[BV24.0105] Verslag Gemeenteraad d.d. 28 november 2024

VERSLAG Gemeenteraad

Datum vergadering

: 28-11-2024

Aanwezig in de raadszaal Raadsleden Leefbaar 3B : Don van Doorn, Marjolein Gielis, Jan Pieter Blonk, Leon Erwich, Johan Philippens, Machiel Crielaard, Jean-Paul Meuldijk WIJ Lansingerland : Jan Jumelet, Bianca Boonstra - Becker, Jan Alsemgeest, Adelkarim Afalah, Mark Bik, Ton Jansen CDA : Jan-Willem van den Beukel, Nelleke Bouman - Quist, Dave Bergwerff, Charles van Harn, Job Halkes, Rita Leijendekker VVD : Matthijs Machielse (vanaf 21:30), Marloes Draak, Ed van Santen, Ivo de Graaf, Christiaan Toussaint D66 : Brecht Weerheijm, Ronald van der Stad CU : Kees-Willem Markus, Paul Lieverse, Arjen Hofman GroenLinks : Marko Ruijtenberg PvdA : Hamid Azzouzi VOOR Lansingerland : Petrine van Olst Wethouders

: Simon Fortuyn, Michiel Muis, Titia Cnossen en Leon Hoek

Voorzitter Griffier

: Pieter van de Stadt : Eveline Hamelink–van Rens

Afwezig D66

: Ineke den Heijer

1. Opening en mededelingen De voorzitter: Goedenavond. Het is 20:00 uur, dus we gaan beginnen met de vergadering van de gemeenteraad van Lansingerland op 28 november 2024. Ik open de vergadering en kondig aan dat wij een afmeldingsbericht hebben van mevrouw Den Heijer en dat de heer Machielse en de heer Van Doorn ietsje later komen. Ook een speciaal welkom aan onze gasten van de cursus politiek actief. Die zijn hier… Daar komen nog binnen. Dit is een waarschuwing aan de leden van de raad. We hebben nu een aantal experts op de tribune zitten, dus geeft u vooral ook het goede voorbeeld. Want u zult kritisch gevolgd worden. En aan het einde van de vergadering zullen wij daar nog even bij stilstaan. Goedenavond alle cursisten. Ik wacht even tot iedereen een plekje gevonden heeft. Dan bij de mededelingen natuurlijk de mededeling die u gisteren al gehoord heeft en dat is dat ik een nieuwe baan heb gevonden. Ik hecht eraan, hier in het openbaar en vooral ook voor u, aan te geven dat ik ook nu nog met de hand op mijn hart kan zeggen je krijgt me met geen twintig paarden uit Lansingerland en van dit ambt. Er is geen enkele reden voor mij om weg te gaan, want het is de mooiste baan die ik ooit in mijn leven gehad heb. Maar het waterschap en de functie van dijkgraaf trokken met vijftig paarden aan me. En dat was wel genoeg. Dus ik hoop dat u daar begrip voor heeft.

Maar ik wil nogmaals zeggen, de afgelopen negen jaar ruim in Lansingerland waren prachtige jaren. Die heeft u mij gegeven. Inwoners en leden van de raad, alle wethouders die ik hier heb meegemaakt, alle leden van de raad die ik heb meegemaakt en natuurlijk alle ondersteuning die hier was. Het is nog geen tijd om afscheid te nemen. Ik kan wel zeggen dat dit echt een functie was die mij heel erg trok. Maar dat ik buitengewoon blij ben en de volgende drie maanden nog met heel veel plezier en volle inzet de inwoners van Lansingerland en u allen wil bedienen, dienen en vooral ook er heel veel plezier mee beleven, zoals ik dat altijd heb beleefd. Dus ik ga niet makkelijk weg, in dat opzicht, maar wel naar een hele mooie functie. Ik ga het woord geven aan de heer Blonk, als nestor van de raad. De heer Blonk.

1/26

De heer Blonk: Geachte burgemeester, beste Pieter. Na ruim negen jaar, bijna tien jaar, met toewijding burgemeester te zijn geweest van onze gemeente Lansingerland, heb je gisteravond aangekondigd een nieuwe stap in je werkzame leven te gaan zetten. Het algemeen bestuur van het hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard heeft unaniem besloten je voor te dragen als dijkgraaf. Namens de gemeenteraad wil ik je daar hartelijk mee feliciteren. Voorlopig ben je nog drie maanden hier de burgemeester, dat gaf je net zelf al aan. En de burgemeester van alle Lansingerlanders. En je afscheid, daar komen we zeker later nog op terug. Daar hebben we nog alle tijd voor om dat voor te bereiden. Dus nu gaan we weer naar de orde van de dag. Maar dan wel met de benadrukking van de hartelijke felicitatie die we daaraan geven namens de raad, met deze mooie bos bloemen. De voorzitter: Dank u, mijnheer Blonk, en alle leden van de raad. En ik ben heel blij dat ik ook altijd met de leden van het presidium open heb kunnen spreken over dit soort zaken. Dat geeft de vertrouwensrelatie aan die zo belangrijk is en zo vaak ontbreekt in de politiek. Maar bij ons in Lansingerland voor een bijzondere cultuur zorgt. 2. Trekken van het lot ter bepaling van het raadslid bij wie een eventuele stemming zal beginnen De voorzitter: We gaan verder met de agenda. We hebben als eerste nog het lot.

Wie heeft u getrokken, mevrouw de griffier? De Griffier: Mijnheer Philippens. De voorzitter: Mijnheer Philippens zou als we hoofdelijk stemmen als eerste mogen stemmen. 3. Spreekrecht voor niet-raadsleden De voorzitter: Dan zijn wij normaal gesproken bij het vragen halfuurtje voor raadsleden. Maar ik zou u willen voorstellen het vragenuurtje en het volgende agendapunt, het spreekrecht voor niet-raadsleden, om te keren. De reden daartoe is dat er zowel vragen zijn ingediend door de heer Blonk over het onderwerp waar ook de insprekers over willen spreken. En dan zeg ik maar even dat toch de bedoeling is dat de heer Blonk niet het gras voor de voeten van onze insprekers weg gaat maaien. Volgens mij is het woord eerst aan onze inwoners, zou ik u willen voorstellen, en daarna aan de heer Blonk. Kunt u daarmee instemmen, voordat wij naar de agenda gaan straks? Doen we dat zo. En dan beginnen we dus nu met agendapunt vier, wordt agendapunt drie, de insprekers. En er hebben zich twee insprekers gemeld bij de griffie, de heer Van Ruiten namens RUVAGO over het Triangelpark en de heer Mets namens Frans Mets, De Bedderij, over het Triangelpark ook. Dus ik ga als eerste naar de heer Van Ruiten. Als u bij de microfoon wil gaan staan en als u hem aan wil drukken, anders wordt dat voor u gedaan. Het is altijd even zoeken naar het juiste knopje. Mijnheer Van Ruiten, u heeft het woord.

De heer Van Ruiten: Dank u wel voor de gelegenheid om hier het woord te mogen voeren. Mijn naam is Hans Van Ruiten, ik vertegenwoordig Bergweg-Zuid, 96 tot 104. Wij zitten daar inmiddels drie generaties. Mijn opa is daar in 1939 terechtgekomen. Heeft daar de activiteiten gestart. Mijn vader vond het nodig om vandaag ook te komen kijken en mijn oudste zoon is ook aanwezig. Het typeert het soort bedrijf wat we binnen de gemeente zijn en dus al bijna tachtig jaar hier gevestigd. Het is belangrijk om, voordat ik vertel waar we mee te maken hebben gekregen hier, dat we in de afgelopen tien jaar toch ook wel aan de overheid, aan de gemeentes, zonder enige weerstand medewerking gegeven hebben aan de plannen die hier in de gemeente verwezenlijkt zijn. En ik denk daarbij aan de grond die we beschikbaar, uiteraard tegen betaling, gesteld hebben voor het gemaal aan de Bergweg-Zuid. Ik denk aan de zes en een half hectare die we zonder enige weerstand aan Rijkswaterstaat beschikbaar gesteld hebben om de A16 aan te leggen tussen de Bergweg-Zuid en de Doenkade. En ik denk op een vraagstuk die we in het verleden al eens gekregen hebben, en ik had vanmorgen een vergadering met de afdeling economie, en daar kwam ook weer het probleem weer duidelijk naar voren. Maar om in te spelen op de overlast van

