CConstaterende datKrimpenerwaard
Koppel je AI →
Document · PDF

Bijlage 1 - Verordening Jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning 2027

Oordeelsvorming Samenleving en Bestuur 24 november 2026, gemeente KrimpenerwaardBij agendapunt: RAADSVOORSTEL - Verordening Jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning 2027 - 21:1020.961 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 1 van 3

1 Verordening jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning Krimpenerwaard 2027 Wetstechnische informatie Gegevens van de regeling Overheidsorganisatie Officiële naam regeling Citeertitel Besloten door Deze versie is geldig tot (als de vervaldatum is vastgesteld) Onderwerp Datum Terug Inwerking werkende kracht treding Betreft Ontstaansbron: Inwerkingtreding: datum datum ondertekening; ondertekening; bron bekendmaking bron bekendmaking Voorstel gemeenteraad Gemeente Krimpenerwaard Verordening jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning Krimpenerwaard 2027 Verordening jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning Krimpenerwaard 2027 Gemeenteraad Onbepaalde tijd Verordening jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning 1 januari 2027 n.v.t. Nieuwe regeling Verordening jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning Krimpenerwaard 2027. Opmerkingen m.b.t. de regeling N v t Grondslagen Jeugdwet Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 2 Intitulé Verordening jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning Krimpenerwaard 2027.

De raad van de gemeente Krimpenerwaard; overwegende dat:  de gemeente op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Jeugdwet verantwoordelijk is voor het bieden van kwalitatieve, doelmatige en rechtmatige ondersteuning aan inwoners;  het Integraal Beleidskader Sociaal Domein en het bijbehorende addendum1 de maatschappelijke opgaven in het sociaal domein beschrijven en het strategisch kader vormen voor de aanpak daarvan;  de gemeente voor de opgave staat om de sociale basis te versterken, door te investeren in sociale structuren waarin inwoners elkaar kennen, ontmoeten en naar elkaar omzien, en waarin verbindingen tussen inwoners onderling en tussen inwoners en voorzieningen worden versterkt;  de gemeente voor de opgave staat om de kansengelijkheid te vergroten, zodat iedere inwoner, ongeacht afkomst, leefomgeving of sociaal netwerk, betere mogelijkheden heeft zich te ontwikkelen, met bijzondere aandacht voor inwoners voor wie deze kansen niet vanzelfsprekend zijn;  de gemeente met het versterken van de sociale basis bijdraagt aan de verschuiving van individuele naar collectieve oplossingen en van zelfredzaamheid naar samenredzaamheid;  de gemeente op het normaliseren van hulpvragen inzet, waarbij wordt erkend dat het leven gepaard gaat met tegenslagen en beperkingen en dat niet iedere hulpvraag vraagt om professionele ondersteuning, maar dat in veel

gevallen oplossingen worden gevonden in het gewone leven, met de eigen mogelijkheden en de omgeving van de inwoner;  de gemeente bij de invulling van deze opgaven uitgaat van eigen kracht en de kracht van de samenleving, en inzet op een werkwijze waarbij oplossingen in het gewone leven, het netwerk en algemene of collectieve voorzieningen vooropstaan, en individuele ondersteuning aanvullend wordt ingezet waar dat nodig is. gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 13 oktober 2026; gehoord de commissie van Samenleving & Bestuur van 24 november 2026; gelet op de artikelen 2.9, 2.10, 2.11 en 8.1.1, derde lid van de Jeugdwet; gelet op de artikelen 2.1.3, 2.1.4, eerste tot en met vierde lid, en zesde lid, 2.1.4a, eerste, tweede, vijfde en zesde lid, 2.1.4b, tweede lid, [2.1.5, eerste lid,] 2.1.6, 2.1.7, 2.3.6 en 2.6.6, eerste lid, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en artikelen 3.8, tweede lid, en] 5.4 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; besluit: De Verordening jeugdhulp en maatschappelijke ondersteuning Krimpenerwaard 2027 vast te stellen. 1 Addendum Integraal beleidskader Sociaal Domein 2026 - 2031 Krimpenerwaard 3 Inhoudsopgave Hoofdstuk 1: Inleiding ................................................................................................7 Artikel 1.

Inleiding ...................................................................................................7 Artikel 2. Waarom deze regels? ...............................................................................7 Artikel 3. Uitgangspunten ........................................................................................7 Artikel 4. Kernwaarden ............................................................................................8 Artikel 5. Artikel en wet ...........................................................................................8 Hoofdstuk 2: Algemene bepalingen ............................................................................8 Artikel 6. Begrippen ................................................................................................8 Artikel 7. Beschikbare voorzieningen .....................................................................10 Artikel 8. Algemene voorzieningen .........................................................................10 Artikel 9. Collectieve voorzieningen .......................................................................11 Artikel 10. Algemeen gebruikelijke voorzieningen ...................................................11 Artikel 11.

Maatwerkvoorzieningen ........................................................................11 Hoofdstuk 3: Eigen kracht .........................................................................................13 Artikel 12. Eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen Jeugdhulp .........13 Artikel 13. Uitgangspunten bij het bieden van hulp .................................................15 Artikel 14. Complexe echtscheidingsproblematiek .................................................15 Artikel 15. Eigen kracht en gebruikelijke hulp Wmo .................................................15 Hoofdstuk 4: Integrale toegang .................................................................................17 Artikel 16. Sociaal Team Krimpenerwaard ..............................................................17 Artikel 17. Toegang tot jeugdhulp via de gemeente .................................................17 Artikel 18. Toegang tot jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts ...17 Artikel 19. Toegang tot jeugdhulp via Veilig Thuis, gecertificeerde instellingen, rechter, OM of justitiële jeugdinrichting (JJI) ........................................................................18 Artikel 20. Diagnostiek en behandeling van Ernstige Dyslexie (ED) ...........................18 Artikel 21.

Melding Wmo .......................................................................................18 Hoofdstuk 5: Onderzoek ...........................................................................................18 Artikel 22. Uitnodiging voor gesprek .......................................................................18 Artikel 23. Het onderzoek ......................................................................................19 4 Artikel 24. Het verslag ...........................................................................................20 Artikel 25. De aanvraag .........................................................................................20 Artikel 26. Versnelde aanvraag Jeugdhulp ..............................................................20 Artikel 27. Versnelde aanvraag Wmo .....................................................................20 Artikel 28. Advisering ............................................................................................21 Hoofdstuk 6: Criteria en weigeringsgronden ..............................................................21 Artikel 29. Beoordelen van een aanvraag ................................................................21 Artikel 30.

Voorwaarden en weigeringsgronden ......................................................22 Hoofdstuk 7: Gezond en veilig opgroeien ...................................................................23 Artikel 31. Preventieve maatregelen .......................................................................23 Artikel 32. Overgang van 18- naar 18+ ....................................................................23 Artikel 33. Afstemming met andere vormen van hulp ..............................................23 Artikel 34. Zak- en kleedgeld ..................................................................................24 Hoofdstuk 8: Wonen en meedoen in een veilige en gezonde omgeving ........................24 Artikel 35. Zelfstandig en veilig wonen ...................................................................25 Artikel 36. Geschikte woning .................................................................................25 Artikel 37. Een schone en leefbare woning .............................................................26 Artikel 38. Beschermd wonen ................................................................................27 Artikel 39. Maatschappelijke opvang .....................................................................28 Artikel 40.

