02 B1. Concept Warmteprogramma Landsmeer 2026-2031
Tekst van het document
Financiële ondersteuning 35 • NIP Subsidie: De gemeente ondersteunt met inzet van rijksmiddelen eigenaar -bewoners bij het verduurzamen van hun woning. Dit gebeurt onder meer via het Nationaal Isolatieprogramma. Hiermee wordt beoogd de drempel voor isolatiemaatregelen te verlagen en bij te dragen aan lagere energielasten en een toekomstbestendige woningvoorraad. Ook verwijst de gemeente waar toepasbaar naar andere financiële voorzieningen, zoals de ISDE en het warmtefonds. • Collectieve inkoop: Collectieve inkoop is het gezamenlijk inkopen van producten of diensten door een groep bewoners, vaak georganiseerd door de gemeente. Dit maakt verduurzamingsmaatregelen zoals isolatie goedkoper door schaalvoordelen en verlaagt de drempel doordat de gemeent e betrouwbare leveranciers selecteert en het proces begeleidt. Deze acties bij het versnellen van isolatie en zijn ook inzetbaar voor warmtepompen. Ondersteuning bewonersinitiatieven/energiegemeenschappen • De afgelopen jaren ontstaan er in Nederland steeds meer lokale initiatieven van bewoners die samen werken aan een duurzame warmtevoorziening voor hun straat of buurt. Momenteel zijn er nog geen concrete initiatieven van verenigde bewoners bekend bij de gemeente Landsmeer. Wel hebben inwoners tijdens de participatieavonden interesse getoond in het opzetten van dit soort initiatieven.
De gemeente vindt het belangrijk hier zo goed mogelijk in te faciliteren. Daarom gaat de gemeente een beleidskader ontwikkelen om duidelijkheid voor de eigen organisatie en bewoners te bieden over de kaders voor samenwerking. Inpassing energietransitie in openbare ruimte • Netverzwaring en de energietransitie vergen aanpassingen aan de bestaande energie- infrastructuur. Deels passen deze binnen de bestaande ruimte, deels leggen deze aanpassingen een groter beslag op de openbare ruimte. Zoals de plaatsing van nieuwe middenspanningsruimtes (MSR). Er zijn, behalve de technische eisen van Liander , op dit moment weinig kaders voor het plaatsen van een MSR. De gemeente wil met een afwegingskader en richtlijnen voor vormgeving beter rekening houden met de omgeving en een duidelijke richtlijn creëren voor waar in de schaarse openbare ruimte een MSR het beste geplaatst kan worden. Het project ‘regie op MSR’s’ richt zich op het versterken van de gemeentelijke sturing op de plaatsing en inpassing van circa 42 nieuwe middenspanningsruimten in Landsmeer, die nodig zijn voor netverzwaring en de energietransitie. Deze beleidsinstrumenten zorgen voor duidelijkere kaders, een efficiënter plaatsingsproces en meer transparantie richting bewoners.
Verduurzaming gemeentelijk vastgoed • Ook gemeentelijk vastgoed zal aardgasvrij moeten worden gemaakt in de bredere ambitie om als gemeente toe te werken naar een aardgasvrije gebouwde omgeving. Als eigenaar en gebruiker van vastgoed heeft de gemeente hierin ook een voorbeeldrol richting inwon ers en andere vastgoedeigenaren. Tegelijkertijd is duidelijk dat binnen de bestaande vastgoedportefeuille nog aanzienlijke stappen gezet moeten worden, zowel op het gebied van isolatie als de overstap naar duurzame warmtevoorzieningen. De huidige staat van het vastgoed vraagt om een gefaseerde en doelmatige aanpak, mede door toekomstige ontwikkelingen zoals de gemeentelijke herindeling en de daarmee gemoeide mogelijke 36 afstoting van gebouwen. Dit betekent dat keuzes zorgvuldig worden afgewogen en afgestemd en dat er geïnvesteerd zal moeten worden in de gebouwen die op de lange termijn hun functie behouden. Om deze transitie binnen gemeentelijk vastgoed mogelijk te maken, zal het aardgasvrij maken van gebouwen nadrukkelijk onderdeel moeten worden van de onderhoudsplanning. Daarbij kan ingezet worden op het combineren van onderhoudsmomenten met verduurzamingsmaatregelen, zodat investeringen efficiënt en toekomstgericht worden uitgevoerd. Herijking warmteprogramma iedere vijf jaar • Iedere 5 jaar actualiseren we het warmteprogramma. Dit is verplicht onder de omgevingswet.
