Transcript gemeenteraad 28 maart 2022

een … Die naam Jan blijft nog wel weer in die fractie gehandhaafd. Er blijven natuurlijk wel een paar Jannen zitten. Maar wie wel afscheid neemt, is Jan Giethoorn. Die zal ik ook nog even wat toespreken en dan daarna doe ik er nog eentje en dan gaan we even pauzeren, lijkt mij. Dan kunt u het ook nog een beetje volhouden. Jan, jij bent raadslid vanaf september 2012 toen Jan Alting, die oude rot, waar ik het net al over had, die al zolang in de politiek zat hier en in de voorgangers van deze gemeente en ook daarbuiten, afscheid nam. Jouw voordeel was, is eigenlijk ook nog wel steeds, dat jij als oud-medewerker van, tegenwoordig noemen ze dat PostNL, ik weet niet of dat toen al zo heette, maar dat jij wel heel veel adressen kent, heel veel mensen kent. Zeker in jouw omgeving, natuurlijk ken je dat op je duimpje, zeker Nieuwlande, want Nieuwlande en Jan Giethoorn dat hoort wel bij elkaar. Dat kun je met een paar andere namen nog wel weer aanvullen, maar zeker hoor jij in dat rijtje thuis. In het dorp heb je ook al heel veel functies bekleed. Dat maakt jou ook zo interessant natuurlijk voor partijen om jou te ronselen om, nou ja, ronselen, om jou dan netjes te vragen om hun partij actief te worden. Jij koos uiteindelijk daarna voor Gemeentebelangen. Jan, jij was en bent ook niet iemand die altijd per se op de voorgrond wil treden.

Dat is een beetje in tegenspraak met wat je op het toneel of op het podium altijd doet als je muziek maakt. Maar dan moet je wel een beetje naar voren. Hoewel, ook daar zoek je altijd even zo de zijkant een beetje op. Maar je was niet iemand die daar echt in thuis voelde. Je vond ook dat je veel meer had, dat is ook echt jouw mening … Je hebt niet altijd met die mensen die nou eenmaal met de mond vooraan staan, met de grootste en vul zelf maar in. Dat je daar het meeste aan hebt. Het meeste heb je toch aan die mensen die op de achtergrond gewoon heel veel werk doen. Die stille krachten die vaak ervoor zorgen dat een vereniging of een dorp leefbaar is en ook overeind blijft. Dat is ook zo. Dat heb je ook altijd uitgestraald. Als je kijkt naar jouw bijdrage, het is altijd leuk als je naar de fractie naar Gemeentebelangen kijkt, daar zitten allerlei mensen van verschillende pluimages in. Dat kan ook wel in andere partijen zo zijn, maar dat zit toch qua ideologie soms wat dichter bij elkaar. Dat is nog een beetje van vroeger, zal ik maar zeggen. Maar bij Gemeentebelangen zit dat echt … Van alle kanten zijn mensen zo’n partij ingekomen. Ik weet niet of ik jou ermee beledig, maar je behoort een beetje tot de linkerkant, de linkerflank. Daar kom je nog op terug. Dat is heel goed.

In mijn ogen was dat zo, want dat blijkt ook wel een beetje uit de dingen die je zei of waar je bij betrokken was. Want laten we eerlijk zijn, jouw echte passie ligt toch niet bij politiek. Dat is geen geheim, denk ik. Dat is veel meer bij de betrokkenheid en de leefbaarheid van die dorpen en natuurlijk jouw accordeonspel. Daar kom ik zo nog even op. Maar ook, voor jou zijn er wel verbindingen trouwens. Ik weet niet of je je dat nog herinnert, maar jij hebt ooit een keer, dat is niet zo lang geleden trouwens, dat is ruim twee jaar geleden, ook bij een verbindingsfestival hier accordeon gespeeld. Je was en verbindend bezig met inwoners, terwijl je ook bezig was om op je accordeon te spelen. Bijzonder was ook altijd dat jij sprak ook altijd … Laat ik zeggen, jij wilde graag praten, je wilde graag spreken over de raad als raad en niet zozeer als partij A of partij B of partij C. Voor jou was de raad in brede zin belangrijk. Dat geldt voor meer mensen zo. Het ging voor jou soms ook niet snel genoeg. Dan kon je ook nog weleens zeggen van, pff, weet je wel, moet dat allemaal zo langzaam. Maar je hebt wel geleerd om geduld te hebben, omdat het vaak toch wel erg lang duurde voordat iets op de rol stond, dat het ook werkelijk gerealiseerd is. Daar moet je toch aan wennen.

Je hebt het idee dat het soms wel sneller zou kunnen, maar in de politiek wil iedereen ergens zijn of haar zegje over doen. “Dan is het maar net wie de meeste stemmen krijgt, om maar populair te zeggen,” schreef jij op de website van Gemeentebelangen. Het zijn jouw woorden, niet de mijne. Ik citeer jou maar even. Je vormde wat dat betreft, met jouw buurman, ook zo’n Jan, zo nu en dan een onafscheidelijk duo. Ik weet niet of je het weleens meegekregen hebt, maar jullie deden ook wel veel samen. Je reed samen, je ging samen. Bekend zijn de uitjes naar de excursies van het Recreatieschap Drenthe, maar elders ook. De griffie heeft jullie altijd bijnamen gegeven. Ik geef hun maar de schuld. Ik moet toch ergens de schuld neerleggen. Maar ik weet niet of dat ooit bij je gekomen is, maar jullie gingen in de wandelgangen … Het is toch goed geheim gebleven, moet ik zeggen, ze weten het niet. Jullie werden altijd als Buurman en Buurman betiteld. Jan, was jij ook niet zo’n die beet dat je zegt van, wat Marin nog weleens zegt, je moet niet van papier

voorlezen, je moet gewoon het uit het hoofd doen. Maar dat interesseerde jou helemaal niks. Als jij vond dat je het van papier moest voorlezen, dan deed je dat gewoon. Dat paste ook bij je. Daardoor kon je gewoon beter uit de verf komen. Als dat zo is, dan is dat zo. We zijn niet allemaal hetzelfde. Dat sierde je ook wel weer, dat je gewoon dat deed wat het beste bij jou paste. Daarmee was je toch wel zo nu en dan onverstoorbaar, ook wel vasthoudend aan jouw manier van werken. Je hield er wel aan vast. Dat is ook prima. Ik zeg het toch. Jan, ik dank jou voor jouw bijdrage. Jouw bijdrage aan die vele beslissingen die deze raad genomen heeft. Dat zijn er best nog heel veel, als je die bij elkaar optelt. Dank ook voor het feit dat je dicht bij jezelf bleef, dat je niet iemand anders probeerde te zijn of beter of nog anderszins dan wat je bent. Je bent gewoon dicht bij jezelf gebleven. Authentiek. Dat siert je. Dat is jouw kracht. Daar moet je vooral mee doorgaan. Je vergat nooit waar je voor stond of voor staat. Dat vind ik ook bewonderenswaardig als je dat volhoudt in al die politieke druk die eromheen zit. Dank je wel, Jan. Ontzettend bedankt voor de collegialiteit en voor je samenwerking. Je mag ook naar voren komen om een cadeau op te halen. De heer Giethoorn: Mooie woorden, burgemeester, Dank je wel.

Wat je ook al zei, ik ben geen man van de grote woorden en van de lange speeches. Maar ik denk, vandaag ga ik daar toch wat aan doen. Ik ga het toch een beetje bijspijkeren. Beste mensen aanwezig. Trouwens, ik moet even mijn bril. Geef mijn bril even. Marin, excuses, maar ik ga toch wel zo veel meer van papier doen. Ik heb de volgende zin boven mijn afscheidswoorden als gemeenteraadslid gezet. Hoogeveen blijft goed, maar het kan nog beter. De VVD begon al te lachen. Ik had dit een beetje gepikt natuurlijk van de VVD, maar die hadden hier niet echt succes mee. Maar ik vond het wel een mooie wens trouwens. Ik vond het echt wel een mooie wens. Maar het wordt wel lastig voor de VVD natuurlijk de volgende verkiezingscampagne, want wat moet je dan voor een leus bedenken? Ik had zo gedacht van, dan zeggen we bijvoorbeeld van, Hoogeveen is er niet veel beter op geworden, ik denk … O nee, moet ik even kijken hoor. Goed, het is wel lastig natuurlijk die leus. Dat wilde ik eigenlijk even zeggen. Want als je iets wat al goed is nog beter wil maken en dat lukt niet om dat te bereiken, wat moet dan de volgende keer de leus zijn voor de verkiezingen. Dan denk ik dat de leus, Hoogeveen is er niet veel beter op geworden, maar blijft wel gewoon goed, levert ook geen extra zetels op. Maar het is, zoals gezegd, wel een mooie wens.