Beschut wonen .....................................................................................28 Hoofdstuk 9: Meedoen in de samenleving .................................................................28 Artikel 41. Beperkingen in deelname samenleving ..................................................28 Artikel 42. Dagbesteding .......................................................................................29 Artikel 43. Persoonlijke begeleiding .......................................................................29 Artikel 44. Logeeropvang .......................................................................................30 Artikel 45. Vervoersvoorziening .............................................................................31 Artikel 46. Scootmobiel en driewielfiets .................................................................32 Artikel 47. Handbike .............................................................................................32 Artikel 48. Autoaanpassing ....................................................................................33 Artikel 49. Rolstoel ...............................................................................................33 Artikel 50. Sportvoorziening ...................................................................................33 Artikel 51.

Vervanging vervoersmiddel, rolstoel en sportvoorziening ........................33 5 Artikel 52. Eigen bijdrage Wmo ..............................................................................34 Artikel 53. Tegemoetkoming meerkosten chronisch zieken .....................................34 Hoofdstuk 10: De vormen van de hulp .......................................................................35 Artikel 54. Zorg in natura .......................................................................................35 Artikel 55. Hulp in geld ..........................................................................................35 Artikel 56. Persoonsgebonden budget ...................................................................35 Artikel 57. Voorwaarden persoonsgebonden budget ..............................................36 Artikel 58. Kwaliteitseisen persoonsgebonden budget ............................................37 Artikel 59. Persoonsgebonden budget bij hulp uit sociaal netwerk ..........................37 Artikel 60. Hoogte en tarief persoonsgebonden budget ...........................................37 Artikel 61. Verantwoording persoonsgebonden budget ...........................................41 Artikel 62.

Opschorten persoonsgebonden budget .................................................41 Hoofdstuk 11: Afspraken tussen inwoner en gemeente ..............................................41 Artikel 63. De rol van de gemeente .........................................................................41 Artikel 64. De rol van de inwoner ...........................................................................42 Hoofdstuk 12: Beëindigingen en terugvorderingen .....................................................42 Artikel 65. Beëindigen voorziening .........................................................................42 Artikel 66. Terugvordering voorziening ....................................................................43 Hoofdstuk 13: Controle en Toezicht ..........................................................................43 Artikel 67. Controle ...............................................................................................43 Artikel 68. Voorkomen van fraude ..........................................................................43 Artikel 69. Toezichthouders ...................................................................................44 Artikel 70.

Beleidsplan toezicht en handhaving ......................................................44 Hoofdstuk 14: Kwaliteit, inkoop en aanbesteding ......................................................44 Artikel 71. Kwaliteit ...............................................................................................45 Artikel 72. Inkoop en aanbesteding ........................................................................45 Hoofdstuk 15: Waardering mantelzorgers .................................................................46 Artikel 73. Ondersteuning mantelzorgers ...............................................................46 Artikel 74. Mantelzorgcompliment .........................................................................46 Artikel 75. Voorwaarden mantelzorgcompliment ....................................................47 Hoofdstuk 16: Klachten en medezeggenschap ..........................................................47 Artikel 76. Klachtregeling ......................................................................................47 6 Artikel 77. Medezeggenschap bij aanbieders ..........................................................47 Hoofdstuk 17: Slotbepalingen ...................................................................................47 Artikel 78. Hardheidsclausule en onvoorziene gevallen ..........................................47 Artikel 79.

Intrekking oude verordening ..................................................................47 Artikel 80. Overgangsrecht ....................................................................................48 Artikel 81. Inwerkingtreding en citeertitel ...............................................................48 7 Hoofdstuk 1: Inleiding Artikel 1. Inleiding Deze verordening geeft gemeentelijke regels over de volgende onderwerpen: 1. gezond en veilig opgroeien; 2. wonen en meedoen in een veilige en gezonde omgeving; 3. ondersteuning bij zelfredzaamheid en participatie waar inzet vanuit eigen netwerk en sociale basis ontoereikend is; 4. afspraken, verplichtingen en handhaving. De verordening ondersteunt de werkwijze van de gemeente waarbij wordt uitgegaan van de eigen kracht van de inwoner en diens sociaal netwerk en van de mogelijkheden binnen de sociale basis. Ondersteuning kan, waar nodig, aanvullend worden ingezet, voor zover geen oplossing kan worden gevonden in eigen kracht, het sociaal netwerk, een collectieve oplossing of een algemene voorziening. Artikel 2. Waarom deze regels? In de Krimpenerwaard vinden we de volgende doelstellingen belangrijk: 1. inwoners kunnen actief meedoen aan het maatschappelijk leven of aan het werk gaan; 2.

inwoners kunnen waar mogelijk met steun van het eigen netwerk en de omgeving een eigen huishouding voeren en voor zichzelf zorgen; 3. inwoners hebben een geschikte en schone woonruimte, waarin zij zelfstandig en veilig kunnen wonen; 4. jeugdigen kunnen gezond en veilig opgroeien. Het is de taak van de gemeente om haar inwoners daarbij te ondersteunen, waarbij wordt uitgegaan van de eigen kracht van inwoners en hun sociaal netwerk. Ondersteuning is erop gericht inwoners zo veel mogelijk in hun eigen leefomgeving en waar mogelijk met inzet van algemene en collectieve voorzieningen te laten deelnemen aan de samenleving en zwaardere vormen van ondersteuning te voorkomen. De wetgever heeft wetten gemaakt om dit te bereiken. Het gaat om de: 1. Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo); 2. Jeugdwet; 3. Algemene wet bestuursrecht (Awb). De regels in deze verordening vullen de wettelijke regels aan. Het zijn regels op hoofdlijnen die de gemeenteraad heeft vastgesteld. Soms zijn er nog extra regels nodig waarin bepaalde zaken worden uitgewerkt. Ook dat is in deze verordening geregeld. De verordening is op 14 juli 2026 besproken met de Adviesraad Sociaal Domein (ASD). De ASD heeft over deze regels op 7 september 2026 een advies gegeven. De begrippen die in deze verordening worden gebruikt, worden toegelicht in Hoofdstuk 2. Artikel 3.

Uitgangspunten De regels in deze verordening zijn geschreven vanuit een aantal uitgangspunten. De regels: 1. zijn bedoeld om de doelen die beschreven zijn in artikel 2 te bereiken; 2. zijn goed leesbaar; 3. regelen niet meer dan nodig is; 4. houden de administratieve lasten van gemeente en inwoners zo laag mogelijk; 5. kunnen goed uitgevoerd worden en zijn duidelijk voor de inwoners; 6. zijn onderling afgestemd op elkaar; 8 7. respecteren de wetten. Als het nodig is kan hier gemotiveerd van worden afgeweken; 8. sluiten aan bij het doel van de wetgever en bij belangrijke internationale regels. Artikel 4. Kernwaarden Bij het toepassen van de regels uit deze verordening houdt de gemeente rekening met de doelen van de genoemde wetten. De gemeente zorgt ervoor dat het resultaat van een besluit recht doet aan die doelen. De gemeente gaat daarbij uit van de volgende kernwaarden: 1. Vertrouwen: de gemeente benadert de inwoners en maatschappelijke partners vanuit een positieve insteek, met waardering en zonder vooroordelen. Er is respect voor de ander. Daarbij hoort ook het vertrouwen dat de inwoner en haar/zijn sociaal netwerk zelf tot oplossingen (kunnen) komen. 2. Betrouwbaar: de gemeente komt afspraken na. Maatschappelijke partners/organisaties en de inwoners weten wat ze aan de gemeente hebben. 3.