We blikken terug , onderzoeken waar we staan en kijken vooruit naar de komende 10 jaar. Waar nodig sturen we bij. 5.4. Rol stakeholders Het realiseren van een aardgasvrije gebouwde omgeving in Landsmeer, doet de gemeente niet alleen. Bij het opstellen van dit warmteprogramma zijn inwoners en stakeholders als woningcorporatie Eigen Haard en netbeheerder Liander betrokken. Deze samenwerking continueren we, met ieder zijn eigen rol. Liander Binnen de warmtetransitie vervult de netbeheerder een voorwaardelijke rol rondom het verzwaren van het elektriciteitsnet. Zonder verzwaring van het elektriciteitsnet geen warmtetransitie. Om dit proces soepel te laten verlopen zal de gemeente een actieve, faciliterende rol moeten aannemen. Dat wil zeggen dat de gemeente de netbeheerder voldoende ruimte biedt voor het verzwaren van het elektriciteitsnet en daarbij duidelijk e randvoorwaarden schept om de ruimtelijke kwaliteit te behouden. Tegelijkertijd is het van groot belang dat het elektriciteitsnet expliciet wordt geprioriteerd in ruimtelijke afwegingen, gezien de cruciale rol die het speelt in de energietransitie en de toenemende druk door elektrificatie. Deze combinatie van faciliteren en prioriteren hel pt om vertragingen te voorkomen en zorgt ervoor dat duurzame warmteoplossingen daadwerkelijk gerealiseerd kunnen worden.
De gemeente blijft in gesprek met Liander over de buurtaanpak voor de verzwaring van het elektriciteitsnet en rond de plaatsing van mid denspanningsruimtes (MSR). Voor Luijendijk-zuid is de gemeente voornemens een buurtaanpak te starten en de aanwijsbevoegdheid in te zette n. Dit betekent ook dat nauwe afstemming met de netbeheerder vereist is. Eigen Haard Woningcorporaties zijn belangrijke partners als het gaat om de verduurzaming van woningen in een gemeente. In Landsmeer bezit woningcorporatie Eigen Haard woningen in een aantal buurten. Daar waar corporatiebezit is, stemmen de gemeente en Eigen Haard af over de plannen richting aardgasvrij. Voor de uitdagende buurt Oude dorp heeft de corporatie veel bezit en zijn de plannen over de toekomstige sloopnieuwbouw of renovatie richtinggevend voor de mogelijke warmteoplossing. Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (HHNK) Het waterschap beheert de wateren in en rondom Landsmeer. Omdat warmte uit water (aquathermie) een mogelijke warmteoplossing biedt voor een deel van het lint en Luijendijk, is HHNK als bronhouder 37 een belangrijke partner. De gemeente kijkt in hoeverre onderzoek naar de haalbaarheid gezamenlijk met het waterschap kan worden opgepakt. 5.5. Gemeentelijke organisatie Voor de uitvoering zijn middelen en inzet benodigd. De gemeente heeft een capaciteit van 2 FTE op het thema duurzaamheid.
Daarnaast is incidentele ondersteuning vanuit andere domeinen beschikbaar, zoals communicatie. Ook zijn er incidentele financiële middelen die ingezet kunnen worden. Het warmteprogramma wijst op vier acties die specifieke inzet en middelen vragen voor de komende paar jaar, capaciteit en budget is hiervoor al beschikbaar: Actie Jaar Inzet Opstellen warmteplan Luijendijk- Zuid; inregelen aanwijsbevoegdheid 2027 Externe inhuur Onderzoeken aquathermie Luijendijk & ’T Lint 2027 Ambtelijk Uitwerken beleidskader bewonersinitiatieven 2027 SPDE Opstellen brede aanpak individuele warmte gemeentebreed 2028 Ambtelijk Daarnaast gaat de gemeente door met de huidige inzet, zijnde: Functie Rol Capaciteit Beleidsadviseur Coördineert en geeft vorm aan gemeentelijk beleid (warmteprogramma, warmteplan) Vormt intern de schakel tussen beleid, uitvoering en politiek (overziet intern bestuurlijk proces gemeente) Coördineert en stemt af met externe partners (gemeenten, woonstichting, netbeheerder) Aanvragen subsidies voor de gemeente, opstellen subsidies voor burgers, informatieverzameling en monitoring Structureel, binnen huidige bezetting Communicatieadviseur Opstellen communicatiestrategie Vormgeven en adviseren participatie Incidenteel, binnen huidige bezetting Ondersteuning vanuit andere domeinen Ondersteuning Incidenteel, binnen huidige bezetting 38 5.6.
