D22 HOZO, jubileummagazine HOZO 25 jaar.pdf

JUBILEUMMAGAZINE

25 JAAR HOZO

Mannen in de zorg

“Er is geen dag hetzelfde”

Toekomst

“Ze krijgen dus intramurale zorg extramuraal geleverd” JUNI 2022 1

VOORWOORD

Bij HOZO is het leuk! Zorgen voor en met elkaar in Hillegom, dat is waar wij ons dagelijks voor inzetten. Wij zijn dan ook bijzonder trots dat wij dit jaar vieren dat HOZO 25 jaar bestaat. In dit jubileummagazine blikken we terug op 25 jaar HOZO en kijken we vooruit naar de toekomst. In het bijzonder zetten wij onze medewerkers in de schijnwerpers! 25 jaar van leren en verbeteren, heeft ons gebracht tot de mooie, zelfstandige en professionele organisatie die HOZO anno 2022 is. In al die jaren is de ouderenzorg volop in beweging geweest. En als we naar de toekomst kijken staat de ouderenzorg opnieuw voor een enorme uitdaging. Steeds meer ouderen die langer thuis blijven wonen en daardoor meer zorg en ondersteuning nodig hebben. Ouderen die met steeds complexere zorgvragen binnen een van onze locaties komen te wonen. Wij doen dat al meer dan 25 jaar vanuit de visie: vrijheid, veiligheid en vrolijkheid! En dat zullen wij ook in de toekomst blijven doen! Samen met familie mantelzorgers, medewerkers, vrijwilligers en samenwerkingspartners. Trots zijn wij ook op onze medewerkers! In deze uitgave komen verschillende medewerkers aan het woord over wat hen beweegt om voor dit mooie vak te kiezen.

Sommigen al meer dan 25 jaar! Eén ding is dan ook zeker: onze medewerkers zetten zich dagelijks met liefde en passie in om goede persoonsgerichte zorg te verlenen aan onze cliënten en bewoners. Dat verdient niet alleen applaus, maar een diepe buiging! Wat is het geheim van 25 jaar HOZO? Bij HOZO is het leuk! Vrolijkheid is niet voor niets een van onze kernwaarden! Bij HOZO is het leuk om te werken, te wonen of deel te nemen aan activiteiten. Dat horen wij dagelijks terug van onze cliënten, bewoners, medewerkers en vrijwilligers. Daarom vieren we een heel jaar feest! Het jaar 2022 staat in het teken van HOZO 25 jaar in Hillegom. Wij wensen u veel leesplezier! Feestelijke groet, mede namens het management team,

Bestuurder HOZO

2

INHOUD

28

46

54

Janet Kooi

Anekdotes

Irene van Haselen

04

30

47

56

Frans van Hensbergen

Martha Pollemans

Pieter Scheringa

Diane Vermeij

08

32

48

58

Kitty Boterbloem

Daniëlle van Veen

De raden aan het woord

Brenda Janssen

10

36

50

60

Yasira en Jacqueline

Waardering voor elkaar

Ria en Marieke Schuuring

Bernadette en Wilma

12

38

51

62

Sander Langerak

Janny Hak

Britt van den Burg

Marjolein de Vries

13

40

52

63

Pim Koster

Karin Schrama

Alma Klitz

Anja Eickhoff

14

Geschiedenis

42

Vernieuwde zorg: PDL

53

Review

Terug in de tijd

Jose van der Maaden

Reviews van cliënten

Mannen in de zorg

Jubilaris

Zij van welzijn

Hij van P&O

Mannen in de zorg

Bewoners

Zij van beleid

Mannen in de zorg

Vrijwilliger

Onze raden

Toekomst

In het zonnetje zetten

Zij van de huishouding

Zij van de dagverzorging

Jubilaris

Zij van de Tuinen

Vrijwilliger

Zij van het WAN-team

Zij van de hoteldienst

Zij als praktijkbegeleider

Zij van de hoteldienst

Zij van de thuiszorg

Jubilaris

COLOFON 25 jaar HOZO is een uitgave van HOZO Dit is het jubileum magazine van HOZO en verschijnt eenmalig voor het 25-jarige jubileum. Inhoud en vormgeving Joy Broekhuizen

Eindredactie Marije Klein Daniëlle van Veen Druk Drukkerij: RETBV Satellietbaan 10K 2181 MH Hillegom Oplage: 1500

Correspondentie HOZO Garbialaan 3 2182 LA Hillegom j.broekhuizen@hozo.nl

Met dank aan: Alle medewerker die geholpen hebben met het samenstellen van de inhoud.

Toestemming Niets uit deze uitgave mag zonder toestemming worden overgenomen.

Verantwoordelijk HOZO is niet aansprakelijk voor eventuele onjuistheden.

MANNEN IN DE ZORG

“Wat je aan de bewoners geeft, krijg je ook weer terug.”

Opleidingen Toen Frans in 2002 werd aangenomen, is hij ingestroomd bij de opleiding voor verzorgende. “In 2004 had ik de opleiding afgerond en was ik bejaardenverzorgende. Dat is nu vergelijkbaar met verzorgende C. Daarnaast kregen we toen nog interne cursussen voor de belangrijke handelingen zoals insuline prikken en bloedsuiker prikken.” In 2009 heeft Frans ook de opleiding verzorgende IG gedaan. Meteen hierna in 2011 heeft Frans ook zijn EVV-diploma gehaald.

BHV en OR Frans van Hensbergen (40) heeft in zijn jongere jaren de BOL-opleiding helpende gedaan. Inmiddels is hij al bijna twintig jaar werkzaam bij HOZO. Hij vindt het een fijne, kleinschalige organisatie. “Iedereen kent elkaar. Zowel persoonlijk, als van naam of gezicht. Ook is HOZO heel Hillegoms. Een groot deel van Hillegom en omstreken heeft direct of indirect een connectie met de organisatie.”

Naast de zorgopleidingen kennen we Frans allemaal als BHV’er. “Ik was de eerste lichting van de zorg die de opleiding BHV ging doen. Zo was er ook een BHV’er in de weekenden en nachten aanwezig.” Je krijgt hier de basis van EHBO en leert hoe te handelen bij verbranding. Later heeft Frans ook geleerd om met de AED te werken. “Daarnaast leren we wat te doen bij brand. Brandontruiming en brandbestrijding. Zo zijn er verschillende brandklasse. Je moet bijvoorbeeld vet niet met water blussen. Dan ontstaat er juist een steekvlam.” Ook heeft Frans ooit een grote oefening gehad in Parkwijk. “Dat was echt indrukwekkend. Toen dacht ik dit is toch wel heel mooi.” Momenteel doet Frans samen met Michael een paar keer per jaar BHV rondleidingen voor alle medewerkers. Frans zit ook al sinds 2005 in de OR oftewel de Ondernemingsraad. De OR vertegenwoordigt het personeel. “Ik ben daar ook voorzitter van geweest. Nu ben ik gewoon lid.”

Werkzaamheden dagdienst Een dagdienst begint voor Frans om 06:30. “Meestal ben ik hier al eerder. Dan kan ik de rapportages lezen en koffiedrinken. Om 07:00 krijgen we de overdracht van de nachtdienst. Dan verdelen we het werk onderling met de collega’s. We helpen de bewoners met wassen en aankleden, delen de medicijnen uit, bellen artsen als het nodig is en doen verpleegtechnische handelingen.” Na de zorg gaan de zorgmedewerkers met koffiepauze. Vervolgens worden alle belangrijke gebeurtenissen van de ochtend gerapporteerd. Vanaf 12:00 gaat Frans weer medicijnen uitdelen en zijn collega’s gaan broodjes smeren bij de bewoners. Ook worden er bewoners naar beneden en de huiskamer gebracht voor een warme maaltijd. “Na mijn lunchpauze zijn er nog andere werkzaamheden. Dit is per dag verschillend. Dat ligt aan de bewoners. Ik ben natuurlijk de hele dag bereikbaar voor de alarmeringen. Om 14:30 ga ik alles overdagen aan de avonddienst.”

4

5

MANNEN IN DE ZORG

Werkzaamheden avonddienst “Dan krijg je dus eerst om half drie de overdracht van de dagdienst. Dan loop ik de bellen en bied ik zorg waar nodig. Ongeveer half vijf begin ik met de pillenronde.” Na het avondeten start Frans met alle cliënten omkleden en naar bed brengen. “Je loopt ook bewoners na en deelt ’s avonds weer medicijnen uit. Het is heel gevarieerd.” Tijdens de avonddienst staat Frans samen met een collega op de huiskamer en een collega die twee afdelingen ondersteunt met bewoners naar bed brengen.

