D22 HOZO, jubileummagazine HOZO 25 jaar.pdf

PDL is erg persoonsgericht, omdat je echt kijkt naar wat de cliënt op dat moment nodig heeft. Daarom is het kijken naar de mimiek van de cliënt ook van belang. “Het doel is om de cliënt zich bij PDL veilig en geborgen te laten voelen. Daardoor neemt de angst af. Zorg dus dat alles wat je nodig hebt voor de wasbeurt binnen handbereik ligt. Je mag namelijk niet meer bij de cliënt weg. Benoem ook alles wat je gaat doen en zorg voor oogcontact. Dat is heel belangrijk.” Daarnaast zijn er bepaalde middelen die gebruikt worden. Denk aan het gebruik van vochtige washandjes in plaats van water. Ook ligt er een bruin glijzeil onder het steeklaken van de cliënt. Dat helpt bij het draaien van de cliënt. Regelmatig wordt er gebruik gemaakt van aangepaste kleding, borden of bestek. Bij PDL zijn alle disciplines belangrijk. “We werken met een heel groot team samen om te zorgen dat iemand zo comfortabel mogelijk is. De specialist ouderengeneeskunde, de ergotherapeut, de fysiotherapeut, de logopedist en de diëtist.” De zorg is gemoderniseerd. Maar het kan altijd nog beter. “Als je PDL nog beter wilt invoeren, is een RollAssist nodig. Daarmee kunnen we cliënten op hun zij rollen. Juist nu we steeds zwaardere zorg krijgen, is dit ideaal. Dan hoeven we die cliënten niet meer met z’n tweeën te helpen. Dat werkt erg efficiënt.”

44

45

BEWONERS

MANNEN IN DE ZORG

Anekdotes van bewoners Bewoner: “Wij hebben een trio.” Iedereen schiet in de lach. “Vroeger dronk ik altijd wijn. Mijn buik moet je eigenlijk zien als een wijnvat en het kraantje hangt eronder ;)”

Bewoner: “Hoezo lachen jullie. Wij lopen toch gewoon met z’n drieën naar boven. Pieter Scheringa (58) heeft altijd al als kok gewerkt. Eerst een paar jaar in de horeca, maar al snel kwam hij in de keuken te werken bij verschillende zorginstellingen. Sinds tien jaar doet hij dat vier dagen in de week met plezier in Parkwijk.

“Wat ben je dun, ontbijt jij wel.”

Als Pieter aankomt begint hij met de administratieve zaken zoals bestellingen doen en menu’s maken. Daarna gaat hij samen met een collega aan de slag in de keuken. “Vrijwel iedere dag komt de leverancier optijd in de ochtend de bestellingen bezorgen. We halen dit op en zorgen ervoor dat het bij ons in de koeling komt te staan. Vervolgens ga ik soep en jus maken. Ook zetten we de toetjes en bijgerechten klaar voor de warme maaltijd.” Uiteindelijk gaat de keuken de kant en klare maaltijden opwarmen zodat het optijd klaar is. Na de maaltijd is er een collega die helpt met het afwassen van alle vieze borden en bestek.

Bewoner: “Dan doe ik toch gewoon mijn blousje open ;).”

Bewoner: “Dat hoeft niet hoor, we zijn het toch zo weer vergeten.”

“In de horeca moet je altijd in de weekenden en op feestdagen werken. Hier heb ik toch wat meer flexibiliteit. Daarnaast hangt er ook een ontspannen sfeer in Parkwijk. Dat is in de reguliere horeca wel anders.”

Werkzaamheden

Medewerker: “En dat terwijl u er niks mee verdient.”

Medewerker: “Zal ik iets voorlezen voor jullie?”

Waarom horeca in de zorg?

“De groentjes komen eraan” Bewoner: “Zit ik dan achter de ramen.”

46

“Ik wil er elke dag toch voor zorgen dat de cliënten lekker hebben gegeten.”

Eten

Tegenwoordig eten de bewoners regelmatig buitenlandse gerechten. “Vaak wel twee keer in de week. Niet alleen maar meer Hollandse pot. Ze vinden het juist fijn om divers te eten.” Een hoop van het eten komt kant en klaar binnen, maar toch blijft het voor Pieter een uitdaging om er iets leuks van te maken. “Ik wil er elke dag toch voor zorgen dat de cliënten lekker hebben gegeten. Dat waarderen ze en laten ze me ook weten. Daar doe ik het voor. ” 47

ONZE RADEN Cliëntenraden In de afgelopen 25 jaar zijn de Cliëntenraden steeds meer betrokken bij de ontwikkelingen binnen HOZO. Het bestuur wil namelijk graag dat de cliënten en vertegenwoordigers van de cliënten ook inspraak hebben in de organisatie. Daar hadden de bewoners ook belangstelling voor.

