[BV22.0100] Verslag commissie Samenleving 6 okt 2022

Ik denk dat we een goede discussie gehad hebben, ik denk dat iedereen wel inziet dat er iets moet gebeuren, maar dat we nog een beetje verschillen van mening wat precies de maatregelen zijn

11/14

die erbij horen. Zoals gebruikelijk, mocht er een voorstel komen, dat zien we dan met veel interesse tegemoet en dat zullen we beoordelen op zijn merites. Dank u wel. De heer Ruijtenberg: Wil D66 het alleen beoordelen of wil hij ook actief meedenken? De heer Weerheijm: Ik vind het lastig om dat in 12 seconden goed te beantwoorden, maar ik ga eerst met mijn fractie overleggen hoe we daar in zitten, dan kom ik graag bij u terug. De heer Afalah, WIJ: Ik was heel erg benieuwd naar het noodfonds. Hoeveel geld zit daar eigenlijk in? Ik had het idee dat ik niet meer mocht praten, maar hoeveel zit er eigenlijk in en hoeveel kunnen we eruit halen? De voorzitter: Ik vraag de wethouder om te proberen het een beetje kort te houden. Wethouder Hoek: Er is veelvuldig gesproken over een noodfonds. Ik heb daar geen toezegging over gedaan. Ik heb gezegd: we gaan monitoren en kijken hoe groot de groep is, hoe de groep eruit ziet en wat de meest handige oplossingen zijn. Of dat een noodfonds is of dat het in het kader van de bijzondere bijstand moet gebeuren, dat zal duidelijk moeten worden n.a.v. dat onderzoek. U moet mij vergeven als ik het verkeerd geïnterpreteerd heb, maar ik ben een groot voorstander van een spreekuur, dat je één spreekuur hebt, één loket, daar ben ik een groot voorstander van, om vragen te beantwoorden. En niet dat mensen van het ene naar het andere loket gestuurd worden.

Als u zegt: het streven moet zijn dat het in één loket afgehandeld kan worden, daar kan je niet tegen zijn. Het is onmogelijk om mensen allerlei loketten te laten bezoeken, terwijl de problematiek dusdanig groot is, dus ik ben daar een groot voorstander van. Of dat loket ook de oplossing is die uiteindelijk uit het onderzoek komt, dat moeten we even afwachten. Ik vraag u wel geduld te hebben. Natuurlijk willen wij hetzelfde als wat u wilt, dat mensen niet in het kader van de energiearmoede door het ijs zakken. Wat daar dan de beste aanvliegroute voor is, die zal moeten blijken uit het onderzoek dat gedaan wordt, hoe groot de groep is en of het wellicht ophogen van de 120% een mogelijkheid is. Al dat soort zaken zullen wij nog nader bekijken. De heer Ruijtenberg: Even heel concreet. Wij hebben wel geduld, maar ik neem aan dat energiebedrijven, energieverstrekkers en deurwaarders geen geduld hebben. Even heel concreet: hoelang denkt u nodig te hebben voor u dit afgerond heeft? Wethouder Hoek: Daar kan ik heel moeilijk antwoord op geven. Ja, het is ook mijn insteek om dat zo snel mogelijk te doen. En ja, dit soort regelingen moeten op een goede manier opgetuigd worden. Het is absoluut niet aan de orde dat we hier een loket in de hal hebben, waar je even geld kan komen halen. Dit soort zaken moet je echt goed bekijken, wat de persoonlijke situaties zijn.