2/26

vrachtwagens langs de openbare weg. En we hebben daar destijds ingespeeld door parkeerplaatsen voor vrachtwagens te creëren, voor met name lokale ondernemers, dat ze niet meer… Of in ieder geval, ze hadden als alternatief de mogelijkheid om niet langs de openbare weg te staan. Dan ga ik even met betrekking tot het Triangelpark. En ik denk dat het een jaar of zes, zeven geleden is dat wij contact gezocht hebben met de gemeente en de eerste contacten met twee ambtenaren gehad hebben. En onze eerste vraag was in onze ideeën willen we graag uitbreiden in de toekomst en daarvoor verwachten we dat we gebaat zijn bij een tweede ontsluiting van ons bedrijventerrein. We zijn daar heel voortvarend mee in gesprek gegaan. Daar zijn wat alternatieven genoemd. Aansluiting op de 209 dat is onze grootste wens, maar de laagste kans van slagen. En de alternatief was waar we toen op uitkwamen om een ontsluiting te maken bij het viaduct ter hoogte van het benzinepomp. In ieder geval, dat was heel constructief en de ambtenaren die toen verantwoordelijk hiervoor waren, die schetsten een beeld waarbij groen altijd wel genoemd is. Maar binnen het groen ook mogelijkheden zouden moeten zijn om bedrijven te ontwikkelen. En een van de dingen die ik me nog herinner, ik ben van origine autodealer geweest en ik heb langs de autostrada een showroom gebouwd voor Mercedes Benz.

Hij zegt dat zouden wij nou graag hier langs de Doenkade willen zien als entree van de gemeente Lansingerland. Want wij willen graag gezichtsbepalende gebouwen langs de 209. Wij werden daar best enthousiast over. Alhoewel, ik had mijn auto-activiteiten verkocht en ik zag eigenlijk niet zoveel in een showroom meer. Maar in ieder geval werd daar mij aangegeven wat de gedachten waren vanuit de gemeente met betrekking tot de invulling van dat gebied. We zijn die gesprekken ingegaan en vervolgens kwam vrij snel de coronaperiode en toen kwam het enigszins stil te liggen. We hebben de gesprekken wel voortgezet via Teams, maar niet zozeer voortvarend. Een van de ambtenaren ging met pensioen, waar we mee gesproken hadden voor de corona, en de andere ambtenaar werd vervangen door een collega die het project verder op ging pakken. We zijn toen voortvarend aan de gang gegaan en op initiatief van de gemeente is er toen een QuickScan gemaakt door HMS. Een QuickScan waarin rekening gehouden werd met de wensen van de gemeente, de wensen van de Rotta, dat zal ongetwijfeld bekend zijn dat er een langlopende wens is om een groenstrook langs de A16 te maken om de verbinding tussen Vlinderpark en Bergse Bos te maken. Dat was ons allemaal bekend en daar stonden we ook wel voor open om daar onze medewerking aan te geven.

Alhoewel die groenstrook over ons terrein moest, waren we toch bereid om daarover mee te denken. In die QuickScan, en die hebben wij ook in het rapport bijgevoegd, is heel duidelijk al aangegeven welke mogelijkheden in dat plan haalbaar waren in combinatie met dat groen. Daar was een gedeelte gearceerd voor woningen en er was een gedeelte gearceerd, wel in de kleur paars, voor bedrijven in de toekomst. Dus daar waren we op zich wel hartstikke blij mee. Vervolgens gingen de gesprekken verder en uiteindelijk werd de ambtenaar waar we toen mee spraken ook weer vervangen door een collega. En toen hebben we een gesprek gehad met een bureau wat in de arm genomen was, HOSPER, ik neem aan dat ik dat mag noemen, in de arm genomen werd om de visie voor dit gebied te maken. We hebben daar een heel goed en constructief gesprek mee gehad. We hebben aangegeven wat onze wensen waren, waarbij we heel eerlijk zijn dat onze wensen meer waren als dat ingevuld kon worden. Maar ja, als je te weinig vraagt, heb ik in mijn vak vroeger geleerd, je krijgt nooit meer dan je vraagt. Dus hebben we dat ook in dit verhaal gedaan. Dat rapport zit erbij, waar we aangegeven hebben wat we voor plannen hadden. En het werd ook geschetst dat dat best bespreekbaar was, maar weliswaar niet zo uitgebreid als we dat hadden.

Tegelijkertijd werd uitgesproken door de betreffende ambtenaar dat eind 2023 die rapportage, de visie, klaar zou zijn en dat er zicht zou zijn op hoe de toekomst eruit kwam te zien. Toen wij eind 2023 niks gehoord hebben, heb ik in begin 2024 een brief aan de raad gestuurd en gevraagd wat gaat er nu gebeuren met het gebied? Want het ligt nu lang stil en we willen toch wel graag verder. Wij kregen als reactie laat het even liggen. We zijn er mee bezig, we komen daar later op terug. Vervolgens zijn de taken wederom overgedragen aan een nieuwe ambtenaar die als projectmanager was aangesteld. We hebben daar een kennismakingsgesprek mee gehad. Die heeft ons gedeeld wat ideeën waren over de planning en daar kwam in plaats van eind 2023, de verwachting uit dat de eerste contouren eind 2024 op papier zouden staan en dat de verwachting is dat het ingevuld is binnen allerlei omgevingswetgeving in 2025. Twee jaar later dan wat we in eerste instantie gezien hadden. En wat er dan bij ons gebeurt, is dat allerlei huurders van onze panden onrustig worden. Die hebben plannen, willen uitbreiden, gaan rondkijken. Dat hebben we natuurlijk op allerlei manieren moeten managen en we hebben nu best toch, jammer genoeg, wat verloop omdat wij ook die

3/26

mensen iedere keer gezegd hebben er wordt aan gewerkt, er wordt voortvarend aan gewerkt. Alleen ja, wij zijn afhankelijk totdat er wat uitkomt. De voorzitter: Mijnheer Van Ruiten… De heer Van Ruiten: Tijd is om. De voorzitter: Ja, al lang. Ik ben al heel coulant geweest, dus ik zou u willen vragen… We hebben uw verhaal natuurlijk ook gelezen, dus ik weet ongeveer waar u zit in uw verhaal. Zou u naar een afronding willen toegaan? De heer Van Ruiten: Ja, ik rond het dan graag af om even aan te geven dat ik wel begrepen heb dat er in de gemeente veel behoefte is aan bedrijventerreinen. Dat er behoefte is aan oplossingen voor parkeerplaatsen. Ik denk dat wij de geschikte plek daarvoor zijn en wat wij graag zouden willen, is dat de visie aangehouden wordt. En dat we verder met elkaar in gesprek gaan om te kijken of we op een participerende manier wat meer invulling kunnen geven aan de wensen van alle betrokken partijen. Hartelijk dank. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van Ruiten. Dan de heer Mets. De microfoon staat nog aan, mijnheer Mets, dus gaat uw gang. De heer Mets: Goedenavond allemaal, alvast bedankt voor jullie tijd. Mijn naam is Ron Mets. Samen met mijn broer Frans eigenaar van Frans Mets Bedderij, uiteraard bij iedereen bekend. Wij verkopen meubels en bedden in het hogere segment en dit is al bijna veertig jaar het geval op de Bergweg-Zuid 140 hier in Bergschenhoek.

Wij wonen ook al een hele lange tijd in de gemeente Lansingerland en ook circa vijftig procent van onze klanten woont en werkt in Lansingerland. Allereerst moet ik even zeggen dat ik hier sta met toch wel wat zwaar gemoed en twijfel of het verstandig is om dit woord te voeren. Maar dat zal de tijd uitwijzen. Want wij worden toch wel een beetje beheerst door emotie. Maar goed. Ik wil graag open met de woorden: geen woorden, maar daden. Dit is namelijk het motto van ons bedrijf, in onze familie, al vijfenzestig jaar lang. Voor ons houdt dat in hard werken en altijd doen wat je belooft. Houdt u dit even in uw achterhoofd? Ik kom er zo nog even op terug. Ongeveer vier jaar geleden zijn wij in het traject gekomen samen met de gemeente Lansingerland om te kijken naar de mogelijkheden op onze huidige locatie. Dit betreft eventueel nieuwbouw, uitbreiding, woningbouw et cetera et cetera. Gewoon eens om te kijken wat de mogelijkheden zijn. Bij diverse gesprekken kwamen er, mede op initiatief van de gemeente, verscheidene mogelijkheden qua scenario's naar voren. Waaronder de mogelijkheid tot beperkte woningbouw. De plannen gingen zelfs zover tot het verplaatsen van ons bedrijf naar een andere locatie, binnen Triangelpark, om de bestaande bebouwing en ons huidig bezit te herontwikkelen voor woningbouw.