Ondernemingsraad In 25 jaar HOZO zijn er leuke, spannende en lastige vraagstukken voorbij gekomen in de Ondernemingsraad. Denk aan de nieuwbouw van alle locaties en de nieuwe uniformen van onze medewerkers. Daarnaast waren we ook betrokken bij het werven van een nieuwe bestuurder. Dat was voor ons als OR een nieuwe ervaring. Wij zien als OR dat HOZO zich in de afgelopen 25 jaar heeft ontwikkeld tot een professionele zorgaanbieder. Hierin zien wij een rode draad terug. Een rode draad in de zorg die HOZO geeft aan de medewerkers. Je ziet dit onder andere terug bij het aantal medewerkers die al langer in dienst zijn bij HOZO. De waardering naar het personeel is terug te zien in de presentjes en complimenten gedurende het jaar. Ook staan de deuren altijd open om naar binnen te gaan voor een praatje of andere zaken. Wij zien een veilig werkklimaat. Er zijn kansen die je kunt pakken binnen HOZO om te werken aan persoonlijke en professionele groei. Kansen die HOZO biedt maar ook een openheid om zelf met ideeën en kansen te komen. Bijvoorbeeld deelname aan de OR. Dat geeft een andere kijk op de organisatie en je kunt wat betekenen voor je collega`s.

En ontwikkelingen waren er genoeg! Binnen de ouderenzorg, maar ook binnen HOZO zelf. Dit vraagt om een steeds professionelere organisatie, met gemotiveerde en gekwalificeerde medewerkers in alle functies. Bewonerstevredenheid (en ook medewerkerstevredenheid) is daarvoor de beloning. De Cliëntenraden spreken hun grote waardering uit voor de dagelijkse inzet van alle medewerkers, vrijwilligers en directie. De Cliëntenraden zullen hun uiterste best doen om de organisatie te helpen met alle mooie en ambitieze plannen voor de cliënten en bewoners. We zullen de kwaliteit van leven van de cliënten blijven waarborgen. We hebben gezien wat er in de afgelopen 25 jaar binnen HOZO is gepresteerd. Daarom vertrouwen we erop dat het de organisatie ook lukt om de nieuwe toekomstplannen te realiseren. Namens de Cliëntenraden, Wil van Maris

Wij als OR hopen ook de komende jaren ons steentje bij te kunnen dragen aan een leuke, uitdagende en gezonde organisatie. Groeten de OR, Saskia Siriphant, Cynthia Meijer, Frans van Hensbergen, Laura Rusman en Leondo Klassen

VVAR Binnen Nederland wordt het door zorginstanties steeds belangrijker gevonden dat personeel zeggenschap krijgt bij zorginhoudelijke onderwerpen. Ook is het van belang dat zij hier een advies over uit kunnen brengen. Deze zeggenschap wordt vormgegeven binnen een VAR, VVAR of ZAR (Verpleegkundige, Verpleegkundige en Verzorgende of Zorg-Adviesraad).

Raad van Toezicht De Raad van Toezicht is trots op de belangrijke positie die HOZO in het afgelopen 25 jaar in Hillegom heeft verworven. Dit is met name gelukt door de grote inzet en betrokkenheid van onze medewerkers en vrijwilligers. Wij willen hen daar dan ook hartelijk voor bedanken!

48

Ook binnen de HOZO is een paar jaar geleden een VVAR opgericht. Op initiatief van de nieuwe bestuurder, Daniëlle van Veen, wordt er nu nagedacht over de toekomst van de VVAR. Er is daarom een kerngroep opgericht, zodat de VVAR opnieuw opgezet kan worden volgens de richtlijnen van V&VN. In deze kerngroep zitten: Nuella Otte, Fieneke Reinderink en Riekie Puyenbroek.

Voor ons allen staat de zorg voor onze cliënten en bewoners centraal. We hopen en verwachten dat we met dezelfde inzet en betrokkenheid de komende 25 jaar weer klaarstaan voor allen die dat nodig hebben.

Wij gaan de komende tijd nadenken over een nieuwe missie, visie en nieuwe doelstellingen. Zo kan de VVAR binnen HOZO een duidelijke plek en functie innemen. Hierin zullen we niet alleen nadenken over de plek en functie bij HOZO, maar ook over de wijze waarop onderwerpen aangedragen en/of gekozen kunnen worden. We zijn trots op wat de organisatie allemaal al bereikt heeft. Wij zullen namens de VVAR de aankomende jaren beroepsinhoudelijke adviezen geven. Zo hopen we de kwaliteit van de zorg te waarborgen en verbeteren.

Namens de Raad van Toezicht,

Groetjes,

Henk Waling

Nuella, Fieneke en Riekie

49

JUBILARIS

HIJ/ZIJ VAN

40 jaar in dienst De zussen Ria en Marieke Schuuring hebben een hart voor de zorg. Ze zetten zich beide al jaren met liefde en plezier in voor de bewoners van Bloemswaard. Marieke (58) is al bijna veertig jaar in dienst en Ria (62) werkt zelfs al meer dan veertig jaar bij de organisatie.