Je kan niet generaal geld ter beschikking stellen. Daar gaan echt wel wat ambtelijke uren in zitten, er gaat echt wat onderzoek in zitten. Maar ja, wij ondersteunen uw doelstelling ook: we moeten ervoor zorgen dat mensen niet echt gigantisch in de problemen komen door de energiearmoede. Maar ik ben er echt van overtuigd dat we dat op een goede manier moeten onderzoeken en een goede regeling op moeten tuigen om dat ook integer en op een goede manier te doen. Meneer Kampinga schrikt van de 2 weken, beetje laat. Ik kan u verzekeren, dat met name de energiecoaches en al dat soort zaken en alle tijd die erin is gaan zitten om de energietoeslagen uit te keren, uit te rollen, dat daar echt heel veel tijd in is gaan zitten. De situatie wordt bijna met de dag schrijnender en dat betekent ook dat het binnen het college ook steeds meer op het netvlies komt naarmate de tijd vordert. Ja, je bent eigenlijk altijd te laat met dit soort regelingen, dat ben ik met een ieder eens. Ja, dat moeten we ook in onze afweging meenemen, absoluut. De stichting Noodhulp, daar zal ik navraag naar doen. Ik weet wel dat het voor acute hulp is en dat er binnen 2 dagen een actie kan worden gepleegd, dus dat is redelijk snel. Alleen, we moeten da nog even finetunen, als u zegt: daar is het niet helemaal voor bedoeld. Dan wil ik even ambtelijk beluisteren hoe de regels zijn. Bedankt voor de tip.

Natuurlijk, net was hier aan de orde: gaan de indienende partijen zelf nog iets bedenken? Ja, dat is aan de politiek, daar gaat het college niet over. Dat wachten wij dan wel met belangstelling af. Tot slot wil ik wel nogmaals onderstrepen dat wij volgens mij niet heel anders in de wedstrijd zitten, maar dat wij wel hier willen onderstrepen dat het wel een kwestie is dat je de zaken goed onderzoekt, terdege uitzoekt, om een integere regeling op te tuigen. De voorzitter: We zijn gekomen aan het einde van de tweede termijn. Ik kijk even naar mevrouw Verhoef. Kunt u aangeven namens de indieners wat u gaat doen? Of is het voldoende zo? In twee zinnen. Mevrouw Verhoef: Ik ga dat natuurlijk overleggen met de indienende partijen, maar ik zou zelf denken aan een motie waarin we heel duidelijk aangeven wat we van het college vragen, bijvoorbeeld het instellen van zo’n noodfonds en misschien een loket daarbij. Bij de begroting zullen we daarop terug komen voor 2023 en voor dit jaar moet dat via de slotwijziging bijvoorbeeld, dus er zal ook een amendement bij de begroting nog nodig zijn, schat ik nu in. De voorzitter: Hiermee zijn we aan het eind gekomen van het bespreekpunt. 6. Stukken ter advisering aan de raad:

12/14

De voorzitter: We hebben geen stukken ter advisering aan de raad.

7. Actualiteiten uit het college Wethouder Cnossen: Twee korte mededelingen, maar toch goed om u op de hoogte te houden. Misschien heeft u het mee gekregen, dat in het algemeen bestuur van de GGD regio Rijnmond ik de komende jaren als voorzitter mag optreden. Dat vind ik leuk om Lansingerland in de regio goed op de kaart te zetten. Daarnaast hebben we een paar weken geleden René Couperus in deze zaal gehad, ik vond het zeer inspirerend. Ik kan u vertellen dat we binnenkort Erik Dannenberg, directeur DIvosa, hier krijgen. Een webinar, maar hij komt ook in deze raadszaal. Op 19 oktober komt hij met ons spreken over bestaanszekerheid, gezondheid, kansengelijkheid en de rol die je als gemeente daarin kan pakken. Allemaal voor onze samenlevingsvisie. Dat was het. 8. Actualiteiten uit de commissie De voorzitter: Ik kijk even rond. Nee. 9. Verbonden partijen De heer Lieverse, CU: Over de GGD. We hebben als commissie de wens uitgesproken, als raadsrapporteurs samen met de griffie ook overgebracht naar de GGD, dat de uitgestelde presentatie van eind 2021 alsnog plaats zou moeten vinden in onze commissie als een soort beeldvormende avond. Ze vinden het zelf nu niet zo’n goede timing, want ze zijn bezig met de uitwerking van de koers 3.0 waar wij ook over gesproken hebben. Ofwel, of wij akkoord zijn met dat het uitgesteld wordt naar het voorjaar 2023.