Werkzaamheden nachtdienst

“Veel mensen denken dat je in de nachtdienst rustig zit en niet veel hoeft te doen. Maar er is altijd werk. En als het wel even rustig is, kan ik altijd nog administratief werk doen.” Er zijn twee rondes die gelopen worden. De eerste is meteen om 23:00. Bewoners die nog op zijn, worden dan naar bed gebracht. Dit verschilt natuurlijk per nacht. “Ook verschonen we bewoners en lopen we er een aantal na. Daarnaast zijn er nog andere zorgvragen zoals bewoners naar het toilet brengen. Om 3:00 doen we dit nogmaals.” Als de nachtdienst geen rondes loopt bevinden ze zich op de Tuinen. Daar worden de cliënten gemonitord. Zo gaat de nachtdienst naar alarmeringen, kijken ze bij zieke bewoners en signaleren ze afwijkingen.

Man in de zorg Uit een beroepentest kwam voor Frans het beroep verzorgende. Het zorgen zit in Frans zijn aard. Hij is altijd al meelevend en meegaand geweest. “Niet alle bewoners willen een broeder aan hun bed. Maar het gaat erom hoe je bent met de bewoners.” Frans wil graag iets betekenen voor de medemens. Daarom is hij in de zorg gaan werken. “Wat je aan de bewoners geeft, krijg je ook weer terug. Dat is leuk. Er is geen dag hetzelfde. Het blijft uitdagend. Ik daag mezelf ook uit door wel eens andere diensten aan te nemen. Zo stond ik laatst op het dagcentrum en een nacht in Parkwijk.” Frans vindt het ook een voldoening als hij onrustige of agressieve bewoners weer rustig kan krijgen door de juiste zorg te verlenen. “Ik heb een keer meegemaakt dat we een grote mannelijke bewoner hadden die soms wat boos kon zijn. Ik liep ’s nachts naar een alarmering toe. Tot ik gebeld werd door mijn collega dat die bewoner wakker was geworden en erg onrustig was. Ik hoor opeens een harde knal. Hij had een enorme bloemenvaas op de grond gesmeten. Hij was in z’n 1000 stukjes gebroken. Ik stormde erheen. Zodra ik op de afdeling kwam, heb ik de bewoner rustig benaderd. Ik heb het gede-escaleerd. De cliënt rustig gekregen en in bed gelegd.”

Hoogte- en dieptepunten Frans heeft verschillende hoogtepunten gehad in zijn carrière. Daar horen natuurlijk alle diplomeringen bij van opleidingen en cursussen. “Ook zie ik bewoners motiveren en aan het lachen maken als een hoogtepunt. Dat ik mensen een leuke dag kan bezorgen met grappen en grollen.” 6

Ook zijn er momenten die Frans nooit zal vergeten. Zo was er ooit een bewoner die een vissershoedje had liggen in haar kamer. Die zette Frans altijd voor de grap op. “Toen mevrouw terminaal lag en ik afscheid van haar wilde nemen, vroeg ze me of ik nog een keer het hoedje op wilde zetten. Ik krijg er nog kippenvel van. Dat ze graag nog een keer wilde lachen. Daar doe ik het voor. Heel indrukwekkend. Dat komt wel binnen.” Ook zijn er dieptepunten geweest. “Het is nooit leuk als er bewoners overlijden. Je geeft om alle bewoners. Helemaal als je een goede band hebt met een bewoner vind ik dat heel erg. Je gaat er professioneel mee om, maar het raakt je wel. Je gaat ze echt missen. Het is ook goed dat het je raakt. Daar zijn we mensen voor. Je bent van vlees en bloed.” Daarnaast is het Frans altijd bijgebleven dat een bewoner zichzelf van het leven heeft beroofd in oud Bloemswaard. “Ik had avonddienst. De volgende dag stond het vol met politie en kreeg ik te horen dat ik haar voor het laatst had gezien. Daar schrik je wel van. Dat was heel naar.”

Toen en nu In oud Bloemswaard woonden de bewoners dichter op elkaar. “Dat was erg gezellig, maar aan de andere kant had je veel minder privacy.” Voor zorgverlening is het nieuwe gebouw ideaal. “Je zou de zorg die je nu verleent niet meer kunnen verlenen in oud Bloemswaard. Je liep toen de badkamer in waar net een wc, douche en wastafel inpaste. Een rolstoel past daar never nooit in.” Frans heeft in al die jaren op verschillende afdelingen gewerkt. Zowel somatiek als PG. “Ik ben van alle markten thuis. Ik voel me overal als een vis in het water.”

7

JUBILARIS

30 jaar in dienst Als jong meisje begon Kitty Boterbloem (45) met vakantiewerk in de huishouding. Kort daarna heeft ze in Bloemswaard een opleiding gevolgd. Momenteel werkt Kitty als verzorgende IG op afdeling vier in Bloemswaard. Dit is een psychogeriatrische afdeling. “Ik deed eerst de opleiding helpende en daarna verzorgende. Ik heb hier al die tijd gezeten.”

Wel is de zorg in de afgelopen dertig jaar enorm gemoderniseerd en gespecialiseerd. “Er is nu bijvoorbeeld meer kennis over dementie. Daardoor kunnen we steeds beter gerichte zorg leveren.” De zorgzwaarte is ook toegenomen in al die jaren. “Toen ik net begon hielp je de bewoners ’s avonds vooral met steunkousen uittrekken. Nu wordt de zorg steeds gecompliceerder.”

Geslaagde werkdag

Oud Bloemswaard

Een werkdag is voor Kitty geslaagd als de dienst goed is verlopen, ze fijn gewerkt heeft met het team en de bewoners tevreden zijn. “Als ik een bewoner ’s avonds naar bed heb gebracht en zij zegt: “Dankjewel voor het naar bed brengen”, dan ga ik met een goed gevoel weg.” Kitty draait veel avonddiensten. “Dat vind ik heerlijk. Overdag ben je vooral druk met wassen, aankleden en alles wat erbij komt kijken. In de avond heb ik net wat meer tijd voor de bewoners.”

In oud Bloemswaard werd er altijd een playbackshow georganiseerd. “Daar deed iedereen aan mee. Het keukenpersoneel, de huishouding en de zorg. Eigenlijk elk team. Ik heb daar voor gek gestaan, maar het was erg leuk.” Ook heeft Kitty hele grappige ervaringen gehad in het oude gebouw. “We zaten ooit buiten in de tuin van Bloemswaard te eten. Toen was de toenmalige kok naar het dak gegaan en gooide zo een volle emmer water naar beneden. Het brood dreef helemaal van de tafel af en we waren drijfnat. Maar wat heb ik gelachen.” Ook was een bewoner een keer per ongeluk de vijver achter oud Bloemswaard ingereden. “Ik zie hem nog gaan. Hij reed in één keer rechtdoor de vijver in met zijn scootmobiel. Het enige wat ik nog zag drijven was zijn hoedje. We hebben hem er snel uitgeplukt. Toen hij z’n hoed af deed, kwam er allemaal kroos onder vandaan. Overal zat het, zelfs in z’n oren.”

Waarom werken in de zorg? “De zorg zit altijd al in me. Ik zou ook niet anders willen. Ik vind het leuk om voor de ouderen mensen te kunnen zorgen en mijn steentje bij te dragen. Ze zijn dankbaar en daarnaast blijft het een uitdagend beroep.” Kitty vindt het fijn dat ze een band op kan bouwen met de bewoners. Het mooiste van werken in de zorg vindt ze het vertrouwen dat de bewoners in je krijgen. “Dat ze je blindelings vertrouwen. Dat vind ik het mooiste van alles.”

8

9

HIJ/ZIJ VAN Welzijn voor ouderen

Zij van welzijn Al 12,5 jaar werkt Jacqueline Ringma (47) met veel plezier als welzijnsmedewerker in Parkwijk. Vorig jaar is Yasira Wesseling (50) het welzijnsteam komen versterken. Binnen deze functie ben je voornamelijk bezig met activiteiten organiseren voor de bewoners. De welzijnsmedewerkers zorgen voor invulling en structuur in het leven van de cliënten.

Beide hebben ze voor HOZO bij andere organisaties welzijnswerk verricht. Voornamelijk in de ouderenzorg. Yasira dacht vroeger dat deze doelgroep niks voor haar was. “Op school leer je over verschillende doelgroepen. Altijd dacht ik dat werken met ouderen niks voor mij was. Totdat ik hier bij een andere organisatie een baan voor aangeboden kreeg. Ik stond er wel voor open om het te proberen. Het is nu twintig jaar verder en het bevalt me nog steeds.” De dames vinden werken met ouderen erg interessant. Ze hebben een levensverhaal en daardoor echt iets te vertellen. Dat maakt het erg boeiend. Hier kan je echt wat van leren. Beide willen ze iets betekenen voor de bewoners. Ze echt een fijne dag geven. Daar doen ze het voor.