Gedeelde verantwoordelijkheid: inwoners dragen naar vermogen verantwoordelijkheid voor zichzelf en hun omgeving. Zij maken keuzes, maar doen dat binnen de maatschappelijke omstandigheden waarin zij zich bevinden. Het lukt veel inwoners om met (hun) problemen om te gaan, maar een deel van de samenleving lukt dat niet zonder hulp. Het is daarom van belang dat we naar elkaar omkijken en solidair zijn met elkaar. Mensen bij wie het leven (tijdelijk) tegenzit, mogen daarom rekenen op steun vanuit de samenleving en de gemeente. Het collectieve oplossingsvermogen en de samenredzaamheid worden versterkt. Zo bouwen we aan een sterke gemeenschap waarin we zorgdragen voor elkaar. 4. Resultaatgericht: de gemeente richt zich op resultaten en het vinden van duurzame oplossingen die ook op de lange termijn werken, op basis van de door de raad geformuleerde maatschappelijke effecten. De gemeente doet wat nodig is en levert maatwerk. Acties en beslissingen zijn gericht op het bereiken van het doel, ondanks problemen, afleiding of tegenslagen. 5. Verbinding: Verbinding ontstaat vanuit gedeelde waarden en een gezamenlijk doel. Verbinding met elkaar is ons veilig voelen bij elkaar en onszelf kunnen zijn. De gemeente wil vanuit die verbinding samenwerken met inwoners, maatschappelijke partners, bedrijven en verenigingen in de ondersteuning van de inwoner.

Zo ontwikkelt de gemeente optimaal en voegt, vanuit haar rol, waarde toe. 6. Respect: er is waardering voor de kwaliteiten, vaardigheden en/of prestaties van de ander. Vanuit gelijkwaardigheid en zonder vooroordeel wordt naar situaties gekeken. Er wordt naar elkaar om gekeken en we houden vandaar uit rekening met de ander. Artikel 5. Artikel en wet In deze Verordening is per artikel aangegeven op welke wetten (zie de wetten genoemd in artikel 2) het artikel is gebaseerd. Bij een aantal artikelen wordt ook de 'Awb' (Algemene wet bestuursrecht) genoemd. Die verwijzing staat er als er in de Awb specifieke bepalingen zijn die op dat artikel van toepassing zijn. Wmo | Jeugdwet | Awb Hoofdstuk 2: Algemene bepalingen Artikel 6. Begrippen 1. In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: a. algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking, daadwerkelijk beschikbaar is, een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau; b. algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat gericht is op maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp.

Deze algemene voorziening is beschikbaar 9 zonder dat er vooraf onderzoek is gedaan naar de wensen, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers; c. andere voorziening: een voorziening anders dan in het kader van de Jeugdwet en Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; d. collectieve voorziening: een voorziening bestaande uit diensten of activiteiten, gericht op een afgebakende doelgroep met overeenkomstige kenmerken of ondersteuningsbehoeften, die zonder individuele beschikking toegankelijk is; e. eigen bijdrage Wmo: financiële bijdrage van de cliënt als bedoeld in artikel 2.1.4a van de Wmo 2015. f. eigen kracht: de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de inwoner om zelf zijn zelfredzaamheid en participatie te verbeteren of zijn problemen te verminderen. Hierbij kan ook het sociale netwerk van de inwoner helpen; g. formele ondersteuning: ondersteuning die door een professionele zorgverlener wordt uitgevoerd. Deze zorgverlener werkt bij een zorginstelling of is ZZP’er; h. gebruikelijke hulp: de hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; i.

hulpvraag: de behoefte van een jeugdige of zijn ouder(s) aan jeugdhulp in verband met opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen waarbij de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen ontoereikend zijn, als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid van de Jeugdwet of de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wmo; j. inwoner: iemand die in de gemeente Krimpenerwaard staat ingeschreven in de Basisregistratie Personen dan wel in de gemeente Krimpenerwaard zijn hoofdverblijf heeft; k. jeugdige: kinderen en jeugdigen van 0 tot 18 jaar en jongvolwassenen van 18 tot 23 die al jeugdhulp ontvingen toen zij 18 werden en die deze hulp vanaf hun 18e nog nodig hebben en financiering vanuit een andere wet niet mogelijk is. Als het gaat om de Jeugdwet: de jeugdige, bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet; l. jongerenwerk: basisaanbod van sociaal-culturele voorzieningen voor jeugdigen, zoals kinderwerk, tiener- en jongerenwerk, sportbuurtwerk en jongereninformatie. Het basisaanbod bevat ook activiteiten die stimulering van de ontwikkeling of het voorkomen van problemen bij jeugdigen tot doel heeft; m. normaliseren: niet alle vragen en kwetsbaarheden hoeven te worden geproblematiseerd of geprofessionaliseerd.

Verschillen en tegenslagen horen bij het leven; waar mogelijk zoeken we oplossingen in het dagelijks leven en in de sociale omgeving; n. ouders: ouders, voogden of verzorgers van de jeugdige; o. pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de Jeugdwet en in artikel 1.1.1 van de Wmo, zijnde een door de gemeente verstrekt budget aan een cliënt, dat deze in staat stelt de geïndiceerde hulp van derden te betrekken; p. preventie: door eerder, lichter en dichter bij het gewone leven te ondersteunen, voorkomen we (verergering van) problemen en de inzet van zwaardere ondersteuning q. samenredzaamheid: initiatieven waarbij inwoners gebruik maken van elkaars kwaliteiten; r. Sociaal Team Krimpenerwaard: het door of namens de gemeente georganiseerde team, dat fungeert als eerste aanspreekpunt voor inwoners met vragen op het gebied van Jeugdwet, Wet maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen en schulddienstverlening, en dat lichte en kortdurende ondersteuning biedt en zo nodig toeleidt naar passende voorzieningen. Het Sociaal Team Krimpenerwaard bestaat uit professionals van Kwadraad, MEE, gro up, WelZijn Krimpenerwaard en aangewezen consulenten van de gemeente op het gebied van Wmo, Jeugd, Werk & Inkomen en schulddienstverlening; s.

sociale basis: het geheel aan vrij toegankelijke voorzieningen, activiteiten en informele netwerken in de samenleving dat bijdraagt aan meedoen, zelfredzaamheid en onderlinge ondersteuning van inwoners; 10 t. sociaal netwerk: personen uit de kring van familie, vrienden, kennissen en andere naasten, die van betekenis zijn voor en bijdragen aan het welzijn en welbevinden van de jeugdige of diens ouder(s); u. voorliggende voorziening: een algemene voorziening of andere voorziening waarmee geheel of gedeeltelijk aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen en waardoor het toekennen van een maatwerkvoorziening achterwege kan blijven, omdat de cliënt de ondervonden problemen met die voorziening op eigen kracht kan oplossen; v. voorziening: een individuele voorziening zoals bedoeld in de Jeugdwet of een maatwerkvoorziening zoals bedoeld in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; w. vrij toegankelijke hulp: hulp die beschikbaar is zonder verwijzing van een huisarts, medisch specialist, jeugdarts of besluit van de gemeente; x. wet: de Wet maatschappelijke ondersteuning, de Jeugdwet, de Algemene wet bestuursrecht, de Gemeentewet; y. zelfredzaamheid: zelfredzaamheid betekent dat je voor jezelf kunt zorgen en problemen kunt oplossen zonder hulp van anderen. Bijvoorbeeld door jezelf aan te kleden, eten te koken en voor jezelf op te komen als dat nodig is; z.