Het begin Ria werkte eerst in de bibliotheek, maar dit was maar een baan van een jaar. “Daarom was ik op zoek naar een nieuwe baan. Ik had al eens stagegelopen in Bloemswaard en dat vond ik erg leuk. Toen zag ik een advertentie voorbijkomen in de krant en ben ik gaan solliciteren.” Marieke is een aantal jaar later door Ria ook in Bloemswaard komen werken. “Ria kwam thuis en vertelde dat ze een invaller zochten. Ik was werkzoekende en geïnteresseerd. Toentertijd ben ik komen helpen en eigenlijk altijd gebleven. “ Ria heeft op verschillende afdelingen gewerkt. Maar ze kan het beste werken met dementerende ouderen. Hetzelfde geldt voor Marieke. Ze heeft altijd op de PG-afdeling gewerkt. Zo zei ze: “In oud Bloemswaard was afdeling drie psychogeriatrie. Ik hielp altijd graag de bewoners die wat meer in de war waren. Toen ben ik naar de PG-afdeling gegaan. Momenteel werk ik op afdeling vijf in Bloemswaard. Dit is ook een psychogeriatrie afdeling.”

Dan werd er op het bord gezet wie er daarna gingen helpen met de kamers schoonmaken. Er waren namelijk geen zorgwerkzaamheden meer de rest van de dag. Dat is nu heel anders.”

Waarom werken in de zorg? Het werken met mensen en aandacht geven aan de bewoners maakt het werken in de zorg voor de zussen leuk. Ria: “Het geeft een voldaan gevoel als iemand weer netjes in de kleren zit en zich lekker en gelukkig voelt.”

Zij van de Tuinen Britt van den Burg (21) is 1,5 jaar geleden als leerling verzorgende C bij onze organisatie terecht gekomen. “Het sprak me aan dat je zowel kan leren als werken binnen HOZO. Er zijn veel doorgroeimogelijkheden.” Momenteel heeft Britt de opleiding verzorgende C afgerond.

Werkzaamheden

Uitdagend

In Bloemswaard wonen cliënten met dementie in een gevorderd stadium. Deze afdeling noemen wij de Tuinen. De afdeling is ‘gesloten’, wat inhoudt dat de bewoners de afdeling niet zelfstandig kunnen verlaten uit eigen veiligheid. Bij de Tuinen zijn de werkzaamheden hetzelfde als bij andere afdelingen. De medewerkers starten met de overdracht en gaan vervolgens de cliënten verzorgen. “We hebben twee afdelingen met tien cliënten. We helpen de cliënten met wassen en aankleden. Ook doen we eventuele metingen en geven we de nodige medicatie. Vervolgens eten alle cliënten in de huiskamer. Hier is altijd iemand aanwezig om toezicht te houden.” Na de ochtendzorg gaan de verzorgenden rapporteren. Tussen de middag lunchen alle cliënten gezamenlijk in de huiskamer. Tijdens de avondmaaltijd eten ze met z’n alle een warme maaltijd. Ten allertijden is er een zorgmedewerker aanwezig om de cliënten te ondersteunen. Na de warme maaltijd worden de bewoners omgekleed en naar bed gebracht.

De cliënten op deze afdeling kunnen erg onvoorspelbaar zijn. Dat maakt het erg uitdagend. “Ik kan daar wel goed mee omgaan. Al wordt iemand opeens erg boos weet ik hoe ik moet handelen. Ik heb ook echt moeten lachen om de cliënten. Zo wilde een bewoner mij een geheim vertellen. Ze vertelde dat ze zwanger was. Dat ze mijn kind in haar droeg. We hebben hier samen hard om gelachen.”

Waarom werken in de zorg? Het sociale aspect spreekt Britt erg aan. “Dat maakt geen een dag hetzelfde. Ook zijn de cliënten en hun familie heel dankbaar.” De onregelmatige diensten vindt ze ook erg fijn. “Daardoor ben je door de weeks ook vrij. Je hoeft niet van maandag tot vrijdag te werken.” Daarnaast heeft Britt een leuk team om mee samen te werken en werkt ze graag met de bewoners. “Ik vind het fijn om de cliënten bij te staan.”

Veranderingen Oud Bloemswaard was een verzorgingshuis en nu is het een verpleeghuis. Dat is het grootste verschil tussen toen en nu. De zorgzwaarte is in al die jaren enorm toegenomen. Ria: “Toen ik begon was ik negentien. Je kon in Bloemswaard komen wonen als je bejaard werd. Op die leeftijd kwam je in een bejaardenhuis. Gaandeweg kwamen er steeds meer mensen die ook daadwerkelijk zorg nodig hadden. Nu moet je echt een indicatie hebben voordat je in Bloemswaard terecht kan. De zorg is nu veel complexer.” Daarnaast is er tegenwoordig ook 24/7 zorg nodig voor de cliënten. Marieke: “Vroeger was je uiterlijk om tien uur klaar met de zorg. 50

51

VRIJWILLIGER

REVIEWS

Vrijwilligers zijn onmisbaar Alma Klitz is 64 jaar en momenteel vijf jaar vrijwilliger bij HOZO. Ze is hiermee gestart toen haar moeder een tijdje in Bloemswaard woonde. Daarnaast is ze nog werkzaam als administratief medewerkster bij een bloembollenbedrijf. Haar hele leven heeft Alma al vrijwilligerswerk gedaan. Onder andere in het bestuur van de speeltuin waar haar kinderen speelden en later ook bij hun voetbalvereniging.