Werken bij HOZO Yasira wilde graag meer uren werken en is toen bij HOZO terecht gekomen. “Het is natuurlijk altijd wennen, maar ik heb het naar mijn zin. Ik heb het leuk met mijn collega’s.” Jacqueline gaf aan dat ze hiervoor hooguit vijf jaar bij dezelfde organisatie heeft gewerkt. “Ik heb al bij veel organisaties gewerkt. Toen ben ik 12,5 jaar geleden als activiteitenbegeleider begonnen in oud Parkwijk. Nu ben ik hier nog steeds. Dat komt door de fijne bewoners en het contact met de collega’s. De sfeer onderling is goed en we doen met z’n alle hele leuke dingen.”

Werkzaamheden Als welzijnsmedewerker is een werkdag erg afwisselend. Natuurlijk zijn er ook vaste activiteiten die wekelijks of maandelijks terugkomen. Zo is er iedere week gym, zittend dansen, Fietslabyrint, een rondje met het hondje, hobbymiddag, spelmiddag en een borrelmiddag. Ook komt iedere vrijdagochtend het thema muziek terug. Bijvoorbeeld iemand die komt zingen of een muziekquiz. Dit is elke week iets anders. Daarnaast gaan er een aantal bewoners lopen met de wandelclub of fietsen met fietsmaatjes. Maandelijks op de eerste donderdag van de maand wordt er een bingo gehouden. Aan het eind van de maand worden alle verjaardagen van de bewoners gevierd met het Rad van Fortuin. De bewoners die in de desbetreffende maand jarig zijn, worden dan in het zonnetje gezet. De afgelopen twee jaar waren vreselijk voor de welzijnsmedewerkers. Ze hadden het gevoel dat ze weinig voor de bewoners konden betekenen. Nu kunnen ze gelukkig weer wat meer doen. Sindsdien zijn de activiteiten ook weer volop aan de gang. Zo organiseren de dames uitjes buiten de deur. Jacqueline: “We hebben twee jaar lang geen dagjes uit georganiseerd. Dit zijn we nu aan het inhalen.” Al deze werkzaamheden doen de dames samen met collega Yvonne, die twee ochtenden en een middag de dames komt ondersteunen. Daarnaast verricht collega Trudy een aantal uur welzijnswerk op de afdeling Marelhof.

Bijzondere ervaring

Jacqueline heeft in de afgelopen jaren veel meegemaakt. Ze heeft mooie en bijzondere herinneringen binnen de organisatie. Hetgeen waar ze enorm om gelachen heeft, waren lammetjes die ze had meegenomen. “Ik heb ooit lammetjes meegenomen naar oud Parkwijk. Deze had ik opgehaald bij een boer in Warmond. Drie stuks met een luier om in de achterbak van mijn auto. We konden de paplammetjes ook echt de fles geven. Dat was zo leuk. Het mocht daarna nooit meer door het stro en de keutels die overal lagen, maar de bewoners vonden het geweldig.”

10

11

HIJ/ZIJ VAN

MANNEN IN DE ZORG

Hij van P&O Sander Langerak (29) werkt sinds een jaar als Junior P&O Adviseur bij HOZO. De kleinschaligheid van de organisatie sprak Sander aan. “Het voelde meteen goed. Een warme organisatie waarbij je gemakkelijk bij iedereen naar binnen kan stappen.” Het leukste vindt Sander dat je echt wat meekrijgt van wat er in het verzorgingshuis gebeurt. “Je bevindt je hier dichtbij bij de cliënten waar het om draait.”

Werkzaamheden De werkzaamheden als P&O adviseur zijn erg divers. Dat vindt Sander leuk aan het beroep. “Iedere dag is anders. Alles wat met het personeel te maken heeft daar zijn wij verantwoordelijk voor. Waaronder het werven van nieuwe medewerkers en alles wat hierbij komt kijken. Zo pas ik een vacature aan naar de wensen van de coördinator en plaats dat op Indeed. Vervolgens wordt dat naar Communicatie gestuurd. Die zorgt ervoor dat het op de website en social media geplaatst wordt. Daarnaast doe ik regelmatig sollicitatiegesprekken. Ik vind het leuk als ik een medewerker binnenhaal en zie dat ze na een aantal weken hier echt op hun plek zitten. Het geeft een goed gevoel als ik iemand heb geholpen aan een leuke baan.”

Maar P&O heeft ook een controlerende functie. Alle aanpassingen die de coördinatoren doorgeven voor een contract controleert P&O. Vervolgens zorgt P&O ervoor dat het nieuwe contract bij de medewerker terecht komt. Daarnaast zit Sander in projectgroepen. “In een projectgroep kijken we waar we tegenaan lopen en wat we willen verbeteren voor de medewerkers. Maar er zijn zoveel dingen die komen kijken bij deze functie. Zo houden we ook het medewerkerstevredenheidsonderzoek en staan we medewerkers te woord.” Zo ondersteunt P&O medewerkers die voor langere tijd thuiszitten. Maar ook voor inhoudelijke vragen kunnen medewerkers bij P&O terecht. “Ik vind het fijn als ik iets kan betekenen voor iemand.”

“Ik voel me serieus genomen” Pim Koster (23) is sinds maart 2022 werkzaam bij de WMO. In de toekomst wil hij wellicht intern gaan starten met de verzorgende IG-opleiding, maar nu heeft hij het nog enorm naar z’n zin bij de WMO. Pim vindt HOZO een fijne werkgever. “Ik voel me serieus genomen en er zijn veel mogelijkheden binnen de organisatie.”

WMO Pim heeft veel afwisseling bij de WMO. Hij start zijn werkdag vroeg in de ochtend bij de eerste cliënt. Daar begint die meestal met een kopje thee. “Vaak vinden de cliënten het fijn om even bij te praten.” Vervolgens gaat hij starten met zijn routine aan huishoudelijke taken. Er zijn vaste taken, maar alle tijd die Pim overheeft besteed hij aan extra huishoudelijke klusjes. Meestal werkt hij bij ouderen, maar ook bij gezinnen. Hij vindt het leuk om te zien dat hij echt een band opbouwt met de cliënten. “De kinderen van het gezin waren eerst verlegen. Maar na een aantal weken wilden ze mij juist graag helpen en iets terugdoen. Dat was wel heel leuk om te zien.”

Man in de zorg Het leukste aan het werk vindt hij het sociale aspect. “Daarnaast zie ik hoeveel baat ze erbij hebben. Dat ze het echt waarderen.” Soms hebben de cliënten een vooroordeel als man bij de WMO. “Ze denken dat het niet goed genoeg wordt gedaan. Niet zorgvuldig of niet snel genoeg. Dan is het leuk om het tegendeel te bewijzen.” 12

13

GESCHIEDENIS

1954

1960

Eerste stap

Bloemswaard

Bouw

De allereerste stap tot verwezenlijking van het bejaardencentrum Bloemswaard werd in november 1954 genomen. Tijdens een vergadering in Hillegom werd besloten de ‘Stichting Katholieke Bejaardenzorg Hillegom en Omstreken’ op te richten met als doel de bouw van een Rooms-Katholiek bejaardencentrum te realiseren. Hierna kwam een tijd van planning, vergunningen, ontwerpen en financiering.

Vijf jaar later werd op 9 november 1959 de eerste paal de grond in geslagen. Bisschoppelijk Commissaris, Kapelaan van der Laan, heeft toentertijd de eerste contacten gelegd met de Zusters van Onze Lieve Vrouw van Amersfoort. Zij gaven les op de Rooms-Katholieke scholen in Hillegom en werden gevraagd om het tehuis Bloemswaard te leiden. Zuster Josine Marie was de eerste directeur.

De laatste paal van Bloemswaard verdween 26 januari 1960 de grond in. Naast het hoofdgebouw werden er ook 32 vrije bejaardenwoningen gebouwd. Dit waren de aanleunwoningen van Bloemswaard. Ook wel Bloemhof genoemd.

Het stichtingscomité van Bloemswaard bestond uit dokter Le Cocq d’Armandville (voorzitter), mej. E.M. Ter Weyde en de heren P.E. Oudejans (secretaris), J.A. Topper (penningmeester), P.S. van Maris en G. Förrer. Kapelaan J. van der Laan, Bisschoppelijk Commissaris, was degene die voorstelde om het bejaardencentrum Bloemswaard te noemen, welke naam ontleend werd aan de vroegere bloembollenkwekerij van de familie Buddenborg op het terrein waar zich nu de St. Jozefkerk bevindt.

14

1959

Parkwijk Aan de Parklaan in Hillegom is in 1959, in samenwerking met de Diaconie der Hervormde Gemeente Hillegom, Parkwijk opgericht. Op 6 mei 1959 is de bouw begonnen.

15

GESCHIEDENIS

1961

Opening Parkwijk Op 24 mei 1961 is Parkwijk officieel geopend. Van oorsprong heeft Parkwijk de Protestants-Christelijke (Hervormde) signatuur. Dhr. W.Imthorn was de voorzitter van de Stichting Hervormd Bejaardencentrum Parkwijk tot 1972. Ook wel het bestuur van Parkwijk genoemd. Mevrouw A. Kampmeinert werd benoemd tot de eerste directrice van Parkwijk. Een afvaardiging van de Diaconie heeft altijd een bestuurlijke rol gehad tot aan de oprichting van Stichting HOZO.

