplantingsonderzoek die al gedaan waren. Het ecologisch onderzoek, de quickscan, ook wel genoemd, heeft intussen wel plaatsgevonden, begreep ik uit een mailcontact van afgelopen dagen. Maar, zo begreep ik, is nog niet volledig. De komende maanden moet er nog verder onderzoek worden gedaan. Het verslag hierover zal eind 2025 gepubliceerd worden door de gemeente. Maar, dat had toch al binnen moeten zijn voor deze avond.

Het feit echter dat wij als burgers op dit punt zelf achteraan moeten gaan, zegt wel iets over de heersende prioriteiten. Om dit nog een keer toe te lichten met een voorbeeld. In de brief van B&W aan de raad van 4 oktober 2022 schrijft B&W dat herontwikkeling noodzakelijk is om het stuk financieel gezond te krijgen. Was dit toen echt de enige uitweg voor dit gebied? Dus, er werd niet gevraagd, hoe kunnen we dit waardevolle gebied behouden zoals het is? Dat is een hele andere vraag. En ook geen woord over natuur, dieren en biodiversiteit. Wel over bomen, maar die mogen de herontwikkeling niet in de weg staan. Lansingerland heeft in 2023 een derde prijs voor diervriendelijkste gemeente ontvangen. Dat is een compliment. En daarmee komt de gemeente natuurlijk positief in het nieuws. Maar nu nog diervriendelijker worden. Met plannen voor ontwikkeling van percelen. Projecten als windmolens en andere bouwplannen zoals Bleizo West binnen de gemeente. De dieren zijn tenslotte vaak de eerste bewoners van de gebieden. Hoe kunnen we stukjes bestaande natuur zoals bijvoorbeeld Lies Franken behouden? De oppervlakte van dit perceel is ongeveer 25 vierkante meter. Er is een bodemonderzoek verricht. Er is asbest aangetroffen. Ja, dat klopt. Ernstig genoeg natuurlijk. Maar dit is in het geval slechts drie van de veertien boorpunten. In de overige gaten is dit niet aangetroffen, staat geciteerd.

Later in het nader onderzoek is in vier sleuven asbest aangetroffen. Bij twee ervan ernstiger dan de andere. Uiteindelijk blijkt slechts een tiende, ongeveer 250 vierkante meter, meer of mindere mate van de totale oppervlakte vervuild. Ik weet niet welke regels er gelden. Maar moet daarvoor de shovel door het hele gebied? Kan iemand mij daar antwoord op geven. Besluiten op welk gebied dan ook, zonder dat we het horen of zien, hebben veel invloed op de oorspronkelijke natuur en biodiversiteit in het gebied. Bodemstructuren en nesten worden omgeploegd. En onder andere hazen, egels en jonge vogels moeten vluchten. Maar ja, waarheen? Maar weer over de N471 dan maar. Met alle gevolgen van dien. Het is belangrijk om de oorspronkelijke natuur in de buurt te hebben. Forceer burgers niet dit 1 of 2 kilometer verderop te moeten gaan zoeken. Onze kinderen en kleinkinderen vinden het prachtig als er rommelige bosjes en dergelijke direct in de buurt zijn om te spelen. Ook over honderd jaar. Maar als de plannen uit de participatie doorgaan blijft er voor dit perceel bijna geen bosje of boom van de huidige bomen meer over. En ja, volgens het bomenonderzoek heeft niet elke boom een lange levensverwachting.

Maar is dat een reden om die bomen te kappen? Als ik een tuin koop en er staan bomen in van vijf jaar oud ga ik die dan allemaal kappen omdat ze mogelijk over vijftien jaar dood kunnen gaan? Daarbij komt dat ook de natuur zichzelf voortplant. De bomen die daar staan zijn ook niet allemaal geplant, maar hebben zich op natuurlijke wijze voortgeplant. Bestig aanwezigen, de werkgroep Partij voor de Dieren staat achter en naast de bewoners van Lies Franken die begaan zijn met hun groene omgeving, die zich zorgen maken om de leefbaarheid van hun buurt voor zichzelf en voor de dieren, de bomen en de planten. Er is nog niets besloten, dus voorstellen kunnen ons inziens nog aangepast en gewijzigd worden. Dank en succes met de discussie. De voorzitter: Mijnheer Van Malde, blijft u even staan. Ik ga nu vragen aan de commissie, wie wil er iets vragen? Mijnheer Blonk. De heer Blonk: Dank u wel, voorzitter. Mijnheer Van Malde, u gaf aan dat er in Zuid-Holland, met name in Zuid-Holland, te veel woningbouw is ten koste van groen. En moet ik daar dan uit concluderen dat u zegt van, woningbouw vind ik belangrijk, dat moet gewoon minder in ZuidHolland, ondanks het feit dat er een enorm woningtekort is. Inspreker 1: Ik denk dat er eerst naar de natuur gekeken moet worden. Wat voor natuur kunnen we behouden? Wat is belangrijk voor de leefbaarheid voor Zuid-Holland? En daar de

2/36

woningbouwideeën bij aanpassen. Want in andere provincies is er veel meer ruimte om woningen te bouwen. De heer Blonk: U schuift het dan dus naar een andere provincie en zegt, hier kunnen we wel minder woningen bouwen. Dat is mijn conclusie dus. Is dat juist? Inspreker 1: Dat is een juiste conclusie, ja. De voorzitter: Ik ga verder. Mijnheer Hofman. De heer Hofman: Dank u wel. Dank u wel, mijnheer Van Malde, voor de inspraak. U zei iets over de ecologische quickscan en dat de resultaten daarvan al, die is al uitgevoerd. En u zei daarover, die hadden al binnen moeten zijn, die resultaten. Is dat omdat er een afspraak was dat die resultaten al binnen zouden moeten zijn? Of is dat omdat het ten behoeve van bespreking op deze avond handig zou zijn? Of is er iets anders aan de hand? Kunt u daar iets over toelichten? Inspreker 1: Ja, natuurlijk. Het valt op als je Lies Franken intypt op de website, dan staat er allemaal onderzoeken die zijn al gedaan. Maar er staat geen quickscan bij of een ecologisch onderzoek. En ik vraag me af, dat had toch ook al gedaan moeten zijn en misschien wel als eerste. Dus ik vind dat dat als eerste erbij had moeten staan om een compleet beeld te hebben, over wat voor gebied hebben we het nou. Is dat een beetje antwoord op je vraag? De heer Hofman: Maar hij is wel al uitgevoerd, zei u. Inspreker 1: Ja, maar veel te laat.

Dat is gedaan omdat ik gepleit heb ervoor. Of dat er achteraan gezeten wordt. Maar het zou eigenlijk het eerste zijn waar we aan moeten denken. De voorzitter: Ik kijk even rond. Andere commissieleden? Nee. Mijnheer Van Malde, bedankt voor uw inspraak. Dan ga ik over naar de heer De Graaf. Mijnheer de Graaf, u krijgt ook vijf minuten. Ik heb gezien dat u ook uw inbreng op papier heeft gezet. Gaat uw gang. Inspreker 2: Dat klopt. Dank u wel. Beste aanwezigen, hierbij wil ik van mijn spreektijd gebruik maken om mijn visie en die van de overige straatbewoners van de Lies Frankenweg toe te lichten omtrent Lies Frankenweg nummer 1. Ikzelf ben al twaalf jaar woonachtig in de gemeente Lansingerland, met name dan in Berkel en Rodenrijs. Ik woon met mijn vrouw en twee jonge kinderen, dus aan de Lies Frankeweg 38. Ik heb hiervoor aan de Klapwijkse Zoom gewoond en aan de Victor E. van Vrieslandsingel in de gemeente. We hebben hier altijd met veel plezier gewoond, ik kom oorspronkelijk uit Rotterdam. Wat wij zelf altijd hebben gewaardeerd aan de gemeente is het groene karakter wat in de gemeente heerst. De bomen die aanwezig zijn, de speelterreinen. Ook de complimenten aan de gemeente dat het allemaal heel goed geregeld is. Bij de laatste verhuizing die wij meegemaakt hebben, de verhuizing dus naar de Lies Frankenweg, de huidige straat, kunnen we de Lies Frankenweg 1 zeer waarderen.