Vrijwilliger bij HOZO Op dinsdagmiddag werd er breien en haken georganiseerd bij Alma haar moeder op de afdeling. “Ik was er elke dinsdag en ging mijn moeder daarbij helpen. Uiteindelijk heeft dat zich ontwikkeld tot vrijwilligerswerk.” Na een tijdje kwam er nog een vrijwilliger bij. Toen is Alma gestopt bij het haken en breiden. Sindsdien is ze gaan helpen bij andere activiteiten. “Wanneer ik kan, schrijf ik mezelf in bij activiteiten om te helpen zoals een muziekoptreden of bingo.” Dit doet Alma voornamelijk in het voorjaar, omdat ze in het najaar langer aan het werk is. Daarnaast helpt Alma ook in Parkwijk. “Ik trek toch onbewust naar mijn moeder toe als ik in Bloemswaard help bij de activiteiten. In Parkwijk kan ik me makkelijker richten op alle bewoners.” Mocht Alma haar moeder komen te overlijden zou ze nog steeds graag vrijwilligerswerk blijven doen bij HOZO. “Ik vind het leuk met de mensen. Je leert de mensen kennen en ze waarderen alles enorm. Daarnaast vind ik het fijn dat de vrijwilligersbegeleider, Karin van Saase, zo goed betrokken is bij de vrijwilligers.”

Werkzaamheden

Als er een activiteit in de zaal plaatsvindt dan gaat de vrijwilliger helpen met het klaarzetten van de tafels en het halen van de bewoners. “Tijdens de activiteit help ik regelmatig mijn moeder. Ze kan zelf niet goed meer bingoën bijvoorbeeld. Dan doe ik dat voor haar en help ik de rest van de tafel.” Na de activiteit helpt Alma ook weer met de bewoners terugbrengen naar hun kamer en het opruimen van de tafels. 52

Reviews cliënten Meneer en mevrouw de Wit (Zorg Thuis) Meneer en mevrouw de Wit ontvangen al acht jaar lang thuiszorg van HOZO. Mevrouw wordt iedere ochtend en avond verzorgt. Meneer doet momenteel alles zelf. Voorheen zorgde meneer altijd voor mevrouw. “Ik vond het eerst wel lastig om de zorg uit handen te geven, maar ik ben nu ontzettend blij met de hulp die we krijgen. Ik verg anders te veel van mezelf.” Meneer zijn gezondheid heeft ups en downs gehad. “Ik heb niet altijd hulp nodig gehad, maar zodra het wel nodig was, stonden ze meteen voor me klaar. Nu houden de zusters me nog steeds altijd in de gaten. Dat is toch wel een geruststelling.” Ook kunnen meneer en mevrouw gebruik maken van alarmering bij nood. “Binnen een mum van tijd zijn ze hier. Dat geeft rust dat je weet dat er altijd iemand is om ons te helpen.” Mevrouw is blij dat ze geholpen wordt nu ze het zelf niet meer kan. “Complimenten voor de verzorgenden. Iedere dag staan ze voor me klaar. Ik heb goed contact met iedereen. Ze weten echt wat ze aan het doen zijn en dat is fijn.”

Mw. W.M. Stroombergen – Slobbe (Bloemswaard) Mevrouw Stroombergen woont al een aantal jaren in Bloemswaard. Ze zit hier helemaal op haar plek. Ze is ook erg blij met de zorg die ze krijgt. “De medewerkers zijn allemaal aardig. Ik kan het met iedereen goed vinden en gezellig met ze praten.” Daarnaast vindt mevrouw het ook fijn met de andere bewoners in het huis. “Meestal gaan we in het restaurant met elkaar wat drinken. Dat is heerlijk. Ook het eten is lekker. Jullie hebben een goede kok.” Mevrouw zal Bloemswaard aanbevelen. “De medewerkers doen hun werk. Ze behandelen me goed.”

53

HIJ/ZIJ VAN Ervaringen

Zij van het WAN-team WAN-verpleegkundige Irene van Haselen (63) werkt al 47 jaar in de zorg. Sinds drie jaar doet ze dit als WAN-hoofd bij HOZO. Op dit moment draait Irene alleen maar nachtdiensten. “Ik vind het nachtleven heel fijn. De rust van de nacht is een heerlijk gevoel.”

Irene houdt van afwisseling en heeft daarom op diverse plekken gewerkt. Hier heeft ze veel ervaring opgedaan. Voornamelijk in ziekenhuizen en in de psychiatrie. Ook heeft ze in andere verpleegen verzorgingshuizen gewerkt. “Ik heb de opleiding tot A-verpleegkundige en psychiatrisch verpleegkundige gedaan. Maar eigenlijk heb ik tussendoor heel veel opleidingen gedaan.” Irene was toe aan iets nieuws en kwam door een collega van haar vorige baan bij HOZO terecht. “Zij werkte hier af en toe als zzp’er en vertelde me over de organisatie. Het sprak me meteen aan en het was in de buurt.”