Dan heb ik over Hoogeveen trouwens nog even iets tegenover Brand van Rijn. Want volgens mij hebben wij het altijd over de gemeente Hoogeveen, voor mij is dat normaal, de gemeente Hoogeveen, maar Brand zegt altijd gemeente Hóógeveen. Maar Brand legt wel graag de klemtoon ergens op, dat is ‘…’. Mijn eigen partij kwam onder andere met de leus, samen met u komen we verder. Dat is de zin waar dat ik me natuurlijk volledig in kan vinden. Tenminste, als dat samen opgevat mag worden als een oproep van de gemeente en de inwoners naar elkaar toe om er wat van te maken. Verder kwam ik ook nog de volgende zin tegen, ook van mijn eigen partij, wat we doen, doen we goed. Eigenlijk heel logisch dat we de dingen goed doen. Dat is ook logisch, maar niet altijd makkelijk natuurlijk. Want wanneer doe je iets goed en wanneer doe je iets niet goed? Voor een antwoord op die vraag zou je de sociale media makkelijk er even bij kunnen pakken, maar daar krijg je vaak ook niet de antwoorden natuurlijk waar je vrolijker van wordt. Verder vond ik de leus van de SP wel een mooie trouwens. Vooral omdat er een poging werd gedaan om die leus te serveren met een Drents sausje. Op zich verdient de leus zeker mijn waardering, want er is niks mis mee om te zeggen, doe eens even normaal mijn jongen. Wat kan daarop tegen zijn? Maar ik heb nog wel een tip voor de SP.

Misschien bij de volgende verkiezingen de receptuur van de Drentse saus aanpassen. Want was die saus wel pittig genoeg? Zat er wel genoeg tomaten in verwerkt? Zomaar even een paar leuzen die partijen de afgelopen tijd hebben gedeeld met de potentiële kiezers. Er zijn er nog veel meer, maar de verkiezingsprogramma’s blijven natuurlijk vier jaar geldig, zal ik maar zeggen. Houd ze in de gaten. Als raadslid mag je te allen tijde een motie indienen over een onderwerp dat niet op de agenda staat. Zo’n geval noemen we dan een motie vreemd aan de orde van de dag. De motie die ik vanavond in wil dienen, is trouwens er eentje voor de nieuwe gemeenteraad, omdat ik woensdag vanwege een andere installatie van een raadslid in de gemeente

Hardenberg er niet bij kan zijn. Dien ik die motie vanavond in. Nieuwe raadsleden, want er zijn vanavond natuurlijk ook al nieuwe raadsleden, dat vast goed, op de goede plek. Het staat niet op de agenda voor vanavond, maar ik constateer, want zo begint zo’n motie meestal, dat er op woensdag 30 maart 2022 een nieuwe gemeenteraad voor Hoogeveen wordt geïnstalleerd. Tevens constateer ik dat de tien partijen die aan de verkiezingen hebben meegedaan van alles hebben gedeeld tijdens de campagnes. Gemeenteraden hebben heel vaak behoefte om te evalueren of gedane afspraken wel worden nageleefd. Ik roep de nieuwe gemeenteraad hierbij dan ook op om de vele leuzen die de afgelopen tijd de revue zijn gepasseerd op gezette tijden te evalueren en ga even over tot de orde van de dag. Tenslotte, je ontkomt er niet aan, begroting Loohuis had het er ook al over, als je je in de politieke arena beweegt of waagt, zou ik zelfs willen zeggen, soms beslissingen moet nemen die tegen je eigen mening en principes ingaan. Ik moet zeggen dat mij dat weleens is overkomen. Ik denk ook dat ik daarin niet de enige ben. Een oude rot in het politieke vak heeft vaak het volgende tegen mij gezegd. Hij is er vanavond volgens mij niet, maar dan zei hij van, Jan, dat is politiek.

Soms was er dan iets waarover ik me zo genuanceerd mogelijk probeerde uit te laten om vervolgens dan weleens op te merken dat ik waarschijnlijk geen verstand van politiek had. Nu ik aan de finish ben aangeland, heb ik er toch wel een beetje verstand van gekregen, al zeg ik het zelf, maar begrijpen die ik het vaak nog steeds niet. Politiek moet blijkbaar ook altijd links of rechts zijn. Maar Frank Boeijen kwam ooit met de volgende mooie tekst op de proppen. Denk niet wit, denk niet zwart, Catharina, maar in de kleur van je hart. Vrij vertaald trek ik die zin dan door naar de politiek en maak ik ervan, denk niet alleen maar links, denk niet alleen maar rechts, maar vooral in de kleur van je hart, want dat klopt. Ik wens iedereen alvast heel veel succes in de komende vier jaar. Hopelijk gaat de nieuwe gemeenteraad onze mooie gemeente verder opstuwen in de vaart der volkeren en denken jullie nog eens aan deze politiek, misschien niet zo geschoolde, maar zeker goed willende collega terug, als jullie de leuzen van de tien partijen aan het evalueren zijn. Bedankt voor de aandacht. De voorzitter: Jan, Dank je wel. De motie zullen we verspreiden. We gaan er vanavond niet over discussiëren. Ik wilde even de afspraak maken dat degene waarvan bekend is dat ze normaal altijd kort van stof zijn en nu een wat langer verhaal houden, dat het omgekeerde ook geldt.

Dat de mensen die normaal lang van stof zijn, nu heel kort gaan doen straks. De heer Giethoorn: Voorzitter, mag ik hier nog even op terugkomen, want ik was eigenlijk wel benieuwd wie die motie eventueel zou steunen. De voorzitter: Ik heb niemand horen protesteren. Ik ga ervan uit dat die wel zijn weg gaat vinden, maar ik ga geen discussieronde openen. Daar ben ik nog steeds voorzitter voor. Dat is wel mooi, dan mag ik dat zelf allemaal bepalen ook nog. Als laatste voor de pauze, dan gaan wij even pauzeren, dan gaan we het tweede blok doen, Ina. Ga er maar eens voor zitten. Even rechtop. Beste Ina, je bent twee periodes in de gemeenteraad geweest. Niet meteen vanaf de eerste keer, want Jan zat nog toen als gekozen raadslid op weg naar het wethouderschap. Maar pas toen Jan wethouder werd, kon jij inderdaad in de raad gekozen worden. Je moet net, dat gold voor vele nieuwkomers op dat moment, dat blijkt ook wel, je moest je draai toch vinden en ook je positie weten te vinden. Dat bleek in het begin zeker. Zeker in deze politieke arena. Maar ik moet zeggen, dat ging wel heel snel. Dat ging echt wel redelijk snel bij jou. Natuurlijk word je dan geholpen, omdat je best wel een scherpe, analytische geest hebt. Je hebt snel dingen door. Je had natuurlijk ook ervaren krachten om je heen in de fractie en in het bestuur misschien ook wel van de partij.

Maar ook vooral, dat is toch wel belangrijk, jouw gedrevenheid om dingen waar je aan begint gewoon goed te willen doen. Daar kun je ook weleens last van hebben. Ik noem ze allemaal maar even op, want daar had je natuurlijk wel last van. Maar het is wel iets wat je vooruit drijft. Dat is wel een kenmerk van jou. Als ik zie wat je allemaal deed naast

dat raadswerk, soms ook nog in combinatie. Je had natuurlijk ook samen met jouw man een bed and breakfast. Dan heb je wel taken verdeeld en gedelegeerd, want dat kun je nou ook heel goed. Dat betekent dat hij heel veel doet en … Maar dat is dan voor jullie natuurlijk. Je hebt natuurlijk veel in de zorg gewerkt. Nog steeds werk je in de zorg. Dat kost ook ontzettend veel tijd en energie. Je bent mantelzorger. Je hebt ook nog in die periode best wel een zware studie gevolgd, in de afgelopen tijd, in de afgelopen jaren. Dan was het steeds wel weer een uitdaging om voldoende tijd te vinden voor dat raadswerk. Dat is toch gelukt, maar het heeft ook wel soms even momenten van even terugtrekken, even tot adem komen, want zo’n burn-out, daar zit je heel snel tegenaan als je niet oppast als je zo gedreven bent, zoals jij dat bent. Dat is op zich ook denk ik … Die combinatie is uiteindelijk ook wel goed gelukt. Je hebt nog een tijdlang het fractievoorzitterschap vervult. Heb je ook nog moeten doen en ook niet altijd in de makkelijkste periode van deze raad. Dat kwam er ook nog eens bij. Laten we ook niet vergeten, daarnaast heb je ook nog in het presidium gezeten, ook nog menig malen aan de voorzitterstafel gezeten om de discussies in de raad in het informerende blok en de debatrondes in goede banen te leiden. Wat wel opviel, is dat jij snel en primair kon reageren.