Zeg maar hoe het eruit ziet. Het gebied bestaat uit bomen die volgroeid zijn en waar veel dieren hun thuis hebben gevonden. Het onlangs geopende park met speeltuin aan de voorzijde van onze woning bevat weliswaar ook bomen, alleen die bomen zijn nog heel erg klein en daar kunnen nog geen vogels en dergelijke in zitten. En daar kunnen ook geen andere dieren op dit moment plaatsvinden. De hoge bomen die juist in het gebied staan bij de Lies Frankenweg 1 zorgen ervoor dat er heel veel vogels zitten en andere dieren. Als je ook bij ons onze kant op loopt, dan hoor je de vogels fluiten. Wij zijn er bang voor op het moment dat daar een kaalslag gepleegd gaat worden, wat op dit moment eigenlijk het idee is van de gemeente, waar het allemaal een beetje naartoe gaat, is dat die vogels verdwijnen en dat het een heel stil gebied gaat worden wat betreft vogels en andere dieren. Ik vind dat wij dat gebied moeten koesteren en dat we ervoor moeten zorgen dat dit soort bomen ook moeten kunnen blijven bestaan. Het gaat echt tientallen jaren duren voordat we die kleine sprietjes die we nu hebben staan bij de speelplaats bijvoorbeeld, voordat die een keertje volgroeid zijn. Daarnaast zit er ook veel historisch karakter. Bijvoorbeeld de oude molen die er heeft gestaan, daar liggen nog laatste stukken van die molen. En dat moeten we eigenlijk ook behouden als gemeente.

De afgelopen weken hebben we als bewoners mee mogen denken met de gemeente in ontwerpsessies wat we met dit gebied konden doen. Ik ben hier zelf ook bij aanwezig geweest. Het probleem is echter met deze sessies, is dat wij als bewoners, we konden onze stem daar laten horen. Als we echter kijken naar het voorstel wat we nu gekregen hebben vanuit de gemeente, dan is weinig terug te zien van de inspraak die we daar mochten hebben. Het kleine gebied moet zo vol mogelijk gezet worden om uiteindelijk de kosten er weer uit te halen, wat er voor betaald is. Daarnaast pronkt

3/36

men met het beloven van dat de bomen dan misschien mogen kunnen blijven bestaan. Maar als je doorvraagt en als je het een beetje gehoord hebt, als we daar leidingen gaan aanleggen en we gaan de riolering aanleggen, zullen die bomen toch allemaal gerooid moeten worden. Dus ik vind dat een valse belofte die gedaan wordt in het plan wat op dit moment aangeboden wordt door de commissie die daarover gaat. Daarnaast zijn de afgelopen weken ook werkzaamheden gestart aan de Will van Kralingensingel nummer 89. Dat is het gebied wat ernaast zit. Daar is ook alles gerooid. Dat gebied is wat ik gehoord heb eigendom van de eigenaar die daar staat. Maar dat zorgt ook voor een enorme kaalslag en dus ook een enorme kaalslag in het gebied. De enige bomen die we dus nu nog hebben die een beetje groot zijn, dat zijn die bomen aan de Lies Frankenweg nummer 1. Als straat willen we graag dat de natuur en het cultureel erfgoed behouden blijven en daarom zou het beste volgens ons zijn dat het gebied onaangetast blijft. De bomen zorgen voor zuurstof en diversiteit in het klimaat. En zeker in de huidige tijd, kijkend ook naar wat er in Amerika gebeurt, moeten we er trots op zijn en moeten we dat gewoon behouden.

Ik hoop ook, want dat is nog iets wat ik ook opgeschreven had, we hebben die participatie dus gehad en ik had het idee dat doordat er ook weinig terugkomt in wat er uiteindelijk uitgekomen is, dat het niet voor niks is geweest dat we bij die sessies hebben gezeten. We willen ook wel dat onze inspraak, dat die ook terugkomt in de uiteindelijke ontwerpplannen. Of dat er niks mee gebeurt, we willen liever dat het gebied onaangetast blijft. Ik werk zelf voor DPG Media. Wij zijn uitgever van verschillende kranten, waaronder het Algemeen Dagblad. Ik zou het heel fijn vinden als ik aan mijn collega's ook kan vertellen dat er daadwerkelijk geluisterd wordt naar de burgers in de gemeente Lansingerland. Dank u wel. De voorzitter: Mijnheer De Graaf, blijft u even staan. Ik zie al een vraag van u, Xhemaili. Mijnheer Xhemaili. De heer Xhemaili: Dank u wel, voorzitter. Dank u wel voor het inspreken, mijnheer De Graaf. U had het net zojuist over de participatie. In uw stuk noemt u het ook schijnparticipatie. Ik vroeg me af, wat had u anders had willen zien in de participatie en hoe u anders had willen gehoord worden? Inspreker 2: Wat we anders hadden willen zien, is dat eigenlijk alle bewoners in de straat hebben aangegeven dat, we willen dat die bomen behouden blijven, voor het grootste gedeelte. En dat dat eigenlijk bij de tweede sessie al gelijk van tafel geschoven werd.

En dat er vanuit de gemeente heel erg gezegd werd van, we hebben er te veel voor betaald. Dat is ook een fout geweest van ons, want we hebben ook gehoord dat voor hetzelfde terrein eigenlijk vanuit commerciële partijen een veel lager bedrag betaald wilde worden. De gemeente heeft zichzelf daar eigenlijk overboden. Dat is ook naar voren gekomen. En dat er nu gezegd wordt, we plempen het maar vol, want dan halen we het bedrag eruit. En dat, als je gewoon kijkt naar het gebied, dan moet je het gebied gewoon in zijn waarde schatten. En dat is ook gewoon verkeerd gedaan. Dus wat wij het liefst willen is dat de meeste grote bomen behouden blijven. Maar daar wordt niet naar geluisterd. De voorzitter: Mevrouw Leijendekker. Mevrouw Leijendekker: Mijnheer De Graaf, dank u voor uw inspraak. Als ik u zo beluister, dan geeft u eigenlijk aan dat de participatie nu afgelopen is. Is dat ook vanuit de zijde van de gemeente gezegd? Of gaat die participatie nog een volgende fase in? Inspreker 2: Een soort finale concept hebben ze gepresenteerd. Er zou nog een afsluitende sessie komen en daarmee zou het klaar zijn. Ik heb niet het idee, ik heb niet het gevoel dat we daar nog iets kunnen aanpassen. De voorzitter: Even kijken, verder niemand? Nee. Dank voor uw inspraak. Ik vraag mevrouw Schep. Mevrouw Schep, we hebben ook uw notitie gezien. Ik zou zeggen, gaat uw gang. U krijgt ook vijf minuten.

Inspreker 3: Geachte aanwezigen en leden van de commissie Ruimte en voorzitter. Allereerst bedankt voor deze mogelijkheid om in te spreken over Lies Frankenweg 1. Mijn naam is Nathanja Schep en ik ben bewoner van een woning aan de Lies Frankenweg. Deze nieuwbouwwoning kochten wij in 2021 en we wonen er sinds de zomer van 2023. En we zijn de directe overburen van Lies Frankenweg 1. Een hele mooie groene oase met hoge bomen en vanaf grote afstand herkenbaar. Voor onze woning ligt een talud met onderaan de Westpolder. Het talud is nu een park, een zeer gewaardeerde mooie toevoeging aan onze woonomgeving. En een van de

4/36

belangrijkste redenen om onze huidige woning te kopen. Dit park staat ingetekend op onze verkooptekeningen en ook die van onze woning in het Bolwerk en ook die van de Gouden Singelbuurt. En het park ligt eigenlijk tussen de beide wijken in. De aanleg van dit park, ook wel Rand Bolwerk genoemd, is echter stilgelegd in afwachting van wat er met de ontwikkelingen Lies Frankenweg 1 gaat gebeuren. Het hele park en Lies Frankenweg 1 maken deel uit van de groene hoofdstructuur opgenomen in de groenstructuur Lansingerland. Deze structuur strekt zich over twee kilometer uit vanaf de N471 tot aan de Anjerdreef. Toen de gemeente Lies Frankenweg 1 in 2022 kocht en niet een projectontwikkelaar stelde dat ons in zekere zin gerust. Want in 2017 had B&W aangegeven dat dit perceel stedenbouwkundig beeldbepalend is voor de omgeving, dat het versterking nodig had en dat het op een duurzame wijze behouden moest worden. Bij de aankoop werd in de brief aan de raad een plan getoond met bebouwing aan de noordzijde met drie of vier woningen. En de zuidzijde van het perceel werd hierbij ingetekend als park om de Rand Bolwerk te voltooien. De fundering van de molenstomp zou niet meer aanwezig zijn. Na aankoop van het perceel zijn in opdracht van de gemeente verschillende onderzoeken gedaan. Zo heeft Vestigia onderzoek gedaan naar het aanwezige erfgoed.