zorg in natura (ZIN): een voorziening waarbij de ondersteuning door de gemeente wordt verstrekt in de vorm van goederen of diensten, geleverd door een door de gemeente gecontracteerde aanbieder. 2. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Jeugdwet, Wet maatschappelijke ondersteuning en Algemene wet bestuursrecht (Awb). Artikel 7. Beschikbare voorzieningen Wmo | Jeugdwet De inwoner kan gebruikmaken van verschillende soorten voorzieningen. Dit kunnen algemene voorzieningen, algemeen gebruikelijke voorzieningen en collectieve voorzieningen zijn. Ook zijn er voorzieningen die niet via de Jeugdwet of Wmo worden verstrekt, maar via een andere regeling beschikbaar zijn (andere voorzieningen). Pas als deze voorzieningen naar het oordeel van de gemeente geen passende oplossing bieden, kan een maatwerkvoorziening worden verstrekt. Deze wordt toegekend na een individueel onderzoek en vastgelegd in een beschikking. Artikel 8. Algemene voorzieningen Wmo | Jeugdwet Een algemene voorziening is een aanbod van diensten, activiteiten of producten dat zonder voorafgaand individueel onderzoek direct toegankelijk is. De inwoner ontvangt hiervoor geen beschikking. De volgende vormen van algemene voorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar: 1. algemeen maatschappelijk werk (Kwadraad); 2. WelZijn Krimpenerwaard; 3.

bibliotheek; 4. consultatiebureau; 5. jeugdondersteuner huisarts; 6. jeugdondersteuning op school (JOS); 7. opvoedbureau (Kwadraad) voor opvoedondersteuning- en advies; 8. schoolmaatschappelijk werk (Kwadraad); 9. jongerenwerk; 10. steunouders (Kwadraad); 11. onafhankelijke cliëntondersteuning (MEE en Kernkracht); 11 12. kortdurende ondersteuning door Sociaal Team Krimpenerwaard; 13. Veilig Thuis; 14. integrale vroeghulp; 15. integrale crisisdienst; 16. wasservice. 17. hulpmiddelenpool WelZijn Krimpenerwaard Artikel 9. Collectieve voorzieningen Wmo | Jeugdwet Bij het bieden van ondersteuning is een collectieve voorziening het uitgangspunt. De gemeente beoordeelt eerst of een collectieve voorziening een passende bijdrage levert aan het realiseren van het gewenste resultaat. Alleen als een collectieve voorziening niet passend of niet toereikend is, kan een individuele maatwerkvoorziening aan de orde zijn. De volgende vormen van collectieve voorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar: 1. (jeugd)activiteiten door inwoners en vrijwilligers en/of organisaties; 2. jongeren Ontmoetingsplekken (JOP's); 3. dorpshuizen; 4. GroeneHartHopper (collectief vraagafhankelijk vervoer); 5. vrijwilligersvervoer; 6. verenigingen en stichtingen op het gebied van sport, spel en cultuur. Artikel 10.

Algemeen gebruikelijke voorzieningen Wmo Onder een algemeen gebruikelijke voorziening wordt een voorziening verstaan die: 1. niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; 2. daadwerkelijk beschikbaar is; 3. een passende bijdrage levert aan het realiseren van zelfredzaamheid of participatie, en; 4. financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau. Er kan uitgegaan worden van tweedehands voorzieningen. Verdere toelichting over algemeen gebruikelijke voorzieningen zijn uitgewerkt in de Nadere regels. Artikel 11. Maatwerkvoorzieningen Wmo | Jeugdwet Een maatwerkvoorziening is een op de inwoner afgestemde voorziening. De gemeente beoordeelt na een individueel onderzoek of de inwoner voor een maatwerkvoorziening in aanmerking komt. Een maatwerkvoorziening wordt verstrekt als de hulpvraag niet kan worden opgelost met eigen kracht, met hulp van het sociaal netwerk of met een algemene, collectieve of algemeen gebruikelijke voorziening. De beslissing hierover wordt vastgelegd in een beschikking. 1. De volgende maatwerkvoorzieningen als bedoeld in de Jeugdwet zijn in ieder geval beschikbaar: a. hoog specialistische zorg; b. jeugdbescherming/ jeugdreclassering; c. crisis; d. wonen; e. dagbesteding/ logeren; f. behandeling; g. begeleiding; h. ernstige dyslexiezorg; i. vervoer naar jeugdhulplocatie. 2.

De volgende maatwerkvoorzieningen als bedoeld in de Jeugdwet worden zo kort als mogelijk ingezet en hebben in beginsel de volgende maximale duur en/of frequentie. Hierbij worden de regionale richtlijnen gevolgd. a. | crisis verblijf: maximaal 3 maanden; b. | jeugd-GGZ verblijf licht: maximaal 12 maanden en maximaal 7 etmalen per week; c. | jeugd-GGZ verblijf zwaar: maximaal 12 maanden en maximaal 7 etmalen per week; d. | jeugd-GGZ verblijf zonder overnachting: maximaal 12 maanden en maximaal 7 etmalen per week; e. | groepsbehandeling plus: maximaal 12 maanden; f. | logeeropvang regulier Jeugd: maximaal 3 etmalen per week; g. | logeeropvang Intensief Jeugd: maximaal 3 etmalen per week; h. | deeltijd pleegzorg: maximaal 156 etmalen per jaar; i. | individuele behandeling regulier: maximaal 12 maanden en maximaal 240 minuten per week; j. | individuele behandeling specialistisch: maximaal 12 maanden en maximaal 240 minuten per week; k. | onderwijs opvang voorziening: maximaal 6 maanden; l. | multi-dimensionele familie therapie (MDFT): maximaal 18 maanden; m. | groepsbehandeling regulier: maximaal 9 maanden; n. | groepsbehandeling specialistisch: maximaal 9 maanden; o. | groepsbehandeling Kinderdagcentrum (KDC): maximaal 3 jaar; p. | generalistische basis GGZ (BGGZ): maximaal 6 maanden maximaal 1440 minuten (24 uur); q.

| specialistische GGZ (SGGZ): maximaal 24 maanden en maximaal 16.200 minuten; r. | jeugd GGZ-diagnostiek Ernstige Dyslexie: maximaal 15 sessies van 50 minuten; s. | jeugd GGZ-behandeling Ernstige Dyslexie: maximaal 60 sessies van 50 minuten; t. | dagbesteding doorlopend-Jeugd: maximaal het aantal uur dat kinderen onderwijsplicht hebben en de dagbesteding open is; u. | dagbesteding doorlopend specialistisch-Jeugd: maximaal 1 jaar, en maximaal het aantal uur dat kinderen onderwijsplicht hebben en de dagbesteding open is. v. | dagbesteding ontwikkelgericht-Jeugd: maximaal het aantal uur dat kinderen onderwijsplicht hebben en de dagbesteding open is. 3. Onderwijsarrangement stage en dagbesteding jeugd: maximaal voor 2 jaar en maximaal 2 dagdelen per week door betrokken gemeente. De gemeente maakt in het kader van de inkoop- of subsidierelatie en met inachtneming van het tweede lid met jeugdzorgaanbieders op hoofdlijnen afspraken over in ieder geval de volgende aspecten van de individuele voorzieningen vanuit de Jeugdwet: a. | doelgroepen; b. | activiteiten; c. | perspectief; d. | intensiteit; e. | kwaliteit; f. | beoogd resultaat; en g. | vermelding productcode iJw. 4. | De volgende maatwerkvoorzieningen zijn voor de Wmo onder andere beschikbaar: a. | hulp bij het huishouden; b. | begeleiding; c. | dagbesteding; d. | vervoer naar en van de dagbesteding; e. | logeeropvang; f.