Dat gaat vrij vlot bij jou. Jij bent niet iemand die achterover gaat hangen en denkt van, hoe zal ik het eens doen? Nee, hop, we gaan het zo doen, zus, zo, gezien, klaar. Soms gaat het ook scherp. Soms dan is het ook even, dan komt het er even fel uit. Dat is allemaal niet met kwade bedoelingen. Dat moet ik er meteen even bij zeggen. Maar juist vanuit jouw overtuiging dat je het meeste had om gewoon duidelijk en om gewoon te zeggen, dit vind ik of daar moeten we heen of dit … Dan was je in ieder geval op de hoogte van welke kant je met jou op moest gaan. Natuurlijk deels ook wel door ongeduld, laten we ook eerlijk zeggen, dat is natuurlijk ook wel een beetje zit het erin, maar vooral om duidelijkheid te geven. Want zaken, ik zei het net ook al, konden nog weleens lang duren. Daar kon je niet altijd geduld voor opbrengen. Zeker als het om e-mails ging. Als je daar last van had en bijvoorbeeld als je spammail had, dan moest er natuurlijk snel en betrokken gereageerd worden. Als dat niet gebeurde, dan was … Je bent altijd iemand die snel even een appje stuurt naar Cindy zo van, los dat even op, Cindy, help, toe, nu, gisteren en niet vandaag. Cindy heeft het overleefd. Die is nog steeds met veel plezier aan het werk. Maar die had haar eigen methodes ook wel om het op een goede manier te doen, zodat het leek alsof het heel snel ging.

Maar daar gaan we niet over uitweiden hoe dat werkt. Gaat u dat maar eens even ontdekken straks. Gewoon snel even allemaal een mailtje sturen vandaag naar de griffier met een opdracht. Kijken hoe dat gaat. Maar vooral, ik zeg het nogmaals, de vasthoudendheid, de betrokkenheid en de enorme inzet en drive, want dat kwam wel naar voren. Die heb je wel laten zien. Dat heb je ook onlangs nog weer laten zien bij de behandeling van de plannen van Green Planet. Dat was wel heel duidelijk aanwezig in jou. Ondanks alles, Ina, hoop ik toch dat je hebt genoten van de acht jaar in de raad. Dan denk ik, misschien ga je er nog iets van zeggen. Maar goed, ik zeg het toch maar zelf. Maar ik besef me toch ook wel terdege, moet ik zeggen, dat met het wegvallen van een van die tijd en soms energieverslinders zijnde, het raadswerk, als dat verdwijnt, ook weer tijd en ruimte ontstaat straks voor jouw andere werkzaamheden en hobby’s. Ik hoop ook dat je daar dan ook die tijd en energie weer in gaat stoppen en die balans ook weer op een goede manier weet te vinden. Dan heb je mensen om je heen die je daar ook heel goed bij kunnen helpen, denk ik. Dank voor jouw inzet. Dank ook voor steun die je aan ons, maar ook aan mij op gezette tijden ook hebt gegeven. Daarvoor ontzettend veel dank. Ik wil je graag een bos bloemen en het cadeau daarvoor overhandigen.

Toen ik zei van, je wilt vast nog wat zeggen, toen schudde jij, of knikte jij van, dat ga ik zeker doen. Bij deze, ga je gang. Mevrouw Prins-Vosmeijer: Ik was ook niet iemand van hele lange bijdrages, geloof ik, maar ik hou het vanavond kort. Vandaag mijn laatste woorden als raadslid in deze Raadzaal. Dat is best wel raar. Na acht jaar als raadslid, daarvoor drie jaar als secretaris van de fractie van Gemeentebelangen hier in de raad te hebben gezeten, komt er een eind aan een mooie en leerzame periode. Veel mooie dingen heb ik mogen meemaken. Veel fijne mensen heb ik mogen ontmoeten. Veel bijzondere veerhalen mogen horen. Een prachtig netwerk

mogen opbouwen. Daar ben ik heel erg dankbaar voor. Maar niet alles was mooi. 2020 was een jaar dat ik niet snel zal vergeten. Het was het jaar waarin de coalitie van Gemeentebelangen, ChristenUnie en het CDA viel. Het was een jaar waarin ik echt teleurgesteld werd in een partij en in een deel van diens politici. Maar ook dat is politiek, wordt er dan gezegd. Jan Giethoorn zei het net ook al. Ik zou graag een speciaal woord van dank willen uitspreken aan de griffie. Karel gaf daarnet al … Refereerde er al aan. Het team van de griffie wat altijd voor ons klaarstond en ons adviseerde. Onvermoeibaar, ondersteunend en altijd bereikbaar, ook ’s avonds en in de weekenden. Dank aan alle collega’s voor de fijne samenwerking. Als laatste wil ik de nieuwe raad heel veel succes met elkaar wensen. Ik hoop voor hen dat het een mooie en leerzame periode zal worden. Geniet ervan. Het is een voorrecht om hier te mogen zitten. Ik zal ze zeker blijven volgen. Tot zover. De voorzitter: Dank je wel. We gaan straks verder, maar ik wil nu graag de vergadering even schorsen tot kwart over negen. Een versnapering even halen. Dan weer snel hier terug zijn. Dan gaan we om kwart over negen verder. Schorsing De voorzitter: Dames en heren, ik heropen de vergadering. Aan de orde het afscheid nog steeds van een aantal raadsleden, of liever gezegd bijna de helft van het aantal raadsleden.

We gaan nu met het blokje raadsleden korte, middellange termijn verder. Laten we nu dan maar verdergaan met degene die opkwam, die afging, die weer opkwam, die weer afging, die weer opkwam, die weer afging, die weer opkwam, maar nu weer afgaat, Wolter Dekker. Beste Wolter, we staan alweer bij een afscheid van jou als raadslid. Je weet ook niet meer wat je moet zeggen. Ik bedoel, dan heb je alles al een beetje benoemd. Dan al heb je alle kwalificaties al gehad. Je hebt ook alles al meegemaakt als raadslid. Verschillende periodes. Als raadslid zelf natuurlijk, want je bent ook twee periodes raadslid volledig geweest. Maar de laatste keer toch wel een beetje de buddy van Lisa. Op het moment dat Lisa zwanger was, was jij degene die dat verving. Gedeelde smart is halve smart, of hoe noemen ze dat tegenwoordig? Maar dat was echt wel heel modern. Dat was gewoon een zwangerschapsverlof. Wat is er dan mooier dat een man dat kan vervullen voor een vrouw. In dit geval hebben jullie dat met verve gedaan. Maar de laatste keer, dat was in oktober vorig jaar. Gewoon weer volledig full swing naar binnen. Na het vertrek van Inge Oosting kwam je weer in de raad. Als ik naar al die bijdragen, al die jaren dat ik jou ken hier, ik heb jou inhoudelijk nog nooit kunnen betrappen op een jojobeleid.

Maar dat gedrag van jou de laatste jaren van inkomend en uitgaand en vertrekkend raadslid laat toch een ander beeld zien. Maar goed, dit keer was het wel bewust gepland, dacht ik, denk ik. Die zwangerschap niet, maar wel het afscheid wat je zou doen. Maar je stond eigenlijk op plaats vijf van de kandidatenlijst van de Partij van de Arbeid voor de gemeenteraadsverkiezingen. Dan hou je er toch al rekening mee dat je afscheid gaat nemen. Dat was toch wel een beetje ingecalculeerd. Want zelfs de lijsttrekker van de Partij van de Arbeid heeft daar geen rekening mee gehouden, verklaarde hij nog op de verkiezingsavond. Met een beetje dromerig gevoel vier, maar vijf raadszetels en dan de verkiezingsavond. Wolter mag blijven. Hij hoeft geen afscheid te nemen. Maar dan toch de definitieve uitslag, Mark Tuit passeert jou met voldoende voorkeurstemmen. Toch afscheid. Hoewel ik weet, jij zult de eerste zijn die zegt, daar heb ik helemaal geen bezwaar tegen. Daar heb ik ook helemaal geen problemen mee. Zo werkt het. Ik had er ook al geen rekening mee gehouden. Maar of dit het definitieve afscheid totaal gaat worden wat we nu gaan uitspreken, want je wordt natuurlijk wel weer netjes opvolgend raadslid. Er hoeft maar wat te gebeuren, ik kijk Lisa niet aan hoor, dan zijn we weer zover. Ik zei het al, zoveel keren afscheid nemen, maakt het ontzettend moeilijk om origineel te zijn.