Hier blijkt waarschijnlijk de hele fundering van de molenstomp, de watergang, ook nog aanwezig te zijn. Ze adviseren de gemeente over te gaan tot de maatschappelijke invulling en behoud van het gehele ensemble en de oude bomen. De molenaarswoning, de molenstomp en de watergang zijn tevens opgenomen in de nota Cultuurhistorie Plus van de gemeente Lansingerland. Een heel bijzondere plek dus. En niet alleen voor ons als bewoners. In juni ‘24 heeft ook natuurvereniging Rotta aandacht gevraagd voor de belangrijke waarden van dit gebied. Zij pleiten voor behoud van het groene karakter en inrichting, bijvoorbeeld een park of in ieder geval veel bomen. Onder andere naar aanleiding van het onderzoek van Vestigia zijn er ook vanuit de raad vragen gesteld. In oktober ‘24 gaf B&W aan scenario's voor invulling nog te onderzoeken, afhankelijk van onderzoeken die nog liepen en er werd nogmaals geschreven over drie of vier kavels. Ook hierin wordt aangegeven dat er veel waarde wordt gehecht aan burgerparticipatie en het betrekken van maatschappelijke organisaties. Sinds een jaar nu ongeveer ben ik in gesprek met het projectteam van de gemeente en ook ik ben betrokken geweest bij de participatie. Bij alle bijeenkomsten lag de focus op bouwen.

Dus in plaats van, moeten we hier überhaupt willen bouwen, werd gevraagd, waar moeten we bouwen? Het is ongelooflijk frustrerend te moeten aanzien dat financiële overwegingen voortdurend prioriteit krijgen op afspraken over de woonomgeving die met ons als toekomstig bewoner zijn gemaakt, maar ook lange termijn visie van de gemeente. En ook nieuwe bevindingen zoals bijvoorbeeld de aanwezigheid van de molenstomp en eerder opgesteld beleid. Uit de participatie voortgekomen visie bestaat namelijk uit maar liefst vijf kavels. De molenaarswoning wordt gesloopt en teruggebouwd met een aangebouwde woning. Omdat er meer ruimte nodig is voor huizen, wordt een heel stuk van het geplande park opgeofferd en verkaveld. Niet hooguit een meter of zo, zoals eerder werd toegezegd, maar ver daarbuiten. Het park wordt hier ingenomen door huizen. Er zal slechts één wandelpad zijn over het verkavelde perceel. In mijn ogen worden alle vroegere ambities overboord gezet. Hierbij wordt ook gezegd dat we blij mogen zijn dat niet alles wordt afgesloten en dat de gemeente hierbij een financieel verlies neemt. Bij herhaling hebben we aangegeven dat de bomen, cultuurhistorie en de ecologische waarden voor ons het belangrijkst zijn. Tijdens de participatie werd gezegd dat niet alle bomen behouden konden worden. Later misschien wel een paar, maar het is eigenlijk allemaal onzeker.

Op het perceel en het huidige verkavelingsplan wordt deze groene verantwoordelijkheid voor 95 procent neergelegd bij particulieren. Maar het mag toch niet zo zijn dat behoud van groen ter discussie staat bij een perceel dat in een groene hoofdstructuur is gelegen. Iedereen weet hoe het de bomen aan de Zuidersingel vergaan is. Als besloten wordt dat bouw echt de enige optie is, borg dan tenminste het groen. Laat de 70 bomen op dit perceel waar mogelijk is in tact. Dit zijn de enige volgroeide bomen in onze wijk. De historische vereniging heeft ook nog een oplossing aangedragen voor behoud van de molenaarswoning. Maar op dit moment wordt alles zo gestuurd dat alleen volledige afbraak en opbouw de enige optie is. Als bewoners van de Gouden Buurt hebben wij veel meer aan een park. Een plaats waar we kunnen ontmoeten en kunnen terugkijken naar het verleden. Heroverweeg alstublieft deze opdracht voor ons, de toekomstige generaties, maar ook het erfgoed en de dieren die hier gevestigd zijn. Dank. De voorzitter: Mevrouw Schep, blijft u even staan. Even kijken. Mijnheer Xhemaili. De heer Xhemaili: Dank u wel, voorzitter. Dank u wel, mevrouw Schep, voor het inspreken. In uw stuk had u het over eerder opgesteld beleid. Kunt u misschien aangeven wat u daarmee bedoelt en wat voor soort beleid?

5/36

Inspreker 3: Dat is onder andere de groenstructuur Lansingerland. Dat is opgesteld juist om ervoor te zorgen dat groen behouden blijft en dat het niet, eigenlijk dat herontwikkelingen juist niet ten koste gaan van kwetsbare en belangrijke structuren. En nu wordt er gezegd, maar dat zegt niet dat je er niet in mag bouwen. En vervolgens wordt eigenlijk het hele perceel volgebouwd. De voorzitter: Even kijken. Mevrouw Leijendekker. Mevrouw Leijendekker: In de plannen van de gemeente, die mogelijk eindplannen zijn, maar dat is eigenlijk nog niet helemaal duidelijk, is er ook, welke plaats is er nog voor het historisch erfgoed tussen de boerderijwoning en de molenstomp? Krijgen die nog aparte aandacht in het plaatje wat nu voor ligt in de participatie? Inspreker 3: Ja, zoals het er nu uitziet zal de molenaarswoning zoals die nu is volledig worden gesloopt. Er is wel aangegeven dat het zal moeten worden teruggebouwd. Al komt daar dan direct aangrenzend een groot huis en er komt ook nog een woning voor en nog een woning naast. Dus je kunt daarin denk ik wel discussiëren over hoe herkenbaar iets is als er vervolgens meerdere huizen tegenaan of omheen gebouwd zijn. En het plan nu is om een soort pleintje te maken op de molenstomp, maar dat ligt volledig omsloten door particuliere percelen. Dat is eigenlijk wat er overblijft van de zuidkant van het perceel.

De voorzitter: Mijnheer Zantman. De heer Zantman: Dank, voorzitter. Dank, mevrouw Schep, ook voor uw inspraak. In de voorbereiding op vanavond stuitte ik op een interview met u met RTV Lansingerland, waarin u schetste dat er toezeggingen waren gedaan over het molenaarshuisje en de molenstomp. Kunt u daar wat meer over zeggen? Wie heeft dat gedaan en waar doelde u op? Inspreker 3: En dat doelt u denk ik op dat er is toegezegd dat het behouden dient te worden? De heer Zantman: Ja, precies. Inspreker 3: Zowel de molenaarswoning als de molenstomp zijn opgenomen in de nota Cultuurhistorie Plus. Die worden opgeschreven als zijnde cultuurhistorisch waardevol. En er is vanuit het projectteam, wat bij de participatie betrokken was, wel aangegeven dat het de ambitie heeft om dat zo veel mogelijk te behouden. Alleen ja, harde toezeggingen worden daar nog niet over gedaan. De voorzitter: Even kijken, verder niemand. Mevrouw Schep, bedankt voor uw inbreng. Dan verzoek ik de heer Rucki. Mijnheer Rucki, we hebben van u nog geen inbreng gezien, maar u krijgt vijf minuten van mij. Inspreker 4: Bedankt. Beste commissieleden, mijn naam is Daniel Rucki en ik ben bewoner van Gouden Buurt. Ik woon twee straten verderop, verder van de Lies Frankenweg 1. Ik en mijn buren waren blij dat wij hoorden dat het grond op de locatie door de gemeente was gekocht.