| woonvoorzieningen; g. | rolstoelvoorzieningen; h. | vervoersvoorzieningen; i. | Wmo-vervoerspas voor de GroeneHartHopper 12 j. | beschermd wonen; k. | beschut wonen. 5. De volgende maatwerkvoorzieningen als bedoeld in de Wmo worden zo kort als mogelijk ingezet en hebben in beginsel de volgende maximale duur en/of frequentie. Hierbij worden de regionale richtlijnen gevolgd. a. | hulp bij het huishouden: maximaal 36 maanden en maximaal 125 minuten per week; b. | begeleiding regulier: maximaal 36 maanden en maximaal 120 minuten per week; c. | begeleiding specialistisch: maximaal 12 maanden en maximaal 120 minuten per week; d. | begeleiding intensief: maximaal 6 maanden en maximaal 120 minuten per week; e. | dagbesteding doorlopend: maximaal 12 maanden en 6 dagdelen per week; f. | dagbesteding specialistisch: maximaal 12 maanden en 6 dagdelen per week; g. | logeeropvang en logeeropvang specialistisch: maximaal 1 jaar en maximaal 3 etmalen per week; h. | Wmo-vervoerspas voor de GroeneHartHopper: maximaal 2000 kilometer per kalenderjaar; Hoofdstuk 3: Eigen kracht Artikel 12. Eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen Jeugdhulp Jeugdwet 1. | De eigen kracht van de inwoner staat voorop. De Jeugdwet bepaalt dat de verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen allereerst bij de ouders en de jeugdige zelf ligt.

Jeugdigen of ouders komen enkel in aanmerking voor een individuele voorziening wanneer de hulpvraag niet kan worden opgelost met de eigen mogelijkheden van de jeugdige of ouder, noch met de inzet en ondersteuning vanuit hun directe sociale netwerk. Uitgangspunt is dat gezamenlijk wordt gezocht naar oplossingen die aansluiten bij de eigen kracht en samenredzaamheid van de inwoner en zijn omgeving. 2. | Ouders worden geacht alle hulp te bieden die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders. Zij worden wettelijk namelijk verantwoordelijk gehouden (de artikelen 82 en 247 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek) om de tot hun gezin behorende minderjarige jeugdigen te verzorgen, op te voeden, te begeleiden en toezicht op hen te houden. Dit geldt ook als de jeugdige een ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek heeft. Bij uitval van één van de ouders neemt de andere ouder de zorg/ hulp over. Dit geldt ook bij gescheiden ouders. Er wordt dan ook rekening gehouden met de mogelijke hulp van de ouder waar de jeugdige niet woont. 3. | Van ouders wordt verwacht dat zij hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen versterken door bijvoorbeeld (maar niet beperkt tot): a. | de jeugdige, indien mogelijk, voltijds onderwijs te laten volgen; b.

| gebruik te maken van de opvangmogelijkheden van de Wet kinderopvang, zowel voor de jeugdige met een hulpvraag als voor eventueel andere kinderen; c. | het sociaal netwerk in te zetten en te werken aan het vergroten van het sociaal netwerk; d. | zorgverlof en andere soorten verlof in te zetten; e. | het belang van hun kind voor het belang van de (werk)carrière te stellen; f. | werktijden aan te passen; g. | de eigen problematiek te verminderen, bijvoorbeeld door het inzetten van begeleiding en coaching trajecten vanuit een algemene voorziening, een beroep doen op de Zorgverzekeringswet voor behandeling e.d.; h. | oorzaken van overbelasting waar mogelijk weg te nemen. 4. | Eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen wordt geacht voldoende aanwezig te zijn in de volgende situaties: 13 14 a. de hulpvraag behoort tot de opvoedingsopgave en/of normale uitdagingen zoals omschreven door het Nederlands Jeugdinstituut in de uitgave ‘Opgroeien en opvoeden’2; b. de hulpvraag een periode van minder dan 3 maanden bedraagt, met uitzondering van behandeling; c. de hulp wordt al geleverd door ouders; d. als ouders beroep kunnen doen op ondersteuning vanuit het sociale netwerk; e. als de jeugdige en/of de ouders een aanvullende zorgverzekering hebben die de benodigde hulp (deels) vergoedt, wordt van ouders verwacht dat zij deze aanspreken.

Er wordt hooguit een aanvullende voorziening verstrekt voor het deel dat niet wordt vergoed. 5. Eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen wordt geacht onvoldoende aanwezig te zijn in de volgende situaties: a. er is sprake van overbelasting bij ouders; b. ouder(s) is langdurig ziek of langdurig afwezig in het gezin. Hierbij wordt het niet beschikbaar zijn door werk, niet meegenomen in de beoordeling. 6. Jeugdhulp is niet bedoeld voor het oplossen van problemen van ouder(s) als zelfstandig doel. Jeugdhulp is gericht op het gezond en veilig opgroeien, het welzijn en de ontwikkeling van de jeugdige. 7. Indien ouder(s) zich beroepen op onvoldoende financiële draagkracht om de noodzakelijke hulp zelf te organiseren of te bekostigen, dienen zij dit met objectieve en verifieerbare gegevens te onderbouwen. Als deze onderbouwing ontbreekt of onvoldoende is, kan de gemeente ervan uitgaan dat niet is aangetoond dat de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen toereikend zijn. 8. De zorg voor een jeugdige kan zo zwaar worden dat er sprake is van overbelasting. Klachten en kenmerken die bij overbelasting horen, zonder dat er sprake is van een stoornis in psychiatrische zin, zijn: a. angst of gespannenheid: nervositeit, onrust, rusteloosheid, slecht slapen; b. depressie: hopeloosheid, huilbuien, somberheid; c.

gedragsproblemen: negeren van normen en regels, onaangepast gedrag; d. gecombineerd emotioneel en gedragsgestoord: depressie en/of angst e. gecombineerd met een gedragsstoornis of onaangepast gedrag; f. lichamelijke klachten, verminderde prestaties of concentratieproblemen. De gemeente kan – in principe kortdurende – jeugdhulp inzetten wanneer de ouder die hulp geeft overbelast is geraakt. Steeds moet duidelijk zijn hoe de overbelasting zich uit en wat deze inhoudt. De klachten van overbelasting moeten duidelijk worden beschreven. Naast de oorzaak en ernst van de overbelasting wordt ook onderzocht of deze komt doordat er iets met de ouder die hulp geeft zelf aan de hand is (draagkracht vermindering) en/of dat deze gevolg is van de ernst van de ziekte van de jeugdige of de partner (draaglast verhoging). De gemeente beoordeelt na onderzoek of er sprake is van overbelasting. 9. Bij overbelasting geldt nog het volgende: a. Er moet een verband zijn tussen de overbelasting en de zorg aan de jeugdige. b. Bij een aanvraag voor een individuele voorziening tot jeugdhulp bekijkt de gemeente wat wordt gedaan om die spanningen te verminderen. c. Als de overbelasting kan worden verminderd door het herinrichten van het werk of andere sociale/maatschappelijke activiteiten, dan wordt dit eerst van de ouder verwacht. d.