1961

Eerste steen Bloemswaard Na de eerste voorbereidingen voor de bouw zag Kapelaan van der Laan zich genoodzaakt zijn Bisschoppelijke Commissariaat neer te leggen wegens zijn aanstelling bij het Academisch Ziekenhuis in Leiden. Hij werd opgevolgd door pastoor H.A.J. Theissen, die zich zeer veel verdiensten voor Bloemswaard heeft verworven. Pastoor Theissen legde op 25 maart 1961 de eerste steen van Bloemswaard.

1962

Bloemswaard open In 1962 werd het gebouw ‘Bloemswaard’ geopend als bejaardenhuis. De eerste bewoners kwamen 15 februari 1962 in het gebouw wonen, een jaar eerder de zelfstandige huurders in Bloemhof. 3 juli 1962 werd ‘Bloemswaard’ officieel geopend.

De burgemeester van Hillegom O.F.A.H van Nispen tot Pannerden wenst de heer Imthorn geluk met het bejaardentehuis Parkwijk. De burgemeester noemde het een sieraad voor Hillegom.

16

17

GESCHIEDENIS

1967 - 1968

1969

1979

Vleugel aangebouwd

Renovatie Bloemswaard

In 1967 werd er een vleugel aan Bloemswaard gebouwd. In 1968 werd de uitbreiding van de recreatiezaal en het verbouwen van enkele ruimten tot kantoor en vergaderruimten gerealiseerd. Nog geen acht jaar later werden de eerste besprekingen gevoerd voor een totale renovatie. H.J.J. Wamelink, directeur van 1969 tot 1984, wilde namelijk een tweede lift. Alleen kwamen ze er al snel achter dat Bloemswaard op tal van punten niet meer aan de juiste normen voldeed. Van 1984 tot 1986 was mevrouw Lieverse, de voormalige hoofdzuster, directeur.

In 1979 werd het toenmalige Bloemswaard gerenoveerd, waarbij de kamers werden vergroot en bewoners een eigen doucheruimte kregen. Deze grote verbouwing betekende dat de toenmalige bewoners op 3 januari 1979 gingen verhuizen naar Huis ter Duin in Noordwijk. Niet iedereen vond dat plezierig en voor medewerkers was dit een hele reis. Zij werden per dienst met busjes van en naar Noordwijk gereden. Maar de terugkeer op 10 december 1979 naar het vernieuwde Bloemswaard was een fijn moment.

Religieuze leiding De religieuze leiding van de Zusters van Onze Lieve Vrouw van Amersfoort heeft tot september 1969 geduurd, maar de zusters bleven nog tot eind 1980 actief bij de lichamelijke en geestelijke verzorging van de bewoners van ‘Bloemswaard’. Zuster Clemence als adjunct-directrice en hoofd van de huishouding. Tot 1971 bewoonden zij in een deel van de derde etage van ‘Bloemswaard’, wat als klooster werd aangeduid.

18

19

GESCHIEDENIS

1983

1987

1996

HOZO

Maartensheem

Bloemhof en Maartensheem waren voorheen aanleunwoningen van de verzorgingshuizen Bloemswaard en Parkwijk. Bloemhof werd samen met Bloemswaard in 1959 gebouwd. De bejaarden woningen van Maartensheem kwamen pas veel later. Op 4 februari 1983 werd de eerste paal door de Hillegomse burgemeester J.L.E.M Hermans de grond in geslagen. Deze woningen waren bedoeld voor bejaarden, die op een moderne en comfortable wijze zelfstandig wilden blijven wonen. De bewoners kregen vanuit het bejaardencentrum Parkwijk een uitgebreide service aangeboden. Zo werd er direct een modern communicatiesysteem tussen Maartensheem en Parkwijk aangelegd. Ook konden ze gebruik maken van de voorzieningen van Parkwijk. De eigenaar van Maartensheem was toen de Hervormde Stichting tot huisvesting van bejaarden II. In juli 2000 is Maartensheem verkocht aan woonstichting De Key, die het in 2019 doorverkocht aan woningstichting Stek.

Van 1986 tot april 2004 was dhr. G. Pisano directeur van Bloemswaard. Eerst als directeur van Bloemswaard en Bloemhof en vanaf 29 december 1996 als directeur van de nieuw opgerichte Stichting HOZO (Hillegomse Organisatie voor Zorgverlening aan Ouderen). HOZO werd gevormd door de Hervormde Stichting tot Huisvestiging van Bejaarden I en II (Parkwijk, de inleunwoningen en Maartensheem) en Stichting Katholieke Bejaardenzorg Hillegom e.o. (Bloemswaard en Bloemhof). De twee verzorgingshuizen in Hillegom werden samengebracht tot één organisatie met als strategisch doel schaalvergroting. Waardoor een grotere diversiteit van zorg geleverd kon worden in Hillegom en het personeel efficiënter ingezet kon worden. Daarnaast had het een financieel voordeel door bijvoorbeeld centrale inkoop. Aan de totstandkoming van de oprichting van HOZO is een heel proces voorafgegaan. Onder anderen omdat de culturen en identiteit van beide organisaties erg verschilden. Deze procedure is begeleid door mevrouw A.C.H.Q. Pleunis, juridisch adviseur. Vanaf dat moment werd de heer G. Pisano directeur van HOZO, mevrouw A.J.C. Ricke-Molleman locatiemanager van Bloemswaard en mevrouw A.H. Stoutenbeek locatiemanager van Parkwijk. Na het vertrek van A.H. Stoutenbeek in 1999 werd A.J.C. Ricke-Molleman locatiemanager van beide locaties.

Vernieuwing Parkwijk Ook Parkwijk was na al die jaren duidelijk aan vernieuwing toe. Parkwijk is in 1987 geheel nieuw gebouwd onder leiding van de toenmalige directeur meneer P. Poldervaart. Toen de heer P. Poldervaart in 1994 ziek werd, is de heer H. Bouwhuis aangesteld als interimmanager van Parkwijk tot de oprichting van HOZO eind 1996.

20

21

GESCHIEDENIS

1998

2000

2002-2014

Bloemhof

Nieuw Bloemswaard

In 1998 zijn de aanleunwoningen van Bloemswaard gesloopt. Hiervoor is in april 1999 het nieuwe appartementencomplex Bloemhof voor in de plaats gekomen. Dit gebouw is gefinancierd door Woonstichting De Key uit Amsterdam. Het beheer lag in eerste instantie in handen van de Hillegomse Woningstichting Pago, latere fusie met Stek. De Key heeft in 2019 het pand aan Stek doorverkocht. HOZO verzorgt de alarmeringen en levert dienstverlening en zorg in Bloemhof. HOZO deed dit ook al bij de inleunflats van Parkwijk, de aanleunwoningen Maartensheem en Groot Veenenburg. Later zijn hier veel meer locaties bijgekomen.

Hoewel de technische staat van Bloemswaard goed was, voldeed het oude gebouw niet meer aan de juiste huisvestingsnormen. Door de toegenomen zorgzwaarte waren de kamers en badkamers niet meer geschikt voor de bewoners die uitgebreide zorg nodig hadden. Daarnaast werd het gebouw minder geschikt voor bewoners met geheugen- en oriëntatieproblemen. Ook de toegankelijkheid was een probleem. Daarom werd er in 2002 besloten om een geheel nieuw gebouw te ontwikkelen, samen met woningstichting De Key, op de plaats van het Fioretti College, locatie Paulus. Maar het werd niet duidelijk wanneer de nieuwe school zou verhuizen. Daarom heeft HOZO in 2005 besloten om, samen met de gemeente Hillegom en woningstichting Stek, een Zorgzone te realiseren met een nieuw modern Bloemswaard naast het oude verzorgingshuis. Het aan Bloemswaard grenzende dienstencentrum en de appartementencomplexen. De Korenbloem, Romeo en Julia zijn door woningstichting Stek gerealiseerd. Het architectenbureau dat het plan ontwierp was Grunstra Architecten uit Friesland. De bouwbegeleiding voor HOZO was neergelegd bij Mondria Advies.

Dagverzorging

Naast een nieuw Bloemswaard waren er ook plannen voor een dienstencentrum en senioren appartementen in de Zorgzone. Helaas heeft de voortgang door verschillende oorzaken nog veel vertraging opgelopen. In 2009 was het definitieve ontwerp vastgesteld en heeft de gemeente Hillegom de bouwvergunningen verleend. Door nog meer vertraging, waaronder de aanwezigheid van vleermuizen in het gebied, kon de bouw pas in mei 2012 beginnen. Eind oktober 2013 vond de verhuizing plaats naar het nieuwe gebouw. Op 21 november 2014 was de feestelijke opening van nieuw Bloemswaard, het dienstencentrum en De Korenbloem.