Eindelijk zouden alle omwonenden profiteren van dit prachtige stuk natuur, dachten wij. De mogelijkheid om een waardevolle ruimte voor de gemeenschap te creëren gaf ons hoop. Dit is de kans om iets te doen wat zowel de natuur als de mensen ten goede zou komen. Wat zou dat geweldig zijn om deze unieke groene oase in het midden van de bebouwde woestijn van Westerpolder een park te realiseren. Wij stellen ons voor dat het park een plek wordt waar we met kinderen kunnen wandelen en op de bank kunnen zitten, midden in het bos met oude bomen en luisteren naar geluiden van natuur. Een plek waar zelfs een kopje thee kunnen drinken bij een ecologische informatiepunt bijvoorbeeld, waar een kleinschalig open lokaal zou kunnen komen, waar kinderen kunnen leren over de rijke geschiedenis van het gebied, inclusief de oude windmolen die daar ooit stond. Dit zou een fantastische plek kunnen zijn voor educatie, ontspanning en verbinding met de natuur. Wat was mijn grote teleurstelling toen ik op de bewonersavond hoorde dat de gemeente van plan is om de locatie bijna volledig te verkavelen. Het plaatje moet immers financieel kloppen, werd er gezegd. Tijdens de bewonersavond hebben wij als omwonenden onze visie en zorgen duidelijk overgebracht. Helaas voelde het alsof onze stemmen niet gehoord werden.

De gemeente lijkt in dit geval meer de rol van ontwikkelaar te spelen dan die van een verantwoordelijke beheerder van de openbare ruimte en belangen van omwonenden. Als architect werk ik dagelijks aan verdichtingsstudies voor wijken en buurten in heel Nederland. In mijn werk onderzoeken wij hoe wij de balans kunnen vinden tussen de

6/36

uitdagingen van verdichting en de kwaliteit van de openbare ruimte. Wij weten dat wij geen goede plan maken zonder een goed doorgedachte integrale visie. Voor de Lies Frankenweg zijn alle verschillende rapporten opgesteld, maar ik mis één cruciale studie, een analyse op een grotere schaal, op de schaal van de wijk. Hoe verhoudt de voorgestelde ontwikkeling zich tot de rest van de wijk? De locatie van de Lies Frankenweg maakt deel uit van een historische groenblauwe ader die dwars door de wijk loopt. Dit is niet zomaar een stuk grond, dit is een gebied met een rijke biodiversiteit en heeft door de centrale ligging ook een belangrijke, ruimtelijke en sociale waarde. Dit wordt helaas nergens in de plannen duidelijk weergegeven. De gemeente lijkt de locatie te beschouwen als een invullocatie waar enkel het financieel plaatje geldt, terwijl het echte visie op grote schaal ontbreekt. In de recente presentatie van het concept voor de kerst werd een plan gepresenteerd waarbij de locatie bijna volledig geprivatiseerd zou worden. Daarbij werd gesteld dat het plan uiteindelijk nog steeds financieel niet haalbaar is. De rijke flora en fauna zouden moeten verdwijnen om ruimte te maken voor woningen en de auto's. Ik wil een oproep doen tot heroverweging van de ontwikkeling van deze locatie.

Ik en vele van de omwonenden zijn van mening dat de ontwikkeling op deze locatie moet worden gestopt totdat er een duidelijke stedenbouwkundige visie is die rekening houdt met de schaal van de hele wijk. We moeten niet alleen naar de specifieke locatie kijken, maar het grote geheel. Ik ben bereid om samen met de gemeente en andere belanghebbenden te onderzoeken hoe we een plan kunnen realiseren dat zowel financieel als ruimtelijk haalbaar is, maar zonder concessies te doen aan de ecologische waarde van dit unieke gebied. Het behoud van de natuur op Lies Frankenweg is van groot belang voor de leefbaarheid van de wijk en voor de sociale cohesie van de gemeenschap. De natuur is hier niet alleen een middel voor ontspanning, maar ook een bron voor educatie en verbondenheid. Het is van vitaal belang dat we het groene erfgoed dat we nog hebben beschermen voor de komende generaties, voordat het te laat is. Ik hoop dan ook dat de gemeente haar plannen heroverweegt en open staat voor alternatieve oplossingen. Dank u wel. De voorzitter: Mijnheer Rucki, blijft u even staan, misschien zijn er vragen. Ik kijk naar links, ik kijk naar rechts. Nee, uw inbreng is duidelijk. Dank u. En als laatste inspreker de heer Overmeer. Mijnheer Overmeer, u krijgt van mij ook vijf minuten. Uw inbreng is nog niet bekend bij de commissieleden, maar gaat uw gang. Inspreker 5: Nee.

Goedenavond, raad en aanwezigen en betrokkenen. Ik was eigenlijk niet van plan om in te spreken. Dus ik heb vanmorgen pas, nadat meerdere mensen mij benaderd hadden, heb ik toch besloten om te komen. Vanwege eigenlijk ook druk uit de Historische Vereniging van Berkel en Rodenrijs. Ik ben voorzitter van de Historische Vereniging. Wij hebben ondertussen, de vereniging groeit nog steeds, we komen nu boven de 450 mensen uit. Ik rapporteer ook in het kwartaalblad, B&W, een aantal zijn daarvan lid van onze vereniging. Ik hoop dat ik, ik zal proberen in de microfoon te praten. Dus onze burgemeester en een paar wethouders zijn volledig op de hoogte van de projecten waarmee de Historische Vereniging of bij betrokken is. Zo ook het behoud van dit perceel binnen onze gemeente. Als ik zie als Historische Vereniging, hoe weinig monumentaals we nog hebben, het is triest om te zien. Echt in- en intriest. We hebben ooit een monumentenboek uitgebracht, dat boek kunnen we straks wel op de oud papier gooien, want heel veel is al niet meer aanwezig. En wat er nog was, dat wordt compleet allemaal afgebroken. Als je dan naar de Lies Frankenweg kijkt, ik werd door mevrouw van Groningen, die daar gewoond heeft, gevraagd om ernaar te gaan kijken. En ik heb haar gesproken meerdere keren.

Ik zei, waarom ben je daar in vredesnaam weggegaan? Ik zei, waarom heb je niet gevraagd aan de Historische Vereniging om een bod uit te brengen? Serieus. En we hadden het gekocht. Voor dat miljoen hadden wij het ook gekocht. Nog steeds. Want wij zouden een ontwikkeling kunnen maken, en dat heb ik ook voorbereid, waarin je te allen tijde wat moet bouwen, je ontkomt daar niet aan. Als je dat perceel onbebouwd laat, is er geen toezicht, en dan krijg je ook net als in andere parken, ik heb het in Zoetermeer gezien, brandstichting, er worden allemaal dingen gedaan. Dus je moet daar wel wat bebouwing hebben, in welke vorm. En ik dacht een goed voorstel ingebracht hebben bij de bijeenkomsten die er zijn geweest, voor de betrokken omwonenden en de betrokken verenigingen binnen de gemeente. Dus de drie bijeenkomsten die hebben plaatsgevonden, daar was ik. Na de eerste ging ik eigenlijk best blij naar huis, want we hadden drie opties ingebracht. Ik bracht de eerste optie in, maak er een hofje van, want er zijn zo verschrikkelijk veel senioren die eigenlijk een groot huis achter zich willen laten, en het liefst in een kleinere bebouwing gaan wonen, met gelijkgestemden, met niet de benodigde verzorging van tuin of wat er ook op hun erf staat. Ik denk dat een groot aantal mensen mij kent. Ik ben eigenaar en bewoner van het Hoge Huis, aan de Noordeindseweg.