Ik was blij verrast door het meedenken van de gemeente Lansingerland en mij werd verzekerd dat binnen de toekomstige visie er zeker mogelijkheden kunnen zijn. Door diverse gesprekken met verschillende bij het project betrokken ambtenaren, werd er een beeld geschetst wat voor onze familie, zowel zakelijk als privé, goede vooruitzichten bood. Dit alles in samenwerking met de gemeente Lansingerland. Door deze gesprekken hebben wij vier jaar lang geen enkel zakelijk initiatief ondernomen, wegens het onzekere beeld van onze toekomst. En zoals jullie begrijpen, is stilstand zakelijk gezien achteruitgang. En zo voelt dat bij mij ook. Dit is allemaal veroorzaakt door een geschetst verwachtingspatroon van de gemeente Lansingerland. Ik sluit even aan bij de vorige spreker. En deze verwachting is onder andere vastgelegd in de QuickScan in februari 2022 en verdere communicatie met de gemeente zoals samengevat in ons ingestuurde document van woensdag jongsleden. Er is geen enkel moment in alle gesprekken en communicatie een beeld geschetst in de afgelopen vier jaar, dat deze met elkaar gemaakte plannen vanaf het begin totaal onrealiseerbaar waren. Dit kwam pas naar boven de derde week oktober van dit jaar, toen de definitieve plannen gepresenteerd werden door de gemeente Lansingerland.

Deze plannen hielden in dat er totaal geen woningbouw of bedrijfsverplaatsing binnen Triangelpark of iets dergelijks, in welke vorm dan ook, zou kunnen worden gerealiseerd. Onvoorstelbaar voor ons. Als men vier jaar geleden gezegd had, het kan niet, dan hadden we dat geweten en hadden we

4/26

doorgegaan met het plannen van een andere toekomst. Maar vier jaar geleden niet en meerdere malen tussendoor is dat niet gezegd. Steeds zijn de mogelijkheden bevestigd als het proces weer werd vervolgd. Ter afsluiting wil ik graag terugkomen op ons motto: geen woorden maar daden. Helaas, de gemeente Langeland heeft als motto veel woorden, maar geen daden. Ik voel mij als mens en ondernemer namens onze familie enigszins bedrogen en ik ben absoluut niet van plan om het hierbij te laten. Het kan niet zo zijn dat anderen zonder enig overleg gaan beslissen over onze familiebezittingen. Ik ben altijd bereid geweest op een gelijkwaardige basis te praten, maar met dit door de gemeente onlangs gepresenteerde eenzijdig verhaal kunnen wij niet in meegaan. Ik verwacht dat jullie begrijpen dat dit veel frustratie en woede bij ons teweegbrengt. En ik hoop dus dat we er gezamenlijk uit gaan komen. Bedankt voor jullie tijd en een fijne avond. De voorzitter: Dank u, mijnheer Mets. Dan gaan we even naar de raadsleden. Zijn er behoefte aan verhelderende vragen aan de heer Mets of de heer Van Ruiten. Dat is het geval. Dan gaan we naar de heer De Graaf. De heer De Graaf: Dank u wel, voorzitter. Ik heb een vraag eigenlijk aan de beiden. Zowel in de bijdrage van de heer Van Ruiten, als ook in de stukken wordt gesproken over de behoefte om het plan te herzien, maar ook door middel van participatie.

En mijn vraag is wat is concreet uw verwachting ten aanzien van het participatietraject? Want dat is vooral bedoeld om een beeld te krijgen wat alle belangen zijn die meespelen hierbij. En het lijkt me, als ik de stukken lees, dat de belangen op zich wel helder zijn en op tafel liggen. Heeft nog speciale wensen ten aanzien van het participatietraject of andere verwachtingen daartoe? De voorzitter: Mijnheer van Ruiten. U moet even naar de microfoon, anders missen we u. De heer Van Ruiten: We hopen in ieder geval dat er wat meer invulling komt wat in de buurt van de QuickScan gepresenteerd is, en dat er wat meer mogelijkheden geschetst worden voor de toekomst. Is dat voldoende? De voorzitter: Dank u wel. Wil de heer Mets ook nog antwoord geven op de vraag? En blijft u even in de buurt, mijnheer Van Ruiten, want mogelijk zijn er nog andere vragen. Mijnheer Mets, u moet wel bij de microfoon, anders hebben we u niet in het verslag staan. De heer Mets: Nee, ik sluit mij aan bij mijnheer Van Ruiten. Ik vind dat je dus als je wat wil doen met elkaar, dan moet je daar in overleg gaan. En dan moet je met elkaar een besluit nemen. En dat besluit ligt meestal in het midden en niet aan één kant. Dat is mijn mening. Dus graag nader tot elkaar proberen te komen. De voorzitter: De heer De Graaf nog een keer. De heer De Graaf: Dank u wel, voorzitter.

Ik heb een tweede verduidelijkende vraag, als u mij dat toestaat. In de bijdrage van de heer Van Ruiten werd genoemd dat de gemeente had aangegeven dat het hele omgevingsplantraject of zo tot 2025 zou duren. Is aan u of aan u beiden ook aangegeven hoe dat traject er precies uitziet en waar in dat traject uw invloed zit? En hoe wij hier besluitvorming over doen met elkaar binnen de gemeente? Is u dat helemaal duidelijk. De voorzitter: De heer Van Ruiten. De heer Van Ruiten: Dat is mij wel duidelijk, ja. Vandaar dat we hier vanavond ook zijn. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Leijendekker.

5/26

Mevrouw Leijendekker: Dank u wel, voorzitter. Dank voor de inspraak. Ik ben wel benieuwd naar het voorgaande traject. Of daar ook altijd voor u duidelijk het element groen en de ambitie rondom het in ieder geval het groen houden van een gedeelte, of een groot gedeelte van Triangel, ook altijd naar voren is gebracht? De voorzitter: Mijnheer Van Ruiten. De heer Van Ruiten: Ik zei dat net al eventjes in mijn betoog dat dat inderdaad aan de orde geweest is. En een van de eerste ambtenaren waar we mee te maken gehad hebben schetste ook een mogelijkheid om kantoren in het groen te maken. Dus groen is voor ons altijd wel helder geweest. En zeker die ecologische zone die langs de A16 moet lopen. Dus dat het een combinatie van beide moet zijn… En we hebben ook altijd gezegd, we willen best meedenken in oplossingen die de gemeente wil, als wij bedrijfseconomisch daar een passende oplossing in kunnen maken. De voorzitter: Mijnheer Mets, wilt u daar ook nog antwoord op geven? De heer Mets: Ja, dat is zeker bij ons ook het geval geweest. Wij hebben dat altijd beseft. Wij hebben de mogelijkheden… De gemeente kwam dus met de mogelijkheid, de plannen die ik net geschetst heb, die zijn eigenlijk een beetje aangedragen door de gemeente. Vonden wij ook bijzonder. Daar waren wij blij mee. Maar heel simpel, als ze vanaf het begin hadden gezegd, niks bouwen, niks doen, helder.

Maar dat is dus totaal niet gezegd. Dus dan krijg je een bepaald verwachtingspatroon. En daar werd ook aan meegewerkt. Dat is natuurlijk bijzonder. Maar het is altijd duidelijk geweest. Dus misschien bebouw ik met groen. Geen probleem. Maar niet dus alleen maar bomen en voor de rest niks. Dat is niet helemaal... Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Anderen nog? Dat is niet het geval. Dan dank ik de heer Van Ruiten en de heer Mets voor hun inspraak. 4. Vragenhalfuurtje voor raadsleden De voorzitter: En dan gaan wij naar het volgende agendapunt en dat is het vragenuurtje. Halfuurtje. Er zijn twee vragen aangemeld door mevrouw Gielis over het faillissement van Susteen en door de heer Blonk over RUVAGO. En alhoewel mevrouw Gielis eerder was, ga ik toch eerst naar de heer Blonk met oog op de actualiteit van de insprekers. Vraag over Triangelpark in relatie met Ruvago (Jan-Pieter Blonk, Leefbaar3B) De heer Blonk: Dank u wel, voorzitter. Fijn dat ik vanavond gebruik mag maken van het vragenhalfuurtje. Dit naar aanleiding van het inspreken van de heer van RUVAGO, over het concept gebiedsuitbreiding Triangelpark. Ook heeft RUVAGO ons een aantal documenten gestuurd die hun beeld schetst van zes jaar overleg met de gemeente Lansingerland. De Bedderij met de familie Mets heeft zojuist ook over dit onderwerp ingesproken.