Ik weet niet zo goed wat ik daarvan moet vinden, ik wil graag de commissieleden daarover horen. De heer Ruitenberg, GL: Ik dank de heer Lieverse voor de vraag, maar ik zou er met de beste wil van de wereld geen zinnig antwoord op kunnen geven. Dit moet ik echt vragen aan mevrouw Gabin, die meer thuis is in dit dossier. Ik kan u helaas geen antwoord geven. De voorzitter: Voordat u allemaal gaat reageren, de griffier gaf aan dat het eigenlijk de bedoeling is dat we dit schriftelijk gaan doen, omdat het eigenlijk dan te ingewikkeld wordt en het is niet in de orde van de vergadering. Mijn voorstel is dat hetgeen de heer Lieverse vraagt via de griffie rondgestuurd wordt en dat we afspreken dat we binnen een week reageren. Is dat een werkbare afspraak? De heer Lieverse, CU: Een prima voorstel van de griffie, maar dan wel erbij welke vragen men nog heeft om dat voor te leggen bij zo’n beeldvorming. Niet dat we vinden dat ze wel een keer mogen komen opdraven, het moet concreet zijn, die uitnodiging. De voorzitter: Waarvan akte. Iedereen is er, dus de vraag is aangekomen. 10. Rondvraag en sluiting De heer Lieverse, CU: Ondanks dat het toch wat later wordt, dan u had gehoopt, het volgende punt. Eén van de vreselijkste dingen die een gezin kan overkomen is een uithuisplaatsing.

Een gezin dat de zorg voor hun eigen kind niet aankan, een kind dat bij ouders, broertjes en zusjes wordt weggehaald. De inspectie is heel kritisch op uithuisplaatsingen door onze jeugdbescherming, die zich er in eerste instantie mee bezig houdt in onze regio. Geen enkele van de uithuisplaatsingen is juridisch 100% in orde, was hun conclusie. Op een technische vraag die ik gesteld heb, blijkt dat ook in onze gemeente uithuisplaatsingen plaats vinden. Op vervolgvragen bleek het college te antwoorden: ze vinden dat de jeugdbescherming in moeilijke omstandigheden werkt. Dat is ook zo. De problematiek is weldegelijk aangekaart, ambtelijk en bestuurlijk, in de GR jeugdzorg, maar we vinden het antwoord zuinig, vandaar onze vragen. Het college stelt dat de veiligheid van het kind het doel is, maar wat vindt het van de rechtszekerheid van ouders die vaak een veel zwakkere partij zijn om met zulke instanties om te gaan. Wat is uw inzet precies bij de gesprekken in de GR? Wethouder Hoek: Een heldere en duidelijke vraag. Ik heb er in mijn vorige werk ook regelmatig mee te maken gehad. Het is echt ingewikkelde materie met verstrekkende gevolgen, dus ik snap uw vraag. De rechtszekerheid van ouders is op dit moment in de praktijk onvoldoende geborgd, dat is ook wat alle instellingen zeggen. Ze voldoen wel aan de juridische aspecten, die daarin gemeld moeten worden.