Dat is een van de oude panden, en ik zorg ervoor dat dat pand in zijn historische staat blijft, maar het is straks een van de weinige panden die er nog is. Uit 1700 is

7/36

alleen dit molenaarswoning nog aanwezig. Alles is verder weg. Mijn huis is van 1876. Dus over een jaar, 150 jaar oud. Dus ik voelde me best verantwoordelijk om ook hier te komen staan. En ik heb vanmiddag gewoon iets uitgewerkt. Op basis, waar hebben senioren behoefte aan, en zou je dat op dit perceel in kunnen vullen? Wat er nu gebracht wordt door de gemeente, er zijn vijf kolossale panden, miljonairspanden, dus dit ene miljoen gaat straks verkocht worden voor vijf miljoen, grofweg gerekend, ik zal er niet zo ver vanaf zitten. En ik vind het gewoon belachelijk. Als je de keuze maakt van, wat is de wens van senioren, en dat denk ik ook aan mezelf, ik ben ook de zeventig gepasseerd, dat bijhouden van dat huis van mij, dat wordt toch met de dag moeilijker. Ik ga niet zo gemakkelijk meer de dakgoot in op negen meter hoog, et cetera, et cetera. Dus, ik lees een stukje voor, want dat vind ik makkelijker, dan sla ik niks over. Zet ik eerst mijn bril op. De voorzitter: Mijnheer Overmeer, ik ga u even onderbreken. U zit al aan de vijf minuten. Inspreker 5: Oké, ik lees dit snel door. De voorzitter: Dat hangt er vanaf hoe snel dat gaat en hoeveel minuten dat u nodig heeft. Inspreker 5: Ik lees gewoon één stuk door, ik geef voor de rest geen… De voorzitter: Ik hou het scherp in de gaten. Heel kort, maar krachtig, wat uw plan is. Inspreker 5: Oké.

Een hofje met vier woonblokjes van twee woningen voor senioren met alleen begane grond en voordeur naast elkaar en parkeerplek ervoor. Gelegen tussen de gemeenschappelijke groene omgeving van een perceel met bomen. De molenaarswoning als ontmoetingspunt en als historisch informatiepunt. De molenstomp weer zichtbaar gerestaureerd tot zithoogte. De woningen natuurlijk altijd bereikbaar voor hulpdiensten. De woningen hebben geen verdieping en per twee een gezamenlijk aan weerszijden aflopend dak. De woning omvat ingang, kamer, keukengedeelte, badkamer, toilet en slaapkamer. Gedachte is ook om de huisaansluiting niet per woning, maar per twee aan te leggen met indien gewenst een tussenmeter. Als bouwmethode, ik ben op de helft. Als bouwmethode wordt uitgegaan van een kleine compacte lichte houten huizen, die zestig jaar geleden zijn toegepast en waarvan er nog diverse in Berkel en Rodenrijs staan. De grondbelasting is zeer laag en er behoeft niet geheid te worden. Een eenvoudige fundatie wordt er toegepast. De bouwkosten zullen hierdoor zeer laag zijn in verhouding tot het gemeentelijke plan van bebouwing, waarbij er niets van het huidige perceel zal overblijven. Let op mijn woorden. Uit ervaring, er zal niets overblijven als er met de bouw is begonnen.

Voor het beheer van het groene perceel met boomopstand, fruitbomen, moestuin, de molenaarswoning en de molenstomp zal een vereniging worden opgericht. Denk aan herenboerderij waar de bewoners lid van moeten zijn en omwonenden lid van kunnen worden. Ik wil deze optie graag met de gemeente en de geïnteresseerde bouwer, makelaar bespreken en uitwerken. Er is veel interesse voor dit plan. Zo groot zelfs dat ze al verkocht zouden zijn indien te koop waren aangeboden. Waarschijnlijk ben ik de eerste die er een koopt, gelet op mijn leeftijd en waar ik woon. Randvoorwaarden, rust en veiligheid is een voorwaarde. Dat is mijn verhaal. De voorzitter: Mijnheer Overmeer, we gaan eens even kijken of u inbreng tot vragen gaat nopen. We gaan eens even kijken. Mijnheer Xhemaili. De heer Xhemaili: Dank u wel, voorzitter. Dank voor het inspreken. U had het in uw inspraak over een plan die u heeft gemaakt. Is het college daar op de hoogte van? Of is dat echt vers in de pers? En hoe hebben ze gereageerd? Inspreker 5: Nee. Bij de eerste bijeenkomst, van de drie bijeenkomsten voor betrokkenen, werd er door de omwonenden en de organisaties visies neergezet. Er zijn drie concepten neergezet. De eerste was dus het hofjesplan. Iedereen heel enthousiast. De tweede was, we kunnen ook wel een paar half in het water zetten. Ook hartstikke goed.

En de derde was, er was er nog eentje waarbij het perceel behouden bleef. En toen kwamen er ook, er moesten nog twee opties van de gemeente moesten nog worden toegevoegd. Optie vier en optie vijf. Komen we bij de tweede bijeenkomst, en ik was wat later, ik heb meer van die bijeenkomsten meegemaakt en ik weet bijna altijd dat er mensen zitten in de ruimte die daar niet thuis horen. En ik hoorde de projectleider aan. En het eerste waar hij mee begon, was de eerste drie opties gewoon schrappen. Met de opmerking, om financiële redenen is dat niet haalbaar. Punt. Ik denk, waar zitten we nou in vredesnaam, de gemeente laat het speciaal organiseren, drie bijeenkomsten.

8/36

Eén om met de betrokkenen tot ideeën te komen. En bij de tweede worden die gelijk weggevaagd. Ik zeg, ja, ik zeg maar, ik stap op. Ik zeg, ook in de historie is er een heel mooi spreekwoord, aan een dood paard moet je niet trekken. En ik ben weggegaan. En ik had er ook echt werkelijk genoeg van als er zo omgegaan wordt met mensen. Eerst half zalvend de gedachte geven dat ze nog inbreng hebben. En achteraf blijkt dat het eigenlijk gewoon omgekeerd is. Want de projectleider gaat, kijk, ze hebben in mogen praten. Ze hebben mogen praten. Ja, maar als je er ook werkelijk helemaal niks mee doet. Werkelijk helemaal niks. Want het plan is alleen maar erger geworden. De voorzitter: Mijnheer Overmeer, ik ga u even onderbreken. Inspreker 5: Van vier naar vijf naar zes, groter. Huizen van boven de miljoen. De voorzitter: Ja, maar uw antwoord is helder in relatie van de vraagstelling. Inspreker 5: Ik wil wel duidelijk zijn. De voorzitter: Maar dat begreep ik al. En ik denk de commissieleden ook. Even kijken, er was nog iemand. Mevrouw Leijendekker. Mevrouw Leijendekker: Voor uw inspraak. We hebben eerder bij de eerdere insprekers gehoord dat er ook heel erg veel belang werd gehecht aan het behouden, behalve aan het historisch erfgoed, aan het behouden van die oude bomen en de ecologische voordelen daarvan.

Is in uw plan daar ook voldoende plaats voor? Inspreker 5: Zeker, want die seniorenwoningen zijn gewoon kleiner en hebben maar één verdieping. Dus je kan… Mevrouw Leijendekker: Maar die beslaan dan toch wel grond, waar bomen staan? Inspreker 5: Ja, ze beslaan grond, stukjes. Ik ga er gewoon vanuit dat je wel een gesloten…Het gaat geld kosten en het moet ergens wat opleveren. Dat miljoen reken je uit en dan reken je gewoon, wat is daar nodig? Dan zie je dat je daar wel wat kan bouwen. En het perceel is dus, het blijft van de gemeenschap. Want die mensen wonen daar en als je twee ouderen naast elkaar laat wonen voldoe je ook aan een aantal zaken als buurthulp. Ik hoef dat allemaal niet te vertellen. De voorzitter: Ik denk, mijnheer Overmeer, dat de vraag van mevrouw Leijendekker beantwoord is. Even kijken, wie nog meer? Niemand? Mijnheer Overmeer, dank voor uw inbreng. Inspreker 5: Oké, graag gedaan. De voorzitter: Dan hebben we de insprekers gehad. 3. Vaststelling verslag vorige vergadering De voorzitter: Dan gaan we over tot de volgende agendapunten. Punt 3 van de agenda, vaststelling van het verslag van de vorige vergadering van december. Geen op- en aanmerkingen? Bij deze vastgesteld. 4. Vaststelling agenda en inventarisatie rondvragen De voorzitter: Punt 4 van de agenda, vaststelling van de agenda.