Planproces Om het warmteprogramma van de gemeente Landsmeer vast te stellen is een zorgvuldig proces doorlopen in overeenstemming met de omgevingswetsystematiek. Dit warmteprogramma valt onder de omgevingswet. Het warmteprogramma is een verplicht instrument dat elke gemeente opstelt en elke vijf jaar herijkt. Hierin staan de plannen voor in ieder geval de komende 10 jaar voor de gebouwde omgeving. Het doel is om handelingsperspectief te geven aan de betrokkenen rondom de warmtetransitie ( inwoners, warmteafnemers, warmteleveranciers, woningcorporaties, netbeheerders). Participatie is verplicht maar vormvrij en dient vastgelegd te worden in een participatieverslag. Hierbij is een motiveringsplicht van toepassing, wat inhoudt dat de gemeente verplicht is om vast te leggen hoe is geparticipeerd , wat de resultaten zijn en op welke manier de input is verwerkt. Het dient in lijn te zijn met het participatiebeleid van de gemeente. Het warmteprogramma wordt vastgesteld door het college. Buurtspecifieke plannen worden doorgaans in meer detail uitgewerkt in de uitvoeringsplannen . I n Landsmeer noemen we dit warmteplannen. Dit is een vrijwillig programma waarin voor een specifieke buurt of specifieke buurten uitgewerkt en geconcretiseerd wordt welk alternatief voor aardgas komt en welke maatregelen worden genomen .
Als de gemeente voornemens is de aanwijsbevoegdheid in te zetten (zie ook hieronder), kan in het uitvoeringsplan de termijn van de overstap worden uitgewerkt. In dit geval dient het uitvoeringsplan als onderbouwing voor de aanwijsbevoegdheid. Participatie is niet verplicht in deze fase , maar is logisch en vaak noodzakelijk om te doen. Uitvoeringsplannen kunnen als vrijwillig programma11 worden vastgesteld door het college. Uiteindelijk kunnen plannen uit het warmteprogramma – die eventueel uitgewerkt zijn in het uitvoeringsplan – landen in het omgevingsplan. Het omgevingsplan bevat de regels vanuit de gemeente voor de fysieke leefomgeving. Uiteindelijke keuzes ten behoeve van de warmtetransitie kunnen leiden tot een wijziging in het omgevingsplan, omdat het een wijziging in de fysieke leefomgeving bevat. Dit kan bijvoorbeeld als wordt bepaald dat de levering van aardgas stop t op een bepaald termijn. Wijzigingen in het omgevingsplan worden uitgevoerd door de gemeenteraad. Aanwijsbevoegdheid Met de inwerkingtreding van de Wgiw krijgen gemeenten de bevoegdheid om gebieden aan te wijzen waarvoor op een specifiek termijn de aardgaslevering stop t. Daarbij dient het beoogde alternatief aangegeven te worden. Dit heet de aanwijsbevoegdheid.
De aanwijsbevoegdheid is een vergaande maatrege l: de gemeente moet rekening hou den met de haalbaarheid en betaalbaarheid van de aanpak, aantonen hoe stakeholders zijn betrokken bij de voorbereiding van de wijziging, zorgen voor een redelijk termijn tussen de aanwijzing en de daadwerkelijke overstap, en rekeninghouden met de keuzevrijheid die blijft bestaan : gebouweigenaren kunnen voor een eigen, duurzaam alternatief kiezen. De gemeente moet aantonen dat er van bewoners en ondernemers in een gebied verwacht kan worden dat zij kunnen overstappen op een duurzaam warmtealternatief. Daar hoort ook een monitoringsplicht voor de gemeente bij waarmee de voortgang van de warmtetransitie aangetoond dient te worden. 11 Een vrijwillig programma onder de Omgevingswet is een flexibel, politiek -bestuurlijk beleidsinstrument waarmee overheden beleid en maatregelen voor de fysieke leefomgeving uitwerken. Het programma is vormvrij maar bevat minstens één beleidsuitwerking of maatregel en kan – afhankelijk van de impact – een plan‑MER en formele voorbereidingsprocedure vereisen. 39 Het inzetten van de aanwijsbevoegdheid is niet verplicht, maar is wel ondersteunend aan de warmtetransitie. Het geeft duidelijkheid en richting aan inwoners, ondernemers en de netbeheerder, en kan het tempo verhogen. Voor de inzet van de aanwijsbevoegdheid gaat een intensief besluitvormingsproces aan vooraf.