Over het Triangelpark heeft Natuur- en Vogelwacht Rotta 22 november de raad een brief geschreven. Leefbaar 3B vindt dat op korte termijn met RUVAGO aan tafel moet worden gegaan om een jarenlang en kostbaar juridisch traject te kunnen vermijden. RUVAGO heeft 95 procent van de grond van het toekomstige Triangelpark in bezit. Het is een grote stakeholder waar terdege rekening mee moet worden gehouden. Onze zorg is dat de realisatie van het Triangelpark nog jaren op zich laat wachten en daar moet alles aan gedaan worden om dat te vermijden. De woorden van de heer Mets ondersteunen dat geheel ook en moeten daar zeker ook in meegenomen worden. De vragen die ik heb. Vraag een is een cluster van drie samenhangende vragen. A. Herkent het college zich in het beeld zoals in de brief van RUVAGO wordt geschetst en overleggen met de gemeente veel te wensen hebben overgelaten? B. Hoe zou het college het doorlopen participatietraject willen kwalificeren? En C. Het lijkt erop dat andere verwachtingen zijn neergelegd. Hoe is daarmee omgegaan? Mede in het licht dat RUVAGO 45 procent van de grond in bezit heeft en al meerdere verzoeken tot bouwplannen heeft aangegeven. Vraag twee, welke actie onderneemt het college om een langdurig juridisch traject te

6/26

vermijden? En ten slotte vraag drie, is het college bereid op korte termijn met de grondeigenaren aan tafel te gaan om zodoende een aanvullende stap te maken in het participatietraject? En dat te doen met behulp van een participatieplan met een duidelijke taak en rolverdeling van de stakeholders. Dat waren mijn vragen, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Blonk. Dan gaan we naar wethouder Muis voor de beantwoording. Beantwoording college De heer Muis: Dank u wel, voorzitter. Allereerst dank aan de heer Blonk dat hij ook deze vragen stelt. Want dan hebben we inderdaad nu de gelegenheid om ook de vragen die de insprekers natuurlijk hebben gesteld en naar voren gebracht, te beantwoorden. Dus allereerst dus ook dank aan de familie Mets en de en de familie Van Ruiten voor hun betrokkenheid en hun inzet en ook hun inspraak vanavond. We waarderen dat en we waarderen natuurlijk ook vanzelfsprekend de betrokkenheid bij de gemeente en het werk voor de gemeente. En we willen natuurlijk de bedrijven graag behouden in de gemeente. We herkennen zeker ook dat er ambtelijke verkenningen zijn geweest buiten vastgesteld beleid en vastgestelde kaders. En het is jammer dat het nu op deze manier tot deze grote teleurstelling leidt.

Omdat eigenlijk ook, dat werd door raadsleden natuurlijk ook naar gevraagd voorzitter, al circa twintig jaar is het beleid wel bekend en ook ongewijzigd geweest. En dat betekent het Triangelpark is bestemd als een groene schakel. Een verbinding, een ecologische recreatieve verbinding, tussen Midden-Delfland en de Rottemeren. En de afspraak is al heel lang dat dat wordt afgerond. Alleen in de tijd gebeuren natuurlijk andere dingen. Als je twintig jaar is er hier bestuurlijk, en dan moeten we onze hand denk ik in eigen boezem steken, is hier onvoldoende natuurlijk opvolging aan gegeven. Waardoor er natuurlijk allerlei ander beleid overheen is gekomen. En eigenlijk het meest recent is de aanscherping en vaststelling van het economisch beleid van de provincie in 2023, wat eigenlijk zegt bedrijfsuitbreiding in het gebied is niet mogelijk. Dus ik hoop ook dat de insprekers vanavond dit ook al wel goed hebben meegekregen. En dat dat dus wel zorgt voor verandering en dus schuivende panelen. En ik begrijp heel goed dat dat tot grote teleurstelling leidt als je natuurlijk jarenlang in gesprek bent. De participatie is volgens mij juist heel goed aangevlogen. Er zijn vanaf het allereerste moment door de projectleider, sinds dit college het heeft opgepakt, zijn er één op één gesprekken gevoerd met de grondeigenaren.

Er is juist een participatietraject opgezet waar we niet hebben gezegd dit is het plan, wat vindt u ervan? Maar andersom, wat zijn uw wensen? Wat zijn uw ideeën? Binnen die kaders van dit beleid wat tuurlijk al twintig jaar staat. En pas daarna is er iets ontwikkeld, weer teruggelegd bij alle stakeholders. En dat is nog niet eens besproken in het college. Dus in die zin is er ook nog niks besloten en volgens mij werd er vanuit de VVD ook naar gevraagd, of uit CDA, over het hele proces waar dit een plek in gaat krijgen binnen de omgevingsvisie 2.0. Dus we zijn er nog niet, maar dit zijn wel de eerste stappen om te komen tot invulling van het Triangelpark. Dus eigenlijk is er nog tijd, alleen ik snap ook dat er heel andere belangen zijn. Hier vanavond zijn ondernemers aanwezig. U heeft ook de brief van Rotta gelezen, maar er zijn nog heel veel meer partijen die natuurlijk deze ontwikkeling wel ondersteunen. Los van de aanscherping van de economische visie, zijn in het verleden ook allerlei bestuurlijke afspraken gemaakt. Al bij de aanleg van de Tweede Maasvlakte, project mainportontwikkeling Rotterdam, daar maakt dit Triangelpark onderdeel van uit voor die compensatie. Programma Noordas, ik zal het allemaal niet uitvoerig behandelen. Maar ook recenter nog, bij de realisatie voor de A16, zijn er bestuurlijke afspraken gemaakt.

Rotterdam heeft daar geld voor liggen en gereserveerd voor die groene invulling. En vervolgens is het ook… Het zijn dus niet zomaar verkenningen. Het Triangelpark is verankerd in de omgevingsverordening van de provincie Zuid-Holland. Het is aangewezen voor natuur en recreatie. Ook in het recreatieperspectief Zuid-Holland is het Triangelpark aangeduid als prioritair recreatiegebied. En van de raad, uw gemeentelijke omgevingsvisie 1.0 is het Triangelpark ook aangewezen voor natuur en recreatie. Dan volgens mij de tweede vraag van de heer Blonk, voorzitter, was over een juridisch traject. Vanzelfsprekend willen wij er geen juridisch traject van maken. En ik ga ook graag vanuit het college in gesprek met de grondeigenaren of samen met de projectleider, wat u wilt. Ik kom graag bij u langs om daarover door te praten. De derde vraag, dat ging volgens mij over die oproep dat te doen. Daar heb ik hier antwoord op gegeven. Ambtelijk is er dus intensief contact met de bedrijven. Naast die twee participatie bijeenkomsten zijn er meerdere een op een gesprekken geweest over de inrichting en over de gronden. En de andere belanghebbenden wil ik toch ook nog even noemen omdat die niet aanwezig

7/26

zijn. Dat zijn de provincie Zuid-Holland, Natuur- en Vogelwacht Rotta, de hoogheemraadschap, Natuurmonumenten, Rotterdam The Hague Airport, gemeente Rotterdam, de buurtbewoners en andere ondernemers die juist heel enthousiast zijn over dit plan. Dus om maar even de tegenstelling hier bij u neer te leggen. Volgende week informeren wij vanuit het college de raad. Want dit is heel veel informatie die u heeft gekregen en ook van mij nu heeft gehoord. Dus daar komt een brief, ook over waar wij nu staan in het proces, zodat u zelf uw beeld completer kunt vormen om de volgende stap met elkaar te kunnen zetten. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, wethouder. Dan gaan we even terug naar de heer Blonk. De heer Blonk: Voorzitter, dank u wel. Ik merk dat er toch heel veel lucht zit tussen de beleving van de participatie van de grondeigenaren van RUVAGO en van Mets De Bedderij, en het college. Het college schetst dat het een prachtig en goed verlopen participatie is. En ik hoor daar, en ook in geschrifte, hoor ik een heel ander verhaal. Dat staat bijna recht tegenover elkaar en dat begrijp ik dus niet. En misschien dat de wethouder daar nog op in kan gaan. En de angst…Laat ik helder zijn, mijn fractie wil graag dat dat Triangelpark erg goed en snel komt.