En voor de agenda stel ik voor punt 5.a en 5.b om te draaien, omdat er, gehoord de insprekers, toch belang gehecht wordt om zo snel mogelijk hiermee verder te gaan. Kan de commissie daarmee instemmen? Ik zie overal een ja. Mooi zo, dan gaan we daar straks toe over. En punt 4 is ook inventarisatie rondvragen. Tot heden en vanmiddag geen rondvragen gezien. Dus dat is mooi. 5. Bespreekpunten 5.b Ontwikkeling Lies Frankenweg 1 - door PvdA, CDA en GroenLinks

9/36

De voorzitter: De bespreekpunten. Dan gaan we nu over naar het bespreekpunt van de Lies Frankenweg. En aan de linkerzijde zit mevrouw Cnossen, die straks ook het nodige aan beantwoording zal geven, denk ik. Even terughalen, we hebben zojuist de vijf insprekers gehoord over de herontwikkeling van de kavel aan de Lies Frankenweg. De indieners van het bespreekpunt willen met de commissie spreken over de historische en ecologische waarde van deze locatie. En of het mogelijk is ook richtlijnen voor in de toekomst aan het college zijn te geven. Dat even ter inleiding bij dit bespreekpunt. Dus de vraagstelling is, wie kan ik het woord geven? Mijnheer Xhemaili, gaat uw gang. Even nog voor u allen, 3-2 ten aanzien van dit agendapunt. Hou het in de gaten. Eerste termijn De heer Xhemaili: Dank u wel, voorzitter. Dit bespreekpunt is ingediend samen met mevrouw Leijendekker van het CDA en Marko Ruijtenberg van GroenLinks. En eigenlijk heeft u al een hele mooie samenvatting gegeven waarvoor het nu zit en wat we gaan bespreken. De Lies Frankenweg 1 is dus een uniek perceel in de Westpolder met hoge historische en ecologische waarde. Dat gaven de verschillende sprekers ook aan. Op dit perceel staat een van de oudste woningen van Berkel en Rodenrijs. Er leven veel dieren en er staan hele oude, grote bomen.

In oktober 2020 heeft het college de raad geïnformeerd dat het perceel is aangekocht en wordt inmiddels in eigendom van de gemeente. Het doel is om de Westpolder integraal af te ronden. Herontwikkeling met vrije kavels en aanschaf, met de aanschaf financieel haalbaarheid. Echter, zoals de vele insprekers aangaven, er leeft wat bezorgdheid in de omgeving, in de buurt en bij verschillende stakeholders. Een aantal redenen zijn al benoemd. Waar komen de grote woningen, biodiversiteit, aanwezige bomen en cultuurhistorie. Het doel van de behandeling is dus van de indieners die graag een discussie willen in de commissie over wat het belang is van biodiversiteit en cultuurhistorie in de ontwikkeling van de omgeving. En het college dus richtlijnen geven inderdaad, wat de voorzitter mooi samenvatte, voor de toekomst. De vragen die ga ik benoemen en ook gelijk aangeven hoe wij erin staan als PvdA. Hoe zou de gemeente om moeten gaan met historische en ecologische waarde bij aanschaf van dit perceel en eventueel andere toekomstige percelen? Wat PvdA betreft moet je daar zeer zorgvuldig mee omgaan. Als bebouwing mogelijk is op kleine schaal waar natuur en cultuur kan worden behouden is dat zeer aan te raden, want dan heb je nog een beetje wat dorps op een kleine schaal.

Twee, is er een alternatieve ontwikkeling anders dan woningbouw mogelijk voor dit perceel? Ja, ik denk dat je ook de natuur kan behouden. Drie, als er geen alternatief is voor woningbouw, welke soort bouw en aantallen zouden acceptabel zijn? En hoe kan de historische en ecologische waarde ingepast worden? Dat is een hele goede vraag. Ik heb daarover zitten nadenken. En je kan denken, wat de inspreker aangaf, kleine woningen voor senioren. Ik sprak toevallig een collega van mij op het werk, die wil heel graag levensbestendig wonen. En dan kijkt hij in onze gemeente rond wat mogelijk is, dan praten we over huizen voor 1 miljoen, voor levensbestendig wonen voor ouderen. Dus als we voor onze ouderen willen gaan bouwen, kan je wat kleiner bouwen en wat past bij de buurt. Vraag vier, hoeveel ruimte ziet u in de financiële uitgangspunten? Is het denkbaar om de algemene reserve of de grex in te zetten voor het beschermen van de waarde van het perceel? Wat PvdA betreft is dat heel goed mogelijk als het gebalanceerd en financieel acceptabel is. Er zijn verder een aantal vragen gesteld aan het college, die ga ik niet voorlezen. Maar ik neem aan dat het college deze wel gaat beantwoorden. Ik wil heel graag nog een extra vraag toevoegen.

De laatste inspreker had het over dat zij met een alternatief plan willen komen en ik wil graag van het college horen, stel dat het plan wordt ingediend, hoe is het mogelijk dat het plan wordt uitgevoerd? Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Ik zag mevrouw Leijendekker volgens mij. Oh, u had een interruptie? Mijnheer Blonk, een interruptie aan de heer Xhemaili. De heer Blonk: Ja, ik heb een hele korte vraag aan de heer Xhemaili, voorzitter. Is de heer Xhemaili in het huis geweest? De voorzitter: Mijnheer Xhemaili. De heer Xhemaili: Kunt u dat, die vraag nader duiden? De heer Blonk: Bent u in de woning geweest, die molenaarswoning waar het vanavond over gaat?

10/36

De heer Xhemaili: Nee, ik ben zelf niet in de molenaarswoning zelf geweest, maar ik weet dat het een hele oude woning is en loods wil ik het niet noemen, maar er staat een loodsachtig gebouw. De voorzitter: Ik ga verder. Mevrouw Leijendekker. Mevrouw Leijendekker: Misschien maar gelijk beginnen. Dank u wel, voorzitter, voor het woord. Ik ben wel in de woning geweest en het is een, er moet wel wat aan gebeuren wil dat ooit behouden blijven. Dat kan ik dan al wel zeggen. Ik ben mede-indiener van het bespreekpunt. Fan van de groene buurt, een prachtige wijk. Maar ook een prachtige oase hebben we daar. Ik zie gewoon de Lies Frankenweg 1 als een prachtige groene oase. En als ik dan gelijk doorga op de vragen die wij stellen in het bespreekpunt. Hoe zou de gemeente om moeten gaan met de historische en ecologische waarde van dit pand? Dan denk ik dat het zoveel mogelijk zou moeten worden behouden. Ik ben ook volger van het LinkedIn profiel van de gemeente. En ik werd daar een paar dagen geleden helemaal blij van vanwege een actuele post van de gemeente over het toetsingssysteem natuurinclusief bouwen en inrichten. Ik denk wauw, heel goed idee met allemaal mooie toetsvragen waarbij bij elke ontwikkeling ruimte voor groen moet zijn. En toen dacht ik, dat is dus helemaal mooi voor de ontwikkeling van dit gebied. En ook de inrichting van het gebied.