Werkzaamheden Een nachtdienst als verpleegkundige verschilt per nacht. “De ene keer is het drukker dan de andere keer. Het ligt eraan waar je voor nodig bent. Het is afwisselend, want je bent verpleegkundige voor elke locatie en bereikbaar voor de cliënten thuis.” De nachtdienst start met de overdracht in Bloemswaard. “Eerst worden alle bijzonderheden overgedragen door de verpleegkundige van de avonddienst. Dan ga ik de rapportages en mails lezen. Op gegeven moment ga ik naar de andere collega’s van de nachtdienst toe. Ik bespreek of ze hulp van mij nodig hebben. Niet iedereen mag bepaalde verpleegtechnische handelingen uitvoeren of bepaalde medicijnen geven. Dan bespreken we waar ik bij kan helpen.” Vervolgens gaat Irene de locaties Maronia en Parkwijk bezoeken. Ook hier kijkt ze waar verpleegkundige hulp bij nodig is. “Daarnaast ben ik de hele nacht bereikbaar voor thuisalarmeringen. Dat komt ook regelmatig voor. Je weet niet wat je kan verwachten bij de alarmeringen. De afwisseling vind ik heel aan leuk aan de alarmeringen.” Tussen 7:15 en 16:15 gaan de alarmeringen naar Zorg Thuis. Daarna neemt de avondverpleegkundige het over en vervolgens de nachtverpleegkundige.

Bijzondere alarmeringen Irene weet niet wat ze moet verwachten als ze een alarmering binnen krijgt. Dat levert soms bijzondere situaties op. “Ik kwam een keer aan bij een mevrouw die was gevallen. Mevrouw had ook haar buurman gealarmeerd door hard op de muur te bonken. Toen dacht ik al meteen te zien dat ze haar heup gebroken had. Daarom moest de ambulance komen. Alleen lag ze op de eerste verdieping. Dus de brandweer moest mevrouw uit haar huis takelen. Uiteindelijk werd het een alarmering van 1,5 uur.” Ook is het Irene overkomen dat ze niemand kon vinden toen ze binnenkwam. “Ik liep het huis binnen en het was helemaal donker. Dan roep ik dat de verpleegkundige van HOZO er is. Ik hoorde niks terug. Toen ben ik naar boven gegaan, maar hier zag ik ook niemand. Op gegeven moment zag ik dat meneer was gevallen en onder zijn bed terecht was gekomen. Gelukkig heb ik hem kunnen helpen, maar ik bedoel hiermee te zeggen dat je nooit weet wat je te wachten staat als je ergens binnenloopt.”

HOZO

Irene vindt de sociale contacten binnen de organisatie erg leuk. Ze kan goed opschieten met iedereen en vindt het fijn dat iedereen haar werk waardeert. “Zowel de collega’s als bewoners zijn prettig om mee te werken. We hebben een leuk team.” Irene blijft nog een jaar nachtdiensten draaien bij HOZO voordat ze verdiend met vervroegd pensioen gaat.

54

55

HIJ/ZIJ VAN

Zij van de hoteldienst Diane Vermeij (51) is momenteel 5,5 jaar werkzaam als gastvrouw in Bloemswaard. Daarvoor is ze een aantal jaar vrijwilligster geweest bij HOZO. Ze geniet van de bewoners en haar werk. Als het aan Diane ligt blijft ze tot haar pensioen bij HOZO.

Van vrijwilliger tot gastvrouw

“Mijn moeder heeft in oud Bloemswaard gewoond. Toen ze overleed ben ik vrijwilligerswerk gaan doen. Een vriendin van mij werkte in oud Parkwijk in het winkeltje. Door haar ben ik in Parkwijk begonnen met de muziekochtend.” Uiteindelijk werd Parkwijk gesloopt. Dat was het moment dat Diane vrijwilligerswerk is gaan doen in Bloemswaard bij de Tuinen. Voornamelijk spelletjes spelen en koffiedrinken met de bewoners. Op een gegeven moment kwam er een keukenfunctie vrij. Daar was Diane voor aangenomen. “Drie avonden in de week ben ik gaan afwassen. Uiteindelijk werd ik gevraagd om ook als gastvrouw te werken. Daar kon ik veel diensten draaien waardoor ik gestopt ben met mijn functie in de keuken.”

Werkzaamheden

In de ochtend begint Diane met veel voorbereidend werk. “Ik maak de koffiezetapparaten schoon en zorg ervoor dat er brood in de winkel ligt. Daarnaast pak ik koekjes voor elke afdeling en zet ik alles klaar voor het koffiemoment.” Vervolgens komen er een aantal bewoners en ouderen uit de omgeving koffiedrinken in het restaurant. Dit zijn vaak Servicepasleden. De gastvrouw zorgt ervoor dat iedereen voorzien is van drinken. Regelmatig komt er ook een vrijwilliger helpen. “Rond half 12 gaan we de tafels dekken. Om half 1 komen er namelijk bewoners en ouderen van buitenaf in het restaurant een warme maaltijd eten.” Dan gaat Diane het eten serveren aan de mensen. Natuurlijk helpt ze daarna ook met het afruimen en schoonmaken van de tafels. In de middag komt er meestal bezoek bij de bewoners. Zij komen dan wat drinken in het restaurant. Daarnaast vinden de bewoners het ook gezellig om met elkaar koffie of een borrel te drinken. De hoteldienst zorgt ervoor dat iedereen voorzien is van drinken. ’s Avonds komen er weer bewoners hun warme maaltijd nuttigen. Na de warme maaltijd zorgt de hoteldienst dat het restaurant weer helemaal schoon en opgeruimd is.