Maar als je zo overhoop ligt met de grondeigenaren, zeker met de grootste die dus 45 procent van de grond heeft, dan red je dat niet. Dan kom je in een juridisch traject wat jaren gaat duren. Dus in die zin vraag ik of de wethouder daar nog een keer het licht over wil laten schijnen. De voorzitter: Zeker. En dan kijk ik even rond. Zijn er nog aanvullende vragen van andere leden van de raad? De heer Jumelet. De heer Jumelet: Dank u wel, voorzitter. Ik heb met enige interesse natuurlijk uiteraard de discussie even gevolgd, maar ook wel met enige verbazing. En een beetje in navolging van de heer Blonk, ik hoor eigenlijk vanavond de wethouder aangeven dat er al twintig jaar een soort absoluut beeld is van wat we willen met dat Triangelpark. Dat is de ene kant. Andere kant hoor ik van ondernemers dat zij in de gesprekken allerlei suggesties krijgen, ook vanuit de gemeente zelf. Dus daar een soort twee parallellen werelden te ontstaan. En zoals de heer Blonk zegt, er zit heel veel lucht tussen, of licht, mag ook. Maar in ieder geval er zijn wel twee werelden lijkt het wel.

En ik kan me heel goed voorstellen dat de insprekers inderdaad nu ook wel zoiets hebben van hoe zit dat nu? En mijn vraag is ook aan de wethouder heel concreet, is het nu waar, of hoe kan het nu zo zijn dat de ondernemers in de afgelopen jaren het beeld hebben gekregen dat er van alles mogelijk zou zijn, ook misschien in combinatie met groen et cetera. Terwijl er al twintig jaar, en u heeft het onderbouwd met allerlei visies en toestanden, dat het een soort absolute werkelijkheid is dat het een recreatief groen gebied wordt. Dat is mijn vraag eventjes. De voorzitter: Nog anderen? Dat is niet het geval. Dan gaan we weer terug naar wethouder Muis. De heer Muis: Dank u wel, voorzitter. Dank voor de vragen. De heer Blonk heeft de vraag over die participatie. Ik moet hem even terughalen hoor, want ik heb nu vier vragen gehoord. In elk geval het ging met name om die tegenstelling. En dat klopt. Het is een diametrale tegenstelling waar inderdaad precies iets anders gevraagd wordt. En participatie is niet dat je altijd iedereen zijn belang hier mee kan nemen. Zeker niet binnen die kaders die er zijn. En dat is eigenlijk het bruggetje ook naar de vraag van de heer Jumelet, voorzitter. Het beleid is natuurlijk veranderd. Ik heb aangegeven dat de provincie daar ook strenger in geworden. Heeft het ook harder gemaakt in hun beleid.

Dus ik snap dat er wellicht in het verleden, de heer Van Ruiten, inspreker, gaf het zelf ook aan, als je in gesprek gaat ga je eerst zeggen dit zou ik graag allemaal meer willen dan dat er kan. Vandaaruit ga je dat gesprek voeren, vanuit de ambtelijke organisatie, om te kijken wat zou er eventueel net over de grens, net binnen de grens, binnen dat huidige beleid wel kunnen? Alleen de situatie nu vandaag is dat er buiten het plangebied niks mag. Dus dan is het vervolgens de vraag waar gaan we het met elkaar over hebben? Over het feit dat het niet kan of gaan we kijken wat kan er binnen het gebied? Kun je daar met het bedrijf nog onbenutte ruimte invullen? Kun je de hoogte in? Kun je ruilen? Volgens mij kunnen we daar best het gesprek met elkaar

8/26

over gaan voeren, samen met de projectleider, welke opties zijn er binnen de kaders die er zijn. Die ik ook niet kan veranderen en het college ook niet. Volgens mij heb ik hiermee de vragen wel gehad. Dank u wel. De voorzitter: Dank, wethouder. Dan zijn we aan het einde van deze vraag en gaan we naar de vragen van mevrouw Gielis over het faillissement van Susteen. Mevrouw Gielis. Vraag 1 over faillissement Susteen (Marjolein Gielis, Leefbaar3B) Mevrouw Gielis: Dank u wel, voorzitter. Allereerst wil ik graag mijn excuses maken voor mijn wat krakerige stem. Als die het begeeft, dan is de heer Erwich bereid om de rest over te nemen. Maar ik denk dat het goed gaat. Ik heb er mijn best voor gedaan vandaag. Want ik vind het een onderwerp wat mij eigenlijk allang irriteerde. En dat is de samenwerking met Susteen. En we hebben nu een bericht ontvangen over het faillissement van Susteen. Op 11 oktober 2023 heeft de heer Duivesteijn namens Leefbaar 3B vragen gesteld over de samenwerking. Wij vonden het apart dat onze inwoners brieven van de gemeente krijgen ten faveure van een commercieel bedrijf. En de meesten van u weten wel dat ik me toen over die verwikkelingen enorm heb opgewonden. Nu hebben we recent vernomen dat Susteen failliet is verklaard. Dat heeft gevolgen voor de inwoners die al een aanbetaling hebben gedaan.

En dan hebben we het nog niet eens over de kosten die wij als gemeente hebben moeten maken. De ambtelijke uren, de brieven drukken, het versturen van die brieven en de vooruitbetaling aan Susteen. In de brief van het college over het faillissement van Susteen wordt veel geduid. Waarvoor dank. Maar we missen nog een paar antwoorden en daarom hebben we de volgende vragen aan het college. Vraag 1. Het college heeft besloten de al gedane aanbetalingen van inwoners te vergoeden. Dat is sympathiek, maar waarom wordt daarbij de voorwaarde gesteld dat het geld dat ze terugkrijgen alleen gebruikt mag worden voor het inschakelen van een nieuw bedrijf dat isolatiematerialen uitvoert? Het was een aanbetaling voor iets wat ze niet hebben gekregen. Misschien zijn er wel mensen die het vertrouwen zijn verloren of die om andere redenen niet meer willen of hoeven te isoleren. Of zijn er partijen die specifiek voor Susteen hadden gekozen vanwege de prijs of de samenwerking met de gemeente, of het idee dat ze samenwerkten met de gemeente. Inmiddels zijn de prijzen waarschijnlijk wel wat hoger en het is toch gewoon een terugbetaling van een aanbetaling geweest. Ik vind het netjes dat we dat terug willen geven als gemeente, maar waarom met die voorwaarde? Vraag 2.

Zijn er nog meer van dit soort samenwerkingen met particuliere of commerciële partijen, waar inwoners een soortgelijk risico lopen? Wat doen we dan met de lessons learned van deze casus? Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Gielis. We gaan opnieuw naar de wethouder Muis. De heer Muis: Dank u wel, voorzitter. Dank, mevrouw Gielis voor de vragen. U heeft er inderdaad heel veel informatie over gehad dus ik beperk me even tot die twee vragen. Waarom geven we niet gewoon die inwoners wat zij al hebben aanbetaald? Dat kan niet, dat mag niet. Als gemeente mogen we niet zomaar geld aan inwoners geven. Dus zonder wettelijke grondslag gaat dat niet. Daarvoor hebben we bedacht, we willen ze wel compenseren, tegemoetkomen. Daarom hebben we bedacht om daar dus een incidentele subsidie van te maken en aan een subsidie in die vorm daar zitten ook voorwaarden aan. En de voorwaarde is dat je het dan ook uitgeeft waar die subsidie voor bedoeld is. Namelijk dat de gedupeerden het gebruiken voor het inschakelen van een nieuw bedrijf, wat ze zelf uit mogen kiezen, waar ze zelf vertrouwen bij hebben. En ik snap het. Ik denk de uitgangssituatie is natuurlijk niet ideaal als je dit hebt meegemaakt. Aan de andere kant, deze inwoners hebben bewust nagedacht, afgewogen, wil ik hierin investeren, al dan niet met die subsidie.