Het verlenen van hulp aan je kind gaat voor op sociale/maatschappelijke activiteiten, school/studie en werk. 2 Uitgave ‘Opgroeien en opvoeden’ van het Nederlands Jeugdinstituut. 15 e. Een pgb voor het verlenen van hulp aan een jeugdige door een ouder wordt niet afgegeven (of beëindigd) als er sprake is van overbelasting. Een andere zorgverlener moet het verlenen van hulp overnemen om de overbelasting te stoppen. Artikel 13. Uitgangspunten bij het bieden van hulp Jeugdwet 1. Alle hulp is gericht op het versterken van de eigen mogelijkheden en vermogen om problemen zelf op te lossen van de jeugdigen, zijn ouders en hun sociale netwerk. 2. De gemeente betrekt de wensen van de jeugdigen en zijn ouders bij de keuze over welke jeugdhulp wordt ingezet. De gemeente beslist welke hulp wordt ingezet. 3. Pleegouders kunnen voor hulp in eerste instantie bij de pleegzorg-organisatie terecht. Als het nodig is kan de pleegzorgorganisatie extra hulp vragen aan de gemeente. 4. De hulp wordt zo kort en zo licht mogelijk ingezet en sluit aan bij wat noodzakelijk is om de eigen kracht te herstellen of te versterken. Artikel 14. Complexe echtscheidingsproblematiek Jeugdwet 1. Bij echtscheidingsproblematiek onderzoekt de gemeente of er een jeugdhulpvraag is.

Jeugdhulp vanuit de Jeugdwet is bedoeld voor kinderen, jongeren en/of ouders die problemen hebben bij het opgroeien en/of opvoeden of waar sprake is van psychische problemen en/of stoornissen. Het conflict wat ouders hebben is geen onderdeel van een eventuele jeugdhulpvoorziening. Bij de jeugdhulpverlening staat het welzijn van de jeugdige voorop. Daarnaast verwachten wij van ouders dat zij deze inspanningen hebben verricht voordat een beroep op jeugdhulp wordt gedaan: a. Ouders hebben aantoonbaar afspraken gemaakt over de zorg en opvoeding van hun kind en houden zich aan deze afspraken; b. Ouders hebben gebruik gemaakt van voorliggende voorzieningen, zoals (maar niet beperkt tot) mediation, ouderschapsbemiddeling, maatschappelijk werk of andere vormen van conflictbemiddeling. 2. De behandeling of begeleiding wordt uitsluitend ingezet als onderdeel van een methodisch programma dat aantoonbaar is gericht op het verminderen van de ontwikkelingsproblemen van het kind. Hierbij geldt dat het programma: a. landelijk erkend is of gebaseerd is op een evidence-informed methodiek; b. vooraf inhoudelijk wordt beoordeeld en goedgekeurd door de gemeente, indien het niet een landelijk erkende methodiek betreft. 3. De behandeling of begeleiding is niet bedoeld als omgangsbemiddeling tussen de gescheiden ouders.

De focus ligt op het verbeteren van het welzijn van het kind en het verminderen van de ontwikkelingsbelemmeringen die voortkomen uit de echtscheidingsproblematiek. Verbetering van de onderlinge omgang tussen de gescheiden ouders kan onderdeel zijn van de aanpak, maar mag niet het primaire doel van de behandeling of begeleiding vormen. 4. Wanneer een rechtbank in het kader van een procedure over gezag of omgang het wenselijk acht dat een vorm van jeugdhulp wordt ingezet, kan zij – in overleg met ouders en zorgaanbieder – de gemeente verzoeken een dergelijke voorziening toe te kennen. De gemeente beoordeelt dit verzoek op inhoud en passendheid. Alleen als beide ouders of, waar relevant, het kind instemt middels een aanvraagformulier en de gemeente van oordeel is dat die vorm van jeugdhulp passend is, kan een maatwerkvoorziening worden toegekend. 5. De gemeente kan nadere regels vaststellen ter uitwerking van de criteria voor de inzet van behandeling bij complexe echtscheidingsproblematiek. Artikel 15. Eigen kracht en gebruikelijke hulp Wmo Wmo 16 1. De eigen kracht van de inwoner staat voorop. De Wmo gaat ervan uit dat inwoners primair zelf verantwoordelijk zijn voor hun zelfredzaamheid en participatie. Van inwoners wordt verwacht dat zij hun mogelijkheden benutten en, waar mogelijk, een beroep doen op hun sociale netwerk.

De gemeente stimuleert dat inwoners hun hulpvraag zoveel mogelijk samen met hun omgeving oplossen en zet daarbij in op het versterken van de samenredzaamheid. 2. Gebruikelijke hulp is de mate waarin de inwoner met behulp van gebruikelijke hulp het aanvaardbare niveau van zelfredzaamheid en participatie of het zich handhaven in de samenleving kan bereiken of behouden. Bij gebruikelijke hulp worden de volgende uitgangspunten gehanteerd: a. Personen binnen de leefeenheid van een bewoner zijn primair zelf verantwoordelijk voor het functioneren van het huishouden, de zelfredzaamheid en de participatie of het zich kunnen handhaven in de samenleving van de leden van die leefeenheid. b. Gebruikelijke hulp heeft een verplichtend karakter. Het hoeft niet te betekenen dat de leefeenheid deze hulp zelf uitvoert. De gebruikelijke hulp kan door de bewoner ook aan derden uitbesteed worden of met eigen financiële middelen ingekocht worden. c. Voor gebruikelijke hulp wordt geen (aanvullende) ondersteuning geboden vanuit de Wmo. d. Bij uitval van een persoon wordt door andere personen binnen de leefeenheid, al dan niet naast fulltime (vrijwilligers)werk of opleiding, zorggedragen voor een herverdeling en overname van de (huishoudelijke) taken, zorg- en begeleidingsactiviteiten. f.

De bijdrage die van kinderen en jongvolwassenen tot 23 jaar wordt gevraagd, is afhankelijk van hun leeftijd en psychosociaal functioneren. De uitgangspunten hiervoor zijn opgenomen in de nadere regels. Van volwassenen van 23 jaar en ouder wordt verwacht dat zij, ook wanneer zij een fulltimebaan hebben of een voltijdopleiding volgen, een meerpersoonshuishouden kunnen voeren. Het hebben van werk of een opleiding staat het leveren van gebruikelijke hulp daarom niet in de weg. Het verlenen van gebruikelijke hulp gaat voor op andere activiteiten van leden van de leefeenheid, waaronder maatschappelijke participatie. g. Fysieke afwezigheid van een huisgenoot belemmert het bieden van gebruikelijke hulp in beginsel niet. Van volwassenen wordt verwacht dat zij een volledige werk- of schoolweek, inclusief reistijd, kunnen combineren met het verrichten van (huishoudelijke) taken. Afwezigheid vanwege werk of opleiding kan er wel toe leiden dat de gebruikelijke hulp wordt uitgevoerd op momenten waarop de huisgenoot aanwezig is. h. Bij de beoordeling of en in welke mate er sprake is van gebruikelijke hulp worden in ieder geval de volgende aspecten gewogen: - de aard van de benodigde ondersteuning; - de mate van planbaarheid en uitstelbaarheid van de benodigde ondersteuning; - de frequentie en omvang van de benodigde ondersteuning.

Bij de duur van de ondersteuning wordt onderscheid gemaakt tussen een kortdurende situatie met uitzicht op herstel en een langdurige of chronische situatie waarin extra ondersteuning nodig is. i. Gebruikelijke hulp is niet of in mindere mate van toepassing als uit objectief onderzoek blijkt dat personen binnen de leefeenheid niet in staat zijn om (een aantal) taken over te nemen vanwege: - (langdurige) fysieke afwezigheid; - een beperking of een beperkte leerbaarheid; - (dreigende) overbelasting, waarbij het evenwicht tussen draagkracht en draaglast onder spanning staat. Wanneer de dreigende overbelasting wordt veroorzaakt door een combinatie van werk, gebruikelijke hulp en andere activiteiten dan werk en huishouden, gaan werk en gebruikelijke hulp voor. Het beoefenen van vrijetijdsbesteding kan het bieden van gebruikelijke hulp in principe niet in de weg staan. Bij (dreigende) overbelasting kan de indicatie van korte duur 17 zijn om de leefeenheid de gelegenheid te geven de onderlinge taakverdeling aan de ontstane situatie aan te passen. Hoofdstuk 4: Integrale toegang Artikel 16. Sociaal Team Krimpenerwaard Wmo | Jeugdwet 1. De gemeente zorgt voor een sociaal team als eerste aanspreekpunt voor de inwoner bij vragen over onder andere opvoedvraagstukken, begeleidingsvraagstukken, zelfredzaamheid en participatie.