Waardering

Als de mensen blij zijn en lekker gegeten hebben, is Diane haar werkdag geslaagd. Daarnaast vindt ze de omgang met de bewoners heel fijn. “Ze zijn enorm dankbaar. Ik zorg ervoor dat ik lach en vrolijk ben, want dat maakt hen ook vrolijk.” Wel blijft het voor Diane lastig als er bewoners komen te overlijden. “Dat is het minder leuke aan het beroep. Met bepaalde bewoners heb je echt een band. Dat doet me dan toch verdriet.” Wel zorgt deze band met de cliënten ervoor dat Diane haar beroep waardeert. “Ze zeggen dat ze het leuk vinden om me weer te zien. Dat maakt het werk mooi.” 56

57

HIJ/ZIJ VAN

Werken als praktijkbegeleider Brenda Janssen (58) is al tien jaar in dienst bij HOZO. Nu kennen we Brenda als praktijkopleider, maar daarvoor heeft ze in Maronia in de zorg gewerkt. Ze heeft de opleiding verzorgende IG afgerond en was EVV’er.

Werken bij HOZO Na een aantal andere banen heeft Brenda besloten de opleiding verzorgende IG te volgen. Hierna is ze in een ander verzorgingshuis aan de slag gegaan. “Ik werd opgegeven moment gebeld door een leidinggevende van HOZO. Er lag namelijk een afgescheurd A4-papiertje met mijn naam en telefoonnummer op haar bureau. Tot de dag van vandaag weet niemand hoe ze aan dat papiertje is gekomen. Uiteindelijk heb ik het besluit genomen om bij HOZO te komen werken. Dus het briefje heeft goed uitgepakt.”

Van de zorg naar praktijkopleider Brenda heeft de eenjarige opleiding tot praktijkopleider gedaan. Een aantal uur in de week heeft ze dit erbij gedaan. Dus zowel praktijkbegeleider als verzorgende. Toch was het van belang om hier meer tijd aan te besteden. “Op een gegeven moment waren de werkzaamheden gegroeid en was het van belang om meer uur aan de functie te besteden. Door omstandigheden kon ik een aantal jaar geleden niet meer in de zorg werken. Daardoor ben ik fulltime aan de slag gegaan als praktijkbegeleider.” Door de vele leerlingen en de nieuwe leerafdelingen is het werk ook enorm toegenomen.

Leerafdeling HOZO heeft sinds kort een leerafdeling in Bloemswaard en in Parkwijk. Deze zijn in het leven geroepen, omdat het effectiever werkt. Er is nu altijd een leercoach aanwezig voor de leerlingen. “Daardoor kunnen de leerlingen altijd vragen stellen en begeleiding krijgen waar nodig. Daarnaast leren de leerlingen ook van elkaar.” Daarnaast maakt de leerafdeling gebruik van de blended leerlijn. Hierbij worden verschillende manieren van leren tot één leervorm gemaakt. Bijvoorbeeld de combinatie van e-learnings met klassikaal leren.

Leerlingen en stagiaires De leerlingen zijn in dienst van HOZO. Ze krijgen één dag in de week school en voor de rest zijn ze op de werkvloer. Dit is praktischer, omdat je meer uren werkt. Dat noemen we ook wel BBL (beroepsbegeleidende leerweg). Als BOL-leerling (beroepsopleidende leerweg) ben je meer uren op school. Dit is juist theoretischer. Je loopt dan een aantal dagen stage bij HOZO.

Werkzaamheden Brenda start de dag met het legen van haar mailbox en het plegen van belangrijke telefoontjes. “Ik heb ook regelmatig afspraken staan met leerlingen en collega’s. Eigenlijk zijn deze gesprekken en mijn werkzaamheden heel divers. We willen voornamelijk op de hoogte blijven van de voortgang van de leerlingen en vragen wat ze nog nodig hebben. Het is ons doel om de leerling continu te blijven motiveren. De leerlingen kunnen ten alle tijden op ons terugvallen als het nodig is. Ook neem ik regelmatig een kijkje bij de leerafdelingen. Daarnaast geef ik coaching aan de werkbegeleiders en leercoaches.” Maar examineren hoort ook bij dit beroep. Bepaalde examens nemen de praktijkbegeleiders af bij de leerlingen. “Wij beoordelen ze, maar hier zitten tegenwoordig strakke richtlijnen aan. Daarom zijn we ook continu bezig met alle vernieuwingen zodat iedereen op de juiste manier leert werken.” Brenda werkt samen met collega’s: Leondo, Wil en Monique.

58

59

HIJ/ZIJ VAN

Zij van de hoteldienst Woonzorgcentrum Maronia is een kleinschalige locatie met 24 ruime appartementen. Dit maakt het zeer geschikt voor echtparen. In 2009 is Maronia geopend. Sindsdien zijn Bernadette van Essen en Wilma Roegiers hier beide werkzaam als gastvrouwen.