Dat is me ook niet gelukt. Maar daarom toch nog een paar karakterschetsen die ik al eerder heb genoemd. Dat zijn gewoon de karakterschetsen die je hebt blijven laten zien. Jij creëert altijd om je heen een sfeer van rust. Dat is een hele bijzondere gave. Wat dat betreft misschien naar buiten toe niet, maar naar binnen wel. Dat kan ik niet zo goed

beoordelen. Maar naar buiten toe straal je rust uit. Je straalt vrolijkheid uit. Je hebt humor. Vooral betrokkenheid. Dat kwam vooral in de pauzes naar voren. Natuurlijk in het debat ook wel, maar daarbuiten bij die vijver in de buitenlucht steevast de rokers verzamelhoek, daar moest je bij zijn, want dat zijn toch uiteindelijk soms ook wel, mag ik het zo zeggen, niet de meest gezonde mensen, maar wel de meest vrolijke mensen zo nu en dan. Ik rook zelf ook sigaren. Dat kan ik dan makkelijk zeggen. Een positief, kritisch raadslid met een nuchtere down tot earth benadering was het. Die heel ingewikkelde dossiers heel snel weet terug te brengen tot de essentie. Dat kan ook iedereen begrijpen, want jij gebruikt taal waardoor ook heel veel mensen het gewoon helemaal goed kunnen volgen, zonder dat je dat nog eens keer met allerlei voetnoten moet uitleggen. Dat is een gave van jou. Dat is echt een kwaliteit. Heintje Davids gaan we het niet over hebben. Je hebt wel aangegeven, door al die afscheiden, ik hoef geen cadeaus meer. Klaar. Krijg je dan ook niet. Want dat cadeau wat daar voor jou staat, of schuin voor jou staat, dat is een beetje het cadeau wat afscheidnemende raadsleden krijgen. Dat cadeau heb je al. Bloemen wilde je ook niet. Dan moet je toch iets. Ik wil ook niet jou met lege handen laten vertrekken. Doen we dan ook niet zo. Zo zijn we ook niet.

We hebben een speciaal cadeau voor jou gemaakt. Kijk even goed naar dat kunstwerk. Het kunstwerk zelf heb je al. De symboliek die dat inhoudt, de kleuren van Hoogeveen, met toch een doorkijkje in het midden, zodat je het zicht op Hoogeveen wel houdt, heb ik net begrepen, is toch wel een beetje de symboliek van het glaswerk wat voor jou staat. Kijk er nog maar even naar, want dat krijg je niet. Maar wat je wel meekrijgt, is toch wel een klein cadeautje. Namelijk de houder waar het kunstwerk in staat. Dan denk je, waarom dan? Die heb ik al. Je krijgt een tweede. Want deze heeft een andere inscriptie dan de eerste. Want de eerste heeft geen rekening gehouden met de periode dat je nu in de raad gezeten hebt. De tweede weer wel. We zijn niet zo flauw dat we zeggen, lever de eerste in, dan krijg je de tweede. Die mag je ook houden. Jij bent het enige raadslid die en een afscheidscadeau heeft, maar twee houders voor het kunstwerk. Dat ga ik jou graag overhandigen. Als je even naar voren wil komen, krijg je van … Toch bloemen. Je wilde het niet, maar krijgt het toch. Als je denkt van, ik ga straks het publiek in en dan gooi het als een … Dat moet je ook zelf weten. Maar alsjeblieft de bloemen en het is iets kleiner, maar als je het goed voelt, het is echt een houdertje wat erin zit, met de juiste inscriptie. Gefeliciteerd. De heer Dekker: Dank je wel.

De voorzitter: Wilde je nog wat zeggen, Wolter? De heer Dekker: Ja, even kort. De voorzitter: We moeten nog een foto maken. Moet je weer lachen natuurlijk. Dat is niet zo makkelijk, maar … De heer Dekker: Dank je wel voor de mooie woorden. Dan moet je weten dat ik vanochtend nog geprobeerd heb onder het afscheid eigenlijk uit te komen van vandaag. Ik dacht, wat een poppenkast. Volgende week dan zit ik hier weer in de raad en dan word ik hopelijk benoemd, als jullie niet dwars gaan liggen, als opvolgend raadslid. Is dat niet een hele goede reden om te zeggen, vanavond helemaal geen aandacht eraan. We zeggen gewoon, Wolter is niet meer in de raad, maar die gaat volgende week gewoon weer vrolijk verder. Maar dat kon niet. Het moest toch allemaal officieel. Als het dan officieel moet, dan moet het maar. Dan sta ik hier ook weer om nog even kort wat te zeggen. Ik heb de laatste periode best weer als mooi ervaren. Het was een beetje bijzonder, omdat we begonnen met in de tijd dat het corona was, ik kende de collegeleden niet. Het is allemaal op afstand en echt elkaar leren kennen. Voor iemand die inderdaad ook het een beetje moet hebben van de informele contacten en zo, dat is een beetje lastig. Uiteindelijk lukt het steeds beter. Ik vond het ook een leuke club. Ik wil geen causaal verband suggereren of zo, maar sinds ik er was, was het eigenlijk ook alleen

nog maar gezellig in de raad. Daarvoor was er nog weleens wat. Maar dat ging eigenlijk steeds beter. Zo spontaan Erik-Jan. Zo kan het ook. Maar ik vond het leuk. Ik heb me ook altijd een beetje als de keeper, de vliegende keep beschouwd van de fractie. Ook de komende tijd weer. Ik heb echt nooit rekening ermee gehouden, zelfs in ons campagneteam niet, dat wij vijf zetels zouden halen. Ik dacht, zet mij maar op vijf. Als er dan weer een keer wat aan de hand is, dan roep je mij maar op. Dan ben ik er weer. Zo zit ik er ook nog steeds in. Misschien is het aan de orde, misschien niet. Dat gaan we vanzelf zien. Daar horen natuurlijk ook bedankjes bij. Allereerst aan jullie allemaal voor de collegialiteit, gezelligheid en deskundigheid. Ik heb best nog weer ook veel mogen leren van jullie. Want het is een nadeel een kleine fractie, maar het is ook een voordeel. Lisa en ik konden gewoon even kort bij de kapstok ons standpunt bepalen over een kwestie. We waren even drie minuten aan het appen en we waren eruit. Heel handig als je allebei pragmatisch bent en vooral ook zoekt naar oplossingen. Ik wens jullie allemaal toe blijvende inzet voor Hoogeveen. Blijven zoeken naar verbinding. Kijk je in verkiezingscampagnes, dan ga je allemaal zoeken naar waar de verschillen liggen.

Maar straks is het de bedoeling dat we gaan kijken waar de overeenkomsten liggen en dat we samen gewoon weer het beste doen voor Hoogeveen. Misschien zie je mij nog weer een keer terug in de raad. Anders gewoon heel graag weer als eerste opvolgen. Dank jullie wel. De voorzitter: Dank je wel, Wolter. Dan de volgende is de derde Jan van Gemeentebelangen. Jan Knol. Jij kwam in november 2011 in deze raad. Sindsdien heb jij altijd, niet op die plek, ook op andere plekken, in de raad gezeten, maar wel altijd in de fractie van Gemeentebelangen. Je was de opvolger toen van Dick Schuldink. Heel veel mensen kennen hem dan ook niet meer als raadslid, maar ik mocht hem nog een paar maanden meemaken in die tijd. Je bent toen, maar dat ben je nu ook nog steeds, een bekend persoon in het Hollandse Veldse. Daar heb je ook je maatschappelijke betrokkenheid, ook wel een beetje je ziel en zaligheid liggen. Bij het dorpshuis, bij de smederij, bij het seniorenplatform. Ik heb het net al verklapt, jij bent een van dat beroemde duo, Buurman en Buurman. Het is niet voor niks dat jullie ook hier naast elkaar zitten. Het zijn gelukkig nog niet de oude kereltjes van die andere … Het wordt toch altijd wel voorgezegd. De muppets. Dat past helemaal niet bij jullie.