Wanneer de aanwijsbevoegdheid wordt ingezet dient dit opgenomen te zijn in het warmteprogramma en dient ook het omgevingsplan gewijzigd te worden. Daar horen terinzagelegging termijnen bij die bewoners, ondernemers en andere belanghebbenden in staat stellen om reactie te leveren op de inzet van de aanwijsbevoegdheid. Daarbij moet er minstens een periode van acht (8) jaar zitten tussen de inzet van de aanwijsbevoegdh eid en de daadwerkelijk stopzetten van de aardgaslevering naar het aangewezen gebied. In het figuur hieronder wordt het besluitvormingsproces weergeven. Dit is specifiek voor het gemeentelijke planproces onder de Wgiw (Wet gemeentelijke instrumenten warmte). Het planproces onder de Wcw (wet collectieve warmtesystemen) is niet van toepassing voor de gemeente Landsmeer, deze ziet toe op grootschalige collectieve warmtesystemen.
40 6. Monitoring en evaluatie De gemeente Landsmeer heeft als doel om in 2050 een aardgasvrije gemeente te zijn. D eze transitie gaat niet van de een op de andere dag. Daarom zetten we nu al stappen. Om te weten of we de juiste stappen zetten, is het belangrijk dat we regelmatig bijhouden of we met onze aanpak de gewenste resultaten behalen. Of dat we onze aanpak moeten aanpassen. In dit hoofdstuk leggen we uit hoe we dit gaan doen. 6.1. Monitoring Om te volgen hoe onze aanpak verloopt, kijken we naar de behaalde resultaten op de onderstaande onderwerpen: • Het aantal aardgasvrije gebouwen in de gemeente • Het isolatieniveau van de gebouwen in de gemeente • Het gemiddelde gasverbruik per buurt (aardgasbehoefte) • De ruimte op het elektriciteitsnet Deze monitoring stellen we voor tweemaal per vijf jaar op ( altijd voorafgaand aan het opstellen van het nieuwe warmteprogramma en eenmaal gedurende de looptijd van het programma). Zo kijken we terug op de behaalde resultaten van de afgelopen jaren. Daarnaast vindt er kwalitatieve monitoring van de stand van zaken van de acties zoals beschreven in hoofdstuk 5 plaats via de bestuurlijk rapportages binnen de P&C Cyclus. Deze volgt de begrotingsstukken die eens per jaar worden opgesteld en waar ieder kwartaal over wordt gerapporteerd. 6.2. Evaluatie We evalueren het warmteprogramma iedere vijf jaar.
De volgende evaluatie stellen we in 2031 op, waarin we terug blikken op de periode 2026 – 2030. In de evaluatie beoordelen we de behaalde resultaten en de voortgang op onze doelstellingen zoals bijgehouden in de monitoring. Ook is dit een moment om terug te blikken en geleerde lessen te benoemen binnen de gemeentelijk organisatie en met onze inwoners: hoe ervaren zij onze aanpak? Zijn zij tevreden? Wat missen zij, of waarderen zij juist? De resultaten van deze evaluaties werken vervolgens door in het nieuwe warmteprogramma. 41 Bijlage 1: Technische verdieping Deze bijlage bevat een toelichting van de technische analyse die is gebruikt voor het opstellen van het warmteprogramma. De analyse bouwt voort op de Startanalyse 2025, de Startanalyse 2020, de Transitievisie Warmte, de handreiking Lokaal Programmeren van Liander en buurtspecifieke onderzoeken. Deze studies zijn in combinatie met woningtypologie, warmtevraag en corporatiebezit per buurt gebruikt om de (technische) voorkeursrichtingen te bepalen. Door deze studies met elkaar te vergelijken ontstaat een beter beeld van welke warmteoplossingen per buurt technisch mogelijk zijn, welke oplossingen kansrijk zijn, en waar nader onderzoek nodig is. Het warmteprogramma geeft de voorkeursrichtingen en het tijdspad richting 2050 weer.