Per 1 januari 2000 is de organisatie van de dagverzorging overgegaan van de FRO (Federatieve Raad Ouderen) naar HOZO. Dit werd in 2000 alleen georganiseerd in Bloemswaard. In Parkwijk is in 2001 een ruimte verbouwd en ingericht als dagverzorging. Per 1 januari 2002 is ook in Parkwijk de dagverzorging van start gegaan.

22

23

GESCHIEDENIS

2002-2009

Zorg Thuis Sinds januari 2002 levert HOZO extramurale zorg aan zelfstandig wonende ouderen in de inleunflats van Parkwijk en de ouderencomplexen Maartensheem en Bloemhof. Deze vorm van zorg was bedoeld voor mensen die op de wachtlijst staan voor het verzorgingshuis. Zo konden deze cliënten toch de zorg krijgen die ze nodig hadden. In 2007 en 2008 nam HOZO als onderaannemer van Valent deel aan de uitvoering van WMO. Vanaf 1 januari 2009 biedt HOZO zelf huishoudelijke zorg via de WMO en particulier aan.

2004

2007

Maronia In 2007 bood het zorgkantoor HOZO de mogelijkheid om intramurale zorg uit te breiden met 24 plaatsen. Woningstichting Stek was net gestart met het geheel nieuwbouwen van het complex Maronia. In overleg met Stek en Mondria Advies is HOZO een langlopende huurovereenkomst aangegaan met woningstichting Stek om hier intramurale zorg te gaan leveren. HOZO heeft zelf geïnvesteerd in aanpassingen voor de recreatieruimte, zusterpost en appartementen. Deze moesten nog geschikt gemaakt worden voor zwaardere zorg. Ook zijn er investeringen gedaan in het kader van een zusteroproepsysteem en brandmeldsysteem. Aan de Olympiaweg in Hillegom is 1 oktober 2009 het wooncomplex Maronia geopend. Dit complex bevat 20 koopappartementen en 24 huurappartementen. Aan de huurders van deze huurappartementen levert HOZO sindsdien somatische verpleeghuiszorg. Dit zijn mensen met de indicatie ‘zorg met verblijf’ ZZP 4 en 6.

Joke Ricke De directeur, de heer G. Pisano, is officieel per 1 april 2004 uit dienst gegaan, maar sinds 2002 niet meer in functie wegens ziekte. Zijn functie werd in die periode waargenomen door mevr. A.J.C. Ricke-Molleman, die al locatiemanager van HOZO was. Op 1 april 2004 werd Joke Ricke officieel benoemd tot directeurbestuurder van HOZO. In deze periode heeft HOZO zich vooral verder ontwikkeld op de gebieden verpleeghuiszorg voor somatische en psychogeriatrische senioren, Zorg Thuis en dagverzorging.

24

25

GESCHIEDENIS

2007-2017

2021

Nieuw Parkwijk

Daniëlle van Veen

In 2007 werd er onderzoek gedaan naar de bouwkundige kwaliteit en de toekomstmogelijkheden van Parkwijk. Daaruit bleek dat ook voor Parkwijk wederom nieuwbouw de beste keuze was. In 2008 is door het Ministerie van VWS hiervoor toestemming gegeven. Het architectenbureau Spring uit Rotterdam maakte het ontwerp voor het nieuwe Parkwijk. Op 9 maart 2011 werd hiervoor een intentieverklaring getekend. In 2012 was het plan al concreter gemaakt met een stedenbouwkundige visie van nieuw Parkwijk door het bureau Haaver Droeze. De inleunflats moesten ook gesloopt worden om voldoende ruimte te creëren voor de grotere appartementen van Parkwijk. Deze bewoners moesten naar een andere zelfstandige woning verhuizen. Hiervoor zijn in 2014 urgentieverklaringen verkregen en is met woningstichting Stek naar mogelijkheden gekeken. Begin 2015 werden deze flats gesloopt om ruimte te maken voor de eerste fase van de nieuwbouw.

1 mei 2021 werd het stokje van bestuurder Joke Ricke doorgegeven aan Daniëlle van Veen. Joke is begonnen als mantelzorger voor haar oma, bekleedde vervolgens diverse functies en werd uiteindelijk directeur-bestuurder. Met haar 34 jarenlange inzet voor HOZO en de bewoners van Hillegom is er veel gerealiseerd: drie moderne woonzorglocaties met veel ruimte voor welbevinden en warme zorg. Ook haar laatste grote project Hofstede mag niet vergeten worden. Dit complex wordt momenteel tegenover het huidige Bloemswaard gebouwd. Daniëlle van Veen vertelt hier later in het magazine meer over.

Het net opgeleverde appartementencomplex Julia, naast Bloemswaard gelegen, werd als tijdelijke huisvesting gebruikt voor de bewoners van Parkwijk. Deze appartementen zijn speciaal omgebouwd tot tijdelijk woonzorgcentrum. In januari 2016 kwamen de bewoners van Parkwijk hier te wonen, waarna in februari 2016 begonnen kon worden met de sloop van Parkwijk. Op 3 mei 2016 werd de eerste paal de grond in geslagen door wethouder Jeroen Verheijen. Na ruim 1,5 jaar werden de bewoners uit Julia terugverhuisd naar hun mooie grote appartement in het nieuwe Parkwijk. Op 29 september 2017 werd het gebouw officieel geopend. Ook bij deze ontwikkeling heeft Mondria Advies de bouwbegeleiding op zich genomen.

26

27

HIJ/ZIJ VAN

Zij van beleid HOZO bestaat natuurlijk niet alleen maar uit zorgmedewerkers. Achter de schermen hebben we ook kantoormedewerkers die ervoor zorgen dat de beste zorg verleent kan worden. Daar is Janet Kooi (44) er een van. Janet is sinds oktober 2021 beleidsmedewerker bij HOZO.

Carrière

Janet heeft kinder- en jeugdpsychologie gestudeerd. Na haar stage kwam ze er alleen achter dat ze geen psycholoog wilde worden. Met haar diploma op zak heeft Janet eerst een aantal jaar onderzoekswerk verricht. “Ik leverde mijn onderzoeksrapporten en adviezen af bij beleidsmakers. Na een aantal jaren was ik toe aan iets anders. Ik was benieuwd naar de andere kant van beleid. Ik wilde het beleid uitdenken en gaan maken.” Toen is Janet begonnen als beleidsmedewerker. Dit deed ze eerst bij een stichting voor jeugdzorg en jeugdgevangenissen. Dit sloot aan bij Janet haar studie. Vervolgens is ze beleid gaan maken voor een dak- en thuislozen opvangorganisatie. “Ik wist toen al dat ik het werk heel leuk vond om als beleidsmedewerker in een zorginstelling te werken.” Daarna heeft ze een beleidsfunctie gehad bij een gemeente. “Inhoudelijk was dit heel anders.”

HOZO

Janet is bij HOZO terecht gekomen doordat ze graag weer ‘het veld’ in wilde. “Ik wilde weer terug naar beleidsmedewerker in de zorg, want ik heb een groot zorg hart.” Ze was op zoek naar een kleine organisatie. “Bij een grote organisatie zit het kantoor meestal niet in hetzelfde gebouw als waar de zorg plaatsvindt. Dan wordt de afstand voor mij te groot. Ik doe dit werk voor de doelgroep. Ik vind het dan fijn als ik ze dagelijks om me heen zie. Dan zie ik voor wie ik het doe.” Ook hebben kleine organisaties een andere organisatiecultuur. De lijnen zijn kort en je krijgt met verschillende onderwerpen te maken, waardoor het heel afwisselend is.

Werkzaamheden

Als beleidsmedewerker werkt Janet veel in projecten en werkgroepen. Vaak is ze degene die projectgroepen opzet en leidt. “Het doel van een projectgroep of werkgroep is om een onderwerp uit de zorg op te pakken en te verbeteren.” Dit kunnen actuele ontwikkelingen in de zorg of wetgeving zijn, maar ook problemen die gesignaleerd worden. Dit kunnen problemen zijn die Janet signaleert, maar ook medewerkers op de werkvloer of coördinatoren hebben regelmatig dingen waar ze tegenaan lopen. “Iemand in de organisatie signaleert dat iets niet goed gaat of beter kan. Dat is het punt dat ik al veel ga uitzoeken over het onderwerp. Dan spreek ik met alle belanghebbenden uit de organisatie om zoveel mogelijk over het onderwerp te weten te komen. Uiteindelijk gaan we dat in een projectgroep of werkgroep uitwerken.” Bij het samenstellen van een projectgroep of werkgroep kijkt Janet zo breed mogelijk naar de mensen die handig zijn om te betrekken. “Zo vind ik het fijn als er ook iemand betrokken is vanuit de werkvloer. Ik kan wel een beleid uitdenken, maar de medewerkers weten zelf beter hoe het in de praktijk gaat.” Wel probeert Janet zelf ook zoveel mogelijk van die praktijk te zien en ervaren. Zo heeft ze bij binnenkomst op verschillende afdelingen een dienst meegelopen en blijft ze dat om de zoveel tijd doen.