Hoewel ik denk, als je daar dan zo een beetje aandacht aan besteed, jullie hebben toch wel een beetje ergens een soort talent voor toneelspelen. Moet je daar nog weleens een keer een mooie rol in kunnen vervullen. We zullen eens kunnen of we in De Tamboer nog eens een keer een plekje daarvoor vrij kunnen maken. Dan kan Jan Giethoorn weer op de accordeon enzovoort. Jan, ik heb jouw gezicht nog nooit op onweer zien staan. Dat is altijd heel bijzonder. Als je jou aankijkt, altijd een beetje twinkeloogjes. In ieder geval niet in de raad. Het kan best zijn dat in de fractie dat anders lag, want daar heb ik natuurlijk geen zicht op. Maar jij bent altijd een van de mensen, als je die ziet, daar word je altijd vrolijk van. Jij hebt altijd een smile en altijd een … Dat zie je ook. Een kenmerkende glimlach, afgewogen, ook wel een beetje rustig. Een nuchter type. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Ook die grote die beter. Komt straks vast nog wel in jouw toespraak. Want kort en krachtig, weet je, dat is jouw motto. Kort en krachtig, dat is meer dan voldoende. Bij jou maak je de kop niet zo snel gek, wat je ook probeert, maar het lukt niet. Trouwens nog even iets over die kop van jou. Dat vind ik altijd wel heel opvallend. Nou ook weer. Ik weet niet, als je Jan … De helft van het jaar is hij gewoon poepbruin. Dat is gewoon echt jaloersmakend als je dat ziet. Dat is gewoon zo.

Als hij op vakantie gaat, dan zie je er altijd zo uit. Je hoeft niet te weten wanneer hij gaat, want dat kun je gewoon zien. Als hij weer thuis is, dan weet je gewoon, Jan is op vakantie geweest. De rest van het jaar, ik weet niet of hij het bijhoudt of dat het gewoon een natuurlijk proces is, maar hij heeft altijd een bruin hoofd. Volgens mij ook geen vakantie op de Noordpool. Wilde ik nog aanbieden, maar dat gaat hem niet worden. Er zit geen zon. Er zit wel zon, maar niet voldoende zon. Want jij wil minimaal toch vijftien, veertien, dertien uur zon per dag, anders dan red je dat niet om zo mooi bruin te worden. Jan, een aimabel mens ben jij. Met een scherp oog voor belangen van dorpen. Daar kom je ook voor op. Leefbaarheid. Natuurlijk Hollandse Veld, hoog in het vaandel, maar dat geldt ook voor alle andere dorpen. Dank voor jouw jarenlange inzet. Best een lange periode

in deze raad gezeten. Op de achtergrond, jij blijft natuurlijk wel altijd betrokken in het maatschappelijk leven. Ben ik van overtuigd. Misschien niet meer in de politiek, maar dan toch wel in heel veel organisaties die allemaal een beroep op jou gaan doen. Mensen in Hollandse Veld, als u nog een vrijwilliger … O nee, dat ga ik niet doen. Ik had beloofd dat ik dat niet zou gaan doen, want anders heeft hij ze allemaal morgen aan de deur staan. Jan, ontzettend bedankt. Voor jou ook het cadeau. Kom naar voren om de bloemen en het cadeau op te halen. De heer Knol: Ik wil eerst natuurlijk iedereen bedanken voor de mooie tijd. Sommige dingen, ik heb natuurlijk alles meegemaakt. Ik heb de oppositie, als collegepartij. Daar zit echt een verschil in. Alhoewel ik moet zeggen, nu de laatste tijd met het zakencollege zat het toch anders in elkaar. Je zag dat iedereen toch wel weer tot bloei kwam. Iedereen kon zijn zegje doen. Het zal toch anders in elkaar. Dat vond ik wel mooi. Wat of het straks wordt, dat is aan de nieuwe raad. Maar wat ik ook nog wel even mee wil geven aan de nieuwe raad, Jan Steenbergen had het er ook al over, commissies. Waarom zeg ik dat? In het verleden, met Wolter Dekker heb ik het er ook weleens over gehad, hadden wij bijvoorbeeld de RO-groep. Dan ging je als RO-groep even met zijn allen om de tafel.

Dan kwam er een bepaald onderwerp tevoorschijn, of we gingen met zijn allen naar de locatie eens kijken van, wat is daar nu aan de hand? Dan kwam je tot een heel ander inzicht. Of wat er de laatste tijd gebeurt, ieder heeft zijn eigen zegje. Ik denk van, daar moet je vanaf. Dan zou de raadsvergadering korter kunnen. Kan, zeg ik. Dat ligt aan iedereen natuurlijk. Ik weet, als er een bepaalde partij, die kwam hij net al te horen, die zegt van, daar gaan we voor. Ik ben benieuwd wat dat gaat worden. Ik zal niet direct zeggen welke partij, want dan voelen ze zich ook gelijk nog in hun hemd gezet misschien. Maar verder, ik wil iedereen bedanken. Ik heb ook vooral … Het is niet alleen de raad, wanneer als dat je de raadsvergadering hebt. Wat we gemist hebben, dat was met de coronatijd, de gesprekjes na die tijd. Ik denk, dat moet je weer terug. Als dat weer goed komt, dan kijk je ook weer tegen iedereen … Kijkt ook iets tegen elkaar anders. De politiek moet je op een gegeven moment na die tijd ook loslaten. Voor sommigen zal dat moeilijk wezen, maar het kan. Ik denk dat dat heel belangrijk is. Dan heb je ook andere onderwerpen waar je het is even over hebt. Of over het thuisfront, wat of daar gebeurt. Want dat wordt vaak vergeten. Er zit ook iemand thuis die op jou wacht, of wat dan ook. Want er is wat gebeurd. Dat hebben we nu, de laatste tijd, ook al meegemaakt.

Ik denk, jongens, veel succes in de komende tijd. Bedankt. De voorzitter: Jan, bedankt. Dan blijf ik toch maar even bij de fractie van Gemeentebelangen, Adrie. Adrie Vos. Beste Adrie, ook jij gaat afscheid nemen. Jij bent in december 2018 in de raad gekomen, in deze periode. De man, mag ik dat zo zeggen, van Nieuw Moscou. Met hart en ziel ook daaraan verbonden. Een beetje stevige persoonlijkheid. Dat bedoel ik niet alleen maar van uiterlijk, maar ook wel even in de activiteiten die je onderneemt. Je zet je schouders eronder. Bijzonder vind ik dat wel in jouw grote passie of hobby, hoe moet je het noemen, oude tractoren. Dat past wel een beetje bij jou, zeg ik altijd. Als je jou ziet, dan denk ik meteen aan tractoren en aan kracht en aan trekkracht enzovoort. Dat straal je dan ook wel uit. Misschien, ik zeg het maar even voor mijn eigen, had je ook wel in een andere bestuursperiode raadslid willen zijn, in deze periode, los van alle perikelen. Maar die twee jaren van corona, dat was niet eigenlijk jouw dingetje, zal ik maar zeggen. Jij moet het echt hebben van persoonlijk contact. Je moet het hebben van mensen ontmoeten. Dat digitaal vergaderen, dat vind je eigenlijk helemaal niet zoveel. Het liefst ga je gewoon op pad bij mensen. Dat was toch twee jaar lang een beperking.

Dat is toch wel jammer dat dat in deze periode is voorgekomen, want het liefst had je dat natuurlijk anders gezien. Maar ik denk, heel veel mensen met jou hoor, dat dat zo is. Je houdt ook niet van conflict. Je zoekt ze ook niet op. Je bent meer de man van harmonieuze verhoudingen. Dat vind je belangrijk. Ik zei het al, persoonlijk contact en vooral goede verbinding houden met de achterban. Dat is ook iets wat jij altijd belangrijk hebt gevonden. Hou die verbinding met de achterban. Hou die verbinding met die samenleving. Ook de interesse op duurzaamheid, de energietransitie, dat is jouw veiligheid. Aantrekkelijk

wonen is ook een aandachtspunt waar je aandacht voor gevraagd hebt. Helaas, moet ik ook zeggen, moest je de laatste tijd ook wel wat vergaderingen laten lopen. Had natuurlijk alles te maken met de thuissituatie, de ziekte van je vrouw, waardoor je echt, mag ik wel rustig zeggen, fulltime mantelzorger was en bent. Maar je ziet ook wel dat jij, ondanks die zware en moeilijke periode, dacht van, er zijn geen andere dingen belangrijker dan het thuisfront. Daar leg ik mijn prioriteit neer. Het raadswerk komt dan wel op de tweede plaats. Zo is het ook. Zo zou het leven op moeten zijn. Dat past ook bij jou. Je bent een familieman. Zeker als echtgenoot, vader en opa straal je dat uit. Ik ben ook bijzonder blij om te horen dat jouw vrouw donderdag weer thuiskomt. Dat dan hopelijk een periode van betrekkelijke gezondheid weer kan starten. Dat die vervelende periode van de afgelopen maanden dan ook voor jou voorbij is. Ik zou dan ook zeggen, Adrie, als stille kracht op de achtergrond komen wij jou vast nog wel ergens tegen, want je bent natuurlijk niet uit samenleving weg. Daar blijf je ook al actief, al was het maar op die oude tractor. Ik moet hem nog een keer voorbij zien komen, maar het lijkt me een prachtig gezicht. Dank je wel voor jouw collegialiteit. Voor jou ook natuurlijk het cadeau en de bloemen.