Dus ik ga er ook vanuit als wij ze nu compenseren via die subsidie, dat ze ook echt wel die isolatieplannen voortzetten. Dat is eigenlijk antwoord op uw eerste vraag. En de tweede vraag, de geleerde lessen, daar hebben we zeker over gesproken. Daar heb ik over gesproken, daar hebben we in het college over gesproken, dat we dat niet meer willen op deze manier. En bij nieuwe regelingen gaan we het niet zo doen. Dus dan gaan we die vrijheid laten aan de inwoners. Daarmee komt dus ook het risico en de keuzevrijheid ook bij de inwoners te liggen. U vraagt ook zijn er nog andere samenwerkingen? Die hebben we op het gebied van duurzaamheid of energietransitie hebben we dit soort samenwerkingen nu niet lopen. Dus er worden geen andere risico's

9/26

binnen dat thema hierop gelopen. En nogmaals, het is dus ook niet onze wens om dat op dezelfde manier te doen. Dank u wel. De voorzitter: Dank, wethouder. Ik ga terug naar mevrouw Gielis voor vervolgvragen. Mevrouw Gielis: We zijn eigenlijk wel heel benieuwd wat de totale kosten van dit traject zijn geweest? Maar ik kan me voorstellen dat dat op dit moment lastig is, maar wellicht kunt u daar schriftelijk antwoord op geven? De voorzitter: Anderen? Dat is niet het geval. Gaan we naar de wethouder. De heer Muis: Dat lijkt me verstandig. Want ik heb u geïnformeerd maar volgens mij stonden daar ook cijfers in, maar ik denk dat het handig is als u dan aan de griffie vraagt wat u precies wil weten voordat ik een toezegging doe over… Ik weet niet wat u allemaal wil weten. Dus als u het op de mail zet, krijgt u antwoord. De voorzitter: We maken er een technische vraag van. Dat komt helemaal in orde. Dank, wethouder. 5. Vaststelling van de agenda De voorzitter: Dan zijn wij bij het volgende agendapunt. Dat is het vaststellen van de agenda. Wie over de agenda? De heer Ruijtenberg. De heer Ruijtenberg: Dank u wel, mijnheer de voorzitter. Ik wilde graag een motie vreemd aan de orde indienen, met als titel Zin in de toekomst. De voorzitter: Dank u wel. Anderen? De heer Weerheijm. De heer Weerheijm: Dank u wel, voorzitter.

Ik zou graag een motie willen indienen met de titel Een mandaat voor de MRDH, ook een motie vreemd. De voorzitter: Dank u wel. Dan zijn er twee moties vreemd aangekondigd. Anderen nog over de agenda? Niet het geval, dan stel ik voor dat wij de motie van de heer Ruijtenberg, Zin in de toekomst, bombarderen tot agendapunt 8b en de motie vreemd van de heer Weerheijm, Een mandaat voor de MRDH, tot agendapunt 8c. kunt u dan instemmen met deze agenda? Dat is het geval, dan stellen we de agenda zo vast. 6. Vaststelling van het verslag van de vorige vergadering De voorzitter: En dan zijn wij bij het vaststellen van het verslag. [BV24.0088] Verslag van de raadsvergadering van 24 oktober jl. Er zijn geen op- of aanmerkingen ontvangen door de griffie. Ik neem aan dat ik die kan vaststellen. Is het geval, stellen we vast. 7. Lijst ingekomen stukken De voorzitter: En de lijst ingekomen stukken. [BR2400108] Vaststellen lijst ingekomen stukken, toezeggingen en moties van 28 november 2024 Ook daarop zijn geen op- of aanmerkingen binnengekomen. Die kunnen wij dan ook vaststellen.

10/26

8. Bespreekpunten De voorzitter: En dan zijn we bij de bespreekpunten. Als eerste bespreekpunt 8a, de zienswijze en gevoelen op de eerste begrotingswijziging 2024 van recreatieschap Rottemeren, daarop amendement aangekondigd door mevrouw Boonstra, raadsrapporteur ook, van WIJ Lansingerland. Mevrouw Boonstra.

8a. Zienswijze en gevoelen op 1e begrotingswijziging 2024 Recreatieschap Rottemeren Eerste termijn A2024-028 Financieel gezond recreatieschap Mevrouw Boonstra-Becker: Dank u wel, voorzitter. Het amendement heeft de titel meegekregen financieel gezond recreatieschap. En wat wij willen amenderen is specifiek de zienswijze op het raadsvoorstel, omdat wij daarin te kennen willen geven dat wij toch wat zorgen hebben op bepaalde punten. En dat is met name dus de prognose voor de voorziening groot onderhoud en daarnaast ook de investeringsreserve. De voorzieningen groot onderhoud, als we dat bekijken zou die dus in de loop der tijd door onder meer kostenstijgingen en materiaalkostenstijgingen fors negatief gaan worden. En dat loopt uiteindelijk, als je het over een periode van tien jaar gaat zien, tot in de miljoenen. En wij zijn daar nogal kritisch op. En die zorg die willen wij graag delen met het bestuur van het recreatieschap. Dat zij ook kritisch zijn op de kostenstijgingen en op tijd aan de bel gaan trekken, mocht het financieel gezien niet lopen zoals men denkt dat het gaat lopen. Want daar hebben we dan in de commissie ook goed over gepraat hoor. Er zijn wel subsidies die aangekondigd zijn, maar waarvan wij nog niet precies weten hoe groot ze gaan worden en hoelang de looptijd gaat zijn voor die subsidies.

Dus als het uiteindelijk zo mocht zijn dat de deelnemende gemeenten bij moeten gaan dragen, dat wij dan op tijd worden ingelicht om ook op tijd mee te kunnen denken en mee te kunnen beslissen over de financiën die dus het recreatieschap nodig heeft. Dat geldt eigenlijk ook voor de investeringsreserve, waarvan wordt verwacht dat die zo goed als uitgeput is in 2027. Wij willen graag weten wat het recreatieschap, het bestuur daarvan, gaat doen om die aan te vullen. En wij willen graag meegenomen worden in de beslissingen daarop. Deze punten zijn dus nu even kort samengevat in het amendement verwerkt, op de juiste plaats in de zienswijze gezet. En daarom hebben wij dus het amendement zo opgesteld dat de hele zienswijze tekst wordt vervangen door de tekst die nu in het amendement staat. Dat is eigenlijk kort en bondig wat wij willen veranderen. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Boonstra. Wie over dit agendapunt? De heer Hofman, ChristenUnie. De heer Hofman: Voorzitter, dank u wel. Ik wil de woorden van mevrouw Boonstra van harte onderstrepen. De zienswijze is er een stuk beter op geworden en we willen het amendement dan ook van harte steunen. De voorzitter: Kort en krachtig. Wie nog meer? Mevrouw Leijendekker, CDA. Mevrouw Leijendekker: Ook wij hebben dit amendement medeondertekend en kunnen dit van harte steunen. Dank u, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel.

Wie nog meer? De heer Crielaard, Leefbaar 3B. De heer Crielaard: Dank u wel, voorzitter. Zoals in de commissie al is aangestipt wat in de zienswijze is opgenomen dat de financiële koers aansluit bij de aandacht voor de bezuinigingsopgave waar de gemeente voor staat, daar zijn we blij mee dat dat in de zienswijze is opgenomen. Maar een zwaluw maakt ook geen zomer, dus we zijn blij met de aanscherpingen die het amendement voorstelt. Dus die zullen wij van harte steunen? De voorzitter: Dank u wel. Anderen in deze eerste termijn? De heer Ruijtenberg, GroenLinks.

11/26

De heer Ruijtenberg: Dank u wel, mijnheer de voorzitter. Tijdens de commissie had de heer Lieverse aan mij gevraagd of wij dan ook met een amendement zouden komen. Ik heb aangegeven van dat zou ik doen. Ik wil de heer Lieverse, mevrouw Boonstra en mevrouw Leijendekker dan ook bedanken dat ze dit gedaan hebben. En ik zou daarmee gaan doen, maar dat heb ik alleen niet gedaan want ik had iets te doen met een samenwerking met een andere partij, waardoor er geen tijd meer voor was. Echter, ik wilde de dames en heer heel hartelijk bedanken voor het maken van dit amendement. Het heeft mij werk uit handen genomen en ik wil het dan ook graag van harte ondersteunen. De voorzitter: Dank u wel en gefeliciteerd met de samenwerking. Dan gaan we naar de heer Weerheijm. De heer Weerheijm: Dank u wel, voorzitter. Geen fusienieuws van de kant van D66 helaas. Ook D66 gaat dit amendement natuurlijk steunen. Willen ook even dank uitspreken aan de indieners en het goede werk wat door de raadsrapporteur is gedaan in deze. Dank u wel. De voorzitter: De heer Toussaint. De heer Toussaint: Dank voor het woord, voorzitter. Ook de VVD steunt dit amendement. Grip en inzicht in financiën zijn zeker de aankomende jaren erg belangrijk. De voorzitter: Mevrouw Van Olst. Mevrouw Van Olst: Dank u wel, voorzitter. Ik wil zeker mevrouw Boonstra en collega's bedanken voor het indienen van dit amendement. Dank u wel.