Verder is het belangrijk dat Janet alles wat uit de overleggen komt goed op papier zet. “Als beleidsmedewerker moet je goed kunnen schrijven.” Natuurlijk is niet altijd alles in een project- of werkgroepvorm. Er kunnen ook kleinere vragen tussendoor komen waar Janet zich mee bezighoudt.

Zorg ondersteunen

Janet denkt, praat en schrijft dus veel over de zorg binnen HOZO. “Ik ben dus ook elke dag met de zorg aan onze bewoners en cliënten bezig, maar dan op een andere manier dan de collega’s in de zorg.”

28

29

VRIJWILLIGER

Vrijwilligers zijn goud waard

Martha Pollemans is 76 jaar en komt oorspronkelijk uit Hongarije. Momenteel woont ze al vijftig jaar in Hillegom. Martha is al vroeg begonnen met vrijwilligerswerk. Toen haar zoon op de basisschool zat, heeft ze hier diverse taken op zich genomen. Later is ze door haar man vrijwilligster geworden bij de kerk. Via een bestuurslid van de kerk, die werkzaam was bij Bloemswaard, is ze terecht gekomen bij HOZO. Dat is bijna zestien jaar geleden.

Vrijwilliger bij HOZO Eerst was Martha vrijwilligster in oud Bloemswaard bij het Open Eettafelproject. Ook heeft ze koffie geschonken en geholpen bij activiteiten. Uiteindelijk heeft Karin Schrama, oudmedewerkster van de dagverzorging, gevraagd of Martha wilde helpen bij het dagcentrum. “Er kwamen steeds meer cliënten op het dagcentrum. Toen heeft Karin gevraagd of ik vrijwilligster wilde worden bij de dagverzorging.” Dit doet ze nu elke dinsdag- en donderdagochtend. Als ze in de ochtend aankomt, begint ze met het ontvangen van de cliënten. Vervolgens geeft ze de bewoners een kopje koffie en helpt ze met de ochtendactiviteiten op de dagverzorging. “Denk aan spelletjes spelen zoals Rummikub of een creatieve bezigheid.” Martha vindt het fijn dat de cliënten blij zijn als ze er is. “De mensen waarderen het en zijn zo dankbaar voor hetgeen wat je doet. Daarvoor doe ik vrijwilligerswerk bij HOZO.”

Open Eettafelproject

Het Open Eettafelproject is bedoeld voor zelfstandig wonende ouderen in Hillegom met een zorgvraag of eenzaamheidsproblematiek. Zij kunnen in Bloemswaard en Parkwijk tussen de middag een warme maaltijd krijgen. Dit kan ook ’s avonds in het Avondrestaurant. De maaltijden zijn bedoeld voor thuiswonende ouderen, die er tegenop zien om te koken of alleen te eten. Hierdoor kan bij hen een tekort aan voedingsstoffen ontstaan. Door samen met anderen te eten, kan dat verbeteren, want eten doet eten.

30

31

TOEKOMST

Een bestuurder met een visie Daniëlle van Veen (51) is sinds 1 mei 2021 bestuurder van HOZO. We zijn nu een jaar verder en blikken kort terug op het afgelopen jaar. Maar natuurlijk kijken we met Daniëlle vooral naar de toekomst. Hoe gaat het met de ontwikkelingen in onze woonzorgcentra, de thuiszorg en de ontwikkelingen van Hofstede? En wat hoopt Daniëlle de aankomende jaren bij HOZO te bereiken?

Waarom HOZO?

HOZO is een kleinschalige organisatie die lokaal verankerd is. Dat is voor Daniëlle een belangrijke reden geweest om bestuurder te worden van deze organisatie. “Ik heb veel in steden gewerkt, maar kom zelf uit eenzelfde soort omgeving als hier. Ik was benieuwd of de dorpse cultuur zou aansluiten bij wie ik ben als persoon. Na een jaar kan ik dit bevestigen. Als ik opnieuw zou moeten beslissen, kies ik weer voor HOZO.” Daarnaast biedt de functie veel variatie waardoor ze van alle aspecten iets meekrijgt. Bijvoorbeeld de financiën, de zorg en het personeel. “Ik heb zelf ooit bedrijfseconomie gestudeerd en ben toen doorgegaan in bedrijfsvoering. Ik heb heel lang op HR gewerkt en de afgelopen jaren ben ik bestuurder geweest bij een soortgelijke organisatie in Utrecht. Toen ging ik alleen over de zorg. Hoe leuk is het dan om bij HOZO alle aspecten in één hand te hebben.” Ook houdt Daniëlle van uitdagingen. Ze ziet HOZO als een organisatie met ambitie. Ze wil iets doen met de mogelijkheden die er zijn binnen HOZO. Zo heeft Joke Ricke, oud directeur-bestuurder van HOZO, meegedacht over de ontwikkelingen van de woonzorgzone rondom Bloemswaard en de ontwikkelingen van het project Hofstede. Dat zijn projecten waar Daniëlle graag aan wil bijdragen. “Ik hou niet alleen van mooie woorden, maar ik wil het dan ook echt realiseren.

Ik wil graag de ambitie die er is, omzetten in concrete resultaten en projecten. Ook vind ik het dan heel leuk om de organisatie daarin mee te nemen.”

Werkzaamheden

Als bestuurder hoort veel vergaderen erbij. Er zijn interne overleggen, maar ook overleggen met mensen buiten de organisatie. Dat zijn de externe stakeholders zoals: bestuurders van andere organisaties in de regio, het zorgkantoor, de bank en de gemeente. Maar daarnaast zijn er nog meer werkzaamheden waar Daniëlle druk mee is. “Ik heb verschillende petten op. Ik ben bestuurder, maar ook een soort manager en projectleider. Ook stuur ik natuurlijk alle coördinatoren aan. Dus ik verdiep me in wat zij allemaal doen.” Daarbuiten is Daniëlle het gezicht van de organisatie. Dit zorgt voor veel afwisseling, maar ook een drukke agenda. Toch vindt ze het ook belangrijk om medewerkers te leren kennen. “Ik probeer op de locaties aanwezig te zijn om informeel contact te maken met de medewerkers. Of af en toe een dienst meelopen in de zorg. Alleen met mijn agenda is dat soms nogal een dilemma.”

32

33

TOEKOMST

Organisatiecultuur

Daniëlle bekijkt de toekomst in blokken van vier jaar. In het eerste blok zijn er een aantal doelstellingen die ze graag behaald wil heben binnen de organisatie. Daarnaast is het herorganiseren van de organisatiestructuur van belang. Daniëlle steunt de ontwikkelingen van het organisatieveranderingstraject enorm. “We zijn bezig om de verantwoordelijkheid zo laag mogelijk in de organisatie te leggen. Het vakmanschap en de verantwoordelijkheid meer terugbrengen naar de professionals in de zorg. Door dit te doen krijg je betere zorgkwaliteit. De zorgmedewerkers hoeven dan niet eerst nog drie keer ergens toestemming te vragen. We willen ernaar toe werken dat de medewerkers handelingsruimte hebben en beter hun vak kunnen uitvoeren.”

Uiteindelijk zullen de cliënten met een ZZP 5 indicatie of hoger in onze woonzorgcentra komen wonen en de ZZP 4 noodgedwongen thuisblijven. Daarom gaan we Volledig Pakket Thuis (VPT) aanbieden. “Hofstede is eigenlijk een voorbeeld van hoe we daarop inspelen.” Momenteel levert HOZO voornamelijk de basiszorg in de thuiszorg. Het doel is om uiteindelijk in te kunnen spelen op de meer ingewikkelde zorgsituaties met een apart VPT-team. “Ik zou het mooi vinden om van deze wijk een zorgzame buurt te maken. Waar mensen niet alleen de juiste zorg krijgen, maar gewoon met plezier kunnen wonen, leven en oud worden.” Het klinkt allemaal heel mooi, maar momenteel hebben we er geen medewerkers voor. “Het is een behoorlijk dilemma dat de vraag toeneemt, maar het aanbod van personeel afneemt.”

Moderne organisatie

Hofstede

De belangrijkste uitdaging is om onze locaties om te vormen naar verpleeghuiszorg en daar de persoonsgerichte zorg verder uitwerken. Hier hebben we al veel stappen in gezet, maar kunnen we ons zeker nog in ontwikkelen. “We moeten nog wat stappen zetten om echt een moderne en toekomstgerichte organisatie te zijn en te blijven. We zijn een hele warme organisatie met veel activiteiten. Wel denk ik dat dit nog beter kan als alle disciplines nog beter met elkaar gaan samenwerken en als we echt na gaan denken wat de cliënt wil.” HOZO is goed in het ontwikkelen en opleiden van medewerkers. Daniëlle vindt het een kracht van de organisatie. “De zorg verzwaard en dit vraagt ook echt wat van onze medewerkers. We zijn goed in het welbevinden, maar door de veranderende zorg moeten we blijven doorgroeien om de kwaliteit en veiligheid van de zorg te verbeteren.”