De heer Vos: Goedenavond mensen, zoals de heer Loohuis net ook zei, we hebben een vervelende periode gehad, zowel in de raad als privé. Gelukkig zijn we nu in een stadium dat wij hopelijk ons gezinnetje weer bij elkaar kunnen krijgen, dat niemand uit de deur is. Ik kom nog een keer met die ouwe tractor bij jou voor de deur staan. Desnoods de huifkar erachter. Dan gaan we een rondje maken door het mooie Nieuw Moscou. Mensen van de oude raad en mensen van de nieuwe raad, allemaal heel veel succes gewenst en hopelijk tot ziens. De voorzitter: Dat zal nog wat worden, op de tractor. Dan de man links van mij, Klaas Kroezen. Twee periodes nu lid van deze raad. In het dagelijks leven, hoe kan het ook anders waar hij in deze raadsperiode zich allemaal mee bezig heeft gehouden, als docent aan het Roelof van Echten College. Dan ben ik altijd jaloers, want een van die vakken gaf ik zelf, maar hij geeft niet alleen geschiedenis, maar ook Frans en maatschappijleer en decaan. Speciale aandacht voor leerlingen die verder in het leven willen, om ze te begeleiden voor allerlei vragen en antwoorden vooral te voorzien natuurlijk.

Wat ik wel altijd ook bijzonder gevonden heb, heeft niets met het raadswerk te maken, maar jouw internationale georiënteerdheid, internationale contacten die je met scholen in Italië onderhield en ook het Erasmus + project, dat zegt niet zoveel mensen misschien wat, maar onderwijsmensen denk ik wel. Ook Europa was altijd wel een beetje ook een blik waar … Je wil ook de blik naar Europa hebben voor kinderen. Het is niet alleen maar je lokale omgeving, het is niet alleen maar je land, maar het is meer dan dat. Dat is ook niet zo verwonderlijk dat jij in die hoek ook in het raadswerk actief was, want jij bent betrokken bij jongeren, jij bent betrokken bij het onderwijs. Dan heb je daar een gevoel bij. Dat was ook in jouw bijdrage in de raad altijd te merken, als het over jongeren ging. Dan hebben we het nog niet eens over jouw betrokkenheid bij de kindergemeenteraad. Want als er één was die je vroeg, naast nog een paar anderen, maar jij was daar zeker ook bij van, die vinger ging omhoog. Bij sommige dingen bied je dan even wat lopen, maar hier was je altijd wel bij, want dit vond je echt, echt belangrijk. Hoogeveen, de meest kindvriendelijke gemeente van Nederland maken, dat was en is nog steeds een beetje jouw drive ook om dat te doen.

Maar vooral ook voor al die jongeren, het maakt niet uit van welke achtergrond of van welke hoek uit Hoogeveen ze ook komen of uit de dorpen, je wil dat ze een gelijke kans krijgen om een goede start te maken in hun leven. Daar kun je jou voor wakker maken. Daar kun je jou dag en nacht voor wakker maken, als het nodig is, om je echt daarvoor in te zetten. Ontwikkelingskansen, startkansen, dat is belangrijk naast jouw passie van duurzaamheid, milieu, energie, energietransitie, zon op dak, noem ik dan maar even, dat zijn echt allemaal onderwerpen waar je je echt bij betrokken voelt. Ik citeer jou even. Ik heb ook maar eens even een citaat van jou opgezocht. Daar zit het allemaal wel in. Jij zegt, “ik wil verbindingen maken tussen de lokale politiek, onderwijs, jongeren, duurzaamheid en Europa. Daarmee, daar gaat het om, Hoogeveen een thuis

voor iedereen te maken.” Je bent daar ook prima geschikt voor, ook door jouw rustige en weloverwogen manier van optreden. Scherpe geest, goed kunnen, maar ook goed willen luisteren. Niet meteen zeggen van, zo moet het en zo zie ik het. Nee, jij neemt het in je op. Anderen mogen ook hun inbreng hebben. Ook met een heel groot hart voor mensen met wie je samenwerkt. Dat hoor je ook om je heen, dat je mensen in hun waarde laat en vrijheid geeft om ook hun ideeën naar voren te brengen. Die onderwerpen blijven belangrijk. Ik ben er ook van overtuigd dat jij ook in die onderwerpen actief bent. Hetzij ter ondersteuning toch nog wel van de fractie, want op zich, je blijft natuurlijk wel in die politiek actief. Niet als raadslid direct, maar wel in de politiek. Wie weet? We komen jou op diverse terreinen nog tegen. Je zult ons als raad, denk ik, nog wel kritisch blijven volgen op die terreinen, als dat nodig is. Dank daarvoor. Dank voor je jarenlange inzet en betrokkenheid. Het ga je ook bijzonder goed. Voor jou natuurlijk ook het cadeau met de bloemen. De heer Kroezen: Hij doet het. Daar sta je dan, na acht jaar. Ik heb een hele speech voorbereid, want ik denk, ik neem ook mijn kans. Maar ik denk ook van, wij hebben hier al een keertje eerder tot twee uur gezeten, dat wil ik u niet meer aan doen. Ik hou het kort.

Of kort, in die zin van, het sluit aan bij wat de burgemeester gezegd heeft. Ik zal me vooral richten ook op … Ik had een paar thema’s die ik zou willen bespreken of even willen noemen. Maar de één doe ik wat uitgebreid, de ander doe ik wat korter. Want zoals ik al zei, zoals de burgemeester al zei, ik ben leraar geschiedenis, Frans en maatschappijleer. Ik kon het altijd mooi verweven met mijn raadswerk. Als ik ook even terugblik op de afgelopen maanden, ik kon mijn leerlingen meenemen in het proces hoe het dan ook gaat met een politieke partij. Je stelt je kandidaat. De ledenvergadering gaat erover. Dat vinden leerlingen best wel interessant als je uit je eigen ervaring kunt vertellen. Dat heb ik altijd ook steeds gedaan om die leerlingen betrokken te krijgen bij die politiek, of het lokaal is of landelijk, dat doet er eigenlijk niet toe. Dat heb ik ook altijd enorm bijzonder benadrukt. Maar ik heb ook altijd gezegd, bij geschiedenis heb je ook met staatsinrichting te maken en met politiek, bij politiek gaat het ook om beslissingen nemen. Er moeten op een gegeven moment besluiten vallen. Maar ook respect voor degenen die een ander standpunt hebben en die idealen verwezenlijken. Daar ga ik even wat dieper op in. Ik heb hier een button op gedaan. Dat is de button van Jong Hoogeveen. Dan zie je het logo van de high five.

Ik zag een keertje, een aantal maanden terug, op een T-shirtje van een leerling van mij de Franse spreuk, je suis comme je suis. Ik ben zoals ik ben. Dat bracht mij weer aan het denken van, je wilt jongeren graag dat zij zichzelf zijn, dat ze zichzelf kunnen ontwikkelen, maar dat heb ik zelf ook weer meegemaakt in de raad hier. Want ik kwam uit een comfortzone en ik ging weer met iets nieuws beginnen. Dat vond ik best wel spannend. Vooral ook, ik heb het altijd op papier gezet, maar toch, een van die dingen was ook om jongeren, die zijn nieuwsgierig, willen zichzelf zijn en willen zich ontwikkelen. Acht jaar geleden zijn we begonnen met de children zone, de kindzones vanuit het CDA. Dat was een succesvol programma in Rotterdam. Maar hoe ga je dat vertalen naar de Hoogeveen situatie? Dat is de afgelopen jaren flink uitgebouwd in jong Hoogeveen. Daar wil ik toch op blijven hameren, om dat door te blijven ontwikkelen, want het blijft niet bij deze acht jaar, het moet volgens mij gewoon verdergaan. Ik noem in dit geval de activiteiten van de talentontwikkelaars. Ik ben ook heel blij met Hoogeveen on Stage, dat die ook weer geld en subsidie krijgt vanuit de gemeente. Want dat wil ik toch benadrukken, dat is een bijzonder uniek project hier in Hoogeveen. Want we hebben hier als enige gemeente in Drenthe een unieke samenwerking tussen gemeente, onderwijs en bedrijfsleven.