Het sociaal team is laagdrempelig en wordt zo dicht mogelijk bij de inwoner georganiseerd. 2. Het Sociaal Team Krimpenerwaard biedt lichte en kortdurende ondersteuning, gericht op het versterken van de eigen mogelijkheden van de inwoner, de jeugdige, de ouders, het gezin, het sociaal netwerk en de sociale basis. 3. De ondersteuning door het sociaal team is erop gericht om problemen zo vroeg mogelijk op te pakken, waar mogelijk te normaliseren en het inzetten van zwaardere of specialistische hulp te voorkomen. 4. De ondersteuning door het sociaal team duurt in beginsel niet langer dan zes maanden en omvat in beginsel niet meer dan vijftien contactmomenten. 5. Als de hulpvraag daartoe aanleiding geeft, leidt het sociaal team toe naar een algemene voorziening, collectieve voorziening, maatwerkvoorziening, individuele voorziening of andere passende vorm van ondersteuning. Artikel 17. Toegang tot jeugdhulp via de gemeente Jeugdwet 1. Een aanvraag voor jeugdhulp kan door de inwoner schriftelijk, digitaal of telefonisch bij de gemeente worden ingediend met een daartoe vastgesteld (elektronisch) aanvraagformulier. Als uit de melding blijkt dat sprake kan zijn van een vraag om lichte en kortdurende ondersteuning, wordt in beginsel eerst bezien of het Sociaal Team Krimpenerwaard passende ondersteuning kan bieden. 2.

De gemeente neemt het besluit op een aanvraag uiterlijk binnen 8 weken na ontvangst van de aanvraag. 3. De gemeente legt het besluit op een aanvraag voor een maatwerkvoorziening vast in een beschikking. Hierin wordt in ieder geval vastgelegd: a. wat de hulp inhoudt, de omvang van de hulp en waarvoor de hulp bedoeld is; b. wanneer de hulp ingaat en, indien van toepassing, hoelang de hulp duurt; c. hoe en door wie de hulp wordt gegeven; en d. welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. 4. In spoedeisende gevallen zorgt de gemeente ervoor dat de inwoner de hulp krijgt die nodig is. De gemeente kan dan afwijken van de normale procedure, als dat nodig is. Het kan gaan om de volgende (tijdelijke) hulp in afwachting van een onderzoek van de gemeente: a. het vragen van een machtiging aan de kinderrechter voor gesloten jeugdhulp; b. het bieden van een voorziening voor maatschappelijke ondersteuning. Artikel 18. Toegang tot jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts Jeugdwet 1. De gemeente zorgt ervoor dat de jeugdige jeugdhulp krijgt, als de huisarts, medisch specialist of jeugdarts de jeugdige doorverwijst naar een jeugdhulpaanbieder. 18 2.

Jeugdhulp die na verwijzing door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts wordt geleverd door een aanbieder zonder contract met de gemeente, wordt niet vergoed als de gemeente vergelijkbare jeugdhulp kan bieden via een gecontracteerde aanbieder. 3. De gemeente stuurt over de jeugdhulp een besluit per brief naar de inwoner. Dit besluit voldoet aan dezelfde eisen als het besluit na een aanvraag bij de gemeente zelf, zoals beschreven in artikel 17 lid 3. Artikel 19. Toegang tot jeugdhulp via Veilig Thuis, gecertificeerde instellingen, rechter, OM of justitiële jeugdinrichting (JJI) Jeugdwet De gemeente zorgt voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing door Veilig Thuis, de gecertificeerde instelling, rechter, OM of justitiële jeugdinrichting naar een zorgaanbieder volgens de wettelijke kaders in de Jeugdwet. Artikel 20. Diagnostiek en behandeling van Ernstige Dyslexie (ED3) Jeugdwet 1. De toeleiding naar diagnostiek en behandeling voor Ernstige Dyslexie vindt plaats via het onderwijs en de dyslexiebehandelaar. Het onderwijs is verantwoordelijk voor het indienen van de aanvraag via een zorgaanbieder van dyslexiezorg. Deze zorgaanbieder dient vervolgens de aanvraag in bij de gemeente. 2. De gemeente kent een individuele voorziening voor dyslexiebehandeling uitsluitend toe indien is vastgesteld dat er sprake is van Ernstige Dyslexie (ED). 3.

De diagnose ED wordt bepaald volgens de criteria van ED en het Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling 3.0. 4. Jeugdigen die voldoen aan de criteria zoals benoemd in artikel 20 lid 3, komen in aanmerking voor vergoede dyslexiezorg. Dyslexiezorg kan worden toegekend aan jeugdigen met ED in het basisonderwijs tot 13 jaar, dan wel aan jeugdigen waarvan behandeling ED gestart is voor het verlaten van het basisonderwijs. Artikel 21. Melding Wmo Wmo 1. Een hulpvraag kan door of namens de inwoner bij de gemeente worden gemeld. Dit geldt als een melding van een hulpvraag Wmo. De melding kan schriftelijk, mondeling of telefonisch gedaan worden. Als uit de melding blijkt dat sprake kan zijn van een vraag om lichte en kortdurende ondersteuning, wordt in beginsel eerst bezien of het Sociaal Team Krimpenerwaard passende ondersteuning kan bieden. 2. De gemeente bevestigt de ontvangst van een melding schriftelijk. 3. De gemeente wijst de inwoner op de mogelijkheid gebruik te maken van gratis cliëntondersteuning en op de mogelijkheid om gedurende zeven dagen na de melding een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2, tweede lid, van wet te overhandigen. Hoofdstuk 5: Onderzoek Artikel 22. Uitnodiging voor gesprek Wmo | Jeugdwet 3 Jeugdwet| Dyslexie Centraal 19 1.

Een inwoner die zich met een hulpvraag voor jeugdhulp bij de gemeente heeft gemeld, krijgt na ontvangst van het aanvraagformulier een uitnodiging voor een gesprek. Het gesprek kan telefonisch plaatsvinden als dat voldoende is. 2. Een inwoner die zich met een hulpvraag voor de Wmo bij de gemeente heeft gemeld, krijgt na het eerste contact een uitnodiging voor een gesprek. Het gesprek kan telefonisch plaatsvinden als dat voldoende is. Als contact met de inwoner voor het maken van een afspraak niet mogelijk is, kan de gemeente hierover contact opnemen met een vertegenwoordiger of een andere betrokken persoon. Artikel 23. Het onderzoek Wmo | Jeugdwet De gemeente voert naar aanleiding van een melding of aanvraag zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk binnen zes weken, een onderzoek uit. Dit onderzoek wordt uitgevoerd in samenspraak met de inwoner en, waar mogelijk, met de mantelzorger, het sociaal netwerk of een vertegenwoordiger. Het doel van het onderzoek en het gesprek is om een goed beeld te krijgen van de hulpvraag, het gewenste resultaat en de persoonlijke situatie van de inwoner. Bij de start van het gesprek identificeert de inwoner zich met een geldig identiteitsbewijs. Als de inwoner een persoonlijk plan of familiegroepsplan heeft opgesteld, wordt dit bij het onderzoek betrokken. 1. De gemeente bespreekt met de inwoner de hulpvraag en welk effect hij wil bereiken.