Extramurale zorg

Bij de extramurale zorg valt nog veel te behalen. “Hier zie ik de grootste uitdaging. De groei binnen HOZO moet vooral extramuraal plaatsvinden.” De vraag naar (zwaardere) thuiszorg zal de komende jaren enorm toenemen. Dat komt doordat de mensen langer thuis moeten blijven wonen. 34

De opening van Hofstede laat nog even op zich wachten. “Het traject heeft wat vertraging opgelopen. We gaan ervanuit dat het in 2024 wordt geopend.” Aangezien de zorgvraag toeneemt, zijn er meer verzorgende IG-medewerkers nodig. Daniëlle wil wel graag al vanaf september mensen gaan opleiden die eventueel ingezet kunnen worden voor VPT. “De bedoeling is dat we echt een apart VPT-team gaan vormen, omdat het echt een andere manier is van zorgverlening. De medewerkers worden ook gericht geschoold voor VPT.” Maar wat is VPT precies? Volledig Pakket Thuis houdt in dat cliënten met een indicatie in hun eigen woning de zorg ontvangen die ze normaal in onze woonzorgcentra zouden krijgen. “Ze krijgen dus intramurale zorg extramuraal geleverd.” We gaan hiermee starten in Hofstede, maar Daniëlle hoopt dit uit te kunnen breiden naar alle complexen rondom Bloemswaard. Denk hierbij aan Bloemhof, Clusiushof, Romeo en Julia. “Bij VPT is een uitbreiding van thuiszorg en ook erg flexibel. Hier kan je ook een stukje persoonlijke begeleiding doen. Maar eten, drinken en huishouding horen hier ook bij.” Het is de bedoeling dat we alles kunnen bieden wat past in het zorgplan. “Het kan ook zo zijn dat iemand behoefte heeft aan een medewerker die meeloopt naar de supermarkt. VPT wordt echt op maat gemaakt.”

Digitalisering

Leerafdelingen

Daniëlle denkt dat we in de toekomst nog verder moeten digitaliseren. Er zijn nog geen concrete plannen voor, maar het is een ambitie van Daniëlle om hier zeker de aankomende jaren wat mee te doen. “We zouden slimmer moeten gaan werken, omdat we opgegeven moment handen te kort komen. We moeten meegaan met de tijd.” Veel organisaties werken bijvoorbeeld al met beeldzorg. Hier moet HOZO zich nog meer op voorbereiden. Daniëlle wil hier graag nog een start mee maken de aankomende jaren. “We gaan een onderzoekstraject starten over de toekomstvisie van digitalisering in de zorg. Hier zullen we uiteindelijk projecten aan koppelen. Ik hoop dat de jongere generatie ons zal helpen om deze slag te maken.” Alle medewerkers mogen bij HOZO meewerken en meedoen met nieuwe ontwikkelingen. Daniëlle staat altijd open voor nieuwe ideeën.

“De leerafdelingen vind ik echt iets om trots op te zijn. Het is knap hoe snel we dat hebben neergezet.” In de toekomst zou Daniëlle graag een afdeling benoemen tot ‘innovatieafdeling’. Dit kan bijvoorbeeld de leerafdeling zijn. Dit klinkt heel groot, maar moeten we eigenlijk zien als een afdeling waar we nieuwe ontwikkelingen kunnen uitvoeren. Denk aan nieuwe manieren van werken en nieuwe technologieën. “Eigenlijk zijn we hier al een beetje mee begonnen. Bij de leerafdeling in Bloemswaard zijn ze van start gegaan met de dagindeling opnieuw vorm te geven. Dat beviel zo goed dat het ook is doorgevoerd naar andere afdelingen.”

35

IN HET ZONNETJE

Waardering voor elkaar Marieke Schuuring voor Edyta Szymanczyk “Je werkt keihard in de huishouding. Je bent altijd aan het werk en doet het goed. Daarnaast help je ons waar nodig is. Je bent echt een goede werknemer.”

Isa Gall voor Edyta Szymanczyk “Ook ik wil Edyta graag complimenteren. Ze doet zo veel en staat altijd voor ons klaar. In de coronaperiode wilde ze ons ook helpen met de zorg. Ze is altijd in de weer en is ook altijd lief voor de bewoners. Kortom, echt een topper!

“Ik wil je graag een compliment geven voor je harde werk. Daarnaast ben je altijd lief voor de bewoners en collega’s. Je bent een harde en goede werker. Daar mag je trots op zijn!”

Leontine Nijhuis voor Alie Bos “Ik wil graag mijn collega Alie complimenteren. Het is een super collega die het onwijs leuk doet op Plein 28 met de dames van ‘samen ouder’.“

Jose van der Maaden voor Mariska Manshande

Ria Schuuring voor Monique Huisman

“Ik vind dat je enorm gegroeid bent. Sinds je je EVV-diploma hebt behaald ben je zoveel zekerder geworden. Je bent enorm gedreven. Daar wil ik je voor complimenteren.”

“Ik wil je complimenteren voor hoe je het nu doet. Je ben weer teruggekomen in de zorg. Je doet het goed en hebt je rust weer gevonden.”

Karin Schrama voor de dagverzorging “Ik heb met alle collega’s en vrijwilligers van het dagcentrum ontzettend fijn samengewerkt de afgelopen jaren. Ik wil jullie bedanken voor de leuke tijd.”

Wilhelmina Mesman voor Til van Lierop

“Ik wil Til graag een compliment geven. Ze staat altijd voor iedereen klaar. Ze is een fijne, lieve collega.”

36

Lianne van Haaften voor Sandra Saarloos

Rianne Witteman voor Emma de Groot “Ik wil Emma graag een compliment geven. Ze heeft zich van stagiaire naar volwaardige top collega ontwikkeld. Dat heeft ze super gedaan!

Johanneke Aafjes voor afdeling 4 en 5 van Bloemwaard “Lieve collega’s, ik wil jullie allemaal een compliment geven. Vorig jaar ben ik nieuw begonnen bij HOZO en jullie hebben mij allemaal op mijn gemak gesteld. Ik heb veel van jullie geleerd in dit jaar en daar ben ik jullie allemaal dankbaar voor. Jullie zijn allemaal lieve collega’s.

37

HIJ/ZIJ VAN

Zij van de huishouding Janny Hak (57) werkt al sinds haar negentiende bij HOZO. In augustus is ze 38 jaar in dienst. In 1984 woonde Janny haar oma in oud Parkwijk. “Ik zocht nog een baantje. Toen is mijn oma naar de toenmalige directeur meneer Poldervaart gestapt om te vragen of er nog werk was. Ik ging op een middag langs en kon die week erna direct beginnen. Ik ben nooit meer weggegaan.” HOZO (toentertijd Parkwijk) is in Janny haar ogen altijd een goede werkgever geweest.

Oud Parkwijk

Janny is begonnen in het eerste gebouw van Parkwijk. Daar werkte ze in de huishouding op de tweede verdieping. “Opgegeven moment kwam er een plekje vrij op de begane grond. Daar werkte ik ’s ochtends in de huishouding en ’s middags in de keuken. Toen liepen we nog met een broodkar door het huis. Iedereen at nog in zijn kamer en alle maaltijden werden zelf klaargemaakt en gebracht. Het is niet te vergelijken met nu.” De bewoners hielpen toen ook mee met het groente schoonmaken. “Er werd heel anders gekookt. Alles was vers dus er moesten boontjes gedopt worden.”

Werkzaamheden

Het vaste team van de huishouding in Parkwijk bestaat uit vijf medewerkers. Ook zijn er regelmatig vaste invallers die het team ondersteunen. Er zijn verschillende werkzaamheden voor de huishouding. Elke ochtend start de dienst met het schoonmaken van het restaurant en de gang. “Als dat klaar is, pakken we allemaal een groep van de toiletten.” Verder hebben alle medewerkers van de huishouding een eigen afdeling om schoon te maken. “Iedereen heeft een eigen schoonmaakkar en houdt haar eigen afdeling netjes bij.” Janny is van maandag tot vrijdag aan het werk en houdt drie keer in de week de ELV-kamers bij. Daarnaast regelt Janny de was en alles wat daarbij komt kijken. Naast haar eigen werkzaamheden helpt Janny waar nodig. “Ik ben een soort vliegende keep. Ik help mijn collega’s waar nodig. Bijvoorbeeld als er iemand overlijdt. Dan zorgen we met z’n alle dat de kamer weer netjes opgeleverd wordt.” Janny vindt de afwisseling in de werkzaamheden erg leuk.