Maar ook dat hiermee de kansen voor alle kinderen gelijk blijven. Want alle kinderen maken kennis op die middag met het bedrijfsleven. Niemand uitgezonderd. Ook moest ik even denken aan een Stichting Leergeld, waar we ook druk mee zijn geweest. Ook dat is voor mij een reden geweest om daarmee aan de slag te gaan. Dat lag op zijn kont. Samen met oud-raadslid Hilma Mastwijk hebben we dat toen weer opnieuw leven ingeblazen. Dat programma van Jong Hoogeveen en Stichting Leergeld, daarmee hebben we de laatste jaren heel veel kinderen kansen gegeven. Ik weet niet om hoeveel het gaat. Dat interesseert mij ook eigenlijk helemaal niet. Maar we weten gewoon dat we op die manier een verschil kunnen maken. Dat moet in de toekomst doorgaan. Dat kan ook

doorgaan. Want we hebben een mooie subsidie gekregen van 100.000 euro van de Alliantie Gelijke Kansen. We moeten dat geld daarvoor echt goed gaan gebruiken. Ik moet een stukje overslaan. Ik had al een rode pen bij me voor het schrappen van de dingen. Een van de andere idealen was ook bij mij de duurzaamheid, wat ook al benoemd werd. Daar ga ik zeker ook mee verder. Ik zal daar de fractie zeker in ondersteunen. Maar ik wil toch vandaag even wijzen op het krantenartikel in de Hoogeveen Krant, pagina 2,3. Daar kun je er nog wat meer over lezen, over duurzaamheid en de groene daken. Daar ga ik verder niet op in, want anders dan komen we nog niet om twee uur thuis. Dan ook wel even wat van de afgelopen twee jaren. De samenwerking is de afgelopen twee jaren sterk verbeterd. De samenwerking daarvoor noem ik maar ingewikkeld. Ik vond het ook best weleens lastig. Maar ik heb altijd voor ogen gehouden, ook respect geven aan degene waar je het niet mee eens bent. Dat is de basis van de democratie. Een aantal maanden geleden kwam ik een artikel tegen over de politiek van Jacinda Ardern, de premier van Nieuw-Zeeland. Misschien ken je haar al. Ze spreekt over de politiek van de vriendelijkheid. Dat sprak mij erg aan. Tegen leraren in opleiding, stagiaires, zeg ik altijd, probeer je eigen weg te vinden, maar ook vriendelijkheid, goed zijn voor de naasten.

Dat gold ook voor mijn weg vinden in de gemeenteraad. Ik wil er iets over zeggen, over deze politiek. De politiek gaat over inhoud en houding. Elke politicus heeft profileringsdrang. Dat kunnen we zien als kracht. Bij profileringsdrang worden standpunten scherp en duidelijk neergezet. Je kunt radicaal verschillen van mening, maar het houdt niet in dat je onvriendelijk tegen elkaar moet doen. Vriendelijke politiek zorgt voor verbinding. Vriendelijkheid zorgt ook voor empathie, het inleven in de ander. De problemen van onze tijd vragen empathie. Denk maar aan de vluchtelingen uit alle landen die hier zijn, maar ook de klimaatveranderingen. Dat vraagt empathie voor de aankomende generaties. Dat is een mooi bruggetje naar de democratie, want verkiezingen zijn eigenlijk het feestje van de democratie. Zoals de burgemeester het net ook al zei, we zijn onder de vijftig procent gezakt. Dan moest ik ook even weer denken aan jongeren. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat jongeren meer betrokken raken hier bij de lokale politiek? Daar heb ik een paar suggesties voor. Ga nu al investeren in jongeren van veertien jaar, want over vier jaar mogen ze meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen. De kindergemeenteraad is in de coronatijd niet doorgegaan. Maar het is een hele mooie manier om kinderen hier duidelijk te laten maken hoe het hier in de raad werkt.

Probeer dat weer op te pakken en alle steun te geven. Maar wat ik ook wel heel belangrijk vind, zorg er ook gewoon voor dat hier jaarlijks alle examenkandidaten naar het gemeentehuis komen en in gesprek gaan met wethouders, met ambtenaren, met gemeenteraadsleden, zodat ze een politiek gevoel krijgen bij deze plaats en weten wat hier gebeurt. Volgens mij liggen er best wel heel veel kansen om het lage opkomstpercentage te vergroten. Hoe mooi zou het zijn dat het democratische feestje echt als een feest wordt ervaren. Ik heb geprobeerd als raadslid voor en achter de schermen een bijdrage te leveren aan het algemeen belang van Hoogeveen, op een manier die bij mij past. Je suis comme je suis, zoals ik al zei. Het contact met andere raadsleden heb ik altijd als zeer waardevol ervaren, maar ook verrijkend, een ander gezichtspunt, een andere visie. Het heeft mij heel veel gebracht. Tot slot. Ik moet op een gegeven met ook een beslissing nemen om te stoppen. Vandaar dat ik nu naar het eind ga. Voordat ik dat ga doen, wil ik eerst mijn gezin bij deze bedanken, want die kijken nu vanuit verschillende plaatsen uit Nederland mee, voor hun steun. In het bijzonder voor mijn lieve vrouw Ymie. Ze vroeg al van, duurt dat weer erg lang? Dat kreeg ik ook op een gegeven moment toen het twee uur was.

Waar blijf je toch? Wat is er aan de hand? Zorgen, ook bij het thuisfront, kunnen best weleens het gevolg zijn als het wat langer duurt. Goed, politiek is ook wat meer in ons gezin gaan leven. Ik wens de raadsleden die doorgaan en de nieuwe raadsleden die woensdag zullen worden beëdigd wijsheid, vriendelijkheid en geduld toe in de komende periode. Bedankt voor jullie aandacht. De voorzitter: Klaas, bedankt. Dan Peter Scheffers. Peter, jij bent vanaf maart 2014 lid van deze raad. Je moest toen eigenlijk nog wel een beetje je positie verwerven en een beetje uit de schaduw treden van de toen roemruchte, mag ik wel zeggen, Cees Slottje. Die overigens, als we daar over betogen ging, nog lang niet lang

niet klaar was geweest als hij hier had gestaan als eerste om afscheid te nemen. Dat was echt iemand, die gaf echt les. Ook de raad gaf hij les. Maar het is gelukt, moet ik zeggen, dat je daar heel snel onder die schaduw weg kwam, want vanuit jou zo geliefde sociaalliberale achtergrond en uitgangspunten wist je wel invloed uit te oefenen op menig raadsdiscussie die hier gevoerd is. Altijd met een blik op de inhoud. Daar ging het om. Het ging met een blik op de inhoud, zonder op de man of vrouw te spelen. Altijd op een gepaste toonzetting, maar zo nu en dan wel met wat voorzichtige nuances. Want als het lastig werd in een discussie, dan verontschuldigde je je al op voorhand met een vorm van, het spijt me dat ik het zeggen moet, maar, en dan zegt hij het toch. Dat was echt wel de manier waarop jij die discussie inging. Politiek, kun je zeggen wat je wilt, maar heeft mede ook ervoor gezorgd dat je jong bent gebleven. Want zelden heb ik mensen meegemaakt die als ze werden gevraagd van, schat eens in hoe oud Peter is, dat ze het bij het rechte eind hadden. Dat werd echt ver onder jouw werkelijke leeftijd geschat. Want je ziet er jong uit, je ziet er fit uit en dan ga ik niet exact het jaartal noemen, maar je bent al in de tweede helft van de zeventig. Dat geeft aan dat je een heel jonge uitstraling hebt. Dat komt ook mede omdat je ging met de tijd mee.