In het gesprek onderzoekt de gemeente: a. de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de inwoner; b. het gewenste resultaat van de hulpvraag; c. bij jeugdhulp: of sprake is van opgroei- en opvoedproblemen, psychische problemen of stoornissen; d. bij ondersteuning op grond van de Wmo: de mate waarin sprake is van beperkingen in de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie; e. de mogelijkheden van de inwoner om op eigen kracht of met gebruik van algemene, collectieve of algemeen gebruikelijke voorzieningen tot een oplossing te komen waarbij de hulpvraag ook wordt bezien vanuit het uitgangspunt van normaliseren; f. de mogelijkheden van het sociaal netwerk en mantelzorger om een bijdrage te leveren; g. de behoefte aan ondersteuning van de mantelzorger; h. de wijze waarop de ondersteuning zo nodig kan worden afgestemd met andere voorzieningen en organisaties. 2. De gemeente informeert de inwoner, indien van toepassing, over de eigen bijdrage. 3. De gemeente verzamelt informatie over de situatie van de inwoner en het gezin die nodig is om de hulpvraag te beoordelen. Als het gaat om gegevens die de gemeente niet zelf mag of kan inzien of verkrijgen, dan vraagt zij aan de inwoner om die gegevens binnen een bepaalde termijn te leveren.

Van de inwoner wordt medewerking verwacht bij het aanleveren van de informatie die voor de gemeente noodzakelijk is om de aanvraag te kunnen beoordelen. Als de inwoner niet voldoende meewerkt kan dit betekenen dat de aanvraag niet in behandeling wordt genomen. 4. In het geval van (een vermoeden) van kindermishandeling en/of huiselijk geweld kan er gemeld en/of advies gevraagd worden bij Veilig Thuis. Dit advies- en meldpunt van de Rijksoverheid biedt 24 uur per dag 7 dagen per week advies en ondersteuning aan iedereen die direct of indirect is betrokken bij huiselijk geweld en kindermishandeling. 5. Bij de uitvoering van het onderzoek zorgt de gemeente ervoor dat de privacy van de inwoner niet verder wordt beperkt dan noodzakelijk, passend en wettelijk toegestaan is. 6. Als uit het onderzoek blijkt dat geen maatwerkvoorziening noodzakelijk is, bijvoorbeeld bij opvoedvragen, leidt de gemeente de inwoner zo nodig toe naar het Sociaal Team Krimpenerwaard. 20 Artikel 24. Het verslag Wmo | Jeugdwet 1. Bij Wmo-hulpvragen stuurt de gemeente de inwoner binnen zes weken na de melding een ondersteuningsverslag met de uitkomsten van het onderzoek naar de hulpvraag en de persoonlijke situatie van de inwoner. 2.

Voor hulpvragen over jeugdhulp stuurt de gemeente de inwoner een ondersteuningsverslag met de uitkomsten van het onderzoek naar de hulpvraag en de persoonlijke situatie van de inwoner. De inwoner krijgt de mogelijkheid om op dit verslag te reageren. 3. Als de gemeente meer informatie nodig heeft en het ondersteuningsverslag daardoor niet binnen de hiervoor genoemde termijn kan toesturen, informeert zij de inwoner hierover. 4. Uit het ondersteuningsverslag blijkt welk effect de inwoner wil bereiken en hoe dat kan worden gerealiseerd (ondersteuningsplan). Daarbij wordt gekeken naar de korte en de lange termijn. Het advies van een deskundige, indien van toepassing, komt terug in het verslag. 5. Als de inwoner in het kader van de Wmo een maatwerkvoorziening van de gemeente wil ontvangen, kan hij dit aangeven op het ondertekende ondersteuningsverslag. De gemeente ziet het ondertekende ondersteuningsverslag dan als een aanvraag. Artikel 25. De aanvraag Wmo | Jeugdwet | Awb 1. Voor een jeugdhulp-aanvraag: een aanvraag voor jeugdhulp kan worden gedaan zoals beschreven in artikel 17 lid 1. 2. Voor een Wmo-aanvraag: Als de melding leidt tot een aanvraag, wordt de aanvraag ingediend door middel van het door de inwoner ondertekende verslag van het gesprek, als bedoeld in artikel 24 lid 5. De gemeente neemt binnen 2 weken na ontvangst van de aanvraag een besluit. Artikel 26.

Versnelde aanvraag Jeugdhulp Jeugdwet 1. De gemeente kan beslissen dat voor inwoners die voldoende bekend zijn bij de gemeente een versnelde aanvraag wordt toegestaan. Een versnelde aanvraag is in ieder geval mogelijk in de volgende gevallen: a. de aanvraag is een herindicatie voor jeugdhulp; b. de aanvraag gaat over een bestaande voorziening die al is toegekend en het laatste ondersteuningsverslag is niet ouder dan 12 maanden; of c. als volgens de gemeente een beschikking kan worden gegeven zonder nieuw uitgebreid onderzoek. 2. Een versnelde aanvraag is niet mogelijk als: a. de inwoner en de gemeente het niet eens zijn over de in te zetten hulp; b. de aanvraag om een pgb gaat; c. als het om een complexe situatie gaat; d. de inwoner behoefte heeft aan een gewone aanvraag, bijvoorbeeld omdat de versnelde aanvraag te ingewikkeld is of een verslag wenst; of e. als het om omvangrijke hulp gaat. 3. De gemeente kan altijd besluiten om in een andere situatie toch akkoord te gaan met een versnelde aanvraag, maar kan ook altijd besluiten om af te zien van een versnelde aanvraag. Artikel 27. Versnelde aanvraag Wmo Wmo 21 1. De gemeente kan beslissen dat voor inwoners die voldoende bekend zijn bij de gemeente een versnelde aanvraag wordt toegestaan. Een versnelde aanvraag is in ieder geval mogelijk in de volgende gevallen: a.

De aanvraag betreft een herindicatie voor hulp bij het huishouden. b. De aanvraag heeft betrekking op een bestaande voorziening die al is toegekend en het laatste ondersteuningsverslag is niet ouder dan 36 maanden. c. De inwoner heeft een lopende Wlz-indicatie en vraagt een vervoers-, woon- of rolstoelvoorziening aan. Daarnaast staat de inwoner open voor hulp en zijn er geen zorgen over diens veiligheid. d. De aangevraagde hulp is bedoeld ter overbrugging van de aanvraag van een Wlz-indicatie. e. De toegekende voorziening of hulp voldoet niet meer en de gemeente kan zonder nieuw uitgebreid onderzoek een indicatie stellen. 2. Een versnelde aanvraag is ook mogelijk als de inwoner bemoeizorg heeft ontvangen en het noodzakelijk is dat de hulp snel kan worden ingezet. 3. Een versnelde aanvraag is niet mogelijk als: a. de inwoner en de gemeente het niet eens zijn over de in te zetten hulp; b. de aanvraag om een pgb gaat; c. als het om een complexe situatie gaat; d. als een jeugdige betrokken is bij de hulpvraag; e. de inwoner behoefte heeft aan een gewone aanvraag, bijvoorbeeld omdat de versnelde aanvraag te ingewikkeld is, en een verslag wenst; f. als het om omvangrijke hulp gaat; g. als het om te bereiken doelen gaat waar de inwoner mee moet instemmen (bij begeleiding). 4.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://krimpenerwaard.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/f46b6372-3086-4e73-85c7-8c00202e7901?agendaItemId=4402bc42-3dbb-4af5-a587-8646f3557c2b