HOZO

Opgegeven moment kwamen Bloemswaard en Parkwijk samen. HOZO werd opgericht. Dat was wel een verandering. “Je zag het meer om ons heen gebeuren. In andere dorpen gingen verzorgingshuizen ook fuseren. Toen is er veel veranderd. Maar er is sowieso veel veranderd in 38 jaar. Daar moet je flexibel in zijn. Natuurlijk heb ik wel aan alle veranderingen moeten wennen.” Corona is ook een bijzondere tijd geweest voor de huishouding. Hygiëne werd enorm belangrijk.“Er werden extra toiletrondes gedaan en we moesten soms helemaal in pak de kamers schoonmaken.” 38

39

HIJ/ZIJ VAN

Zij van de dagverzorging Karin Schrama (66) werkt haar hele leven al in de zorg. Ze heeft in diverse verzorgingshuizen gewerkt in de verpleging. Hier is Karin dertig jaar geleden ook in Bloemswaard mee begonnen. Ze is bij ons dertien jaar in dienst geweest als verzorgende. Maar eigenlijk kennen we Karin als ‘Karin van het dagcentrum’. Daar is ze zeventien jaar werkzaam geweest. Sinds begin mei is Karin met pensioen.

Dagverzorging De cliënten die naar het dagcentrum komen wonen allemaal nog thuis. Dit zijn cliënten die een indicatie hebben. De dagverzorging biedt ze structuur en een zinvolle invulling van de dag. De taak van de mantelzorger wordt daardoor minder zwaar. Vaak zorgt de dagopvang ervoor dat een opname in een van onze woonzorgcentra wordt uitgesteld of voorkomen. Een dag op de dagverzorging start met twee medewerkers. Daarnaast komen er twee vrijwilligers om de dagverzorging te ondersteunen. Één in ochtend en één in de middag. Vaak denken mensen dat het rustiger is op de dagverzorging. Maar ook op de dagverzorging zijn heel veel dingen te doen. “We zijn eigenlijk de hele dag aan het sturen en signaleren. We bereiden de dag voor, bestellen eten en regelen de bus. Daarnaast rapporteren we ook alles wat functioneel is.” Het leukste aan het werken in de zorg vindt Karin de cliënten en het personeel. “Het sociale aspect.” Maar ook de afwisseling op het dagcentrum met de cliënten en dingen die je allemaal moet regelen geven Karin voldoening. “Ook ga je echt een band met de mensen opbouwen. Ze vinden het fijn om ons te zien en vertrouwen ons. Daarnaast waarderen ze ons enorm dat is mooi om te zien.” Daar deed Karin het werk voor. De mensen een fijne dag bezorgen die voor hen nuttig is geweest.

“We willen ze echt geprikkeld en gestimuleerd hebben aan het einde van de dag.” Karin vindt het belangrijk om de mensen te prikkelen. “Het is goed voor de mensen dat ze bezig blijven. Zo laten we ze helpen met de kleine dingentjes zoals de tafel dekken. Maar te veel prikkels is ook niet goed. Dat bedoel ik met sturen. De ene bewoner prikkelen, maar de andere ook weer optijd weghalen van te veel prikkels.”

Toen en nu Er is in al die jaren dagverzorging veel veranderd. “Vroeger was er meer zorg op de dagverzorging. Ogen druppelen, insuline spuiten en katheterzakken verwisselen. We deden al die handelingen zelf. Dat gebeurt niet meer. Zelfs voor ogen druppelen komt er iemand van de thuiszorg.” Daarnaast is de dagverzorging ook steeds meer persoonsgericht. Nu wordt er echt gekeken naar wat de cliënt individueel nodig heeft.

Herinneringen

“Ik had regelmatig avonddienst in de zorg samen met Marian Brakel. Dan gingen we vaak iets lekkers maken. Gezellig dansen en zingen met de cliënten. We hebben heel veel gelachen.” Oud Bloemswaard was enorm gezellig, maar Karin is trots op het nieuwe gebouw. Toen Bloemswaard en Parkwijk samenkwamen heeft Karin ook een tijd in Parkwijk gewerkt. “Toen werkte ik twee dagen in Bloemswaard en één dag in Parkwijk. Ik vond het daar ook leuk. Ik vond het eigenlijk overal leuk.”

40

41

VERNIEUWDE ZORG

Vernieuwend werken in de zorg Jose van der Maaden (58) is al dertien jaar werkzaam in de zorg bij HOZO. Jarenlang heeft Jose op de PG afdeling gewerkt als verzorgende en EVV’er in Bloemswaard. Vorig jaar heeft ze ook de PDL-opleiding afgerond. Sinds kort is ze gestart als leercoach op afdeling Treslong in Parkwijk. “Ik vind het heel leuk om andere mensen iets aan te leren. Dat ik mijn ervaringen kan delen met de leerlingen.”

Werken in de zorg Al van jongs af aan heeft Jose in de ouderenzorg gewerkt. Eerst in de thuiszorg en later in andere verzorgingshuizen. “Ik vind de samenwerking met collega’s bij intramuraal heel fijn. Je kan op elkaar terugvallen en met elkaar overleggen.” Uiteindelijk is Jose bij HOZO terecht gekomen. “Ik heb het altijd al leuk gevonden bij HOZO door de collega’s. Als je een leuk team hebt en je bent goed op elkaar ingespeeld dan werkt dat heel prettig. Je weet wat je van de ander kan verwachten.” Jose heeft binnen HOZO veel opleidingen mogen volgen. Namelijk verzorgende IG, GVP, EVV, gerontopsychiatrie, PDL en de verdieping van PDL tot coach. “Dat is echt een compliment voor HOZO. Het is een werkgever die veel kansen biedt qua opleidingen. Hierdoor ben ik enorm als persoon gegroeid.” Maar wat motiveert Jose om in de zorg te werken? “Ik ben echt een mensen mens. Je hoeft mij niet achter een bureau te zetten. Daarnaast vind ik de mens heel boeiend. Zeker de mens met dementie. Het brein is zo mega interessant. Hier kan je zoveel over leren.” Jose wil ook graag mensen aan het lachen maken. 42

“Ik heb een keer met een TENA Pants op m’n hoofd gelopen. We hebben echt gegierd.” De huidige zorg is een enorm verschil met de zorg van toen. “We hadden vroeger geen tilliften. Dus je moest met z’n vieren bewoners in en uit bed tillen. Dat was niet te doen. Dat is nu beter geregeld.” Als Jose terugdenkt aan oud Bloemswaard denkt ze aan de gezellige sfeer. “We hadden een enorme zusterpost waar we met z’n alle aan de koffie gingen. En we hadden een mooie tuin met een vijver.”

Werkzaamheden leercoach De leerafdeling in Parkwijk is pas sinds eind maart van start gegaan. Het is nog wennen, maar Jose vindt het fijn dat de leerlingen haar weten te vinden. Dat ze gerichte vragen stellen. Ook zijn er meerdere evaluatiemomenten bij de leerafdeling. “Ik vind de evaluatiemomenten heel belangrijk. Waar loop je tegenaan? Wat had beter gekund? Heb je lekker gewerkt?” Jose haar werkdag is geslaagd als alle collega’s aan het eind van de dag vrolijk en met een goed gevoel naar huis gaan. “Wat me ook goed doet is als we de cliënten goed hebben geholpen en de rust hebben bewaard op de afdeling. En natuurlijk als ik een leerling iets heb kunnen aanleren of advies heb kunnen geven. Dat geeft een goed gevoel.” Daarnaast zijn positiviteit, eerlijkheid en openheid belangrijke waarden voor Jose. “Ik vind het fijn als iedereen eerlijk naar elkaar is op de afdeling. Dat we tijdens de evaluatie alles met elkaar kunnen bespreken. En hoe positiever wij op de afdeling zijn, hoe positiever de bewoners ook zijn.” 43

VERNIEUWDE ZORG

NIEUWE ZORG: PDL Jose heeft samen met collega Natasja Dekkers de PDL-opleiding afgerond. Sinds kort zijn ze ook PDL-coach. PDL staat voor Passiviteiten van het Dagelijks Leven. Het draagt bij aan de optimale begeleiding (verzorging of verpleging) van passieve cliënten. Bij ADL (Algemeen Dagelijkse Levensverrichtingen) zijn cliënten nog actief. Vaak kunnen ze zichzelf (deels) nog wassen. Passieve cliënten zijn zorgafhankelijk. Dus je gaat dit van ze overnemen. “Een passiviteit wordt nooit meer een activiteit.” Als je passieve cliënten helpt aan de hand van PDL is er ook verbetering te zien. De cliënt houdt namelijk meer energie over voor de rest van de dag. “Dat komt omdat je het 1 op 1 doet. De benaderingswijze is veel rustiger. Hierin werken we ook met haptonomie. Je kijkt naar het gevoel van de cliënt, maar ook zeker naar jezelf. Dat is je uitgangspunt. Hoe zou jij zelf benaderd en verzorgd willen worden? Handel daarnaar. Bewaar de rust en voer de handelingen rustig uit.”