Je bleef niet vastzitten in wat in het verleden goed was of wat zich altijd … Jij wilde meegroeien, je wilde meedenken. Ik denk dat jij iemand bent die daar een toonbeeld van is, die daar open voor is blijven staan, die dat ook gedaan heeft. Je bent altijd in voor nieuwe inzichten, ook voor nieuwe ideeën. Wel een druk bezet man. Dat ben je altijd geweest. Met volle agenda’s. Maar altijd toch weer ruimte om anderen ook mee te nemen in je werk. Bijvoorbeeld als voorzitter van de werkgeverscommissie voor de griffie, waar je al langere tijd deel van uitmaakte. Fractievoorzitter, zes jaar geweest van die acht jaar. Twee jaar geleden, dat was van tevoren al aangekondigd, de switch. Dan heeft Marin het overgenomen en is toen fractievoorzitter geworden. In de eerste periode nog als eenmansfractie. Nu met zijn tweeën. Over straks praten we niet meer. Maar in die periode ben jij altijd een proactief raadslid geweest, met aandacht vooral voor de gezonde, financiële positie van Hoogeveen. Dat is altijd belangrijk geweest. Ook toen er nog geen financiële problemen waren, hamerde je er toen al op. Vooral door Hoogeveen te laten benutten. Benut alsjeblieft de goede ligging van Hoogeveen en zorg daar ook voor. Benut dat. Nut dat uit. Doe dat ook in samenwerking met de gemeenten om ons heen. Creëer werkgelegenheid, maar vooral ook betere onderwijsvoorzieningen.

Dat is ook altijd een thema voor jou geweest. Peter, we weten op dit moment dat jij bent een moeilijke tijd doormaakt met jouw gezin. Dat is ook geen geheim. Ik denk dat ik namens heel veel mensen praat om jou alle mogelijke steun daarvoor toe te zeggen. Op dit moment eigenlijk nog gewoon een dankwoord. Een dankwoord voor jouw inbreng, maar ook voor jouw kritische geest, voor jouw altijd wel typische D66-geluid, maar ook in het vertrouwen dat je mensen hebt gegeven om dingen te doen die ze hebben gedaan in de vrijheid die jij ook mensen in je omgeving, in de fractie, in de raad, maar ook bij de griffie hebt gegeven. Dank daarvoor. Voor jou ook het welbekende cadeau en de bloemen. De heer Scheffers: Voorzitter, ik zou misschien het eerste raadslid geweest zijn vanavond die niks wilde zeggen, want dat was ik echt van plan. Ik dacht bij mezelf, ik heb vier jaar lang, of acht jaar lang hier wat gezegd, misschien wel veel te veel gezegd. Ik dacht, ik zeg vanavond eens een keer niks. Maar ik wil toch een paar kleine dingetjes zeggen. In eerste instantie wil ik wat zeggen over de werkgeverscommissie. Samen met Bert en met Hetty hebben we de laatste jaren de werkgeverscommissie gevormd. Wat doet die werkgeverscommissie? Die zorgt dat eigenlijk de griffie een beetje in zijn kracht komt te staan. Ik moet zeggen, jullie als raad moeten echt heel dankbaar zijn met zo’n prachtige griffie.

Dat is het eerste wat ik daarover wil zeggen en misschien ook het laatste. Die griffie ondersteunt jullie. Zonder die griffie kon het raadswerk niet goed gedaan worden. Maar ik wil die raadsleden die heel veel vragen stellen en waarvan je kunt zeggen, is dat wel nodig om die aan de griffie te stellen, toch even op het hart drukken, kijk even voordat je de vraag stelt of je die niet zelf kunt oplossen. Maar goed, dat is even een hele kleine kritische kanttekening. Eigenlijk, ik wil helemaal niet zo graag naar het verleden kijken. Ik kijk veel liever naar de toekomst. Ik wil alleen maar deze raad, eigenlijk de nieuwe raad heel veel wijsheid toewensen voor de komende formatie. Dat is het enige wat ik

daarover wil zeggen. De afgelopen uren, niet alleen de afgelopen uren, hebben heel veel mensen mij gevraagd, wat ga je dan doen? Dat is moeilijk. Twee dingen. Ik ga wat meer bewegen. Ik begin een verkeerde kant uit te groeien. Ik ga wat meer bewegen. Een hoop mensen snappen nu niet wat ik zeg, maar ik ga ongeveer voor 100.000 van mijn werknemers zorgen. De voorzitter: Als het goed is, levert dat ook nog een aantal lekkere producten op. De heer Scheffers: Ik kom een keer bij u. De voorzitter: Kijk eens aan, een tractor, honing, ik weet allemaal niet wat we nog … Beste raadsleden, u kunt nog suggesties via mij indienen, als dat nodig is. Dan kom ik bij Philip Oosterlaak. Philip is er niet. Hij is ziek. Hij zit ziek thuis, maar hij kijkt zeker mee, heeft hij gezegd. Ook hij krijgt een aantal woorden van mij in zijn richting. Alleen hij kan geen toespraak houden. Hij kan hem nog schriftelijk indienen, denk ik, als het nodig is. Of hij heeft iemand gemachtigd, dat weet ik niet. Maar Philip, dan maar op deze manier even op afstand. Je bent op 14 juli 2016 raadslid geworden hier. Dat is ook best nog wel een markante datum. Quatorze juillet voor de Fransen. De herdenking van de bestorming van de Bastille. Eigenlijk daarmee het begin van de Franse Revolutie. Dat is toch wel een beetje ook wel vergelijkbaar met van die revolutionaire ideeën die we al binnen Philip schuilen.

Ook al zou je dat niet altijd aan de buitenkant zien, maar zo beleeft hij dat denk ik wel. Een markante verschijning, denk ik, ook in deze raad. Altijd met zijn bekende spijkerjack. Ik hoop ook wel dat hij in die jaren weleens een keer een ander gekocht heeft, maar ik ben niet zo modegevoelig dat ik dat allemaal bijhoud. Maar dat was Philip. Zo kon je hem herkennen. Wat voorover gebogen. Dat wel. Altijd met een kleine, maar toch wel een beetje naar binnen gekeerde glimlach. Zo ken ik Philip een beetje. Niet lang van stof. Snel tot de kern van de zaak. Tenminste, naar de kern van de zaak volgens de SP. Ik bedoel, daar dachten sommigen weleens wat anders over. Ook voor hem een citaat. Ik was nog even op zoek van, wat dreef hem richting die SP of wat vond hij daarvan? Dat heeft hij heel duidelijk uitgesproken. Maar hij zei, “ik zit bij de SP, omdat onze partij samen met u en ik blijft strijden voor een betere wereld. Een samenleving waar niet alleen de rijken het goed hebben, maar iedereen.” Einde citaat. Dat betekende natuurlijk vooral Philip zijn focus ook op het sociaal domein. Hij sprak zich uit voor betaalbare voorzieningen, ruimhartig minimabeleid, iedereen een dak boven je hoofd, rechtvaardige inkomensverdeling, betaalbare gezondheidszorg. Ben ik reclame aan het maken voor het verkiezingsprogramma van de SP of … Maar dat is wel waar hij voor stond.

Hij is natuurlijk echt een enorme … Dat zullen best wel veel mensen weten, maar hij is echt een enorme ervaren rot in het vak, in dat politiek activisme. Want los van het feit dat hij al decennia lid is van de SP, maar hij had al raadslidervaring opgedaan. In Culemborg was hij al raadslid geweest. Hij was Statenlid. Toen hij weer terugkwam naar Drenthe is hij Statenlid geweest. Het mooie is, wat ik van Philip wel vind en vond, dat is, hij had wel historisch perspectief. Dat is natuurlijk voor historisch altijd prettig. Want hij wist altijd wel de link te leggen met het verleden en ook met de veenarbeiders en met de coöperaties die daar het gevolg van waren. De omliggende dorpen, de geschiedenis die met elkaar verbonden was en de lijnen naar het heden. Dat vond ik altijd mooi dat hij dat kon. Ook moet ik zeggen, mijn complimenten, voor zover je daarover kunt spreken, maar de manier waarop hij zijn taak als mantelzorger vervult. Dat is echt een … Ik vind dat best wel bewonderenswaardig hoe hij dat doet. Dan de digitale vergaderingen, Philip. Je bent nu weer de klos. Je moet weer digitaal naar ons kijken. Maar dat was wel even wennen. Ook voor jou. Volgens mij was die verbinding bij jullie in Nieuwlande niet altijd … O sorry, in Nieuweroord niet altijd even goed. Dat stoorde nogal eens in het begin.

Ik moet zeggen, het laatste anderhalf jaar, jaar, heb ik daar niks meer van kunnen merken. Er is iets gebeurd met die wifiverbinding. Ik hoop de goede kant op. Je wist ook weer sneller nu na verloop van tijd de knoppen van de camera en het geluid te vinden, want dat wilde ook nog weleens haperen in het begin. Dat je dan een half verhaal had gehouden, maar iedereen moest maar roepen van, het geluid staat niet aan. Maar je