De voorzitter: Dank u wel. Dan zijn wij de ronde door en dan gaan wij voor de beantwoording in eerste termijn naar het college. En opnieuw is de wethouder Muis aan de beurt.

Beantwoording college De heer Muis: Dank u, voorzitter. Heel goed, dank aan mevrouw Boonstra als uw raadsrapporteur voor het recreatieschap Rottemeren voor het aanscherpen van de zienswijze met een amendement. Heel goed. We gaan nu niet… Dat doet u ook niet, dus ik zal me ook proberen in te houden om niet de commissie over te doen, maar volgens mij dienen we hetzelfde doel. We willen een financieel gezond recreatieschap, ook op de lange termijn. Dus het is heel belangrijk dat we dat structureel op de rit krijgen. En met dit amendement geeft u daar extra aandacht aan. Ik heb u al gezegd. In het algemeen bestuur van december ligt er een plan van aanpak om te komen tot die structurele oplossingen. Mevrouw Boonstra is er namens u bij. Dus we gaan even kijken wie u terug gaat koppelen hierover. Maar u krijgt in elk geval de stukken, want dat heb ik volgens mij al toegezegd in de commissie. Die zijn overigens ook openbaar voor iedereen, de gasten van de raad kunnen die ook vinden op de site van het recreatieschap. Al deze stukken, die financiën, waar het hier vanavond over gaat. Dus samengevat, het college kan zich heel goed vinden in uw aanscherpingen en hartelijk dank daarvoor. De voorzitter: Dank, wethouder. Dan kijk ik even naar mevrouw Boonstra's behoefte aan tweede termijn? Anderen? Is niet het geval. Dan kunnen wij overgaan tot de stemming.

Stemming A2024-028 Financieel gezond recreatieschap Eerst over het amendement. Dat is met algemeen stemmen aangenomen.

12/26

[BR2400101] Zienswijze en gevoelen op 1e begrotingswijziging 2024 uit de Concept najaarsrapportage 2024 en 1e begrotingswijziging 2024 Dan gaan we naar de voorstel zelf. Met algemene stemmen aangenomen. Dan zijn wij klaar met dit agendapunt. En dan dank ik onze raadsrapporteur voor het goede werk.

8b. Motie Zin in de toekomst De voorzitter: En gaan wij naar agendapunt 8b, motie vreemd en dat is de motie van de heer Ruijtenberg van GroenLinks, Zin in de toekomst. Eerste termijn M2024-018 Zin in de toekomst De heer Ruijtenberg: Dank u wel, mijnheer de voorzitter. En ik zal ook voor de leden van de gasten van de raad ook even wachten tot hij op het scherm staat. In de tussentijd zal ik het volpraten. Ja, daar is hij al. Dat is jammer. Ik wilde net een mooi verhaal beginnen over hoe wij met negentig procent en unaniem samen zijn gekomen tot een samenwerking. Maar dat is dan voor bij de borrel. De motie, Zin in de toekomst. Deze motie is wat ons betreft het eindtraject van een proces dat we lang geleden ingegaan zijn. Dat is ruim anderhalf jaar geleden geloof ik, waar we begonnen zijn in eerste instantie met een motie die opriep tot iets. Daarna hebben we bespreekpunten gedaan. We hebben twee beeldvormende avonden hebben we gedaan. We zijn begonnen met biobased bouwen maar uiteindelijk zijn we overgestapt naar toekomstbestendig bouwen. Daar gaat dit namelijk over. En biobased bouwen is een onderdeel daarvan. Maar toekomstbestendig bouwen heeft te maken onder andere met klimaatadaptie. Het heeft te maken met duurzaamheid. Het heeft te maken met biodiversiteit, met duurzame mobiliteit, met energievoorziening.

Hoe zorg je dat dat allemaal samenkomt en dat je woonwijken gaat bouwen die niet alleen nu, maar ook tot voor lange jaren in de toekomst, toekomstbestendig zijn? Zodat ze daar goed voor zijn, zodat ze bijdragen aan een goede natuur, een goede samenleving, een goede verband wat we hier allemaal willen. Uiteindelijk is daar een convenant dus van gekomen, dat die samenwerking is gekomen met de bouwbedrijven, de projectontwikkelaars, met de overheden, waar heel veel dingen in samenkomen. Er zijn zes hoofdthema's in gefungeerd en daarop dertig sub thema’s waarin uiteindelijk is gezegd daar hebben we een bepaald ambitieniveau. Dat ambitieniveau kan variëren van brons, dat is bovenwettelijk al, zilver en goud. En net als bij de Olympische Spelen hoe hoger of hoe mooier het edelmetaal, hoe beter het is. Wat wij voorstellen hier in het amendement is sowieso dat wij als gemeente dit convenant gaan... Sorry, deze motie. Deze motie, dat we die gaan omarmen, dat we hem gaan tekenen, dat we daarmee dus ook onze bijdrage aan dit convenant. Iets wat de markt wil, wat overheden wil, wat projectontwikkelaars wil, wat allemaal willen en dat we daarna uiteindelijk verder gaan in die sub thema's. Dat we die gaan kijken van we zetten in op brons, maar daar waar het kan, gaan we naar zilver en gaan we naar goud. Maar we kunnen niet overal naar zilver en goud.

Er zijn een aantal thema's die zijn gewoon niet realistisch gezien de aard van onze omgeving waar we in zitten. Maar dan kunnen we in ieder geval het goede gesprek daarover voeren. Dus dit is een startpunt als een goed gesprek. Waarom gaan we dit ondertekenen? Omdat we daarmee laten zien aan de markt, aan het projectontwikkelaars, we zijn serieus, we willen het, we gaan ervoor, we gaan dit doen. Een ondertekening die trouwens niet juridisch bindend is. Ik wil dat nog even nadrukkelijk aangeven. Als we op een gegeven moment zeggen we kunnen niet, dan kunnen we ervan af zonder dat er consequenties aan zijn. Maar we geven hiermee wel een heel streng en groot signaal aan alle partijen die hiermee te maken hebben dat we als Lansingerland serieus zijn over onze ambities voor toekomstbestendig bouwen, dat we dit graag willen, dat we geen koploper kunnen zijn, maar dat we wel een goede middenmotor willen zijn om het zo goed mogelijk te maken. Dit amendement heb ik gemaakt in samenwerking met de heer Krieger van het CDA. Maar die kan er uiteraard niet bij zijn als duo-raadslid. Dus hij heeft zich laten vertegenwoordigen door mijnheer Van Harn van het CDA. En heel goed meegedacht hierover is door de heer Weerheijm van D66, die ook medeondertekenaar is. Dank u wel.

13/26

De voorzitter: Dank u wel. Wie kan ik het woord geven? De heer Van Harn, CDA. De heer Van Harn: Dank u, voorzitter. De heer Ruijtenberg heeft het al heel duidelijk toegelicht waar het in deze motie om gaat. Heeft ook aangegeven dat CDA-collega Krieger samen met hem dit ontwerp heeft voorbereid. We hebben 28 augustus een goede beeldvorming gehad en later is er in de commissie ruimte een bespreekpunt naar voren gebracht waar ik veel enthousiasme heb beluisterd bij de andere fracties. Dus dat is ook de reden waarom wij als CDA deze motie samen hebben ingediend. De provincie heeft dit convenant 24 oktober jongstleden samen met een heleboel andere partijen getekend en we roepen nu het college op om dit ook voor Lansingerland te gaan doen. En ik hoop dat we dat vanavond met elkaar gaan besluiten. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. De heer Weerheijm, D66. De heer Weerheijm: Dank u wel, voorzitter. Er zijn een aantal dingen aangekaart door de sprekers voor mij. Waar het voor D66 om gaat bij deze motie is dat we ook wel geïnspireerd zijn eigenlijk geraakt door de verschillende beeldvormingsavonden rondom dit thema. Inderdaad ook een tijd terug kennis mogen maken met onder meer het werk van onze klimaatburgemeesters rondom het thema van biobased bouwen. Daar is inderdaad het een en ander nog bijgekomen.