En daarom denk ik dat juist hier een uitgelezen kans is voor de gemeente om groen te behouden en behoud van natuur en ook historisch erfgoed en de belangrijke ecologische waarden. Is er een andere alternatieve ontwikkeling mogelijk dan woningbouw? Ja, graag. Graag zoveel mogelijk een ontwikkeling waar zoveel mogelijk groen wordt behouden. De oude bomen, de hoge bomen en een mooie inpassing van de molenstomp. Desnoods met een soort renovatie constructie van de molenaarswoning. Het zou een mooie parkachtige inrichting moeten worden, ook waar de bewoners voor pleiten. Als er dan geen alternatief is voor woningbouw. Ik wil liever zo min mogelijk woningbouw zien. Er zou ruimte moeten zijn voor groen. En dat niet alleen maar in beheer is van particulieren. Want er is een risico dat particulieren toch graag vrij zicht willen hebben en dan de bomen ook weer weggehaald worden. Hetzelfde geldt bij de aanleg van leidingen. Dat hebben we natuurlijk ook gezien bij de Zuidersingel. Hoeveel ruimte ziet u in de financiële uitgangspunten? Ik vind dat heel moeilijk te zeggen. Ik heb eigenlijk nog geen enkel financieel plaatje gezien. Ik heb alleen maar de brief gezien waar gezegd werd, we hebben het voor 1,1 miljoen aangekocht en het moet terugkomen. Maar ik heb geen enkel andere plan gezien.

En ik zou graag een voorstel van de gemeente hebben om te kijken wat voor alternatieven er zijn en wat voor ruimte er is dan. En wat van ons als raad gevraagd wordt. Dank u. De voorzitter: Ik ga, denk ik, nu maar naar de heer Ruijtenberg. De heer Ruijtenberg: Dank u wel, mevrouw de voorzitter. In dit huis, in de gemeente Lansingerland en überhaupt in de westerse wereld, gaat het heel vaak over cijfers. Het gaat over inkomsten, het gaat over uitgaven, het gaat over koopkrachtplaatjes en het gaat over bruto nationaal product. En hoe kunnen we zorgen dat we meer kapitaal verwerven? Langzaam maar zeker moeten we ons gaan realiseren dat we een beetje tot de randen komen daarvan. In de Bhutan daar wordt al gekeken van, hoe gelukkig zijn mensen en bestaat er zoiets als een bruto nationaal geluksindex. Waarbij ook gekeken wordt naar, wat hebben mensen nodig? Hoeveel natuur is er? Hoeveel ruimte is er? Mensen hebben natuur en ruimte nodig om tot een gelukkig, zalig mens te komen en dat kan niet alleen maar op basis van feiten, cijfers en hoe kunnen we zoveel mogelijk vergroten. Wat we hier nu ook zien is dat de gemeente Lansingerland heeft dit ingekocht en ik zie… De voorzitter: Ja, ik zie het ook. Mijnheer De Graaf. De heer De Graaf: Dank u wel, voorzitter. Ik heb een vraag aan de heer Ruijtenberg. U noemt allemaal dingen die nodig zijn om gelukkig te zijn.

Hoort een huis daar ook bij, wat u betreft? De voorzitter: Mijnheer Ruijtenberg. De heer Ruijtenberg: Ja, een huis hoort daar ook bij. Maar goed, dan gaat het er ook om, wat voor soort huis heb je nodig? Heb je een huis nodig van meer dan een miljoen om gelukkig te zijn? Of kun je ook gelukkig zijn in een tiny huis? Geluk is namelijk wat je zelf ervan maakt. Geluk is het feit dat je geborgen bent. Geluk is het feit dat je naar buiten kunt lopen. Dat je daar een vogel ziet vliegen. Dat je een vos ziet lopen. Dat je een egel daar ziet lopen. En geluk kan in een heel groot en heel duur huis zijn waar vervolgens alleen maar tegels omheen liggen.

11/36

Daar word je niet gelukkiger van. Geluk is in the eye of the beholder. En puur alleen maar het bezit hebben van een huis maakt daar niet zoveel uit. Het gaat om, wat voor soort huis? Waar staat dat huis? En hoe is de omgeving van dat huis? Als we daarop komen, worden er een viertal vragen gesteld. Hoe zou de gemeente om moeten gaan met historische en ecologische waarde bij de aanschaf van dit perceel en eventuele andere toekomstige percelen? We hebben de insprekers al gehoord. Die hechten heel veel waarde aan de natuurhistorische versie van dit gebied. Aan de cultuurhistorie die er is. En we weten dat er in de Lansingerland niks is. We hebben ook de laatste inspreker erover gehoord. We hebben hier eerder in het centrum van Berkel en Rodenrijs, daar is een pand dat ook historische waarde heeft. Daarvan zijn we voor het voldongen feit gesteld dat een projectontwikkelaar heeft gezegd, hoe het nu is, de maalderij, we kunnen het niet bebouwen op die manier. We gaan het anders doen. En weer een stukje historie weg. We moeten zuinig zijn met die weinige historie die we hebben in Lansingerland. We moeten zuinig zijn met wat we hebben. En we moeten dat koesteren. Daar waar zoveel mogelijk. Dat betekent dus dat we daar veel nauwkeuriger mee om moeten gaan.

Als wij ons hier verkopen als dorpse charme binnen de Randstad, dan kunnen we niet zeggen, alles wat ook maar een beetje ruikt naar dorpse charme, dat halen we weg, want de cijfers zijn belangrijker. Uiteindelijk moet het financieel lonen. Dan schiet je jezelf in je voet en ben je zelf gewoon niet meer geloofwaardig daarin. Is er een alternatieve ontwikkeling anders dan woningbouw mogelijk voor dit perceel? Ja, die is er, natuur. Als er geen alternatief is voor woningbouw, deze vraag is eigenlijk al niet te beantwoorden, want er is een alternatief mogelijk voor woningbouw, en dat is natuur, dat is cultuurhistorie. Dat is zorgen dat hier een parkachtige omgeving is, waar mensen kunnen genieten, mensen kunnen recreëren, mensen kunnen verblijven, en een frisse neus kunnen halen binnen al die woningen die er zijn. Het is belangrijk daarvoor om dat te houden. Stel nu echter dat we zouden overgaan om tot een soort van compromis te hebben van, er moet iets, dan gaat wat ons betreft niet de voorkeur uit naar hofjeswoningen of naar hele dure woningen van meer dan een miljoen, maar dan zouden we kunnen kijken naar tiny houses, die als het ware als een soort van community kunnen zijn, waar je in samenhang met de natuur kan leven. Daar zouden eventueel nog mogelijkheden voor zijn om dat te doen.

Hoeveel ruimte ziet u in financiële uitgangspunten? Mevrouw Leijendekker gaf aan, er is nog weinig zichtbaar van die financiële uitgangspunten, maar wat ons betreft geven we hier voor de eerste keer in Lansingerland de voorkeur aan ecologie, aan natuur, aan geluk boven geld en zetten we de financiële ruimte in. Dank u wel. De voorzitter: Eens even kijken, zijn dat vragen aan de heer…Nee, dan na de indieners van dit bespreekpunt gaan we over naar de andere fracties. Mijnheer Blonk. De heer Blonk: Dank u wel, voorzitter. Voorzitter, we hebben het hier over een klein stukje grond in de Westpolder van circa 1500 vierkante meter. Er staat een oude, vervallen molenaarswoning en een hele lage molenstomp. In feite alleen de fundering van de molen die in 1928 of zo geloof ik, in die omgeving is gesloopt. Eromheen volstrekt niet bijgehouden groen, omgevallen bomen en op omvallen staande bomen. Het huis is enorm verzakt en in feite onbewoonbaar. Met verzakkingen en scheuren in de muren en de fundering, waardoor deuren en ramen niet meer goed sluiten en op vele plaatsen daklekkages zijn. Er staat ook nog een nagenoeg vervallen atelier op het perceel. Ik ken het perceel en de vervallen woning erg goed. Ik ben er sinds het jaar 2000 regelmatig geweest en ook in huis bij de toenmalige eigenaar. De gemeente heeft het aangekocht voor een fors bedrag.