Werken bij HOZO

Beide dames hebben voor HOZO diverse andere functies gehad. Maar sinds de eerste dag dat ze bij HOZO zijn komen werken hebben ze het enorm naar hun zin. Bernadette: “Ik vind de bewoners erg leuk. Het is heel dankbaar werk. De ouderenzorg heeft mij altijd al aangetrokken. Alleen was het er nooit van gekomen om hier iets mee te doen. Totdat dit op mijn pad kwam. Het leek me meteen superleuk en daarom heb ik gesolliciteerd.” Daarnaast is de kleinschaligheid van Maronia erg fijn. Dat maakt de betrokkenheid met de mensen groter. Zo kun je gemakkelijk een goede band met de bewoners opbouwen. Bernadette: “De bewoners kennen je heel goed en je kan goed met ze praten. De levensverhalen zijn ontzettend interessant. De bewoners hebben een hoop meegemaakt en zijn zo geworden wie ze nu zijn. Dat is mooi om te horen.”

Werkzaamheden

Als gastvrouw in Maronia heb je verschillende taken. De dag start met het maken van soep en bijgerechten voor bij de warme maaltijd. Vervolgens komen de bewoners koffiedrinken. Hiervoor wordt alles klaargezet en de gastvrouw schenkt koffie in voor de bewoners. Rond half 12 worden de tafels gedekt voor de warme maaltijd. In Maronia wordt er alleen in de middag warm gegeten. De bewoners die liever ’s avonds warm eten krijgen van de gastvrouw het eten op hun kamer. Zij warmen dit in de avond zelf op. Na de maaltijd wordt de zaal weer in orde gemaakt. Dan is het vaak tijd om bestellingen te plaatsen en menu’s te maken.

Mooie momenten

In Maronia zijn er ook koopappartementen. Deze vallen niet onder HOZO. Wel hebben ze een goede band met de bewoners van de zorgappartementen. Zo zegt Bernadette: “In de coronatijd deden de mensen van de koopappartementen zelfs boodschappen voor de cliënten van ons die de deur niet uit mochten. Het is leuk om te zien dat het zo goed mixt met elkaar.” Er zijn ook BBQ’s georganiseerd met de koopappartementen. De mannelijke bewoners zijn toen gaan BBQ’en. Dit maakt het erg gezellig met z’n alle. Wilma: “Je ziet de mensen echt helemaal opleven.”

Daarnaast is geen dag hetzelfde. Iedere dag komen de bewoners weer met nieuwe verhalen. Vooral speciale dagen zoals Pasen en Kerst maken het voor de dames erg leuk. Dan maken ze een uitgebreid menu en serveren ze het eten heel feestelijk. Wilma: “De mensen komen dan helemaal mooi opgedoft binnen en we genieten allemaal enorm van deze dagen.” Er wonen in Maronia ook een aantal echtparen. Bernadette geniet hiervan. “Wij hadden hier ooit een echtpaar. Je zag echt dat ze zo gek op elkaar waren. Meneer zat in een rolstoel en mevrouw duwde de rolstoel. En al ging ze weg van het eten gaf ze hem een kusje op z’n hoofd. Dat vind ik mooi om te zien. Dat er nog zoveel liefde is.” 60

61

HIJ/ZIJ VAN

Zij van de thuiszorg Marjolein de Vries is 52 jaar en werkt al 24 jaar bij de organisatie. Ze is begonnen als verzorgende in oud Bloemswaard. Dit heeft ze tien jaar gedaan. Momenteel is ze al veertien jaar werkzaam in de thuiszorg. “Ik zag dit als een nieuwe uitdaging.”

Van Bloemswaard naar Zorg Thuis Marjolein had meteen al een goed gevoel bij HOZO toen ze in 1998 begon. “Ik heb tien jaar intern gewerkt. Totdat een collega van de thuiszorg vroeg of ik een keer mee wilde lopen. Het was me zo goed bevallen dat ik die stap heb genomen.” De organisatie is enorm gegroeid in al die jaren. “Oud Bloemswaard was echt klein vergeleken nu. Maar iedereen kende elkaar. We hebben toen veel lolletjes gehad met elkaar. Als je nieuw was werd je in bad gegooid. Gelukkig was dit net voor mijn tijd haha.”

Werkzaamheden Een dagdienst begint in Parkwijk. Daar bevindt zich het kantoor van Zorg Thuis. Hier worden sleutels opgehaald om bij sommige cliënten binnen te komen. “Daarnaast kijk je op kantoor of er nog dingen zijn om mee te nemen, zoals handschoenen. En dan ga je starten met de zorg. Je krijgt een aantal cliënten toegewezen. Om 07:15 ben je bij de eerste cliënt en meestal rond half 12 of 12 uur ben je bij alle cliënten geweest. Je krijgt een bepaalde tijd per cliënt. Dat is afhankelijk van de indicatie. Ik help de cliënten vaak met wassen en aankleden. En soms een oog druppelen of kous aantrekken. Eigenlijk van alles, want het verschilt echt per cliënt.” Maar vaak draait Marjolein avonddiensten. “Dan ga je van hot naar her. Hier verschilt het ook echt weer per cliënt waar hulp bij nodig is. Bijvoorbeeld met omkleden, medicatie toedienen of insuline prikken.” Marjolein ziet ook dat de thuiszorg cliënten toenemen en dat ze steeds zwaardere zorg nodig hebben. “Dat is wel eens lastig aangezien je niet altijd de middelen hebt die je wel in de woonzorgcentra hebt.” Je werkt voornamelijk alleen in de thuiszorg. Maar hier word je ook erg zelfstandig van. Wel is goed rapporteren hierdoor erg van belang. “Je hebt altijd een team achter je staan. Als je vastloopt wordt er altijd meteen gereageerd. Dat is erg fijn.”