Voor D66 betekent toekomstbestendig bouwen eigenlijk veel meer dan alleen bouwen. Het gaat ook eigenlijk over toekomstbestendig leven. Want hoe richt je nu je openbare ruimte in op een manier dat het er fijn vertoeven is en ook gezond vertoeven. En dat we dat ook kunnen blijven doen en dat het niet iets is voor maar tijdelijk. Dus dan denken we aan meer groen in de wijken, gezondere gebouwen die beter kunnen ademen, meer beweging stimuleren, minder uitstoot van auto's en natuurlijk een goede geoptimaliseerde lokale elektrische grid. Zijn allemaal toekomst geluiden. En ik hoor u denken hoe doe je dat dan? Een hele goede stap daarin is natuurlijk een ontzettend groot succes van de bomen actie in Lansingerland. Maar daar heeft u natuurlijk al het een en ander over mogen lezen op social media. Daar zal ik me verder niet mee bezig houden. Maar natuurlijk dat is een mooie stap in de richting van meer groen. Maar dan zijn we er nog niet. Het vereist een veel bredere invulling als je daadwerkelijk toekomstbestendig wil bouwen en toekomstbestendig wil leven. En voor D66 biedt dit convenant, aangedragen in deze motie, daar een mooie stap in. Zoals de heer Ruijtenberg ook aangaf, dit is niet een bindend convenant of iets dergelijks. Convenanten hebben natuurlijk in dit huis wel een beetje een bepaalde reputatie gekregen, waar ik het verder niet over wil hebben.

Maar zoals het staat in het stuk, het is bedoeld om naar eigen inzicht en naar eigen gebruik toe te passen. Mijn fractie vindt het vooral van belang dat we in Lansingerland niet het wiel opnieuw gaan uitvinden, maar dat we aansluiten bij normen die goed zijn doordacht, met de sector zijn opgesteld. In totaal in dit geval met 145 verschillende ondertekenaars. Dubbel werk, daar zit niemand op te wachten. Natuurlijk zijn we ook van mening, we zijn al veel aan het bouwen in Lansingerland, dat mag geen vertraging oplopen. We moeten niet allerlei bestaande afspraken open gaan breken. Wat mij vooral is bijgebleven uit de beeldvorming van augustus, was een van de sprekers die eigenlijk aangehad van zorg eigenlijk voor minder regels, minder druk, meer uniforme standaarden. En geef een duidelijk kader mee waarbinnen ontwikkelaars aan de slag kunnen gaan. Daar kan dit convenant, denken wij, mee helpen. We zien dit dus vooral dan ook als een spiegel, iets wat ter inspiratie kan bieden voor de verdere ontwikkeling van onze eigen programma's. Niet als een of andere hele rigide leidraad. Maar, zoals de termen in het convenant ook zeggen, om bepaalde ambitie met elkaar vast te stellen waarbinnen we dan kunnen gaan zoeken van wat gaan we als Lansingerland nu concreet doen? En daarom steunen wij dus ook deze motie. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. De heer Hofman, ChristenUnie.

De heer Hofman: Dank u wel, voorzitter. We hebben een uitstekend proces gehad rondom toekomstbestendig bouwen. Mooie beeldvormende avond in augustus. Goed bespreekpunt in oktober. En in dat bespreekpunt hebben we eigenlijk heel veel met elkaar gewisseld en kwamen we eigenlijk tot een goede consensus over wat ons ambitieniveau zou moeten zijn. En wat zou het mooi zijn als we dat dan konden bevestigen in een motie, dat we weliswaar ambitieus zijn op het gebied van toekomstbestendig

14/26

bouwen, maar dat we geen koploper gaan zijn. En toen kwam er een motie en toen had ik eigenlijk verwacht dat dat in de motie zou staan. En dat staat er een beetje. Er is namelijk een convenant aan toegevoegd. En dat convenant maakt het voor ons een beetje lastig. En niet eigenlijk een beetje lastig, dat convenant dat is fonkelnieuw. Dat is in deze raad niet besproken. Het is ook nogal lijvig. Het heeft een status, die is niet juridisch bindend, maar wat houdt dat precies in? Eigenlijk weten we iets te weinig over dit convenant, om wat ons betreft nu in een motie te zeggen best college, ga dat maar tekenen. En wat zouden we graag willen? Dat convenant, dat is heel goed om te bespreken. Om in een commissie van gedachten te wisselen en dan te zeggen best college, wij dragen u graag op, wij verzoeken u om dat namens ons te gaan ondertekenen. Het proces zoals we het nu lijken in te steken, dat is niet de weg zoals wij graag zouden zien. En daarom overwegen wij om tegen deze motie te stemmen. De voorzitter: De heer Ruijtenberg, interruptie. De heer Ruijtenberg: Ja, een hele korte, voor mij misschien wat verhelderende interruptie.

Bent u dus tegen het, ik neem aan dat u het convenant wel in ieder geval gelezen heeft of tot zich genomen heeft, maar bent u tegen het convenant of bent u tegen het proces? De voorzitter: De heer Hofman: Ik heb het convenant gelezen, maar ik weet niet in alle gevallen precies hoe ik het moet duiden. En dat duiden dat zou ik graag in commissieverband willen doen en daarom stel ik inderdaad voor dat we een ander proces moeten hebben. Dus eigenlijk inderdaad, ik weet nog niet precies wat ik van het document vind. Ik denk dat ik er best goede dingen in zie, dus ik vermoed dat ik er uiteindelijk voor ga zijn. Maar dat kan ik nu nog niet helemaal zeggen. En daarom ben ik dus eigenlijk tegen het proces en gaan we waarschijnlijk tegen de motie stemmen. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Hofman. Dan de heer Jumelet. De heer Jumelet: Dank u wel, voorzitter. Zin in de toekomst. Ja, wij hebben uiteraard zin in de toekomst. Maar de zin ontging ons een klein beetje ook als het gaat om het proces wat de heer Hofman al schetste. En dat vonden wij ook wel een beetje bijzonder omdat wij ook wel verwacht hadden dat wij een andersoortige motie zouden voorgelegd krijgen vanuit GroenLinks. Maar nu gaan we eigenlijk gelijk door richting een convenant. En ik verwacht dat de heer Ruijtenberg gelijk zal zeggen ben je tegen het proces of tegen de inhoud? Maar op de inhoud kom ik nu.

Dus daar beantwoord ik gelijk zijn nog niet ingediende interruptie. Want uiteindelijk waar mijn fractie een beetje van geschrokken is, is toch een beetje van de zinsnede op bladzijde vier. Bij brons is het ambitieniveau in bijna alle gevallen bovenwettelijk. En die zinsnede vonden wij ook wel bijzonder omdat in het stuk verder, in het convenant verder, wordt er eigenlijk heel uitgegaan van brons is een beetje toch wel de basis en op basis ook van wat je ook wettelijk zou moeten doen. Dus in die zin is het convenant ook niet helemaal consequent in zijn uitwerking. Maar daarbij komt ook wel dat de vraag is nu wij toch een enorme bouwopgave hebben in deze gemeente en toch wel de wooncrisis hier ook heel erg groot is, en wij ook met name met GroenLinks-Partij van de Arbeid en D66 en ook een aantal andere partijen heel erg over in hebben gezeten over de lagere inkomens en middeninkomen. Inderdaad qua woningbouw, in hoeverre is dit ook weer kostenverhogend. En niet zozeer voor de projectontwikkelaars, want die vertalen het altijd weer door naar de prijs. Maar ook voor degene die huizen willen gaan kopen of huren.

Dus met andere woorden, mijn fractie heeft daar toch een hele grote twijfel van waarom zou je zo committeren aan iets wat bovenwettelijk is, terwijl we in dit land democratisch gezien een aantal wetten en regels hebben afgesproken die heel erg duidelijk aangeven hoe wij met een aantal dingen omgaan. De voorzitter: Een interruptie van de heer Ruijtenberg. De heer Ruijtenberg: Ja en de heer Jumelet kan heel slecht dingen voor spellen. Want ik ga niet de interruptie doen die hij verwacht, maar ik ga hem vragen heeft hij ook daadwerkelijk gelezen… Ik ga nu even letterlijk citeren: “hoe meer partijen het zichtbaar gebruiken, hoe groter het beoogde effect. Sneller, betaalbaarder, dus niet duurder. Betaalbaarder en toekomstbestendig bouwen is.” Dat betekent