Op papier lijkt het te kloppen, dat is ook een beetje de strekking van het onderzoek, maar in de praktijk blijkt dat het echt tekort schiet. Dat heeft alles te maken met dat ouders zich nauwelijks gehoord voelen, dat rapportages die aangeleverd worden van een niveau is die ouders heel moeilijk begrijpen. Dat maakt het ook heel ingewikkeld, omdat het wel over jouw kind gaat. Dat de tijd om te reageren ook heel vaak te kort is. Dat maakt het echt wel ingewikkeld. De maatregel die men voorstelt is om de

13/14

caseload van de gemiddelde jeugdbeschermer te verkleinen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want zoals u weet is dat nou juist het probleem, dat er niet voldoende mensen zijn om dit werk te doen. De insteek is: minder kinderen bij één jeugdbeschermer. Het streven is naar een aantal van 9, terwijl het nu soms 15 is. Daardoor haken mensen ook af. Tegelijkertijd, is ben vanmiddag bij de GR JR geweest, constateert men ook op het moment dat dat je insteek is, ga je de komende tijd wellicht ook te maken krijgen met oplopende wachtlijsten. Dus het is een gecompliceerd probleem. Ik meen wel te moeten constateren, dat de urgentie er is, alleen de juiste oplossing ligt nog niet voor handen. We hebben vanmiddag toevallig een aantal zaken besproken: een lagere caseload, men wil het vak weer interessanter maken. Dat is prima, maar het wordt een kip/ei verhaal. Op het moment dat je niet in staat bent om de caseload naar beneden te krijgen, dan wordt het vak in ieder geval niet interessanter. Men wil de managers dichter bij de medewerkers positioneren, zodat er veel meer overleg is en dat de gemiddelde medewerker zich ook ondersteund voelt. En de bedrijfsvoering wordt doorgelicht. Ik hoor u denken: dat is de zoveelste keer. Maar er wordt nu specifiek naar huisvesting gekeken en ICT, wat toch wel 2 behoorlijke kostendragers zijn.

Er wordt ook gekeken of er wat huisvesting afgestoten kan worden. Crisisinterventies vinden wel altijd plaats, dus dat is enigszins een geruststelling, zodat kinderen niet echt tussen wal en schip raken. Maar goed, het blijft een ingewikkelde materie, die de aandacht heeft. Wat doe ik eraan? Vanmiddag ben ik bij dit overleg geweest en heb ik gesteld dat het nu wel tijd is om te handelen in plaats van dat we al een jaar praten over deze methodiek, waarbij eigenlijk de oplossingen hetzelfde zijn als toen ik net begon. Ik heb ook weinig beeld en geluid bij wat er nou daadwerkelijk in de tussenliggende tijd gebeurd is. Dat heb ik ook aangegeven. Men onderkent dat ook. Vanuit de GR JR is er nu een spoed stuurgroep opgericht vanuit de GR JR om heel praktisch aan de slag te gaan om dit probleem te tackelen. En ja, ik vind het ook een groot probleem, het gaat wel om de veiligheid van onze kinderen. Hier intern merken we het ook, dat je toch zit met vacatures die je moeilijk opgevuld kan krijgen. Er worden wel noodverbanden gelegd, ze noemen dat de wachtverzachters. Op het moment dat een kind op de lijst staat, dat er iets moet gebeuren, wordt er wel tussentijds regelmatig gebeld en interventies gepleegd om ervoor te zorgen dat het niet echt uit de hand loopt. Als het een crisisinterventie dreigt te worden, dat wordt er wel op geacteerd, maar dat is natuurlijk niet de juiste route.

We moeten veel meer proactief met deze kinderen aan de slag gaan. De heer Lieverse, CU: Ik ben blij met zowel de woorden van de wethouder als ook met de betrokkenheid die hij erin toont. Ga zo verder. De voorzitter, om 21.35 uur: Hierbij zijn we aan het eind gekomen van deze vergadering, dus bij deze is de vergadering gesloten. Over 10 minuten gaan wij verder met de besloten vergadering. Degenen die daarbij aanwezig mogen zijn, zijn daarvan op de hoogte. Anderen moet ik helaas de deur wijzen. Ik vraag de commissieleden om de presentielijst opnieuw te tekenen voor de tweede vergadering, dat moeten we weten in het kader van de vertrouwelijkheid van de vergadering.

Verslag opgesteld door Marianne Jansen, Lothassa Secretarie, met behulp van geluidsopname.

14/14