Deze technische bijlage licht toe hoe de technische voorkeursrichtingen tot stand zijn gekomen en welke aannames en beperkingen daarbij een rol spelen. 1.1 Toelichting Startanalyse 2025 Strategieën De Startanalyse 2025 vormt een belangrijke bouwsteen voor het warmteprogramma, Het betreft een technisch-economisch instrument dat een basis biedt voor gemeenten voor het maken van keuzes. In de analyse worden vier hoofdstrategieën onderscheiden: - S1: Individueel elektrisch, gebaseerd op een lucht- of bodemwarmtepomp - S2: Midden-temperatuur (MT) warmtenet op MT-restwarmte of geothermie - S3: (Zeer)Lage temperatuur ((Z)LT) warmtenet op LT-restwarmte of TEO, waarbij de warmte collectief of individueel wordt opgewaardeerd - S4: Klimaatneutraal gas in combinatie met een hybride warmtepomp Aannames In de Startanalyse zijn een aantal aannames gedaan. Nationale meerkosten: de extra kosten van een strategie ten opzichte van het nationale referentiebeeld voor 2030. Deze methodiek geeft bruikbare inzichten, maar houdt geen rekening met maatschappelijke kosten, kostenverdeling, subsidies, belastingen of heffingen. Nieuwbouw na 2019 is niet meegenomen, vanuit de aanname dat deze aardgasvrij is gerealiseerd. Netcongestie: congestie op het net is meegenomen door per buurt te kijken naar de beschikbare capaciteit en de aanvullende transportvraag.
Daarbij is echter alleen gerekend met kosten voor het laagspanningsnet en aanvullende elektriciteitshuisjes. Breder s ysteemgedrag en andere maatschappelijke effecten zijn hierin niet volledig meegenomen. Klimaatneutraal gas: Voor klimaatneutraal gas is geen onderscheid gemaakt tussen het aandeel groen gas en groene waterstof. Er wordt echter niet verwacht dat er waterstof toegepast zal worden in de gebouwde omgeving. De gevoeligheidsanalyse laat zien dat de uitkomsten sterk a fhankelijk zijn van prijsontwikkelingen, vooral van klimaatneutraal gas. Wanneer die prijs stijgt, loopt het kostenverschil snel op en worden individuele of collectieve elektrische oplossingen relatief aantrekkelijker. Voor Landsmeer is dat een belangrijk inzicht. Het ondersteunt de keuze om hybride warmtepompen vooral als tussenoplossing te zien, en niet als vanzelfsprekend eindbeeld. 42 1.2 Uitgevoerde studies Startanalyse 2020 De Startanalyse van 2020 diende vaak als input voor de Transitievisie Warmte. Daarin werd per buurt doorgerekend welke warmteoplossing de laagste nationale kosten had. Voor Landsmeer was de voorkeursoplossing in drie buurten een HR -ketel op groengas bij is olatielabel D. Daarnaast was voor drie buurten een individuele lucht -waterwarmtepompen en voor één buurt een laagtemperatuurwarmtenet.
Het laagtemperatuurwarmtenet is de voorkeursoplossing in de buurt die destijds Plan Centrum -Noord genoemd werd, maar overeenkomt met het Oude Dorp. Dat warmtenet was gebaseerd op twee supermarkten als bron. Dit werd als niet realistisch beoordeeld. Bovendien zou dit warmtenet minder dan 60 woningen voorzien, terwijl ongeveer 1.200 woningen in die buurt individueel verwarmd zouden blijven. Daarmee kon deze strategie in de praktijk niet als een volwaardige collectieve oplossing worden gezien. Transitievisie Warmte 2020 De Transitievisie Warmte werkt met een kleinere gebiedsindeling dan de huidige buurtindeling, waardoor directe vergelijking lastig is. Wel volgt eruit dat voor een aanzienlijk deel van de woningvoorraad het kostenverschil tussen individueel elektrisch en e en warmtenet kleiner dan 10% lijkt. In die gebieden is dus geen duidelijke voorkeur uitgesproken. Voor een ander deel van de lintbebouwing waren destijds onvoldoende gegevens beschikbaar. Voor delen van de lintbebouwing en voor Luijendijk -zuid kwam een al l-electric oplossing juist duidelijk goedkoper naar voren, met een verschil van 10% tot 30%. Ook blijkt uit de TVW dat individueel elektrisch vooral goedkoper is in minder dicht bebouwde gebieden, terwijl in dichter bebouwde delen het verschil met een warmtenet kleiner wordt.