En dat was fors, omdat er woningen gebouwd zouden kunnen worden. Vier nieuwe of de huidige woningen renoveren en drie nieuwe. Het is nooit de bedoeling geweest dit te ontwikkelen als groen of een wijkparkje. Daar is het college al jarenlang helder over geweest en heeft daar in ieder geval naar de raad toe en naar mij toe geen misverstand over laten bestaan. Dit perceel nu een andere bestemming geven dan voor de vier woningen vind ik financieel onverantwoord en niet opwegen tegen het verlies van een deel van het groen. Het is de bedoeling om levensvatbare bomen zoveel mogelijk te sparen bij de bouw van die woningen. Alles overwegende zal mijn fractie het college steunen op dit kleine stukje grond, vier woningen te bouwen en zal een fietspad kunnen worden doorgetrokken door het perceel. Ik denk dat ik met deze tekst die ik hier aangegeven heb de vier vragen die aan de commissie zijn gesteld heb beantwoord. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Mijnheer Blonk. Mijnheer Xhemaili, een vraagstelling aan de heer Blonk? Houdt u uw tijd in de gaten? Gaat uw gang. De heer Xhemaili: Dank u wel. Ik moest even naar de tijd kijken, maar volgens mij heb ik nog voldoende. Vraagje aan de heer Blonk. Is hij op de hoogte dat de aanleg van de zuidrand wel

12/36

groen is ingetekend in dat gebied? Is de heer Blonk op de hoogte ervan dat de zuidrand wel als groen is ingetekend? De voorzitter: Mijnheer Blonk. De heer Blonk: Ja zeker, dat weet ik, want het college geeft ook aan als we die woningen gaan bouwen, dan doen we, daar is ook overleggen geweest, is ook aangegeven, dat daar heel veel groen ook in komt. Dus het is niet een kale vlakte waarin alleen maar vier woningen staan. Dus er zit ook veel groen in. Dat klopt, ja. De voorzitter: Even kijken, mijnheer Hofman. De heer Hofman: Voorzitter, dank u wel. De Lies Frankenweg, een atypisch bespreekpunt. En ik vind het ook erg lastig, want we moeten het hebben over de gevolgen van een besluit dat al een paar jaar geleden is genomen en hoe we daar nu wel of niet op willen gaan voortborduren. En de grote vraag die nu vandaag voor ligt is, welke waarde kennen we toe aan cultuurhistorie en ecologie versus de voorgenomen woningbouw? En die laatste vraag, de ecologievraag, die kunnen we eigenlijk vrij eenvoudig beantwoorden. De huidige ecologische waarde die er nu op dat perceel ligt, die is destijds bij het verwerven in 2022 door het college van ondergeschikt belang geacht en is daarmee ook niet echt een kader voor de planvorming. Dat betekent niet dat ik en mijn partij dat niet belangrijk vindt.

Maar als dit een groot punt voor mij was geweest, dan had ik er in 2022 bij de verwerving op aan moeten slaan. Vanaf dat moment is in principe de weg vrij voor herontwikkeling. Waarbij de bomen eventueel verwijderd kunnen worden en elders kunnen worden gecompenseerd. En ik vind het niet heel kies om daar dan op een later moment, tweeënhalf jaar later, weer op terug te komen op het moment dat het dan nu hier voor ligt. Ten tijde van de aankoop was bekend dat het perceel cultuurhistorisch waardevol was. Maar waar alles precies zat, dat was niet bekend. En voor wat betreft de woning geldt wat ons betreft, als deze bewoonbaar kan blijven, dan is dat prima in lijn met het toenmalige aankoopbesluit en behouden we een locatie met bouwhistorische waarde in Lansingerland. Als nou uit onderzoeken blijkt dat bewoning niet meer mogelijk is dan is sloop nieuwbouw wat ons betreft een optie. De vraag is alleen wie dat mag onderzoeken. Want WC Eend adviseert natuurlijk WC Eend. Dan hebben we de molenstomp nog over. Ten tijde van de aankoop door de gemeente was die molenstomp niet of beperkt in beeld. Inmiddels is die beter in beeld. Maar bij bezoek aan de locatie bleek dat de ligging eigenlijk nog niet helemaal duidelijk is. Maar een cultuurhistorisch waardevolle molenstomp is wat ons betreft wel een mogelijke gamechanger.

Als onafhankelijke partijen ons adviseren dit te conserveren dan moet dat zijn weerslag krijgen in de business case van destijds. Dan kan je wat ons betreft niet meer als kader aanhouden dat je er geen geld op zou mogen inleveren. En daarin verschillen wij als overheid van een marktpartij. Wij zijn er voor het algemeen belang. En als het behoud van een molenaarswoning en een molenstomp inhoudt dat je op dit perceel nog maar nul, één of twee woningen kunt gaan passen dan moeten we dat doen. Ook als daarmee de business case negatief uitpakt. Dat heb je soms met grondverwerving als overheid, you win some, you lose some. In het bespreekstuk wordt nu de suggestie gewekt om het te dekken vanuit de grex. Dat zou een idee kunnen zijn. Maar volgens mij is dit stuk nou juist buiten de grex gehouden om moverende redenen. Misschien kan de wethouder die redenen noemen of ingaan op de suggestie zoals die in het bespreekstuk gedaan is. Om tegenvallers te dekken denken wij niet dat het een goed signaal is naar de omgeving om dan maar ver buiten de perceelgrenzen van het aangekochte perceel te gaan denken met nieuwe woningbouw. Voorzitter, we moeten even de conclusies afwachten, want er wordt nog allerlei onderzoek gedaan. Maar wat ons betreft moeten we hier kijken naar een beperkte woningbouwopzet.

Waarbij de gemeente haar verlies neemt en de cultuur historisch waardevolle elementen omarmt en beschermt. Dat betekent ook naar de toekomst toe. En dus ook in de verkaveling en rechten en plichten die toekomstige bewoners op de grond krijgen. Zoals kapvergunningen die al genoemd werden en dat soort zaken. Voorzitter, dat was het even voor mij in eerste termijn, tot zover. De voorzitter: Ik zie toch een vraag aan u van de heer Blonk. De heer Blonk: Ja, ik heb een vraag ten aanzien van, hij gaf aan, we win, over grondexploitatie, we win sometimes and we lose sometimes. Maar u weet toch net zo goed als ik dat de verliezen op de grondexploitaties in verre in de meerderheid staan dan de winsten erop. Die hebben we zelden. Dus ik begrijp uw opmerking daarin niet.

13/36

De heer Hofman: Volgens mij pakken we enorme winst op Wilderszijde, waar we het vanavond later nog over gaan hebben. Dus misschien zijn de verliezen wel groter dan de winsten. Maar het is niet zo dat je als overheidspartij te allen tijde kunt zeggen, hij moet en hij zal sluitend zijn. Dat is strijdig met het algemeen belang waar je voor zit. De heer Blonk: Correctie op de Wilderszijde, u vergeet blijkbaar de afschrijving die wij pakweg acht, negen jaar geleden gedaan hebben. Die was gigantisch. De voorzitter: Even kijken, wie volgt? Alle fracties heb ik nog niet gehad. De heer Zantman zie ik komen, ja. De heer Zantman: Voorzitter, dank u wel. Dank ook aan de indieners van het bespreekstuk, evenals de aanwezigen op de publieke tribune. Ik heb uw vragen trouwens verwerkt in mijn betoog, dus ze komen allemaal zeker aan bod, maar niet puntsgewijs. Allereerst vindt onze fractie het een goede zaak dat er mensen in de bres springen voor deze zaken in onze mooie gemeente. Desalniettemin zijn we ook wel kritisch daar waar het gaat om publiek geld. Een hoop geld in dit geval. Uiteraard ben ik ook zelf ter plekke gaan kijken, voorzitter. En om eerlijk te zijn, schrok ik een beetje. Wat op papier nog leek op een mooi idyllisch plekje, bleek in de praktijk een stuk weerbarstiger. De oude bomen heb ik eerlijk gezegd niet kunnen vinden.