Voldoening Het werk blijft voor Marjolein uitdagend. “Je krijgt veel waardering van de mensen. Ze zijn zo blij dat je komt. Die blijdschap die je terugkrijgt. Daar doe je het voor. Daarnaast is het heel persoonlijk en daardoor heb je goede, intense contact met de cliënten. Het werk geeft echt voldoening.” 62

35 jaar werkzaam In 1986 startte Anja Eickhoff (57) als bejaardenverzorgende in Parkwijk. In november is Anja alweer 36 jaar in dienst. In al deze jaren heeft ze veel beleeft binnen de organisatie. “Ik heb leuke en bijzondere tijden meegemaakt in Parkwijk.”

Terug in de tijd Tijdens Anja haar sollicitatie was het allereerste Parkwijk er nog. Het gebouw was toe aan vernieuwing en werd kort daarna geheel opnieuw gebouwd. “De bewoners werden tijdelijk ondergebracht in Maartensheem. Daar ben ik begonnen met werken.” In de eerste jaren heeft ze alle diensten gedraaid. “Toen ik zwanger werd zou ik eigenlijk weggaan. Maar tegen die tijd kwam er een nieuwe avonddienst bij van half vijf tot half negen. Mijn man kwam altijd om kwart over vier thuis. Dus heb ik tot mijn kinderen groot genoeg waren avond- en nachtdiensten gedraaid. Zodoende ben ik hier nog.”

Roeping Anja heeft het al vele jaren naar haar zin in Parkwijk. Het leukste aan het vak is de bewoners helpen en verzorgen. “Het zorgen voor de medemens is echt een roeping, want als je het werk niet leuk vindt dan hou je het ook niet vol.” Daarnaast krijg je veel dankbaarheid terug van de bewoners. Dat vindt Anja mooi aan het beroep.

Uitdagingen Het werk zo goed mogelijk doen volgens het zorgplan is voor Anja de grootste uitdaging binnen het beroep. “Ik wil graag dat alle mensen tevreden zijn. Dat blijft altijd een uitdaging.” Daarnaast heeft Anja drie jaar geleden de opleiding verzorgende IG afgerond. “Dat viel niet mee. Ik zat dan boven te leren met al die boeken. Het was best wel pittig. Wel ben ik blij dat ik het toch gehaald heb.”

Verschillen toen en nu

JUBILARIS

Dan stond er op papier wat voor zorg we moesten verrichten bij elke bewoner. Als er bijzonderheden waren, schreven we dat kort op. Nu hebben we natuurlijk wel meer administratief werk.” Ook krijgen we tegenwoordig medicijnen in baxterrollen binnen. “Vroeger gingen we de medicijnen nog zelf uitzetten. Dan hadden we een ijzeren bak met cupjes per bewoner. Dan moesten we zelf de bakjes vullen met de benodigde medicijnen.”

Indrukwekkende momenten Anja heeft indrukwekkende momenten meegemaakt in de zorg. “Tijdens een avonddienst in oud Parkwijk werd een mannelijke bewoner niet goed op het toilet. Toen heb ik hem samen met een collega op bed gelegd. Er kwam snel een huisarts ter plaatse om hem te reanimeren. Het moeilijke is dat je na zo een situatie je emoties moet omschakelen. Je kan heftige dingen meemaken, maar daarna zijn er nog andere bewoners die ook zorg nodig hebben. Dat kan wel lastig zijn.”

Leuke momenten Natuurlijk heeft Anja veel mooie en leuke momenten meegemaakt. Ze heeft veel gelachen en veel bewoners zijn haar bijgebleven. Met haar bruiloft is ze zelfs nog langs Parkwijk geweest. “Toen ik in 1988 ging trouwen ben ik hier nog langs geweest met mijn man om koffie te drinken met de bewoners en collega’s. De zaal was prachtig versierd. Dat was erg leuk.” Daarnaast werd in 2016 nieuw Parkwijk gebouwd. Alle bewoners werden toentertijd verhuisd naar het appartementencomplex Julia, naast Bloemswaard. “Deze tijd was ook erg leuk. Iedere dag in weer en wind met alle mensen naar Bloemswaard toe om te eten. Dus zelf met regenponcho’s aan snel naar de overkant toe.” Anja vindt het heerlijk om te werken bij HOZO. “Ik zou m’n werk en de mensen nog niet willen missen. Ik kan uit het diepst van mijn hart zeggen dat ik nog nooit met tegenzin naar m’n werk ben gegaan.”

Natuurlijk is er een hoop veranderd in al die jaren. “Vroeger gingen we met een multomap de gang in. 63