43 Handreiking Lokaal Programmeren van Liander 2024 De handreiking van Liander geeft voor Landsmeer op enkele plekken een warmtenet als kansrijke richting, maar de technische presentatie merkt op dat de onderbouwing daarbij niet altijd helder is. Zo worden destijds Plan Centrum-Noord en Plan Centrum -West (komt nu overeen met Oude Dorp, Luijendijk en Luijendijk -zuid) als geschikt voor een warmtenet genoemd. Voor overige buurten wordt vooral een mix van elektrische en hybride warmtepompen weergegeven. Ook heeft Liander de verwachte belasting van het elektricit eitsnet voor 2031 en 2035 aangeleverd. Daaruit volgt dat Havenzathe en Luijendijk in 2031 knelpunten op het net kunnen krijgen. In 2035 worden voor meer gebieden problemen voorzien door autonome groei. Liander benadrukt dat het elektriciteitsnet een expliciete plek moet krijgen in de uitgangspunten voor de warmtetransitie, en dat het wenselijk is aardgasvrij te starten op plekken waar capaciteit beschikbaar is en het net waar mogelijk te ontlasten. DWA-onderzoeken 2018, 2022 DWA voerde buurtspecifieke onderzoeken uit voor Luijendijk-zuid (2022) en Havenzathe (2018). Voor Havenzathe kwam een individuele warmtepomp met bodemlus als beste alternatief naar voren. Een warmtenet werd als investeringsintensief gezien en mogelijk ongu nstig voor bewoners gezien.
Een hybride warmtepomp bleef financieel interessant, maar in de praktijk lastig uitvoerbaar. DWA adviseerde daar om bij natuurlijke vervangingsmomenten van de ketel over te stappen op een warmtepomp. Voor Luijendijk -zuid kwamen lucht-water en water -water warmtepompen als beste keuzes naar voren. Een ZLT warmtenet met individuele opwaardering scoorde op maandlasten wel gunstig, maar vereiste een zeer hoog aansluitpercentage om rendabel te worden. Ook daar luidde het advies om op natuurlijke momenten over te stappen op een warmtepomp.
44 Startanalyse 2025 De Startanalyse 2025 is expliciet bedoeld als input voor warmteprogramma’s. Voor Landsmeer wordt voor zes buurten een hybride warmtepomp op klimaatneutraal gas als voorkeursoplossing gezien, één buurt met een individuele lucht -waterwarmtepomp, twee buurten met een laagtemperatuurwarmtenet op basis van TEO en WKO, en één buurt met een laagtemperatuurwarmtenet met WKO. Voor Luijendijk en Luijendijk-zuid geldt dat de warmtenetstrategie minder dan 1% van de woningen daadwerkelijk collectief bedient, terwijl de overige woningen een individuele lucht -waterwarmtepomp zouden krijgen. Dat wordt in de technische presentatie niet als realistische collectieve oplossing gezien. Voor ’t Lint ligt dat anders: daar wordt ongeveer 78% van de buurt, ongeveer 830 woningen, aan gesloten op het warmtenet. Dat wordt wel als realistische schaal beschouwd. Per saldo rekent de Startanalyse 2025 voor Landsmeer dus feitelijk negen buurten individueel door en één buurt collectief. Vergelijking van de studies Uit de vergelijking volgt dat er voor een deel van Landsmeer een vrij consistent beeld bestaat: in meerdere buurten ligt een individuele oplossing het meest voor de hand. Tegelijkertijd blijven er vier buurten over waarin ten minste één studie een collecti eve oplossing in beeld komt: Oude dorp, Luijendijk, Luijendijk-zuid en ’t Lint.
- Voor Oude dorp en Luijendijk is de collectieve potentie nog niet overtuigend genoeg om zonder nader onderzoek als voorkeursoplossing vast te stellen, maar ook niet zwak genoeg om direct af te schrijven. - Voor Luijendijk-zuid wijst een buurt specifieke studie richting individueel, wat door Haskoning als leidend wordt gezien. - Voor ’t Lint is collectieve warmte voor een deel van de buurt nadrukkelijker in beeld, mede door het corporatiebezit en concentratie van meergezinswoningen. In de onderstaande tabel is een overzicht gegeven met de voorkeursoplossing per buurt door elke studie die is bekeken.
45